NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Muzej primijenjene umjetnosti u Beču

Muzej primijenjene umjetnosti (njem.: Museum für angewandte Kunst) je bečki muzej primijenjene umjetnosti otvoren 1864. kao K. k. Österreichisches Museum für Kunst und Industrie, prvi muzej takve vrsti na kontinentu, s kolekcijom predmeta za svakodnevnu upotrebu od gotike do 19. stoljeća. Kolekcija Muzej danas posjeduje veliku kolekciju tekstila i odjevnih predmeta od antike do današnjih dana, porculana (naročito iz bečkih manufaktura), čaša, nakita od zlata i emajla od srednjeg vijeka do modernih vremena. Muzej ima puno primjeraka europskog namještaja od 13. stoljeća, s velikom kolekcijom bečke tvornice Thonet, i puno predmeta s Orijenta i Dalekoga istoka. Veliku kolekciju manuskripta (najveću zbirku perzijskih ilustriranih knjiga Hamzanama iz 16. stoljeća. Puno skica i nacrta Gustava Klimta za dekoraciju briselske Palače Stoclet, pravo bogatstvo predmeta udruženja Wiener Werkstätte s početka 20. stoljeća i puno arhitektonskih nacrta i maketa brojnih arhitekata. Povijest Muzej je službeno osnovan 7. ožujka 1863. dekretom cara Franje Josipa, nakon upornih nastojanja Rudolfa von Eitelbergera koji je bio blizak habsburgškom dvoru, po uzoru na londonski Victoria i Albert Muzej (osnovan 1852.) Za javnost je otvoren 12. svibnja 1864. u prostorijama u okviru tadašnjeg Hofburga, 1868. otpočela je gradnja zgrade muzeja po drugom projektu Heinricha von Ferstela koji je konačno odobrio car. Neorenesansna zgrada muzeja je dovršena 1871. kao prvi muzej na novoj aleji Ringstrasse, u nju se uselio muzej zajedno sa Školom primijenjene umjetnosti. Zgrada muzeja je prvi put proširena 1909. Od 1938. i nacističke aneksije Austrije muzej se zove Staatliches Kunstgewerbemuseum, a od 1947. Österreichisches Museum für angewandte Kunst. Između 1989. – 1993. izvedena je kompletna rekonstrukcija muzeja, dograđena su dva podzemna kata i novo krilo muzeja. < Izvori
MAK – Museum voor Toegepaste Kunst

Het MAK – Museum voor Toegepaste Kunst (MAK – Museum für angewandte Kunst) is een museum voor toegepaste kunst in Wenen. Geschiedenis en organisatie Het museum werd in 1863 opgericht als k. k. Österreichisches Museum für Kunst und Industrie. Het werd gevestigd in een gebouw van Heinrich von Ferstel aan de Ringstraße. De eerste directeur was Rudolf Eitelberger. Adjunct-directeur was Jacob Falke, die in 1885 Eitelberger als directeur opvolgde. Het museum verzamelt en presenteert onder meer meubilair, glas, keramiek, textiel, design en sieraden. Het bezit archieven van de Wiener Werkstätte en objecten van onder meer Lucien Gaillard, Josef Hoffmann en James Turrell. Sinds 2004 wordt het MAK 's avonds verlicht door de permanente buiteninstallatie "MAKlite" van laatstgenoemde landschapskunstenaar. In 2015 was het MAK het eerste museum dat een kunstwerk met Bitcoins aanschafte. Het ging om Harm van den Dorpel's screensaver "Event listeners". Met meer dan 300.000 objecten heeft het MAK de grootste online presentatie van alle Oostenrijkse federale overheidsmusea. Digitale MAK Het MAK heeft een uitvoerig digitaal aanbod. Gegevens over de collectie of de eigen publicaties van het museum worden beschikbaar gesteld voor onderzoek. Daarnaast biedt het MAK digistories aan en een blog geeft informatie over een breed scala aan onderwerpen. Een audiogids wordt gratis ter beschikking gesteld in de vorm van een webgebaseerde applicatie. Galerij Externe links Officiële website Collectie online
Muzeul de Artă Aplicată din Viena

Muzeul de Artă Aplicată din Viena (în germană Museum für angewandte Kunst) este un muzeu situat pe Ringstraße din Viena. Școala aferentă instituției (Kunstgewerbeschule) a influențat simțul artistic în Austro-Ungaria și țările limitrofe din perioada Belle Époque. Note
Amtshaus Grabnergasse

Das Amtshaus Grabnergasse in der Grabnergasse 4–6 im 6. Wiener Gemeindebezirk Mariahilf ist ein seit 1. Juni 2003 unter Denkmalschutz (Listeneintrag) stehendes Bürogebäude der Stadt Wien. Es ist der Hauptsitz der MA 31 – Wiener Wasserwerke und Schaltzentrale der Wiener Wasserversorgung. Beschreibung Der Kern des Gebäudes wurde bereits 1854 auf dem Areal des 1784 geschlossenen Soldatenfriedhof Gumpendorf errichtet und verfügte über drei Stockwerke. Zu einem unbekannten Zeitpunkt wurde das Bauwerk aufgestockt und umgebaut. Die Fassade des frühhistoristischen Zweckbaus wurde zum Teil in Sichtziegelbauweise mit einem Mittelrisalit und Lisenengliederung errichtet. Zusätzlich ist das Amtshaus Grabnergasse noch mit kleinteiligem frühhistoristischem Dekor verziert. Zwischen 1960 und 1965 wurde das Amtshaus, das auch Sitz der Magistratsabteilung 30 – Kanalisation war, nach Plänen des Architekten Hanns Kunath um einen Zubau erweitert. Literatur DEHIO Wien – II. bis IX. und XX. Bezirk. Anton Schroll & Co, Wien 1996, ISBN 3-7031-0680-8. Weblinks Einzelnachweise
Amtshaus Liesing

Das Amtshaus Liesing ist Sitz des Magistratischen Bezirksamtes des 23. Wiener Gemeindebezirkes, Liesing und gleichzeitig von dessen Bezirksvorstehung. Es befindet sich an der Perchtoldsdorfer Straße 2. Lage und Architektur Das denkmalgeschützte Gebäude liegt im Zentrum des Bezirkteils Liesing. In seiner Umgebung befinden sich weitere öffentliche Gebäude wie das Haus der Begegnung, das Schloss Liesing und das Liesinger Bad. Das Amtshaus ist ein Werk des Büros Fellner & Helmer, das vor allem für seine Theaterbauten bekannt ist. Seine dreigeschoßige, monumentale Fassade ist im Neorenaissancestil mit neobarocken Elementen gestaltet. An der Hauptfassade, die oben durch einen großen Giebel mit Wappenrelief abgeschlossen wird, befindet sich ein Säulenportal mit allegorischen Frauenfiguren. Auf dem Mansarddach ist ein hoher Dachreiter mit Uhren angebracht. Der rechteckige Festsaal des Amtshauses weist eine Vertäfelung aus Eichenholz auf, an der Metallauflagen im Stil der Wiener Secession angebracht und Leinwandbilder mit Porträts der Liesinger Bürgermeister eingelassen sind. Geschichte An Stelle des Gebäudes befand sich bis 1898 die aus dem Mittelalter stammende Steg- oder Färbermühle. (Gegenüber dem heutigen Bau erinnert seit 1954 die Färbermühlgasse an die alte Mühle.) In den Jahren 1903/1904 wurde hier das heutige Amtshaus Liesing als Rathaus der Marktgemeinde Liesing erbaut, die zwei Jahre nach Baubeginn, am 2. Oktober 1905, zur Stadt erhoben wurde. Im Stiegenhaus wurde ein Stein mit der Aufschrift 1588 eingemauert, der von der Färbermühle stammt. Nach der Eingemeindung der Stadt im Zuge der Vergrößerung Wiens durch die Nationalsozialisten im Herbst 1938 wurde das Rathaus zunächst nutzlos. Nach dem Ende des Zweiten Weltkriegs wurde es schließlich 1954 zum Verwaltungszentrum des neu gebildeten 23. Bezirkes ausgebaut. Von 2003 bis 2007 fanden umfangreiche Umbau- und Modernisierungsarbeiten statt. Literatur Maximilian Stony: 100 Jahre Amtshaus Liesing – Ein Gebäude im Wandel der Zeit, Selbstverlag 2004, ISBN 3-200-00033-3. Weblinks wien.at | Amtshaus Liesing Einzelnachweise
Wolfsberg

Wolfsberg (en eslovè: Volšperk) és una ciutat de l'estat de Caríntia, a Àustria, capital del Districte de Wolfsberg. Geografia La ciutat està situada dins dels Alps de Lavanttal, a l'oest de la serralada de Koralpe a la vall del riu Lavant, un afluent esquerre del Drava. Al nord-est, la carretera que puja al coll de muntanya Packsattel connecta Wolfsberg amb Voitsberg, a Estíria. El municipi de Wolfsberg és el quart més gran d'Àustria, amb una superfície de 279 km2. Història La zona de Wolfsberg pertanyia a les finques dins del Ducat medieval de Caríntia que van ser cedides al Bisbat de Bamberg, probablement ja per l'emperador Enric II el 1007. El castell sobre la ciutat es va esmentar per primera vegada com a Wolfsperch en una escriptura de l'abadia de Sant Pau al Lavanttal del 1178. L'assentament adjacent es va convertir en el centre administratiu dels territoris caríntics de Bamberg i el 1331 va rebre privilegis urbans del príncep-bisbe Werntho Schenk von Reicheneck. Durant la Reforma protestant, la residència del castell de Bayerhofen, esmentada per primera vegada el 1239 i reconstruïda al segle XVI, es va convertir en un centre del luteranisme, que, tanmateix, va ser suprimit per la Contrareforma. El 1759, l'emperadriu Habsburg Maria Teresa va adquirir totes les terres de Bamberg a Caríntia. El castell de Wolfsberg va ser comprat pel comte Hugo Henckel von Donnersmarck el 1846 i reconstruït en estil neotudor. Durant la Segona Guerra Mundial, el poble de Priel, al sud del centre de la ciutat, va ser l'emplaçament del camp de presoners de guerra Stalag XVIII, amb uns 7.000 presoners. Després de la guerra, va servir com a camp de detenció dirigit per les forces d'ocupació britàniques. Referències
Wolfsberg

Wolfsberg (česky Vlčí Hora, slovinsky Volšperk) je rakouské okresní město okresu Wolfsberg ve spolkové zemi Korutany. Leží na řece Lavant, v nadmořské výšce 463 m, 58 km severovýchodně od Celovce (německy Klagenfurt am Wörthersee). Žije zde přibližně 25 tisíc obyvatel. Je třetím největším městem Korutan. Politika Městská rada se skládá z 35 členů. Starostové Hans Lagger (SdP) 1979–1989 Harald Kunstätter (SPÖ) 1989–1998 Manfred Kraxner (SPÖ) 1998–2011 Gerhard Seifried (SPÖ) 2011–2020 Hans-Peter Schlagholz (SPÖ) od roku 2020: Hannes Primus (SPÖ) Doprava Městem prochází od severu k jihu dálnice A2 (Süd Autobahn) a souběžně s ní také Zemská silnice B70 (Packer Straße). Mimo to také městem prochází železniční trať. V blízkosti města se nachází i sportovní letiště. Sport Wolfsberger AC – fotbalový klub Osobnosti Michael Tangl (1861–1921), historik Ottokar Uhl (* 1931), architekt Thomas Jöbstl (* 1978), hornista Partnerská města Herzogenaurach, Německo Várpalota, Maďarsko Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Wolfsberg na Wikimedia Commons Lokální šablona odkazuje na jinou kategorii Commons než přiřazená položka Wikidat: Lokální odkaz: Wolfsberg Wikidata: Wolfsberg, Kärnten Oficiální stránky Wolfsberg na Facebooku Wolfsberg na Instagramu
Wolfsberg

Wolfsberg es una población de Austria, capital del distrito de Wolfsberg, dentro del estado de Carintia. Se encuentra situada en los Alpes orientales, en el valle del Lavant, un afluente del Drava. El paso de montaña de Packsattel conecta Wolfsberg con Voitsberg en el estado de Estiria. El municipio está dividido en los siguientes núcleos de población: Aichberg, Auen, Forst, Gräbern-Prebl, Gries, Hartelsberg, Hattendorf, Hintertheißenegg, Kleinedling, Kleinwinklern, Lading, Leiwald, Michaelsdorf, Oberleidenberg, Priel, Reding, Reideben, Reisberg, Rieding, Ritzing, Schoßbach, Schwemmtratten, Sankt Jakob, Sankt Johann, Sankt Marein, Sankt Margarethen, Sankt Michael, Sankt Stefan, Thürn, Unterleidenberg, Vordergumitsch, Vordertheißenegg, Waldenstein, Weißenbach, Witra, Wolfsberg Obere Stadt y Wolfsberg Untere Stadt. Historia El castillo de la ciudad es mencionado por primera vez como Wolfsperch en una escritura de 1178 del monasterio benedictino de St. Paul im Lavanttal, aunque probablemente había sido propiedad de la arzobispado de Bamberg desde 1007. La población se convirtió en el centro administrativo de los territorios de ducado de Carintia de Bamberg y en 1331 recibió privilegios de ciudad por parte del obispo Werntho Schenk von Reicheneck. Durante la reforma protestante, Wolfsberg fue un núcleo principal de luteranismo, que fue suprimido en la Contrarreforma. En 1759 la emperatriz María Teresa I de Austria adquirió la totalidad de las tierras de Bamberg en Carintia. En la Segunda Guerra Mundial, la población fue la sede del campo de prisioneros de guerra Stalag XVIII-A. Edificios destacados Castillo Wolfsberg, mencionado por primera vez en 1178 y reconstruido en diversas ocasiones, la última alrededor de 1846 en un estilo neotudor. Castillo Bayerhofen, mencionado por primera vez en 1239 y reconstruido en el siglo XVI. Deporte El Wolfsberger AC es el equipo representativo de dicha ciudad que juega en la Bundesliga austriaca y la Copa, su estadio es el Lavanttal-Arena con capacidad para 7,000 espectadores. Referencias
Wolfsberg (Carinthie)

Wolfsberg (en slovène : Volšperk) est le chef-lieu du district de Wolfsberg en Autriche. Géographie La ville est située dans les Alpes de Lavanttal et dans le Land de Carinthie en Autriche. C'est la 17e ville la plus peuplée du pays avec 24 998 habitants en 2019. Histoire Moyen Âge La cité de Wolfsberg possède un château le « Schloss Wolfsberg » sur un éperon rocheux. En 1007, le château appartenait à l'évêché de Bamberg. Le château est mentionné dans un acte daté de 1178 de l'abbaye de Saint-Paul dans le Lavanttal. Temps modernes Au XVIe siècle, la forteresse fut renforcée par les Turcs, lors de l'expansion en Europe de l'Empire ottoman et de son chef Soliman le Magnifique. Au XVIIIe siècle, le château appartint à l'impératrice Marie-Thérèse Ire de Hongrie. Époque contemporaine Au XIXe siècle, les bâtiments furent remaniés et ne correspondent plus aux corps de logis d'origine. Jumelage Herzogenaurach (Allemagne) Várpalota (Hongrie) Notes et références Liens externes Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l'Autriche
Wolfsberg (Austria)

Wolfsberg (in sloveno Volšperk) è un comune austriaco di 25 045 abitanti nel distretto di Wolfsberg, in Carinzia, del quale è capoluogo e centro maggiore; ha lo status di città capoluogo di distretto (Bezirkshauptstadt). Storia Il 1º gennaio 1973 ha inglobato i comuni soppressi di Gräbern-Prebl, Sankt Margarethen im Lavanttal, Sankt Marein, Sankt Michael im Lavanttal, Sankt Stefan im Lavanttal e Waldenstein. Amministrazione Gemellaggi Wolfsberg è gemellato con: Herzogenaurach, dal 1968 Várpalota, dal 1993 Sport Calcio La squadra principale della città è il Wolfsberger Athletiksport-Club. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Wolfsberg Collegamenti esterni Sito ufficiale, su wolfsberg.at. (DE) Sito ufficiale, su wolfsberg.at. Stadtgemeinde Wolfsberg (canale), su YouTube.
Wolfsberg (Karinthië)

Wolfsberg (Sloveens: Volšperk) is een gemeente in het Oostenrijkse bondsland Karinthië en telt 24.998 inwoners (01-01-2019). Hier is tevens de zetel van het district Wolfsberg. Wolfsberg werd voor het eerst in 1007 vermeld en verwierf in 1331 stadsrechten van bisschop Werntho van Bamberg. In Wolfsberg ligt het gelijknamige kasteel, dat boven de stad ligt. Het bevond zich sinds de 11e eeuw in het bezit van het bisdom Bamberg en werd in 1846 aan graaf Hugo Henckel von Donnersmarck verkocht. De graaf vernieuwde het kasteel in Engelse Tudor-stijl. Sport Wolfsberger AC is de professionele voetbalclub van Wolfsberg. De club speelt haar wedstrijden in de Lavanttal-Arena. Geboren Carl Schell (1927-2019), Zwitsers acteur van Oostenrijks afkomst Thomas Höller (1976), voetballer Sabine Schöffmann (1992), snowboardster
Wolfsberg (Karyntia)

Wolfsberg (słoweń. Volšperk) – miasto powiatowe w Austrii, w kraju związkowym Karyntia, siedziba powiatu Wolfsberg. Leży nad rzeką Lavant. Około 25,3 tys. mieszkańców. W mieście rozwinął się przemysł obuwniczy, metalowy oraz odzieżowy. Zabytki Warte zobaczenia są kamienice na starym mieście. Pochodzą głównie z XVI i XVII wieku. W mieście znajduje się zamek pochodzący z 1178. Był wielokrotnie modernizowany i przebudowywany. W 1846 hrabia Hugo I Henckel von Donnersmarck odnowił zabytkowy budynek wg projektu Wiedeńskiego architekta Johanna Romano. Zamek ten przebudował również August Schwendenwein w stylu gotyckim. Dziś wykorzystywany jest jako centrum kultury w którym odbywają się wystawy. Jednym z najstarszych i najważniejszych zabytków architektonicznych miasta jest kościół parafialny św. Markusa. Jednym z ważniejszych obiektów sakralnych w mieście jest kaplica św. Anny. Należy ona do cechu piekarzy, dlatego nazywana jest kaplicą piekarzy (ang. Baker Chapel). Sport W mieście funkcjonuje klub piłkarski Wolfsberger AC grający na najwyższym poziomie rozgrywkowym w Austrii. Dzięki bliskości gór w mieście prężnie rozwijają się też sporty zimowe. Współpraca Miejscowości partnerskie: Herzogenaurach, Niemcy Várpalota, Węgry Przypisy
Wolfsberg (Caríntia)

Wolfsberg (Volšperké em eslovaco) é um município da Áustria localizado no distrito de Wolfsberg, no estado de Caríntia. História A região de Wolfsberg já era habitada na Idade do Bronze e também povoada no Império Romano. Na Idade Média pertenceu à Arquidiocese de Bamberg No século XVI foi um centro importante da Reforma Protestante e abrigou uma das primeiras maquinas de impressão de livros da Áustria. No século XX, durante a II Guerra Mundial, foi um camponde prisioneiros. Após a derrota do Eixo, tornou-se prisão de nazistas . Adolf Hitler foi cidadão honorário da cidade. Hitler recebeu a distinção de cidadão honorário em junho de 1932, sete meses antes de ser nomeado chanceler da Alemanha e seis anos antes de o Reich alemão anexar a Áustria. A distinção foi retirada em 20 de dezembro de 2019. Referências
Wolfsberg

Wolfsberg (în slovenă Volšperk) este un oraș în districtul Wolfsberg, landul Carintia, Austria. Populația sa este de 24.993 de locuitori. Politică Consiliul local SPÖ: 20 ÖVP: 5 FPÖ: 5 NEOS: 3 Verzii: 2 Note Legături externe Site oficial al orașului Arhivat în 3 iulie 2017, la Wayback Machine.
Волфсберг (Корушка)

Волфсберг (нем. Wolfsberg, словен. Volčji Breg) град је у Аустрији, смештен у јужном делу државе. Волфсберг је трећи по величини град у покрајини Корушкој, где се налази у истоименом округу Волфсберг. Природне одлике Волфсберг се налази у јужном делу Аустрије, у долини Лавантал, кроз коју протиче река река Лавант, притока Драве. Западно и источно од града се издижу Алпи. Источно смештени Алпи се продужавају на југу до Словеније, где су познати као Голица. Становништво По процени из 2016. у граду је живело 25042 становника. Пре једног века град је имао око 15.000 становника. Град је споро растао до пре неколико деценија, али је унапређење саобраћајних веза током протекле 2-3 деценије утицало на бржи развој у овом раздобљу. Галерија Референце Спољашње везе Званични веб-сајт
Вольфсберг

Вольфсберг (нім. Wolfsberg) — місто в Австрії, у федеральній землі Каринтія, адміністративний центр округу Вольфсберг. Населення — 24 961 особа (2025). У 1914—1917 роках в Вольфсбергу містився табір для українських виселенців з Галичини й Буковини, число їх доходило до 10 000 чоловік. У таборі, як і в багатьох інших таборах в інших містах Австрії, були тяжкі умови життя. Географія Громада розташована на висоті 463 метри над рівнем моря за координатами 46°50′31″ пн. ш. 14°50′27″ сх. д. За даними Статистичного управління Австрії в 2021 році площа становила 278,31 км², з чого придатної до заселення було 38,4%, заселеної — 17,4%. Демографія 2023 року в громаді мешкало 25 133 особи в 11286 домогосподарствах, іноземців було 8,5% (у т.ч. 4,6% громадяни країн ЄС та ЄАВТ, 0,2% — України). За віковим діапазоном населення розподілялося таким чином: 13,6% — особи молодші 15 років, 63,1% — особи у віці 15—64 років, 23,3% — особи у віці 65 років та старші. Середній вік мешканців становив 45,5 років, 26,9% отримувало пенсію. Серед мешканців у віці від 15 років вищу освіту мало 11,8%, середню — 66,0%. У 2301 підприємствах було зайнятих 14 018 осіб. У первинному секторі 2021 року працювало 9,9% підприємств, 32,1% — в обробній промисловості, 58,0% — в галузі послуг. Динаміка населення: Видатні особистості Народилися Аннеліза Рорер (1944—) — австрійська журналістка. Примітки Література Енциклопедія українознавства : Словникова частина : [в 11 т.] / Наукове товариство імені Шевченка ; гол. ред. проф., д-р Володимир Кубійович. — Париж — Нью-Йорк : Молоде життя, 1955—1995. — ISBN 5-7707-4049-3. Посилання Офіційна сторінка [Архівовано 8 листопада 2017 у Wayback Machine.] (нім.)
Reichshofstadion

Reichshofstadion, commonly known as Sun Minimeal Arena for sponsorship reasons is a multi-use stadium in Lustenau, Austria, built in 1951. It is currently used mostly for football matches and is the home ground of SC Austria Lustenau. The stadium (before the 2023–2025 renovation) holds 5,138 people, of which 3,094 seats and 2,044 standing. History The stadium was built in 1951. In 1953 the stadium received its first real grandstand. In 1995 the main grandstand was rebuilt and in 2000 the natural turf pitch was given underfloor heating. Originally the stadium had an athletics facility, but this had to give way to additional stands, so today the facility is de facto used as a pure football stadium. It offers space for a total of 8,800 spectators, of which 2,126 are covered seats, 2,390 are covered standing and 4,284 are uncovered standing. In February 2018, the "Reichshofstadion" was renamed "Planet Pure Stadium" after a change of sponsor. Planet Pure is a company that has dedicated itself to the development and production of ecological detergents and cleaning agents. In 2025–26 season, Reichshofstadion will be rename to Sun Minimeal Arena. Hugo Kleinbrod Chapel On August 3, 2007, the Hugo Kleinbrod Chapel was opened in the Reichshof Stadium. The Stadium is the first in Austria to have its own chapel, so fans of SC Austria Lustenau can now get married in the stadium or have their children baptized. References
Reichshofstadion

El Reichshofstadion también llamado Planet Pure Stadion por razones de patrocinio, es un estadio multiusos ubicado en la ciudad de Lustenau, estado de Vorarlberg, Austria. El estadio fue inaugurado en 1951 y posee una capacidad para 8.800 espectadores, es utilizado por el SC Austria Lustenau club de la Bundesliga Austriaca.​ En 1995 se reconstruyó la tribuna principal y en 2000 se instaló suelo radiante en el campo de césped natural. Originalmente, el estadio tenía una pista de atletismo, pero esta tuvo que dar lugar a gradas adicionales, por lo que hoy en día el estadio es exclusivo para el fútbol. En febrero de 2018, el "Reichshofstadion" pasó a llamarse "Planet Pure Stadium" después de un cambio de patrocinador. Planet Pure es una empresa que se ha dedicado al desarrollo y producción de detergentes y productos de limpieza ecológicos.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Austria Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Reichshofstadion.