NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lagoa do Fogo

Lagoa do Fogo (Español: Laguna de Fuego) es un lago de cráter en el volcán de Água de Pau, en el centro de la isla de São Miguel en las Azores. Las autoridades gubernamentales no permiten la construcción moderna alrededor de este lago. Es el más elevado sobre el nivel del mar en la Isla de São Miguel. Historia Desde 1974, la Lagoa do fogo había estado bajo la administración de la legislación nacional como área protegida, formando la Reserva da Lagoa do Fogo (Reserva Natural de Lagoa do Fogo) con un área que incluye aproximadamente 2 182 hectáreas (21 820 000 m²). Fue fundada por el Decreto Ley 152/74 (15 de abril de 1974). También fue objeto del Decreto Ley complementaria 9/79.​ La Reserva Natural da Lagoa do Fogo fue creada en 1982 bajo los términos del Decreto Regional 10/82/A del 18 de junio de 1982.​​​ Parte del área fue incluida en la red Natura 2000, clasificada como el «Sitio de Importancia Comunitaria de Lagoa do Fogo».​ La reserva natural fue integrada en el parque natural de São Miguel, bajo Decreto Ley 19/2008A (8 de julio de 2008), que incluía la cuenca completa de Lagoa.​ Referencias
Lagoa do Fogo

Lagoa do Fogo ('Meer van Vuur') is een kratermeer in de vulkaan Água de Pau, midden op het eiland São Miguel, deel van de Azoren. Het meer ligt op een hoogte van 575 meter, heeft een oppervlakte van 136 hectare en een maximale diepte van 30 meter. Het wordt omgeven door endemisch laurierbos. De vegetatie omvat daarnaast endemische soorten als de jeneverbes, boomheide, wegedoorn, sint-janskruid en wolfsmelk. In het gebied nestelen zeevogels zoals de visdief en de geelpootmeeuw. Ook landvogels zoals de buizerd, houtduif, merel en grote gele kwikstaart komen er voor. Het meer is samen met de omgeving sinds 1974 een beschermd natuurgebied en is tevens een Natura 2000-gebied.
Lagoa do Fogo

Lagoa do Fogo – jezioro kalderowe w centralnej części wyspy São Miguel, w archipelagu Azorów, należącym do Portugalii. Zajmuje powierzchnię 1,53 km². Długość maksymalna lustra jeziora wynosi 2280 m, szerokość maksymalna 985 m. Linia brzegowa mierzy 5,5 km. Głębokość maksymalna dochodzi do 31,6 m, średnia – 13,7 m. Ma około 0,023 km³ objętości. Jezioro położone jest w obszarze masywu stratowulkanicznego Água de Pau. Wypełnia wewnętrzną kalderę wulkaniczną masywu, o wymiarach 2,5 × 3 km. Powstała ona około 15 000 lat temu, w wyniku zapadnięcia się stożka wulkanicznego. Ostatnia notowana aktywność w kalderze wystąpiła 10–12 lutego 1564 i miała drugi stopień eksplozywności wulkanicznej. Lustro wody leży na wysokości 580 m n.p.m., przy czym najwyższy punkt całego masywu – Pico da Barrosa, mierzy 949 m n.p.m. Zbocza wokół jeziora są przeważnie urwiste, o nachyleniu dochodzącym do około 48°. Południowe i zachodnie stoki porasta roślinność krzewiasta, północne i wschodnie lasy. Duże nachylenie zboczy sprzyja zjawisku erozji. Podczas ulewnych deszczów materiał skalny jest porywany przez spływającą gwałtownie wodę i osadzany na brzegach i dnie jeziora. Lagoa do Fogo zasilane jest głównie przez opad atmosferyczny i spływ powierzchniowy. Od 1974 istnieje Reserva Natural da Lagoa do Fogo, obejmujący obszar 5,07 km². Nad jeziorem obserwowano m.in. rybitwę rzeczną i mewę atlantycką. Jest jedną z atrakcji turystycznych Azorów. Zbocza są strome, ale nad lustro wody prowadzi bezpieczna ścieżka. W 2012 plaża znad jeziora Lagoa do Fogo znalazła się w zestawieniu siedmiu „plaż-cudów” Portugalii, zwyciężając w kategorii „dzika plaża”. Przypisy
Lagoa do Fogo

A Lagoa do Fogo é uma das maiores lagoas dos Açores e a segunda maior da Ilha de São Miguel, e é classificada desde 1974 como reserva natural. Descrição Faz parte integrante da Rede Natura 2000, pelo facto de ter sido classificada como zona especial de conservação, aprovado por Decisão da Comissão Europeia no dia 28 de dezembro de 2001, nos termos da Directiva Habitats 92/43/CEE do Conselho. Esta lagoa de águas muito azuis ocupa uma área de 1 360 ha, que é bastante tendo em atenção as dimensões da própria ilha. O vulcão do Fogo dá forma ao grande maciço vulcânico da Serra de Água de Pau, localizada na zona central da Ilha de São Miguel. Toda esta zona é rodeada por uma densa e exuberante vegetação endémica. A caldeira vulcânica, tal como o vulcão, que lhe deu forma, é a mais jovem da Ilha de São Miguel e ter-se-á formado há cerca de 15 000 anos. A sua configuração actual é resultado do último colapso, tido como importante e que ocorreu no topo do vulcão, há aproximadamente 5 mil anos. A última erupção data de 1563. Esta lagoa, é também a mais alta da Ilha de São Miguel, facto que se deve encontrar no cimo de uma montanha cujo ponto mais alto se eleva a 947 metros. Localiza-se no topo do grande vulcão do Fogo, também conhecido como vulcão de Água de Pau. A caldeira tem forma de colapso tem forma elíptica e dimensões aproximadas de 3 x 2,5 km. As paredes desta caldeira chegam a atingir desníveis de 300 metros. A lagoa, devido a encontrar se no centro da caldeira, localiza-se a uma cota bastante mais baixa, encontrando-se a 575 metros. A profundidade máxima atingida nesta lagoa são os 30 metros. Dentro de todo o perímetro da reserva natural, lagoa, caldeira, e vertentes da mesma, destacam-se bastantes espécies de plantas endémicas dos Açores: é o caso do cedro-do-mato (Juniperus brevifolia), o louro (Laurus azorica) e o sanguinho (Frangula azorica). Surgem ainda a malfurada (Hypericum foliosum), a urze (Erica azorica) e o trovisco-macho (Euphorbia Stygiana). A principal fauna, aqui representada pelos pássaros de pequenas dimensões é muitas vezes acompanhada por aves de grande porte como as aves de rapina. Assim, surge nos ares da lagoa, além das aves caracteristicamente terrestres como o pombo-torcaz-dos-Açores (Columba palumbus azorica), o milhafre ou queimado (Buteo buteo rothschildi), a alvéola-cinzenta (Motocilla cinérea) e o melro-preto (Turdus merula azorensis), as aves marinhas como a gaivota (Larus cachinnans atlantis) e o garajau-comum (Sterna hirundo). Praia da Lagoa de Fogo A praia foi reconhecida como uma das 7 Maravilhas de Portugal na categoria de Praia Selvagem, em setembro de 2012. Ver também Lista das lagoas dos Açores Rede de Áreas Protegidas dos Açores Miradouro da Serra da Barrosa Referências Livro: Áreas Ambientais dos Açores, Editado pela Secretaria Regional do Ambiente e do Mar, Governo Regional dos Açores, 2005. Guia Turístico, Açores Natureza Viva, nº 2 de 2003/2004. Edt. Clássica – Publ. Pub. e Mark. E Formação, Lda. Áreas Ambientais dos Açores. Edic. Secretaria Regional do Ambiente, 2004. Ligações externas «Diário dos Açores.» Lagoa do fogo Galeria
Лагоа-ду-Фогу

Лаго́а-ду-Фо́гу (порт. Lagoa do Fogo) — озеро на острове Сан-Мигел, Азорские острова. Является вторым по величине озером на острове. В 1974 году объявлено природным заповедником. Занимает площадь в 13,6 км², расположено на высоте 947 м над уровнем моря, находится на котле потухшего вулкана, который образовался около 15 000 лет назад, образовав вулканический массив Агуа-де-Пау. Максимальная глубина озера — 30 м, длина 7 км, ширина — 4 км. На северо-западе от Лагоа-ду-Фогу расположены горячие источники. Вокруг озера присутствуют замечательные природные ландшафты, а также удивительный котлообразный провал. Существует несколько пешеходных маршрутов, таких как «Lombadas Fogo Lake», откуда можно наблюдать местную флору и фауну. Последнее извержение вулкана произошло в 1564 году. Ссылки Fogo Lake (Vila Franca do Campo) (англ.). Дата обращения: 5 февраля 2011. Архивировано 12 мая 2012 года. Lagoa do Fogo (англ.). Wikimapia. Дата обращения: 5 февраля 2011. Архивировано 12 мая 2012 года.
Santa Maria Island Station

Santa Maria Island Station (also known as SMA or Montes das Flores, Hill of Flowers) is an ESTRACK satellite ground station in the Azores, 5 kilometres (3.1 mi) from the town of Vila do Porto on the island of Santa Maria. ESTRACK Station The Station currently operates a 5.5m S-band antenna capable of receiving signals in the 2200-2300 MHz range, the first one in the ESTRACK network with launch tracking capability. It covers a large portion of the Atlantic Ocean and during the Ariane 5 launches, it acquires signals until the upper stage engine cut-off. The station is also able to receive X-band in the range of 8025-8400 MHz. Construction of the station was completed in January 2008 under Ariane Development Programme in an agreement between ESA and the Portuguese government. A reason for building an additional station was tracking of the medium inclination Ariane 5 launches and upcoming Vega along with Soyuz from Guiana Space Centre. The first launch tracked by the newly built site was Ariane 5 ES flight V-181 lifting Automated Transfer Vehicle Jules Verne in March 2008. After the end of the ATV programme, the station is primarily used for launches from Kourou carrying Galileo satellites. In the future the station will be upgraded to support the Space Rider programme. When not used for launch tracking station is used in CleanSeaNet and MARISS service for Copernicus Programme Other Installations Apart from the ESTRACK station the teleport also hosts a number of other antennas: The site hosts a Galileo Sensor Station, that is used to monitor the navigation signals, from which corrections to the satellites and the reference frame can be computed. A VSAT terminal is also part of the installation to connect the station with the control centers. Leafspace operates two 3.7m antennas that are capable to transmit in S-Band as well as receive in S- and X-Band. The antennas are mainly used for small satellites. PT Space took over the 15m ESTRACK antenna in Perth in 2015 from ESA and transferred it to Santa Maria. The plan was to support the Proba-3 mission. In 2024 the AEROS MH-1 satellite became the first user of the station. EUMETSAT operates a X-Band receive station for direct data distribution from the EPS-SG satellites. LeoLabs operates a space radar to track objects in orbit around earth. Furthermore, the local company Edisoft works with various other users to host smaller antennas or to sell spare capacity on existing ones. References
Stazione di terra di Santa Maria

La stazione di terra di Santa Maria è una stazione di terra della rete ESTRACK dell'Agenzia Spaziale Europea. Si trova sull'isola di Santa Maria, nelle Azzorre, ed è gestita dal Centro europeo per le operazioni spaziali. Nella stazione è presente un'antenna parabolica del diametro di 5,5 metri e operante nelle frequenze 2200-2300 MHz (banda S), che viene usata per il tracciamento durante i lanci dal Centre spatial guyanais. In futuro è prevista l'aggiunta della capacità di comunicazione in banda X per ricevere i dati scientifici dai satelliti per l'osservazione della Terra. Collegamenti esterni (EN) Pagina sul sito ufficiale dell'ESA, su esa.int.
Angra do Heroísmo

Angra do Heroísmo, a la costa sud de l'illa de Terceira, és la capital històrica de les illes Açores. El centre de la ciutat va ser declarat el 1983 Patrimoni de la Humanitat per la UNESCO. Angra és també la seu del bisbat de les Açores. Angra do Heroísmo, junt amb Ponta Delgada i Horta, és una de les tres capitals regionals de les Açores. Cada capital és la seu d'una de les tres branques del govern, i a Angra hi ha la seu del poder judicial, que és el Tribunal Suprem de les Açores. El municipi es divideix en 19 parròquies (freguesias en portuguès): Demografia Educació La Universitat de les Açores, que té el campus principal a l'illa de São Miguel, té un campus subsidiari a Angra do Heroísmo, en el qual hi ha el Departament de Ciències Agràries. L'Instituto Histórico da Ilha Terceira (IHIT), és una associació cultural privada dedicada a la recerca i l'estudi de la història de les Açores. Està organitzada com una acadèmia on s'imparteixen classes, conferències i simposis. L'institut el va fundar l'any 1942 la ciutat d'Angra do Heroísmo. Fills il·lustres Rafael Correia Machado (1814-[...?]) músic i literat. Referències
Angra do Heroísmo

Angra do Heroísmo (doslovný překlad „Zátoka hrdinství“) je město v Portugalsku, které má přes 20 000 obyvatel. Leží na azorském ostrově Terceira zhruba 1500 km západně od Lisabonu. Počátky města sahají do 16. století, kdy město stálo na důležité křižovatce lodních tras. Jde o nejstarší město na celém azorském souostroví. Díky své historické hodnotě bylo v roce 1983 město zapsáno na Seznam světového dědictví UNESCO. Historie Město patřilo od 16. do 19. století mezi významné body na trase portugalských lodí při cestách z kontinentálního Portugalska do kolonií v Africe, Jižní Americe i Asie. Samotná lokalizace města na ostrově byla účelově vybrána tak, aby bylo město s přístavem co nejlépe chráněno před převládajícími větry soustavou kopců. Zdejší pevnosti Fortaleza de São João Baptista (pevnost svatého Jana Křtitele) a Forte de São Sebastião (pevnost svatého Šebestiána) jsou jedinečným příkladem novověké vojenské architektury. Partnerská města Salvador, Brazílie Évora, Portugalsko Gilroy, Kalifornie, USA Gramado, Brazílie Taunton, Massachusetts, USA Fotogalerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Angra do Heroísmo na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Angra do Heroísmo

Angra do Heroísmo es la capital de la isla Terceira, en las Azores (Portugal). Tiene 35 402 habitantes. Aquí se encuentra la sede principal de la Universidad de las Azores. Angra do Heroísmo es también una de las tres capitales de las Azores junto a Ponta Delgada y Horta. Monumentos y lugares de interés Detrás de la Bahía de Angra, donde las Carabelas y los Galeones venían antaño a buscar abrigo. Aquí se encuentra la sede de Angra do Heroísmo. Las casas son construidas de piedra y otras normales pintadas de color pastel. El centro de la ciudad fue declarado Patrimonio de la Humanidad, por la Unesco en 1983.​ Demografía Geografía Parroquias Altares Cinco Ribeiras Doze Ribeiras Feteira Nossa Senhora da Conceição Porto Judeu Posto Santo Raminho Ribeirinha Santa Bárbara Santa Luzia São Bartolomeu São Bento São Mateus da Calheta São Pedro Sé Serreta Terra Chã Vila de São Sebastião Véase también Región ultraperiférica de la Unión Europea Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Angra do Heroísmo. Ayuntamiento de Angra do Heroísmo (en portugués)
Angra do Heroísmo

Angra do Heroísmo (gyakran csak Angra néven emlegetik) község és egyben város Terceira szigetén, a Portugáliához tartozó, autonóm önkormányzattal rendelkező Azori-szigeteken. A város népessége 2011-ben 35 402 fő volt, akik 239 km² területen éltek. A város és község alkotja Terceira szigetének déli felét, míg az északi rész Praia da Vitória község területéhez tartozik. A São Miguel-szigeten fekvő Ponta Delgadával, valamint a Faial-szigeten fekvő Hortával együtt Angra az egyike az Azori-szigetek három régiós központjának. Mindegyik régiós központ a kormányzat egy-egy ágáért felelős, Angra például a legfelsőbb bíróságnak ad otthont. Itt lakik az Azori-szigetek érseke is. A várost a 15. század második felében alapították. A Napóleoni háborúk idején Angrába volt száműzve Almeida Garrett. 1830 és 1833 között II. Mária portugál királynő menedékeként is szolgált e város. A város 1983-ban került fel az UNESCO Világörökségi helyszíneinek listájára. Nevének eredete Angra neve portugál nyelven öböl, kis-öböl jelentéssel bír. Utótagja az a hősies jelentéssel bír. Nevét a Praia da Vitória-i ütközetben való hősies helytállásáért kapta II. Mária portugál királynőtől. Történelme Bizonyos állítások alapján a várost Álvaro Martins alapította, aki Didrik Pininggel hajózott el az Újvilágba, valamint Bartolomeu Dias társaságában részt vett a Jóreménység fokának megkerülésében. Más források alapján a várost Jácome de Bruges alapította 1450-ben, vagy 1451-ben. Az Azori-szigeteken az első településekről csak 1439 és 1449 közül származnak írásos források, Tengerész Henrik adományain keresztül, aki gyarmatosította a szigetcsoport hét szigetét annak középső, illetve keleti részein. Terceira is ezen szigetek közé tartozott, melynek közigazgatásáért Jácome de Bruges volt a felelős, aki az 1450 körül zajló névadási eljárásokról szóló feljegyzések alapján aktívan részt vett eme folyamatokban. Ugyanakkor Terceira szigete egészen 1460 augusztus 22-éig lakatlan maradt. A sziget legelső telepesei egy nyílt, amfiteátrumhoz hasonlító tengerparti sávban telepedtek le, ahol mindössze kettő kicsiny öböl feküdt, melyeket egy félsziget választott el egymástól, a Monte Brasil vulkán kialudt tömbjének közelében. Ezen öblök egyike éppen elég mélynek bizonyult, mintegy 40 méteres mélységével ahhoz, hogy nagyobb hajók is ki tudjanak kötni partjainál, valamint további előnyként merült fel, hogy e védett kis öböl megvédte a hajókat az erősebb, pusztító, tengeri viharoktól. Kivételt képez ez alól a dél, illetőleg délkelet felől érkező viharok sora. Népessége Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben az Angra do Heroísmo című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Források
Angra do Heroísmo

Angra do Heroísmo is een plaats en gemeente in het Portugese autonome gebied en eilandengroep Azoren. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 239 km² en telde 35.581 inwoners in 2001. De gemeente ligt op het eiland Terceira. Het gelijknamige stadje telt ongeveer 21.000 inwoners. De naam van de stad betekent "Baai van de heldenmoed", en slaat op de strijd die de bewoners van de Azoren hebben gevoerd in 1828 tegen het leger van Miguel, de koning van Portugal. Werelderfgoed Het historische centrum van Angra do Heroísmo werd in 1983 geclassificeerd als werelderfgoed door UNESCO. Met name de 400-jaar oude fortificaties Forte de São Sebastião en Fortaleza de São João Batista worden hierbij genoemd als "unieke voorbeelden van militaire architectuur". Freguesias in gemeente Angra do Heroísmo Altares Cinco Ribeiras Doze Ribeiras Feteira Nossa Senhora da Conceição Porto Judeu Posto Santo Raminho Ribeirinha Santa Bárbara Santa Luzia São Bartolomeu de Regatos São Bento São Mateus da Calheta São Pedro Sé Serreta Terra Chã Vila de São Sebastião Bekende inwoners van Angra do Heroísmo Geboren Eliseu (1983), voetballer Catarina Vieira (1996), politica Overleden Paulo da Gama (ca.1465-1499), zeevaarder en ontdekkingsreiziger Externe link (pt) Website van de gemeente Angra do Heroísmo
Angra do Heroísmo

Angra do Heroísmo – historyczne miasto warowne i stolica portugalskiej wyspy Terceira w Regionie Autonomicznym Azorów, najstarsza i druga co do wielkości miejscowość archipelagu (po stołecznej Ponta Delgada) oraz stolica gminy o tej samej nazwie, o powierzchni 239 km², zamieszkanej przez 35 402 osoby (2011) i graniczącej od północy z gminą Praia da Vitória. Sam ośrodek liczy około 21,3 tys. mieszkańców (dane z 2001 roku). Burmistrzem miasta jest José Pedro Parreira Cardoso z Partii Socjalistycznej. Najważniejszy port żeglugi transatlantyckiej w okresie świetności portugalskiego imperium kolonialnego, obowiązkowe miejsce postoju statków do czasu wynalezienia turbiny parowej w XIX wieku, siedziba założonej w 1534 diecezji Kościoła rzymskokatolickiego, wpisana w 1983 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Sołectwa gminy Angra do Heroísmo Liczba ludności poszczególnych sołectw na podstawie narodowego spisu ludności (2011). Historia Angra była pierwszą osadą, założoną przez Portugalczyków w 1478 roku na odkrytym kilkadziesiąt lat wcześniej archipelagu 9 wysp pochodzenia wulkanicznego. Miasto ma dogodne położenie na południowym, zawietrznym brzegu Terceiry, w sąsiedztwie dwóch naturalnych portów rozdzielonych górą Monte Brasil, na której mieści się Forteca Świętego Jana Chrzciciela (Fortaleza de São João Baptista), wybudowana z polecenia Filipa II, wspólnego króla hiszpańsko-portugalskiego w latach 1580–1598. Twierdza otoczona jest murem 4-kilometrowej długości, na którym znajdowało się niegdyś około 400 dział artyleryjskich, chroniących miasto przed częstymi atakami piratów. Angra to po portugalsku zatoka, natomiast człon Heroísmo (bohaterstwo, heroizm) został dodany do nazwy miejscowości w XIX wieku przez królową Marię II, która schroniła się tam w latach 1830–1833 przed swoim mężem Michałem I Uzurpatorem po odebraniu jej tronu i zaprowadzeniu przez niego w kraju absolutystycznych rządów terroru. W tej niewielkiej miejscowości znajduje się 9 murowanych klasztorów, w większości barokowych, o bogatym wystroju wnętrz wykorzystującym duże ilości brazylijskiego złota i drewna. Pomimo stopniowego upadku znaczenia portu, jaki obserwuje się od początku XX wieku, zabytkowe centrum miasta stanowi obecnie jedną z największych atrakcji turystycznych Azorów. Galeria Współpraca Salvador, Brazylia Gramado, Brazylia Évora, Portugalia Tulare, Stany Zjednoczone Gilroy, Stany Zjednoczone Taunton, Stany Zjednoczone Przypisy Bibliografia Portugalski Narodowy Instytut Statystyki
Ангра-ду-Эроишму

А́нгра-ду-Эрои́шму (порт. Angra do Heroísmo) — город и муниципалитет в Португалии, входит в округ Азорские острова. Расположен на острове Терсейра. Население составляет 35 581 человек на 2001 год. Занимает площадь 237,52 км². Название города переводится как «бухта героизма». Покровителем города считается Иисус Христос (порт. São Salvador). Праздник города — 24 июня. История Ангра-ду-Эроишму был основан в удобной естественной бухте Алвару Мартиншем (Álvaro Martins), который приплыл сюда вместе с Дидриком Пинингом (Didrik Pining) в его экспедиции в Новый мир и Бартоломеу Диашем (Bartolomeu Dias) во время его экспедиции вокруг мыса Доброй Надежды. Город основан в 1478 году. Ангра-ду-Эроишму служил убежищем для королевы Португалии Марии II с 1830 до 1833 год. 1 января 1980 года город серьёзно пострадал от землетрясения. Общие сведения Ангра-ду-Эроишму расположен на южном побережье острова Терсейра. Здесь расположены штаб-квартира военной базы и резиденция Римско-католического епископа. Его основные здания — собор, военный колледж, арсенал и обсерватория. Гавань теперь утратила свою коммерческую и стратегическую важность по сравнению с другими крупными портами Азорских островов Понта-Делгада и Орта, но прежде здесь располагалась знаменитая военно-морская крепость, защищенная на западе и юго-западе мысом Монти-Бразил. Внешняя торговля невелика по объёму и состоит в основном в экспортировании говядины, молочных продуктов и небольшого количества рыбы. Демография Состав муниципалитета В муниципалитет входят следующие районы: Алтареш Синку-Рибейраш Дозе-Рибейраш Фетейра Носса-Сеньора-да-Консейсан Порту-Жудеу Пошту-Санту Раминью Рибейринья Санта-Барбара Санта-Лузия Серрета Сан-Бартоломеу-душ-Регатуш Сан-Бенту Сан-Матеуш-да-Кальета Сан-Педру Се Терра-Шан Вила-де-Сан-Себаштиан Достопримечательности Центральная часть города признана объектом Всемирного Наследия ЮНЕСКО. Собор Ангра-ду-Эроишму Монастырь Святого Франциска Мэрия Ангры-ду-Эроишму Музей Ангра-ду-Эроишму. Дворец Беттанкур Известные уроженцы и жители Хосе Хулио де Соуза Пинту (1856—1939) — португальский художник Франсиско де Паула Бастос (1792—1881) — португальский колониальный администратор, военный, политический и государственный деятель. Галерея Примечания Ссылки Официальная страница [1]