NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Estadio de La Cartuja

Het Estadio de La Cartuja is een multifunctioneel stadion in Sevilla, Spanje, meer bepaald in het noorden van de wijk Triana. Het stadion is geopend in 1999 speciaal voor de wereldkampioenschappen atletiek van dat jaar. Het stadion was onderdeel van de vergeefse poging van Sevilla om de Olympische Spelen van 2008 te organiseren. Tot de renovaties in 2025 had het stadion een capaciteit van 57.619 zitplaatsen. Na de geplande renovaties bedraagt de capaciteit van het Olympisch stadion ruim 70.000 stoelen. Daarmee is Estadio de La Cartuja het op drie na grootste stadion van Spanje en het grootste stadion van Andalusië. In 2003 werd er de finale van de UEFA Cup gespeeld tussen Celtic FC en FC Porto. In 2004 won het Spaanse tennisteam er de finale van de Davis Cup 2004. Het stadion heeft geen vast bespeler omdat de beide plaatselijke professionele voetbalteams in hun eigen stadion zijn blijven spelen; Real Betis in het Estadio Benito Villamarín en Sevilla FC in het Estadio Ramón Sánchez Pizjuán. Soms speelt het nationale Spaanse elftal er zijn interlands. Het stadion werd voor drie groepswedstrijden en een achtste finale gebruikt tijdens het Europees kampioenschap voetbal 2020. Het stadion verving hiermee het San Mamés-stadion in Bilbao waarin deze wedstrijden oorspronkelijk gespeeld zouden worden, maar door de aanhoudende coronapandemie niet gegarandeerd kon worden dat er publiek bij de wedstrijden kon zijn. Sevilla bood deze garantie wel. In 2025 en 2026 werd de finale van de Copa del Rey hier gespeeld. Externe links (en) fussballtempel.net - Info over Spaanse voetbalstadions op fussballtempel.net (en) foto's op fussballtempel.net
Estadio La Cartuja

Estadio La Cartuja – wielofunkcyjny stadion (piłkarsko-lekkoatletyczny), usytuowany na rzecznej wyspie Cartuja, w granicach administracyjnych Sewilli oraz Santiponce, zbudowany w latach 1997–1999 i otwarty 5 maja 1999. Pojemność jego trybun wynosi 71 374 miejsc (3. miejsce wśród obiektów sportowych w Hiszpanii). Właścicielem i operatorem obiektu jest Sociedad Estadio Olímpico de Sevilla S.A., którą tworzy sześć podmiotów: Wspólnota autonomiczna Andaluzji (40%), Królestwo Hiszpanii (25%), Miasto Sewilla (19%), Prowincja Sewilla (13%) oraz kluby piłkarskie Real Betis (1,5%) i Sevilla FC (1,5%). Historia Decyzję o budowie stadionu podjęto w związku z ubieganiem się przez Sewillę o prawo organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2004 i 2008 roku. Pierwotnie planowano, by na co dzień gospodarzami obiektu były obydwa czołowe kluby z tego miasta, jednak na skutek protestów kibiców, zarówno władze Realu Betisu, jak i Sevilli FC nie wyraziły na to zgody. Dopuściły one jedynie okresowe przenosiny na La Cartuję na czas zamknięcia ich własnych stadionów (np. z powodu remontów). Roboty budowlane rozpoczęto w 1997 r. według projektu dwóch sewilskich architektów – Antonia Cruza Villalóna i Antonia Ortiza Garcíi z biura Cruz y Ortiz Arquitectos. Inaugurację obiektu stanowił towarzyski mecz piłkarski Hiszpania – Chorwacja (3:1), rozegrany 5 maja 1999. 26 czerwca 1999 po raz pierwszy odbyło się na nim finałowe starcie Pucharu Króla (Atlético Madryt – Valencia CF 0:3). W lipcu 1999 r. był on natomiast areną lekkoatletycznych mistrzostw Hiszpanii, a miesiąc później również mistrzostw świata w lekkoatletyce. 30 czerwca 2001 po raz drugi gościł finał Pucharu Króla (Celta Vigo – Real Saragossa 1:3). 21 maja 2003 rozegrano na nim finałowy mecz Pucharu UEFA sezonu 2002/2003, pomiędzy FC Porto i Celtikiem Glasgow (3:2). Dwukrotnie Estadio La Cartuja było areną finałowych pojedynków tenisowego Pucharu Davisa (w 2004 r. i w 2011 r.). W 2018 r. stadion został zamknięty na skutek fatalnego stanu technicznego dachu, którego naprawę ukończono w 2020 r. W tym samym roku podpisano umowę o współpracy z Królewskim Hiszpańskim Związkiem Piłki Nożnej, na mocy której La Cartuja stała się miejscem rozgrywania sześciu kolejnych finałów Pucharu Króla (2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 i 2026) oraz międzypaństwowych meczów seniorskiej reprezentacji Hiszpanii. Na przestrzeni lat obiekt stał się również siedzibą kilku firm i organizacji, a także miejscem przeprowadzania wielu imprez kulturalnych oraz muzycznych. Euro 2020 23 kwietnia 2021 ogłoszono, że ze względu na restrykcje związane z pandemią COVID-19 w Kraju Basków, Estadio La Cartuja zastąpi stadion San Mamés w Bilbao w organizacji meczów piłkarskich Mistrzostw Europy 2020. Na tym obiekcie odbyły się trzy spotkania grupy E z udziałem reprezentacji Hiszpanii (ze Szwecją, Polską i Słowacją) oraz jedno spotkanie 1/8 finału między Belgią a Portugalią. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa stadionu (hiszp.) Stadion na portalu stadiony.net (pol.)
Estádio de La Cartuja

O Estádio Olímpico de La Cartuja é um estádio multiuso localizado em Sevilha, na Espanha. O estádio foi inaugurado pelo Rei de Espanha Juan Carlos I em 5 de maio de 1999, para o Campeonato Mundial de Atletismo de 1999; e é denominado "estádio olímpico" pois foi projetado seguindo os critérios do Comité Olímpico Internacional visando sediar os Jogos Olímpicos de 2004. Grandes obras de modernização e expansão do estádio foram finalizadas em 2025, nomeadamente a remoção da pista de atletismo e consequente rebaixamento do relvado, que elevou a capacidade de 57 600 lugares para os 70 000 lugares, de modo a se poder receber o Campeonato do Mundo da FIFA de 2030. Apesar disso, o estádio continua sendo considerado um elefante branco, ficando vazio quase que 320 dias do ano. Entre os eventos realizados no estádio estão a final da Copa da UEFA de 2002-2003, entre FC Porto e Celtic FC, a Copa do Rei de 1998-1999, entre Valencia CF e Atlético de Madrid, além de algumas partidas amistosas da Seleção Espanhola de Futebol e da Final da Copa Davis de tênis de 2004. Esporte UEFA Euro 2020 O Estádio de La Cartuja recebeu quatro jogos da UEFA Euro 2020, três jogos do Grupo E e um jogo das oitavas de final. Concertos Referências
Estadio Olímpico de La Cartuja

Estadio de La Cartuja sau "Estadio Olímpico" de Sevilla este un stadion multi-uz din Isla de la Cartuja în Sevilla, Spania. Cunoscut după numele său simplu 'la Cartuja', stadionul a fost construit în 1999 pentru Campionatul Mondial de Atletism din 1999 și are o capacitate de 57.619 de locuri. A fost stadionul gazdă în finala Cupei UEFA 2003 dintre Celtic și FC Porto. Stadionul era inclus în candidatura Spaniei pentru Jocurile Olimpice de vară din 2004 și 2008. După ultimul eșec al Spaniei în a găzdui Olimpiada, stadionul a rămas nefolosit, întrucât ambele cluburi de fotbal majore ale Sevillei Real Betis și FC Sevilla utilizau propriile stadioane. Totuși, ambele și-au exprimat intenția de a se muta temporar pe La Cartuja în timpul reconstrucției stadioanelor lor. Echipa națională de fotbal a Spaniei și-a jucat uneori meciurile de acasă pe acest stadion, și de asemenea el a mai găzduit o finală de Copa del Rey. Meciul de acasă a lui Real Betis contra lui Villarreal din 31 martie 2007 de asemenea a avut loc aici din cauza penalizării temporare a arenei Manuel Ruiz de Lopera. Federația Spaniolă de Tenis l-a ales de două ori pentru a găzdui finala Davis Cup, în 2004 și 2011. Meciuri internaționale Note Legături externe Materiale media legate de Estadio Olímpico de La Cartuja la Wikimedia Commons Official website Arhivat în 28 ianuarie 2011, la Wayback Machine. Spanish football stadiums Photos of the Estadio Olimpico Football Temples of the World Estadios de Espana en
Ла-Картуха

Стадион Ла-Картуха (исп. Estadio La Cartuja de Sevilla), ранее — Олимпийский стадион Севильи (исп. Estadio Olímpico de Sevilla) — футбольный (прежде мультиспортивный) стадион в Севилье (Андалусия, Испания), располагающийся на одноимённом острове (в переводе с испанского — остров картезианского монастыря) посреди реки Гвадалкивир. Был построен в 1997 году специально к чемпионату мира по лёгкой атлетике. Третий по вместимости футбольный стадион страны. Дважды включался в олимпийскую заявку Севильи на игры 2004 и 2008 годов. Несмотря на то, что в Севилье базируются два футбольных клуба Ла-Лиги — «Реал Бетис» и «Севилья», — стадион не является домашней ареной ни для одного из этих клубов, предпочитающих свои собственные футбольные арены. «Реал Бетис» с начала сезона 2025/26 проводит здесь свои домашние матчи на время реконструкции стадиона «Бенито Вильямарин». Некоторые матчи на стадионе проводит домашние матчи мужская и женская сборные Испании по футболу, кроме того финалы кубка Короля по футболу в 1999 и 2001 годах, а также с 2020 года традиционно играются на «Ла-Картухе». 21 мая 2003 года на стадионе был сыгран финальный матч розыгрыша Кубка УЕФА 2002/03, на котором в присутствии 52 972 зрителей клуб «Порту» взял верх над «Селтиком» (3:2 доп. время). Кроме того, стадион принял четыре матча чемпионата Европы по футболу 2020 года (три матча сборной Испании на групповом этапе и один матч 1/8 финала) и два матча финальной стадии женской Лиги наций УЕФА 2024 года (полуфинал и финал с участием женской сборной Испании, выигравшей титул). «Ла-Картуха» претендует на проведение матчей чемпионата мира по футболу 2030 года. В 2025 году стадион расширен до 70 000 зрителей. Матчи чемпионата Европы по футболу 2020 года Примечания Ссылки Официальный сайт Архивная копия от 5 августа 2018 на Wayback Machine стадиона (исп.)
Олимпијски стадион у Севиљи

Олимпијски стадион у Севиљи или Стадион де Ла Картуха (шп. Estadio Olímpico de La Cartuja) је стадион у Севиљи, Шпанија. Налази се на острву Картуха (Isla de La Cartuja). Стадион има капацитет од 57.619 седећих места и трећи је по величини у Шпанији, иза стадиона Камп ноу у Барселони и Сантијаго Бернабеу у Мадриду. Иако Севиља има два фудбалска клуба у Првој лиги, Севиљу и Реал Бетис, они ипак не користе овај стадион већ домаће утакмице играју на својим стадионима. Повремено на њему своје утакмице игра фудбалска репрезентација Шпаније. Тренутно се највише користи за велике сценске наступе, а такође је дом многим компанијама и организацијама. Историја Стадион је отворио краљ Шпаније Хуан Карлос I 5. маја 1999, када је одиграна фудбалска пријатељска утакмица између репрезентација Шпаније и Хрватске (3:1). Од 20. до 29. августа 1999. на њему је одржано 7. Светско првенство у атлетици на отвореном, за чије потребе је и изграђен и пројектован. Јула исте године на њему је одржано и првенство Шпаније у атлетици. Иако је било планирано да стадион након светског првенства користе и два фудбалска клуба из Севиље, Севиља и Реал Бетис, навијачи оба тима су показали незадовољство овом почетном идејом па се то није остварило, мада ова два клуба повремено користе стадион за званичне утакмице. На Олимпијском стадиону су одиграна два финала Купа Шпаније, 1999. између Валенсије и Атлетико Мадрида (3:0) и 2001. између Селте Виго и Реал Сарагосе (1:3). Дана 21. маја 2003. на њему је одиграно финале Купа УЕФА за сезону 2002/03, у којем је португалски Порто савладао шкотски Селтик са 3:2. Краљевски тениски савез Шпаније је два пута изабрао Олимпијски стадион за домаћина финала Дејвис купа, 2004. и 2011. године. За оба финала био је постављен привремени кров на једном делу стадиона, где је постављена шљака, а стадион је тада могао да прими 27.700 гледалаца. Шпанија је оба пута освојила трофеј, први пут победивши Сједињене Америчке Државе (3:2), а други пут Аргентину (3:1). Утакмице репрезентације Фудбалска репрезентација Шпаније је на овом стадиону одиграла четири утакмице. Референце Спољашње везе Званичан сајт Слике стадиона на fussballtempel.net
Sevillas olympiastadion

Sevillas Olympiastadion (spanska: Estadio Olímpico de la Cartuja) är en multifunktionsarena som ligger i Sevilla. Arenan byggdes klart 1999, och Världsmästerskapen i friidrott 1999 arrangerades på arenan. 57 619 (tidigare 73 000) åskådare får plats på arenan som fått 5-stjärnor på UEFA:s arenaranking. 2003 spelades UEFA-cupfinalen mellan Celtic FC och FC Porto på arenan. Arenan byggdes för Sevillas ansökan om de Olympiska sommarspelen 2004 och 2008. Ansökningen misslyckades dock, men arenan fick ändå namnet Olympiastadion. Trots att Sevilla har två klubblag i La Liga (Real Betis och Sevilla FC) spelar ingen av dem sina hemmamatcher på arenan. Däremot spelar Spaniens herrlandslag i fotboll på arenan ibland. Under Europamästerskapet i fotboll 2020 spelades fyra matcher här, bland annat Sveriges första gruppspelsmatch mot Spanien den 14 juni 2021. Referenser
Олімпійський стадіон (Севілья)

Олімпійський стадіон Севілья (ісп. Estadio Olímpico de la Cartuja)- спортивний стадіон в Іспанії. Збудований спеціально до Чемпіонату світу з легкої атлетики. Стадіон розрахований на 57 619 глядачів. Двічі включався в заявку Севільї на проведення олімпійських ігор 2004 та 2008 року. З 2025 року, у звʼязку з реконструкцією стадіону «Беніто Вільямарін» свої матчі на цьому стадіоні проводить «Реал Бетіс». Спортивні події 1999 Чемпіонат світу з легкої атлетики 2003 Порту — Селтік 3:2 (фінал Кубка УЄФА) 2004 Іспанія— США 3:2 (фінал Кубка Девіса) З 2020 року на стадіоні традиційно відбуваються фінальні матчі Кубка Іспанії з футболу. Посилання Сторінка стадіону на WorldStadiums.com
Faro de Punta Europa

El Faro de Punta Europa​ (en inglés:Europa Point Lighthouse) es uno de varios faros en Gibraltar. Tiene una ubicación estratégica: en Punta Europa, en el territorio británico de ultramar de Gibraltar, y en el extremo sur de la península ibérica, en la entrada al mar Mediterráneo. La torre cilíndrica está pintada de blanco, con una banda ancha horizontal roja en el centro. Construido en 1841, el faro se activó en el extremo sur del Peñón de Gibraltar, fue completamente automatizado en 1994, y es gestionado por Trinity House. También conocido como el Faro Trinity y la Torre Victoria, el Faro de Punta Europa, tiene un diseño clásico británico, siendo construido por primera vez en 1838. Sir Alexander George Woodford (1882/70 ), gobernador y Comandante en Jefe de Gibraltar, colocó la primera piedra de los cimientos del faro el 26 de abril de 1838, con la ayuda de la Orden masónica de Gibraltar. Véase también Faro Navegación Referencias
Latarnia morska Europa Point

Latarnia morska Europa Point – latarnia morska położona na południowym skraju Gibraltaru. Patent na budowę na Europa Point latarni morskiej został nadany w formie ustawy przez Parlament Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w 1838 roku dla Trinity House, która w 1894 roku stała się General Lighthouse Authority for Gibraltar. Jest to jedyna nadzorowana przez Trinity House latarnia morska znajdująca się poza terytorium Wielkiej Brytanii. W latach 1864, 1875 oraz 1894 dokonano modernizacji i wymiany optyki latarni. Zwiększono światłość latarni do około 35000 kandeli. Podobnie na początku XX wieku zostały dokonane kolejne modyfikacje. W latach 1954–1956 przeprowadzono duże prace modernizacyjne oraz zelektryfikowano stację. Latarnia została w pełni zautomatyzowana w 1994 roku i jest nadzorowana przez Gibraltar Port Authority. 14 lutego 2014 roku został wyłączony sygnał mgłowy. Przypisy
Europa Point fyr

Europa Point fyr är en fyr på Europa Point på Gibraltars sydspets. Den 19 meter höga fyren, som ritades av Sir Alexander Woodford, är byggd av tegel och tändes första gången i augusti 1841. Den var ursprungligen försedd med en fast lins och en oljelampa med en veke. År 1864 byttes fyrlyktan ut mot en lampa med fyra vekar och en bättre lins och år 1875 byttes den ut mot en fotogenlampa. Omkring år 1894 installerades en fyrapparat med roterande lins och en fyrlykta med åtta vekar. Fyren försågs också med en mistlur som avgav två signaler var femte minut vid dimma och dålig sikt. Fyrapparaten har uppgraderats vid flera tillfällen och 1954–1956 höjdes fyren med 1,8 meter för att ge plats till en fyrlykta med fast rött sken. Fyren, som automatiserades år 1995, visar vitt intermittent sken var tionde sekund, samt fast rött sken. Lysvidden är 18 sjömil. Fyren på Europa Point är den enda fyr utanför Storbritannien som drivs av engelska Trinity House. År 2017 byttes fyrapparaten ut mot LED-lampor och den gamla andra ordningens fresnellins skänktes till Gibraltars universitet där den är utställd. Fyrplatsen öppen men själva fyren är stängd för allmänheten. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Europa Point fyr.
Estadio Municipal Juan Rojas

Estadio Municipal Juan Rojas is a rugby stadium in Almería, Spain. It was initially used as the stadium of football club AD Almería as well as UD Almería matches until it was replaced by Estadio de los Juegos Mediterráneos in 2004. The capacity of the stadium is 13,468 spectators. In 2017, the stadium was partially demolished to expand the pitch, in order to be able to host the rugby union matches of the local team UR Almería. It was finally re-inaugurated on 8 September 2018. References External links Stadium history Estadios de España (in English)
Stadio Juan Rojas

Lo stadio municipale Juan Rojas (in spagnolo estadio municipal Juan Rojas) è uno stadio sportivo situato ad Almería, in Spagna. È stato costruito nel 1976 e ha una capacità di quasi quattordicimila spettatori. È stato utilizzato dall'Almería fino al 2004, anno in cui è stato inaugurato lo stadio dei Giochi del Mediterraneo. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio municipale Juan Rojas Collegamenti esterni (EN) Chris Clements, Almeria – Estadio Municipal Juan Rojas, su estadiosdeespana.com. URL consultato il 7 febbraio 2017 (archiviato dall'url originale il 21 giugno 2017).
Муніципальний стадіон імені Хуана Рохаса

Міський стадіон імені Хуана Рохаса (ісп. Estadio Municipal Juan Rojas) — регбійний стадіон у місті Альмерія, Іспанія. Місткість стадіону складає 13,468 глядачів. Нсить назву на честь легендарного футболіста «Альмерії» Хуана Рохаса, який раптово помер у 2000 році. Історія Стадіон був побудований в листопаді 1975 року і отримав назву «Антоніо Франко Наварро» (ісп. Antonio Franco Navarro). Спочатку він використовувався як стадіон футбольного клубу «Альмерія», поки команда не переїхала на нову арену «Хуегос Медітерранеос» в 2004 році, а на цьому стадіоні залишилась виступати резервна команда. У 2017 році стадіон був частково знесено, щоб розширити поле і отримати можливість провести матчі з регібі місцевої команди «Альмерія». Він був нарешті знову відкритий 8 вересня 2018 року. Примітки Посилання Історія стадіону Estadios de España [Архівовано 4 березня 2016 у Wayback Machine.] (англ.)
Mercadona

Mercadona és una empresa valenciana de distribució de queviures que va néixer el 1981 de la mà de Juan Roig, que en segueix essent el president executiu. Integrada en el sector dels supermercats, els supermercats Mercadona, amb una espai de vendes d'uns 1.300 metres quadrats de mitjana, responen a un model de comerç urbà de proximitat, del mateix estil que els seus competidors. Història L'any 2005, l'empresa Supermercats Mercadona en va arribar a una facturació de 10.338 milions d'euros es va convertir en la primera cadena espanyola de supermercats. El desembre del 2008 l'empresa ja tenia 1.200 supermercats i 62.000 persones treballant-hi. El 2013 van denunciar que Mercadona tirava lleixiu al menjar rebutjat per evitar que les persones necessitades que recullen aliments als contenidors d'escombraries ho fessin. Controvèrsies Des de l'any 2004 la federació de sindicats CNT-AIT manté una lluita laboral amb Mercadona que han anat destapant els mateixos treballadors i treballadores de l'empresa. Els casos més destacats i coneguts als mitjans de premsa i internet, són les sentències fermes per assetjament laboral a les treballadores de l'empresa, pressions i pràctiques antisindicals. També un col·lectiu de treballadors de Mercadona a Sant Sadurní d'Anoia va patir la vaga indefinida més llarga de la història de Catalunya. La vaga va començar el mes de març del 2006 i sis mesos després, en el mes de setembre, encara continuava obert el conflicte i la vaga. L'any 2013 va sortir a la llum la donació de 240.000 euros que feu per a finançar el Partit Popular, segons que es va desprendre de la comptabilitat secreta de l'extresorer del partit, Luis Bárcenas. A Catalunya aquest supermercat incompleix el codi de consum 22/10 de la Generalitat de Catalunya pel fet de no etiquetar els seus productes en català. El 2015 Mercadona tractà de desmentir els rumors sobre els orígens estrangers dels productes que ven. L'any 2021, la Directa va publicar algunes pràctiques abusives de la cadena de supermercats com la presència i competència deslleial en 28 mercats municipals de l'Estat espanyol que ha derivat en la jubilació anticipada i la fuga de venedores en no poder competir-hi en preus i horaris, així com la publicitat maquillada en els mitjans de comunicació o el fet de fixar a la baixa, com a comercialitzadors, el preu a les llotges de fruites i hortalisses i que a través de la cadena de distribució arriben a encarir-se un 572% en el cas de les taronges i un 994% en els cas de les llimes segons la COAG. Referències
Mercadona

Mercadona je španělský řetězec supermarketů zaměřený na prodej potravin a drogistického zboží. Sídlí ve městě Tavernes Blanques nedaleko Valencie. Firmu založil v roce 1977 jako řeznický obchod Francisco Roig Ballester a od roku 1981 ji vede jeho syn Juan Roig Alfonso, druhý nejbohatší muž ve Španělsku. Rodina Roigova drží 89 % akcií společnosti. Mercadona začala v roce 1982 jako první španělský obchod používat čárové kódy a v roce 2001 zavedla prodej po internetu. Společnost rezignovala na reklamní akce a založila svoji strategii na nízkých cenách, kterých dosahuje mj. odběrem zboží přímo do výrobců a snižováním nákladů na obaly. Na žebříčku firem podle dobré pověsti, sestaveném organizací RepTrak, se v roce 2009 umístila jako devátá na světě. Celkový výnos v roce 2020 činil 26,7 miliard eur. Firma provozuje více než 1600 prodejen a pracuje pro ni okolo 90 000 zaměstnanců. Mercadona provozuje čtyři firemní školky. Působí ve všech španělských provinciích, je největším obchodním řetězcem v zemi a ovládá 13,5 % španělského trhu s potravinami. V červenci roku 2019 otevřela Mercadona v portugalském Vila Nova de Gaia první zahraniční pobočku. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mercadona na Wikimedia Commons Oficiální stránky