NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół jezuitów w Mannheimie

Kościół jezuitów śś. Ignacego i Franciszka Ksawerego (niem. Jesuitenkirche St. Ignatius und Franz Xaver) – barokowa świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w niemieckim mieście Mannheim, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia. Historia Kościół powstał za sprawą ks. Nikolausa Staudachera, jezuity i spowiednika elektora Karola III Filipa Wittelsbacha. Przed przeniesieniem do Mannheimu siedziby dworu miejscowość była głównie protestancka, stąd świątynia miała być czynnikiem szerzącym w mieście katolicyzm. 26 maja 1727 jezuici otrzymali teren pod budowę kościoła i kolegium. Kamień węgielny wmurowano 12 marca 1733, budowę na podstawie projektu Alessandra Gallego da Bibieny ukończono w roku 1756, a 18 maja 1760 świątynię konsekrowano. W 1773 papież Klemens XIV rozwiązał zakon, dwa lata później zamknięto kolegium. Kompleks przejęli francuscy lazaryści, którzy opiekowali się nim do kasaty w roku 1794. W 1814 świątynia ponownie znalazła się w rękach jezuitów. W 1901 roku rozebrano połowę budynku uczelni w celu budowy szerokiej ulicy przed pałacem. W 1943 kościół i plebania zostały zniszczone podczas brytyjskich i amerykańskich bombardowań, poważnie zniszczona została kopuła, nawa i dzwonnice, a w czasie nalotu z 13 stycznia 1945 całkowicie zniszczono prezbiterium i zakrystię. Budynek odbudowano w latach 1948-1960. Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, trójnawowa, o układzie bazyliki emporowej. Posiada transept, nad skrzyżowaniem naw znajduje się kopuła o wysokości 75 m. Fasadę, wzniesioną z czerwonego piaskowca, flankują dwie dzwonnice. Kościół jest długi na 60 metrów, szerokość w transepcie wynosi 27 metrów, nawa główna jest szeroka na 16 metrów, a prezbiterium na 15 metrów. Sklepienia nawy znajdują się na wysokości 29 m, a latarni kopuły – 54 m. Filary mają szerokość od 4,5 do 5,5 metra. Większość fresków została zniszczona podczas II wojny światowej, zachowały się jedynie na pendentywach kopuły. Wojnę przetrwały również organy, cztery ołtarze boczne i chrzcielnica. Oryginalny ołtarz główny wykonał w roku 1755 Peter Anton von Verschaffelt, który częściowo uwzględnił wcześniejszy projekt Paula Egella. Został on zniszczony w 1945 roku i zrekonstruowany w latach 1986-1997. Cztery ołtarze w nawach bocznych przetrwały wojnę i zostały jedynie odrestaurowane, zniszczeniu uległy ołtarze transeptu, które zrekonstruowano. Oryginalna ambona nie przetrwała bombardowań, obecnie w jej miejscu znajduje się mniejsza kazalnica przeniesiona z kościoła karmelitów w Heidelbergu, rozebranego w 1805 roku. Pierwsze, 32-głosowe organy wykonał w roku 1755 Johann Georg Rohrer. Zostały one wymienione w roku 1893. W 1965 na emporze zainstalowano nowy instrument, wykonany w warsztacie Johannesa Klaisa w Bonn, który wkomponowano w odrestaurowany prospekt. Organy w południowym ramieniu transeptu pochodzą z roku 1961. Dzwony Na wieżach świątyni zawieszonych jest łącznie osiem brązowych dzwonów: Galeria Przypisy
Biserica Iezuiților din Mannheim

Biserica Iezuiților, cu hramurile Ignațiu de Loyola și Francisc Xavier (în germană Die Jesuitenkirche St. Ignatius und Franz Xaver), este o biserică romano-catolică din centrul orașului Mannheim, Germania. Este considerată drept cea mai importantă biserică barocă din sud-vestul Germaniei. Istoric Domnitorul Carol Filip, principe elector al Palatinatului, a mutat reședința de la Heidelberg la Mannheim în 1720. În anul 1727 a dăruit iezuiților un teren în apropierea șantierului castelui pentru un colegiu și un lăcaș de cult. Piatra de temelie a bisericii a fost pusă în 1733. Dar din cauza problemelor financiare - Carol Filip și ulterior Carol Teodor au finanțat în mare măsură construcția - lucrările nu au început până în 1738. Prima slujbă a avut loc în 1756. În anul 1760 biserica a fost consacrată de episcopul Iosif Ignaț Filip de Hessa-Darmstadt. Arhitecții Alessandro Galli da Bibiena, Guillaume d'Hauberat, Nicolas de Pigage și Franz Wilhelm Rabaliatti au fost implicați în planificarea și construierea biserici. În interior au lucrat Peter Anton von Verschaffelt (altare), Paul Egell (reliefuri), Egid Quirin Asam (fresce), Philipp Hieronymus Brinckmann (fresce) și Johann Matthäus van den Branden (lucrări din lemn). În timpul celui de-Al Doilea Război Mondial biserica a fost distrusă în mare parte. După război, clădirea a fost reconstruită până în 1960. Abia în 1997 a fost restaurat altarul principal. Note Bibliografie Eva-Maria Günther, Die Jesuitenkirche in Mannheim, 2005, ISBN: 3-89870-245-6. Rolf Legler: Das Wunder von Mannheim: Festschrift zur Altarweihe der Jesuitenkirche Mannheim, 1997, ISBN: 3-931820-27-0. Reiner Albert, Günther Saltin: Katholisches Leben in Mannheim: Bd. 1, Von den Anfängen bis zur Säkularisation (1803), 2009, ISBN: 978-3-7995-0908-4. Hans Huth: Die Kunstdenkmäler des Stadtkreises Mannheim I., 1982, ISBN: 3-422-00556-0. Karl Weich: Mannheim – das neue Jerusalem. Die Jesuiten in Mannheim 1720–1773, 1997, ISBN: 3-920671-17-1. Legături externe Materiale media legate de Biserica Iezuiților din Mannheim la Wikimedia Commons de Biserica Iezuiților Locuri de văzut măcar o dată în viață: Mannheim, Jurnal de media și cultură, 11 decembrie 2023
Ries de Nördlingen

Ries de Nördlingen es una región en la frontera entre las sierras del Jura Suabo y del Jura Francón en el triángulo de Núremberg – Stuttgart – Múnich (distrito Danubio-Ries, región administrativa Suabia, Baviera, Alemania). La denominación Ries (pronunciado 'Riis') proviene del nombre de la provincia romana de «Recia». La ciudad de Nördlingen es el centro de este paisaje perfectamente circular. Durante más de un siglo, los geólogos tuvieron grandes dificultades para explicar el origen del Ries y de sus rocas tan singulares, lo que hizo que a lo largo del tiempo compitieran entre sí interpretaciones muy diversas. Dado que la roca de suevita presente en el Ries se asemeja a la toba volcánica, en un principio se supuso un origen puramente volcánico.​​ En este contexto, Oliver Sachs acuñó los términos "época pionera" (hasta 1870) e "inicio de la investigación temprana-moderna del Ries" (a partir de 1870), es decir, el período desde el cual se conocieron las primeras teorías detalladas sobre la formación del Ries de Nördlingen.​​​​ El Ries de Nördlingen son los restos de un cráter meteorítico de una edad de 14,4 millones de años que proviene del "Evento del Ries". Es uno de los cráteres de impacto (astroblemas) mejor conservados de la Tierra. Referencias Bibliografía Johannes Baier: Geohistorische Bemerkungen zur Suevit-Forschung (Ries-Impakt). Geohistorische Blätter, 31(1/2), Berlin 2020. Johannes Baier: Die Bedeutung von Wasser während der Suevit-Bildung (Ries-Impakt, Deutschland) (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última).. - Jber. Mitt. oberrhein. geol. Ver., N. F. 94, 2012. Johannes Baier: Zur Herkunft und Bedeutung der Ries-Auswurfprodukte für den Impakt-Mechanismus. - Jber. Mitt. oberrhein. geol. Ver., N. F. 91, 9-29, 2009. Johannes Baier: Die Auswurfprodukte des Ries-Impakts, Deutschland, in Documenta Naturae, Vol. 162, Múnich, 2007. ISBN 978-3-86544-162-1 Johannes Baier: Zur Herkunft der Suevit-Grundmasse des Ries-Impakt Kraters, in Documenta Naturae, Vol. 172, Múnich, 2008. ISBN 978-3-86544-172-0 Volker J. Sach & Johannes Baier: Neue Untersuchungen an Strahlenkalken und Shatter-Cones in Sediment- und Kristallingesteinen (Ries-Impakt und Steinheim-Impakt, Deutschland). Pfeil-Verlag, Múnich 2017. ISBN 978-3-89937-229-8. Galería Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Ries de Nördlingen.
Ries-kráter

A Ries-kráter Európa legismertebb becsapódási krátere Németországban, a Duna felső folyásánál, Nördlingen közelében. Neve A "Ries" szó talán az Óriás szó megfelelője, az egykori névadás szerint. A Ries nem német szó, ezért úgy sejtik, hogy talán az egykori Raetia lakóitól ered a név. A Ries becsapódási kráter Ma már biztosnak tekinthető, hogy a 25 kilométer átmérőjű medencét meteoritbecsapódás hozta létre. Körülbelül 14,8 millió éve jöhetett létre, a földtani miocén korban. A geológusok több mint egy évszázadon át nagy nehézségekkel küzdöttek a Ries és annak szokatlan kőzetei keletkezésének magyarázata során, aminek következtében idővel a legkülönfélébb magyarázatok versengtek egymással. Mivel a Riesben előforduló suevit kőzet hasonlít a vulkáni tufához, kezdetben tisztán vulkáni eredetet feltételeztek. Oliver Sachs ezzel összefüggésben alkotta meg a úttörő korszak (1870-ig) és a korai modern Ries-kutatás kezdetének (1870-től) fogalmát, vagyis azt az időszakot, amelytől kezdve ismertté váltak a Ries keletkezéséről szóló első részletes elméletek. Eugene Merle Shoemaker bizonyította 1960-ban, hogy a kráter meteoritbecsapódás eredménye. Az egyik fontos bizonyíték erre a coesit (ejtsd kúszit) ásvány, amely a kvarc egyik nagy nyomáson létrejövő módosulata. Ez az ásvány megtalálható a közeli Nördlingen város épületeit alkotó kőzetben is. Ez a kőzet a suevit, amely egy breccsás kőzet. Kettős kráter: a társa a Steinheim-kráter A nördlingeni Ries-kráter mellett, attól délnyugati irányban egy kisebb kráter is található. Ez a Steinheim-kráter, amely mintegy 40 kilométerre fekszik a Ries peremétől. Ma már, amikor több kettős kisbolygót ismerünk, jogos az a feltételezés, hogy a két kráter egyszerre keletkezett. Tektitek A Csehországban gyűjthető üveges anyagú moldavitokat, a tektitek egy típusát szintén a Ries-kráter termékének tartják. A megmozgatott és kidobott takaró anyaga mintegy százszorosa a becsapódó testének. Ebből az olvadékcseppnyi darabok alkotják a lehűlés után megszilárdult tektiteket. Lásd még becsapódási kráterek listája európai becsapódási kráterek listája Irodalom Exploring Space: The Quest for Life, 2005, Nova J. Baier: Die Bedeutung von Wasser während der Suevit-Bildung (Ries-Impakt, Deutschland). - Jber. Mitt. oberrhein. geol. Ver., N. F. 94, 2012. J. Baier: Zur Herkunft und Bedeutung der Ries-Auswurfprodukte für den Impakt-Mechanismus. - Jber. Mitt. oberrhein. geol. Ver., N. F. 91, 9-29, 2009. J. Baier: Die Auswurfprodukte des Ries-Impakts, Deutschland, in Documenta Naturae, Vol. 162, München, 2007. ISBN 978-3-86544-162-1 J. Baier: Zur Herkunft der Suevit-Grundmasse des Ries-Impakt Kraters, in Documenta Naturae, Vol. 172, München, 2008. ISBN 978-3-86544-172-0 Emsley, John (2001). Nature's Building Blocks. Oxford University Press, pp. 99. ISBN 0-19-850341-5. Külső hivatkozások Ries az Impaktok adatbázisában A Ries-Kráter Múzeum Nördlingenben Nördlingen, Germánia
Nördlinger Ries

De Nördlinger Ries, of kortweg Ries, is een ruwweg cirkelvormige inslagkrater in Zuid-Duitsland, in het grensgebied van de Schwäbische en Fränkische Alb, binnen de stedendriehoek Neurenberg – Stuttgart – München. De krater is meer dan 14 miljoen jaar geleden ontstaan en is door geologische processen grotendeels opgevuld. Kenmerken en ligging Het gebied heeft een diameter van 22 tot 24 kilometer en een oppervlakte van ongeveer 350 km², waarvan het grootste gedeelte in Beieren ligt; een kleiner gedeelte behoort tot Baden-Württemberg. In het gebied liggen de kleine steden Nördlingen, Harburg, Oettingen, Bopfingen en Wemding, en het wordt doorsneden door de rivieren de Wörnitz en de Eger. Het gebied is nagenoeg vlak, in tegenstelling tot de aangrenzende middelgebergten. De Ries ligt op een hoogte tussen 415 en 460 meter boven zeeniveau. Geologische geschiedenis Geologen hadden meer dan een eeuw lang grote moeite om het ontstaan van het Ries en zijn ongewone gesteenten te verklaren, waardoor in de loop der tijd uiteenlopende interpretaties met elkaar concurreerden. Omdat het in het Ries voorkomende suevietgesteente (letterlijk: Zwabensteen) lijkt op vulkanisch tufsteen, werd aanvankelijk een zuiver vulkanische oorsprong aangenomen. Oliver Sachs muntte in dit verband de term pioniersperiode (tot 1870) en het begin van het vroegmoderne Ries-onderzoek (vanaf 1870), oftewel de periode vanaf wanneer de eerste gedetailleerde ontstaanstheorieën over het Nördlinger Ries bekend werden. Pas in 1960 werd bewezen dat een meteorietinslag de oorzaak was. Na deze Ries-inslag, 14,3 à 14,5 miljoen jaar geleden, werd een betrekkelijk zout meer gevormd dat in de loop van de tijd dichtslibde en opdroogde. Deze verlanding duurde naar schatting twee miljoen jaar. Rond de twee laatste ijstijden ontstond door verwaaiing een dikke laag löss in het kratergebied. De mens maakte hier vanaf het neolithicum dankbaar gebruik van. Tot op de huidige dag is het Nördlinger Ries een vruchtbaar gebied met veel akkerbouw. Zichtbaarheid De Nördlinger Ries is een van de best bewaarde grote inslagkraters op aarde, met op veel plaatsen een duidelijk afgebakende helling langs een vlak gebied; die loopt als een richel langs de horizon en is met bos begroeid. Toch de krater hij alleen van bovenaf als een geheel herkenbaar, doordat de rand sterk verweerd is, en bovendien zo groot dat hij vanaf de grond niet te overzien is. Galerij De of het Nederlandssprekenden kiezen gewoonlijk het lidwoord de: de Nördlinger Ries. In het Duits is het woord onzijdig: das Nördlinger Ries, in het Nederlands wordt die keuze ook wel gemaakt: het Nördlinger Ries. Museum In een uit omstreeks 1503 daterend gebouw in de stad Nördlingen is het RiesKraterMuseum gevestigd. Het behandelt vooral de geologie en de ontstaansgeschiedenis van het kratergebied. Overzichtskaart Externe links (de) www.rieskrater-museum.de Website RiesKraterMuseum
Nördlinger Ries

Nördlinger Ries – kolista depresja w zachodniej części Bawarii, Niemcy. Miasto Nördlingen jest położone ok. 6 km na południowy zachód od punktu centralnego tej depresji. Jest to krater uderzeniowy powstały 14,3–14,5 miliona lat temu (w miocenie). Pierwotna średnica obrzeża krateru wynosiła prawdopodobnie ok. 24 km, średnica dna ok. 10 km, a głębokość ok. 700 m. Obecne dno depresji znajduje się ok. 100–150 m poniżej współczesnego (zerodowanego) obrzeża. Na dnie spoczywa 35-metrowej grubości warstwa osadów jeziornych, pamiątka po jeziorze, które istniało niegdyś w kraterze. Przez ponad sto lat geolodzy mieli duże trudności z wyjaśnieniem powstania Ries oraz jego niezwykłych skał, co sprawiło, że z biegiem czasu rywalizowały ze sobą różnorodne interpretacje. Ponieważ występująca w Ries skała Suevit przypomina wulkaniczny tuf, początkowo przyjmowano czysto wulkaniczne pochodzenie krateru. Oliver Sachs ukuł w tym kontekście pojęcia okresu pionierskiego (do 1870 roku) oraz początku wczesnonowoczesnych badań nad Ries (od 1870 roku) – a więc okresu, od którego znane są pierwsze szczegółowe teorie dotyczące powstania krateru Ries koło Nördlingen. 40 kilometrów dalej na południowy zachód znajduje się mniejszy, niespełna czterokilometrowej średnicy krater Steinheim. Oba kratery powstały w tym samym czasie (w granicy niepewności pomiaru), uważa się, że utworzyło je uderzenie w Ziemię planetoidy o średnicy ok. 1,5 km i jej księżyca. Przeprowadzone pomiary grawimetryczne ujawniły na terenie depresji Nördlinger Ries anomalię, na podstawie której oszacowano ubytek masy skorupy ziemskiej w kraterze na 30 do 60 miliardów ton. Oznacza to, że w momencie uderzenia wyrzuceniu uległo kilkadziesiąt km³ materiału skalnego. Z kraterem tym związane jest powstanie mołdawitu, występującego w Czechach. Przypisy Linki zewnętrzne Ries w Earth Impact Database, bazie danych kraterów ziemskich (ang.) Muzeum krateru Nördlingen Ries
Nördlinger Ries

Nördlinger Ries este o regiune din Germania situată între Schwäbische Alb și Fränkische Alb. Detalii Regiunea se află în triunghiul format de orașele Nürnberg – Stuttgart – München. Ea aparține în mare parte districtului „Landkreis Donau-Ries” și numai o mică parte districtului Ostalbkreis. Regiunea relativ netedă este ușor de delimitat de regiunea deluroasă a celor două Alb-uri. Geologii au avut, timp de mai bine de un secol, mari dificultăți în a explica formarea craterului Ries și a rocilor sale neobișnuite, motiv pentru care, de-a lungul timpului, au concurat între ele diverse interpretări. Deoarece roca de suevit prezentă în Ries seamănă cu tuful vulcanic, s-a presupus inițial o origine pur vulcanică. Oliver SachsOliver Sachs a creat în acest context noțiunea de perioadă pionieratului (până în 1870) și de început al cercetării timpuriu moderne asupra Ries-ului (din 1870), adică perioada de la care au devenit cunoscute primele teorii detaliate privind formarea craterului Ries de la Nördlingen. Abia în 1960 s-a descoperit că suevitul nu este o rocă vulcanică, ci structura sticloasă rezultată prin topirea rocilor se datorează temperaturii înalte produsă prin impactul cu un meteorit. Astfel s-a descoperit fenomenul formării craterelor care nu sunt de origine vulcanică ci s-au format în urmă cu 14 - 14,5 milioane de ani prin căderea meteoriților. Teoria impactului Referințe Bibliografie J. Baier: Die Bedeutung von Wasser während der Suevit-Bildung (Ries-Impakt, Deutschland)[nefuncțională]. - Jber. Mitt. oberrhein. geol. Ver., N. F. 94, 55-69, 2012. J. Baier: Zur Herkunft und Bedeutung der Ries-Auswurfprodukte für den Impakt-Mechanismus Arhivat în 1 mai 2009, la Wayback Machine.. - Jber. Mitt. oberrhein. geol. Ver., N. F. 91, 9-29, 2009. J. Baier: Die Auswurfprodukte des Ries-Impakts, Deutschland, in Documenta Naturae, Vol. 162, München, 2007. ISBN 978-3-86544-162-1 ISSN 0723-8428 J. Baier: Zur Herkunft der Suevit-Grundmasse des Ries-Impakt Kraters. In: Documenta Naturae. Vol. 172, München 2008. ISSN 0723-8428 Vezi și Lista craterelor de impact de pe Pământ Lista craterelor de impact din Europa Legături externe www.passc.net Arhivat în 4 martie 2016, la Wayback Machine. Nördlinger Ries in der Earth Impact Database Geopark Ries Rieskrater-Museum Nördlingen Nördlinger Ries auf Stromboli online Beschreibung der Ofnethöhlen Fundstück Nördlinger Ries Arhivat în 16 martie 2008, la Wayback Machine. Informationen zu Ablauf und Auswirkungen von Meteoriteneinschlägen; 3-D-Simulationsprogramm Arhivat în 22 septembrie 2017, la Wayback Machine.
Нёрдлингенский Рис

Нёрдлингенский Рис (нем. Nördlinger Ries) — природный регион в юго-западной Германии, на границе между Швабским и Франконским Альбом, представляющий собой котловину около 24 км в диаметре, образованную кратером километрового метеорита, упавшего примерно 14,5—15 млн лет назад. Более ста лет геологи испытывали большие трудности с объяснением происхождения кратера Рис и слагающих его необычных горных пород, из-за чего с течением времени конкурировали друг с другом самые разные толкования. Поскольку встречающаяся в Рисе порода зювит похожа на вулканический туф, первоначально предполагалось чисто вулканическое происхождение кратера. Оливер Сакс (Oliver Sachs) ввёл в этой связи понятие пионерского периода (до 1870 года) и начала ранненовейших исследований Риса (с 1870 года) — то есть периода, начиная с которого стали известны первые детальные теории происхождения Нёрдлингенского Риса. Только в 1960 году Юджин Шумейкер (американский геолог и планетолог) доказал что кратер был образован от удара метеорита. Так основным доказательством было наличие во вмещающих породах минерала коэсита, который образуется только в условиях огромного давления и высокой температуры. Нёрдлингенский Рис считается одним из наиболее хорошо сохранившихся ударных кратеров на Земле. Раньше на дне кратера было щелочное озеро, на что указывает высокий уровень pH в образцах пород Нёрдлингенского Риса, взятых в 1973 году. В центре котловины находится город Нёрдлинген. Природа В южных и западных частях Риса есть несколько пустошей, покрытых можжевельником. Некоторые из них являются охраняемыми территориями. Типичные растения здесь — жабрица однолетняя, реже — гвоздика картузианская и колючник бесстебельный. Очень редко встречается скрученник спиральный. Также очень редок ясенец белый, который встречается только на западной окраине Риса. Для букового леса на восточной окраине котловины характерен хруплявник большой, редкое в Германии растение, встречающееся в больших количествах только в Нижней Франконии. Примечания
Rutesheim

Rutesheim (German pronunciation: [ˈʁuːtəsˌhaɪm] ) is a town located in the district of Böblingen, Baden-Württemberg, Germany. Location Rutesheim is situated directly to the Highway 8 (Bundesautobahn 8), 5 kilometres (3 miles) from the town Leonberg, 18 km (11 mi) from the city Stuttgart and just 22 km (14 mi) from Stuttgart Airport and from the new exhibition center, 7 km (4 mi) way west from the town Heimsheim. History Rutesheim was first mentioned in the year 767 in a deed from the convent of Lorsch. The council of ministers decided on 22 January 2008, to award Rutesheim the designation town on 1 July 2008. Prime Minister Oettinger assigned the deed to the town in a ceremonial act on 26 June 2008. Population development The sources are census results (¹) or the data of the statistical office Baden-Württemberg. Politics Mayor Since 2018 Susanne Dornes (née Widmaier) has been the mayor of the city. City council The current legislative period lasts until 2014. Distribution of seats after the election of June 2009: Partnerships Scheibbs (Niederösterreich), since 1972 Saalburg-Ebersdorf (Thüringen), since 1989 Perosa Argentina (Italien), friendship treaty since October 2008 Religions There are three Evangelical churches, two New-Apostolic churches, one Evangelical Methodist church and one Roman Catholic church in Rutesheim. The town has a history with the Waldensians (Perouse). Sport The most well-known sports club from Rutesheim is SKV Rutesheim. Its first football team is playing in the seven-rated Landesliga Württemberg. References
Rutesheim

Rutesheim es una ciudad alemana perteneciente al distrito de Böblingen de Baden-Wurtemberg. A 31 de diciembre de 2015 tiene 10 624 habitantes.​ Se conoce la existencia de la localidad desde el año 767, mencionándose en el Códice de Lorsch. El pueblo se incorporó a Wurtemberg en el siglo XIV. El término municipal aumentó su tamaño en 1971 con la incorporación de Perouse, un asentamiento fundado en 1699 por valdenses refugiados de Perosa Argentina. A lo largo de la segunda mitad del siglo XX, el municipio aumentó notablemente su población al integrarse en el área metropolitana de Stuttgart, adquiriendo el estatus de ciudad en 2008.​​​​ Se ubica unos 15 km al noroeste de la capital distrital Böblingen, sobre la carretera A8 que une Karlsruhe con Múnich.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Rutesheim. Rutesheim en OpenStreetMap.
Rutesheim

Rutesheim est une ville de Bade-Wurtemberg (Allemagne), située dans l'arrondissement de Böblingen, dans la région de Stuttgart, dans le district de Stuttgart. Jumelages Scheibbs (Autriche) depuis 1972 Saalburg-Ebersdorf (Allemagne) depuis 1989 Perosa Argentina (Italie) depuis 2008 Notes et références Liens externes Site officiel Portail du Bade-Wurtemberg
Rutesheim

Rutesheim – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Stuttgart, w regionie Stuttgart, w powiecie Böblingen. Leży w Heckengäu, ok. 17 km na północ od Böblingen, przy autostradzie A8. Historia Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana jest w dokumentach klasztoru Lorsch z 767. Rząd Badenii-Wirtembergii 22 stycznia 2008 postanowił nadać gminie prawa miejskie, które to miasto oficjalnie przyjęło 1 lipca 2008. Współpraca Miejscowości partnerskie: Perosa Argentina, Włochy Saalburg-Ebersdorf, Turyngia Scheibbs, Austria
Рутесхайм

Рутесхайм (нем. Rutesheim) — город в Германии, в земле Баден-Вюртемберг. Подчиняется административному округу Штутгарт. Входит в состав района Бёблинген. Население составляет 10 226 человек (на 31 декабря 2009 года). Занимает площадь 16,24 км². Официальный код — 08 1 15 042. Город подразделяется на 2 городских района. Ссылки Официальная страница