NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Otok Wake

Otok Wake (znan tudi kot Wakeov otok in atol Wake; angleško Wake Island, Wake Atoll) je koralni atol v severnem Tihem oceanu. Leži približno 3.700 km zahodno od Honoluluja na Havajih in 2.430 km vzhodno od otoka Gvam. Spada pod upravo ZDA, na njem je vojaško oporišče in letališče. Otok premore 19 km obale in ga sestavljajo trije koralni atoli, sredi katerih je laguna. Po nekaterih podatkih naj bi otok odkrile že kulture iz Mikronezije, ki so potovale čez Tihi ocean. Evropejci so ga prvič odkrili 20. oktobra 1568 in ga poimenovali San Francisco. Nato je bil nekaj časa pozabljen dokler ga ni leta 1796 na novo odkril britanski kapitan William Wake, po njem je kasneje otok tudi dobil svoje sedanje ime. Leta 1840 je otok obiskala ameriška raziskovalna odprava in ga natančno raziskala. Nato je otok ponovno postal pozabljen, dokler ni leta 1866 nanj nasedla ladja Libelle na poti iz San Francisca v Hongkong. Posadka, ki je preživela brodolom se je s čolnom rešila na otok Gvam, pred tem pa je na otoku zakopala ladijski tovor v katerem je bilo 34.500 kg srebra. Sedemnajstega januarja 1899 je otok uradno postal last ZDA. Leta 1935 je ameriška letalska družba na njem postavila oskrbovalno postajo za medcelinske polete med Ameriko in Azijo. V pričakovanju velikega spopada je ameriška vojska leta 1941 na otoku zgradila vojaško oporišče. To je 8. decembra istega leta napadla japonska vojska, posadka oporišča se je pogumno upirala številnim napadom, tako da so Japonci otok le s težavo zasedli. Po krvavem spopadu v katerem so Japonci izgubili kar 700 vojakov, so večino ameriških ujetnikov odpeljali v Azijo, nekaj pa so jih pustili na otoku kot delavno silo. Te so v besu, zaradi ameriškega letalskega napada, 5. oktobra 1943 odpeljali na severno stran otoka in postrelili. Skozi vojno so Američani otok bolj ali manj pustili pri miru. Japonska garnizija na otoku se je Američanom predala šele 4. septembra 1945. Po vojni se je na otoku odvijalo znamenito srečanje med generalom MacArthurjem in ameriškim predsednikom Trumanom, ki sta razpravljala o poteku Korejske vojne. V času hladne vojne je bil otok del protiraketne obrambe, v te namene pa ga Poveljstvo za vesoljsko in protiraketno obrambo ZDA uporablja še danes. Sklici Znanje povezave Geography of Wake Island Current Weather, Wake Island AirNav - Wake Island Airfield - Airport details, facilities and navigational aids CIA World Factbook Arhivirano 2019-01-31 na Wayback Machine. - CIA World Factbook Rocket launches at Wake Island The Defense of Wake - United States Marine Corps historical monograph Surrender of Wake by the Japanese - Marines in World War II U.S. Army Strategic and Missile Defense Command Arhivirano 2016-12-08 na Wayback Machine. - Logistics, flight schedules, facilities Photographic history of the 1975 Vietnamese refugee camp on Wake Island Wake Island - Pacific Wreck Database »Wake Island« (1942) - Internet Movie Database »Wake Island: Alamo of the Pacific« (2003) - Internet Movie Database "Map with Pictures-Geotaged of Wake Island« (2004)
Вејк

Острво Вејк или Атол Вејк је корални атол у Северном Пацифику, који се налази на отприлике две трећине пута од Хонолулуа (3.700 km западно) до Гвама (2.430 km источно). То је неорганизована, неинкорпорисана територија Сједињених Држава којом управља Канцеларија за острвске послове при Секретаријату унутрашњих послова. Вејк се налази западно од Међународне датумске границе те је један дан испред 50 америчких држава. Приступ острву је ограничен и свим активностима управљају Америчко ратно ваздухопловство, Армија САД и Чугач Макинли (енгл. Chugach McKinley), цивилна фабрика која управља и одржава војне базе. У току Другог светског рата острво је од 23. децембра 1941. до краја рата септембра 1945. било под контролом Јапана. Види још Мала спољна острва Сједињених Држава Битка за острво Вејк Референце Спољашње везе AirNav - Wake Island Airfield : Детаљи о аеродромима, постројења и навигације CIA World Factbook Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (9. мај 2007) : ЦИА Светска Енциклопедија History of Wake Island : Историја Вејк острва Rocket launches at Wake Island: Астронаутика The Defense of Wake : Историјска монографија Surrender of Wake by the Japanese : Маринци у Дргом светском рату U.S. Army Strategic and Missile Defense Command : Логистика, распоред летоца, постројења Wake Island : Дефиниција из речника Wake Island : Пацифичка база података
Wake

Wake eller Wakeöarna (engelska Wake Islands Territory) är ett område inom Förenta staternas mindre öar i Oceanien och Västindien och har tillhört USA sedan 17 januari 1899 utan att vara en införlivad del av hemlandet. Området ligger halvvägs mellan Hawaii och Nordmarianerna. Geografi Öarna är en grupp korallöar i norra Stilla havet och har en area på 6,5 km² (motsvarar ungefär ön Ven) och den högsta höjden ligger på endast 6 m ö.h.. Den är obebodd och förvaltas direkt från USA genom U.S. Fish and Wildlife Service inom U.S. Department of the Interior och området är numera ett naturskyddsområde. Historia Ön upptäcktes 2 oktober 1568 av kapten Álvaro de Mendaña de Neyra, Spanien. Under andra världskriget intogs ön av japanerna den 23 december 1941 och togs tillbaka av amerikanska styrkor den 4 september 1945. 14 oktober 1950 hölls ett en dag långt möte mellan general Douglas MacArthur och president Harry S. Truman på ön. Man diskuterade Koreakriget som hade börjat fyra månader tidigare. Wake i populärkultur Wakeöarna har länge varit en välkänd skådeplats inom den svenska spelserien Battlefield, då man har gjort flera multiplayerkartor baserade på öarna. Dessa multiplayerkartor kan man spela i Battlefield 1942, Battlefield 2, Battlefield 2142, Battlefield Heroes, Battlefield 1943, i expansionspaketet Back to Karkand till spelet Battlefield 3 samt i Battlefield V. Referenser Externa länkar om Wakeöarna om Wakeöarnas geografi
Academy of Our Lady of Guam

Academy of Our Lady of Guam (AOLG) is an all-girls private Catholic high school located at 233 Archbishop Felixberto C. Flores Street in Hagåtña, Guam, United States. AOLG, Guam's sole all-girls high school, has an average yearly enrollment of 400 students. In 2004 it was awarded the highest medal of recognition from the Archdiocese of Agaña. The school is accredited by the Western Association of Schools and Colleges. The school has several clubs and organizations: Student Council, National Honor Society, Model United Nations, Mock Trial, and National Forensics League. History Bishop Appolinaris William Baumgartner, OFM Cap. and Sister Inez Underwood, RSM established the Academy of Our Lady of Guam on September 8, 1949. Leadership Principals Sr. Mary Inez Underwood, RSM (1949–1953) Sr. Mary Roberta Taitano, RSM (1953–?) Sr. Mary Mark Martinez, RSM (?–1965–1966) Sr. Evelyn Muna, RSM (1966–1967) Sr. Marie Pierre Martinez, RSM (1967–1968–?) Sr. Francis Jerome Cruz, RSM (?–1973–1974–?) Sr. Mary Helene Torres, RSM (?–1982–1984 Sr. Mary Angela Perez, RSM (1984–1990) Sr. Francis Jerome Cruz, RSM (1990–2004) Mary A. Terlaje Meeks '69 (2004–2020) Iris Gaza '00 (2020–Present) Presidents Sr. Francis Jerome Cruz, RSM (2004–2015) Sr. Angela Perez, RSM (2015–2022) Dr. Rita D. Duenas (2022–Present) Notable alumni Joann G. Camacho - Businesswoman and former First Lady of Guam. Yuri Kim - Korean-born American diplomat. Lourdes Leon Guerrero, current Governor of Guam Sabina Perez, educator and politician. Antoinette D. Sanford, businesswoman and politician. Therese M. Terlaje, politician Tammy Flores Garman Schoenen - First female postmaster of Guam. Mary Camacho Torres, politician Chantelle Wong, current U.S. Director of the Asian Development Bank Michelle Ye Hee Lee, journalist References External links Academy of Our Lady of Guam COMMEMORATING THE 60TH ANNIVERSARY OF THE ACADEMY OF OUR LADY OF GUAM at govinfo.gov
Agana Shopping Center

The Agana Shopping Center is a shopping mall located in Hagåtña, the capital of the United States territory of Guam. Opening in 1978, the mall is one of numerous malls on Guam. It is owned by Philippines-based retail firm SM Prime since 2003. Main competitors include Micronesia Mall in Dededo and Guam Premier Outlets in Tamuning. The shopping center offers a mix of shops from local stores to notable chain restaurants such as Pizza Hut, Taco Bell, Panda Express, Subway, Wendy's, Pretzelmaker, Cinnabon, Chatime, Jollibee, and Vons Chicken. Local restaurants can be found throughout the mall including Dr. Kabob, Capricciosa, Sushi Rock, Poke Seven, Snowberry, Chan's Hotdog, and Fizz & Co., the only soda shop on the island. There are also Asian grocery stores, Seoul Mart and Tokyo Mart Express, which offer Korean and Japanese products. Retail stores and services in the mall include Ross Dress for Less, SM Island, Vitamin World,Vince Jewelers, Miniso, Docomo Pacific, IT&E, Jeans Warehouse, Hair Town, Hollywood Nails, Ideal Vision Center, Express Care, Photoshoot Studio, All Ways Learning and more. The second floor of the mall also features its Agana Marketplace, a place that includes more small local retail shops offering accessories, clothing, bags, and more. References 1. "Agana Shopping Center". Wordpress.com. Retrieved March 20, 2024. External links Official website Information on Agana Shopping Center
Centro Comercial Agaña

El Centro Comercial Agaña​ (en inglés: Agana Shopping Center) es un centro comercial ubicado en el centro de Agaña, en el territorio de Guam que pertenece a Estados Unidos. Abierto en 1978, el centro comercial es uno de los numerosos centros comerciales en Guam. Entre sus principales competidores encontramos el Micronesia Mall, el centro comercial más grande de Guam, y el Guam Premier Outlets en Tamuning. El centro comercial cuenta con cinco teatros llamados Agana Center Stadium Theatres. Véase también Centro comercial Economía Empresa Referencias
Alamagan

Alamagan (max. 744 m n. m.) je ostrov vulkanického původu nacházející se v centrální části tichomořského souostroví Severní Mariany. Ostrov představuje vrchol masivního stratovulkánu a jeho rozloha je 11,12 km². Býval osídlený, záznamy z roku 2000 však hovoří pouze o šesti obyvatelích. V září 2009 přes ostrov přešel tajfun Choi-wan, poničil porosty a přinutil zbylé obyvatele k odchodu na Saipan. Podle sčítání lidu z roku 2010 je ostrov neobydlený. V roce 2020 zde žil 1 člověk. Sopka je v současnosti neaktivní, poslední erupce proběhla asi před 1000 roky. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Alamagan na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Alamagan na Wikimedia Commons (anglicky) Alamagan na Global Volcanism Program Archivováno 14. 2. 2013 na Wayback Machine.
Alamagan

La Isla Alamagan está localizada a 146 millas náuticas (270 km) al norte de Saipán y ocupa un área de 11,12 km² (4.295 sq mi). El volcán de la isla (Punta Bandera) es una gran caldera que se encuentra en su cumbre. La última erupción del volcán fue registrada en 1917. El oeste de la isla está cortado en profundos desfiladeros cubiertos de hierba. El sureste es una inclinación de lava que llega hasta el mar. En la isla hay profundos valles y cuevas. Existen formaciones de cocoteros y son destacables los manantiales de agua templada en la parte norte de la isla. Alamagan es una reserva natural para el ave Acrocephalus luscinia la cual solamente se puede encontrar también en la isla de Saipán y posiblemente también en Aguijan. Historia Antes de la llegada de los españoles, Alamagan fue colonizada por los chamorros, quienes dejaron evidencia arqueológica que incluye columnas de piedra latte y cerámica.​ Desde una perspectiva europea, Alamagan fue descubierta en 1669 por el misionero español Diego Luis de San Vitores, quien la llamó Concepción. Con todo, es probable que haya sido visitado anteriormente en 1522 por el marinero español Gonzalo de Vigo, desertor de la expedición de Magallanes en 1521 y primer náufrago europeo en la historia del Pacífico.​ En 1695, los nativos de Alamagan fueron trasladados por la fuerza a Saipan y tres años más tarde a Guam.[cita requerida] Tras la venta de las Marianas del Norte por parte de España al Imperio Alemán en 1899, Alamagan fue administrada como parte de la Nueva Guinea Alemana. Durante este tiempo, una empresa privada, la Pagan Society, propiedad de un socio alemán y otro japonés, desarrolló más plantaciones de cocos. Sin embargo, fuertes tifones en septiembre de 1905, septiembre de 1907 y diciembre de 1913 destruyeron las plantaciones y llevaron a la empresa a la quiebra. Durante la Primera Guerra Mundial, Alamagan quedó bajo el control del Imperio japonés y administrado dentro del Mandato del Pacífico Sur. Después de la Segunda Guerra Mundial, quedó bajo el control de los Estados Unidos y administrado como parte del Territorio en Fideicomiso de las Islas del Pacífico. Desde 1978, forma parte del Municipio de las Islas del Norte de las Islas Marianas del Norte. La isla estaba habitada y siguió utilizándose para la producción de copra, con los principales asentamientos de Song Song en el sur y el campamento de Patida en el noroeste. Sin embargo, en 1962 la población había disminuido tanto que la escuela primaria se cerró por falta de estudiantes.​ Debido a lo que se pensaba que era un aumento de la actividad volcánica, los isleños fueron evacuados en diciembre de 1998 cuando se temía una erupción. Sin embargo, el análisis del evento concluyó que se trataba de un exceso de agua de lluvia que entró en las fumarolas, lo que provocó vapor adicional, no un evento eruptivo.​ Referencias Enlaces externos Pascal Horst Lehne and Christoph Gäbler: Über die Marianen. Lehne-Verlag, Wohldorf in Germany 1972. and Alamagan Marianas Archipelego Reef Assessment and Monitoring Program (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última). Oceandots.com Alamagan page
Alamagan

Alamagan est une île volcanique des îles Mariannes du Nord. Géographie Histoire La dernière éruption connue et certaine de ce stratovolcan remonte en 870 ap. JC., avec une incertitude de plus ou moins 100 ans. Des éléments laissent penser cependant que d'autres éruptions auraient pu survenir. La dernière éruption incertaine remonterait à 1887. L'île porte des traces anciennes de la civilisation chamorro. Elle a été peuplée sporadiquement jusqu'à nos jours. Le recensement américain de 2000 dénombrait 6 habitants sur Alamagan. Ils étaient 7 en 2005. Le typhon Choi-Wan de septembre 2009 a contraint les habitants à évacuer l'île pour se réfugier sur l'île de Saipan, à 270 kilomètres plus au sud. L'année suivante, les habitants n'étaient pas retournés chez eux, l'île restant déserte. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des volcans des États-Unis Bibliographie Richard B. Moore, Frank A. Trusdell, Geologic map of Alamagan Volcano, northern Mariana Islands, United States Geological Survey, 1993 (télécharger). Liens externes Ressources relatives à la géographie : Geographic Names Information System Global Volcanism Program Volcano Global Risk Identification and Analysis Project Portail des îles Portail de la montagne Portail du volcanisme Portail des îles Mariannes du Nord
Alamagan

Alamagan è un'isola vulcanica dell'oceano Pacifico appartenente alle Isole Marianne. Ha una superficie di 11,12 km², è abitata da soltanto sei persone (secondo il Censimento del 2000); amministrativamente appartiene alla municipalità Isole Settentrionali delle Isole Marianne Settentrionali. Voci correlate Geografia delle Isole Marianne Settentrionali Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Alamagan Collegamenti esterni (EN) Oceandots, su oceandots.com.
Alamagan

Alamagan is een Oceanisch eiland, onderdeel van de regio Micronesië. Staatkundig gezien is het eiland een onderdeel van het Amerikaanse gebiedsdeel Noordelijke Marianen in de Grote Oceaan. Het is een van de toppen van vijftien vulkanische bergen die de eilandengroep de Marianen vormen. Alamagan ligt ten noorden van het eiland Guguan en ten zuiden van het eiland Pagan. Alamagan heeft een oppervlakte van 11,3 km². Flora en fauna Het enige zoogdier dat er voorkomt is de vleermuis Pteropus mariannus. Important Bird Area Het eiland is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de marianenboshoen, marianenpatrijsduif, Micronesische purperspreeuw, saipankarekiet en vuurdwerghoningeter. Externe link Alamagan bij Global Volcanism Program
Alamagan

Alamagan – wyspa wulkaniczna należąca do archipelagu Marianów Północnych. Znajduje się 56 km na północ od Guguan, 463 km na północ od Saipan i 111 km na południe od Pagan. Wyspa nie jest zamieszkana. Geografia Alamagan ma w przybliżeniu kształt elipsy o długości 4,8 km i szerokości 4 km. Powierzchnia wyspy wynosi 13 km². Cała wyspa jest stratowulkanem, który wznosi się ponad 4000 m od dna oceanu na wysokość 744 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Bandeera Peak na północno-zachodnim skraju wyspy. W obrębie głównego krateru i na zachodnich stokach licznie występują fumarole. Wyspa ma bardzo strome zbocza od strony wschodniej, które są podatne na osunięcia ziemi. Zachodnie zbocze ma głębokie kaniony powstałe w wyniku erozji. Linia brzegowa jest zdominowana przez strome klify dochodzące do 100 m wysokości. Historia Wyspa byłą kiedyś zamieszkiwana przez Czamorro. Świadczą o tym pozostawione kamienne słupy i wyroby ceramiczne. Wyspa została odkryta 1669 roku przez hiszpańskiego misjonarza Diego Luis de Sanvitores. W 1695 tubylcy zostali przymusowo przesiedleni na Saipan, a trzy lata później na Guam. W 1899 wyspa wraz z całym archipelagiem Marianów Północnych została sprzedana Cesarstwu Niemieckiemu przez Hiszpanię. Od tej pory wyspa stanowiła część Nowej Gwinei Niemieckiej. W tym czasie na wyspie działała prywatna firma Pagan Society należąca do niemieckiego i japońskiego partnera. Firma ta prowadziła plantację kokosów, jednak silne tajfuny, które przeszły nad wyspą zniszczyły plantację i doprowadziły do upadku firmy. Po I wojnie światowej wyspa została przekazana przez Ligę Narodów Cesarstwu Japonii, jako część Mandatu Południowego Pacyfiku. Po II wojnie światowej wyspa została przekazana Stanom Zjednoczonym, jako część Powierniczego Terytorium Wysp Pacyfiku. Obecne jest częścią terytorium stowarzyszonego z USA i stanowi część Wspólnoty Marianów Północnych. Wyspa była zamieszkana i nadal służyła do produkcji kopry. Głównymi osadami na wyspie były Song Song na południu i Patida na północnym zachodzie. Jednak liczba mieszkańców ciągle spadała i w 1962 roku trzeba było zamknąć tamtejszą szkołę podstawową z powodu braku uczniów. Ze względu na wzrost aktywności wulkanicznej wyspę ewakuowano w 1998 roku. W czasie przeprowadzania spisu powszechnego w 2000 roku na wyspie żyło 6 osób. Po przejściu tajfunu we wrześniu 2009 roku wiele drzew zostało zniszczonych, a mieszkańcy zostali przesiedleni na Saipan. Obecnie wyspa nie jest zamieszkana. Literatura Russell E. Brainard et al.: Coral reef ecosystem monitoring report of the Mariana Archipelago: 2003–2007. (=PIFSC Special Publication, SP-12-01) NOAA Fisheries, Pacific Islands Fisheries Science Center 2012 (Kapitel Alamagan (englisch, PDF, 12,2 MB)) Richard B. Moore, Frank A. Trusdell: Geologic map of Alamagan Volcano, northern Mariana Islands. United States Geological Survey 1993 (Download) Przypisy
Alamagan

Alamagan é uma ilha das Ilhas Marianas Setentrionais, situada a aproximadamente 56 km a norte de Guguan e 111 km a sul de Pagan. Características O vulcão da ilha (Bandeera Peak) tem uma grande caldeira no cume. A última erupção do vulcão foi registada em 1917. O oeste da ilha é cortado por profundos desfiladeiros cobertos de vegetação. O sudeste é uma rampa feita de lava que chega ao mar. Na ilha há profundos vales e covas. Há fontes de água tépida na parte norte da ilha. Alamagan é uma reserva natural para a ave endémica Acrocephalus luscinius. Historicamente a ilha foi colonizada pelos Chamorros, que deixaram vestígios arqueológicos incluindo pedras trabalhadas e cerâmica. Depois foi território espanhol desde o século XVII até 1899, quando foi vendida à Alemanha (juntamente com o resto do arquipélago) e integrada na Nova Guiné Alemã. Ocupada pelo Japão na Segunda Guerra Mundial, foi retomada pelos Estados Unidos, tendo sido esporadicamente habitada nas décadas mais recentes. Presentemente está desabitada. A árvore mais comum é o coqueiro. Referências
Аламаган

Аламаган (англ. Alamagan) — остров в архипелаге Марианские острова в Тихом океане. Принадлежит Северным Марианским островам и входит в состав муниципалитета Северные острова. География Остров Аламаган расположен в центральной части архипелага Марианские острова. Омывается водами Тихого океана. В 29 км к югу от острова расположен остров Гугуан, в 48 км к северу — остров Паган. Ближайший материк, Азия, находится в 2600 км. Остров Аламаган, как и другие Марианские острова, имеет вулканическое происхождение и представляет собой овальный вулканический конус, приуроченный к вершине подводного стратовулкана. Глубина вулканического кратера, расположенного немного к востоку от центра вулкана, достигает 350 м. Рельеф острова гористый с крутыми склонами и глубокими ущельями. В западной части Аламагана расположились луга, а юго-восточная часть острова представляет собой лишённую растительности местность. Высшая точка острова достигает 744 м. Площадь Аламагана составляет 11,11 км². Климат влажный тропический. Остров подвержен вулканическим извержениям и циклонам. Реки и озёра на Аламагане отсутствуют, в северо-западной части есть небольшой родник с пресной водой. На склонах, покрытых пеплом, расположились луга, на верхних склонах — заросли древесного папоротника, а в ущельях — тропические леса. История Европейским первооткрывателем острова стал испанец, католический миссионер Диего Луис де Санвиторес (исп. Diego Luis de Sanvitores), открывший Аламаган в 1669 году. Впоследствии религиозный деятель поселился на острове. Остров же стал владением Испании. 12 февраля 1899 года Марианские острова были проданы Испанией Германии. В 1901 году, в ходе исследования острова, германским администратором Георгом Фрицем (нем. Georg Fritz) было найдено несколько археологических находок, предметов, принадлежавших народу чаморро. В германский период на Аламагане жители занимались производством копры, а германскими властями вёлся отлов местных птиц для получения перьев, которые впоследствии украшали шляпы японцев и европейцев. С 1907 года остров был частью Германской Новой Гвинеи, подчиняясь окружному офицеру Каролинских островов. В 1904, 1905, 1906 и 1907 годах Аламаган сильно пострадал от тайфунов. Производство копры в эти годы снизилось на 50 %. 14 октября 1914 года Марианские острова были оккупированы японцами. В 1920 году над островами был установлен мандат Лиги Наций. Население В 2005 году численность населения Аламагана составляла всего 7 человек, хотя в 1969 году на нём проживало 48 человек. В 1990 году все местные жители были временно эвакуированы с острова из-за угрозы вулканического извержения на Анатахане. На Аламагане действует рыболовецкая станция. Местные жители разговаривают на одном из западных малайско-полинезийских языков — чаморро. На 2010 год все острова муниципалитета Северных островов, в том числе, и остров Аламаган, необитаемы. Примечания Ссылки Фотографии острова. 1962 год Marianas Archipelago Reef Assessment and Monitoring Program. Остров Аламаган. (англ.) (недоступная ссылка — история). Карта острова . Архивировано из оригинала 13 апреля 2009 года.