NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Klooster van Hiëronymus

Het Klooster van Hiëronymus (Spaans: Monasterio de Jerónimo) is een klooster in de Spaanse stad Granada. Het klooster heeft Hiëronymus van Stridon als patroonheilige terwijl de kerk de eerste in de wereld is die men toewijdde aan de Onbevlekte Ontvangenis van Maria. Oorspronkelijk stichtte het katholieke koningspaar het klooster in de stad Santa Fe, tijdens de belegering van Granada, een fase van de Reconquista. De constructie van het huidig klooster begon in 1504 en de hiëronymieten verhuisden toen naar de nieuwe locatie. De voornaamste architect en beeldhouwer was Diego de Siloé. De hiëronymieten zijn een orde van de augustijnen. De kloosterkerk is gebouwd volgens het gebruikelijke plan van deze orde: een Latijns kruis met een verhoogd priesterkoor en een altaar bovenaan een brede trap. Het altaarstuk in maniëristische stijl wordt beschouwd als de start van de Andalusische beeldhouwkunst. Het is overwegend het werk van Pablo de Rojas. Het rijkelijk gedecoreerde interieur heeft renaissancistische kenmerken. De iconografie beschrijft de heroïsche grandeur van Gonzalo Fernández de Córdoba, gekend als Gran Capitán, die samen met zijn echtgenote Doña Maria de Manrique in de kerk is begraven. Het klooster heeft twee clausuren, die beide rond een tuin zijn gebouwd. De oudste heeft een authentiekere renaissancedecoratie met een begraafplaats die bedoeld was om de stoffelijke resten van Gonzalo Fernández de Córdoba te bewaren. De andere clausuur die anno 2011 gebruikt wordt door de monniken, was de residentie van keizerin Isabella van Portugal tijdens haar huwelijksreis na haar huwelijk in 1526 met keizer Karel V. Alhoewel het klooster opnieuw bewoond wordt door dezelfde orde als bij zijn stichting, onderging het gebouw de gebeurtenissen van het verleden zoals de bezetting door de troepen van Napoleon Bonaparte tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog. De Hiëronymieten werden verbannen en het klooster verviel. De Spaanse staat voerde tussen 1916 en 1920 een restauratie uit. De kerktoren was door de Fransen afgebroken om te gebruiken voor de constructie van de Puente Verde over de rivier Genil, tussen de Paseo de la Bomba en de Avenida de Cervantes. De kerktoren werd pas heropgebouwd tussen 1980 en 1989. De poort tussen het klooster en de Calle Rector López Argueta is een originele poort van het klooster die in de 19e eeuw was verdwenen. Ze werd pas in de jaren 1960 teruggevonden in een tuin in de buurt van Granada.
Cable Car Gibraltar

Cable Car Gibraltar er en svævebane i Gibraltar. Svævebanen forbinder enden af byens forretningsstrøg med toppen af Gibraltarklippen. På toppen bor de haleløse Gibraltaraber. Historie Byggeriet af Cable Car Gibraltar tog sin begyndelse i 1964. Banen blev officielt indviet den 30. marts 1966 af Gibraltars Guvernør. Banen blev totalrenoveret i marts 1986. Stationerne Dalstationen ligger mellem byens kirkegård og Botanisk Have. Der er toiletfaciliteter og billetsalg i stationsbygningen. Bybus nr. 10 kører næsten til døren. Topstationen er oprindeligt en signalstation og udkigspost for det britiske forsvar. Med signalering, enten med flag eller salutkanoner, kunne Gibraltars indbyggere adviseres hvis fremmede skibe nærmede sig. Stedet har en enestående udsigt med kig ud over Gibraltarstrædet hele vejen til Afrika, på en klar dag kan man se op til 60 km. Topstationen har i dag restaurant, café, toiletbygning og kiosk. Der er tre ståltårne (pyloner), der bærer kablerne undervejs mellem de to endestationer. Billedgalleri Specifikationer Turens varighed: 7 minutter Horisontal afstand mellem dalstation og topstation: 570 meter Vertikal afstand mellem dalstation og topstation: 356 meter Antal gondoler: 2 stk. Passagerantal: 30 personer pr. gondol Køreplan Mandag – Lørdag: 9.30 – 17.15 Søndag: 9.30 – 17.15 (april til oktober, resten af året lukket) Billetpriser i 2011 Voksen, enkelt: 11,00 € Voksen, retur: 13,50 € Barn, enkelt: 7,00 € Barn, retur: 7,50 € Børn under 3 år gratis. Links Svævebanen på Lift-World Cable Car Gibraltar på internettet Arkiveret 1. marts 2012 hos Wayback Machine
Gibraltar Cable Car

Gibraltar Cable Car (Spanish: Teleférico de Gibraltar) is an aerial tramway in Gibraltar. The base station of the cable car is located near the southern end of Main Street, next to Alameda Gardens. As of November 2025, the cable car is closed for a major reconstruction expected to last two years. History The Gibraltar Cable Car was built in 1966 by Swiss cable car experts Von Roll Holding, with the base and summit stations designed by architect Brian Helliwell and atop Signal Hill Battery. The battery was located alongside a Signal Station and was equipped with two 3-inch 30-cwt anti-aircraft guns and a 40-mm Bofors gun during World War II. Remains of an earlier cable station that was used to bring supplies (or a brave man) up to the top of signal hill via a rope are still evident. Besides the remains of earlier military buildings there is also a short tunnel that runs east to west under the station. The last extensive renovation of the cable car took place in 1986 when the cable cars were replaced with the current day cabins. In 2007 the Top Station was refurbished and replaced with the current facilities including the Calpe Suite which is registered to conduct weddings. Operation From the base station, the cable car travels up the Rock of Gibraltar to the Ape's Den midway up the Rock, and then to the top of the Rock. Despite being called "top of the Rock", it is actually the second highest peak of the Rock at 412 metres (1,352 ft) above sea level. There are 673 metres (2,208 ft) between the two stations and the cars can take an attendant and 30 people up or down the cables. The cars travel between the three towers and the journey takes approximately six minutes at a speed of 5 m/s (16.4 ft/s; 18.0 km/h; 11.2 mph). During the journey, audio tour guides describe historical background on the sights of Gibraltar. At the top is a restaurant, café, toilet facilities, and terraces which offer views across the Strait of Gibraltar to Morocco, the Bay of Gibraltar towards Algeciras, and up the east coast towards Marbella. Bus number 2, 3 and 4 stop close by to the base station. Parking is available in Grand Parade next to the base station. Gallery External links Buy Official Cable Car Tickets References
Teleférico de Gibraltar

El Teleférico de Gibraltar es un teleférico situado en Gibraltar. La estación base del teleférico se encuentra cerca del extremo sur de la Main Street, junto al Jardín Botánico de Gibraltar. Éste sube al Peñón de Gibraltar, conectando esta estación con otra junto a la Signal Hill Battery. En noviembre de 2025 se cerró al público durante dos años con el objetivo de reemplazar totalmente el sistema por uno más moderno y con más capacidad.​ Historia El teleférico de Gibraltar fue construido en 1966 por el grupo industrial suizo Von Roll Holding, con las estaciones base y cumbre diseñadas por el arquitecto Brian Helliwell.​ La última renovación importante del teleférico tuvo lugar en 1986, cuando las cabinas de entonces fueron sustituidas por las actuales. En 2007 la Estación Superior fue reformada.​ Enlaces externos Página web oficial Referencias
Téléphérique de Gibraltar

Le téléphérique de Gibraltar est un téléphérique britannique entre Main Street et le deuxième plus haut sommet du rocher de Gibraltar, à Gibraltar. Ouvert en 1966, il met six minutes à atteindre sa station supérieure, à 412 mètres d'altitude. Liens externes Portail du transport par câble Portail du tourisme Portail de Gibraltar
Gibraltári kötélpálya

A Gibraltári kötélpálya (angolul Gibraltar Cable Car, spanyolul Teleférico de Gibraltar) a gibraltári Alameda kertektől, a város főutcájának (Main Street) keleti végétől vezet fel a Sziklának nevezett hegy egyik csúcsára, a Signal Hill-i ágyúálláshoz. A kötélpályát 1966-ban építette a svájci Von Roll Holding. 1986-ban felújították a pályát, és üzembe helyezték a ma is használatban lévő kabinokat. 2007-ben renoválták a felső állomást, ahol most önkiszolgáló étterem, szuvenírbolt működik. A kötélpálya három állomásból áll. Az alsó a városban található, a középsőt, ahol a gondolák találkoznak, Majomtanyának (Apes Den) nevezik, a harmadik pedig a Csúcs állomás (Top Station). Ez utóbbi a szikla második legmagasabb csúcsán, 412 méteren található. A gondolák 30 ember szállítására alkalmasak. Sebességük 5 méter per szekundum, az utat – a középső állomáson eltöltött időtől függően – nagyjából hat-nyolc perc alatt teszik meg. Jegyzetek Források ↑ YouGoDo: Gibraltar Cable Car Trip. YouGoDo. 2013. február 24. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2016. március 13.. : Unknown parameter |archívdátum= ignored (súgó); Unknown parameter |archívurl= ignored (súgó) ↑ Visit Gibraltar: The Cable Car. Visit Gibraltar. 2016. március 10. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2016. március 13..
Gibraltar Cable Car

Gibraltar Cable Car är en linbana som sträcker sig från Grand Parade till "Top of the rock" i Gibraltar. Resan från Grand Parade till Rock of Gibraltar tar ungefär 6 minuter och linbanan har en hastighet av 5 meter per sekund. Målet är att förflytta passagerarna från basstationen upp för Gibraltarklippan, sedan passera (och släppa av passagerare) vid Ape's Den för att till slut nå "Top of the Rock". Historia Resterna av en gammal linbana finns även som användes för att frakta förnödenheter för militärt avseende. Den sista omfattande renoveringen skedde 1986. Då byttes kabinerna ut mot dagens. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Gibraltar Cable Car, 13 mars 2016. Noter
Capilla de la Piedad (Sevilla)

La capilla de la Piedad es un edificio de culto católico que se encuentra en la calle Adriano nº 13 del barrio del Arenal, en la localidad de Sevilla, Andalucía, España. Es la sede de la Hermandad del Baratillo.​ Historia El templo fue auspiciado por una cofradía de gloria, fundada en 1694 en torno a una cruz de hierro que servía señalización de la fosa común o carnero de la Peste de 1649.​ La capilla fue realizada por Manuel Pérez, terminándola Bernardo de Bustamante en 1696.​ Según la tradición, encima de la cúpula se colocó la cruz de hierro origen de la hermandad.​ En 1722 el Ayuntamiento le cedió unos terrenos para su ampliación.​ La ampliación de la capilla tuvo lugar en 1734-1750, siendo maestro de obras Marcos Sancho.​ Tuvo que ser reformada tras el terremoto de Lisboa de 1755.​ La portada de la capilla tenía un arco de medio punto. En el 1900 se modificó la portada, que pasó a ser rectangular.​ En 1963 la portada fue agrandada para sacar los pasos con más facilidad.​ Descripción El retablo mayor fue realizado por Antonio González de Guzmán en 1728 y fue dorado por Vicente Álvarez entre 1760 y 1762, y estaba presidido originalmente por un cuadro del Descendimiento.​ En él se encuentra en la actualidad la Virgen de la Piedad (Fernández-Andes, 1945) sosteniendo al Cristo de la Misericordia (Ortega Bru, 1951).​ En el templo también se encuentran la Virgen de la Caridad en su Soledad (Fernández-Andes, 1931), el Cristo de la Sangre (anónimo, siglo XVI) y San José (anónimo, siglo XVIII).​ El Cristo de la Sangre es un crucificado de estilo gótico realizado en el siglo XVI. No es titular de la Hermandad del Baratillo, aunque sí recibe culto. Fue titular de una cofradía fundada en 1731 y se encontraba en un tabernáculo de la antigua calle del Pescado.​ En el templo hay un cuadro del siglo XVII que representa a Jesús sostenido por la Virgen.​ Véase también Arco del Postigo Barrio de El Arenal Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Capilla de la Piedad.
Aena

Aena, SME S. a. (IBEX 35: AENA) és una empresa pública espanyola constituïda en societat anònima que gestiona els aeroports d'interès general a Espanya. La societat, que és propietat al 51 % de l'entitat pública empresarial ENAIRE, opera 45 aeroports i 2 heliports a Espanya i participa a través de la seva filial «Aena Internacional», en la gestió de 15 aeroports a Europa i Amèrica. Va ser creada en 2010 com a societat mercantil estatal, a partir de la segregació dels actius aeroportuaris de l'ens públic Aeroports Espanyols i Navegació Aèria (conegut per les seves sigles AENA), amb el nom de «Aena Aeropuertos», reprenent el 4 de juliol de 2014, la seva denominació històrica de «Aena». Història Ens públic empresarial Per Reial decret 905/1991, de 14 de juny, s'aprova l'estatut de l'ens públic AENA. Se li van passar les competències de gestió de la xarxa d'aeroports espanyols, les instal·lacions i xarxes d'ajuda a la navegació aèria i el control de la circulació aèria. El 2 de novembre de 1991 inicia la prestació de serveis aeroportuaris i, un any més tard, el 2 de novembre de 1992, AENA comença a prestar serveis en matèria de navegació aèria. Va romandre en vigor fins al 7 de juny de 2011, data en la qual es fa efectiva la separació dels serveis de gestió aeroportuària i navegació aèria que prestava l'entitat. Aeroports Espanya Aena explota tots els aeroports d'interès públic d'Espanya, així com la navegació aèria en alguns privats i algunes bases aèries de les Forces Armades d'Espanya. A més, cal destacar l'Heliport de Ceuta i l'Heliport d'Algesires, els únics heliports de la xarxa. Aena és el primer operador aeroportuari del món per nombre de passatgers. Més de 577 milions han passat pels aeroports espanyols en els últims tres anys. La Societat gestiona directament 46 aeroports i 2 heliports a Espanya i participa directa i indirectament en la gestió d'altres 15 aeroports d'Europa i Amèrica. Internacional Des que en 1991 va iniciar la seva activitat, Aena Internacional ha gestionat infraestructures aeroportuàries d'altres països, consolidant a Aena com el major operador aeroportuari mundial per nombre de passatgers. Històricament, les inversions a l'estranger estaven gestionades a través de la filial Aena Desarrollo Internacional, però aquesta societat va passar a ser d'Aena Aeroports. L'activitat d'Aena Internacional s'ha desenvolupat mitjançant diversos esquemes de gestió, que han anat des de la propietat dels actius aeroportuaris fins a contractes de gestió de terminals o serveis, passant per concessions aeroportuàries. En l'actualitat, Aena està present en 15 aeroports fora d'Espanya (12 a Mèxic, 2 a Colòmbia i 1 a Regne Unit). Vegeu també Aeroports d'Espanya Referències Enllaços externs Lloc oficial d'Aena
Aena

Aena S.A. (Aeropuertos Españoles y Navegación Aérea) er en spansk lufthavnsoperatør. De har i alt 46 lufthavne i Spanien, Mexico, USA, Cuba, Columbia, Bolivia, Sverige og Storbritannien. Aena er verdens største lufthavnsoperatør, målt på antal passagerer. Enaire ejer 51 % af Aena. Referencer
Aena

Aeropuertos Españoles y Navegación Aérea S.A., abbreviata Aena, è una società spagnola che opera nel settore aeroportuale e proprietaria della maggior parte degli aeroporti spagnoli pubblici, ad eccezione di quelli privati di Ciudad Real e di Lleida–Alguaire. È inoltre responsabile dell'esercizio e della gestione aeroportuale nonché del controllo del traffico aereo spagnolo. È il più grande operatore mondiale del settore per numero di passeggeri gestiti e la quarta società in Europa nella fornitura di servizi aeroportuali. Aena è una società controllata dal Ministerio de Fomento, organo del Governo di Spagna. Storia Fino al 1977 l'Aeronautica Militare Spagnola forniva i servizi aeroportuali e di controllo del traffico aereo: dopodiché la prima attività venne trasferita all'Organismo Autonómo de Aeropuertos Nacionales e la seconda alla Dirección General de Aviación Civil, dipartimento ministeriale del governo spagnolo. Nel 1990 vengono entrambe fuse in Aena. Bilancio 2013 Nel 2013 la controllata Aena Aeropuertos S.A. ha ottenuto 2,87 miliardi di euro di ricavi, nonostante il calo delle presenze negli aeroporti gestiti, di cui: 2,17 miliardi da servizi aeroportuali (tariffe, atterraggi, servizi di terra, sicurezza, handling, rifornimento e movimentazione aeromobili); 552,8 milioni dal settore commerciale (duty free, ristoranti, noleggio auto, pubblicità, sale vip); 146,2 milioni da altri settori (gestione immobili e parcheggi per autovetture); 6,4 milioni da attività internazionali. Ebitda di 1,61 miliardi, Ebit di 792,3 milioni (grazie alla riduzione delle spese per ammortamenti), 596,7 milioni di utili. La società ha subito un piano di riduzione dei costi del 20%, 1.200 licenziamenti e un innalzamento delle tariffe per poter tornare a essere profittevole. Gestisce 46 aeroporti e 2 eliporti in Spagna, più 15 altre aerostazioni nel mondo (in Colombia, Messico, Stati Uniti d'America e Regno Unito), con più di 228 milioni di passeggeri (187 nella sola Spagna di cui il 70% stranieri) gestiti e distribuiti tra più di 1,81 milioni di voli, che, come detto, la rendono leader mondiale. Ha un valore di mercato compreso tra 10 e 16 miliardi di euro. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aena Collegamenti esterni aena.es. aena-aeropuertos.es.
Aena

Aena Aeropuertos SA, gebruikelijk afgekort tot AENA (Aeropuertos Españoles y Navegación Aérea), is een Spaans bedrijf dat belast is met het beheer en de ontwikkeling van vliegvelden in Spanje. Het heeft verder ook belangen in luchthavens in Latijns-Amerika en Groot-Brittannië. Het regelde ook de luchtverkeersleiding in het Spaanse luchtruim, maar dit is afgesplitst en valt onder Enaire, een staatsbedrijf dat ook het aandelenbelang van de Spaanse overheid in AENA beheert. Activiteiten AENA is gemeten in passagiersvolume de grootste luchthavenexploitant ter wereld, in 2017 maakten 265 miljoen passagiers gebruik van de faciliteiten. Het bedrijf beheert 46 luchthavens in Spanje en 16 vliegvelden daarbuiten. Van alle buitenlandse luchthavens heeft AENA alleen in Londen Luton een meerderheidsbelang (51% van de aandelen). In 2017 maakten 15,8 miljoen passagiers gebruik van London Luton. De capaciteit van alle Spaanse luchthavens en London Luton is 353 miljoen passagiers per jaar. vliegvelden AENA heeft onder andere de volgende vliegvelden in beheer: Spanje Verder is de AENA in het beheer van kleinere vliegvelden in Spanje, zoals dat van Albacete, Almería, Badajoz, Burgos, El Hierro, Huesca, León, Melilla, Pamplona, Salamanca, San Sebastián, Santander, Valladolid, Vitoria en Zaragoza. AENA Internacional Het bedrijfsonderdeel AENA Internacional heeft minderheidsbelangen in verschillende bedrijven die vliegvelden beheren. Zo heeft het een belang van 33% in het Aeropuertos Mexicanos del Pacífico (AMP). AMP is de strategische aandeelhouder met een belang van 15% in Grupo Aeroportuario del Pacífico, dat 12 vliegvelden beheert in Mexico en een in Jamaica. Verder heeft het belangen in twee vliegvelden in Colombia. De enige uitzondering is London Luton waarin het een meerderheidsbelang heeft. In 2017 maakten 66,5 miljoen passagiers gebruik van deze luchthavens. Samen met Abertis had AENA in 2005 het Engelse TBI overgenomen, waarin het een belang kreeg van 10%. Dit bedrijf beheert meerdere vliegvelden in Europa en Noord-Amerika. In 2013 werd TBI verkocht. De koper, ADC & HAS Airports Worldwide, nam hiermee het beheer van Stockholm Skavsta en het vliegveld bij Orlando over. Aandeelhouders In februari 2015 ging het bedrijf naar de beurs van Madrid. De introductiekoers was 58 euro per aandeel waarmee de beurswaarde uitkwam op 8,7 miljard euro. De Spaanse overheid verkocht 49% van de aandelen. Externe links (es) Site van AENA (en) Site van AENA Effectenbeurs van Madrid Koersinformatie AENA
Aena

Aena (Aeropuertos Españoles y Navegación Aérea) – hiszpańskie przedsiębiorstwo będące własnością Skarbu Państwa, które jest właścicielem i zarządcą wszystkich hiszpańskich lotnisk. AENA jest również odpowiedzialna za kontrolę ruchu powietrznego w całej Hiszpanii. Centrala znajduje się w stolicy kraju – Madrycie. Obecnie AENA wdraża program rozbudowy swoich lotnisk: 6,2 miliarda € zostało przeznaczone na rozbudowę i częściową modernizację największego portu lotniczego w kraju Madryt-Barajas, która zakończyła się w 2006 r. Kolejne rozbudowy lotnisk prowadzone są w dalszych największych lotniskach kraju: Barcelona-El Prat, Alicante i Málaga. Do programu ekspansji włączone zostały kolejne porty lotnicze, a ich rozbudowa prowadzona będzie w stosunku do zwiększenia się popytu na transport lotniczy. AENA jest największym operatorem lotniczym na świecie, posiada swoje udziały w portach lotniczych w takich krajach jak: Meksyk, USA, Kuba, Boliwia, Szwecja, Wielka Brytania i Kolumbia. Lotniska należące do AENA charakteryzują się nowoczesną fasadą budynków oraz wszystkie dostosowane są do potrzeb osób niepełnosprawnych. Największe hiszpańskie porty lotnicze należące do AENA: Port lotniczy Madryt-Barajas Port lotniczy Barcelona-El Prat Port lotniczy Palma de Mallorca-Son San Juan Port lotniczy Málaga Port lotniczy Gran Canaria Port lotniczy Alicante Port lotniczy Aeropuerto de Tenerife Sur Port lotniczy Walencja Port lotniczy Lanzarote Port lotniczy Girona Port lotniczy Ibiza Port lotniczy Fuerteventura Port lotniczy Sewilla Port lotniczy Bilbao Port lotniczy Tenerife Norte Port lotniczy Menorka Port lotniczy Santiago de Compostela Port lotniczy Murcja-San Javier Port lotniczy Jerez Port lotniczy Asturia Port lotniczy Grenada-Federico García Lorca Port lotniczy Vigo Port lotniczy Reus Port lotniczy La Coruña Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna AENA.es
Aena

Aena S.M.E., S.A. (Aeropuertos Españoles y Navegación Aérea) — іспанська державна компанія, яка є більшою частиною державної власності та керує внутрішніми та міжнародними аеропортами. Aena має інтереси в аеропортах Мексики, США, Куби, Колумбії, Бразилії, Болівії, Швеції та Великобританії. Маючи 34 іноземні холдинги, Aena є найбільшим у світі оператором аеропорту за кількістю обслугованих пасажирів. Аеропорти Аеропорти утримуються компанією Aena з початку 2011 року через 100% дочірню компанію Aena Aeropuertos, яка була створена як приватна компанія з обмеженою відповідальністю з метою можливої приватизації. Аеропорти в Іспанії З 46 іспанських аеропортів, якими керує Aena Aeropuertos, чотири знаходяться на Балеарських островах, вісім на Канарських островах і найбільший аеропорт Іспанії Мадрид-Барахас, який також є четвертим за завантаженістю аеропортом у Європі та десятим у світі. Helipuerto de Algeciras і Helipuerto de Ceuta в іспанському ексклаві Сеута в Північній Африці також управляються Aena. Міжнародні аеропорти Крім того, Aena Aeropuertos Internacional S.A. як і раніше експлуатує 27 аеропортів у 8 країнах. Примітки
Église Saint-Romain de Séville

L'église Saint-Romain (espagnol : iglesia de San Román) est un édifice religieux situé à Séville, en Espagne. Datant de 1356, elle est l'une des églises les plus anciennes de la ville et fait partie des églises gothique-mudéjares. Histoire Il s'agit d'une des vingt-quatre paroisses dans lesquelles est resté divisée Séville après être conquise en 1248 par le roi Ferdinand III de Castille. En 1356, l'archevêque Nuño a commandé que soit réédifiée l'église Saint-Romain existante, probablement en raison des dommages causés par le tremblement de terre qui a causé de graves dommages dans la ville. Par ses caractéristiques constructives, elle appartient au groupe des églises gothique-mudéjares de cette ville. Elle a également été - comme beaucoup d'autres de cette époque à Séville - modifiée aux XVII et XVIII siècle. Elle a été partiellement détruite par suite des troubles de la guerre civile en 1936. Elle a été restaurée en 1948. À partir de 1991 elle a été à nouveau soumise à des restaurations en étant ouverte de nouveau au culte en 2004. Église La tour présente un campanile baroque réalisé entre 1702 et 1707. Références (es) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en espagnol intitulé « Iglesia de San Román (Sevilla) » (voir la liste des auteurs). Liens externes (es) « Conocer Sevilla - Sevilla Informacion », sur artesacro.org (consulté le 5 octobre 2024) « Sevilla Iglesia de San Román », sur sevillaguia.com via Wikiwix (consulté le 5 octobre 2024) Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de l’Andalousie Portail de Séville