NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lake Eyre

Der Lake Eyre (dt. „Eyresee“; in der Sprache der Aborigines: Kati-tanda; offizieller Name Kati Thanda–Lake Eyre) ist bei den wenigen Gelegenheiten, bei denen er gefüllt ist, der größte See und mit 17 m unter dem Meeresspiegel der tiefste Punkt Australiens. Seine größte Ausdehnung kann 9690 km² betragen (etwa so groß wie Kärnten oder halb so groß wie Sachsen). Der Salzsee ist der Mittelpunkt des ausgedehnten Lake Eyre Basins. Dieses Einzugsgebiet hat eine Fläche von 1.164.063 km². Damit ist er der größte ephemere See der Welt. Name Der See wurde von Europäern nach dem britischen Forscher Edward John Eyre benannt, der ihn 1840 als erster Europäer zu Gesicht bekam. Im Dezember 2012 wurde der offizielle Name geändert, und ‘Lake Eyre’ hinter den traditionellen Namen der australischen Ureinwohner gestellt. Geographie Der See befindet sich in den ariden Gebieten in der Mitte Australiens, im Norden des Bundesstaates South Australia. Das Eyre-Becken, eine Salztonebene, umgibt die Ebene des Sees. Der Wasserstand des Sees in der tiefsten Stelle der Ebene ist stark von den klimatischen Gegebenheiten abhängig. Auch in Trockenzeiten bleibt gewöhnlich etwas Wasser zurück, das sich in mehreren einzelnen Seen sammelt (nördlicher und südlicher Eyre-See als größte Teilseen, durch den „Goyderkanal“ miteinander verbunden). Während der Regenzeit bringen die Flüsse Wasser aus dem Outback in Queensland im Nordosten. Die Regenmenge des Monsuns bestimmt maßgeblich, wie viel Wasser den See erreicht und wie tief er wird. Dazu kommen hin und wieder Schwankungen durch mäßige Überschwemmungen wegen Regens in der Umgebung. Alle drei Jahre etwa kommt es zu einem Wasserpegel von 1,5 Metern, einmal pro Jahrzehnt zu einem Stand von 4 Metern. Circa viermal pro Jahrhundert ist der See ganz oder annähernd gefüllt. Gegen Ende des folgenden Sommers ist der größte Teil des Wassers bereits wieder verdunstet. Nutzung Wenn der Wasserstand es erlaubt, wird durch Mitglieder des Lake Eyre Yacht Clubs auf dem See auch gesegelt. Donald Campbell nutzte die Salzebene des Sees, um mit dem Bluebird CN7 einen Landgeschwindigkeitsrekord zu erzielen. Siehe auch Lake-Eyre-Nationalpark Weblinks Seiten des NASA Earth Observatory zum Lake Eyre: Lake Eyre, South Australia, Lake Eyre Filling Peaks Website des Lake Eyre Yacht Club Geistergesicht in der Wüste - Spiegel-Online-Artikel über den Lake Eyre Australiens Flut erweckt die Wüste zum Leben - Zeit-Artikel über den Lake Eyre Einzelnachweise
Eyre (jezero)

Eyre ili Kati Thanda kako ga zovu Aboridžini, je veliko slano jezero na jugu Australije u državi Južna Australija. Zemljopisne karakteristike Jezero Eyre nalazi se na u sredini države Južne Australije, njegova ukupna površina iznosi 9 300 km².Jezero Eyre je najveća depresija u Australiji jer leži 15 m ispod razine mora, u jugozapadnom kutu Velikog arteškog bazena, velike sušne zatvorene površine od oko 1 140 000 km² koju oplakuju samo povremeni vodotoci. Do Jezera Eyre prvi je dospio 1840. -Edward John Eyre, po njemu je kasnije i dobilo ime. Veličina jezera je izmjerena prvi put 1870. Jezero Eyre se zapravo sastoji od dva dijela; Sjevernog jezera, koje je 144 km dugo i 65 km široko i Južnog jezera (65 x 24 km) koje su povezani uskim kanalom Goyder. Na zapadnoj strani jezera, pronađeni su dokazi koji ukazuju na to da je ta depresija nastala prije oko 30 000 godina, propadanjem tla, tako je blokiran izlaz vode na more. Ono malo voda što doteče do jezera, vrlo brzo ispari, pa se po površini jezera stvori tanka kora od soli. Jezero Eyre je većinom suho, u potpunosti se ispuni nekoliko puta u 100 godina, ali se djelomično ispuni puno češće - za velikih monsunskih kiša u zapadnoj Australiji. Kad se potpunosti ispuni kao što je to bilo 1950., 1974. i 1984., treba proći dvije godine da potpuno presuši. Eyre leži u regiji s vrlo malim brojem padalina, u prosjeku to iznosi manje od 125 mm godišnje, tako da se puni rijekama svog velikog zatvorenog sliva, ali kako je to vruć kraj, većina vode ispari prije nego što stigne do jezera, osim za velikih monsunskih poplava. Obaranje brzinskog rekorda Tanki iznimno ravni sloj nakupljene soli na južnom dijelu Jezera Eyre debljine 46 cm, koristio je britanski izumitelj i avanturist Donald Campbell za rušenje svjetskog brzinskog rekorda svojim bolidom Bluebird II. 1964. kad je postigao brzinu od 644 km na sat. Izvori Vanjske poveznice Eyre Lake na portalu Encyclopædia Britannica (engl.)
Eyremeer

Het Eyremeer (Engels: Lake Eyre) is het grootste zoutmeer in Australië en heeft een maximale oppervlakte van 9.500 km². Het ligt in het noordoosten van de deelstaat Zuid-Australië ten zuiden van de Simpsonwoestijn en ten westen van de Tirariwoestijn. Het is genoemd naar Edward John Eyre, de Engelse ontdekkingsreiziger en verkenner van Zuid-Australië. Het meer bestaat uit twee delen: het grote Eyremeer-Noord en het kleinere Eyremeer-Zuid, met elkaar verbonden door het natuurlijke Goyderkanaal. Het Eyremeer ligt grotendeels in het Nationaal park Lake Eyre. Het centraal-zuidelijk gedeelte van het Eyremeer-Noord wordt beschermd in het Conservatiepark Elliot Price. Het laagste punt van het land (ca. 15 meter onder zeeniveau) is gesitueerd in het meer. De kustlijn ligt normaal gesproken op 9 meter onder zeeniveau. Grote delen van het jaar staat het meer grotendeels droog. Het meer was geheel gevuld in de jaren 1886–1887, 1889–1890, 1916–1917, 1950, 1955 en 1974–1976. De saliniteit (het zoutgehalte) is met ongeveer 10% bijna driemaal zo hoog als zeewater. Op 17 juli 1964 brak Donald Campbell hier het wereldsnelheidsrecord op land aan het stuur van zijn Bluebird-Proteus CN7. Hij bereikte een snelheid van 648,73 km/u.
Eyre (jezioro)

Eyre (po angielsku oficjalnie Kati Thanda–Lake Eyre) – jezioro endoreiczne położone w Australii Południowej. W nieczęstych przypadkach, kiedy zostaje wypełnione wodą, staje się największym jeziorem w Australii. Jest też najniżej położonym miejscem w Australii (w depresji piętnaście metrów poniżej poziomu morza). Przy maksymalnym wypełnieniu zajmuje powierzchnię około 9,5 tysięcy kilometrów kwadratowych. Jezioro odkrył w 1839 Edward John Eyre. Nazwa Kati Thanda jest tradycyjną, aborygeńską nazwą jeziora. Jezioro znajduje się na pustyni w głębi Australii, w środkowo-północnej części stanu Australia Południowa. Położone jest w Wielkim Basenie Artezyjskim, w samym centrum dużego basenu endoreicznego. Dno jeziora pokryte jest charakterystyczną dla tych systemów warstwą soli. Nawet w suchym sezonie w jeziorze znajduje się trochę wody, zazwyczaj w postaci mniejszych jezior i dużych kałuż pokrywających wysuszone dno. W czasie sezonu deszczowego jezioro zasilane jest wodami rzek płynących z północnego Queenslandu (Cooper Creek i Warburton). Ilość wody w jeziorze uzależniona jest też od lokalnych opadów deszczu. Małe powodzie (wzrost poziomu jeziora o 1,5 m) zdarzają się mniej więcej co trzy lata, duże powodzie (4 m) zdarzają się co 10 lat. Jezioro wypełnia się całkowicie lub prawie całkowicie kilka razy (około czterech) na stulecie. Woda po małych i średnich powodziach wyparowuje przed końcem następnego lata. W okolicach jeziora 27 listopada 2015 roku zaobserwowano upadek meteorytu Murrili. Meteoryt odnaleziono 31 grudnia 2015 roku. Jego waga wynosi 1,7 kg, a wiek szacowany jest na 4,5 miliarda lat. Zobacz też jezioro pluwialne Przypisy Linki zewnętrzne Strona NASA poświęcona zdjęciom jeziora: [1], [2] Strona Lake Eyre Yacht Club
Lago Eyre

O Lago Eyre situa-se a norte de Port Augusta, a sul da Austrália e é, nas raras ocasiões em que está cheio (devido a cheias causadas por chuvas momentâneas), o maior lago da Austrália e também seu ponto mais baixo (aproximadamente 15 m abaixo do nível do mar). A sua bacia estende-se por cerca de 9300 km². Este lago deve o seu nome a Edward John Eyre, um explorador que, em 1840, relatou a sua existência. Nas décadas seguintes, este lago foi explorado diversas vezes (1857 - Goyder; 1866 - Warburton; 1901 - Gregory), mas só em 1922 é que Halligan conseguiu definir os contornos deste lago, por via aérea. Referências Dicionário Ilustrado das Maravilhas Naturais do Mundo, Ed. Selecções do Reader's Digest, 1980. Ver também Lago Pluvial Extremos da Terra Ligações externas Páginas do Observatório da Terra na NASA sobre o Lago Eyre: [1], [2] Referências
Lacul Eyre

Lacul Eyre (engl."Lake Eyre") în limba aborigenilor "Kati-tanda" este cel mai mare lac din Australia care poate atinge 17 m adâncime, fiind și punctul cu cea mai joasă altitudine din Australia. Date generale Lacul ocupă o suprafață de 9.500 km², bazinul lacului are în centru un lac sărat. Lacul a fost denumit după numele cercetătorului britanic Edward John Eyre, care a descoperit lacul în anul 1840. Văzut din cosmos lacul apare ca un chip stafie. Lacul se află situat într-o regiune aridă, în sudul Australiei Centrale, parțial în Parcul Național Lake-Eyre, statul South Australia. Apa lacului este înconjurată de un platou de sare, nivelul lacului depinde în mare măsură de anotimp. În anotimpul uscat mai rămân câteva ochiuri de apă în nordul și sudul bazinului, care sunt legate între ele prin canalul „Goyderkanal“. La fiecare trei ani se ajunge de regulă în anotimpul ploios la urcarea nivelului lacului cu 1,5 m. În ultima perioadă în anotimpul secetos, lacul era aproape complet secat. Membrii clubului "Lake Eyre Yacht Club" practică pe lac, în anotimpul ploios, anumite sporturi nautice. Particularitate Lacul Eyre este lacul cu cele mai mari variații ale suprafeței. Vezi și Listă de superlative geografice Lista recordurilor geografice după continent Referințe Legături externe Pagini de la NASA Earth Observatory: Lake Eyre: http://earthobservatory.nasa.gov/Newsroom/NewImages/images.php3?img_id=10841 http://earthobservatory.nasa.gov/Newsroom/NewImages/images.php3?img_id=11763 Website des Lake Eyre Yacht Club Liste der größten Seen Australiens Arhivat în 26 februarie 2009, la Wayback Machine. Geistergesicht in der Wüste - Spiegel-Online-Artikel über den Lake Eyre
Eyrovo jezero

Eyrovo jezero (angleško Lake Eyre, v jeziku domorodcev Kati Thanda) je endoreično jezero, ki v deževnih obdobjih napolni plitvo kotanjo na severnem delu avstralske zvezne države Južna Avstralija, približno 700 km severno od mesta Adelaide. Leži blizu južnega roba obsežnega, 1,14 milijona km² velikega porečja, ki se steka proti najnižji točki na severnem delu Eyrovega jezera. Ta je pri 15 m pod morsko gladino hkrati najnižja točka avstralske celine. Jezero nima odtoka, voda izginja samo z izhlapevanjem. Kljub velikosti porečja, ki je največje endoreično območje na svetu in obsega šestino površja Avstralije, je jezero večino časa presušeno. Podnebje tega dela sveta je namreč puščavsko s povprečno manj kot 125 mm padavin na leto, le skrajni severni del porečja sega na rob monsunskega pasu, ki pa se premika v odvisnosti od pojava El Niño. Zato se Eyrovo jezero močneje napolni le vsakih 25 do 30 let, v vmesnem času pa so nekoliko pogostejše delne napolnitve. Kljub razmeroma majhni količini vode je zaradi ravnega površja poplavljeno območje veliko; v času najvišjega vodostaja sta izoblikovani dve kotanji, severna je dolga 144 km in široka 77 km s površino približno 8430 km², manjša južna pa je 64 km dolga in 24 km široka, s površino približno 1260 km². Povezuje ju ozek Goyderjev kanal na vzhodu. Sedimenti in alge obarvajo vodo zeleno. Po večjih poplavah, zadnja taka je bila leta 1984, traja kakšni dve leti, da voda spet izgine. Za njo ostane do pol metra debela skorja soli, ki je sicer v celoti raztopljena v vodi; ta ima zato podobno slanost kot morska. Slane ravnice so v preteklosti pogosto uporabljali kot poligon za poskuse doseganja kopenskih hitrostnih rekordov; leta 1964 je to uspelo Britancu Donaldu Campbellu, ki je dosegel hitrost 644,96 km/h na razdalji ene milje. Jezero se imenuje po angleškemu raziskovalcu in kolonialnem častniku Edwardu Johnu Eyru, ki ga je kot prvi Evropejec ugledal leta 1840. Leta 2012 mu je urad za geografska imena pri vladi Južne Avstralije na pobudo staroselcev iz plemena Arabana dal dvojno uradno ime Kati Thanda-Lake Eyre, ki prepoznava tudi staro ime jezera v njihovem jeziku. Pripadnikom tega ljudstva je vlada priznala pravice, ki izhajajo iz tradicionalne rabe širšega območja severnega dela Južne Avstralije, vključno z območjem jezera. Sklici Viri »Lake Eyre«. Britannica Online. Pridobljeno 4. avgusta 2019. »Lake Eyre Filling Peaks«. Earth Observatory. NASA. 21. junij 2009. Pridobljeno 4. avgusta 2019. Warren, John K. (2006). Evaporites: Sediments, Resources and Hydrocarbons. Springer Science+Business Media. str. 202–208. ISBN 978-3-540-32344-0. Sklici Predstavnosti o temi Eyrovo jezero v Wikimedijini zbirki
Ейр (озеро)

Ейр або Каті-Танда-Лейк-Ейр (англ. Kati Thanda-Lake Eyre) — мілке, солоне, сезонне озеро в центрі Австралії в середині так званої «Западини озера Ейр». Коли наповнене, є найбільшим озером континенту. Рівень озера на 15 м нижчий від рівня моря. Середня площа близько 9,5 тис. км², у дощовий період збільшується до 15 тис. км². Озеро безстічне, періодично живиться водами річок Купер-Крик, Ворбертон і Фінк. Географічні відомості Озеро названо на честь Едварда Ейра, першого європейця, який відкрив його в 1840 році. Озеро розташоване в пустелі в центральній Австралії, в північній частині штату Південна Австралія. Басейн озера Ейр є закритою улоговиною, нижня частина якої вкрита щільним засоленим шаром ґрунту — це ложе озера, що відкривається через сезонне коливання рівня води. Але навіть у сухий сезон в озері залишається трохи вологи, яка зазвичай збирається в невеликих озерцях, розкиданих по солоному дні озера. Під час сезону дощів річки з північного сходу Квінсленда течуть у бік озера. Від їхньої водності, яка своєю чергою залежить від кількості опадів, що їх приносять мусони, залежить, чи потрапить вода до озера і наскільки воно наповниться. На озері також бувають невеликі і середнього розміру повені через зливи, що інколи випадають на прилеглих територіях. Озеро складається з двох частин — північної (Ейр-Норт) та південної (Ейр-Саут), яка значно менше за площею, обидві частини з'єднуються вузькою протокою Гойдер-Ченнел. Зазвичай озеро наповнюється до рівня 1,5 м що три роки, до рівня 4 м — кожні десять років та повністю або майже повністю — чотири рази на століття (у XX столітті повністю наповнювалося тричі: 1950, 1974 і 1984 року). Вода в озері зазвичай випаровується до кінця наступного літа. Озеро Ейр називають «мертвим серцем Австралії», оскільки під час посухи озеро нагадує соляну пустелю. Такі періоди тут досить часте явище, тому поблизу майже немає рослин і тварин. Навколишні пейзажі у сухий період нагадують дивовижну неживу планету. У цей час сюди з'їжджаються вчені, туристи, фотографи і натуралісти. Вчені-мікробіологи вивчають особливості організмів, що живуть у солених водах озера. Існує теорія, що умови життя тут приблизно такі, як на Марсі. Галерея Див. також Ель-Ніньйо Посилання Сторінки NASA: [1] [Архівовано 24 вересня 2008 у Wayback Machine.], [2] [Архівовано 21 вересня 2008 у Wayback Machine.] Lake Eyre (LAKE, AUSTRALIA) [Архівовано 25 жовтня 2017 у Wayback Machine.] / «Encyclopaedia Britannica» (англ.) Lake Eyre / World Lake Database (англ.) Эйр (озеро) / Велика радянська енциклопедія (рос.)
Lake Augusta

Der Lake Augusta ist ein See im Zentrum des australischen Bundesstaates Tasmanien. Er liegt im Zentrum des zentralen Hochlandes, westlich des Great Lake. Der Ouse River durchfließt den Ostteil des Sees und tritt an der Südostspitze aus. Dort liegt auch die Siedlung Bernacchi. Der James River, der im See in den Ouse River mündet, durchfließt den Lake Augusta in seiner gesamten West-Ost-Ausdehnung. Quellen und Weblinks Lake Augusta – TAS. ExplorOz.com Map of Lake Liapootah, TAS. Bonzle.com Steve Parish: Australian Touring Atlas. Steve Parish Publishing, Archerfield QLD 2007. ISBN 978-1-74193-232-4. S. 58 + 59
Lake Augusta

Lake Augusta är en sjö i Australien. Den ligger i delstaten Tasmanien, i den sydöstra delen av landet, omkring 130 kilometer nordväst om delstatshuvudstaden Hobart. Den ligger vid sjön Carter Lakes. I omgivningarna runt Lake Augusta växer i huvudsak buskskog. Trakten runt Lake Augusta är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer. Genomsnittlig årsnederbörd är 1 605 millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt 178 mm nederbörd, och den torraste är februari, med 73 mm nederbörd. Kommentarer Källor
Lake Bullen Merri

Der Lake Bullen Merri, auch Lake Bullenmerri geschrieben, ist ein Maar bei Camperdown in Victoria, Australien, das vor etwa 20.000 Jahren bei einem Vulkanausbruch entstand. In geringer nördlicher Entfernung zum Lake Bullen Merri liegt der Lake Gnotuk, ein einzelnes kleines Maar, das 40 m tiefer liegt. Der Lake Gnotuk erreicht lediglich eine Wassertiefe von 20 Metern und hat einen doppelt so hohen Salzgehalt wie Meerwasser und er hat nur die Hälfte der Fläche des Lake Bullen Merri. Der Lake Bullen Merri erweckt den Eindruck, dass es sich um zwei miteinander verbundene Maare handelt, weil die Form eines dreiblättrigen Kleeblatts entstanden ist. Der Lake Bullen Merri ist ein Maar, das den Lake Gnotuk Mitte des 19. Jahrhunderts flutete. Der Lake Bullen Merri ist 60 m tief und mit Brackwasser gefüllt. Ferner zeigten Untersuchungen der Sedimente in beiden Seen, dass der Salzgehalt in den letzten 10.000 Jahren wechselte und die Wasserhöhe in beiden See in den letzten 100 Jahren kontinuierlich fiel. Dies kann an den Spuren des Wasserstands an den Uferlinien abgelesen werden. Das Uferende des Lake Bullen Merri wurde im späten 19. Jahrhundert von James Dawson mit einem Stein markiert und man kann so erkennen, dass der Wasserstand in den letzten 100 Jahren gefallen ist. In der Nähe des Lake Bullen Merri fand im Jahr 1839 das Murdering-Gully-Massaker an den Aborigines der Djargurd Wurrung statt. Dieses Gewässer wird von Anglern und Schwimmern aufgesucht und wurde im Januar 2012 wegen des Auftretens giftiger Algen gesperrt. Einzelnachweise
Lake Bullen Merri

Lake Bullen Merri and its smaller northern neighbour Lake Gnotuk are a pair of crater lakes near Camperdown in south western Victoria, Australia. Lake Bullen Merri has brackish water quality whereas Lake Gnotuk is hyper saline (twice as salty than seawater). Lake Bullen Merri Lake Bullen Merri has a maximum depth of 66 m (217 ft), with a clover leaf outline indicating that it was probably formed by two overlapping maar volcanoes. The lake is depicted in work by Eugene von Guerard. The edge of the lake was marked by a stone in the late 1800s by James Dawson; from this and von Guerard's painting, it can be deduced that the level of the lake has dropped considerably in the last 100 years. On the south side of the lake there is a yacht club and toilets. There is a boat ramp available for the boaties. Lake Gnotuk The smaller lake to the north of Lake Bullen Merri has a maximum depth of 20 m (66 ft). The two lakes are linked by an overflow channel in the common wall at an elevation of 175 m. There is a 19th-century record of water from Bullen Merri overflowing into Gnotuk. The crater is 2 km across and although the lakes have the same level of their lake-beds, the level of water is lower in Gnotuk. Lake shore terraces indicate previous higher levels and lake floor sediments and fossils show a record of past fluctuations in salinity, water level and climate. There is no direct public access to the lake. On the low-lying land between the two lakes is Camperdown's major sporting complex. There is an 18-hole golf course, two cricket ovals (one with a turf pitch), an extensive equestrian course, tennis courts and a bowling green. See also List of lakes of Australia § Victoria List of volcanoes in Australia § Victoria References External links Lake Bullenmerrie, southwest of Camperdown., Three craters 3.2 km by 2.8 km are surrounded by a prominent tuff-ring. (Oblique aerial photo) Museum Victoria
Lake Bullen Merri

Lake Bullen Merri är en sjö i Australien. Den ligger i delstaten Victoria, omkring 170 kilometer väster om delstatshuvudstaden Melbourne. Lake Bullen Merri ligger 227 meter över havet. I omgivningarna runt Lake Bullen Merri växer i huvudsak städsegrön lövskog. Runt Lake Bullen Merri är det mycket glesbefolkat, med 4 invånare per kvadratkilometer. Genomsnittlig årsnederbörd är 1 165 millimeter. Den regnigaste månaden är juni, med i genomsnitt 167 mm nederbörd, och den torraste är februari, med 32 mm nederbörd. Kommentarer Källor
Mundaring Weir

Mundaring Weir är en dammbyggnad i Australien. Den ligger i kommunen Mundaring och delstaten Western Australia, omkring 29 kilometer öster om delstatshuvudstaden Perth. Den ligger vid sjön Lake C Y O'Connor. Närmaste större samhälle är Mundaring, nära Mundaring Weir. I omgivningarna runt Mundaring Weir växer huvudsakligen savannskog. Runt Mundaring Weir är det ganska tätbefolkat, med 124 invånare per kvadratkilometer. Genomsnittlig årsnederbörd är 951 millimeter. Den regnigaste månaden är september, med i genomsnitt 168 mm nederbörd, och den torraste är februari, med 12 mm nederbörd. Kommentarer Källor
Lake Dixon

Der Lake Dixon ist ein See im Südwesten des australischen Bundesstaates Tasmanien. Der See liegt am Oberlauf des Franklin River, unterhalb des Mount Gell in der Cheyne Range. Das Gebiet befindet sich in der Südostecke des Cradle-Mountain-Lake-St.-Clair-Nationalparks, rund zehn Kilometer westsüdwestlich von Derwent Bridge. Weblinks und Quellen Lake Dixon – TAS. ExplorOz.com Map of Lake Dixon, TAS. Bonzle.com Steve Parish: Australian Touring Atlas. Steve Parish Publishing, Archerfield QLD 2007. ISBN 978-1-74193-232-4. S. 58
Lake Huntley

Der Lake Huntley ist ein See im Nordwesten des australischen Bundesstaates Tasmanien, ca. 24 km südsüdöstlich von Rosebery und ca. 16 km nordnordöstlich Queenstown. Im See, der in der Tyndall Range westlich des Cradle-Mountain-Lake-St.-Clair-Nationalparks liegt, entspringt der Anthony River. Literatur Steve Parish: Australian Touring Atlas. Steve Parish Publishing. Archerfield QLD 2007. ISBN 978-1-74193-232-4. S. 60 Weblinks Lake Huntley – TAS. ExplorOz.com Map of Lake Huntley, TAS. Bonzle.com
Lake Huntley

Lake Huntley är en sjö i Australien. Den ligger i delstaten Tasmanien, i den sydöstra delen av landet, omkring 180 kilometer nordväst om delstatshuvudstaden Hobart. I omgivningarna runt Lake Huntley växer i huvudsak städsegrön lövskog. Trakten runt Lake Huntley är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer. Genomsnittlig årsnederbörd är 2 426 millimeter. Den regnigaste månaden är augusti, med i genomsnitt 307 mm nederbörd, och den torraste är februari, med 103 mm nederbörd. Källor
Lake Judd

Der Lake Judd ist ein See im Süden des australischen Bundesstaates Tasmanien. Er liegt an den Westhängen des Mount Sarah Jane im Nordostteil des Southwest-Nationalparks, ca. 8 km östlich des Lake Pedder. Im See entspringt der Anne River. Die Kleinstadt Maydena liegt ca. 24 km nordöstlich des Sees und die Kleinstadt Strathgordon ca. 38 km nordwestlich. Weblinks und Quellen Lake Judd – TAS. ExplorOz.com Map of Lake Judd, TAS. Bonzle.com Steve Parish: Australian Touring Atlas. Steve Parish Publishing Pty. Ltd. Archerfield QLD (2007). ISBN 978-1-74193-232-4. S. 58
Lake Judd

Lake Judd är en sjö i Australien. Den ligger i delstaten Tasmanien, i den sydöstra delen av landet, omkring 74 kilometer väster om delstatshuvudstaden Hobart. I omgivningarna runt Lake Judd växer i huvudsak städsegrön lövskog. Trakten runt Lake Judd är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer. Genomsnittlig årsnederbörd är 1 932 millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt 232 mm nederbörd, och den torraste är februari, med 84 mm nederbörd. Källor