NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Церковь Сурб Вардан

Церковь Сурб Варда́н (арм. Սուրբ Վարդան եկեղեցի) — церковь Армянской Апостольской церкви в селе Верин-Саснашен Арагацотнской области Армении. Название Церковь была названа Сурб Вардан, что означает Святой Вардан, в память об армянском полководце Вардане Мамиконяне. История Построена в 2018—2019 годах на средства Александра Саркисяна — благотворителя из российского города Армавира, члена совета армянской общины Армавира. Его предки являлись мушцами, переселившимися из Западной Армении в Верин-Саснашен. Меценат задался целью продолжить летопись монастыря Святых Апостолов близ города Муша, построенного в IV веке в исторической провинции Тарон Западной Армении. Первый камень в основание церкви был заложен в мае 2018 года, освящена же она была 12 ноября 2019 года предстоятелем Арагацотнской епархии епископом Мкртичем Прошяном. При строительстве церкви стараниями Александра Саркисяна из руин монастыря Св. Апостолов были привезены камни и уложены в фундамент и фасадную часть церкви. Двустворчатая дверь церкви Св. Вардана является копией уникальной двери 1134 года монастыря Святых Апостолов, хранящейся в музее истории Еревана. Сурб Вардан — единственная церковь в селе, до её строительства местные жители молились и совершали все церковные обряды в церквах соседних сёл либо города Тали́н. Настоятелем церкви является тер (отец) Таде Тахмазян.Вблизи от церкви Александр Саркисян установил большой крест в память о жертвах геноцида армян. На территории церкви также расположен музей-пекарня Сасна Берд (сасунская крепость) с предметами быта типичного сасунского дома, представляющими живые традиции региона Муш-Сасун, откуда переселились предки нынешних сельчан. Рядом с церковью посажена еловая роща, названная в честь 37 гайдуков, в 1901 году отважно оборонявшихся на стенах монастыря Святых Апостолов против турецких регулярных войск и курдских банд. Одним из этих гайдуков был Вардан Тер-Саргсян из села Алвариндж из исторических земель Мамиконянов в долине Муша, также известный как Вардан Алваринджский. Он был солдатом генерала Андраника и лидера гайдуков Геворга Чауша, а также другом Сейдо Погоса и Астура. Вардан из Алваринджа — дядя благотворителя Александра Саркисяна. См. также Монастырь Святых Апостолов (Муш) Примечания Ссылки Церковь Сурб Вардан
Nerkin Giratagh

Nerkin Giratagh (Armenian: Ներքին Գիրաթաղ) is an abandoned village in the Kajaran Municipality of Syunik Province of Armenia. Municipal administration Nerkin Giratagh was formerly part of the rural community of Verin Giratagh, which was merged into the community of Lernadzor. Demographics The Statistical Committee of Armenia reported that Nerqin Giratagh was uninhabited at the 2001 and 2011 censuses. References
Marmashen

Marmashen es una localidad del raión de Akhuryan, en la provincia de Shirak, Armenia, con una población censada en octubre de 2011 de 2032 habitantes. Se encuentra ubicada en el centro de la provincia, a poca distancia del río Ajurián —afluente del río Aras—, al este de la frontera con Turquía y al sur de la frontera con Georgia.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Marmashen.
Marmasjen

Marmasjen (armeniska: Մարմաշեն) är en ort i Armenien. Innan 26 april 1946 hette orten Verin Ghanlidzja (armeniska: Վերին Ղանլիջա). Den ligger i provinsen Sjirak, i den nordvästra delen av landet, 100 kilometer nordväst om huvudstaden Jerevan. Marmasjen ligger 1 619 meter över havet och antalet invånare är 1 644. Terrängen runt Marmasjen är kuperad norrut, men söderut är den platt. Terrängen runt Marmasjen sluttar söderut. Runt Marmasjen är det ganska tätbefolkat, med 129 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Gjumri, 7,2 kilometer sydost om Marmasjen. Runt Marmasjen är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor
Shoghakn

Shoghakn es una localidad del raión de Aparan, en la provincia de Aragatsotn, Armenia, con una población censada en octubre de 2011 de 167 habitantes. Se encuentra ubicada al este de la provincia, cerca del río Kasagh —afluente del río Aras— y de la frontera con la provincia de Kotayk'.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Shoghakn.
Shoghakn

Shoghakn (in armeno Նորաշեն, in inglese Norashen, in passato Ghurudara e Ghur'udara) è un comune dell'Armenia di 162 abitanti (2001) della provincia di Aragatsotn. Bibliografia Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, pagina 23. Collegamenti esterni (EN) Shoghakn sul GEonet Names Service (EN) Risultati del censimento armeno del 2001 dell'ARMSTAT.
Шохакн

Шохакн (арм. Շողակն) — село в Арагацотнской области Армении. География Село расположено в восточной части марза, на склоне горного хребта Техеняц, к востоку от реки Касах, на расстоянии 22 километров к северо-востоку от города Аштарак, административного центра области. Абсолютная высота — 2000 метров над уровнем моря. Климат Климат характеризуется как умеренно холодный, влажный (Dfb в классификации климатов Кёппена). Среднегодовая температура воздуха составляет 5 °C. Средняя температура самого холодного месяца (января) составляет −6,7 °С, самого жаркого месяца (августа) — 16,1 °С. Расчётная многолетняя норма атмосферных осадков — 506 мм. Наибольшее количество осадков выпадает в мае (90 мм). История 15 июля 1946 года село Сачлу Апаранского района Армянской ССР было переименовано в Норашен. 4 июля 2006 года село Норашен Арагацотнской области было переименовано в Шохакн. Население Примечания
Шохакн

Шохакн (вірм. Շողակն) — село в марзі Арагацотн, у центрі Вірменії. Село розташоване за 23 км на південний схід від міста Апарана, 31 км на північний схід від міста Аштарака, за 2 км на півнычний схід від села Єрнджатап. Джерела Національна статистична служба Республіки Вірменія(англ.)(вірм.)(рос.)
Jaciment i fortalesa de Metsamor

El Jaciment i fortalesa de Metsamor són les restes d'una vella ciutadella situada al sud-oest de la ciutat de Taronik, a Armènia, a la província d'Armavir. El jaciment, damunt un pujol volcànic, té una extensió de 10,5 ha, tot i que es creu que arribà a 200 ha i albergava a 50.000 persones. Ha estat poblat entre el Mil·lenni V abans de la nostra era i el segle xviii. Les excavacions del jaciment començaren al 1965, sota la supervisió d'Emma Khanzadyan. S'hi han trobat almenys set santuaris, a més a més de cercles de pedra neolítics (cromlec) de fa set mil anys, que podrien formar part d'un observatori astronòmic, que ha atret l'interés de la arqueoastronomia. El període més important del jaciment fou l'edat del bronze, entre els mil·lennis III i II abans de la nostra era, quan es practicava a certa escala la mineria del coure i ací es trobava la major producció de bronze. Continuà sent un lloc important durant el període d'Urartu, entre els segles IX i VI ae. Museu de Metsamor El Museu d'Història i Arqueologia de Metsamor es va obrir al 1968. Conté més de 27.000 objectes, la majoria trobats al jaciment. Referències
Yacimiento fortaleza de Metsamor

El yacimiento fortaleza de Metsamor son los restos de una vieja ciudadela situada al sudoeste de la ciudad de Taronik, en Armenia, en la provincia de Armavir. El lugar, en lo alto de una colina volcánica, tiene una extensión de 10,5 ha, aunque se cree que llegó a cubrir 200 ha y albergó a 50.000 personas. Ha estado poblado entre el V Milenio a. C y el siglo XVIII.​ Las excavaciones del yacimiento empezaron en 1965, bajo la supervisión de Emma Khanzadyan.​ Se han encontrado al menos siete santuarios, además de círculos de piedra neolíticos de hace siete mil años que podrían formar parte de un observatorio astronómico que ha atraído el interés de la arqueoastronomía. El periodo más importante del yacimiento fue la Edad del Bronce, entre los milenios III y II a. C. cuando se practicaba a cierta escala la minería del cobre y aquí se encontraba la mayor producción de bronce. Continuó siendo un lugar importante durante el periodo de Urartu, entre los siglos IX y VI a. C.​ Museo de Metsamor El Museo de Historia y Arqueología de Metsamor abrió en 1968. Alberga más de 27.000 objetos, la mayoría encontrados en el yacimiento.​ Referencias
Metsamor (antik stad)

Metsamor är en tidigare ort i provinsen Armawir. Platsen var bebyggd från bronsåldern till 1600-talet efter Kristus. Det forntida Metsamor ligger omkring 35 kilometer sydväst om Jerevan inom byn Taroniks område på stranden av floden Metsamor i närheten av den moderna staden Metsamor. Den anlades vid en knutpunkt av handelsvägar, vilka löpte över Araratslätten och som förband Centralasien med norra Kaukasus. Runtom staden sträcker sig en bördig och vattenrik trakt. Historia År 1965 påbörjades utgrävningar. Metsamor var under bronsåldern och fram till 300- och 100-talen före Kristus ett blomstrande handels-, kultur- och maktcentrum i regionen. Staden hade då en yta på omkring 10,5 hektar och omgavs av ett cyklopmurverk och hade en zikkurat. Från senast 1000-talet till 800-talet före Kristus var Metsamor en stad med befästningsverk, ett astronomiskt observatorium, palats och enklare bostadshus, vilken utbredde sig på en yta på nästan 100 hektar. 500 meter nordost om det historiska stadsområdet fanns en ett hundra meter lång gravplats. En del av gravarna var omgärdade av färgrika stensättningar och stenstoder. Under 700-talet före Kristus blev staden del av riket Urartu. Spår av krig, förstörelser och bränder dateras till denna tid. Efter denna följde en period då staden var övergiven, men en ny mur byggdes och staden återbefolkades under en ny härskare. Metsamor var också under medeltiden en viktig handelsort och var befolkad in på 1600-talet. Metsamors arkeologiska museum Metsamors arkeologiska museum öppnades 1968. Det drivs av en privat icke-kommersiell organisation. I museet visas på tre våningsplan fler än 27 000 objekt från Metsamor. På första våningen presenterar museet fynd från borgområdet och från utgrävningsplatserna. På andra våningen är temat hantverk och kultur i det forntida Metsamor. På bottenvåningen finns fynd från Urartuperioden samt smycken. Bland artefakterna finns en groda av agat som varit i den babyloniske härskaren Ulam Vurarishs ägo, från 1500-talet före Kristus samt ett sigill av karneol, på vilken det finns egyptiska hieroglyfer. Den kommer från den babyloniske härskaren Kurigalzu I från 1300-talet före Kristus. Se även Metsamor (stad i Armenien) – Den nutida staden Metsamor Metsamor (by i Armenien) – Byn Metsamor Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Mezamor (historische Stätte), 10 december 2017. Metsamor fortress på www.atb.am Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Metsamor. Metsamors arkeologiska museums webbplats
Koghbavan

Koghbavan (Armenian: Կողբավան) is a village in the Armavir Province of Armenia. The village is located in southwestern Armavir Province, in an area once closed to foreigners. See also Armavir Province References Report of the results of the 2001 Armenian Census, Statistical Committee of Armenia Kiesling, Brady (June 2000). Rediscovering Armenia: An Archaeological/Touristic Gazetteer and Map Set for the Historical Monuments of Armenia (PDF). Archived (PDF) from the original on 6 November 2021.
Koghbavan

Koghbavan es una localidad del raión de Baghramyan, en la provincia de Armavir, Armenia, con una población censada en octubre de 2011 de 121 habitantes. Descripción Se encuentra ubicada al oeste de la provincia, cerca del río Aras —el principal afluente del río Kurá— y de la frontera con la provincia de Aragatsotn y con Turquía.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Koghbavan.
Кохбаван

Кохбаван (арм. Կողբավան) — село в Армавирской области Армении. География Село расположено в западной части марза, к северу от автодороги , на расстоянии 33 километров к западу от города Армавира, административного центра области. Абсолютная высота — 1175 метров над уровнем моря. Климат Климат характеризуется как умеренно континентальный, влажный (Dfa в классификации климатов Кёппена). Среднегодовая температура воздуха составляет 9,7 °C. Средняя температура самого холодного месяца (января) составляет −5,4 °С, самого жаркого месяца (июля) — 23 °С. Расчётная многолетняя норма атмосферных осадков — 350 мм. Наибольшее количество осадков выпадает в мае (59 мм). Население Примечания
Кохбаван

Кохбаван (вірм. Կողբավան) — село в марзі Армавір, на заході Вірменії. Село розташоване за 35 км на захід від міста Армавір та за декілька кілометрів на північний схід від села Багаран. Село розташоване на лівому березі річки Ахурян, по якій проходить сучасний кордон з Туреччиною. Джерела Національна статистична служба Республіки Вірменія [Архівовано 16 листопада 2010 у Wayback Machine.](англ.)(вірм.)(рос.)
Эркенанц

Эркенанц — село в Капанском районе Армянской ССР, близ села Арцваник. Мулкучан (ныне Эркенанц) входил в состав Зангезурского уезда Елизаветпольской губернии Российской империи. История Упоминается в списке податных селений Татевскому монастырю в 1781 году. В 1959 году присоединился к селу Чапни. Старые или прежние имена деревни Эркенанц: Мюлкашан, Мелкучапни, Мулкучан. Население Изменение численности населения Эркенанца: Историко-культурные сооружения В деревне была Церковь С. Катаредж, которая находится на кладбище. Примечания
Verin Getashen

Verin Getashen (Armenian: Վերին Գետաշեն, lit. 'Upper Getashen') is a village in the Martuni Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia, located just southwest of Lake Sevan. The village lies to the south of Nerkin Getashen. The village contains the St. Astvatsatsin and the St. Sargis churches. History The village was founded 1828-29 by migrants from Mush and Alashkert, in present-day Eastern Turkey. References External links Report of the results of the 2001 Armenian Census, Statistical Committee of Armenia Kiesling, Brady (June 2000). Rediscovering Armenia: An Archaeological/Touristic Gazetteer and Map Set for the Historical Monuments of Armenia (PDF). Archived (PDF) from the original on 6 November 2021.
Verin Getashen

Verin Getashen es una localidad del raión de Martuni, en la provincia de Gegharkunik, Armenia, con una población censada en octubre de 2011 de 5010 habitantes. Se encuentra ubicada al suroeste de la provincia, cerca de la costa suroccidental del lago Seván y de la frontera con las provincias de Vayots' Dzor y Ararat.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Verin Getashen.
Verin Getashen

Verin Getashen (in armeno Վերին Գետաշեն?) è un comune dell'Armenia di 5 031 abitanti (2009) della provincia di Gegharkunik. Note Bibliografia (EN) Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, 2000, p. 45. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Verin Getashen Collegamenti esterni (EN) Verin Getashen sul GEonet Names Service
Верин-Геташен

Верин-Геташен (арм. Վերին Գետաշեն) — село в Гехаркуникской области Армении. География Село расположено в юго-западной части марза, на левом берегу реки Аргичи, к югу от автодороги , на расстоянии 35 километров к юго-востоку от города Гавар, административного центра области. Абсолютная высота — 1980 метров над уровнем моря. Климат Климат характеризуется как умеренно холодный, влажный (Dfb в классификации климатов Кёппена). Среднегодовая температура воздуха составляет 4,6 °C. Средняя температура самого холодного месяца (января) составляет −7,5 °С, самого жаркого месяца (августа) — 16,3 °С. Расчётная многолетняя норма атмосферных осадков — 1232 мм. Наибольшее количество осадков выпадает в мае (153 мм). Население Численность постоянного населения по состоянию на 1 января 2023 года составляла 4458 человек. Примечания
Verin Getasjen

Verin Getasjen (armeniska: Վերին Գետաշեն; "Övre Getasjen") är en ort i Armenien. Den ligger i provinsen Gegharkunik, i den centrala delen av landet, 60 kilometer öster om huvudstaden Jerevan. Verin Getasjen ligger 1 982 meter över havet och antalet invånare är 4 173. I närheten av Verin Getasjen ligger orten Nerkin Getasjen ("Nedre Getasjen"). Terrängen runt Verin Getasjen är kuperad åt sydväst, men åt nordost är den platt. Närmaste större samhälle är Martuni, 4,6 kilometer öster om Verin Getasjen. Trakten runt Verin Getasjen består i huvudsak av gräsmarker. Runt Verin Getasjen är det ganska tätbefolkat, med 72 invånare per kvadratkilometer. Kommentarer Källor
Верін-Геташен

Верін-Геташен (вірм. Վերին Գետաշեն) — село в марзі Гегаркунік, на сході Вірменії. Село розташоване на річці Аргічі за 5 км на захід від міста Мартуні та за 2 км на південний захід від села Неркін-Геташен. Джерела Національна статистична служба Республіки Вірменія(англ.)(вірм.)(рос.) Примітки
Mezinárodní letiště Zvarthnoc

Mezinárodní letiště Zvarthnoc (IATA: EVN, ICAO: UDYZ, arménsky Զվարթնոց Միջազգային Օդակայան) je největší mezinárodní letiště v Arménii. Nachází se u města Zvarthnoc, asi 12 km západně od hlavního města, Jerevanu. Letiště bylo postaveno v roce 1971. Letiště je schopno přijímat i větší letadla jako například Antonov An-124, Boeing 747-400 nebo Airbus A380. Terminály Na letišti se nachází 3 terminály: Terminál 1 (uzavřen) Byl postaven v roce 1971; v roce 2011 byl uzavřen kvůli trhlinám v betonu. Uvažovalo se o jeho stržení, ale nakonec byl zachován a je díky své jedinečné architektuře veden jako národní památka. Terminál 2 Moderní terminál, který může sloužit až pro 3,5 milionu cestujících ročně. První patro slouží pro přílety, odbavovací odletová hala se nachází ve 2. patře, pod velmi vysokým proskleným stropem. Má 42 odbavovacích přepážek, které jsou vybaveny moderní technologií. Nachází se zde osm nástupních bran: pět s nástupními mosty a tři brány pro převoz autobusem. Pro cestující je na letišti k dispozici několik obchodů, kavárna a odpočinková zóna. VIP terminál Historie Původní terminál byl postaven především s ohledem na vnitrostátní dopravu v Sovětském svazu. Po rozpadu Sovětského svazu v roce 1991 neustále rostl počet leteckých zásilek, což vedlo k výstavbě nového nákladního terminálu. Ten byl postaven roku 1998 a zvládne odbavit asi 100 tisíc tun nákladu ročně. V roce 2001 byla podepsána smlouva na 30 let o koncesi pro argentinskou společnost Armenia International Airports CJSC, kterou vlastní podnikatel Eduardo Eurnekian. V rámci této dohody bylo letiště zrekonstruováno a rozšířeno především o zmíněný osobní terminál, aby mohlo sloužit cestovnímu ruchu a obchodu mezi Asií a Evropou. Tyto práce začaly v roce 2004. 30. ledna 2013 bylo vyhlášeno jako nejlepší letiště ve Společenství nezávislých států. Statistiky letiště Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Zvartnots International Airport na anglické Wikipedii. Související články Seznam letišť v Arménii Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mezinárodní letiště Zvarthnoc na Wikimedia Commons (anglicky) Oficiální web letiště (arménsky) Generální ředitelství pro civilní letectví Arménie
Flughafen Jerewan

Der Internationale Flughafen Swartnoz (armenisch Զվարթնոց միջազգային օդանավակայան, IATA-Code: EVN, ICAO-Code: UDYZ) liegt bei Swartnoz, rund zehn Kilometer westlich von Jerewan, der Hauptstadt von Armenien, an der Straße nach Etschmiadsin. Geschichte Der Flughafen wurde 1981 fertiggestellt. Der Ort Swartnoz ist berühmt wegen der dort befindlichen Ruinen einer Palastkirche aus dem 7. Jahrhundert. Die Anlage des Flughafens nimmt die Rundform der Kirche auf. Im Dezember 2001 wurde zwischen der Regierung der Republik Armenien und der dem armenischstämmigen argentinischen Geschäftsmann Eduardo Eurnekian gehörenden Beteiligungsgesellschaft Corporación América ein Konzessionsvertrag über die Flughafenbetriebsführung der Flughäfen Jerewan und Gjumri für 30 Jahre unterzeichnet. Dazu wurde im Juni 2002 eigens die Betreibergesellschaft Armenia International Airports CJSC gegründet und mit der Betriebsführung beauftragt. 2004 begann der Bau eines neuen Terminals. Die Ankunftshalle des neuen Terminals wurde im Herbst 2006, die Abflughalle im Sommer 2007 eröffnet. Der neue Terminal ist 52.000 m² groß. Der Flughafen war Drehkreuz für den armenischen Flag-Carrier Armavia und die Air Armenia. Am 1. August 2024 hat die russische FSB, die seit 32 Jahren die bewachte Staatsgrenze im Luftraum Armeniens überwachte, offiziell an armenische Seite übergeben. Seit dem Jahr 2023 beträgt das jährliche Passagieraufkommen mehr als 5.000.000 Menschen. Fluggesellschaften und Verbindungen Fluggesellschaften Im Jahr 2022 operierten am Flughafen Swartnoz 43 internationale und armenische Fluggesellschaften. Es handelte sich um: Flugverbindungen Das bis Dezember 2017 einzige Flugziel im deutschsprachigen Raum war Wien, das einmal täglich angeflogen wird. Zuvor wurden auch Ziele in Deutschland angeflogen. Armavia stellte 2013 den Flugbetrieb ein. Seit Dezember 2017 wird Jerewan von Frankfurt aus angeflogen. Auch Germania flog im Jahr 2018 Jerewan direkt von Berlin aus an, bevor die Gesellschaft im Februar 2019 Insolvenz anmeldete. Seit Sommer 2021 wurden diverse Flugziele ab Köln/Bonn und Frankfurt aufgenommen. Darüber hinaus wird Yerevan 5 Mal wöchentlich angeflogen. Zwischenfälle Am 14. Februar 2008 überschlug sich eine Bombardier CRJ100 der belarussischen Belavia Belarusian Airlines (Luftfahrzeugkennzeichen EW-101PJ) beim Start vom Flughafen Jerewan in der armenischen Hauptstadt. Alle 18 Passagiere und 3 Crewmitglieder an Bord überlebten, wurden aber zum Teil schwer verletzt. Grund war das Nichteinschalten der Enteisungsanlage für die Tragflächen durch die Piloten. Galerie Statistik Quelle Siehe auch Liste der Verkehrsflughäfen Weblinks Flughafendaten (Memento vom 25. Juni 2013 im Webarchiv archive.today) Flughafendaten im Aviation Safety Network (englisch) Zvartnots International Airport Offizielle Seite (englisch) Luftfahrtkarte für Flughafen Jerewan auf SkyVector.com Einzelnachweise
Luchthaven Zvartnots

De internationale luchthaven Zvartnots (Sjabloon:Lang-hy, IATA: EVN, ICAO: UDYZ) is de belangrijkste internationale luchthaven van Armenië en bedient de hoofdstad Jerevan. De luchthaven ligt ten westen van Jerevan, in de omgeving van Zvartnots. Geschiedenis De luchthaven werd geopend in 1961. In de Sovjetperiode werd in de jaren 1970 een nieuwe terminal ontworpen; het gebouw werd in 1981 in gebruik genomen en de ontwerpers ontvingen later de Staatsprijs van de Armeense SSR (1985). In 2001–2002 kwam het beheer via een concessie terecht bij Armenia International Airports CJSC (gelieerd aan Corporación América Airports), dat in de jaren daarna moderniserings- en uitbreidingsprojecten uitvoerde, waaronder baan- en terminalwerkzaamheden. In 2011 werd een nieuwe passagiersterminal officieel ingehuldigd. In 2013 kreeg Zvartnots een internationale onderscheiding bij een conferentie in Dubai in de categorie “Best Emerging Airport of Russia, CIS & Baltic States”. In 2024 werd aangekondigd dat Russische grenswachten (die bij de luchthaven waren gestationeerd) hun post zouden verlaten; de terugtrekking werd voorzien per 1 augustus 2024. In oktober 2025 werden plannen bekendgemaakt voor een meerjarig uitbreidingsprogramma (circa 500 miljoen dollar), bedoeld om de capaciteit te verhogen; onder meer zou het aantal gates toenemen. Later in 2025 werd bovendien melding gemaakt van het heropenen van een gerenoveerd deel van baan-/taxiweginfrastructuur dat decennialang buiten gebruik was. Infrastructuur Zvartnots heeft één start- en landingsbaan (08/26) van 3.850 × 56 meter met een asfalt-/betonverharding. De baanverlichting en naderingsvoorzieningen zijn ingericht voor onder meer ILS-operaties; baan 08 is uitgerust met ILS CAT II. Verkeer en statistieken In 2024 verwerkte de luchthaven 5.248.348 passagiers (circa 1,5% minder dan in 2023). Vervoer van en naar de luchthaven De luchthaven is per weg bereikbaar vanuit Jerevan. Daarnaast rijdt (onder andere) buslijn 201 tussen het stadscentrum en de luchthaven. Incidenten en ongevallen 14 februari 2008 – Belavia Flight 1834 (Bombardier CRJ100ER) raakte kort na het opstijgen betrokken bij een ongeval; er vielen geen dodelijke slachtoffers, wel raakten inzittenden gewond. Zie ook Lijst van luchthavens in Armenië Externe links (en) Officiële website: zvartnots.aero