NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
BSFZ-Arena

Il Bundesstadion Südstadt, noto come Trenkwalder Arena per motivi di sponsor, è uno stadio calcistico situato a Maria Enzersdorf, in Austria. Ospita le partite casalinghe dell'Admira Wacker Mödling. Storia Inaugurato il 4 marzo 1967 con la partita Admira Vienna-Wacker Innsbruck (3-1), fu costruito espressamente per ospitare l'Admira. Quando nel 1971 il club si fuse con il Wacker Vienna formando l'Admira/Wacker, la nuova squadra decise di utilizzare il Bundesstadion per le partite casalinghe. Nel 2008 è stato ribattezzato con il nome dello sponsor Trenkwalder. Caratteristiche Ha una capacità di 12.000 posti, di cui 6.900 a sedere (5.000 dei quali coperti) e 5.100 in piedi. Partite ospitate Finali di ÖFB-Cup 1969-1970 Wacker Innsbruck-LASK 1-0 1978-1979 Admira/Wacker-Wacker Innsbruck 1-1 (ritorno) 1988-1989 Admira/Wacker-Swarovski Tirol 2-0 (andata) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su BSFZ-Arena Collegamenti esterni (DE) Pagina sul sito del club, su trenkwalder-admira.com. URL consultato il 26 giugno 2011 (archiviato dall'url originale il 9 agosto 2011). (DE) Pagina su TM.at, su transfermarkt.at. URL consultato il 26 giugno 2011 (archiviato dall'url originale il 14 luglio 2011). (DE) Pagina su Weltfussball.de, su weltfussball.de. URL consultato il 26 giugno 2011 (archiviato dall'url originale il 20 maggio 2013).
BSFZ-Arena

BSFZ-Arena – stadion piłkarski w Maria Enzersdorf w powiecie Mödling niedaleko Wiednia, w Austrii. Obiekt może pomieścić 12000 widzów. Został otwarty w 1967 roku. Swoje spotkania rozgrywa na nim drużyna Admira Wacker Mödling. Wcześniej nazywał się Bundesstadion Südstadt i Trenkwalder-Arena. Przypisy
Бундесштадіон Зюдштадт

«Бундесштадіон Зюдштадт» або «BSFZ-Арена» (нім. Bundesstadion Südstadt, BSFZ-Arena) — футбольний стадіон у місті Марія-Енцерсдорф, Австрія, домашня арена ФК «Адміра Ваккер Медлінг». Історія Стадіон побудований 1965 року та відкритий у 1967 році. 2008 року перейменований на «Тренквальдер-Арена». Того ж року було здійснено капітальну реконструкцію арени, у ході якої перебудовано трибуни, оновлено систему освітлення та встановлено відеоекран на спеціально спорудженій вежі навпроти головної трибуни. 2013 року облаштовано фан-сектор «Адміра Ваккер Медлінга», який розмістився найближче до поля. Того ж року стадіон перейменований на «BSFZ-Арена». У 2016 році встановлено систему підігріву поля. Місткість арени становить 12 000 глядачів, з яких 6 900 сидячі. 5 000 місць накриті дахом. На півночі від поля розташований пагорб, з якого доволі зручно спостерігати за грою на арені. Через популярність пагорба серед вболівальників та загального збільшення відвідуваності матчів, планується спорудження північної трибуни, яка його замінить. На стадіоні домашні матчі приймає збірна Австрії з футболу. Посилання Bundesstadion Südstadt на footballtripper.com [Архівовано 5 березня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Bundesstadion Südstadt на blogspot.com [Архівовано 12 жовтня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Фотогалерея [Архівовано 6 червня 2016 у Wayback Machine.] (нім.)
Stadttheater Klagenfurt

The Stadttheater Klagenfurt is the municipal theatre in Klagenfurt, the capital of Carinthia in Austria. Its present house was designed by the Viennese architecture office Fellner & Helmer, and completed in 1910. History The first theatre in Klagenfurt was installed between 1605 and 1620 as Ballhaus for the aristocracy. Italian troupes appeared, on their way from Venice to Vienna. At the end of the 18th century, the theatre was occasionally opened also for intellectuals, and military and civil officials. In 1811, the wooden structure was rebuilt in stone, called now Altes Theater (Old Theatre). When it deteriorated, a new house was designed by the Viennese architecture office Fellner & Helmer, who had already built the very similar theatres in Gießen and Gablonz, in 1906 and 1907. Building began in 1908 and was completed in 1910. The house was opened on the occasion of the 60th jubilee of Franz Joseph I of Austria and therefore named "Kaiser Franz Joseph I. Jubiläumstheater". In the 1960s, the house was renovated, and again from 1996 to 1998 after designs by Günther Domenig. The Stadttheater Klagenfurt was awarded the Nestroy Theatre Prize in different categories in 2003, 2006 and 2011. Artists who received the prize and worked for this theatre have included Martin Kušej, Bernd Liepold-Mosser, Michael Maertens, Michael Schottenberg and Martin Zehetgruber. References External links Literature by and about Stadttheater Klagenfurt in the German National Library catalogue Official website
Stadttheater Klagenfurt

Le Stadttheater Klagenfurt est un théâtre municipal à Klagenfurt, la capitale du land de Carinthie, en Autriche. Histoire Le premier théâtre de Klagenfurt est construit entre 1605 et 1620 comme salle de jeu de paume (Ballhaus) pour l'aristocratie et sert pour leur divertissement social. Au fil du temps, de plus en plus de spectacles invités de langue italienne apparaissent, les artistes aiment s'arrêter à Klagenfurt, la résidence du duché de Carinthie, lors de leur voyage de Venise à Vienne. La salle s'intègre ainsi de plus en plus à la scène théâtrale autrichienne des XVIIe siècle et XVIIIe siècle et se transforme progressivement en théâtre. L'ouverture effective en tant que théâtre a lieu en 1737. Le théâtre est subordonné aux États de Carinthie. Vers la fin du XVIIIe siècle, le théâtre s'ouvre aussi progressivement aux intellectuels, aux militaires et aux fonctionnaires. Le bâtiment du théâtre initialement en bois est reconstruit en 1811 à partir de pierre. En 1908, le terrain est acheté pour le « Nouveau Théâtre » à Klagenfurt, car l'ancien est dans un état délabré. Le 22 septembre 1910, le nouveau théâtre est inauguré sous le nom de Jubiläums-Stadt-Theater à l'occasion du 60e anniversaire du règne de l'empereur François-Joseph Ier. Le théâtre est construit par les architectes viennois Fellner & Helmer comme une copie presque identique des théâtres de Gießen et Gablonz, construits auparavant en 1906 et 1907. En 1963 et 1964, d'autres agrandissements sont réalisés, le nombre de places debout est réduit et une extension du bâtiment de la scène est construite. Herbert Wochinz est directeur de 1968 à 1992. Entre 1996 et 1998, le théâtre est reconstruit selon les plans de Günther Domenig et une aile moderne est ajoutée à l'arrière. Source de la traduction (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Stadttheater Klagenfurt » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressources relatives au spectacle : Carthalia European Theatre Architecture Portail du théâtre Portail de l'Autriche
Stadttheater Klagenfurt

Lo Stadttheater Klagenfurt è il teatro comunale di Klagenfurt, capitale della Carinzia in Austria. La sua sede attuale è stata progettata dallo studio di architettura viennese Fellner e Helmer e completata nel 1910. Storia Il primo teatro di Klagenfurt fu allestito tra il 1605 e il 1620 come Sala da ballo per l'aristocrazia. Apparvero le compagnie italiane, in viaggio da Venezia a Vienna. Alla fine del Settecento il teatro veniva occasionalmente aperto anche a intellettuali, funzionari militari e civili. Nel 1811 fu ricostruita la struttura lignea in pietra, denominata oggi Altes Theater (Teatro Vecchio). Quando si deteriorò una nuova sede fu progettata dallo studio di architettura viennese Fellner e Helmer, che aveva già costruito teatri molto simili a Gießen e Gablonz, nel 1906 e nel 1907. La costruzione iniziò nel 1908 e fu completata nel 1910. La sede fu aperta in occasione del 60° giubileo di Francesco Giuseppe I d'Austria e per questo denominato "Kaiser Franz Joseph I. Jubiläumstheater". Negli anni '60, il teatro fu rinnovato e di nuovo dal 1996 al 1998 su progetto di Günther Domenig. Lo Stadttheater Klagenfurt è stato insignito del Nestroy Theatre Prize in diverse categorie nel 2003, 2006 e 2011. Gli artisti che hanno ricevuto il premio e hanno lavorato per questo teatro sono stati Martin Kušej, Bernd Liepold-Mosser, Michael Maertens, Michael Schottenberg e Martin Zehetgruber. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stadttheater Klagenfurt Collegamenti esterni Stadttheater Klagenfurt, su archINFORM. (DE) Katalog der Deutschen Nationalbibliothek (opere di e su Stadttheater Klagenfurt), su portal.dnb.de, Biblioteca nazionale tedesca. Alamy Limited, Stadttheater Klagenfurt, Carinzia, Austria Foto stock - Alamy, su alamy.it. URL consultato il 13 novembre 2021. Stadttheater Klagenfurt :: Reviews, Schedules & Photos, su theoperacritic.com. URL consultato il 13 novembre 2021. Stagione 2019-20 Stadttheater Klagenfurt, su amiciliricaviozzi.it. URL consultato il 13 novembre 2021. Klagenfurt Am Wörthersee, Stadttheater Klagenfurt, su ViennaTicketOffice.com. URL consultato il 13 novembre 2021.
Teatr Miejski w Klagenfurcie

Teatr Miejski w Klagenfurcie (niem. Stadttheater Klagenfurt) – teatr miejski o 400-letniej historii. W latach 1605–1620 wzniesiono „Ballhaus” – drewniany budynek przeznaczony na salę taneczną dla arystokracji. W tej sali odbywały się też gościnne występy włoskich trup teatralnych, wędrujących z Wenecji do Wiednia. Stopniowo budynek został przystosowany do potrzeb teatru. W roku 1737 otwarto go już jako budynek teatralny. W roku 1811 drewniany budynek teatru został zastąpiony nowym budynkiem murowanym, który przetrwał do początku XX wieku. W roku 1908 przystąpiono do budowy nowego teatru według projektu wiedeńskiego biura projektowego Fellner & Helmer. 22 września 1910 odbyło się uroczyste otwarcie nowego teatru, któremu z okazji 60-lecia rządów cesarza Franciszka Józefa I nadano nazwę "Kaiser Franz Joseph I. Jubiläumstheater" (Teatr Jubileuszowy Cesarza Franciszka Józefa I). Budynek był wzorowany na teatrach w Gießen i Jabłońcu nad Nysą wzniesionych w latach 1906-1907, był utrzymany w stylu późnej secesji. Widownia dzieliła się na parter i dwa balkony. Znajdujący się obok budynek dawnego teatru z roku 1811 został rozebrany. Budynek teatru został w latach sześćdziesiątych XX wieku zmodernizowany, zredukowano liczbę miejsc stojących i powiększono scenę. Dobudowana część z roku 1963 spotkała się z gwałtowną krytyką i została wkrótce usunięta. W roku 1995 rozpisano konkurs na ponowną rozbudowę, która została zrealizowana w latach 1996-1998. Obecny repertuar teatru obejmuje przedstawienia dramatyczne, operowe, musicalowe i baletowe. W niedzielne popołudnia odbywają się koncerty kameralne z udziałem muzyków Orkiestry Symfonicznej Karyntii i członków chóru teatralnego. Przy teatrze działają dwa młodzieżowe kluby teatralne. Bibliografia Oficjalna strona teatru
Государственный театр Клагенфурта

Государственный театр Клагенфурта (нем. Stadttheater Klagenfurt) — муниципальный театр Клагенфурта, в административном центре Каринтии, Австрия. Нынешнее здание было спроектировано венским архитектурным бюро Fellner & Helmer; строительство было завершено в 1910 году, открыто в том же году. История Первый театр в Клагенфурте был построен в 1605—1620 годах как «Бальный зал» (Ballhaus) для аристократии. Постепенно в зале начали выступать всё больше итальянских артистов, которые на пути из Венеции в Вену останавливались в Клагенфурте. В конце XVIII века кроме аристократов театр начали посещать представители интеллигенции, военные, государственные служащие и богатые купцы. В 1811 году на месте деревянного здания была построена каменная, которую теперь называют «Старым театром» (Altes Theater). Здание было спроектировано венским архитектурным бюро Fellner & Helmer как почти идентичная копия городских театров в городах Гисене и Яблонец-над-Нисоу, которые были построены в 1906 и 1907 годах соответственно. Строительство началось в 1908 году и было завершено в 1910 году. Здание было открыто по случаю 60-летия со дня рождения австрийского императора Франца Иосифа I и поэтому получило название «Kaiser Franz Joseph I. Jubiläumstheater». В 1960-х годах здание ремонтировалось, и ещё раз ремонтировалось с 1996 по 1998 год по проекту Гюнтера Доменига. Городской театр Клагенфурта был удостоен австрийской театральной премии имени поэта Иоганна Непомука Nestroy в различных номинациях в 2003, 2006 и 2011 годах. Среди артистов, получивших премию и работавших в этом театре, были Мартин Кушей, Бернд Лиепольд-Моссер, Михаэль Маертенс, Михаэль Шоттенберг и Мартин Зехетгрубер. Примечания Ссылки stadttheater-klagenfurt.at — официальный сайт Государственный театр Клагенфурта
Kammer für Arbeiter und Angestellte

De Kammer für Arbeiter und Angestellte of Arbeiterkammer (Nederlands: Kamer voor Arbeiders en Werknemers, AK) is een organisatie in Oostenrijk die de belangen van ca. 3.000.000 arbeiders, werknemers en consumenten behartigt. Voor de meeste werknemers in Oostenrijk is lidmaatschap van een bij de Arbeiterkammer aangesloten belangenvereniging verplicht. De Arbeiterkammer of de in dit orgaan vertegenwoordigende verenigingen zijn overigens geen vakbonden; lidmaatschap van een vakbond is in Oostenrijk namelijk niet verplicht en geschiedt op vrijwillige basis. Wel onderhouden de in de Arbeiterkammer vertegenwoordigde verenigingen nauwe contacten met vakbonden en de overkoepelende vakvereniging Österreichischer Gewerkschaftsbund (ÖGB). Sozialpartnerschaft De Arbeiterkammer maakt deel uit van het op het corporatisme geschroeide systeem van Sozialpartnerschaft ("Sociaal Partnerschap"), dat een belangrijke rol speelt in het vaststellen van lonen en prijzen. Aan organisaties die deel uitmaken van het Sozialpartnerschaft zijn de Wirtschaftskammer (Economische Kamer, voor werkgevers), de Landwirtschaftskammern (Landbouwkamers, voor agrariërs) en de al genoemde koepel van vakorganisaties ÖGB. Verkiezingen Om de vijf jaar wordt de samenstelling van de Arbeiterkammer vastgesteld middels verkiezingen. In iedere deelstaat kiezen de aangesloten leden een plenum dat op haar beurt de vertegenwoordigers van de Arbeiterkammer kiezen. De Arbeiterkammer bestaat uit verschillende fracties. De sociaaldemocratische Fraktion Sozialdemokratischer Gewerkschafter (FSG) vormt traditioneel de grootste fractie. Bij de verkiezingen van 2014 kreeg de FSG ruim 57% van de stemmen. De tweede fractie in de Arbeiterkammer wordt gevormd door de christendemocratische Österreichischer Arbeitnehmerinnen- und Arbeitnehmerbund (ÖAAB) die in 2014 21% van de stemmen kreeg. Deelstaten Ieder van de negen deelstaten van Oostenrijk kent ook een eigen Arbeiterkammer. Voorzitter De huidige voorzitter van de Arbeiterkammer is Rudolf Kaske (FSG/SPÖ). Externe link (de) Officiële website
Kapelle St. Magdalena (Lochau)

Die römisch-katholische Kapelle St. Magdalena (auch Kapelle hl. Maria Magdalena, Kapelle am Tannebach, Kapelle der Armen, Galgenkapelle, Büßerkapelle, Magdalena-Kapelle nach Magdalena der Büßerin genannt) in Lochau, Vorarlberg, Österreich gehört zur Pfarre Lochau und gehört damit zum Dekanat Bregenz in der Diözese Feldkirch. Die Kapelle ist der heiligen Maria Magdalena geweiht. Das Patrozinium wird am 3. Juli gefeiert. Lage Die Kapelle liegt in der Parzelle Klausmühle heute auf etwa 399 m ü. A. etwas versteckt und zurückgesetzt zwischen Einfamilienhäusern und Wohnblöcken. Die Kapelle ist etwa 45 Meter Luftlinie vom westlich gelegenen vom Bodensee entfernt, 31 Meter vom südlich gelegenen Klausmühlebach und 45 Meter von der Neuen Schanze. Zum Zentrum von Bregenz sind es etwa 0,5 Kilometer Luftlinie, zum Zentrum der Gemeinde Lochau etwa 2 Kilometer. Geschichte Diese Kapelle wurde 1643 erstmals urkundlich erwähnt. 1648 wird die Kapelle im Vorarlberger Kriegsgeschichtsbuch 1600 bis 1648 von Franz Ransperg (Pater in der Territorialabtei Wettingen-Mehrerau), genannt. 1831 wird diese Kapelle, anlässlich des Baues der Straße entlang dem Bodenseeufer im Weg, in Richtung Pfänder verlegt und neu errichtet. In der Standrede von Stadtpfarrer Ch. Anton Walser 1834 wird die Kapelle als „Armensünderkapelle“ erwähnt. Die Kapelle verfiel mit den Jahren immer mehr. 1986 trifft das Bundesdenkmalamt die Feststellung, dass die „derzeit“ ruinöse Kapelle aus der Biedermeierzeit 1800 bis 1848 stammen dürfte. 1989 wurde die desolate Kapelle nochmals versetzt und durch die Gemeinde Lochau und Privatinitiativen neu errichtet und neu eingeweiht. Die Kapelle war über Jahrhunderte die letzte Buß-Station für die Menschen, die am dahinterliegenden Galgenhügel (Richtplatz der Stadt Bregenz) hingerichtet werden sollten und wird daher auch als: Kapelle der Armen, Galgenkapelle, Büßerkapelle, Magdalena-Kapelle nach Magdalena der Büßerin, genannt. Gebäude Die Kapelle ist ein nach allen Seiten freistehender Steinbau (etwa 4 Meter hoch, 2 Meter breit und 3 Meter lang) mit einem steilen Satteldach, das mit Biberschwanzziegeln eingedeckt ist. Von der Größe und Funktion her handelt es sich dabei mehr um einen Kapellenbildstock, da lediglich eine Person darin Platz hat. In der Kapelle befindet sich ein schlichtes Holzkreuz und eine geschnitzte Statue, welche Maria Magdalena darstellt. Weblinks Einzelnachweise
Lékařská univerzita Štýrský Hradec

Lékařská univerzita Štýrský Hradec (německy Medizinische Universität Graz, zkratka: Med Uni Graz) je lékařská univerzita v Rakousku, založená dne 1. ledna 2004. . Historie Historie současné Lékařské univerzity Štýrský Hradec sahá až k bývalé lékařské fakultě Univerzity Karla Františka ve Štýrském Hradci, založené v roce 1863 císařem Františkem Josefem I. Lékařské vzdělávání v podobě lékařsko-chirurgického programu zde probíhalo od roku 1782. V roce 1912 byla otevřena Univerzitní nemocnice ve Štýrském Hradci, v té době jedna z největších nemocnic v Evropě. Od účinnosti zákona o univerzitách z roku 2002, který vstoupil v platnost 1. ledna 2004, je dnešní Lékařská univerzita Štýrský Hradec (stejně jako Lékařská univerzita ve Vídni a Lékařská univerzita v Innsbrucku) nezávislou univerzitou. Před oddělením obou univerzit byla Knihovna Lékařské univerzity ve Štýrském Hradci součástí Univerzitní knihovny ve Štýrském Hradci. Zaměření výzkumu Univerzita definovala své zaměření výzkumu stanovením výzkumných oborů. Stávající výzkumné obory jsou: „Metabolismus a krevní oběh“, „Neurovědy“, „Výzkum rakoviny“, „Mikrobiom a infekce“ a obecné téma „Výzkum udržitelného zdraví“. Univerzitní nemocnice Lékařská univerzita Štýrský Hradec má 18 univerzitních nemocnic. Většina klinických školení probíhá v areálu Fakultní nemocnice ve Štýrském Hradci. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Medizinische Universität Graz na německé Wikipedii. Externí odkazy Oficiální stránky
Medizinische Universität Graz

Medizinische Universität Graz ("Medicinska universitetet i Graz") är ett universitet i Graz i Österrike. Den medicinska fakulteten vid Universität Graz grundades 1863 av Frans Josef I. Fakulteten blev 2004 ett oberoende universitet. Universitetssjukhuset Landeskrankenhaus – Universitätsklinikum Graz är knutet till universitetet. Externa länkar Medizinische Universität Graz
Klessheim (zámek)

Zámek Klessheim je palác situovaný ve stejnojmenné obci, 4 kilometry západně od Salcburku v Rakousku. Historie Kleßheim byl původně jen malý dům, který v roce 1690 získal do majetku biskup Jan Arnošt hrabě z Thunu. Architekt Johann Bernhard Fischer z Erlachu jej přestavěl na letohrádek Favorita po roce 1700, avšak po jeho smrti jeho následník František Antonín z Harrachu práce přerušil. Biskup Leopold Anton von Firmian, který budoval zámek Leopoldskron, práce dokončil. Později byl k zámku dobudován anglický park. Druhá světová válka Adolf Hitler zámek využíval k ubytování hostů a pořádání konferencí během svých pobytů v Orlím hnízdě na Berghofu v Obersalzbergu poblíž Berchtesgadenu. Během druhé světové války byl zámek mimo dosah spojeneckých bombardérů. Dne 15. března 1944 zde Hitler při příležitosti pátého výročí vyhlášení Protektorátu Čechy a Morava přijal předsedu protektorátní vlády Jaroslava Krejčího i v zastoupení nemocného prezidenta Emila Háchy. Dne 7. července 1944, během výstavy zbraní, zde byl naplánován atentát na Hitlera. Německý důstojník Helmuth Stieff však neodpálil roznětku bomby. Orli ztvárnění na vchodovém portálu jsou zhotoveni z vápence, a připomínají období Třetí říše. Po druhé světové válce Během studené války na zámku neutrální Rakousko hostilo významné zahraniční návštěvy a pořádalo konference. Zámek je ve vlastnictví spolkové země Salcbursko. Nachází se v něm kasino. Odraz v kultuře Zámek byl využit v roce 1965 k natáčení filmu Velké závody s Jackem Lemmonem, Tonym Curtisem a Peterem Falkem. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Klessheim na Wikimedia Commons
Pałac Klessheim

Pałac Klessheim niem. Schloss Kleßheim – pałac Klessheim znajdujący się 4 km w kierunku zachodnim od Salzburga, w Austrii, w gminie Wals-Siezenheim. Historia Niewielka posiadłość Kleshof została zakupiona przez biskupa Johanna Ernsta von Thun w roku 1690. Architekt Johann Bernhard Fischer von Erlach rozpoczął przebudowę posiadłości w Lustschloss Favorita, lecz po śmierci biskupa w roku 1709, jego następca, Franz Anton von Harrach zaniechał dalszych prac i dopiero kolejny biskup, Leopold Anton von Firmian (który zbudował pałac Leopoldskron), zakończył prace. Później dodano park w stylu angielskim. II wojna światowa Adolf Hitler, który mieszkał w swej rezydencji w Berghof, od roku 1938 w pałacu Klessheim urządzał konferencje i przyjmował swych gości. Na dzień 7 lipca 1944 roku planowano zamach na Hitlera w pałacu Klessheim. W tym dniu Hitler był obecny w pałacu, gdzie odbywała się wystawa broni i nowych mundurów. Jednak niemiecki oficer Helmuth Stieff nie uruchomił bomby. Orły znajdujące się przy wjeździe do pałacu przypominają o III Rzeszy. Dzisiaj Schloss Klessheim jest własnością krainy Salzburgerlandu. W okresie zimnej wojny neutralny rząd austriacki przyjmował tutaj gości i urządzał międzynarodowe konferencje. Obecnie znajduje się tutaj kasyno. Pałac pojawił się w filmie z 1965 roku Wielki wyścig z Jackiem Lemmonem, Tony Curtisem and Peterem Falkiem. Bibliografia Reinhard Medicus: Das höchfürstliche Schloss Favoritta zu Klesheimb und sein alter Park, in: Bastei – Zeitschrift des Stadtvereines Salzburg für die Erhaltung und Pflege von Bauten, Kultur und Gesellschaft. 55 Jg. Salzburg 2006. 1. Folge, S. 10–17. Linki zewnętrzne 1942 Mussolini zu Gast bei Hitler in Schloss Klessheim w serwisie YouTube
Schloss Kleßheim

Schloss Kleßheim är ett slott i Österrike. Det ligger i distriktet Salzburg-Umgebung och förbundslandet Salzburg, i den centrala delen av landet, 260 km väster om huvudstaden Wien. Schloss Kleßheim ligger 431 meter över havet. Terrängen runt Schloss Kleßheim är kuperad åt sydost, men åt nordväst är den platt. Runt Schloss Kleßheim är det ganska tätbefolkat, med 116 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Salzburg, 4,4 km sydost om Schloss Kleßheim. Runt Schloss Kleßheim är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Schloss Kleßheim.
Cementerio judío de Währing

El Cementerio judío de Währing​ (en alemán: Jüdischer Friedhof Währing) inaugurado en 1784, fue el principal sitio de sepultura para los miembros de la Israelitische Kultusgemeinde Wien. Además del cementerio de St. Marx es el último cementerio restante de Viena en el estilo Biedermeier. Tras su cierre en 1880, fue destruido parcialmente durante la época del Tercer Reich, y ahora es sólo parcialmente accesible debido a su estado de deterioro. Un debate de larga data sobre la restauración del cementerio ha tenido lugar desde 2006 entre los políticos de los niveles federal y local, así como por expertos. Véase también Cementerio Jardines del Recuerdo Cementerio Jardines Montesacro (Itagüí) Cementerio judío de Copenhague Cementerio judío de la Calle Kozma Referencias