NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tecnomat

Tecnomat anciennement Bricoman est une enseigne de distribution spécialisée dans les matériaux et l'outillage pour la construction et la rénovation exploitée par la société du même nom. Créée le 22 octobre 1998, l'enseigne est à l'origine spécialisée dans la grande distribution bricolage avec une offre discount. Elle fait désormais partie du Pôle Professionnel du groupe Adeo depuis 2014. Historique 1979 : le groupe Louis Delhaize ouvre le premier Bricoman à Châtelineau (Hainaut, Belgique) 1994 : revente de l'enseigne au groupe Leroy Merlin 1998 : création de l'entreprise Bricoman en France 1999 : ouverture du 1er magasin-dépôt à Lyon 2004 : lancement de Bricoman Espagne (Bricomart) 2006 : ouverture du premier magasin espagnol à Séville 2007 : ouverture du premier magasin polonais à Varsovie 2008 : Ouverture du premier magasin italien à Cagliari 2015 : Bricoman France, opère un repositionnement stratégique et devient une enseigne à destination des professionnels. 2016 : ouverture des magasins de Toulon, Soissons, Caen, Clermont-Ferrand. 2017 : 1re participation pour Bricoman au Mondial[source insuffisante] du bâtiment, salon 100% professionnel 2017 : Bricoman annonce la fermeture de 4 magasins dont 2 en Alsace, ceux de Sausheim et Brumath, ainsi que Laval et Pontault-Combault. 24 janvier 2018 : ouverture du premier magasin brésilien à São Paulo, sous le nom d'OBRAMAX. 23 octobre 2025 : Pierre-Louis Gras, l'un des dirigeants de l'enseigne, annonce un changement de nom pour les magasins en France, dans la continuité du virage vers le monde professionnel : à partir du printemps 2026, ils se nomment Tecnomat. Identité visuelle Notes et références Liens externes Site officiel Ressource relative aux organisations : SIREN Portail des entreprises Portail du bâtiment et des travaux publics Portail de la France
Bricoman

Bricoman, dal 2022 rinominata in Italia come Tecnomat, in Spagna come Obramat e dal 2018 come Obramax in Brasile è un'azienda francese operante nella grande distribuzione, specializzata in edilizia, utensileria, falegnameria, elettricità, idraulica e arredo bagno. Oltre alle nazioni citate è presente anche in Polonia. È parte di Groupe Adeo dal 2014. Bricoman in Italia Nel 2022 l'azienda in Italia ha deciso di cambiare nome e logo diventando Tecnomat. Ad Agosto 2023 l'azienda ha 31 punti vendita in Italia, con superficie di vendita da 5.000 m² a 10.000 m². Con l'apertura nel 2026 a Isola delle Femmine i punti vendita in Sicilia diventano 3. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Bricoman Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tecnomat.it.
Bricoman

Bricoman – sieć francuskich składów remontowo-budowlanych, należąca do Groupe Adeo. Nazwa sieci nawiązuje do idei zrób to sam (fr. bricolage) i są to sklepy zapewniające towar dla majsterkowiczów i prowadzących remonty. Historia 1998: powstanie firmy Bricoman we Francji 1999: otwarcie pierwszego francuskiego sklepu w Lyonie 2007: otwarcie pierwszego polskiego sklepu w Warszawie Linki zewnętrzne Oficjalna strona sieci (pol.) Oficjalna strona sieci (fr.)
Brigade "Rey Alfonso XIII" II of the Legion

The Brigade "Rey Alfonso XIII" II of the Legion (BRILEG) is a major tactical military formation of the Spanish Legion comprising two tercios with elements based in Viator (Almeria) and Ronda (Málaga) History The Brigade was created on August 11, 1995, occupying the facilities of the former XXIII Motorized Infantry Brigade. In 1996 the brigade was granted the denomination of "King Alfonso". The new Brigade was part of the Army's Rapid Action Forces, which in 2006 was renamed Light Force Command. It reorganized in 2015 into a Light Multi-Purpose Organic Brigade. Structure Brigade "Rey Alfonso XIII" II of the Legion, in Viator Headquarters Bandera II of the Legion, in Viator Light Armored Cavalry Group of the Legion "Reyes Católicos" II, in Ronda (Centauro tank destroyers and VEC-M1 cavalry scout vehicles) Tercio "Juan de Austria" No. 3 of the Legion, in Viator Protected Infantry Bandera "Valenzuela" VII/3 (BMR-M1 armored personnel carriers) Protected Infantry Bandera "Colón" VIII/3 (BMR-M1 armored personnel carriers) Tercio "Alejandro Farnesio" No. 4 of the Legion, in Ronda Motorized Infantry Bandera "Millán Astray" X/4 Field Artillery Group II of the Legion, in Viator (L-118A1 105 mm towed howitzers) Engineer Bandera II of the Legion, in Viator Logistic Group II of the Legion, in Viator References
Brigada da Legião do Rei Alfonso XIII

A Brigada de la Légion Rey Alfonso XIII (BRILEG) é uma importante formação militar tática da Legião Espanhola composta por 2 tercios com elementos baseados em Viator ( Almeria ) e Ronda ( Málaga ) História A Brigada foi criada em 11 de agosto de 1995, ocupando as instalações da antiga XXIII Brigada de Infantaria Motorizada. Em 1996, a brigada recebeu a denominação de "Rei Alfonso". A nova Brigada fazia parte das Forças de Ação Rápida do Exército, que em 2006 foi rebatizada de Comando da Força Leve. Ela foi reorganizada em 2015 em uma Brigada Orgânica Multifuncional Leve. Estrutura Legion HQ (Viator) Unidade HQ de Serviços "Álvarez de Sotomayor" 3ª Legião Tercio "Don Juan de Austria" ( Almería ) 7ª-3ª Infantaria protegida Bandeira "Valenzuela" 8º-3º Bandeira da infantaria protegida "Colon" Grupo de Artilharia Batalhão de Engenharia Grupo de Logística Grupo de cavalaria leve blindada "Monarcas Católicos" Empresa de Inteligência Banda Militar 4ª Legião Tercio "Alejandro Farnesio" 10º Batalhão de Legião "Millán Astray" Empresa de defesa anti-tanque Signals Company Referências
Iglesia de Nuestra Señora de la Asunción (La Rambla)

La iglesia de Nuestra Señora de la Asunción es una iglesia ubicada en el municipio español de La Rambla, en la provincia de Córdoba. Desde 2003 cuenta con el estatus de bien de interés cultural. Descripción La iglesia, de origen medieval, a lo largo de su historia ha sufrido reconstrucciones sucesivas que han modificado su fábrica.​ Tras los destrozos causados en 1483 por la incursión del rey granadino Boabdil se rehízo su edificación en tiempos de los Reyes Católicos, configurándose entonces como una iglesia de cinco naves.​ Esta obra se concluyó hacia 1530 con la construcción de la portada plateresca, obra de Hernán Ruiz I.​ Dicha portada presenta caracteres góticos en los potentes machones que la encuadran, aunque los rasgos platerescos destacan en ella dando lugar a una composición decorada con pilastras y balaustres en los dos cuerpos que la conforman.​ Toda la ornamentación sigue los cánones del primer Renacimiento español, con grutesco que otorga un suntuoso aspecto decorativo al conjunto.​ En 1788 el inmueble se volvió a reconstruir estando finalizadas las obras en 1799.​ Estas reformas conforman un templo neoclásico con resabios barrocos que conserva algunos elementos anteriores a su reedificación y que vienen a completar el valor histórico artístico del inmueble.​ El 27 de mayo de 2003 fue declarado Bien de Interés Cultural, con categoría de monumento, a través de un decreto publicado el 16 de junio de ese mismo año en el Boletín Oficial de la Junta de Andalucía.​ Referencias Este artículo incluye contenido derivado de una disposición relativa al proceso de protección, incoación o declaración de un bien cultural o natural publicada en el Boletín Oficial de la Junta de Andalucía n.º 113 (texto), el cual está libre de restricciones conocidas en virtud del derecho de autor de conformidad con lo dispuesto en el artículo 13 de la Ley de Propiedad Intelectual española. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Iglesia de Nuestra Señora de la Asunción.
Cathédrale de Guadix

La cathédrale de l'Incarnation (en espagnol : catedral de la Encarnación) est une cathédrale catholique située dans la ville de Guadix, dans la communauté autonome d'Andalousie, en Espagne. Elle est le siège du diocèse de Guadix-Baza. Sa construction a commencé au XVIe siècle et fut terminée au milieu du XVIIIe siècle. Elle est de style baroque. Historique L'édifice fut construit à partir d'un projet de Diego de Siloé à l'endroit où se trouvait l'ancienne mosquée Al-hama qui, après la reconquête de la ville, avait été convertie en cathédrale. La mosquée elle-même avait été construite sur une construction chrétienne wisigothique précédente. Les travaux subissent une pause entre 1574 et 1594, lorsque l'évêque Juan de Fonseca y Guzmán (1594-1604) trouva les fonds pour poursuivre le projet. Entre la fin du XVIIe siècle et le début du siècle suivant, les travaux connurent un nouvel élan, grâce à l'aide financière du roi. Architecture Extérieur La façade est un bel exemple de l'architecture baroque, avec deux corps massifs et un pinacle, et des lignes concaves et convexes alternées ; le grand arc central, flanqué de deux linteaux composés de groupes de colonnes à base large. La partie supérieure a été réalisée par Fernández Pachote et Domingo Thomas ; Antonio Valeriano Moyano a sculpté l'Incarnation en marbre. Intérieur La chapelle de Don Tadeo montre de fortes influences structurelles italiennes dans sa solution au problème des voûtes en arc au sein d'une structure cylindrique. Un autre élément notable est la façade de la sacristie, avec son fronton de style Renaissance, son entablement, et l'arc entre les colonnes corinthiennes avec les armoiries des évêques de la ville. La construction du clocher a commencé vers 1559 et s'est achevée en 1863. Il est de forme carrée et, à plus de 30 m, c'est la plus haute structure de la ville. Le sommet est accessible par 160 marches d'un escalier en colimaçon double. Le sommet est également entouré d'un balcon qui permet une vue panoramique à 360 degrés ; il est ouvert au public. Il est surmonté d'une statue du Sacré-Cœur de Jésus de 4,5 m de haut, réalisée par Amadeo Ruiz Olmos (es) et installée en 1945. La statue comporte un mécanisme — restauré en 2022 après des décennies de panne — qui la fait tourner lentement en cycles de 12 heures, et une lumière rouge sur sa poitrine qui s'allume chaque nuit après le coucher du soleil. Protection L'édifice fait l’objet d’un classement en Espagne au titre de bien d'intérêt culturel depuis le 3 juin 1931. Galerie Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Guadix Cathedral » (voir la liste des auteurs). Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des cathédrales d'Espagne Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org (es) Moyano Villareal, Antonio Valeriano : La Anunciación, Academia colecciones Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Andalousie Portail du catholicisme Biens d’intérêt culturel en Espagne
Cattedrale di Guadix

La cattedrale di Santa María (in spagnolo: catedral de la Encarnación de Guadix) è il principale luogo di culto del comune di Guadix, in Spagna, sede vescovile dell'omonima diocesi. Storia Il tempio fu costruito a partire da un progetto di Diego de Siloé nel luogo dove esisteva la precedente moschea Al-hama che, dopo la riconquista della città, era stata convertita in cattedrale. Va comunque ricordato che la stessa moschea fu costruita sopra un tempio cristiano-visigoto precedente. I lavori subiscono una pausa tra il 1574 e il 1594, quando il vescovo Juan de Fonseca trova i fondi per proseguire con il progetto. Tra la fine del XVII secolo e l'inizio del secolo successivo, i lavori trovano un nuovo impulso, grazie all'aiuto economico del re. Arte La facciata della cattedrale è uno stupendo esempio di stile barocco. L'elemento più interessante della cattedrale è il suo volume compatto. Note Voci correlate Diocesi di Guadix Cattedrali in Spagna Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Guadix Collegamenti esterni Sito ufficiale, su catedraldeguadix.es. (EN) Cattedrale di Guadix, in GCatholic.org. Cattedrale di Guadix, su archINFORM.
Katedra w Guadix

Katedra Wcielenia (hiszp. Catedral de la Encarnación) – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się w hiszpańskim mieście Guadix. Historia Diecezja Guadix jest wzmiankowana po raz pierwszy w 313 roku. W następnych stuleciach znajdowała się tutaj wizygocka katedra, która została zburzona, a na jej miejscu wzniesiono meczet. Pod koniec XV wieku miasto zostało zajęte przez chrześcijan a katolickie biskupstwo w 1492 reaktywował papież Innocenty VIII. Rozpoczęto przekształcanie meczetu w katolicką katedrę. Przebudową latach 1510–1520 kierował Pedro Morales. W 1549 rozpoczęto rozbudowę świątyni w stylu renesansowym na podstawie projektu Diega de Siloégo, a następnie Ambrosia Vica (za jego czasów wzniesiono drugą kondygnację wieży). Prace przerwano ok. 1568 i wznowiono dopiero w 1713, kierownictwo nad nimi przejął Blas Antonio Delgado, lecz już w 1714 zastąpili go Vicente Acero i Gaspar Cayón Orozco de la Vega. W 1715 wybudowano trzecią kondygnację wieży i zwieńczono ją wiatrowskazem. W latach 1754–1799 wzniesiono istniejącą do dziś barokową fasadę. Przebudowę ostatecznie ukończono 5 listopada 1799. Obecne, ośmioboczne zwieńczenie dzwonnicy powstało w 1863 roku, a hełm wzniesiono dopiero w 1945. Architektura Kościół trójnawowy, łączący elementy gotyku, renesansu i baroku. Fasadę zdobią trzy portale oraz rzeźby z 1992, zainstalowane na miejscu wcześniejszych, zniszczonych podczas hiszpańskiej wojny domowej. Elewację południowo-zachodnią zdobi portal poświęcony św. Jakubowi, wykonany w XVIII wieku, prawdopodobnie przez Vicentego Acera, a na elewacji południowo-wschodniej znajduje się barokowy portal św. Torkwata, wzniesiony w 1728 przez Gaspara Cayóna. Nad skrzyżowaniem naw znajduje się kopuła z ok. 1730 roku. Przy filarach tęczy znajdują się drewniane rzeźby aniołów, wykonane w XVIII wieku przez Torcuata Ruiza del Perala, który wykonał również bogato zdobioną ambonę. Pierwsze stalle w nawie głównej wykonano w 1531, obecne pochodzą z lat 1741–1781. Są one wykonane z drewna cyprysowego, zdobią je figury świętych. Oryginalne rzeźby zniszczono podczas wojny domowej między 1936 a 1939 rokiem, obecne są ich swobodną rekonstrukcją sprzed 2018. Prócz tego wnętrze katedry zdobi kopia piety watykańskiej, przywieziona do Guadix w 1930 i odrestaurowana w 2001. Korpus nawowy otaczają liczne kaplice boczne. Na dzwonnicy zawieszonych jest 15 dzwonów, dwa najstarsze pochodzą z 1580 i 1759 roku, pozostałe są XX-wieczne. Hełm wieży wzniesiono w 1945, wieńczy go rzeźba Jezusa Chrystusa. Galeria Przypisy
Кафедральный собор Гуадикса

Кафедральный собор Гуадикса (исп. Catedral de Guadix) — католический храм в городе Гуадикс, в провинции Гранада на юге Испании. По легенде, первая церковь на этом месте была построена в I веке святым Торквато. Если это так, то здесь возникла первая христианская община в Испании. Известно, что в X веке была возведена церковь вестготов. После арабского завоевания вестготскую церковь приспособили под мечеть. В 1489 году испанцы отвоевали город и мечеть вновь стала христианским храмом, за установкой буллы папы римского Иннокентия VIII. Было запланировано создание нового собора по старому проекту, который отклонили. Новый проект создал архитектор Диего Силоэ и строительство начали в 1549 году при кардинале Авалосе. К работам Диего Силоэ принадлежат часть ризницы, часовня дона Фаддея, абсида и часть нефа. Часовня дона Фаддея сохраняет черты архитектуры эпохи Возрождения. В 1574 году строительство прекратили за отсутствием средств. Реализация проекта затягивалось и к постройке храма привлекли, среди прочих, архитекторов Франсиско Рольдана и Франсиско Антеро. Колокольня была возведена братьями Педро и Мигелем Фрейле и впоследствии стала символом города. Строительство возобновили через 20 лет в 1594 году при содействии епископа Хуана де Фонсека. Однако, собор стоял недостроенным до конца XVII века. К тому времени строительство вновь возобновили, рассчитывая на помощь короля Испании. Епископу прислали новый проект архитектора Антонио Дельгадо. Вскоре Дельгадо прекратил работу в городе, так как был отослан в 1714 году в город Хаэн. Руководство перешло к Висенте Эсеро, который начал менять проект Дельгадо. Существенным было руководство Кайона де ла Веги, который выстроил своды и купол, а в 1731 году его перевели в Кадис, но главный фасад достроили согласно проекту де ла Веги в стиле барокко. Фасад собора выстроили архитекторы Висенте Асеро и Томас Ракхот, добавив новые детали, не предусмотренные проектом де ла Веги. Примечания Литература Рафаэль Альтамира и Кревеа, «История Испании», М, 1951 Ссылки Официальный сайт
Гуадіський собор

Гуаді́ський собо́р (ісп. Catedral de Guadix), або Катедра́льний собо́р Святої Марії Втілення (ісп. Catedral de Santa María de la Encarnación) — католицький катедральний собор в Іспанії, у місті Гуадіс. Головний храм Гуадіської діоцезії. Заснований у Х столітті. Збудований 1489 року. Перебудовувався в XVII—XVIII століттях. Культурне надбання Іспанії. Історія Заснування За церковною легендою, перша церква була побудована на цьому місці в I столітті св. Торквато. Якщо це так, то в цьому місці виникла перша християнська громада в Іспанії. Відомо, що в X столітті тут побудували церкву вестготи. Після військового захоплення міста церкву вестготів пристосували під мечеть. Місто відвоювали іспанці у 1489 році й колишню мечеть пристосували під християнську церкву за настановою булли папи римського Іннокентія VIII. Запланували створення нового собору, але стародавні проекти відхилили. У XVI столітті Будівництво розпочали за кардинала Авалоса. Новий проект створив архітектор Дієго Сілоам і будівництво розпочали 1549 року. До творів Дієго Сілоама належали частина ризниці, каплиця дона Тадео, абсида і частина нави. Каплиця дона Тадео зберігає риси архітектури доби Відродження. У 1574 році будівництво припинили через відсутність коштів. Будівництво затягалось і до побудови храму залучили серед інших — Франсіско Ролдана та Франсіско Антеро. Дзвіниця була зведена братами Педро та Мігелем Фрейла і згодом стала символом міста. Будівництво відновили через 20 років у 1594 році за сприяння єпископа Хуана де Фонсеки. Будівництво у добу бароко Собор стояв недобудованим до кінця XVII століття. Будівництво відновили розраховуючи на допомогу короля Іспанії. Єпископу надіслали новий проект архітектора Антоніо Дельгадо. Архітектор припинив працю у місті, бо був відісланий у 1714 році у місто Хаен. Керівництво будівництвом перейшло до Вісенте Есеро, котрий почав міняти проект Дельгадо. Найсуттєвішим було керівництво Кайона де ла Вегі, котрий вибудував склепіння і купол. Кайон де ла Вега був переведений 1731 року у місто Кадіс, але головний фасад будували згідно з проєктом у стилі бароко. Фасад собору вибудували архітектори Вісенте Асеро та Томас Ракхот, додавши нові деталі, не передбачені проєктом Кайона де ла Вегі. Галерея Примітки Джерела Рафаель Альтамира и Кревеа, «История Испании», М, 1951 Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Гуадіський собор Офіційний сайт [Архівовано 30 липня 2014 у Wayback Machine.]
Huelva Cathedral

The Cathedral of Our Lady of Mercy is a Roman Catholic cathedral located in Huelva, Andalusia, Spain. It is the seat of the Roman Catholic Diocese of Huelva since 1954. History The convent church from the 17th century was destroyed by several earthquakes in the 18th century. A church rebuilt in 1775 in Neoclassical style. It served as the chapel of the adjacent former Convent of Our Lady of Mercy, occupied by the Mercedarian Order until it was abolished during the ecclesiastical confiscations of Mendizábal of 1835. The former convent is now one of the buildings of the University of Huelva. The two bell-gables were added to the façade in 1915 to accommodate the new bells. It was elevated to the status of a cathedral on 15 March 1954, a year after the Diocese of Huelva was created as a division of the Archdiocese of Seville. The church was declared a National Monument on 12 March 1970, On 28 February 1969 a new earthquake damaged the building considerably, having it closed down for renovations between 1970 and 1977. Restoration works were headed by architect Rafael Manzano Martos. Gallery References External links
Cattedrale di Huelva

La cattedrale di Nostra Signora della Mercede (in spagnolo: Catedral de la Merced) si trova a Huelva, in Spagna, ed è la cattedrale della diocesi di Huelva. Storia Il Convento della Misericordia fu costruito per ordine di Alonso Pérez de Guzmán, VII duca di Medina Sidonia e signore di Huelva a quel tempo. La chiesa, fondata nel 1605 e attuale cattedrale di Huelva, ha servito da cappella per il culto nel convento dei Mercedario Scalzi. La chiesa della Mercede nel suo aspetto attuale è il risultato del lavoro nel corso di tre secoli che ha molto alterato l'assetto primordiale. L'intera ispirazione è iniziata nel Rinascimento e è continuata seguendo i modelli del barocco, mantenendo un certo aspetto coloniale e senza perdere la sua essenza di convento. L'autore originale è indeterminato e può essere identificato in uno dei seguenti architetti: Alonso de Valdevira, capomastro della Contea, Fray Juan de Santa Maria o il più grande maestro Martín Rodríguez de Castro. La sua costruzione iniziò nel 1605 sotto la direzione del capomastro Pedro Gómez Utebami e le grandi opere sono state completate tra il 1612 e il 1615. La struttura originaria è durata appena un secolo, perché il rischio di crollo riscontrato già nel 1714 e il terremoto di Lisbona del 1755 lasciarono l'edificio particolarmente colpito, andando anche distrutta la cappella di San Cayetano. Il successivo terremoto del 1765 compromise seriamente la chiesa e il convento della Mercede, rendendo nuovamente necessaria un'opera di ristrutturazione e riforma. Nel tardo Settecento, sotto il progetto di Pedro de Silva, il nuovo tempio fu eretto in stile barocco. Questa fase durò fino al XIX secolo. Nel 1861 il vecchio convento è stato destinato ad ospitare una scuola secondaria, in seguito la sede del Consiglio e l'Istituto Tecnico Generale e ha servito come Ospedale Provinciale. Attualmente è la sede della Università di Huelva. Il 22 agosto del 1877 la Provincia di Huelva ha completato il restauro di tutto l'edificio storico. Nell'ultimo decennio del XIX secolo si tengono tweaks e progetto di decorazione d'interni è quindi concluso, mantenendo lo stile barocco predominante nel set. Nel 1915 , prima che il problema della mancanza di campane a convocare la liturgia, si trovavano sulle torri laterali incompiute della facciata principale, attuali cattails doppio corpo di ispirazione coloniale. Nel 1953, contestualmente alla creazione della nuova diocesi, la chiesa parrocchiale della Mercede è stata scelta come nuova cattedrale. Il 28 febbraio del 1969 un altro terremoto ha colpito la zona e di nuovo la chiesa è stata chiusa per restauri, sotto la direzione dell'architetto Rafael Manzano, fino al 1977. Il 12 marzo del 1970 è stato firmato il decreto che ha riconosciuto il Duomo e La Merced come Monumento Storico Artistico. Note Voci correlate Chiesa cattolica in Spagna Cattedrali in Spagna Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Huelva Collegamenti esterni (EN) Cattedrale di Huelva, in GCatholic.org. (ES) Sito ufficiale della diocesi di Huelva, su diocesisdehuelva.es.
Catedral de Huelva

A catedral de Huelva ou igreja paroquial de la Merced é uma igreja em Huelva e que foi escolhida, pela sua história e fisionomia, como sede do capítulo ou cabido e catedral para sede da diocese de Huelva, na arquidiocese de Sevilha em 26 de novembro de 1953. A igreja estreou-se como catedral em 15 de março de 1954. A fachada é de estilo barroco. Construída em tijolo rebocado, está organizada em três corpos individualizados por cornijas.