NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
National Gallery of Victoria

National Gallery of Victoria é uma galeria de arte e um museu em Melbourne, Austrália. Fundado em 1861, é a galeria de arte mais velha e a maior para o público em geral na Austrália. A principal galeria está localizada na estrada St Kilda, no bairro de Southbank, com uma filial em Federation Square, também em Melbourne. Na época em que a galeria começou a funcionar, Victoria tinha sido uma colônia independente por somente dez anos, mas no caminho da Corrida do Ouro em Victoria, a colônia se tornou facilmente a parte mais rica da Austrália, e Melbourne se tornando a maior cidade. Com doações generosas de cidadãos ricos, destacando-se principalmente o industrial Alfred Felton, foi possível que a Galeria Nacional comprasse uma grande colecção de obras, de todo o mundo e de mestres antigos e contemporâneos. A galeria tem atualmente 63.000 obras de arte. O National Gallery of Victoria Art School, associado com a galeria, foi fundado em 1867. A instituição foi o líder em treinamento acadêmico de arte na Austrália até a década de 1910. Alguns dos graduados na instituição se tornaram, mais tarde, alguns dos artistas mais consagrados na Austrália. História O estado de Victoria ganhou independência de Nova Gales do Sul em 1850, dando início à “corrida do ouro victoriana”, que aconteceu logo em seguida. Desta maneira, eles se tornaram a colônia mais rica da Austrália – e Melbourne, a capital, a maior cidade e também a mais valiosa do país. Em 1859, o governo de Victória prometeu 2000 mil libras para a compra de moldes de emplastro de uma escultura que seria exibida no piso subterrâneo da livraria pública da cidade, em maio de 1861. Maiores quantidades de dinheiro foram reservadas no início dos anos 60 para a construção da primeira “Galeria Nacional”. Na época, visionários desenharam uma enorme e elaborada libraria e galeria, no entanto, esses planos nunca se realizaram. No dia 24 de maio de 1874, a primeira proposta para construir uma galeria, conhecida como Galeria de McArthur, aberta na sala de McArthur localizada na livraria estadual. O complexo foi desenvolvido com o passar das décadas. Em 1867, foi fundada a Galeria Nacional de Victoria de Escola de Arte, associada com à Galeria de McArthur e o maior centro acadêmico de arte na Austrália até meados de 1910. Alguns dos artistas graduados pela escola acabaram se tornando nomes de referência no país. A coleção do museu inclui arte de aborígenes e peças do período colonial, impressionista, moderna e contemporânea. Alguns desses artistas são: Charles Blackman John Brack Arthur Boyd Louis Buvelot Rupert Bunny Nicholas Chevalier Charles Conder David Davies William Dobell Russell Drysale E. Phillips Fox John Glover Eugene von Guerard Hans Heysen George W. Lambert Sydney Long John Longstaff Frederick McCubbin Sidney Nolan John Percevla Margaret Preston Hugh Ramsay Tom Roberts John Russel Grace Cossington Smith Arthur Streeton Fred Williams Referências
Національна галерея Вікторії

Національна галерея Вікторії (англ. National Gallery of Victoria — музей і картинна галерея, розташована у місті Мельбурн, Австралія. Це найстаріша, а також найбільша художня галерея в Австралії. Історична назва Історична назва музейного закладу виникла у десятиліття, коли «Вікторія» була окремим державним утворенням доби англійського колоніалізму. З включенням колонії «Вікторія» у Співдружність Австралія назва сприймається анахронізмом, оскільки «Вікторія» не є суверенною державою. Історія створення Відкриття музею збіглося із золотою лихоманкою у Вікторії, Мельбурн став найбільшим містом, а штат Вікторія найбагатшим штатом в Австралії. Тут представлено роботи Антоніса Ван Дейка, Паоло Учелло, Пітера Пауля Рубенса, Рембрандта, Джованні Баттіста Тьєполо, Паоло Веронезе, Клода Моне, Пабло Пікассо та інших відомих живописців. Окрім картин, у галереї представлені артефакти Стародавнього Єгипту, давньогрецькі вази, історична європейська кераміка й низка інших експонатів, що являють історичну й культурну вартість західної цивілізації. Загалом у галереї представлено понад 65 тис. експонатів. Школа мистецтв При галереї з 1867 року працювала школа мистецтв (англ. National Gallery of Victoria Art School), яка до 1910 року була провідною школою мистецтв в Австралії. Галерея вибраних експонатів Крадіжка Пікассо У 1986 році чоловік чи група людей, що називали себе «Австралійські культурні терористи» (англ. Australian cultural terrorists) викрали з музею полотно Пабло Пікассо — «Жінка, що плаче». Викрадачі заявили що здійснили злочин в знак протесту проти програми розподілу коштів державного бюджету, у якому було виділено недостатньо коштів на розвиток мистецтва. Картина була повернута музею через камеру схову на залізничному вокзалі за тиждень. Примітки Посилання Офіційний сайт Артефакти Стародавнього Єгипту у галереї Вікторії
Wingecarribee Reservoir

Das Wingecarribee Reservoir ist ein Stausee südwestlich von Wollongong im Südosten des australischen Bundesstaates New South Wales im Küstengebirge. Der See wird vom Wingecarribee Swamp und über ein System von Kanälen und Tunneln vom Fitzroy Falls Reservoir gespeist und dient der Energiegewinnung für den Großraum Wollongong. An seinem nordwestlichen Ende fließt der Wingecarribee River ab. Das Wasser aus dem Wingecarribee Reservoir wird normalerweise über den Wingecarribee River dem Wollondilly River und dem Lake Burragorang zugeführt, wo es der Wasserversorgung Sydneys dient. Es besteht aber auch die Möglichkeit, Wasser aus dem Stausee über ein System von Felseinschnitten und Tunneln – Glenquarry Cut genannt – zum Lake Nepean abzuführen. Die Siedlung Burrawang befindet sich ca. 1,5 km von der Südwestspitze des Sees entfernt. Das Illawarra Highway führt südlich des Stausees vorbei. Weblinks und Quellen Wingecarribee Reservoir - NSW. ExplorOz.com Map of Wingecarribee Reservoir, NSW. Bonzle.com Steve Parish: Australian Touring Atlas. Steve Parish Publishing Pty. Ltd. Archerfield QLD (2007). ISBN 978-1-74193-232-4. S. 35
Cratères de Henbury

Les cratères de Henbury constituent un groupe de 13 cratères météoritiques situé dans les Territoires du Nord en Australie. La zone est une aire protégée, appelée « Henbury Meteorites Conservation Reserve ». Les cratères sont les traces d'impacts qui ont eu lieu dans une zone habitée, ce qui est assez rare. Le site est situé à 175 km au sud-ouest d'Alice Springs et à 13 km de Henbury. Découverts 1899 par le gérant d'un élevage de bétail des environs, leur origine en tant que cratères météoritique a été réalisé en 1931, ils sont parmi les cratères d'impact les mieux conservés au monde. Le plus grand fait 180 m de diamètre et 15 m de profondeur, et les impacts datent de 4 200 ± 1 900 ans. Notes et références Voir aussi Liens externes (en) « Henbury Meteorites Conservation Reserve », sur gov.au (consulté le 23 septembre 2020) Portail du Territoire du Nord
Henbury-krátermező

A Henbury-krátermező a Föld felszíne felett szétesett, majd egy kisebb területre több darabban becsapódott meteor által létrehozott becsapódási kráteregyüttes Ausztrália Északi területén, Alice Springs várostól délre. A 12 kráter mérete 7 és 180 méter között van, a legnagyobb kráter mélysége 15 méter. A becsapódás korát kb. 4000 évre becsülik, a világ egyik legjobban megőrződött krátermezeje. A legnagyobb kráter ovális alakjából arra következtetnek, hogy az objektum lapos szögben érhette el a Földet. A talált maradványok alapján összetétele 80% vas és 8% nikkel volt. Az egész becsapódási terület mérete kb. 600×600 méter, 400 hektáros környéke védett területté van nyilvánítva Henbury Meteorites Conservation Reserve néven. Felfedezése A környéken évezredek óta élő aboriginal népek emlékezetében még él a becsapódás, rossz hírű helynek tartották a krátereket, sosem táboroztak a közelben, a kráterben összegyűlt vizet sem itták meg, az egész területet a Napból érkező tűzördög művének tartották. A krátermező a nevét a közeli Henbury marhafarmról kapta. A farm egyik alkalmazottja fedezte fel 1899-ben, de évtizedekig nem kutatták érdemlegesen. Az első tudományos kutatást A.R. Alderman vezette, az Adelaide-i Egyetem keretén belül, az eredmények 1932-ben kerültek publikálásra. Azóta több tonna vas és nikkel meteoritanyagot gyűjtöttek össze. Megközelítése A krátermező Ausztrália egyik legjobban megközelíthető becsapódási területe. Az ország középső hossztengelye mentén húzódó Stuart Highway országúton Alice Springstől délre, kb. 145 kilométer távolságra indul a nyugat felé tartó Ernest Gilles Road, ami egy jól karbantartott földút. Ezen haladva kb. 10 kilométer után ágazik el észak felé a krátermezőhöz vezető 4 kilométeres földút. A helyszínen őrizetlen autóparkoló, piknikasztalok, ismertetőtábla, gyalogösvény található, de egyéb szolgáltatás nincs. Felkeresése Mivel a krátermező az országos főútvonaltól csak néhány kilométerre található és ki van táblázva, nincs szükség különösebb előkészületre. Az út normál városi autóval is jól járható. Utazásra az ottani téli hónapok megfelelőek, csak ekkor elviselhető a nappali meleg. Figyelembe kell venni, hogy a legközelebbi Eridunda település 70 kilométerre van délre, ezen a távolságon belül semmi utánpótlás vagy segítség nem lehetséges, ezért biztonsági okokból kellő mennyiségű üzemanyag és ivóvíz szükséges, bérelhető műholdas telefon nagyon ajánlott. Források http://www.bonzle.com/c/a?a=p&p=58731&cmd=sp&c=1&x=133%2E14777&y=%2D24%2E5725&w=40000&mpsec=0 https://web.archive.org/web/20090613064453/http://www.meteorite-recon.com/en/meteorite_henbury.htm http://www.thelivingmoon.com/43ancients/02files/Earth_Images_06.html#Henbury https://web.archive.org/web/20130420124129/http://www.parksandwildlife.nt.gov.au/parks/find/henbury Kapcsolódó szócikkek Ausztráliai becsapódási kráterek listája
Henbury (meteoryt)

Henbury – meteoryt żelazny należący do oktaedrytów typu III AB, znaleziony w 1931 niedaleko miejscowości Henbury w australijskim Terytorium Północnym, na południowy zachód od Alice Springs. Fragmenty meteorytu odkryli uczestnicy ekspedycji naukowej, zorganizowanej przez Uniwersytet Australii Południowej. Jak dotąd na miejscu spadku zebrano 1200 kg materii meteorytowej. Masę meteoroidu przed upadkiem na Ziemię ocenia się na 2000 ton. Kratery Na miejscu spadku meteorytu odkryto łącznie 13 kraterów uderzeniowych, wybitych w miejscowych skałach osadowych. Największy krater ma 150 m średnicy. Ocenia się, że powstały one 4200 lat temu. Miejsce upadku meteorytów jest objęte ochroną jako Henbury Meteorites Conservation Reserve. Przypisy Bibliografia Andrzej SA.S. Pilski Andrzej SA.S., Nieziemskie skarby, Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999, s. 90,91, ISBN 83-7180-173-4, OCLC 751197878 .
Хенбури (метеорит)

Хенбури (или Генбери; от англ. Henbury) — железный метеорит весом около 2 тонн., а также кратерное поле от падения его осколков в Австралии. История Упал в Австралии, Северная территория, около Станции Хенбури (Henbury Station), несколько тысяч лет назад, был обнаружен в 1931 году. Устаревшее русскоязычное название «Тенбери». Осколки упавшего метеорита образовали серию кратеров Хенбури, на месте которых был создан заповедник «Метеориты Хенбури» (англ. Henbury Meteorites Conservation Reserve). Описание В РАН хранятся фрагменты, общий вес — 1200 кг. Применение В Доллар Ниуэ 2017 года, Серия Космос «Метеориты», был вставлен кусочек метеорита Хенбури Примечания Ссылки Сведения из метеоритной коллекции Российской Академии Наук Нenbury — craters and meteorites (англ.)
Henbury Meteorite Conservation Park

Henbury Meteorite Conservation Park är en park i Australien. Den ligger i territoriet Northern Territory, omkring 1 400 kilometer söder om territoriets huvudstad Darwin. Henbury Meteorite Conservation Park ligger 459 meter över havet. Trakten runt Henbury Meteorite Conservation Park är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer.. Det finns inga samhällen i närheten. Omgivningarna runt Henbury Meteorite Conservation Park är i huvudsak ett öppet busklandskap. Genomsnittlig årsnederbörd är 239 millimeter. Den regnigaste månaden är februari, med i genomsnitt 54 mm nederbörd, och den torraste är augusti, med 1 mm nederbörd. Kommentarer Källor
Government House (Canberra)

Government House (wörtlich übersetzt Regierungsgebäude und im Volksmund Yarralumla genannt) ist die offizielle Residenz des Generalgouverneurs von Australien, dem Vertreter der britischen Krone. Das Gebäude in der australischen Hauptstadt Canberra befindet sich inmitten eines 53 Hektar großen Parks im Stadtteil Yarralumla. Dieser zählt zu den teuersten und exklusivsten Wohnlagen der Stadt und ist Standort zahlreicher diplomatischer Vertretungen. Im Government House präsidiert der Generalgouverneur die Sitzungen des Federal Executive Council (föderaler Exekutivrat), veranstaltet Zeremonien und empfängt Staatsoberhäupter sowie Botschafter anderer Staaten. Besucht das australische Staatsoberhaupt, König Charles III., die Stadt, so wohnt er im Government House; dies gilt auch für andere Staatsoberhäupter. Von 1901 an war Melbourne die Hauptstadt des Australischen Bundes und der Generalgouverneur residierte im dortigen Government House. Als Canberra 1913 als Standort der zukünftigen Hauptstadt bestimmt wurde, kaufte die Regierung das im Jahr 1891 von Frederick Campbell errichtete Wohnhaus „Yarralumla“. Wegen des Ersten Weltkriegs und wirtschaftlicher Probleme nach dem Krieg dauerte es bis 1927, bis die Regierung nach Canberra umzog. Der Generalgouverneur blieb noch bis 1930 in Melbourne und weilte nur während der Parlamentssessionen in Yarralumla. Der Erste, der dauerhaft hier lebte, war Sir Isaac Isaacs. Seit den 1920er Jahren ist das Haus mehrmals erweitert und renoviert worden, doch die Grundstruktur des Gebäudes von 1891 ist noch immer sichtbar. Der Generalgouverneur verfügt über eine Nebenresidenz in Sydney, das Admiralty House. Siehe auch: Government House Weblinks Offizielle Website
Government House (Canberra)

Government House – budynek w Canberze, będący oficjalną rezydencją gubernatora generalnego Australii w stolicy federalnej. Historia Czasy kolonialne W 1828 działkę, na której stoi dziś gmach Government House, otrzymał od korony brytyjskiej Henry Donnison. Trzy lata później sprzedał ją Francisowi Mowattowi, pracownikowi rządu kolonialnego Nowej Południowej Walii. Mowatt wzniósł na niej kamienny dom, który miał mu służyć jako rezydencja łowiecka. Posiadłość nosiła wówczas nazwę Yarralumla. W 1837 znów zmieniła właściciela, którym został Terence Aubrey Murray. Po śmierci małżonki Murraya w 1858, w wyniku zapisów intercyzy właścicielem Yarralumli został jego teść, pułkownik Augustus Gibbes, szef poboru ceł w Nowej Południowej Walii. W 1881 Gibbes sprzedał posiadłość, a nabywcą został Frederick Campbell. Tereny dzisiejszej Canberry miały wówczas charakter wybitnie rolniczy. Gdy Campbell kupił Yarralumlę, liczyła ona 10,5 tysiąca hektarów. Pod jego zarządem powierzchnia posiadłości powiększyła się do 16 tysięcy hektarów. W latach 1891–1899 Campbell w dwóch etapach dokonał całkowitej zmiany zabudowy działki, zastępując kamienny dom nowym gmachem z cegły. Rezydencja rządowa W 1909 Canberra została wybrana na przyszłą stolicę federalną zjednoczonej Australii. Wkrótce później rząd federalny kupił od Campbella jego posiadłość z przeznaczeniem na cele publiczne, jednak w pierwszych latach po tej decyzji nie służyła ona niczemu konkretnemu. W okresie I wojny światowej urządzono tam poligon wojskowy dla słuchaczy pobliskiej szkoły oficerskiej. W 1925 podjęto decyzję o przeznaczeniu posiadłości na siedzibę gubernatora generalnego i rozpoczęto rozbudowę istniejącego budynku. Pierwszym gubernatorem generalnym, który zamieszkał w gmachu, był lord Stonehaven. Ponieważ budynek był dalece skromniejszy niż dotychczasowa siedziba gubernatora w Melbourne, to gubernator przyjeżdżał do Canberry tylko na czas posiedzeń parlamentu. Do stałej przeprowadzki został zmuszony w 1930, kiedy to gmach w Melbourne zwrócono władzom stanu Wiktoria, które dotąd użyczały go władzom federalnym. W 1939 została rozpoczęta kolejna przebudowa gmachu, która miała przygotować go na przyjęcie księcia Kentu, mającego objąć urząd gubernatora generalnego w listopadzie tego roku. Ostatecznie przyjazd księcia odłożono z powodu wybuchu II wojny światowej, zaś w 1942 zginął on w katastrofie lotniczej. Zamiast niego w 1944 funkcję gubernatora generalnego objął jego brat, książę Gloucester. Sam gmach uzyskał tymczasem formę architektoniczną, w której istnieje do dziś. Galeria Bibliografia Historia Government House. gg.gov.au. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-10)]. na stronie gubernatora generalnego Australii (ang.) [dostęp 2014-09-02]
Government House (Camberra)

Government House ou Yarralumla é a residência oficial do Governador-geral da Austrália. Fica localizada em Yarralumla, um bairro de Camberra. A residência encontra-se no interior de uma propriedade de 54 acres cercada por um dos bairros mais luxuosos da capital australiana. A mansão abriga as reuniões do Conselho Executivo Federal e da Ordem da Austrália e as visitas oficiais de políticos estrangeiros. É também a residência oficial da Rainha Elizabeth II, na condição de Rainha da Austrália, quando esta visita o país. História Entre 1901 e 1927, o Parlamento australiano organizava suas reuniões em Melbourne, portanto, a Government House de Melbourne foi considerada a residência oficial do Governador-geral. Em 1913, a então vila de Camberra foi selecionada como capital nacional e com ela foram tomados 2.358 km² da área de Nova Gales do Sul para formar o Território da Capital Australiana. Durante as transições, o governo britânico também adquiriu uma extensa propriedade rural chamada Yarralumla Station. Yarralumla foi reformada e expandida para tornar-se a residência do vice-rei. Contudo, a Primeira Guerra Mundial e a crise econômica do pós-guerra fizeram com que o governo adiasse a mudança da capital até 1927. A partir de 1927, o governador-geral passou a trabalhar parcialmente em Yarralumla, mas durante os três anos seguintes o governador permaneceu em Melbourne. Em 1930, a Government House de Melbourne voltou a ser posse do Estado de Vitória. Ver também Admiralty House (Sydney)
Narawntapu-Nationalpark

i2i3i6 Der Narawntapu-Nationalpark liegt im Norden der zu Australien gehörenden Insel Tasmanien an der Bass-Straße, die Tasmanien von Australien trennt. Der Nationalpark ist etwa 205 km nördlich von Hobart gelegen und befindet sich zwischen Port Sorell im Westen und der Mündung des Tamar River im Osten. Auch vorgelagerte Inseln sind in den Nationalpark einbezogen. Geschichte Der Park wurde ursprünglich am 29. Juni 1976 unter dem Namen Asbestos-Range-Nationalpark unter Schutz gestellt. Aufgrund von Bedenken, dass das Wort Asbest potentielle Besucher abschrecken könnte, wurde die Bezeichnung auf Narawntapu geändert, eine Bezeichnung der Ureinwohner für das Küstenvorgebirge innerhalb des Parks. Pflanzen- und Tierwelt Aufgrund der enormen Artenvielfalt wird der Nationalpark auch Tasmaniens Serengeti genannt. Insbesondere ist die hohe Anzahl an Beuteltieren bedeutsam, z. B. Östliches Graues Riesenkänguru, Rotnackenwallaby, Rotbauchfilander, Nacktnasenwombat, Tasmanischer Teufel, Kurzschnabeligel und Schnabeltier. Auch zahlreiche Vogelarten kommen vor, darunter gefährdete Arten wie Kappenregenpfeifer, Keilschwanzadler und Schwalbensittich. Weblinks Narawntapu National Park. Parks Tasmania (engl.) Einzelnachweise
Narawntapu National Park

Narawntapu National Park (formerly known as Asbestos Range National Park) is a national park in the Australian state of Tasmania. It lies on Tasmania's north coast, adjoining Bass Strait, between Port Sorell in the west and the mouth of the Tamar River in the east. It lies about 20 km east of Devonport, 60 km north-west of Launceston and 250 km north of Hobart. Narawntapu encompasses islands in the Port Sorell estuary and the Carbuncle, as well as land extending to low water mark, including intertidal mudflats. The highest point of the park is 392 m ASL. It is listed on Australia's Register of the National Estate. Narawntapu is popular with visitors, with many coming from the tourist centres of Devonport and Port Sorell. The visitor centre is located in an area known as Springlawn, where visitors can see Forester kangaroos, Bennett's wallabies, Tasmanian pademelons grazing in the open plain. History The park was originally reserved, as the Asbestos Range National Park, on 29 June 1976. The name was changed to Narawntapu in 2000 because of concerns that the word 'Asbestos' was deterring potential visitors. 'Narawntapu' is of Tasmanian Aboriginal origin, referring to the coastal promontories West Head and Badger Head within the park. Climate Narawntapu has a temperate maritime climate with an annual, mainly winter, rainfall of 750 mm. The prevailing winds are from the north-east and north-west. Mean temperatures are 17°C in January and 9°C in July. Flora and fauna Vegetation communities represented in the park include coastal heathland, dry sclerophyll woodland, herbland, grassland and salt marsh. The rare pygmy clubmoss has been recorded from the park. A feature of the park is the high density of marsupials present. In addition to kangaroos, wallabies and pademelons, one can find also common wombats and Tasmanian devils. Eastern and spotted-tail quolls live in the area, as well as platypuses and echidnas. The birdlife is rich and includes threatened species such as the hooded plover, Tasmanian wedge-tailed eagle and swift parrot. The intertidal mudflats in the North East Arm area of the park are an important foraging area for migratory waders, and form part of the Rubicon Estuary Important Bird Area, identified as such by BirdLife International because of their importance for pied oystercatchers. There is also a rich diversity of birdlife in the land surrounding the wetlands. At certain times of the year, several species of ducks, as well as herons, swans, cormorants, coots, bitterns and grebes call the lagoon home. In 2019, the population of wombats had been reduced to between 3 and 10 individuals following an outbreak of mange that began in 2010. Scientists implemented a drench technique at burrow entrances to treat the animals. The treatment contained the disease for a short while but ultimately all of the mange-infected wombats died. See also Protected areas of Tasmania References External links Narawntapu National Park travel guide from Wikivoyage Official site