NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Park Narodowy Calilegua

Park Narodowy Calilegua (hiszp. Parque Nacional Calilegua) – park narodowy w Argentynie, położony Sierra de Calilegua w departamentach Ledesma i Valle Grande w prowincji Jujuy. Park ma powierzchnię 76306 hektarów. Utworzony został w 19 lipca 1979 roku. Rejon zajmowany przez park od czasów starożytnych był zajmowany przez człowieka. Na jego obszarze znajdują się stanowiska kulturu San Francisko (hiszp. La Cultura San Francisco). Po czasach dominacji Inków oraz podboju Hiszpanii na terenach tych żyje ludność Qulla i Guarani. Park został utworzony w celu zachowania różnorodności gatunkowej i genetycznej ekoregionu Yungas, a w szczególności w celu ochrony gatunków endemicznych takich jak np. urubitinga górska (Harpyhaliaetus solitarius), andowik (Oroaetus isidori), ocelot (Felis pardalis), huemal peruwiański (Hippocamelus antisensis) czy puma (Felis concolor), trawniak przydymiony (Akodon fumeus). W park został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Dla 14 gatunków przyznano kryterium A1 (gatunki globalnie zagrożone) i/lub A2 (gatunki o ograniczonym zasięgu). Według czerwonej księgia gatunków zagrożonych dwa z nich są gatunkami zagrożonymi (EN), a cztery gatunkami narażonymi (VU). Przypisy
Parque Nacional Calilegua

O Parque Nacional Calilegua é uma área protegida com 76.320 hectares criada em 1979, com o objectivo de proteger as yungas e as nascentes das serranias de Calilegua, estando localizado no sudeste da província de Jujuy, no noroeste da Argentina. O ecossistema onde o parque se encontra é conhecido por "selva das Yungas e puna" (ou selva de montanha do noroeste argentino), caracterizando-se por ter um clima cálido e húmido, com chuvas estivais entre os 900 e os 1300 mm. Este parque situa-se nas serras sub-andinas, com alturas compreendidas entre os 400 e os 3000 m. Além de uma densa cobertura vegetal, o bioma deste parque nacional argentino apresenta também exemplares de fauna maior autóctone, dos quais se destacam o condor, a onça-pintada (a que é costume chamar "tigre"), o puma ("leão"), o cervo taruca, o tapir e o pecari ("chanchos de monte"). Ver também Parque Nacional Baritú Ligações externas (em castelhano) Informações do parque no sítio da Administración de Parques Nacionales (em castelhano) Informação turística do parque e do área em Espanhol, Inglês e Francês
Калилегуа

Калилегуа — национальный парк в Аргентине, расположенный на юго-востоке провинции Жужуй (северо-западная часть страны), на восточных склонах холмов Калилегуа. Парк был основан в 1979 году для сохранения видов Южных Анд (экорегион с большим биоразнообразием), а также для защиты устья реки Калилегос. Имеет площадь 295 км², является крупнейшим национальным парком в этой части страны. Эти территории были населены представителями коренных этнических групп. Их поселения были расположены в нижней части холмов неподалеку от пастбищ. На территории парка были найдены предметы быта и орудия труда коренных жителей, среди которых полированные каменные топоры и керамика. С 15 века эти территории заняли инки. Сейчас этот регион населяет племя колла. Парк имеет прекрасные пейзажи, которые можно увидеть, проезжая по провинциальной трассе № 83, которая проходит вдоль парка. Эта местность является идеальной для наблюдения за некоторыми видами птиц и млекопитающих. По некоторым оценкам в парке проживает около 50% всех видов птиц Аргентины. Из млекопитающих на территории парка проживают ягуары, оцелоты, пумы и кошки Жоффруа. Крупнейшим млекопитающим в этой местности является тапир. Ближайшие к парку города предлагают весь спектр туристических услуг, включающий экскурсии по национальному парку разной степени сложности. Ссылки Администрация национальных парков Аргентины . Архивировано из оригинала 17 августа 2005 года. Туристическая информация . Архивировано 10 августа 2020 года.
Калілегва

Національний парк Калілегва — національний парк в Аргентині, розташований на південному сході провінції Жужуй (північно-західна частина країни), на східних схилах пагорбів Калілегва. Парк було засновано у 1979 році для збереження видів Південних Анд (екорегіон з великим біорозмаїттям), а також для захисту гирла річки Калілегос. Має площу 295 км², є найбільшим національним парком у цій частині країни. Ці території були населені представниками корінних етнічних груп. Їхні поселення були розташовані у нижній частині пагорбів неподалік від пасовищ. На території парку були знайдені предмети побуту і знаряддя праці корінних жителів, серед яких поліровані кам'яні сокири і кераміка. З 15 століття ці території зайняли інки. Нині цей регіон населений племенем колла. Парк має чудові краєвиди, які можна побачити, проїжджаючи провінційною трасою № 83, яка пролягає повз парк. Ця місцевість є ідеальною для спостереження за деякими видами птахів і ссавців. За деякими оцінками у парку проживає близько 50 % усіх видів птахів Аргентини. Щодо ссавців, на території парку проживають ягуари, оцелоти, пуми та степові коти. Найбільшим ссавцем у цій місцевості є тапір. Найближчі до парку міста пропонують весь спектр туристичних послуг щодо екскурсій національним парком різного ступеня складності. Джерела Адміністрація національних парків Аргентини Туристична інформація [Архівовано 10 серпня 2020 у Wayback Machine.]
Quebrada del Condorito National Park

Quebrada del Condorito National Park (Spanish: Parque Nacional Quebrada del Condorito) is a federal protected area in Córdoba Province, Argentina. Established on 28 November 1996, it houses a representative sample of the Sierras Pampeanas biodiversity in endangered state of conservation. It has an area of 37,344 ha (373.44 km2; 144.19 sq mi) History Thousands of years ago members of the archaeologically-missing Ayampitín Culture frequented these uplands, establishing temporary camps for hunting guanaco, pampas deer and the large mammals once abundant here. When the Spaniards arrived in the sixteenth century, the Comechingones inhabited the region. Description Although located near the city of Cordoba and tourist towns like Villa Carlos Paz, Alta Gracia, Tanti, Mina Clavero, etc., the territory of the park has remained scenically pristine due to its inaccessibility. Extensive ranching, however, has been practiced since colonial times, resulting in intense erosion to the vegetation cover due to cattle trampling on the sandy, steep-sloped soil. The boundaries of the park are: North: the new road, the Camino de las Altas Cumbres. West: the private properties bordering the high summits of Achala (Paso de las Piedras, La Trinidad, La Atalaya) South: the headwaters of the Yatán River. East: the private properties limiting with the 1,500 metres (4,900 ft) height level (El Bosque, El Condorito, San Miguel) The climate in the area is mountain temperate, becoming increasingly colder with height, and with a marked temperature difference between day and night and between summer and winter. During the winter (May to early August), snowfall is rather common. Another characteristic phenomenon is the frequent lightning strikes at the higher elevations. There are hiking trails and bike paths of different lengths and degrees of difficulty, most of them signaled. There are several areas of rough camping (no services) with access to drinking water. Considering the adverse environmental and topographical factors, visitors are advised to consult the Argentine National Parks Administration in order to safely enjoy the wild and lonely landscape. Biodiversity Quebrada del Condorito lies within the high altitude of the top floor of the Sierras Grandes, which contrasts with the great Pampas' lower plains that surround them. This gives the region characteristics of a biological island, which, depending on climatic variations, is enriched by intermittent flows of Andean and Patagonian wildlife colonization. As a result, the area has a great diversity of endemic species and subspecies, both plants and animals. The park is an important site for Andean condors watching (the species had undergone a marked population decline during the twentieth century), for which the easternmost distribution is found in this region. Recently developed policies for condor protection, active caring and reintroduction into wildlife have led to a steep recovery of populations where they had been almost extinguished a few years ago. References External links Sitio oficial del Parque Nacional Quebrada del Condorito (in Spanish)
Nationaal park Quebrada del Condorito

Het Nationaal park Quebrada del Condorito (Spaans: Parque Nacional Quebrada del Condorito) is een nationaal park in Argentinië, in de provincie Córdoba. Het park werd opgericht in 1996 en is 373,44 vierkante kilometer groot. Het park omvat bergen, kloven en graslanden. Externe link Officiële website
Park Narodowy Quebrada del Condorito

Park Narodowy Quebrada del Condorito (hiszp. Parque nacional Quebrada del Condorito) – park narodowy w Argentynie położony w zachodniej części prowincji Córdoba, w departamentach Punilla, Santa María i San Alberto. Został utworzony 28 listopada 1996 roku i zajmuje obszar 353,96 km². Jest częścią hydrologicznego rezerwatu przyrody – dużego obszaru chronionego o powierzchni 1500 km². Park został uznany w 2008 roku przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Opis Park położony jest w paśmie górskim Sierras Grandes (część Sierras de Córdoba) i obejmuje część płaskowyżu Pampa de Achala (na wysokości 1900–2300 m n.p.m.) oraz wąwozy (o głębokościach ponad 400 metrów) w centralnej części pasma. Park swą nazwę zawdzięcza największemu wąwozowi utworzonemu przez rzekę Quebrada del Condorito. Jest on w kształcie litery „V” o głębokości 800 metrów i szerokości do 1500 metrów. Średnie temperatury w parku to +14,5 ºC latem i +5,5 ºC zimą. Opady deszczu dochodzą do 800 mm rocznie. Flora Park znajduje się na terenie ekoregionu Chaco Seco (części Chaco Boreal). W wyższych partiach gór dominującą roślinnością są łąki z niewielkimi lasami Polylepis z gatunku Polylepis australis. W niższych partiach łąki ustępują miejsca zaroślom Heterothalamus alienus, a także drzewom takim jak Lithraea ternifolia i Maytenus boaria. W parku występuje wiele krzewów endemicznych takich jak budleja z gatunku Buddleja cordobensis, berberys z gatunku Berberis hieronymi czy krocień z gatunku Croton myriodonnthus. Fauna W parku gniazdują dwa gatunki ptaków zagrożonych wyginięciem. Jest to kondor wielki (kategoria zagrożenia VU według Czerwonej księgi gatunków zagrożonych) i urubitinga czubata (kategoria zagrożenia EN). Inne ptaki tu żyjące to m.in.: krogulec brazylijski, karakara czubata, aguja wielka, sokół wędrowny, sokół rdzawobrewy, kondor królewski, puchacz wirginijski, dzierzbotyran białosterny. Występuje kilka gatunków węży takich jak żararaka z gatunku Bothrops ammodytoides, żararaka urutu, żararaka z gatunku Bothrops neuwiedi diporus, koralówka z gatunku Micrurus pyrrhocryptus. Ssaki żyjące w parku to m.in.: dydelf białouchy, wydrak długoogonowy, grizon mniejszy, skunksowiec andyjski, puma płowa, ocelot argentyński, leopardus pajeros, jaguarundi amerykański, nibylis andyjski, gwanako andyjskie. W godle parku występuje żyjąca tu jaszczurka z gatunku Pristidactylus achalensis. Przypisy
Parque Nacional Quebrada del Condorito

O Parque Nacional Quebrada del Condorito foi criado em 1996, e se localiza a 85 km de Córdoba, na Argentina, no meio da Serra de Córdoba. A área total é de 150.000 ha, mas a área do parque é de 37.000 ha. O resto é uma reserva provincial. O parque constitui um importante ciadeiro de condores, espécie ameaçada de extinção na América do Sul. Seguindo os trabalhos tradicionais de fitogeografia da Argentina, se localiza neste parque o chaco distrito serrano. Tal como outras formações montanhosas extra-andinas de grande altura, do oeste e centro da Argentina, as Serras de Córdoba têm um tipo de natureza semelhante àquela presente na Cordilheira dos Andes. A vegetação dominante nos pampas de Achala são pastagens de altura com pequenos bosques, similares aos do noroeste argentino. Uma das características mais notáveis desta área é a presença de um número significativo de espécies e sub-espécies endêmicas destes picos de montanha. Por exemplo: a fauna tem dois anfíbios (um sapo e um escuerzo) e dois répteis (um lagarto verde e uma serpente listrada), próprios de Achala, a raposa-vermelha tem uma raça típica destas serras, enquanto entre aves tenham sido reconhecidos várias espécies de lugar único. O córrego que dá o seu nome para a área é uma profunda cañadón, cujas extremidades superiores, proporciona quase o mesmo nível do bom deslizamento de condores andinos. Apesar de ser bastante próximo da cidade de Córdoba e de cidades turísticas como Carlos Paz, Alta Gracia e Tanti, o território do parque manteve-se ecologicamente intacto devido ao seu difícil acesso. O clima é temperado serrano, com uma grande amplitude térmica entre o dia e a noite, e entre o verão e o inverno. O relevo é desigual, com um trecho onde corre o límpido rio Condorito (afluente do Rio Segundo). A flora consta de prados montanheses com musgos e líquens, assim como pequenos bosques; e, em menor quantidade, palmeiras de variados tipos. Durante os invernos, são comuns as nevadas, de modo que no inverno as temperaturas se mantém freqüentemente abaixo de 0 °C. Em 2006, a principal fauna do parque é composta por pumas, tatus, veados, raposas, entre outros.
Parc national Islas de Santa Fe

Le parc national Islas de Santa Fe (espagnol : Parque Nacional Islas de Santa Fe) est un parc national d'Argentine situé dans la province de Santa Fe. Il protège le milieu naturel de huit îles du fleuve Paraná. Notes et références Annexes Liens externes (es) Article sur Patrimonio natural. Portail de la conservation de la nature Portail de l’Argentine Portail de l’Argentine
Park Narodowy Islas de Santa Fe

Park Narodowy Islas de Santa Fe (hiszp. Parque nacional Islas de Santa Fe) – park narodowy w Argentynie położony w departamencie San Jerónimo w południowej części prowincji Santa Fe. Powstał 15 listopada 2010 roku po przekształceniu, istniejącego od 1968 roku, rezerwatu przyrody El Rico w park narodowy. Zajmuje obszar 40,96 km². W 2015 roku wraz z Parkiem Narodowym Pre-Delta został wpisany na listę konwencji ramsarskiej pod nazwą „Delta del Paraná”. Opis Delta Parany to rozległe tereny zalewowe i duża grupa wysp pokrytych gęstą roślinnością, tworzących sieć małych, wąskich i krętych kanałów. Park znajduje się w górnej części tej delty i obejmuje osiem wysp. Średnie temperatury wahają się od +23 ºC latem do +13 ºC zimą. Roczne opady wynoszą od 800 do 1020 mm, skoncentrowane między styczniem a majem. Flora Park znajduje się na terenie ekoregionu Delta e Islas del Paraná. Na mokradłach rosną głównie grzybieniowce z gatunku Victoria cruziana, a nad brzegami wierzby z gatunku Salix humboldtiana. W najwyższych miejscach występują lasy łęgowe. Rośnie tu przeważnie erytryna grzebieniasta, Sapium haematospermum, Nectandra falcifolia, krocień z gatunku Croton urucurana, Acacia caven, Enterolobium contortisiliquum, Tessaria integrifolia. Dużą powierzchnię zajmują łąki, gdzie rośnie trawa z gatunku Panicum prionitis oraz krzewy Baccharis spicata. Fauna Ssaki występujące w parku to m.in.: kapibara wielka (symbol parku), nutria amerykańska, wydrak długoogonowy, dydelf białouchy, wydrówka rudawa, skunksowiec andyjski, grizon mniejszy, ocelot argentyński, jaguarundi amerykański, pancernik siedmiopaskowy. Ptaki to m.in.: amazonetka, cudokaczka, hełmiatka różowodzioba, czapla zielonawa, ślepowron zwyczajny, ibis amerykański, wężówka amerykańska, lelkowiec długodzioby, myszołowczyk, błotniak długoskrzydły, karakara brązowa, aksamitek brodaty. Gady i płazy żyjące w rezerwacie to m.in.: teju brazylijski, ropuchogłówka argentyńska, hydromeduza argentyńska, anakonda żółta, żabojad argentyński, wąż z gatunku Xenodon pulcher, żararaka urutu. Przypisy
Laguna de los Pozuelos

Die Laguna de los Pozuelos ist ein Salzsee im Hochland Argentiniens. Der See liegt in einem Hochbecken der Puna unmittelbar östlich der Hauptkordillere der Anden auf einer Höhe von 3635 m über dem Meeresspiegel an der Grenze der Departamentos Rinconada, Santa Catalina und Yavi im Nordwesten der Provinz Jujuy. Wasserversorgung Die Flüsse Río Cincel und Río Sarcari bilden die Hauptzuflüsse. Die Ausdehnung des Sees hängt stark von der schwankenden Wasserversorgung ab. Die maximale Ausdehnung am Ende der Regenzeit (März, April) kann 25 Kilometer in Nord-Süd-Richtung und 9 Kilometer in Ost-West-Richtung betragen. Natur Die Laguna de los Pozuelos ist Teil des Vogelschutzgebietes Monumento Natural Laguna de los Pozuelos und seit 1992 entsprechend der Ramsar-Konvention ausgewiesen. Hier gibt es Brutkolonien dreier verschiedener Arten von Flamingos. Des Weiteren kommen mehrere Arten von Enten, Gänsen und Rallen vor. Die kargen Uferbereiche, die weitestgehend nur von Ichu-Gras und Salzkrusten geprägt sind, werden von Vikunjas besiedelt. Zugang Der Zugang erfolgt von Abra Pampa über die Ruta Provincial 7 – auf der auch Busse nach Rinconada nahe dem Westufer des Sees verkehren – oder von La Quiaca aus über die Ruta Nacional 40 und anschließend über Ruta Provincial 87 oder Ruta Provincial 7a. Weblink http://www.websdelsur.com.ar/lahueya/index/parques/lagunadelospozuelos.htm
Laguna de los Pozuelos Natural Monument

Laguna de los Pozuelos Natural Monument is a nature preservation reserve located in the Jujuy province, in the Puna region, Argentina. It covers an area of 16,000 hectares (40,000 acres) and is at an altitude of 4,000 metres (13,000 ft) above sea level. It is part of the Puna Seca Central Andean Ecoregion. The reserve was created in 1980, under Provincial Law Nº 3,749/80, aiming to preserve the steppe environment and its lagoon, including the region's typical fauna. Protections 1980 - Creation of the reserve. 1990 - UNESCO Biosphere Reserve. 1992 - Ramsar site. Wetlands of International Importance. 2014 - WHSRN site. Western Hemisphere Seabird Reserve Network. Ecosystem Fauna 573 species have been recorded in the reserve, 563 of which are native species. 21 of the species found in the area of the reserve are endangered. The reserve is home to birds unique to the Puno region, such as the Andean avocet, the guayata, the Puna duck, the Andean gull, the Puna chorlito and the giant gallareta. During the summer, it is visited by migrating birds such as the Wilson's Phalarope (Phalaropus tricolor) and the Baird's Sandpiper (Calidris bairdii). The lagoon is home to Chilean flamingos (Phoenicopterus chilensis), Andean flamingos (Phoenicoparrus andinus) and the Puna flamingo (Phoenicoparrus jamesi). The Puna flamingo lives almost exclusively in the region and is in the endangered species category. The amphibians found in the region are the Pleurodema cinerea, Pleurodema marmorata and the Andean toad. Herbivores include the vicuña (Vicugna vicugna) and the llama. Also found are the puma, the red fox, the gray fox, the Andean cat and the royal opossum. Flora The vegetation of the reserve is sparse, characterized by tolilla (Fabiana densa) and chijua (Baccharis boliviensis) shrubs, and grassy pasture regions with Festuca orthopedica. The only species of tree in the area is the queñoa (Polylepsis tormentella spp). Surrounding the lagoon are rhizomatous grasses, Distichilis humilis, and Anthobryum triandrum. Climate The region of the reserve has an arid climate, with an average temperature of 8 °C (46 °F) in winter and 16 °C (61 °F) in summer and extreme temperatures of 43.5 °C (110.3 °F) and −30 °C (−22 °F). The total annual precipitation is up to 200 millimeters. Lagoon Pozuelos Lagoon has alkaline saline water, with a maximum depth of 1 meter and occupies an area of 7,000 hectares (17,000 acres), but its size increases and decreases seasonally. Complete drying of the lagoon has already occurred. The main tributaries of the lagoon are the Cincel and Santa Catalina rivers. Tourism The reserve is open to the public, with free access. The activities that can be done in the reserve are hiking, bird watching, visiting the historic villages of Cochinoca, Casabindo and Rinconada, visiting Salinas Grandes, the Yavi community and the Coranzulí hot springs. References
Laguna de los Pozuelos

Pomnik przyrody Laguna de los Pozuelos (hiszp. Monumento Natural Laguna de los Pozuelos) – pomnik przyrody w Argentynie, położony w departamentach Yavi, Rinconada i Santa Catalina w prowincji Jujuy. Obszar chroniony ma powierzchnię 16 224 hektarów. Utworzony został w 1980 roku. W 1990 roku obszar laguny został zakwalifikowany przez program „Człowiek i biosfera” jako rezerwat biosfery. W 1992 roku laguna została wpisana na listę Ramsar. Laguna scharakteryzowana jest w następujący sposób: Stała laguna o zmiennym zasoleniu, otoczona zarośniętym, półsuchym stepem, rozległymi mokradłami i rozległymi łąkami. Jedno z najważniejszych miejsc występowania ptaków wodnych i miejsc lęgowych ptaków przybrzeżnych w regionie północnych Andów. Do 26 000 flamingów wykorzystuje lagunę, a gniazduje tu jeden gatunek. Park został utworzony w celu zachowania południowo andyjskiego ekoregionu Punta ze słonymi lagunami, błotniskami położonymi na terenie wysokich Andów. Położony jest na wysokości około 3600 m n.p.m. Laguna znajduje się w środku płaskowyżu otoczonego pasmami górskimi przekraczającymi 4000 m n.p.m. Laguna zasilana jest przez kilka rzek i strumieni o zmiennym przepływie. Jest najważniejszym zbiornikiem wodnym w tym rejonie. Na obszarze laguny występuje wiele, często rzadkich, gatunków zwierząt. Ssaki: wikunia andyjska (Vicugna vicugna), lama andyjska (Lama glama), puma płowa (Puma concolor), nibylis andyjski (Lycalopex culpaeus), nibylis pampasowy (Lycalopex gymnocercus), ocelot andyjski (Leopardus jacobitu), skunksowiec andyjski (Conepatus chinga), liściouch Darwina (Phyllotis darwini), wieczorniczka powabna (Calomys lepidus). Ptaki: nandu plamiste (Rhea pennat), kusacz ozdobny (Nothoprocta ornata), dzięcioł andyjski (Colaptes rupicola), gęś andyjska (Neochen melanoptera), rożeniec żółtodzioby (Anas georgica), cyraneczka żółtodzioba (Anas flavirostris), cynamonka (Anas cyanoptera), hełmiatka czerwonooka (Netta erythrophthalma), srebrzanka andyjska (Spatula puna), łyska amerykańska (Fulica americana), łyska wielka (Fulica gigantea), łyska rogata (Fulica cornuta), szablodziób andyjski (Recurvirostra andina), biegus płowy (Tryngites subruficollis), stokówka żółtoczelna (Bolborhynchus aurifrons), górzak andyjski (Oreotrochilus estella), rudoliczka szarobrzucha (Poospiza baeri) gatunek endemiczny, karakara patagońska (Polyborus megalopterus), aguja wielka (Geranoaetus melanoleucus) kondor wielki (Vultur gryphus). Jednak najważniejszą i najbardziej charakterystyczną rodziną ptaków dla laguny jest rodzina flamingów. Należą do nich: flaming chilijski (Phoenicopterus chilens), flaming andyjski (Phoenicoparrus andinus), flaming krótkodzioby (Phoenicoparrus jamesi). Płazy: Pleurodema cinereum, Pleurodema marmoratum, Telmatobius marmoratus, Bufo spinosus Przypisy