NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Red Bridge (Tasmanien)

Die Red Bridge ist eine historische Straßenbrücke im Zentrum des australischen Bundesstaates Tasmanien in Campbell Town, etwa auf halbem Wege zwischen Hobart und Launceston. Der Midland Highway (N1) überquert auf der 1836–1838 von Sträflingen gebauten Ziegelbogenbrücke den Elizabeth River. Sie ist die älteste erhaltene Ziegelbogenbrücke in Australien. und zugleich die älteste Brücke im Verlauf einer nationalen Fernstraße. Konstruktion Die Brücke besitzt drei Bögen mit je 7,6 m Spannweite und trägt zwei Fahrbahnen und Gehsteige. Etwa 2 Mio. Fahrzeuge überqueren sie im Jahr. Geschichte Die Red Bridge soll von James Blackburn, einem Architekten aus Melbourne, der selbst Sträfling war, geplant worden sein. Sie wurde aus 1,25 Mio. handgeformten Ziegeln auf dem Trockenen gebaut und, nachdem sie fertig war, wurde der Fluss so umgeleitet, dass er unter der Brücke verlief. Die Red Bridge gilt seit 1978 als Nationaldenkmal. Weblinks Red Bridge, High St, Campbell Town, TAS, Australia. Australian Heritage Database. Department of Sustainability, Environment, Water, Population and Communities. Australian Government Einzelnachweise
Red Bridge (Tasmania)

The Red Bridge in Tasmania crosses the Elizabeth River at Campbell Town. Built in 1838 using penal labour, it is the oldest surviving brick arch bridge in Australia, as well as the oldest bridge anywhere on the National Highway. The bridge contains three arch spans of 7.6 m (25 ft) each and holds two lanes of traffic as well as pedestrian walkways. It lies on the Midland Highway, roughly halfway between Hobart and Launceston, carrying over two million vehicles per year. It is said to have been designed by James Blackburn, architect to Melbourne and a convict himself. It was constructed of 1,250,000 handmade bricks on dry land, and after its completion the river was diverted to flow under the bridge. The Red Bridge is registered on the Register of the National Estate since 1978. The bridge received an Engineering Heritage National Marker from Engineers Australia as part of its Engineering Heritage Recognition Program. References External links Bridge on the Australian Heritage Database
Ред-Бридж (Тасмания)

Ред-Бридж, или Красный мост (англ. Red Bridge), — исторический мост на востоке центральной части острова Тасмания (Австралия), пересекающий реку Элизабет (Elizabeth River) и находящийся в небольшом городе Кэмпбелл-Таун, расположенном примерно в 134 км севернее Хобарта и в 68 км юго-восточнее Лонсестона. География Через мост Ред-Бридж проходит автомобильная дорога Мидленд-Хайвей (Midland Highway), соединяющая столицу штата Тасмания Хобарт с Лонсестоном — вторым по величине городом Тасмании, находящимся недалеко от северного побережья острова. Ред-Бридж считается самым старым мостом из тех, которые до сих пор используются в системе национальных автомагистралей Австралии. Мост Ред-Бридж пересекает реку Элизабет в её нижнем течении, где она течёт с востока на запад, недалеко от места её впадения в Маккуори. В свою очередь, река Маккуори является притоком реки Саут-Эск, которая у Лонсестона впадает в эстуарий Теймар, соединяющийся с Бассовым проливом. История Строительство моста Ред-Бридж началось в 1836 году, а было завершено в июле 1838 года. Практически полностью построенный с использованием труда заключённых, Ред-Бридж является самым старым из сохранившихся арочных мостов из красного кирпича в Австралии. Предполагается, что мост был спроектирован Джеймсом Блэкберном (James Blackburn) — архитектором из Мельбурна, который сам отбывал наказание за подделку документов. Мост Ред-Бридж состоит из трёх пролётов (арок), каждая примерно 7.6 м в длину. Для строительства моста потребовалось около 1.25 миллиона (по другим данным, 1.5 миллиона) кирпичей, которые были изготовлены в Кэмпбелл-Тауне. Сначала мост был построен на сухом месте в стороне от реки, а затем течение реки было перенаправлено под арки моста, для чего заключённым пришлось прорыть примерно по километру нового русла по обеим сторонам моста. См. также Тасмания Кэмпбелл-Таун Другие мосты Тасмании: Боуэн-Бридж, Бриджуотер-Бридж, Бэтмен-Бридж, Росс-Бридж, Ричмонд-Бридж, Тасман-Бридж Примечания Ссылки Мост Ред-Бридж на сайте исторического наследия Австралии
Ред-Бридж (Тасманія)

Ред-Бридж або Червоний міст (англ. Red Bridge) — історичний міст на сході центральної частини острова Тасманія (Австралія), перетинає річку Елізабет (Elizabeth River) і розташований у невеликому місті Кемпбелл-Таун, розташованому приблизно за 134 км на північ від Гобарта і за 68 км на південний схід від Лонсестона. Географія Через міст Ред-Бридж проходить автомобільна дорога Мідленд Гайвей, яка з'єднує столицю штату Тасманія Гобарт з Лонсестоном — другим за величиною містом Тасманії, розташованим неподалік від північного узбережжя острова. Ред-Бридж вважається найстарішим мостом з тих, які донині використовуються в системі національних автомагістралей Австралії. Міст Ред-Бридж перетинає річку Елізабет в її нижній течії, де вона тече зі сходу на захід, неподалік від місця її впадіння в Маккуорі. У свою чергу, річка Маккуорі є притокою річки Саут-Еск, яка біля Лонсестона впадає в естуарій Тамар, що з'єднується з Бассовою протокою. Історія Будівництво мосту Ред-Бридж почато в 1836 році, а завершено в липні 1838 року. Практично повністю побудований з використанням праці ув'язнених, Ред-Бридж є найстарішим зі збережених аркових мостів з червоної цегли в Австралії. Вважається, що міст спроєктував Джеймс Блекберн — архітектор із Мельбурна, який сам відбував покарання за підробку документів. Міст Ред-Бридж складається з трьох прольотів (арок), кожна приблизно 7.6 м довжиною. Для будівництва мосту знадобилось близько 1,25 млн (за іншими даними, 1,5 млн) цеглин, виготовлених у Кемпбелл-Тауні. Спочатку міст побудували на сухому місці обіч річки, а потім течію річки перенаправили під арки моста, для чого в'язням довелося прокопати приблизно по кілометру нового русла обабіч мосту. Див. також Тасманія Кемпбелл-Таун Інші мости Тасманії: Бовен-Бридж, Бриджвотер-Бридж, Бетмен-Бридж, Росс-Бридж, Річмонд-Бридж, Тасман-Бридж Примітки Посилання Міст Ред-Бридж на сайті історичної спадщини Австралії
Jolimont railway station

Jolimont station is a railway station operated by Metro Trains Melbourne on the Mernda and Hurstbridge lines, which are part of the Melbourne rail network. It serves the inner-eastern suburb of East Melbourne, in Melbourne, Victoria, Australia. Jolimont station is a ground-level premium station, featuring two side platforms. It opened on 21 October 1901. Jolimont is one of two stations that are close to the Melbourne Cricket Ground (MCG), the other being Richmond. During events at the MCG, extra exit gates are open to reduce crowding. History Jolimont station opened on 21 October 1901, when a direct railway line was provided between Princes Bridge and Collingwood. Like the locality itself, the station was named after the French words 'joli mont', which translates to 'pretty mount' in English. The name was believed to have been given by the French-Swiss wife of Charles Joseph La Trobe, Victoria's first Governor. According to an edict laid down by William Clarke, who financed the station's construction in the 1860s, the station is not permitted to have any advertising material displayed. The original timber station building was manufactured in England in 1899. In the late 1920s, it was sold and re-erected in Canberra, on the site of the present Jolimont Centre. After being damaged by fire, it was demolished in 1977. In 1973, additional entrances and exits were provided. In 1985 the station name was changed from "Jolimont" to "Jolimont MCG", with new signs being made, though the original name was and is still used in most contexts. In November 2015, extra shelter and seats were provided on both platforms. Platforms and services Jolimont has two side platforms. It is served by Mernda and Hurstbridge line trains. Transport links Yarra Trams operates two routes via Jolimont station: : North Balwyn – Victoria Harbour (Docklands) : Vermont South – Central Pier (Docklands) Gallery References External links Media related to Jolimont railway station, Melbourne at Wikimedia Commons Melway
Marandoo mine

The Marandoo mine is an iron ore mine located in the Pilbara region of Western Australia, 45 kilometres east of Tom Price. The mine is owned and operated by Rio Tinto and is one of seventeen iron ore mines the company operates in the Pilbara. In 2009, the combined Pilbara operations produced 202 million tonnes (450 billion pounds) of iron ore, a 15 percent increase from 2008. The Pilbara operations accounted for almost 13 percent of the world's 2009 iron ore production of 1.59 billion tonnes (3.5 trillion pounds). The mine, alongside the rail, is within a narrow corridor that splits Karijini National Park into a northern and a southern half. The Hamersley Range, where the mine is located, contains 80 percent of all identified iron ore reserves in Australia and is one of the world's major iron ore provinces. Overview Marandoo was formerly located in the Karijini National Park until it was excised in 1991 to allow for mining operations to commence. An associated rail corridor was excised allowing transport of the ore to the coast to the west, and to connect with future mines to the east. Rio Tinto iron ore operations in the Pilbara began in 1966. The mine itself began operations in 1994. The mine has an annual production capacity of 15 million tonnes (33 billion pounds) of iron ore, sourced from open-pit operations. The ore is processed on site before being loaded onto rail. Ore from the mine is then transported to the coast through the Hamersley & Robe River railway line, where it is loaded onto ships. Ore from Marandoo, like Brockman, Mount Tom Price, Paraburdoo, Channar, Eastern Range and Yandicoogina are transported as lump and fines ore product from the mines to Dampier via rail. Before being loaded onto ships for export, the product is blended and rescreened. The maximum size for the lumps is 31.5 millimetres (1.24 in), while the fines are at a maximum of 6.3 millimetres (0.25 in). Marandoo opened in October 1994 and was, at the time, the showpiece mine in regards to best practice design for Hamerley Iron. The mine is owned by Hamersley Iron Pty Ltd, a fully owned subsidiary of Rio Tinto, which owns 13 mines in the Pilbara, including Marandoo. The mines lifetime was extended another 20 years in the early 2010s when its lease was modified to allow it to extended below the natural water table. Groundwater is currently pumped to plains outside Karijini, where Rio Tinto is growing hay and supporting cattle. Workers The mine's workforce is on a fly-in fly-out roster, having originally been based residential, until the town became too small for the workforce. In 2009, the mine employed 355 people, an increase in comparison to 2008, when it only employed 250. Tourism The mine can be seen from Mount Bruce, the second-highest mountain in Western Australia, located within Karijini National Park and the Hamersley Range. References External links Iron Ore Rio Tinto Marandoo Main Pit Minedex
Mine de Marandoo

La mine de Marandoo est une mine à ciel ouvert de fer située dans les monts Hamersleydans la région de Pilbara en Australie-Occidentale. La mine de Marandoo est entourée par le parc national de Karijini. La mine a produit 15 millions de tonnes de minerai de fer. Références Voir aussi Listes de mines de fer Portail de la mine Portail de l’Australie-Occidentale Portail de la géologie
Marandoo mine

Kopalnia Marandoo (ang. Marandoo mine) – kopalnia rudy żelaza położona w regionie Pilbara w północno–zachodniej części Australii Zachodniej, 45 km na wschód od miasta Tom Price. Kopalnia jest w całości własnością i jest zarządzana przez Rio Tinto Iron Ore i jest jedną z czternastu kopalni rudy żelaza prowadzonych przez tę firmę w regionie Pilbara. W roku 2010 wydobyto w regionie Pilbara 220 mln ton rudy żelaza. Kopalnia jest położona wzdłuż linii kolejowej, w wąskim korytarzu przecinającym park narodowy Karijini i dzielącym go na część północną i południową. Region Pilbara, w których leży kopalnia, zawiera 84% zidentyfikowanych zasobów rudy żelaza Australii i jest jednym z głównych światowych obszarów występowania rudy. Opis Kopalnia Marandoo była pierwotnie zlokalizowana na terenie parku narodowego Karijini do chwili, gdy w 1991 r. została z niego wyłączona, by umożliwić rozpoczęcie prac wydobywczych. Na potrzeby kopalni utworzono korytarz kolejowy, by umożliwić transport rudy do wybrzeża na zachodzie także z przyszłych kopalni na wschodzie. Działalność firmy Rio Tinto w regionie Pilbara rozpoczęła się w 1966 r. Sama kopalnia zaczęła działać w 1994 r. Kopalnia ma roczną wydajność 15 mln ton rudy żelaza wydobywanej metodą odkrywkową. Ruda przerabiana jest na miejscu przed załadunkiem do wagonów. Ruda z kopalni jest transportowana na wybrzeże koleją Hamersley & Robe River railway, gdzie jest ładowana na statki. Rudy wydobyte w kopalni Marandoo oraz w kopalniach Brockman, Mount Tom Price, Paraburdoo, Channar, Eastern Range i Yandicoogina są transportowane w formie bryłek lub ziaren do portu Dampier. Przed załadunkiem na statki rudy są mieszane i ponownie przesiewane. Maksymalna wielkość bryłek to 31,5 mm, a ziaren 6,3 mm. Kopalnia znajduje się w posiadaniu firmy Hamersley Iron Pty Ltd, będącej 100% własnością firmy Rio Tinto, posiadającej w okręgu Pilbara 12 kopalni. Okres działalności wszystkich kopalń został przedłużony o kolejne 20 lat na początku drugiej dekady XXI w., kiedy ich licencja została zmodyfikowana w taki sposób, że umożliwiła wydobycie poniżej poziomu wód gruntowych. Wody gruntowe są obecnie pompowane i przesyłane na pola poza parkiem Karijini, na których uprawia się trawy na pasze, używane do hodowli bydła. Zatrudnienie Pracownicy kopalni są zatrudnieni w systemie FIFO (Fly-in fly-out). Jest to sposób zatrudniania ludzi na odległych terenach, polegający na tymczasowym dowiezieniu ich do miejsca pracy, zamiast stałej relokacji pracowników i ich rodzin. Turystyka Kopalnię można zobaczyć z Mount Bruce, drugiej pod względem wysokości góry w Australii Zachodniej. Przypisy
Mine de Hope Downs

La mine de Hope Downs est une mine à ciel ouvert de fer située dans les monts Hamersley dans la région de Pilbara en Australie-Occidentale. La mine a produit 31,4 millions de tonnes de minerai de fer. Références Voir aussi Listes de mines de fer Portail de la mine Portail de l’Australie-Occidentale Portail de la géologie
Ku-ring-gai Chase National Park

Ku-ring-gai Chase National Park je australský národní park ležící 24 km na sever od Sydney. Rozloha parku je 154 km2 a byl vyhlášen národním parkem v roce 1967. Nejsnazší přístup do parku je ze silnice Pacific Highway. Národním parkem protéká řeka Hawkesbury s bočním přítokem Cowan Creek. Rozkládá se zde větší vodní plocha Pittwater v zátoce Broken Bay. Pro turisty funguje návštěvnické centrum Kalkari a piknikový areál Bobbin Head s hostincem a galerií. Lákadlem jsou mnohé malby domorodců – Austrálců. Související články Seznam národních parků Nového Jižního Walesu Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ku-ring-gai Chase National Park na Wikimedia Commons
Parque nacional Ku-ring-gai Chase

El Parque Nacional Ku-ring-gai Chase es un parque nacional en Nueva Gales del Sur (Australia), ubicado a 25 km al norte de Sídney. Ku-ring-gai Chase es también un suburbio de Sídney. Véase también Zonas protegidas de Nueva Gales del Sur Enlaces externos Servicio Para la Vida Salvaje y los Parques Nacionales de Nueva Gales del Sur
Parc national Ku-ring-gai Chase

Le parc national Ku-ring-gai Chase est un parc de Nouvelle-Galles du Sud en Australie situé à 25 km au nord de Sydney. Le parc est situé à l'embouchure du fleuve Hawkesbury. Pétroglyphes Articles connexes Liens externes Ressources relatives à la géographie : Geographical Names Board of New South Wales World Database on Protected Areas Portail de la conservation de la nature Portail de la Nouvelle-Galles du Sud Portail de l’archéologie
Nationaal park Ku-ring-gai Chase

Het Nationaal park Ku-ring-gai Chase (Engels: Ku-ring-gai Chase National Park) ligt in het oosten van de Australische deelstaat New South Wales, op een afstand van 26 kilometer van Sydney. 18.000 ha groot nationaal park op zandsteen, grenzend aan Pittwater en rivier Hawkesbury via Cowans Creek. Belangrijkste kenmerken: steile kloven vol eucalyptus en varens, deels ondergelopen met zeewater tot kilometers landinwaarts. Het is het op 1 na oudste nationaal park van Australië (1894) en heeft een rijke Aboriginal- en Europese geschiedenis. De Aboriginal-rotstekeningen zijn kenmerkend.
Park Narodowy Ku-ring-gai Chase

Park Narodowy Ku-ring-gai Chase (ang. Ku-ring-gai Chase National Park) – park narodowy w pobliżu Sydney, w stanie Nowa Południowa Walia, w Australii. Teren parku obejmuje tereny o różnorodnym krajobrazie obejmującym busz, piaskowce i wybrzeże morskie. Na terenie parku wytyczone są ścieżki na spacery piesze i konne oraz miejsca na pikniki. Przez teren parku przepływa rzeka Hawkesbury meandrując malowniczo między skałami piaskowca na których zachowały się liczne naskalne ryciny wykonane przez Aborygenów. Przypisy Bibliografia Eyewitness Travel Guides: Australia. Londyn: Dorling Kindersley Publishing, 2003. ISBN 0-7894-9432-9. (ang.). Lonely Planet Australia. Praca zbiorowa. Wyd. 14. Londyn: Lonely Planet, 2007. ISBN 978-1741043105. (ang.).
Ku-ring-gai Chase National Park

Ku-ring-gai Chase National Park är en nationalpark i Australien. Den ligger i delstaten New South Wales, i den sydöstra delen av landet, 270 km nordost om huvudstaden Canberra. Ku-ring-gai Chase National Park ligger 1 meter över havet. I omgivningarna runt Ku-ring-gai Chase National Park växer i huvudsak städsegrön lövskog. Källor
Long Island (Queensland)

Long Island liegt in den Whitsunday Islands an der Ostküste von Queensland in Australien. Die Insel befindet sich einen Kilometer von der Küstenlinie des Festlands entfernt. Sie gehört zur Gruppe der Molle Islands und erstreckt sich über 9 Kilometer in der Länge und erreicht an seiner breitesten Stelle 500 Meter. Offiziell gehört die Inselgruppe zu den Cumberland Islands. Der nächstgelegene größere Ort ist Airlie Beach. Geschichte Die Molle-Inseln waren etwa 9000 Jahre lang ein Gebiet des Aboriginestamms der Ngaro, die Jäger und Sammler waren. Diese lebten nomadisch mit Booten auf den Inseln. Nachdem die Inseln dieses Seegebiets durch die Europäer entdeckt und besiedelt wurden, kam es zu Konfrontationen der weißen Kolonialisten mit den Aborigines, die dadurch aus ihrem ursprünglichen Lebensraum verdrängt und ausgerottet wurden. Nutzung Ein großer Teil der Insel gehört zum Molle-Islands-Nationalpark. Auf dieser Touristen-Insel gibt es drei Hotel-Resorts: Ocean Hotel Long Island Resort, Peppers Palm Bay und Paradise Bay, wobei Letzteres ein Resort für FKK-Anhänger ist. Die Insel kann von Shute Harbour mit Schiffen erreicht werden. Es gibt auf der Insel drei namentlich benannte Strände: Happy Bay, Palm Bay und die Sandy Bay. Vor der Insel können in einer bestimmten Zone Flugboote wassern. Einzelnachweise
Long Island (Whitsunday Islands)

Long Island is a member of the Whitsunday Island group off the east coast of Queensland, Australia. It is 9 kilometres (5.6 mi) in length and is at its widest point only 400 metres (1,300 ft). Long Island is the closest island in the Whitsunday group to the mainland of Australia, being only 1 kilometre (0.6 mi) from the coastline. A boat transfer to the island from Shute Harbour on the mainland takes 20 minutes. Most of the island is national area, including 2,500 acres (1,012 hectares) of tropical rainforest and 20 kilometres of bush walking paths. There is a coral reef 150 metres (492 ft) offshore. The island is home to the Palm Bay Resort. References
Long Island (Queensland)

Long Island of Longeiland is een eiland gelegen aan de oostkust van Australië (Queensland) en behoort tot de archipel van de Whitsundayeilanden. Het eiland bestaat hoofdzakelijk uit een nationaal park met tropisch regenwoud. Op het eiland zijn drie accommodaties en er is de mogelijkheid tot kamperen bij de stranden. Tevens heeft het eiland diverse wandelpaden. Begin 2011 zorgde zware regen en de orkaan Yasi voor veel schade op het eiland. De resorts waren enkele maanden gesloten. Als eerste ging het Long Island Resort open op 1 april 2011.
Long Island (ö i Australien, Queensland, lat -20,36, long 148,86)

Long Island är en ö i Australien. Den ligger i delstaten Queensland, omkring 900 kilometer nordväst om delstatshuvudstaden Brisbane. Arean är 10,6 kvadratkilometer. Den sträcker sig 8,9 kilometer i nord-sydlig riktning, och 3,3 kilometer i öst-västlig riktning. Savannklimat råder i trakten. Genomsnittlig årsnederbörd är 1 584 millimeter. Den regnigaste månaden är februari, med i genomsnitt 422 mm nederbörd, och den torraste är oktober, med 17 mm nederbörd. Kommentarer Källor
Elizabeth Springs

Elizabeth Springs ist ein Komplex artesischer Quellen mit mineralreichen Wassern, der etwa 300 km südöstlich von Mount Isa und 24 km südlich von Warra im westlichen Queensland in Australien liegt. In dem Quellenkomplex verteilen sich 34 Quellen auf einer Fläche von etwa 1500 bis 400 m auf 101 ha. Die Quellen können zeitweise trockenfallen und sind von keinen, wenig Pflanzen oder gut bewachsener Vegetation oder von offenem Wasser umgeben. Im Great Artesian Basin, dem größten Trinkwasserbecken der Erde, das sich etwa über 20 % der australischen Landfläche erstreckt, gibt es lediglich 600 artesische Quellen, die sich in 12 Hauptgruppen befinden. Die salz- und calciumhaltigen Grundwasser des Great Artesian Basin bewegen sich langsam, etwa fünf Meter im Jahr, deshalb wird das Alter im Zentrum des Beckens der Wasser auf etwa eine Million Jahre geschätzt. Die Umgebung der Quellen bestehen aus Sand, Ton und Pflanzenresten, die sich wie kleine Vulkankegel angelagert haben. Flora und Fauna Im isolierten Refugium von Elizabeth Springs entwickelte sich eine Anzahl von Pflanzen und Tieren, darunter die einzige Keelback-Frischwasserschlange (Tropidonophis mairii) Australiens, Süßwassermuscheln und die Elizabeth Springs Grundel (Chlamydogobius micropterus), die sonst nirgendwo vorkommen. Diese endemischen, lediglich 60 mm groß werdenden Fische leben ständig nur in den größeren Quellen und verteilen sich bei starkem Wasseran- oder Regenfall über das gesamte Quellgebiet. Wegen seiner außerordentlich bedeutsamen ökologischen und evolutionären Qualität wurde das Gelände zum Elizabeth Springs Conservation Park erklärt und das Quellgebiet am 4. August 2009 in die Australian National Heritage List eingetragen. Weblinks National Heritage Places - Elizabeth Springs. Informationen des Australischen Umweltministeriums (in Englisch). Einzelnachweise
Elizabeth Springs

Elizabeth Springs är en källa i Australien. Den ligger i delstaten Queensland, omkring 1 300 kilometer väster om delstatshuvudstaden Brisbane. Trakten runt Elizabeth Springs är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer.. Det finns inga samhällen i närheten. Omgivningarna runt Elizabeth Springs är i huvudsak ett öppet busklandskap. Genomsnittlig årsnederbörd är 297 millimeter. Den regnigaste månaden är februari, med i genomsnitt 109 mm nederbörd, och den torraste är oktober, med 1 mm nederbörd. Källor
Elliston Council

Der District Council of Elliston ist ein lokales Verwaltungsgebiet (LGA) im australischen Bundesstaat South Australia. Das Gebiet ist 6.500 km² groß und hat etwa 1000 Einwohner (2016). Elliston liegt auf der Eyre-Halbinsel an der Großen Australischen Bucht etwa 370 Kilometer Luftlinie nordwestlich der Metropole Adelaide. Das Gebiet beinhaltet 16 Ortsteile und Ortschaften: Bramfield, Colton, Elliston, Kopi, Lock, McLachlan, Mount Damper, Mount Wedge, Murdinga, Polda, Port Kenny, Sheringa, Talia, Tooligie, Venus Bay und Warrachie. Der Verwaltungssitz des Councils befindet sich in der Küstenstadt Elliston, wo etwa 300 Einwohner leben (2016). Verwaltung Der Council von Elliston hat acht Mitglieder, die sieben Councillor und der Vorsitzende und Mayor (Bürgermeister) des Councils werden von den Bewohnern der LGA gewählt. Elliston ist nicht in Bezirke untergliedert. Weblinks Offizielle Seite des Elliston District Councils Einzelnachweise