NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ходжали

Ходжали (на азербайджански: Xocalı) е град (до 1990 – село) в Нагорни Карабах. Разположен е на 10 км североизточно от Степанакерт. В Ходжали е разположено единственото в Нагорни Карабах летище. Формално градът се намира под юрисдикцията на Азербайджан, но през 1992 година е освободен от Армията на Арцах, по време на Освободителната война на Арцах, и фактически влиза в състава на Аскерански район на Република Арцах. По време на и малко след освобождението азербайджанската армия убива стотици собствени цивилни граждани с цел вътрешно и международно насаждане на Арменофобия и създаване на митичен образ, който да насърчи Азерските военни, а след загубата на войната - и реваншистки усилия. Близо до Ходжали се намира паметник на Ходжали-Кедабекската култура, отнасящ се към XIV—VII век пр.н.е. Тук са открити погребални камъни, отнасящи се към периода на късния бронз и ранно-железната епоха. По време на археологически разкопки са открити накрополи и намиращи се в тях разнотипни украшения от кости, камък, бронз и керамика. Вижте също Нагорно-карабахски конфликт Аскеран Нагорни Карабах Източници
Xocalı (Stadt)

Xocalı (xɔdʒalɯ, eingedeutscht Chodschali, armenisch Խոջալու Chodschalu, russisch Ходжалы Chodschaly) ist eine Stadt in Aserbaidschan und Hauptstadt des Bezirks Xocalı. Von 1992 bis 2023 war sie Teil der international nicht anerkannten Republik Arzach, in der sie ab 2001 armenisch Iwanjan (armenisch Իվանյան) genannt wurde. Nach der Volkszählung der Republik Bergkarabach 2005 hatte die Stadt 908 Einwohner. Für Xocalı gibt es viele verschiedene Transkriptionen, darunter englisch Khojali, Khojaly, Khodjaly, Kodjali, Khodzhaly, Khojalu, Khocalu, Khocali, Khocaly und Hojaly. Geschichte Zu Zeiten der Sowjetunion gehörte Chodschaly (Ходжалы) zum Rayon Askeran im Autonomen Gebiet Bergkarabach. Zu Beginn des Bergkarabachkonflikts plante die aserbaidschanische Regierung, aus der Stadt ein neues regionales Zentrum zu machen. In der Zeit von 1988 bis 1990 wuchs die Bevölkerung Chodschalys von 2135 auf 6000 Einwohner, insbesondere durch Zuwanderung aus Zentralasien (etwa 2000 meschetische Türken) und Armenien (etwa 2000 Aseris). Mit der Aufhebung der Autonomie Bergkarabachs im April 1990 erhob Aserbaidschan Xocalı zur Stadt und gleichzeitig zum Verwaltungssitz des neuen Rayon Xocalı, der aus dem vorherigen Rayon Askeran und Teilen des Rayons Martuni gebildet wurde. 1992 lebten in der Stadt bereits 7000 Einwohner, mehrheitlich Aseris. Während des Kriegs um Bergkarabach wurde die Stadt am 27. Februar 1992 von armenischen Freischärlern eingenommen, wobei unter unklaren Umständen mehrere hundert Menschen starben. Das Ereignis führte als Massaker von Chodschali zum Rücktritt der aserbaidschanischen Regierung und zu verstärkten Kampfhandlungen von beiden Seiten. 2001 benannten die Armenier die Stadt um in Iwanjan, nach dem verstorbenen Generalleutnant der Streitkräfte der Republik Bergkarabach, Kristapor Iwanjan. Mit der aserbaidschanischen Offensive im September 2023 kam der Ort wieder unter die Kontrolle Aserbaidschans. In den folgenden Wochen floh fast die gesamte Bevölkerung Bergkarabachs nach Armenien. Einzelnachweise
Joyalí

Joyalí​ (en azerí: Xocalı) o Ivanyan (en armenio: Իվանյան) es una ciudad de Azerbaiyán y el centro administrativo del raión de Joyalí, situado en la región económica de Karabaj. La ciudad se encuentra a unos 10 km al noreste de Khankendi. Se encuentra a una altitud de 102 m sobre el nivel del mar. Historia Durante la Primera Guerra de Nagorno Karabaj, la ciudad fue escenario de intensos combates. En la noche del 25 al 26 de febrero de 1992 tuvo lugar la Masacre de Joyalí. Tras los acontecimientos de 1992, la ciudad permaneció bajo administración de las autoridades de la autoproclamada República de Nagorno Karabaj, que en 2001 la rebautizaron como Ivanyan. Como resultado de la operación militar de septiembre de 2023, Azerbaiyán restableció el control sobre la ciudad y recuperó la administración del distrito de Joyalí. Posteriormente, comenzaron los trabajos de reconstrucción y rehabilitación de la infraestructura urbana. El 15 de octubre de 2023, el presidente de Azerbaiyán, Ilham Aliyev, visitó la ciudad de Joyalí, donde izó la bandera nacional de la República de Azerbaiyán.​​ En marzo de 2024 se está llevando a cabo la restauración de la ciudad. Se están realizando trabajos de reparación y construcción en 500 casas. Construcción de carreteras, gas, acueductos, comunicaciones. Se prevé la construcción de 56 viviendas. El 28 de mayo de 2024, las primeras 20 familias, integradas por 81 personas, regresaron a Joyalí como parte del programa estatal del Gran Retorno, destinado al reasentamiento de los antiguos desplazados internos. Demografía Según estimación 2010 contaba con 6026 habitantes.​ Ciudades hermanas Lídice (República Checa) Véase también Masacre de Jóyali Nagorno Karabaj Referencias
Khodjali

Khodjali (en azéri : Xocalı) est une ville du Karabagh située dans le raïon de Khodjali en Azerbaïdjan. Géographie Khodjali est située au sein de la vallée du Badara, dans le Haut-Karabagh, à 14 km au nord de Khankendi et à 18 km au sud-ouest d'Agdam. Elle est desservie par l'axe routier reliant Ievlakh au nord à Latchine au sud-ouest. Histoire La ville a donné son nom à la culture Khodjali-Gədəbəy. Pendant la période soviétique, le village, majoritairement peuplé d'Azéris, fait partie de l'oblast autonome du Haut-Karabagh au sein de la république socialiste soviétique d'Azerbaïdjan. Au cours de la guerre du Haut-Karabagh, la ville est le théâtre du massacre d'Azéris le 26 février 1992. Elle est alors intégrée à la région d'Askeran, au sein de la république autoproclamée du Haut-Karabagh. En 2001, à l'occasion du dixième anniversaire de la proclamation de la république, les autorités locales rebaptisent la ville du nom d'Ivanian, en mémoire du général Kristapor Ivanian (1920-1999), un des fondateurs des forces armées du Haut-Karabagh. En novembre 2020, à l'issue de la seconde guerre du Haut-Karabagh, la ville demeure dans le territoire contrôlé par le Haut-Karabagh, sous la protection des forces d'interpositions russes. À la suite de l'offensive éclair des forces armées azerbaïdjanaises les 19 et 20 septembre 2023, la ville repasse sous le contrôle de l'Azerbaïdjan, comme l'ensemble du Haut-Karabagh, entraînant l'exode de ses habitants vers l'Arménie. Le 15 octobre suivant, le président Ilham Aliyev hisse le drapeau de l'Azerbaïdjan dans la ville. Démographie La population s'élevait à 908 habitants en 2005 et à 1 397 habitants en 2015. Notes et références Voir aussi Articles connexes Haut-Karabagh Massacre de Khodjaly Khodjaly 613 Liens externes (en) : Massacre à Khodjali. (en) : Massacre d'Arméniens. Portail de l’Azerbaïdjan
Xocalı

Xocalı, Khojaly o, in armeno, Ivanian (Իվանյան) è un comune dell'Azerbaigian, capoluogo dell'omonimo distretto. Fino a ottobre 2023 il comune era de facto situato nella repubblica di Artsakh, costituendo una comunità all'interno della regione di Askeran. Prima dell'esodo dell'autunno del 2023, la città contava un migliaio di abitanti. Precedentemente, aveva circa seimila abitanti ed era una delle poche località in cui l'etnia armena non era prevalente, in ragione dell'immigrazione forzata di lavoratori turchi meshketi e azeri provenienti dall'Armenia. Nel corso della prima guerra del Nagorno Karabakh la cittadina fu interessata da violente azioni belliche e fu teatro di un massacro ai danni della popolazione civile. Sorge in area pianeggiante lungo le rive del fiume Karkar, a circa metà strada tra Step'anakert e Askeran. Nei pressi della città è ubicato l'aeroporto di Step'anakert. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Xocalı
Xocalı (stad)

Xocalı (ook gespeld als Chodzjali, Khojaly of Khojali) is een stad in Azerbeidzjan en de hoofdstad van het gelijknamige district Xocalı. De stad telde 6500 inwoners in 2012. Bloedbad van Xocalı Tijdens de Oorlog in Nagorno-Karabach vond hier in 1992 een bloedbad plaats, waarbij Azerbeidzjaanse burgers doelwit waren van gerichte Armeense beschietingen. Volgens zowel Azerbeidzjaanse zijde als Human Rights Watch en andere internationale organisaties werd de misdaad gepleegd door Armeense troepen, naar verluidt met assistentie van het 366ste Russische gemotoriseerde regiment. Het dodental was volgens de Azerbeidzjaanse autoriteiten 613 burgers, waaronder 106 vrouwen en 83 kinderen. Een rapport van Human Rights Watch schatte het aantal omgekomen burgers op "ten minste 161".
Xocalı

Xocalı (orm. Խոջալու, dawniej Իվանյան, Iwanian) – stolica rejonu Xocalı w Azerbejdżanie, do 2023 miasto w rejonie Askeran nieuznawanego państwa Republika Górskiego Karabachu. Miejscowość znajduje się ok. 10 km na północny wschód od Stepanakertu, przy drodze łączącej stolicę z Askeranem. Kilka kilometrów na południe od miasta znajduje się Port lotniczy Stepanakert. Historia Tereny te były już zamieszkane od głębokiej starożytności. Znajduje się tu nekropolia, która należała do tzw. kultury chodżalińsko-giadabejskiej. Na Zakaukaziu pozostały po niej pochówki z późnej epoki brązu i wczesnej epoki żelaza (przełom II i I tysiąclecia p.n.e.). Na nekropolii w Xocalı powszechne są pomniki nagrobne w postaci kamiennych skrzyń i kurhany o wysokości od 1 do 15 metrów. Spotykane są tu także kromlechy (kręgi z postawionych pionowo głazów, otaczające miejsce kultu), menhiry (nieociosane głazy stawiane pionowo na grobach) i gdzieniegdzie pola usiane głazami – pozostałościami epoki lodowcowej. Podczas wykopalisk jakie tu miały miejsce w czasach ZSRR, znaleziono tu wielki ilości czarnych naczyń glinianych z wklęsłym, najczęściej geometrycznym ornamentem, szerokie proste miecze oraz po raz pierwszy odnotowane na terenach byłego ZSRR kindżały, topory, siekiery oraz ozdoby z brązu. Wioska Xocalı wraz z okolicznymi terenami wchodziła w skład chanatu karabaskiego, a od 1822 w skład Imperium Rosyjskiego. W czasach radzieckich Xocalı była częścią Nagorno-Karabachskiego Obwodu Autonomicznego. Gdy pod koniec istnienia ZSRR pojawił się konflikt między ludnością ormiańską a azerską, władze Azerskiej SRR rozpoczęły tworzenie nowej jednostki administracyjnej. Od roku 1988 do 1990 ludność miejscowości zwiększyła się z 2135 do 6000, w większości poprzez imigrację z radzieckiej Azji Centralnej (w tym 2000 Turków mescheckich) oraz ludności azerskiej z Armenii. W kwietniu 1990 azerskie władze zlikwidowały Nagorno-Karabachski Obwód Autonomiczny, a Xocalı otrzymało status miasta i stało się stolicą nowej jednostki administracyjnej – rejonu Xocalı. W 1991 miasto liczyło już 6300 mieszkańców. W lutym 1992 roku w pobliżu miasta miała miejsce masakra, w której to Ormianie, przy współudziale rosyjskiego wojska, zamordowali 613 Azerów. 26 lutego miasto zostało zdobyte przez siły ormiańskie. W 2001, w dziesiątą rocznicę ogłoszenia niepodległości Republiki Górskiego Karabachu, nazwa miejscowości z azerskiego Xocalı została przemianowana na Iwanian, na cześć generała armii karabaskiej, Kristapora Iwaniana. Klimat Klimat umiarkowany ciepły. Opady deszczu są znaczące, występują nawet podczas suchych miesięcy. Klasyfikacja klimatu Köppena-Geigera Cfa. Na tym obszarze średnia temperatura wynosi 12,8 °C. W ciągu roku średnie opady wynoszą 448 mm. Najsuchszym miesiącem jest grudzień z opadami na poziomie 16 mm. W maju opady osiągają wartość szczytową ze średnią 80 mm. Różnica w opadach pomiędzy najsuchszym a najbardziej mokrym miesiącem wynosi 64 mm. Najcieplejszym miesiącem w roku jest lipiec ze średnią temperaturą 24,5 °C, z kolei najzimniejszym miesiącem jest styczeń ze średnią temperaturą 1,6 °C. Wahania roczne temperatur wynoszą 22,9 °C. Przypisy
Xocalı (distriktshuvudort)

Xocalı (armeniska: Khojaly, Խոջալը, ryska: Ходжалы, Ходжалинская, armeniska: Ivanyan, Իվանյան) är en distriktshuvudort i Azerbajdzjan. Den ligger i distriktet Xocalı Rayonu, i den centrala delen av landet, 270 km väster om huvudstaden Baku. Xocalı ligger 582 meter över havet och antalet invånare är 5 810. Terrängen runt Xocalı är huvudsakligen kuperad, men den allra närmaste omgivningen är platt. Xocalı ligger nere i en dal. Runt Xocalı är det ganska glesbefolkat, med 34 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Stepanakert, 11,0 km söder om Xocalı. Omgivningarna runt Xocalı är en mosaik av jordbruksmark och naturlig växtlighet. Kommentarer Källor
Zizernawank

Zizernawank (armenisch Ծիծեռնավանք) ist ein armenisches Kloster im Rayon Laçın in Aserbaidschan. Zizernawank liegt knapp oberhalb der Talsohle des Flusses Aghawno, nur wenige Kilometer entfernt von der Grenze zu Armenien – zwischen Bergkarabach und Armenien. Von 1992 bis 2020, also zwischen den beiden Bergkarabachkriegen, war es unter der Kontrolle der Republik Arzach. Der Baubeginn des Klosters kann in das 5. bis 6. Jahrhundert datiert werden. Es wird angenommen, dass sich ursprünglich Reliquien des heiligen Georg im Kloster befanden. Es gehörte zur Diözese Tatew und wurde im 13. und 17. Jahrhundert als religiöses Zentrum erwähnt. Während der armenisch-aserbaidschanischen Zusammenstöße 1905 flüchtete die lokale armenische Bevölkerung und die Anlage blieb die folgenden Jahrzehnte ungenutzt. Ende des 20. Jahrhunderts wurden vor allem während des Bergkarabachkriegs 1989–1992 mehrere armenische Inschriften am Gebäude mutwillig zerstört. Nach der Eroberung im Bergkarabachkrieg wurde die Anlage renoviert und die Kirche von Zizernawank 2001 erneut geweiht. Die dreischiffige Pseudobasilika wurde aus großen behauenen Quadern errichtet. Während das Hauptschiff einen geraden Abschluss hat, befinden sich am Ende der Seitenschiffe quadratische Nischen, die als Schatzkammer oder Martyrion dienten. Die Gewölbedecken werden getragen von gedrungenen, fast schmucklosen Pfeilern. Die einzige Dekoration der Wände ist ein Fries mit einfachem Profil in Höhe des Gewölbeansatzes. Die Gestaltung des Bauwerks orientiert sich an byzantinischen Vorbildern, bleibt jedoch weniger detailliert. Weblinks Einzelnachweise
Monasterio de Tsitsernavank

El Monasterio de Tsitsernavank​​ (en armenio: Ծիծեռնավանք; en azerí: Ağoğlan monastırı) es un monasterio de iglesia apostólica armenia,​ localizado en el raión de Lachín, Azerbaiyán.​ El monasterio se encuentra a cinco kilómetros de la frontera de la provincia de armenia de Syunik. Históricamente, se encuentra en Aghahechk , uno de los 12 cantones de la provincia armenia histórica y principado de Syunik . En el siglo XV Aghahechk se había dividido en dos distritos: la mitad norte se llamaba Khozhoraberd; la mitad sur , que contiene Tzitzernavank, fue llamada Kashatagh. Se cree que la basílica de Tzitzernavank puede contener reliquias de San Jorge de Capadocia. En el pasado, el monasterio pertenecía a la diócesis de Tatev y se menciona como centro religioso notable por el historiador del siglo XIII Stepanos Orbelian y el obispo Tovma Vanandetsi (1655). Véase también Iglesia apostólica armenia Cultura de Armenia Referencias
Tsitsernavank

Tsitsernavank ou Tzitsernagavank (en arménien Ծիծեռնավանք) est un monastère arménien situé au Haut-Karabagh, non loin du monastère de Tegh. Le site a été fondé au Ve siècle sur les terres du royaume d'Arménie. Il est composé d'une église de type basilical et comprend des khatchkars à proximité. Histoire Initialement, la basilique de Tsitsernavank aurait abrité des reliques de Saint-Georges. Dans le passé, le monastère a appartenu au diocèse de Tatev et est mentionné comme un centre religieux notable par l'historien du XIIIe siècle Stepanos Orbelian et l'évêque Tovma Vanandetsi. En 1613, le mur fortifié du monastère fut réparé et sa porte en forme de voute a été érigée. L'inscription en arménien de cet acte a disparu entre 1989 et 1992, pendant la première guerre du Haut-Karabakh. Pendant la période soviétique, le village fut rebaptisé Gusulu et l'église n'a plus été utilisée mais conservée comme monument historique. L'église Saint-Georges (Saint-Gevorg) de Tsitsernavank a été reconsacrée en octobre 2001, après une lourde restauration en 1999-2000 et est le lieu de célébration de festivals annuels en l'honneur de Saint-Georges. Le monastère et le district de Latchine sont transférés sous administration de l'Azerbaïdjan le 1er décembre 2020 dans le cadre de l'accord de cessez-le-feu sur le Haut-Karabakh de 2020. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Tegh Guerre du Haut-Karabagh Lien externe Portail du Haut-Karabagh Portail de l’Arménie • Monastères arméniens
Məmməddərə

Mammaddara (Azerbaijani: Məmməddərə) or Mariamadzor (Armenian: Մարիամաձոր) is a village in the Khojavend District of Azerbaijan, in the disputed region of Nagorno-Karabakh. The village had an ethnic Armenian-majority population prior to the 2020 Nagorno-Karabakh war, and also had an Armenian majority in 1989. History During the Soviet period, the village was part of the Hadrut District of the Nagorno-Karabakh Autonomous Oblast. After the First Nagorno-Karabakh War, the village was administrated as part of the Hadrut Province of the breakaway Republic of Artsakh. The village came under the control of Azerbaijan on 15 October 2020, during the 2020 Nagorno-Karabakh war. Historical heritage sites Historical heritage sites in and around the village include a cemetery and khachkar from between the 16th and 19th centuries, and the church of St. Minas (Armenian: Սուրբ Մինաս, romanized: Surb Minas) built in 1601. Demographics The village had 258 inhabitants in 2005, and 245 inhabitants in 2015. Gallery References External links Məmməddərə at GEOnet Names Server
Mammeddere

Mammeddere est un village d'Azerbaïdjan faisant partie du raion de Khojavend. Elle fut jusqu'en 2020, une communauté rurale de la région de Hadrout, au Haut-Karabagh, sous le nom de Mariamadzor (en arménien Մարիամածոր). Elle compte 258 habitants en 2005. Notes et références Portail de l’Azerbaïdjan
Mariamadzor

Mariamadzor (in armeno Մարիամածոր?, in azero Məmməddərə) è una comunità rurale del distretto di Xocavənd in Azerbaigian, facente parte fino al 2020 della regione di Hadrowt' nella repubblica di Artsakh, già repubblica del Nagorno Karabakh, situata in una vallata, pochi chilometri a est di Togh. Secondo il censimento del 2005 contava poco più di duecentocinquanta abitanti. Storia Durante il periodo sovietico, il villaggio faceva parte del distretto di Hadrut dell'Oblast' Autonoma del Nagorno Karabakh. Dopo la Prima guerra del Nagorno Karabakh, il villaggio fu amministrato come parte della regione di Hadrut della Repubblica separatista di Artsakh. Il villaggio passò sotto il controllo dell'Azerbaigian il 15 ottobre 2020, durante la guerra del Nagorno Karabakh del 2020. Monumenti e luoghi d'interesse Siti del patrimonio storico nel villaggio e nei suoi dintorni includono un cimitero e una khachkar risalenti al periodo compreso tra il XVI e il XIX secolo, e la chiesa di San Minas (armeno: Սուրբ Մինաս, romanizzato: Surb Minas) costruita nel 1601. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mariamadzor
Mamedazur

Mamedazur (azerbajdzjanska: Məmməddərə, armeniska: Mariamachor, Majramachor, Մարիամաձոր, Մայրամաձոր, azerbajdzjanska: Məmməedadzor, armeniska: Mariamadzor, Mayramajor) är en ort i Azerbajdzjan. Den ligger i distriktet Xocavənd Rayonu, i den södra delen av landet, 260 km väster om huvudstaden Baku. Mamedazur ligger 828 meter över havet och antalet invånare är 258. Terrängen runt Mamedazur är lite bergig. Närmaste större samhälle är Fizuli, 12,7 km öster om Mamedazur. Trakten runt Mamedazur består till största delen av jordbruksmark. Runt Mamedazur är det ganska glesbefolkat, med 25 invånare per kvadratkilometer. Kommentarer Källor
Маріамадзор

Маріамадзор (вірм. Մարիամաձոր), Мамедадзор (азерб. Məmməddərə) — село у Гадрутському районі Нагірно-Карабаської Республіки. Село розташоване на захід від села Джракус та на схід від села Цакурі. Пам'ятки У селі розташована церква Св. Мінаса (1601 р.), цвинтар (16-19 ст.) та хачкар (16-19 ст.). Джерела World Gazetteer[недоступне посилання] — World-Gazetteer.com(англ.) Population of Nagorno-Karabakh Republic (2005) [Архівовано 2 березня 2011 у Wayback Machine.](вірм.)(англ.)(рос.) Примітки
Men's Gymnasium Building (Baku)

Men's Gymnasium Building was built in 1911–1913 in Baku, Azerbaijan for the Men's Gymnasium named after Emperor Alexander III. The architect of the building was Konstantin Borisoglebsky. The building was once the second largest educational institution after the Baku Real School. After the Soviet occupation, the building functioned as the city hospital No. 4. In 2018, the building was removed from the control of the Ministry of Health due to the relocation of City Hospital No. 4. It is currently unused. About The building, located at the intersection of 61 Balakhanskaya (now Fuzuli) Street and 40 Krasnovodskaya (S. Vurgun) Street, was built for the Men's Gymnasium. The building was designed in 1911–1913 by civil engineer Konstantin Borisoglebsky. Together with the details of the facade, it occupies an active urban position with its majestic volume, classical forms in the order system and architectural composition. The protruding central part of the main façade is specially marked with a magnificent portico along the two upper floors of the Ionic order. The three-quarter columns with very clearly drawn profiles on the background of the lower floor, carved in unshaven stone, and the classic-style arch, show the author's desire for opulence and luxury. The gymnasium for men is one of the few examples of pre-Soviet occupation educational constructions and it is an architectural monument in Baku. See also Ismailiyya Palace Mitrofanov Residence Property of Haji Mustafa Rasulov References
Здание Мужской гимназии (Баку)

Здание Мужской Гимназии было построено в 1911—1913 гг. архитектором Константином Борисоглебским. Оно было названо именем императора Александра III. Здание когда-то было вторым по величине учебным заведением после Бакинской Реальной Школы. После советской оккупации здесь функционировала Городская Больница № 4. В 2018 г. сооружение было выведено из-под контроля Минздрава в связи с перемещением Городской Больницы № 4. В настоящее время оно не используется. Постановлением Кабинета министров Азербайджанской Республики № 132 от 2 августа 2001 года здание охраняется государством и внесена в список памятников архитектуры. История Здание располагается на пересечении улиц Балаханская (ныне Физули) 61 и Красноводская (С. Вургуна) 40. Здание было спроектировано в 1911—1913 гг. инженером-строителем Константином Борисоглебским. Вместе с деталями фасада, постройка занимает важную городскую позицию своим величественным объемом, классическими формами и архитектурной композиции. Выступающая центральная часть главного фасада особенно отмечена великолепным портиком вдоль двух верхних этажей Ионического стиля. Трехчетвертные колонны, с очень четко очерченными профилями на фоне нижнего этажа, вырезанные из камня, и арка в классическом стиле демонстрируют стремление автора к величию и роскоши. Мужская Гимназия остается одним из немногих примеров российской архитектуры в Баку . Фотогалерея См. также Дом Д. Митрофанова Здание синематографа Микадо Здание Союза Композиторов Азербайджана Примечания
Ağbaşlı

Ağbaşlı (Aghbashly) is a former village in the current Khojavend District of Azerbaijan. Before its abolition, the village was part of the Veysalli Rural administrative division of the Fuzuli District. By the Law of the Republic of Azerbaijan dated December 5, 2023, Aghbashly was abolished, and its territory was transferred to the Khojavend District References
Agbachli (Fizouli)

Agbachli est un village de la région de Fizouli en Azerbaïdjan. Histoire En 1993-2020, Agbachli était sous le contrôle des forces armées arméniennes. Le 17 octobre 2020, la région de Fizouli, y compris le village d'Agbachli a été rétrocédée à l'Azerbaïdjan. Géographie Le village d'Agbachli de la région de Fizouli est situé dans la circonscription territoriale administrative Veysalli. Voir aussi Mughanli (Baghbanlar, Agdam) Alkhanli (Fizouli) Tchoullou (Magsoudlou, Agdam) Fizouli Notes et références Portail de l’Azerbaïdjan