NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Carnarvon Airport (Western Australia)

Carnarvon Airport (IATA: CVQ, ICAO: YCAR) is an airport at Carnarvon, Western Australia. The airport is publicly owned, meaning that the local government, Shire of Carnarvon, controls it. Airlines and destinations Demand Demand on the route is seasonal with it peaking during the summer season, although generally it is a low traffic route, which shares a flight from Perth to Shark Bay as a stop before departing for Carnarvon. Due to increased demand Rex Airlines charters the use of National Jet Express Q400s on Mondays, Wednesdays, and Fridays to manage the demand, rather than using their own Saab 340 aircraft which have lower capacity. Former Airlines The following airlines have served this airport in the past: Virgin Australia Regional Airlines (formerly known as Skywest) Skippers Aviation Ansett See also List of airports in Western Australia Aviation transport in Australia References
Aeroportul Carnarvon

Aeroportul Carnarvon (IATA: CVQ, ICAO: YCAR) este un aeroport din Australia de Vest, Australia ce deservește zona Carnarvon⁠(d)[[Carnarvon (IBRA region in Western Australia)|​]]. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 24.840 de pasageri. Situat la o altitudine de 5 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de Shire of Carnarvon⁠(d). Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Carnarvon Airport (flygplats i Australien)

Carnarvon Airport är en flygplats i Australien. Den ligger i kommunen Carnarvon och delstaten Western Australia, omkring 810 kilometer norr om delstatshuvudstaden Perth. Carnarvon Airport ligger 5 meter över havet. Trakten runt Carnarvon Airport är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Carnarvon, nära Carnarvon Airport. Omgivningarna runt Carnarvon Airport är i huvudsak ett öppet busklandskap. Klimatförhållandena i området är arida. Genomsnittlig årsnederbörd är 145 millimeter. Den regnigaste månaden är juni, med i genomsnitt 27 mm nederbörd, och den torraste är oktober, med 1 mm nederbörd. Kommentarer Källor
The Star

The Star es un casino y hotel ubicado en Sídney, el segundo mayor casino en Australia, después de su rival, el Melbourne's Crown Casino. Descripción Con vistas a Darling Harbour en Sídney, Star City cuenta con dos salas de juego, una de ellas es privada, tiene ocho bares, doce restaurantes, un hotel de trescientos cincuenta habitaciones y ciento treinta suites. Star City es el único casino legal en Sídney. Las operaciones de juegos son supervisados y controlados por el New South Wales Casino Control Authority y tiene licencia para ser el único casino legal en Nueva Gales del Sur, su licencia es renovable por periodos de 12 años. El casino Star City ofrece muchos juegos de casino tradicional, incluyendo Mini Baccarat, Blackjack, Caribbean Stud, Craps, Pai Gow, Póker, Pontón, Ruleta, Rapid (semi-electrónico) Ruleta, Sic Bo, tres tipos distintos de póker. Ofrece una selección de máquinas de juegos electrónicos, incluyendo máquinas tragamonedas, bingo, ruleta rápida y máquinas de video póquer, tiene más de 1.490 máquinas de juegos electrónicos, pero se limita a un máximo permitido de 1.500. Personal y visitas El casino Star City atrae alrededor de 22.000 visitantes al día y emplea a unas 3.000 personas, en todos los ámbitos de sus servicios . Referencias Tabcorp (2010). «Casinos: Star City Casino» (en inglés). Archivado desde el original el 25 de mayo de 2011. Consultado el 21 de septiembre de 2010. Enlaces externos http://www.casinocontrol.nsw.gov.au/ Archivado el 20 de mayo de 2008 en Wayback Machine.
Leinster Airport

Leinster Airport is een vliegveld in de Australische plaats Leinster. Met Skippers Aviation kan er naar Perth en Wiluna worden gevlogen. Alliance Airlines doet alleen Perth aan. De baan heeft een lengte van 1800 meter. Bronvermelding Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Leinster Airport op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Leinster Airport

Leinster Airport är en flygplats i Australien. Den ligger i kommunen Leonora och delstaten Western Australia, omkring 650 kilometer nordost om delstatshuvudstaden Perth. Trakten runt Leinster Airport är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer.. Omgivningarna runt Leinster Airport är i huvudsak ett öppet busklandskap. Genomsnittlig årsnederbörd är 330 millimeter. Den regnigaste månaden är januari, med i genomsnitt 81 mm nederbörd, och den torraste är augusti, med 1 mm nederbörd. Källor
Ikara-Flinderskette-Nationalpark

i2i3i6 Der Ikara-Flinderskette-Nationalpark (engl. Ikara-Flinders Ranges National Park) ist ein 950 km² großes, im Gebirgszug der Flinderskette im australischen Bundesstaat South Australia (Südaustralien) gelegenes Naturschutzgebiet. Die Landschaft des Nationalparks ist durch schroffe Mittelgebirgskämme, tiefe Schluchten und sonnenverbrannte Talflächen gekennzeichnet. Für die Flora des Parks ist die Eukalyptusart River Red Gum (Eucalyptus camaldulensis) typisch. Im Februar 2016 wurde der Bezeichnung Flinderskette das Aboriginal-Wort Ikara vorangestellt. Der Nationalpark heißt seitdem im Englischen Ikara-Flinders Range National Park. In der Sprache der Adnyamathanha, einer Gruppe von vier Clans der Aboriginals in Südaustralien, heißt Ikara „Treffpunkt“ und ist ein alter Name für die Landschaft des Wilpena Pound. Wilpena Pound ist ein Gebirgskessel, der ein natürliches Amphitheater im Zentrum des Nationalparks bildet. Weblinks Offizielle Internetpräsenz (engl.) Central Flinders Ranges Bilder von Landschaft und Tierwelt in und um Wilpena Pound Ikara Flinders Ranges National Park – Sehenswürdigkeiten Australien Aktuelle Informationen rund um den Ikara Flinders Ranges National Park und den Wilpena Pound. Einzelnachweise
Parque nacional Montes Flinders

El Parque Nacional Montes Ikara-Flinders (Ikara-Flinders Ranges National Park) es un parque nacional en Australia Meridional, ubicado a 384 km al norte de Adelaida. Historia Los primeros exploradores de origen europeo en la región pertenecían a una expedición organizada por Matthew Flinders en visita por el Golfo de Spencer a bordo del "The Investigator". Escalaron el Monte Broen en mazo de 1802. En el verano de 1839, Edward John Eyre con un grupo de cinco hombres exploraron más ampliamente la región. Partieron de Adelaida el 1 de mayo de 1839. La expedición instaló un punto de reabastecimiento cerca del Monte Arden, y desde allí exploraron la región circundante y la parte superior del Golfo de Spencer, antes de dirigirse hacia el Río Murray y regresar a Adelaida. Existen registros de habitantes instalados en el distrito Quorn, Australia del Sur al menos desde 1845, y las primeras licencias para pastoreo fueron concedidas en 1851. William Pinkerton es considerado el primer colono en encontrar un camino por los Prados Flinders por el Paso Pichi Richi. En 1853 condujo 7.000 ovejas hacia donde 25 años más tarde se establecería la localidad de Quorn. En 1851, se establecieron los poblados de Wilpena, Arkaba y Aroona como centros de acopio para bovinos; en pocos años otras pequeñas comunidades aparecieron entre los montes y sobre las pendientes del este y el oeste. A finales de la década de 1870 se amplió el uso de tierras para agricultura, gracias al clima lluvioso de esta cordillera. Igualmente se desarrolló la minería, por lo que el gobierno construyó una vía férrea del norte de Puerto Augusta hacia el paso Pichi Richi, Quorn, Hawker atravesando la cordillera por el oeste y llegando hasta Marree. La agricultura fue decayendo, principalmente debido a una disminución de la pluviosidad y la mayoría de las granjas agrícolas quedaron abandonadas y solo continuó la ganadería y la minería, actividades para las cuales el ferrocarril es de gran importancia. Véase también Zonas protegidas de Australia Meridional | Ediacara | Arkaroola Enlaces externos Parque nacional Montes Ikara-Flinders — Parques nacional Australia Meridional
Nationaal park Ikara-Flinders Ranges

Het Nationaal park Ikara-Flinders Ranges (Engels: Ikara-Flinders Ranges National Park) ligt in de Australische deelstaat Zuid-Australië. Het nationale park is vernoemd naar Matthew Flinders (1774–1814), de kapitein van de Royal Navy die grote delen van zuidelijk Australië heeft verkend. Algemeen Ikara-Flinders Ranges National Park heeft een oppervlakte 912 km² en het maakt onderdeel uit van het middelgebergte de Flinders Ranges. Het nationale park ligt op de overgang van de South Flinders Ranges en de North Flinders Ranges. Het landschap bestaat voornamelijk uit mulga scrub met de rode gomboom (Eucalyptus camaldulensis) als een van de prominente vertegenwoordigers van de lokale flora. Wilpena Pound Het meest karakteristieke punt in Ikara-Flinders Ranges National Park is de Wilpena Pound, een synform (een sikkelvormige rotsformatie). Saint Mary Peak, met 1170 meter het hoogste punt van de Flinders Ranges, maakt onderdeel uit van de Wilpena Pound. Fauna Ikara-Flinders Ranges National Park is een van de laatste gebieden waar de geelvoetrotskangoeroe (Petrogale xanthopus) nog algemeen voorkomt. Sinds de tijd dat dingo's uit het park zijn verdwenen en er permanente waterputten zijn aangelegd voor vee, zijn de aantallen van de de westelijke grijze reuzenkangoeroe (Macropus fuligonosus), rode reuzenkangoeroe (Osphranter rufus) en de wallaroe (Osphranter robustus) toegenomen. De borstelstaartkangoeroerat (Bettongia penicillata) was lange tijd uitgestorven in dit nationale park, maar deze kleine kangoeroe is aan het begin van de eenentwintigste eeuw geherintroduceerd. Andere opvallende diersoorten in Ikara-Flinders Ranges National Park zijn onder andere de emoe (Dromaieus novaehollandia), de wigstaartarend (Aquila audax) en de Goulds varaan (Varanus gouldii).
Park Narodowy „Ikara-Góry Flindersa”

Park Narodowy „Ikara-Góry Flindersa”, dawniej: Park Narodowy Gór Flindersa (ang. Ikara-Flinders Ranges National Park) – park narodowy położony w południowo-wschodniej części stanu Australia Południowa w Australii. Utworzony w 1945. Park obejmuje powierzchnię 912 km², Park pokrywa część masywu górskiego Gór Flindersa. Centralną część parku tworzy Wilpena Pound gigantyczny "amfiteatr" o powierzchni 80 kilometrów kwadratowych. Zobacz też Parki narodowe w Australii Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna Parku. environment.sa.gov.au. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-25)]. (ang.).
Australian Reptile Park

Australian Reptile Park er et naturreservat, beliggende i Somersby nær Gosford på den centrale kyst i New South Wales i Australien. Parken har en af de største krybdyrsamlinger i Australien med næsten 50 arter udstillet. Krybdyrarterne omfatter bl.a. slanger, øgler (såsom komodovaraner), skildpadder, tuatarer, amerikanske alligatorer og krokodiller. Derudover har parken australske pattedyr som kænguruer, wallabyer, koalaer, tasmanske djævle, vombatter, quokkaer, myrepindsvin og dingoer. Parken er stærkt involveret i indsamling af slange- og edderkoppegift til brug i produktionen af modgift og er anerkendt for at have reddet tusindvis af liv. Eksterne henvisninger Officiel hjemmeside
Australian Reptile Park

Het Australian Reptile Park is een attractiepark en reptielencentrum in Somersby in de Australische deelstaat New South Wales, ongeveer 60 km ten noordwesten van Sydney in de regio Central Coast. Geschiedenis In 1948 opende slangenjager en -melker Eric Worrell het Ocean Beach Aquarium in dezelfde regio. In dit reptielencentrum hield hij honderden slangen, als attractie voor het publiek, maar vooral voor het verzamelen van slangengif, essentieel voor de productie van tegengif. In de jaren vijftig molk hij tot 3000 slangen per jaar en werd het park hofleverancier van de Commonwealth Serum Laboratories, de belangrijkste Australische producent van tegengif. In 1958 werd voor een nieuwe locatie gekozen, waar in 1959 Eric Worrell's Australian Reptile Park voor het publiek werd geopend. In 1962 werd een officiële dierentuinstatus verkregen, waardoor het park zonder tussenkomst van derden dieren kon importeren. Al snel werd ARP de belangrijkste toeristische trekpleister van de regio. Het park werd uitgebreid met een zwembad, een treintje en een picknickweide. Naast reptielen als hagedissen, slangen en krokodillen kon het publiek er verscheidene Australische zoogdieren bewonderen. Eind jaren zeventig en eerste helft van de jaren tachtig begon het park in een aantal opzichten terug te lopen. Op enig moment heeft het er naar uitgezien dat park, dieren en inboedel geveild zouden gaan worden. Toch wist de tweede ex-vrouw van oprichter Worrell, met behulp van een lokale zakenman. het park te redden. Opnieuw kon een opwaartse lijn gevonden worden, die culmineerde in de verhuizing van het park naar de huidige locatie in Somersby. Het park won enkele prijzen van de toerismebranche, maar werd in 2000 grotendeels door brand verwoest. Bij de herbouw werden nieuwe attracties toegevoegd, waarbij ook gebruik gemaakt werd van moderne animatronics. Gifstoffen Ook thans is de productie van dierlijke gifstoffen een van de hoofdactiviteiten van het park. Het Australian Reptile Park is nog steeds de belangrijkste leverancier van CSL. Met regelmaat wordt het grote publiek rond Sydney opgeroepen tunnelspinnen te vangen en op te sturen, voor de productie van gif. Externe link (en) Snake venom milking at The Australian Reptile Park, Central Coast NSW, video van een slangenmelker in het park.
Australian Reptile Park

Australian Reptile Park é um parque zoológico localizado em Somersby na costa central de Nova Gales do Sul na Austrália. O parque está localizado a 50 quilômetros ao norte de Sydney. O parque foi fundado em 1948 por Eric Worrell no Umina Beach Aquarium. Em 1959, ele foi renomeado para Australian Reptile Park e movido para North Gosford. Uma segunda mudança ocorreu em 1996, para Somersby, nas proximidades de Old Sydney Town. Referências
Palm Island Shire

Das Aboriginal Shire of Palm Island ist ein lokales Verwaltungsgebiet (LGA) im australischen Bundesstaat Queensland. Das Gebiet ist 72 km² groß und hat etwa 2400 Einwohner. Geografie Das Shire liegt vor der Ostküste des Staats im Korallenmeer etwa 220 km südlich von Cairns und 1170 km nördlich der Hauptstadt Brisbane. Es besteht aus der Hauptinsel, der Great Palm Island, und mehreren kleineren Inseln. Neben der Hauptsiedlung Palm Island an der Westseite der Hauptinsel gibt es noch drei weitere kleine Siedlungen im Shire. Geschichte Die Inselgruppe wurde von James Cook 1770 auf seiner Entdeckungsreise benannt. 1918 wurde Palm Island als Umsiedlungsort für eine durch einen Zyklon zerstörte Siedlung am Hull River gewählt und später kamen Aborigines aus vielen anderen Gebieten hinzu. Auf der Insel, die bis 1986 unter behördlicher Verwaltung stand, gab es immer wieder Unruhen und Aufstände. 2005 wurde Palm Island als Aboriginal Shire unter lokale Selbstverwaltung gestellt. Verwaltung Der Palm Island Council hat fünf Mitglieder. Der Mayor (Bürgermeister) und vier weitere Councillor werden von allen Bewohnern des Shires gewählt. Die LGA ist nicht in Wahlbezirke unterteilt. Weblinks Offizielle Seite des Palm Island Aboriginal Shire Council (englisch) Queensland Place: Palm Island Aboriginal Shire Council Einzelnachweise
Palm Island Shire

Palm Island Shire är en kommun i Australien. Den ligger i delstaten Queensland, omkring 1 200 kilometer nordväst om delstatshuvudstaden Brisbane. Antalet invånare var 2 446 vid folkräkningen 2016. Palm Island Shire omfattar ön Great Palm Island samt nio andra av de 12 öar som ingår i ögruppen Greater Palm Group. Följande öar innefattas i Palm Island Shire: Great Palm Island Brisk Island (en ö) Eclipse Island (en ö) Esk Island (en ö) Falcon Island (en ö) Fantome Island Curacoa Island Havannah Island Barber Island Fly Island Källor
ТЕС Мунгарра

ТЕС Мунгарра – теплова електростанція на заході Австралії. В 1989 – 1991 роках на майданчику станції ввели в дію три встановлені на роботу у відкритому циклі газові турбіни типу Frame 6. Цю вдалу розробку General Electric випускали за ліцензіями численні виробники, при цьому для майданчику Мунгарра дві турбіни потужністю по 37,4 МВт постачила Hitachi, а одна турбіна з показником 38,3 МВт надійшла від European Gas Turbines. Планувалось в 2018-му вивестиз експлуатації всі три турбіни, втім, фактично зупинили лише один агрегат. Як паливо використовують природний газ, що надходить по трубопроводу Дампір – Банбері. Примітки
Estació de New Norcia

L'estació de New Norcia (també coneguda com a NNO) és una estació terrestre ESTRACK a Austràlia per a la comunicació amb naus espacials després del llançament, en òrbita terrestre baixa, en òrbita geoestacionària i en l'espai profund. Està situada a 10 quilòmetres (6,2 milles) al sud de la ciutat de New Norcia , a Austràlia Occidental. Va ser la primera estació terrestre d'espai profund de l'ESA, seguida de l'estació de Cebreros i l'estació de Malargüe. L'estació de Nova Norcia va ser una de les estacions que proporcionava comunicacions, seguiment i descàrrega de dades des de la nau espacial Rosetta. Dóna suport a la missió BepiColombo. Referències
Estación de Nueva Norcia

Estación de Nueva Norcia (también conocido como DSA 1 o Antena de Espacio Profundo 1) es una estación terrestre por satélite ESTRACK de 35 metros para la comunicación con las naves en el espacio profundo. Se encuentra a 10 kilómetros (6,2 mi) al sur de la ciudad de New Norcia, Australia Occidental​ fue la primera estación de espacio profundo de la ESA,​ seguido de la estación de Cebreros, en 2005, y la Estación de Malargüe, en 2013. La estación opera un plato de 35 metros designado NNO-1​ capaz de transmisión bidireccional en bandas S y X usando transmisores de 2 y 20 kilovatios. La antena pesa más de 600 toneladas y mide 40 metros de altura. Futuros planes de actualización incluyen la adición de una estación de banda Ka para apoyar las misiones internacionales. La construcción comenzó en abril de 2000 y duró hasta el final del primer semestre de 2002. Se siguió la instalación de equipos electrónicos y de comunicaciones. La estación fue inaugurada oficialmente el 5 de marzo de 2003 por el primer ministro de Australia Occidental en ese momento, el Dr. Geoff Gallop. El coste total de la construcción fue de 28 millones de euros. Un nuevo plato de 4,5 metros designado NNO-2 fue inaugurado el 11 de febrero de 2016.​ NNO-2 se instaló porque el ancho de haz estrecho del plato de 35 metros estaba causando problemas en la adquisición de naves espaciales durante su etapa de ascenso. El plato de 4,5 metros tiene un ancho de haz más ancho y puede utilizarse para comunicarse con naves espaciales de hasta 100.000 kilómetros de altitud. Para ayudar en la adquisición de la señal cuando la posición de la nave espacial es demasiado incierta, el plato de 4,5 metros tiene un plato de 0,75 metros con un piggy-backed sobre él, con un ancho de haz aún más ancho. La nueva estación de Norcia era una de las estaciones que proporcionaban la comunicación, el seguimiento y la transferencia directa de los datos de la nave espacial de Rosetta.​ En el futuro está previsto apoyar la misión BepiColombo. Referencias
Station de New Norcia

La Station de New Norcia ou DSA 1 (Deep Space Antenna 1) est une station terrienne du réseau ESTRACK de l'Agence spatiale européenne qui est installée en Australie. La station dispose d'une antenne parabolique orientable de 35 mètres de diamètre. Elle forme avec la station de Cebreros en Espagne et de la station de Malargüe en Argentine un réseau de stations complémentaires (car réparti sur le pourtour du globe terrestre) qui permet un suivi 24h/24 des missions spatiales de l'agence spatiale européenne dans l'espace profond (sondes interplanétaires, ...) telles que Rosetta, Gaia, Mars Express et Exomars. Caractéristiques La station de New Norcia, qui est entrée en service en mars 2003, est chronologiquement la première station du réseau de suivi des missions interplanétaires à être entrée en service. Les sites des deux autres stations également dédiées aux missions en espace profond (New Norcia et Cebreros) ont été choisis par la suite de manière à être écartés d'environ 120° en longitude de son implantation. La station est située à 8 kilomètres au sud du village de New Norcia et à 150 kilomètres au nord de la ville de Perth, capitale de l'Australie-Occidentale implantée sur la côte ouest de l'Australie. Le site est situé au niveau de la latitude 31°S à 252 mètres d'altitude. La station permet la réception et la transmission d'émissions radio des engins spatiaux en bande S et bande X et dans le futur la réception en bande Ka. Son rôle est de recevoir les télémesures, les données de la charge utile, d'envoyer des commandes et de réaliser des mesures de la position et de la trajectoire (mesure par effet Doppler, Delta-DOR) des engins spatiaux circulant dans l'espace interplanétaire. L'antenne parabolique pèse 580 tonnes. Elle peut être réorientée à la vitesse de 1° par seconde sur tous les axes. La station est pilotée à distance depuis le centre de contrôle de l'agence spatiale européenne, l'ESOC situé à Darmstadt (Allemagne). Une antenne parabolique complémentaire de 4,5 mètres de diamètre, baptisée NNO-2, a été installée en 2015 pour suivre la position des engins spatiaux peu après leur lancement. Depuis l'été 2017, la station est partiellement alimentée par une centrale électrique solaire. Références Voir aussi Article connexe ESTRACK Lien externe (en) Page Web de l'ESA consacrée à la station Portail de l’astronautique
Stazione di terra di New Norcia

La stazione di terra di New Norcia, abbreviata come DSA 1, da Deep Space Antenna 1, è una stazione di terra della rete ESTRACK del Centro europeo per le operazioni spaziali. È utilizzata per il tracciamento e la comunicazione con i veicoli spaziali durante il lancio, in orbita terrestre bassa, geostazionaria e nello spazio profondo. Si trova 10 chilometri a sud del paese di New Norcia, in Australia. Fa parte dell’ESTRACK Deep Space Network, la rete di stazioni di terra dell'ESA per lo spazio profondo. Nella stazione è presente un'antenna parabolica dal diametro di 35 metri, chiamata NNO-1, capace di trasmissioni bidirezionali in banda S e X, dotata di trasmettitori da 2 e 20 chilowatt. L'antenna pesa più di 600 tonnellate ed è alta 40 metri. È in progetto l'espansione della frequenza di comunicazione alla banda Ka per l'utilizzo nelle missioni internazionali. La costruzione della stazione è cominciata nel 2000 e l'apertura è stata il 5 marzo 2003. Il costo totale è stato di 28 milioni di euro. L'11 febbraio 2016 è stata inaugurata una nuova antenna, dal diametro di 4,5 metri e denominata NNO-2, perché la stretta ampiezza del fascio dell'antenna da 35 metri causava problemi nell'acquisizione del segnale durante il lancio. La nuova antenna è progettata per comunicare con i veicoli spaziali al di sotto dei 100 000 km di altitudine. Nel dicembre 2019 è stata annunciata la costruzione di un'ulteriore antenna, denominata Deep Space Antenna 4, che potenzierà le capacità di comunicazione con le sonde spaziali. La stazione di New Norcia è stata utilizzata in particolare per le missioni Rosetta e BepiColombo. La stazione è dotata di un amplificatore da 20kW in CW Fornito da Rheinmetall italia SpA e realizzato da Microsis srl Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stazione di terra di New Norcia Collegamenti esterni (EN) Pagina sul sito ufficiale dell'ESA, su esa.int.