NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stazione di Sydney Centrale

La stazione di Sydney Centrale (in inglese Sydney Central railway station) è una stazione ferroviaria situata nella parte meridionale del centro affaristico di Sydney ed è la più grande stazione ferroviaria in Australia. Serve quasi tutte le linee della rete ferroviaria di Sydney Trains ed è il principale terminal dei servizi NSW TrainLink. Si trova adiacente a Railway Square (piazza della Ferrovia) ed è ufficialmente ubicata in Haymarket. Nel 2013 c'è stato un movimento passeggeri complessivo di 11,35 milioni persone. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stazione di Sydney Centrale Collegamenti esterni (EN) Fotografie di NSW Records, su gallery.records.nsw.gov.au. (EN) Sydney Trains - Dettagli della Stazione centrale, su sydneytrains.info. (EN) Storia della Stazione Centrale, su sydneytrains.info. (EN) Cityrail's Tour of Central Station – Informazioni su punti di interesse specifici della stazione.
Sydney Central Station

Sydney Central Station is het centrale treinstation van Sydney, de tweede grootste stad van Australië. Het is het grootste en drukste treinstation van Australië. Het station is ook wel bekend onder de naam Sydney Terminal. Op 2 april 1999 werd het station toegevoegd aan de New South Wales State Heritage Register. Het station telt meer dan 250.000 passagiersbewegingen per dag. Het station werd voltooid op 5 augustus 1906 en heeft zowel een boven- als ondergronds gedeelte. Er komen 30 sporen samen, van trein en metro.
Sydney Central

Sydney Central (ang. Sydney Central Railway Station) – największa stacja kolejowa w Sydney, w stanie Nowa Południowa Walia, w Australii. Obsługuje prawie wszystkie linie na sieci CityRail i jest głównym końcem dla międzymiastowych i międzystanowych usług kolejowych, jest siedzibą Rail Corporation New South Wales. Znajduje się obok Railway Square, oficjalnie znajduje się w Haymarket, i jest najbliższą stacją dla Uniwersytetu Technologicznego w Sydney na Broadwayu. Linki zewnętrzne Cityrail's Tour of Central Station
Louisa Island (Tasmania)

Louisa Island is an island with a short sandy tombolo, located adjacent to the south-western coast of Tasmania, Australia. The irregularly shaped 23-hectare (0.089 sq mi) island is part of the Maatsuyker Islands Group, and comprises part of the Southwest National Park and the Tasmanian Wilderness World Heritage Site. The island's highest point is 80 metres (260 ft) above sea level and, at low tide, the island is joined to the mainland by a 250 metres (820 ft) sand spit. Flora and fauna The central parts of the island are lightly forested with Eucalyptus nitida and Eucalyptus ovata, with an understorey of Leptospermum scoparium and Melaleuca squarrosa. Bracken covers areas subjected to recent fires. The island is part of the Maatsuyker Island Group Important Bird Area, identified as such by BirdLife International because of its importance as a breeding site for seabirds. Recorded breeding seabird and wader species are the little penguin, short-tailed shearwater (206,000 pairs), fairy prion (400 pairs), common diving-petrel (1600 pairs), Pacific gull, sooty oystercatcher and pied oystercatcher. Mammals present include the Tasmanian pademelon and long-nosed potoroo. The Tasmanian tree skink is present. See also South East Cape South West Cape List of islands of Tasmania References
Louisa Island

Louisa Island è un'isola situata a sud della Tasmania (Australia) nel mar di Tasman. L'isola appartiene alla municipalità di Huon Valley, una delle Local government area della Tasmania e si trova all'interno del Southwest National Park che a sua volta fa parte della Tasmanian Wilderness World Heritage Area. Geografia Louisa Island si trova nella Louisa Bay sulla costa meridionale della Tasmania. Ha un'area di 0,23 km² e ha un'altezza di 80 m. Con la bassa marea, l'isola è unita alla terraferma da una striscia di sabbia lunga 250 metri. Flora e fauna L'isola è in parte boscosa e le principali specie presenti sono: l'Eucalyptus nitida e l'Eucalyptus ovata; il sottobosco è composto di Leptospermum scoparium, Melaleuca squarrosa e Pteridium. L'isola è stata identificata come Important Bird Area per l'importanza nella riproduzione delle specie. Tra gli uccelli marini e i trampolieri che si riproducono sull'isola c'è il pinguino minore blu (650 coppie), la berta codacorta (206 000 coppie), il prione fatato (400 coppie), il petrello tuffatore comune (1600 coppie), il gabbiano del Pacifico, la beccaccia di mare orientale e la beccaccia di mare fuligginosa. Tra i mammiferi si segnala il pademelon della Tasmania e il potoroo dal naso lungo. Tra i rettili: il Niveoscincus metallicus. Note
Луиза (остров, Тасмания)

Луиза (англ. Louisa Island) — скалистый остров у южного побережья острова Тасмания (Австралия), входит в состав штата Тасмания. Площадь острова — 0,23 км². Территория острова является частью национального парка Саут-Уэст. География Остров Луиза находится примерно в 0,3 км от южного берега Тасмании. Небольшой залив к северо-западу от острова называется «бухта Луиза» (Louisa Bay). Ближайший мыс побережья Тасмании, расположенный к востоку от острова, называется «мыс Луиза» (Louisa Point). Рядом с ним находится устье реки Луиза (Louisa River), нижнее течение которой проходит через равнину Луиза (Louisa Plains), а исток которой находится рядом с горой Луиза (Mount Louisa). Во время отлива остров Луиза соединяется через томболо с песчаной косой, намытой в месте впадения реки Луиза. Длина острова составляет около 700 м, а максимальная ширина — около 500 м. Примерно в 5 км южнее острова Луиза находится остров Де-Уитт (De Witt Island), который является самым крупным островом «группы островов Матсайкер» (Maatsuyker Island Group), к которой, помимо него, причисляют острова Матсайкер (Maatsuyker Island), Флат-Уитч (Flat Witch Island), Уокер (Walker Island) и другие. Высшая точка острова Луиза — 82 м. Флора и фауна На большей части территории острова встречаются густые заросли австралийского орляка (Pteridium esculentum), также произрастают тонкосемянник метловидный (Leptospermum scoparium) и другие растения. В центральной части встречаются эвкалиптовые деревья — эвкалипт яйцевидный (Eucalyptus ovata) и Eucalyptus nitida. На острове встречаются малые пингвины, тонкоклювые буревестники, обыкновенные нырковые буревестники, снеговые китовые птички, австралийские чайки, австралийские кулики-сороки, серые кряквы, белощёкие цапли, сапсаны, бронзовокрылые голуби-фапс, чёрные воро́ны-флейтисты, тасманийские во́роны, некоторые виды медососовых и другие птицы. Из млекопитающих на острове водятся тасманийские филандеры (Thylogale billardierii) и трёхпалые крысиные потору (Potorous tridactylus), а из пресмыкающихся — тасманийские древесные сцинки (Niveoscincus pretiosus). См. также Национальный парк Саут-Уэст Примечания
Louisa Island

Louisa Island är en ö i Australien. Den ligger i delstaten Tasmanien, i den sydöstra delen av landet, omkring 110 kilometer sydväst om delstatshuvudstaden Hobart. Genomsnittlig årsnederbörd är 2 008 millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt 245 mm nederbörd, och den torraste är februari, med 85 mm nederbörd. Källor
Луїза (острів)

Луїза (англ. Louisa Island) — скелястий острів поблизу південного узбережжя острова Тасманія (Австралія), входить до складу штату Тасманія. Площа острова 0,23 км ². Територія острова є частиною національного парку Саут-Вест. Географія Острів Луїза віддалений приблизно на 0,3 км від південного берега Тасманії. Невелика затока на північний захід від острова називається «бухта Луїза». Найближчий мис узбережжя Тасманії, розташований на схід від острова, називається «мис Луїза» . Поряд з ним знаходиться гирло річки Луїза, нижня течія якої проходить через рівнину Луїза, а витік якої знаходиться поруч з горою Луїза. Під час відпливу острів Луїза з'єднується через томболо з піщаною косою, намитої в місці впадання річки Луїза. Приблизно на 5 км на південь від острова Луїза віддалений острів Де-Вітт, який є найбільшим островом «групи островів Матсайкер», до якої, крім нього, відносять острови Матсайкер, Флат Вітч, Вокер та інші. Найвища точка острова Луїза — 82 м. Флора і фауна На більшій частині території острова зустрічаються густі хащі австралійського орляка (Pteridium esculentum), також ростуть тонконасінник мітлоподібний (Leptospermum scoparium) та інші рослини. У центральній частині зустрічаються евкаліптові дерева — евкаліпт яйцеподібний (Eucalyptus ovata) і Eucalyptus nitida. На острові зустрічаються малі пінгвіни, тонкодзьобі буревісники, Pelecanoides urinatrix, пріони сніжні, австралійські чайки, австралійські кулики-сороки, сірі крижні, білощокі чаплі, сапсани, бронзовокрилі голуби-фапс, чорні ворони-флейтисти, тасманійські круки, деякі види медососових та інші птахи. Зі ссавців на острові водяться тасманійські падемелони і трипалі щурячі потору (Potorous tridactylus), а із плазунів — тасманійські деревні сцинки (Niveoscincus pretiosus). Див. також Тасманія Південно-Західний національний парк Примітки
Hattah-Kulkyne-Nationalpark

i2i3i6 Der Hattah-Kulkyne-Nationalpark ist ein Nationalpark im Nordwesten des australischen Bundesstaates Victoria, 417 Kilometer nordwestlich von Melbourne und 60 Kilometer südlich von Mildura. Der Park liegt in der Murray-Mallee-Region, die für ihren roten Staub und die semiaride Buschvegetation, besonders aus Eukalyptus bestehend, bekannt ist. Im Nordosten grenzt der Park an den Murray River. Im Park gibt es etliche Seen; der größte davon ist Lake Hattah. In den Sommermonaten trocknen diese Seen und ihre Zuflüsse vollständig aus. Im Hattah-Kulkyne-Nationalpark gibt es über 200 Vogelarten. Er ist beliebt für Wanderungen und Zeltausflüge von Schulen. Es gibt nur wenige Straßen und Wege im Park, aber etliche Starkstrom- und Telefonleitungen durchziehen ihn oder führen in der Nähe vorbei. Im Bereich dieser Leitungen wurde großzügig abgeholzt. Weblinks Hattah-Kulkyne National Park. Parks Victoria Einzelnachweise
Hattah-Kulkyne National Park

The Hattah-Kulkyne National Park is a national park in the Mallee district of Victoria, Australia. The 48,000-hectare (120,000-acre) national park is situated adjacent to the Murray River, approximately 417 kilometres (259 mi) northwest of Melbourne with the nearest regional centre being Mildura. The Hattah Lakes National Park was proclaimed on 7 June 1960 (1960-06-07), later being greatly expanded in 1980 and becoming the Hattah-Kulkyne National Park. It is a popular destination for bushwalkers and school camping trips. History In 1915, a sanctuary was formed to protect the beauty of the Hattah lakes. In 1949, ornithologist Les Chandler and the Reverend Clarrie Lang formed the Sunraysia Field Naturalists' Club (later the Sunraysia Naturalists' Research Trust). Les Chandler was variously its president, vice-president, secretary, treasurer and editor. They agitated to have the Hattah-Kulkyne area declared a national park, which was partially achieved in 1960, with the Hattah Lakes area becoming the Hattah Lakes National Park. The Kulkyne State Forest was added to the national park in 1980, resulting in the creation of the Hattah-Kulkyne National Park. Description The park is in the Mallee district, famous for its red dirt and mallee eucalypts. There are several lakes in the area, the largest of which is Lake Hattah. During the dry season most of the lakes and their streams dry out completely. Although there are limited road and tracks, there are several major high tension power and telegraph lines that run through or near the park, around which large areas are cleared. For management purposes, the Hattah-Kulkyne National Park is managed with the Murray-Sunset National Park, Wyperfeld National Park, Lake Albacutya Park and Murray-Kulkyne Park as part of the Victorian Mallee Parks. Important Bird Area Over 200 bird species have been recorded in the park, which is overlapped by the Murray-Sunset, Hattah and Annuello Important Bird Area (IBA), so identified by BirdLife International because it contains mallee habitat supporting a suite of threatened mallee birds, including the malleefowl, black-eared miner and mallee emu-wren. See also Protected areas of Victoria Hattah-Kulkyne and Murray-Kulkyne Biosphere Reserve List of national parks of Australia References External links "Hattah Lakes". Environmental sites in the Basin. Murray–Darling Basin Authority. Archived from the original on 19 August 2014.
Parc national Hattah-Kulkyne

Le parc national Hattah-Kulkyne est un parc national situé au Victoria en Australie à 417 km au nord-ouest de Melbourne. Le parc est limité au nord par le fleuve Murray et abrite plusieurs lacs et cours d'eau souvent à secs. Le parc est traversé par plusieurs lignes à haute-tension. Le parc fait partie du site Ramsar des lacs Hattah-Kulkyne depuis le 15 décembre 1982. Liens externes Ressources relatives à la géographie : VICNAMES World Database on Protected Areas Brève description du site sur parks.vic.gov.au Notes et références Portail de la conservation de la nature Portail du Victoria
Hattah-Kulkyne National Park

Hattah-Kulkyne National Park är en nationalpark i Australien. Den ligger i kommunen Mildura Shire och delstaten Victoria, i den sydöstra delen av landet, 600 km väster om huvudstaden Canberra. Hattah-Kulkyne National Park ligger 63 meter över havet. Omgivningarna runt Hattah-Kulkyne National Park är i huvudsak ett öppet busklandskap. Källor
Heard (Insel)

Die Insel Heard liegt im südlichen Indischen Ozean etwa 430 Kilometer südöstlich der Kerguelen und 1500 Kilometer nördlich der Ostantarktis. Zusammen mit einigen vorgelagerten Eilanden (u. a. Shag Island) und den 43 Kilometer westlich gelegenen McDonald-Inseln bildet sie das australische Außengebiet Heard und McDonaldinseln. Geographie Heard ist eine subantarktische Doppelinsel, bestehend aus zwei kreisförmigen und nur durch einen kurzen und schmalen Isthmus verbundenen Regionen. Das Zentralgebiet der Insel hat einen Durchmesser von 25 Kilometern und ist zu 70 % mit Eis bedeckt. Es wird fast vollständig vom vergletscherten Bergmassiv des Big Ben mit dem 2745 Meter hohen Vulkan Mawson Peak eingenommen. Im Osten führt die rund 7 km lange Nehrung Elephant Spit in die offene See und endet am Spit Point. Laurens-Halbinsel Die Laurens-Halbinsel bildet den nordwestlichen Teil der Insel und ist von ovaler Form, etwa neun Kilometer lang sowie fünf Kilometer breit. Sie besteht im Wesentlichen aus dem Vulkan Mount Dixon, dessen höchster Punkt (Anzac Peak) bei 715 Meter über Meeresniveau liegt. Mit dem weit größeren südöstlichen Zentralgebiet der Heard-Insel ist sie nur durch einen schmalen und wenige hundert Meter langen Isthmus verbunden, an den von Norden die Atlas Cove und von Süden die West Bay stoßen. Den nordwestlichen Ausläufer der Halbinsel bildet das Kap Laurens. Geschichte Die Insel wurde am 25. November 1853 vom US-amerikanischen Kapitän John Heard (1809–1862) von Bord seines Schiffs Oriental gesichtet. Erst ab 1855 landeten Robbenfänger auf der Insel, um Tran aus den dort zahlreichen Robben zu kochen. 1880 war die Robbenpopulation fast vollständig ausgerottet. Die zunächst von Großbritannien beanspruchte Insel wurde 1947 unter australische Kontrolle gestellt. Von 1947 bis 1955 befand sich an der Atlas Cove eine kleine australische Forschungsstation der Australian National Antarctic Research Expeditions. Die Insel wurde 1997 in die Liste des UNESCO-Welterbes aufgenommen und ist Bestandteil des 2002 eingerichteten australischen Meeresschutzgebiets Heard Island and McDonald Islands Marine Reserve. Bildergalerie Weblinks Heard Island & McDonald Islands. Offizielle Website. Australian Government – Department of the Environment and Energy – Australian Antarctic Division (englisch). Heard Island & McDonald Islands (Memento vom 2. September 2012 im Internet Archive) in der Insel-Enzyklopädie oceandots.com (englisch). CIA World Factbook: Heard Island and McDonald Islands (englisch). Heard im Global Volcanism Program der Smithsonian Institution (englisch). Karte (1949) Einzelnachweise
Wyspa Heard

Wyspa Heard (ang. Heard Island) – bezludna wyspa położona w południowej części Oceanu Indyjskiego ok. 450 km na południowy wschód od Wysp Kerguelena. Od 1947 razem z Wyspami McDonalda i Shag należy do Australii jako terytorium zależne Wyspy Heard i McDonalda. Historia Wyspa Heard została nazwana na cześć kapitana Johna Hearda, dowódcy statku Oriental, który odkrył ją 25 listopada 1853. Doniesienia o odkryciu w latach 30. XIX wieku są uważane za wątpliwe. Pomiędzy 1854 a 1877 rokiem na wyspę przypływali łowcy fok, głównie amerykańscy, którzy pozyskiwali foczy tłuszcz. Ponad 40 statków odbyło przeszło 100 wypraw na Heard, doprowadzając mirungi południowe (tzw. słonie morskie) z tej wyspy na skraj wyginięcia. Sporadyczne wizyty łowców fok i wielorybników miały miejsce jeszcze na początku XX wieku. Od tamtej pory na wyspę przypływają głównie naukowcy. Geografia i geologia Ma ona powierzchnię 368 km². Wyspę w większości tworzy masyw Big Ben, stożek aktywnego wulkanu. Jego najwyższy szczyt to Mawson Peak (2745 m n.p.m.); jest to najwyższa góra w terytoriach należących do Australii (jest wyższa niż Góra Kościuszki na kontynencie). Drugi mniejszy stożek wulkaniczny tworzy półwysep Laurens, ze szczytem Mount Dixon (700 m n.p.m.). Prócz tego osady utworzyły kosę Elephant Spit po wschodniej stronie wyspy i przesmyk Nullarbor łączący wyspę z półwyspem Laurens. 70% wyspy pokrywają lodowce, a dalsze 2% stała pokrywa śnieżna. Lodowce wyspy Heard mają małą miąższość i są wrażliwe na zmiany klimatu. Od lat 40. XX wieku obszar pokryty przez lód skurczył się o 11%; podobny efekt jest obserwowany na Wyspach Kerguelena, odległych o ok. 400 km na północny zachód. Wyspa jest jedną z niewielu wynurzonych części podwodnego Wyniesienia Kergueleńskiego, wulkanicznego płaskowyżu powstałego na zrębie mikrokontynentu około 90 milionów lat temu. Wyspa formowała się w trzech epizodach: początkowo powstały białe i różowe wapienie, skały osadowe odłożone pod powierzchnią morza; następnie utworzyła się tzw. formacja Drygalskiego, w której dominują skały wulkaniczne, w tym lawa poduszkowa i wreszcie (w ciągu ostatniego miliona lat) wulkanizm zbudował stożki tworzące większą część wyspy. Ostatnia erupcja wulkanu miała miejsce w styczniu 2016 roku. Przyroda U wybrzeży swoje zimowisko mają drapieżne foki zwane lampartami morskimi. Na wyspie występuje endemiczny podgatunek pochwodzioba czarnodziobego (Chionis minor nasicornis) i kormorana niebieskookiego (Phalacrocorax atriceps nivalis) oraz endemiczne bezkręgowce. Uwagi Przypisy
Херд (остров, Австралия)

Херд (англ. Heard Island) — остров в архипелаге остров Херд и острова Макдональд на юге Индийского океана. Административно входит во Внешние территории Австралии. Площадь острова — 338 км². Остров образован вулканом Биг-Бен, вершина которого — Моусон-Пик — является высшей точкой всей Австралии. На острове есть несколько озёр. Самое большое озеро расположено на юге, и не имеет названия. Озеро полностью замёрзло, и не пригодно для жизни организмов вроде рыб. Примечания
Heard Island

Heard Island är den största ön i Heard- och McDonaldöarna, som tillhör Australien. Glaciärarna på ön minskade mellan åren 1947 och 2025 med 23 procent i storleken. Det motsvarar ungefär 64 km². Forskarna som publicerade värdet utgår ifrån att den globala uppvärmningen är orsaken. Referenser
Heathcote-Graytown-Nationalpark

i2i3i6 Der Heathcote-Greytown-Nationalpark (engl. Heathcote Greytown National Park) ist ein Nationalpark im australischen Bundesstaat Victoria, der etwa 110 km nördlich von Melbourne liegt. Der Park wurde 1992 unter Schutz gestellt und hat eine Fläche von 12.833 ha. Allgemeines Der Park umfasst den südlichen Teil des Rushworth-Heathcote State Forest und schließt einen bedeutenden Teil des ökologisch und kulturell bedeutenden größten verbliebenen Box-Ironbark-Waldes ein. Charakteristische Baumarten sind die Eukalyptusarten Red Ironbark, Grey Box und Yellow Box. Natur Im Park wurden bisher 17 gefährdete Arten, wie zum Beispiel die Orchideenart Caladenia concolor, die Glycinenart Glycine latrobeana, der Mittlere Gleithörnchenbeutler, der Riesenkauz (Ninox strenua), der Schwalbensittich und die Schlangenart Bandy-Bandy (Vermicella annulat) nachgewiesen. Außerdem lassen sich Sumpfwallabys, die Gelbfuß-Beutelmäuse, Bartagamen, Geckos und Kurzkopfgleitbeutler beobachten. Weblinks Informationen der Regierung von Victoria Informationsbroschüre, pdf (Memento vom 31. März 2010 im Internet Archive) Fußnoten
Heathcote-Graytown National Park

The Heathcote-Graytown National Park is a national park located in the North Central region of Victoria, Australia. The 12,833-hectare (31,710-acre) national park, which includes sections of the Great Dividing Range, adjoins a number of state forests, including the McIvor Ranges State Forest and is located just outside the town of Heathcote. The park lies within the Rushworth Box-Ironbark Region Important Bird Area, identified as such by BirdLife International because of its importance for swift parrots and other woodland birds. The area was gazetted as a national park by the Victorian Government on 30 October 2002 (2002-10-30). It was primarily proclaimed to protect Victoria's diminishing box-ironbark forests, crucial in retaining Victoria's biodiversity. See also Protected areas of Victoria List of national parks of Australia References
Lockhart River Shire

Das Lockhart River Aboriginal Shire ist ein lokales Verwaltungsgebiet (Local Government Area) im australischen Bundesstaat Queensland. Das Gebiet ist 3575 km² groß und hat etwa 710 Einwohner. Geografie Das Shire liegt an der Ostküste der Kap-York-Halbinsel im Norden des Staats etwa 530 km nördlich von Cairns und 1920 km nördlich der Hauptstadt Brisbane. Fast alle Einwohner leben in der Siedlung Lockhart River im Nordosten der LGA an der Lloyd-Bucht. Geschichte Südlich der heutigen Siedlung wurde 1924 eine Mission für die Ureinwohner eingerichtet, die während des Zweiten Weltkriegs geschlossen und 1947 wiedereröffnet wurde. 1967 wurde sie in staatliche Verwaltung übergeben und zwanzig Jahre später der dort lebenden Aborigines-Gemeinde überschrieben. 2001 wurde ein großes Gebiet rund um die Mündung des Lockhart River treuhänderisch den Ureinwohnern übertragen und das Shire eingerichtet. Es steht unter eingeschränkter lokaler Selbstverwaltung der Aborigines. Verwaltung Der Lockhart River Council hat fünf Mitglieder. Der Mayor (Bürgermeister) und vier weitere Councillor werden von allen Bewohnern des Shires gewählt. Die LGA ist nicht in Wahlbezirke unterteilt. Weblinks Queensland Place: Lockhart River Aboriginal Shire Council Einzelnachweise
Aboriginal Shire of Lockhart River

The Aboriginal Shire of Lockhart River is a local government area in Far North Queensland, Australia. In the 2021 census, the Aboriginal Shire of Lockhart River had a population of 640 people. Geography It is on the east coast of the Cape York Peninsula and consists of a single locality, Lockhart River (which is shared with the Shire of Cook). It includes a number of islands off the east coast: Chapman Island, Lloyd Island, Rocky Island, Sherrard Island and Sunter Island. Demographics In the 2016 census, the Aboriginal Shire of Lockhart River had a population of 712 people. In the 2021 census, the Aboriginal Shire of Lockhart River had a population of 640 people. Amenities The Lockhart River Shire Council operate the Lockhart River Indigenous Knowledge Centre at Lockhart River. Mayors 2020–present: Wayne William Butcher References