NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parc natural de les Valls Occidentals

El Parc natural de les Valls Occidentals és un parc natural situat en l'extrem més occidental dels Pirineus aragonesos, a la comarca de la Jacetània. Abasta els municipis d'Aísa, Ansó, Aragüés del Puerto, Borau, Jasa, Valle de Hecho i Canal de Berdún. Compta amb 27.073 ha i altres 7.335 de zona perifèrica de protecció. La seva altitud oscil·la entre els 900 msnm al fons de la vall i els 2.670 msnm al cim del Bisaurín. La seva situació condiciona de manera determinant el seu clima, de clara influència atlàntica. Per això la vegetació és humida i fresca, amb la proliferació de grans extensions de fagedes, avetars, boscos de pi negre i teixos. La població animal és d'una riquesa extraordinària. Encara resisteixen alguns exemplars d'os i és territori del trencalòs, la llúdria, el milà reial o l'esparver d'estany. El parc natural va ser creat amb la llei 14/2006 del Govern d'Aragó. És també Lloc d'Importància Comunitària i ZEPA. Extensió El parc natural de les Valls Occidentals s'estén 27.073 ha més 7.335 de zona perifèrica de protecció, per les capçaleres dels rius Veral, Aragón Subordán, Osia, Estarrún i Lubierre i el seu relleu ha estat modelat per l'acció de les glaceres, que van esculpir esvelts pics, a la vegada que van excavar circs, valls en U i cubetes que donarien lloc als actuals estanys de muntanya. Aquests, a causa de l'arrossegament de materials pels rius tendeixen a emplenar-se originant petites planes per on l'aigua "zigzagueja" donant lloc a meandres com en Aguas Tuertas. Flora i fauna La millor representació del bosc atlàntic a l'Aragó es troba en aquest Parc Natural emplaçat al cantó nord-occidental de l'Alt Aragó, estant tocant al nord amb França i a l'oest amb Navarra. A la frondosa Selva d'Oza els fajos i d'altres espècies d'arbres caducifolis es combinen harmònicament amb alts avets i boscos de pi negre. Al Parc Natural de les Valls Occidentals es refugien els últims ossos bruns dels Pirineus i espècies poc comunes, com el Picot garser dorsblanc, el gall salvatge o la Rosalía alpina, un tipus d'escarabat. Entorn i activitat humana Els dominis de l'alta muntanya són territori de pastures, roques i neus. En els seus cims habiten la perdiu blanca, l'isard pirinenc, l'ermini o el pela-roques o el pardal d'ala blanca i en els seus llacs la llúdriaa i els urodels. Les activitats agropecuàries tradicionals han contribuït a modelar un formós paisatge que conjuga els elements naturals amb la mà de l'home. A més a més en aquestes valls s'ha mantingut interessants mostres d'arquitectura popular, amb harmoniosos i acurats nuclis urbans. Les senyes d'identitat van des del vestit tradicional, al folklore o a la llengua. Referències Enllaços externs Parque Natural de los Valles Occidentales Arxivat 2012-06-26 a Wayback Machine..
Natuurpark Valles Occidentales

Het Natuurpark Valles Occidentales (Spaans: Parque natural de los Valles Occidentales, Aragonees: Parque Natural d'as Vals Occidentals) is een natuurpark in Aragón in Spanje. Het natuurpark werd opgericht in 2006 en is 27073 hectare groot. Het natuurpark omvat het berglandschap in de Pyreneeën waar de Veral, Aragón Subordán, Osia, Estarrún en Lubierre ontspringen. In het park komt bruine beer en auerhoen voor. Externe link Officiële website
Los Valles

Los Valles este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Spania întinsă pe o suprafață de 27.066,2 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Los Valles este situat la coordonatele 42.8185°N 0.690238°V﻿ ()42.8185; -0.690238. Înființare Situl Los Valles a fost declarat sit de importanță comunitară în ianuarie 1997. Biodiversitate Situată în ecoregiunea alpină, aria protejată conține 25 de habitate naturale: Râuri de munte și vegetația lor lemnoasă cu Salix elaeagnos, Pajiști uscate europene, Pajiști alpine și boreale, Lande oro-mediteraneene cu formațiuni endemice de grozamă, Formațiuni de Juniperus communis pe lande sau pajiști calcaroase, Pajiști carstice calcaroase sau bazofile, de Alysso-Sedion albi, Pajiști silicioase din Pirinei cu Festuca eskia, Pajiști alpine și subalpine calcaroase, Pajiști uscate seminaturale și facies de acoperire cu tufișuri pe substraturi calcaroase (Festuco-Brometalia) (* situri importante pentru orhidee), Pajiști cu Molinia pe soluri calcaroase, turboase sau argilos-nămoloase (Molinion caeruleae), Pajiști umede mediteraneene cu ierburi înalte de Molinio-Holoschoenion, Liziere de ierburi înalte hidrofile de câmpie și de nivel montan până la alpin, Fânețe de joasă altitudine (Alopecurus pratensis, Sanguisorba officinalis), Mlaștini alcaline, Grohotișuri silicioase de la nivelul montan până la nivelul zăpezii (Androsacetalia alpinae și Galeopsietalia ladani), Grohotișuri calcaroase și de șisturi calcaroase de la nivelul montan până la nivelul alpin (Thlaspietea rotundifolii), Grohotișuri termofile și vest-mediteraneene, Pante stâncoase calcaroase cu vegetație casmofită, Peșteri inaccesibile publicului, Păduri de fag Asperulo-Fagetum, Păduri de fag din Europa Centrală dezvoltate pe sol calcaros cu Cephalanthero-Fagion, Păduri pe pante, grohotișuri și ravene de Tilio-Acerion, Păduri iberice de Quercus faginea și Quercus canariensis, Păduri de Quercus ilex și Quercus rotundifolia, Păduri montane și subalpine de Pinus uncinata (* dezvoltate pe substrat gipsos sau calcaros). La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: plante (3): Buxbaumia viridis, Narcissus asturiensis, Orthotrichum rogeri mamifere (8): liliac cârn (Barbastella barbastellus), Galemys pyrenaicus, vidră de râu (Lutra lutra), liliac cu aripi lungi (Miniopterus schreibersii), liliac cu urechi de șoarece (Myotis blythii), liliac cărămiziu (Myotis emarginatus), liliacul mic cu potcoavă (Rhinolophus hipposideros), urs brun (Ursus arctos) nevertebrate (7): croitorul mare al stejarului (Cerambyx cerdo), fluturele de noapte (Eriogaster catax), Euplagia quadripunctaria, Graellsia isabellae, rădașcă (Lucanus cervus), Osmoderma eremita Complex, Rosalia alpina Pe lângă speciile protejate, pe teritoriul sitului au mai fost identificate 72 de specii de plante, 30 de specii de păsări, 7 specii de amfibieni, 7 specii de mamifere, 3 specii de nevertebrate, 3 specii de pești, 3 specii de reptile. Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Spania
Château de la Roche (Annesse-et-Beaulieu)

The Château de la Roche is a 19th-century château built by Count Grigory Kushelev-Bezborodko in Annesse-et-Beaulieu, Dordogne, Nouvelle-Aquitaine, France. History During World War I, the château served as a military hospital. A U.S. soldier stationed at the hospital later built a folly in Loveland, Ohio, naming it Château Laroche. During World War II, the château served as a hospice for elderly Jewish refugees. References
Château de la Roche (Annesse-et-Beaulieu)

Le château de la Roche est un château français implanté sur la commune d'Annesse-et-Beaulieu dans le département de la Dordogne, en région Nouvelle-Aquitaine. Présentation Le château de la Roche se situe au centre du département de la Dordogne, au nord-est de la commune d'Annesse-et-Beaulieu, entre la route départementale 3 et l'Isle. Le logis principal, orienté nord-sud, est flanqué côté ouest de deux tours rondes qui servent d’appui à deux autres logis perpendiculaires au premier. C’est une propriété privée. Historique Sur l’emplacement d’un ancien repaire noble déjà cité au XVIe siècle, le comte Grigori Kouchelev-Bezborodko fit bâtir le château actuel au XIXe siècle pour son épouse Luboff, dans un style néoclassique. Au cours de la Seconde Guerre mondiale, le château a accueilli un hospice de vieillards juifs réfugiés. De 1943 aux années 1970, il servit d'annexe de l'Institut Pasteur pour la production de vaccins, d'abord contre le typhus, puis contre la grippe à partir de 1950. Leur fabrication a été transférée en 1975 dans l'Eure, à Louviers, et le laboratoire a été fermé quelques années après. Voir aussi Liste des châteaux et demeures de la Dordogne Notes et références Portail de Périgueux et de son agglomération Portail des châteaux de France
Circuit Pau-Arnos

Der Circuit auto et moto Pau-Arnos ist eine permanente Test- und Rennstrecke in der Gemeinde Arnos im Département Pyrénées-Atlantiques in der Region Nouvelle-Aquitaine. Er liegt etwa 20 km nordwestlich der Stadt Pau in Südwest-Frankreich, in der einmal im Jahr der wesentlich bekanntere Stadtkurs Circuit de Pau-Ville für einen Grand Prix genutzt wird. Beschreibung Der bis zu 3030 m lange Rundkurs für Automobile und Motorräder wurde 1986 eröffnet. Die Strecke kann über 3 Kurzanbindungen in 5 unterschiedliche Varianten konfiguriert werden. Als Besonderheit weist die Strecke gegenüber Start-Ziel eine Schikane auf die der legendären Corkscrew-Kurve in Laguna Seca nachempfunden ist. 2016 wurde die gesamte Strecke neu asphaltiert. Die separate Kartstrecke ist bis zu 900 m lang. Die Strecke hat als einer der ersten Kurse weltweit feste Ladesäulen für Elektroautos installiert. Pau-Arnos war zudem lange Zeit das Hauptquartier der geplanten Electric GT-Serie. 2021 richtete man das Finale der ETCR aus. Veranstaltungen Es finden vor allem Fahrtrainings für Breitensportler auf zwei und vier Rädern statt, und kleinere Rennveranstaltungen. Eine Rennfahrerschule hat dort ihren Sitz. Den inoffiziellen Rundenrekord (1:10,87) stellte Giedo van der Garde 2005 bei Formel-3-Testfahrten auf. Für eine geplante Elektroauto-Rennserie Electric GT mit für den Rennbetrieb modifizierten Tesla Model S P85 wurde Anfang 2017 getestet und gefilmt. 2021 wurde im Zuge der Terminverschiebungen in Folge der weltweiten COVID-19-Pandemie eine Runde des Tourenwagen-Weltcups auf dem Kurs angesetzt. Damit starteten erstmals mit dem Tourenwagen-Weltcup und der ETCR zwei professionelle FIA-Serien auf dem Kurs. Weblinks Offizielle Internetseite (französisch) Pau-Arnos auf Rennstreckendatenbank Circuiti nel Mondo (englisch) Pau Arnos auf Rennstreckendatenbank Tracks around the World (englisch) Pau-Arnos auf Motorsportdatenbank Motorsportmagazine.com (englisch) Circuit Européen Pau-Arnos auf Eventdatenbank Racing-Calendar.net (englisch) Einzelnachweise
Circuit Pau-Arnos

Circuit Européen Pau-Arnos is a club track in Arnos about 20 km (12 mi) to the west of the city Pau in southwestern France which is famous for its street circuit Circuit de Pau-Ville where the Pau Grand Prix is held. History The speed track for automobile and motorcycles is up to 3.030 km (1.883 mi) long and was opened in 1986. The nearby kart track is up to 900 m (3,000 ft) long. The site hosts track days, test drives, minor competitions and a race driver school. On 19 August 2021, it was announced that the circuit to host races for WTCR and Pure ETCR. The WTCR became the first FIA series to visit the circuit. Lap records The unofficial lap record (1:10.87) was set by Giedo van der Garde with Dallara F305 in 2005 during Formula 3 testing prior to the Pau Grand Prix. The all-electric Electric Production Car Series held tests with its race-prepped Tesla Model S P85 at the track. As of June 2026, the fastest official race lap records at the Circuit Européen Pau-Arnos are listed as: Notes References External links Official website
Circuito de Pau-Arnos

El circuito de Pau-Arnos (oficialmente Circuit Européen Pau-Arnos) es un autódromo ubicado en Arnos, a 20 kilómetros de la ciudad de Pau. El circuito para automovilismo y motociclismo tiene una longitud de hasta 3 030 m y se inauguró en 1986. La pista para karting cercana tiene una longitud de hasta 900 m. El sitio alberga días de pista, pruebas de manejo, competencias menores y una escuela de pilotos.​ La vuelta récord (1:10.087) fue establecida por el neerlandés Giedo van der Garde en 2005 durante unas pruebas de Fórmula 3. El campeonato Electric GT realizó pruebas con el Tesla Model S P85 en el circuito.​ En agosto de 2021, fue anunciada la incorporación del autódromo para los campeonatos Copa Mundial de Turismos y Pure ETCR.​ Récords Referencias Enlaces externos Página web oficial (en francés)
Circuit Pau-Arnos

Le circuit auto et moto Pau-Arnos est un circuit automobile situé à Arnos (Pyrénées-Atlantiques, France). Il ne doit pas être confondu avec le circuit de Pau-Ville qui accueille le Grand Prix de Pau. Historique Le record du tour est réalisé par Giedo Van der Garde à l'occasion des tests de préparation du Grand Prix de Pau 2005. Le 19 août 2021, il est annoncé que le circuit accueillera à la mi-octobre la coupe du monde des voitures de tourisme (WTCR) ainsi que le Pure ETCR. Le WTCR est ainsi la première série FIA à concourir sur le circuit. Situation Le circuit Pau-Arnos est situé : à 20 km à l'ouest de la ville de Pau ; à 12 km de l'Aéroport de Pau-Pyrénées ; à 50 km de l'Aéroport de Tarbes-Lourdes-Pyrénées ; à 100 km de l'Aéroport de Biarritz-Bayonne-Anglet ; à 200 km des aéroports de Toulouse et Bordeaux par autoroute aux portes de l'autoroute A65 sortie 9.1 Description du circuit Un circuit aux multiples combinaisons proposant six tracés différents de 600 à 3030 mètres. Il offre deux atouts supplémentaires : la sécurité des pilotes et la visibilité des spectateurs. C'est un circuit très technique car il est vallonné mais possède aussi des virages à l'aveugle. Notes et références Voir aussi Articles connexes Circuit de Pau-Ville Lien externe Site officiel Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du sport automobile Portail des Pyrénées-Atlantiques
Circuit Pau-Arnos

Het Circuit auto et moto Pau-Arnos, ook bekend onder de naam Circuit Pau-Arnos, is een permanent circuit nabij de Franse plaats Arnos. Het circuit moet niet verward worden met het Circuit de Pau-Ville, een stratencircuit in de stad Pau, dat 20 kilometer ten oosten gelegen ligt. Circuit Het circuit is geopend in 1986 en wordt gebruikt voor zowel auto- als motorraces. Het heeft zes layouts, die variëren van lengte tussen 600 en 3030 meter. Het circuit wordt als uitdagend gezien vanwege het grote hoogteverschil en een aantal blinde bochten. Naast het circuit ligt een kartbaan met een lengte van 900 meter. Het ronderecord is in 2005 neergezet door Giedo van der Garde, die een tijd van 1:10.870 reed ter voorbereiding op de Grand Prix de Pau. Evenementen Het Circuit Pau-Arnos organiseert regelmatig circuitdagen, testsessies en kleine regionale competities. Ook is er een raceschool op het terrein van het circuit aanwezig. In 2021 werd er voor het eerst een ronde uit het WTCR op het circuit gehouden. Het werd hiermee het eerste door de FIA georganiseerde kampioenschap dat het circuit bezocht. Ook de supportklasse Pure ETCR, waarin met elektrische toerwagens wordt gereden, deed het circuit aan tijdens ditzelfde weekend. Externe links Officiële website
Bordeaux–Mérignac repülőtér

A Bordeaux–Mérignac repülőtér (IATA: BOD, ICAO: LFBD) egy nemzetközi repülőtér Franciaországban, Bordeaux közelében. Légitársaságok és úticélok 2025-ben a Bordeaux–Mérignac repülőtérről az alábbi járatok indulnak (Utoljára frissítve: 2025-11-19): Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (több nyelv) A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában Aéroport de Bordeaux (Union des Aéroports Français) (franciául) Repülőtér-információ a World Aero Data adatbázisában
Aeroporto di Bordeaux Mérignac

L'aeroporto di Bordeaux Mérignac (IATA: BOD, ICAO: LFBD) è un aeroporto francese situato vicino alla città di Bordeaux, nel dipartimento della Gironda, è l'ottavo aeroporto francese per traffico passeggeri. Note Statistiche PasseggeriAnno01.000.0002.000.0003.000.0004.000.0005.000.0006.000.0007.000.0008.000.000198019902000201020202030PasseggeriTraffico annuale.mw-chart-8632eca96cb5b938bfd17eee36fd61cfd3f4126819f9addc2918fe9ff958ec554ebe7fa20dd4f243232d3abc87ab0d245e1089de1178516d02fc42bd73e0467d__zr5444810-cls-28608004:hover{pointer-events:none}.mw-chart-8632eca96cb5b938bfd17eee36fd61cfd3f4126819f9addc2918fe9ff958ec554ebe7fa20dd4f243232d3abc87ab0d245e1089de1178516d02fc42bd73e0467d__zr5444810-cls-28608005:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-8632eca96cb5b938bfd17eee36fd61cfd3f4126819f9addc2918fe9ff958ec554ebe7fa20dd4f243232d3abc87ab0d245e1089de1178516d02fc42bd73e0467d__zr5444810-cls-28608006:hover{cursor:pointer}.mw-chart-8632eca96cb5b938bfd17eee36fd61cfd3f4126819f9addc2918fe9ff958ec554ebe7fa20dd4f243232d3abc87ab0d245e1089de1178516d02fc42bd73e0467d__zr5444810-cls-28608007:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-8632eca96cb5b938bfd17eee36fd61cfd3f4126819f9addc2918fe9ff958ec554ebe7fa20dd4f243232d3abc87ab0d245e1089de1178516d02fc42bd73e0467d__zr5444810-cls-28608008:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Voci correlate Aeroporti in Francia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Bordeaux Mérignac Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Aeroporto di Bordeaux Mérignac Collegamenti esterni (MUL) Sito ufficiale, su bordeaux.aeroport.fr. Aéroport de Bordeaux (canale), su YouTube. (EN) Aeroporto di Bordeaux Mérignac, su Structurae. Aéroport de Bordeaux - Mérignac (Union des Aéroports Français)
Aéroport de Bordeaux-Mérignac

Luchthaven Bordeaux-Mérignac (Frans: Aéroport de Bordeaux-Mérignac) is de luchthaven van de Franse stad Bordeaux. Deze ligt in de gemeente Mérignac, ca. 11 km ten westen van het centrum van Bordeaux. In 2016 kreeg de luchthaven 5.800.000 passagiers over de vloer. In termen van passagiersaantallen is het daarmee de 6de grootste luchthaven van Frankrijk. De luchthaven heeft drie terminals, A, B en Billi (Bordeaux Illico). Deze laatste werd gebouwd in functie van een aantal lage-kostenmaatschappijen (EasyJet en Ryanair), voor een vlotte toegang en bagageafhandeling. Met de bouw ervan werd gestart in juni 2009 en in mei 2010 werd de nieuwe terminal reeds in gebruik genomen. De luchthaven wordt lokaal ontsloten door de A630, een tolvrije autosnelweg die fungeert als een ringweg rond de stad Bordeaux. Openbaar vervoer werd tot 2023 enkel geboden met een busverbinding naar het centrum, meer specifiek de halte Quinconces. Sinds 29 april 2023 is de luchthaven ook te bereiken met lijn A van de tram van Bordeaux. De luchthaven heeft dagelijkse verbindingen met verschillende luchthavens in Frankrijk en andere Europese bestemmingen. Geschiedenis De geschiedenis van deze luchthaven begint in 1917, wanneer het dienstdoet als militair vliegveld. Ook was het een hub voor Air France die vanaf daar naar Europa en (Noord-)Afrika vloog. Ook werden er militaire oefeningen uitgevoerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het een militaire basis voor de Duitse Luftwaffe. De United States Army Air Force 8th Air Force en de Royal Air Force vielen in 1943 de basis aan. Na de oorlog heropende Air France de vluchten niet en nam de Franse luchtmacht er weer intrek in. In 1951 werd het plan geopperd door de NAVO om het te gebruiken als basis voor de US Air Force. De bouw van een militair/publieke luchthaven begon op 1 augustus. In 1958 werd de luchthaven gesloten door de United States Air Forces in Europe en de U.S. army ging weg in 1961 zodat er weer Franse controle was over de luchthaven. Externe link Officiële website
Port lotniczy Bordeaux-Mérignac

Port lotniczy Bordeaux (fr. Aéroport de Bordeaux-Mérignac) – międzynarodowy port lotniczy położony 10 km na zachód od Bordeaux. Jest jednym z największych portów lotniczych w południowej Francji. Statystyki PasażerowieYear01 000 0002 000 0003 000 0004 000 0005 000 0006 000 0007 000 0008 000 000198019902000201020202030PasażerowieRuch roczny.mw-chart-ab830d2e59fe951db7a614e6a42b66dea310d2222c5d5c39ae31f13f51cab3f54f032ba126f74277c09fdaaa6ca98b2d7e4b39cca1b631241b7ebf7b05685e7f__zr5453932-cls-28656810:hover{pointer-events:none}.mw-chart-ab830d2e59fe951db7a614e6a42b66dea310d2222c5d5c39ae31f13f51cab3f54f032ba126f74277c09fdaaa6ca98b2d7e4b39cca1b631241b7ebf7b05685e7f__zr5453932-cls-28656811:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-ab830d2e59fe951db7a614e6a42b66dea310d2222c5d5c39ae31f13f51cab3f54f032ba126f74277c09fdaaa6ca98b2d7e4b39cca1b631241b7ebf7b05685e7f__zr5453932-cls-28656812:hover{cursor:pointer}.mw-chart-ab830d2e59fe951db7a614e6a42b66dea310d2222c5d5c39ae31f13f51cab3f54f032ba126f74277c09fdaaa6ca98b2d7e4b39cca1b631241b7ebf7b05685e7f__zr5453932-cls-28656813:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-ab830d2e59fe951db7a614e6a42b66dea310d2222c5d5c39ae31f13f51cab3f54f032ba126f74277c09fdaaa6ca98b2d7e4b39cca1b631241b7ebf7b05685e7f__zr5453932-cls-28656814:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Linie lotnicze i połączenia Przypisy Linki zewnętrzne Bordeaux/Merignac Airport (BOD/LFBD) na stronie azworldairports.com. azworldairports.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-15)]. (ang.).
Aeroporto de Bordéus-Mérignac

O Aeroporto de Bordéus-Mérignac (IATA: BOD, ICAO: LFBD) (em francês: Aéroport de Bordeaux-Mérignac) é um aeroporto internacional de Bordéus, no sudoeste da França. Está situado na comuna de Mérignac, 12 km (7,5 milhas) a oeste de Bordéus, no departamento da Gironda. Tem principalmente voos para destinos metropolitanos e de lazer na Europa, Norte de África e Canadá, e serve de base para a easyJet e a Volotea. Voo TAI 307 O voo TAI 307 foi um voo regular operado pela Transports Aériens Intercontinentaux (TAI) entre a França e a Costa do Marfim via Mali operado por um Douglas DC-7C. Em 24 de setembro de 1959, a aeronave caiu durante sua partida do aeroporto de Bordeaux-Mérignac, na França, quando voou contra as árvores. Toda a tripulação de voo e 45 dos 56 passageiros a bordo morreram; Os outros 11 passageiros ficaram gravemente feridos.==Referências== Ligações externas «Aéroport de Bordeaux-Mérignac» (em francês) «Aéroport de Bordeaux-Mérignac» (em inglês)
Aeroportul Bordeaux–Mérignac

Aeroportul Bordeaux–Mérignac (în franceză Aéroport de Bordeaux Mérignac) (IATA: BOD, ICAO: LFBD) este un aeroport din Mérignac, Bordeaux Métropole⁠(d), Franța ce deservește zona Bordeaux. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 5.704.455 de pasageri. A fost deschis în 1917 și numit după Mérignac. Situat la o altitudine de 51 m, aeroportul dispune de 2 piste. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de 2 piste. Pista 05/23 are suprafața de asfalt și dimensiunile 3.100 m × 45 m. Pista 11/29 are suprafața de asfalt și dimensiunile 2.415 m × 45 m. Terminale Note Vezi și
Бордо — Мериньяк

Бордо́ — Меринья́к — международный аэропорт, расположенный на территории коммуны Mérignac на западе Bordeaux в департаменте Gironde, регион Северная Аквитания. Аэропорт является базовым для таких компаний Air France и Volotea. В основном вылеты совершаются на столичном, европейском и северо-африканском направлениях. Он принял 5,8 млн пассажиров в 2016 году в трех терминалах, таким образом, Бордо-Мериньяк — шестой по загруженности аэропорт Франции с точки зрения пассажиропотока. История Появление аэродрома Бо-Дезер В 1910 году в городе Мериньяк, в месте под названием Бо-Дезер, арендуется большая пустая площадь для целей организации недели авиации, ставшей в значительной мере успешной. Для участия в ней пилот Бйеловучич совершил первый полет из Парижа в Бордо в три этапа в течение трех дней и семи часов. В 1911 году в возрасте 23 лет, Марсель Иссартьер покупает самолет и поселились первые в Villenave-d'Ornon затем в Мериньяка. Облегчив много встреч в регионе, он был мобилизован. Авиационное оружие войны в зачаточном состоянии, есть много несчастных случаев, особенно в процессе обучения. Таким образом qu'Issartier был убит в Avord лагере в 1914 году. Затем вспыхивает Первая мировая война и некоторые заводы Бордо перепрофилированы для военных целей. В 1918 году промышленное предприятие De Marçay в Bacalan SPAD VII, вступив фронт от аэродрома Beau пустыни. В апреле 1917 года Соединенные Штаты объявили войну Германии. Они обосновываются в Жиронде, в том числе в месте Бо-Дезер, где они создают госпиталь, в который по железной дроге свозятся ранеными до репатриации.