NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
María Elena Walsh

María Elena Walsh (født 1. februar 1903 i Ramos Mejía, død 10. januar 1993 i Buenos Aires) var en argentinsk forfatter. Værker Otoño imperdonable (1947) Apenas Viaje (1948) Baladas con Ángel (1951) Casi Milagro (1958) Hecho a Mano (1965) Juguemos en el mundo (1971) La Sirena y el Capitán - 1974 Cancionero contra el Mal de Ojo (1976) Los Poemas (1982) Novios de Antaño(1990) Desventuras en el País-Jardín-de-Infantes (1993) Hotel Pioho's Palace (2002) Fantasmas en el Parque (2008) Børnebøger La Mona Jacinta (1960) La Familia Polillal (1960) Tutú Marambá (1960) Circo de Bichos (1961) Tres Morrongos (1961) El Reino del Revés (1965) Zoo Loco (1965) Cuentopos de Gulubú (1966) Dailán Kifki (1966) Versos para Cebollitas (1966) Versos Folklóricos para Cebollitas (1967) Aire Libre (1967) Versos Tradicionales para Cebollitas (1967) El Diablo Inglés (1970) Angelito (1974) El País de la Geometría (1974) Chaucha y Palito (1977) Veo Veo (1984) Bisa Vuela (1985) Los Glegos (1987) La Nube Traicionera (1989) Referencer
María Elena Walsh

María Elena Walsh (* 1. Februar 1930 in Ramos Mejía, Buenos Aires; † 10. Januar 2011 in Buenos Aires) war eine argentinische Poetin, Schriftstellerin, Sängerin, Komponistin, Dramatikerin und Journalistin. Die Tochter eines Engländers und einer Argentinierin schrieb mit 17 Jahren ihr erstes Buch, als sie an der Escuela Nacional de Bellas Artes studierte. Zuvor hatte sie als Fünfzehnjährige in zwei Zeitschriften ihre ersten Verse veröffentlicht. 1948 reiste sie auf Einladung von Juan Ramón Jiménez in die USA. Von 1952 bis 1956 lebte die freisinnige Schriftstellerin im Pariser Exil, da ihr unter der autoritären Regierung Peróns Repressionen drohten. In Paris trat sie u. a. zusammen mit Leda Valladares († 2012) als Duo auf und sang argentinische Folklore. Nach ihrer Rückkehr hatte sie während der argentinischen Militärdiktatur (1976–1983) ständige Konflikte mit der Zensurbehörde; gleichwohl bot ihr ihre Popularität einen gewissen Schutz. In der Presse prangerte sie Zensur, Vorurteile, autoritäre Strukturen, die Todesstrafe sowie die Benachteiligung der Frau an. Auch wenn ihre Themen konkret waren, behandelte sie den Stoff doch oft so generalisierend und kunstvoll, dass Texte von zeitloser Gültigkeit entstanden. Seit 1959 schrieb sie neben Lyrik auch Drehbücher, Theaterstücke, Lieder, vor allem Kinderlieder, die in Argentinien weite Verbreitung fanden. In ihren Liedern für Erwachsene vermischen sich ihre lyrischen Volks- und Kunstlieder. So führt sie die Lyrik wieder zurück in eine längst vergangene Zeit, in der Lyrik nicht vorgelesen, sondern gesungen wurde. 1985 wurde Walsh als Ciudadano ilustre von Buenos Aires ausgezeichnet, im Jahr 2000 mit dem Großen Ehrenpreis der argentinischen Schriftstellervereinigung. Sie verstarb am 10. Januar 2011 im Sanatorio de la Trinidad in Buenos Aires. Diskografie (Auswahl) 1976: Los Más Grandes Exitos De María Elena Walsh (AR: Platin) 1987: 14 Éxitos (AR: Gold) 1990: 20 Grandes Éxitos (AR: ×3Dreifachplatin ) 2000: Los Más Grandes Éxitos Para Niños vol. 1 (AR: Gold) 2003: Canciones Para Chicos (AR: ×2Doppelplatin ) Weblinks Literatur von und über María Elena Walsh im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek Literatur von und über María Elena Walsh. In: Katalog des Ibero-Amerikanischen Instituts Preußischer Kulturbesitz, Berlin. María Elena Walsh bei IMDb Eintrag zu María Elena Walsh im METROMOD Archiv von Laura Karp Lugo Einzelnachweise
María Elena Walsh

María Elena Walsh (Ramos Mejía, 1er février 1930-Buenos Aires, 10 janvier 2011) est une poétesse, romancière et musicienne argentine connue surtout pour ses disques et ses livres pour la jeunesse et autobiographiques. Biographie Sa mère était d'ascendance espagnole et son père était un cheminot d'ascendance anglaise et irlandaise qui jouait du piano. À l'âge de quinze ans, elle publie ses premiers poèmes pour El Hogar, un magazine du journal La Nación, et en 1947, elle publie son premier livre de poèmes, Otoño Imperdonable, qui reçoit un très bon accueil de la critique. En 1948, elle voyage en Amérique du Nord, invitée par le poète Juan Ramon Jiménez, et en Europe pendant le péronisme. Elle vit quatre ans à Paris dans les années 1950, où elle donne des concerts de musique folklorique argentine avec son amie la chanteuse argentine Leda Valladares (1919-2012). De retour en Argentine en 1956 après le coup d’état militaire, elle écrit des livres, des scripts, des poèmes et des chansons pour enfants comme Manuelita la Tortuga, et elle triomphe aussi comme interprète. Ses chansons ont parfois un message politique (Chanson de révolte), comme El País del Nomeacuerdo, utilisée plus tard pour le film L'Histoire officielle, Oscar du meilleur film en langue étrangère en 1985. Pendant la dictature militaire (1976-1983), elle est une opposante résolue au régime. En 1985, elle est faite Citoyenne illustre de Buenos Aires et en 1990 docteur honoris causa de l'université nationale de Córdoba. En 2009, elle reçoit la Médaille d'or du mérite des beaux-arts par le Ministère de l'Éducation, de la Culture et des Sports. Elle meurt le 10 janvier 2011, des suites d'un cancer des os. Elle vivait avec sa compagne, la photographe Sara Facio (1932-) depuis 1980. Œuvres Livres Otoño imperdonable - 1947 Apenas viaje - 1948 Baladas con Ángel - 1951 Casi milagro - 1958 Tutú Marambá - 1960 El reino del Revés - 1964 Zoo loco - 1964 Hecho a mano - 1965 Dailan Kifki - 1966 Cuentopos de Gulubú - 1966 Aire libre - 1967 Juguemos en el mundo - 1970 El diablo inglés - 1974 Angelito - 1974 El país de la Geometría - 1974 La Sirena y el Capitán - 1974 Cancionero contra el mal de ojo - 1976 Chaucha y palito - 1977 Desventuras en el País-Jardín-de-Infantes - 1979 Novios de antaño - 1990 Hotel Pioho's Palace - 2002 Albums Canciones para mirar Canciones para mí El País del Nomeacuerdo El País de la Navidad Cuentopos Cuentopos para el recreo Juguemos en el mundo Juguemos en el mundo II El sol no tiene bolsillos Como la cigarra El buen modo De puño y letra Références Annexes Liens externes Ressources relatives à la musique : Carnegie Hall Discogs MusicBrainz Muziekweb Présence Compositrices Todo Tango Ressources relatives à l'audiovisuel : IMDb The Movie Database (es) Biographie du Ministère de l'Éducation de l'Argentine (es) Obituario Portail de la littérature Portail de la littérature d’enfance et de jeunesse Portail de la musique Portail de l’Argentine Portail LGBT+
María Elena Walsh

María Elena Walsh (Ramos Mejía, 1 februari 1930 – Buenos Aires, 10 januari 2011) was een Argentijnse schrijfster. Ze begon haar literaire carrière heel jong en reisde veel door Noord-Amerika en Europa. Bibliografie Otoño imperdonable (1947) Apenas Viaje (1948) Baladas con Ángel (1951) Casi Milagro (1958) Hecho a Mano (1965) Juguemos en el mundo (1971) La Sirena y el Capitán - 1974 Cancionero contra el Mal de Ojo (1976) Los Poemas (1982) Novios de Antaño(1990) Desventuras en el País-Jardín-de-Infantes (1993) Hotel Pioho's Palace (2002) Fantasmas en el Parque (2008) Kinderboeken La Mona Jacinta (1960) La Familia Polillal (1960) Tutú Marambá (1960) Circo de Bichos (1961) Tres Morrongos (1961) El Reino del Revés (1965) Zoo Loco (1965) Cuentopos de Gulubú (1966) Dailán Kifki (1966) Versos para Cebollitas (1966) Versos Folklóricos para Cebollitas (1967) Aire Libre (1967) Versos Tradicionales para Cebollitas (1967) El Diablo Inglés (1970) Angelito (1974) El País de la Geometría (1974) Chaucha y Palito (1977) Veo Veo (1984) Bisa Vuela (1985) Los Glegos (1987) La Nube Traicionera (1989)
María Elena Walsh

María Elena Walsh (ur. 1 lutego 1930 w Morón, zm. 10 stycznia 2011 w Buenos Aires) – argentyńska poetka, powieściopisarka, muzyk, dramatopisarka, pisarka i kompozytorka, znaną głównie jako autorka piosenek i książek dla dzieci. Życiorys María Elena Walsh urodziła się w Morón w prowincji Buenos Aires, jako córka pracownika kolei pochodzenia angielskiego i irlandzkiego oraz kobiety pochodzenia hiszpańskiego. Jako dziecko bardzo lubiła czytać książki i słuchać muzyki. Kiedy miała 15 lat, opublikowała kilka swoich debiutanckich wierszy w gazetach El Hogar i La Nación. W 1947 roku, przed ukończeniem szkoły artystycznej, wydała swoją pierwszą książkę Otoño Imperdonable, która spotkała się z uznaniem krytyków literackich i uznaniem znanych pisarzy Ameryki Łacińskiej. Po ukończeniu studiów w 1948 roku, dużo podróżowała po świecie, m.in. udała się w podróż do Ameryki Północnej na zaproszenie poety Juana Ramóna Jiméneza oraz do Europy. Następnie przeprowadziła się do Paryża, gdzie na początku lat pięćdziesiątych XX wieku spędziła cztery lata. Tam Walsh występowała na koncertach prezentujących argentyński folk z inną argentyńską piosenkarką Ledą Valladares, tworząc duet muzyczny „Leda & María”. Wróciła do Argentyny w 1956 roku po zakończeniu Revolución Libertadora. Od 1958 roku Walsh stworzyła wiele scenariuszy, sztuk teatralnych, wierszy, książek i piosenek dla dzieci. Odniosła także sukcesy jako performerka, śpiewając własne piosenki i nagrywając je później na albumach koncertowych, takich jak Canciones para mirar, Canciones para mí czy El País de Nomeacuerdo. Juguemos en el mundo. Jej twórczość często zawierała ukryte przesłanie polityczne, jak m.in. w piosence El País del Nomeacuerdo, która została później wykorzystana jako piosenka przewodnia w filmie Wersja oficjalna (1985) Luisa Puenzo, wyróżnionego Oscarem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W czasie dyktatury wojskowej w latach 1976–1983 była jej przeciwniczką, a jej piosenka „Oración a la justicia” stała się wtedy hymnem praw obywatelskich. W liście otwartym skrytykowała reżimową cenzurę. W 1985 roku uzyskała tytuł honorowego obywatela stolicy Argentyny, Buenos Aires, a w 1990 roku otrzymała tytuł Doktora honoris causa na Narodowm Uniwersytecie w Córdobie, a także tytuł wybitnego obywatela prowincji Buenos Aires. W 1994 roku została laureatką Nagrody im. Hansa Christiana Andersena, nagrody przyznawanej przez Międzynarodową Izbę ds. Książek dla Młodych. 10 stycznia 2011 roku w Buenos Aires, María Elena Walsh zmarła na raka kości w wieku 80 lat. Życie prywatne Była lesbijką. Od 1978 aż do jej śmierci w 2011 roku związana była z Sarą Facio, argentyńska fotografką. Przypisy Bibliografia Marie-LoupM.L. Sougez Marie-LoupM.L., Helena PérezH.P. Gallardo Helena PérezH.P., Diccionario de historia de la fotografía, wyd. 1. ed, Madrid: Cátedra, 2003, ISBN 978-84-376-2038-1 .
María Elena Walsh

María Elena Walsh (Mejía, 30 de março de 1930 - Buenos Aires, 10 de janeiro de 2011) foi uma poetisa, romancista, musicista, dramaturga, escritora e compositora argentina, conhecida principalmente por suas canções e livros infantis. Era conhecida, principalmente, por suas canções e livros infantis e em 1985 foi nomeada Cidadão Ilustre de Buenos Aires. Referências
Уолш, Мария Елена

Мария Елена Уолш (исп. María Elena Walsh; 1 февраля 1930, Рамос-Мехия, Большой Буэнос-Айрес — 10 января 2011, Буэнос-Айрес, Аргентина) — аргентинская писательница, поэтесса, драматург, композитор, журналистка. Феминистка. Наряду с Лаурой Деветач считается одной из зачинателей детской литературы Аргентины. Биография Родилась в пригороде Буэнос-Айреса. Детство Марии прошло в литературном и музыкальном окружении. В 15-летнем возрасте она впервые опубликовала свои работы в журнале El Hogar и газете La Nación. В 1947 году издала свою первую книгу — сборник стихов, получивший одобрение критиков и читателей. Закончив обучение в 1948 году, путешествовала по Северной Америке. В начале 1950-х годов провела четыре года в Париже. Вернулась на родину после Освободительной революции в 1956 году. С 1958 года Уолш писала многочисленные сценарии для ТВ, игры, поэмы, книги и песни. Автор более сорока книг для детей и юношества. В годы аргентинской военной диктатуры (1976—1983) писательница подвергалась преследованиям со стороны властей, но её популярность защищала Уолш. В открытом письме она критиковала цензуру режима. Её песня «Oración a la Justicia» (Молитва о справедливости) стала гимном гражданских прав аргентинцев. Умерла от онкозаболевания (опухоль кости) в Буэнос-Айресе. Похоронена на кладбище Ла-Чакарита. 1 февраля 2013 года Google выпустил дудл к 83-летию со дня рождения поэтессы. Личная жизнь С 1978 года состояла в отношениях с фотографом Сарой Фасио. Избранные произведения Дискография Уолш записала ряд альбомов с песнями для детей и взрослых. В первых альбомах особенно ощутимое влияние аргентинского фольклора. Награды Золотая медаль за заслуги в области изящных искусств (2010) Почётный гражданин города Буэнос-Айрес (1985) Почётный доктор (honoris causa) Национального университета Кордовы (1990) Премия Ханса Кристиана Андерсена Международного совета по детской и юношеской литературе (1994) Примечания Литература Dujovne, Alicia (1982). María Elena Walsh. Madrid: Jucar. (исп.) Luraschi, Ilse Adriana; Sibbald, Kay (1993). María Elena Walsh o el desafío de la limitación. Buenos Aires: Sudamericana. (исп.) Pujol, Sergio (1993). Como la cigarra. María Elena Walsh: una biografía. Buenos Aires: Beas. ISBN 9508340207. (исп.) Sibbald, Kay (1998). «Tradición y transgresión en la poética de María Elena Walsh». En Lady Rojas-Trempe y Catharina Vallejo, ed. Poéticas de escritoras hispanoamericanas al alba del próximo milenio. Miami: Universal. (исп.) Ссылки María Elena Walsh (1930—2011) (исп.) Уолш, Мария Елена (англ.) на сайте Internet Movie Database Murió Maria Elena Walsh, nuestra infancia de duelo Архивная копия от 5 февраля 2021 на Wayback Machine (исп.)
Марија Елена Валс

Марија Елена Валс (Рамос Меиха, 1. фебруар 1930 — Буенос Ајрес, 10. јануар 2011) била је аргентински пјесник, романописац, музичар, драмски писац, писац и композитор, позната по својим песмама и књигама за дјецу. Оно што је написала Мариа Елена поставља најважнији рад свих времена у свом жанру, упоредиво је са Луисом Керолом . Биографија Марија Елена Валс рођена је у Вила Сармиенту. Отац јој је радио као жељезничар у Буенос Ајресу. Отац јој је био ирског поријекла, а мајка из Андалузије. Становала је у вили а са 15 година неке од њених пјесама су биле објављене у новинама. 1947. године објавила је своју прву књигу. Њеном књигом били су одушевљени многи признати латиноамерички критичари. Након што је дипломирала 1948. одлази у Сјеверну Америку и упознаје Хуана Рамоса. 1950. преселила се у Париз гдје је наступала по концертима са аргетинским фолклором. Повратак у Аргентину Након револуције у Аргентини 1956. године вратила се у домовину. По повратку радила је на многим филмовима писала је пјесме за многе филмове, једна од познатијих јесте пјесма за филм „Званична прича" који је добио Оскара 1985. за најбољи инострани филм. Највећи број њених пјесама био је посвећен малој дјеци. Током диктатуре у Аргентини (1976-83) написала је пјесму „Молитва за правду" која је касније постала цивилна химна. У отвореном писму критиковала је цензуру режима упоређујући земљу са предшколском државом .Године 1985. добила је титулу почасног грађанина града Буенос Аирес, а 1990. добија титулу славна личност покрајине Буенос Аирес. Године 1994. била је веома похваљена за награду Ханс Кристијан Андерсен, награду Међународног одбора за књиге за младе. Мариа Елена Валс умрла је од рака костију у Буенос Аиресу, у осамдесетој години , 10. јануара 2011. Дјела Књиге за дјецу Otoño imperdonable (1947) Apenas Viaje (poems) (1948) Baladas con Angel (poems) (1951) Casi Milagro (poems) (1958) Hecho a Mano (poems) (1965) Juguemos en el mundo (poems) (1971) La Sirena y el Capitán - 1974 ("The Mermaid and the Captain”) Cancionero contra el Mal de Ojo (poems) (1976) Los Poemas (1982) Novios de Antaño (novel) (1990) Desventuras en el País-Jardín-de-Infantes (1993) (*) ("Misfortunes in Kindergarten-Country”) Hotel Pioho's Palace (2002) Fantasmas en el Parque (2008) Књиге за одрасле La Mona Jacinta (1960) La Familia Polillal (1960) Tutú Marambá (1960) Circo de Bichos (1961) Tres Morrongos (1961) El Reino del Revés (poems and songs) (1965) Zoo Loco (1965) Cuentopos de Gulubú (1966) Dailán Kifki (novel) (1966) Versos para Cebollitas (1966) Versos Folklóricos para Cebollitas (1967) Aire Libre (school book) (1967) Versos Tradicionales para Cebollitas (1967) El Diablo Inglés (short stories) (1970) Angelito (1974) El País de la Geometría (1974) Chaucha y Palito (short stories) (1977) Veo Veo (1984) Bisa Vuela (1985) Los Glegos (1987) La Nube Traicionera (1989) Галерија Референце Спољашње везе Марија Елена Валс на веб-сајту IMDb (језик: енглески) https://www.pagina12.com.ar/diario/suplementos/radar/9-4909-2008-11-02.html https://www.ensayistas.org/filosofos/argentina/walsh/introd.htm http://escritorasunidas.blogspot.ba/2011/04/recordando-maria-elena-walsh-entrevista.html
María Elena Walsh

María Elena Walsh, född 1 februari 1930 i Ramos Mejía i La Matanza, död 10 januari 2011 i Buenos Aires, var en argentinsk poet. Verk Otoño imperdonable (1947) Apenas Viaje (1948) Baladas con Ángel (1951) Casi Milagro (1958) Hecho a Mano (1965) Juguemos en el mundo (1971) La Sirena y el Capitán - 1974 Cancionero contra el Mal de Ojo (1976) Los Poemas (1982) Novios de Antaño(1990) Desventuras en el País-Jardín-de-Infantes (1993) Hotel Pioho's Palace (2002) Fantasmas en el Parque (2008) Barnböcker La Mona Jacinta (1960) La Familia Polillal (1960) Tutú Marambá (1960) Circo de Bichos (1961) Tres Morrongos (1961) El Reino del Revés (1965) Zoo Loco (1965) Cuentopos de Gulubú (1966) Dailán Kifki (1966) Versos para Cebollitas (1966) Versos Folklóricos para Cebollitas (1967) Aire Libre (1967) Versos Tradicionales para Cebollitas (1967) El Diablo Inglés (1970) Angelito (1974) El País de la Geometría (1974) Chaucha y Palito (1977) Veo Veo (1984) Bisa Vuela (1985) Los Glegos (1987) La Nube Traicionera (1989) Noter
Venado Tuerto

Venado Tuerto és una petita ciutat del sud de la província de Santa Fe, del departament General López, Argentina. És a la pampa humida, zona de gran producció agrícola i ramadera, i una de les més fèrtils del món. Té uns 70.000 habitants, descendents en la seva majoria de població immigrant europea i també d'altres regions del país. A més de la producció agropecuària és un important centre industrial i comercial. En aquesta ciutat hi ha una nombrosa comunitat de catalans o descendents d'immigrants catalans. Les seves expressions associatives i culturals es posen de manifest a través del Centre Català de Venado Tuerto i el Centre Catalunya Viva. La vida de la comunitat catalana venadenca està vinculada amb la comunitat de Rosario, segona ciutat del país. Mostra d'això és el cor Anselm Clavé del Centre Català de Rosario, dirigit pel mestre Mario Zeppa, nascut a Venado Tuerto. Enllaços externs Generalitat de Catalunya: cooperació exterior Arxivat 2008-07-05 a Wayback Machine. Centre Català de Rosario Arxivat 2016-03-18 a Wayback Machine. Espai de la Comunitat Catalana a la Fira de Venado Tuerto Cor Anselm Clavé Arxivat 2008-09-20 a Wayback Machine.
Venado Tuerto

Venado Tuerto (Spanish pronunciation: [beˈnaðo ˈtweɾto]) (Spanish for One Eyed Deer) is a city in the south-west of the province of Santa Fe, Argentina, 322 km from the provincial capital. It has about 76,000 inhabitants (2010 census [INDEC]). History Venado Tuerto was founded on April 26, 1884 by Eduardo Casey, born in Lobos, Buenos Aires, in 1847. He was the son of two Irish immigrants who had amassed considerable wealth. Casey bought a large extension of land from where the natives had been recently expelled, to be employed for farming and horse breeding. The land purchase was reportedly one of the most expensive real estate transactions in Argentine history at that time. The name of the town literally means one-eyed deer, and its origin is unknown, though several folk legends circulate around it. According to local legend, a one-eyed deer that lived near a lagoon would alert the inhabitants of the nearby fort (fortín) about approaching indigenous raids, earning it a special place in local folklore. In any case, the name was not considered tasteful by some, and on several occasions a change was formally requested, mainly to 'Ciudad Casey' ('Casey City'), though never carried out. The town was declared a city on December 16, 1935. The city is known as "La Esmeralda del Sur" (The Emerald of the South) and is also recognized as the birthplace of the "Marcha de San Lorenzo" (San Lorenzo March), composed by Uruguayan musician Cayetano Silva in 1901. Economy Venado Tuerto's economy is primarily based on agriculture and agro-industry. The surrounding region is highly productive for cultivation of soybeans, corn, wheat, and other grains. The city serves as an important commercial and service center for the surrounding agricultural region. Notable people Norma Beatriz Nolan (born 1938) Miss Universe 1962 Leo Genovese (born 1979) Jazz musician Chris de Burgh (born 1948), musician, was born here Federico Lussenhoff (born 1974), ex-footballer Guillermo Coria (born 1982), professional tennis player References External links Media related to Venado Tuerto at Wikimedia Commons In Spanish unless otherwise noted. Municipalidad de Venado Tuerto (official website) Concejo Municipal de Venado Tuerto (official website) "Venado Tuerto". Santa Fe provincial government. Municipal information: Municipal Affairs Federal Institute (IFAM), Municipal Affairs Secretariat, Ministry of Interior, Argentina. (in Spanish)
Venado Tuerto

Venado Tuerto è una città della provincia argentina di Santa Fe, situata nel dipartimento di General López. Geografia Venado Tuerto è situata nella regione della Pampa, a 335 km a sud-ovest del capoluogo provinciale Santa Fe ed a 165 km a sud-ovest di Rosario. Storia Venado Tuerto fu fondata il 26 aprile 1884 da Eduardo Casey, un imprenditore argentino d'origine irlandese. Ottenne lo status di città il 16 dicembre 1935. Cultura Istruzione Musei Museo Cayetano Silva Teatri Teatro Ideal Teatro Verdi Infrastrutture e trasporti Venado Tuerto è situata all'intersezione tra la strada nazionale 8, che unisce Buenos Aires alle province dell'ovest, e la strada nazionale 33, che unisce il centro industriale di Rosario con il porto di Bahía Blanca. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Venado Tuerto Collegamenti esterni Sito ufficiale Municipalità di Venado Tuerto, su venadotuerto.gov.ar. Sito ufficiale Concejo Municipal de Venado Tuerto, su concejovenadotuerto.gov.ar. Venado Virtual, su venadovirtual.com.ar.
Venado Tuerto

Venado Tuerto – miasto w Argentynie, leżące w południowo-wschodniej części prowincji Santa Fe. Venado Tuerto zostało ufundowane 26 kwietnia 1884 przez Eduardo Caseya. Prawa miejskie zyskało 16 grudnia 1935. W 2001 miasto liczyło 69 tys. mieszkańców. W Venado Tuerto urodził się piosenkarz Chris de Burgh. Linki zewnętrzne Municipalidad de Venado Tuerto Przypisy
Venado Tuerto

Venado Tuerto é uma cidade de 2ª categoria do departamento General López, ao sul da província de Santa Fé, República Argentina. Foi fundada em 26 de abril de 1884 por Eduardo Casey e alcançou o status de cidade em 16 de dezembro de 1935. Ligações externas (em castelhano) Site Oficial do Gobierno de Venado Tuerto (em castelhano) Site Oficial do Concejo Municipal de Venado Tuerto (em castelhano) Site Oficial do Ministerio del Interior