NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Castello di Haut-Kœnigsbourg

Il castello di Haut-Koenigsbourg (in francese: château du Haut-Koenigsbourg; in tedesco: Hohkönigsburg) è un castello imperiale situato sulla cima del monte Stophanberch (755 m), in Alsazia, nel comune di Orschwiller presso Sélestat e Saint-Hippolyte. È uno dei luoghi in cui si svolsero le riprese del film La grande illusione (1937) di Jean Renoir. Storia Lo Stophanberch o Staufenberg si trova all'incrocio di importanti vie commerciali: del grano e del vino (la route des vins, in direzione N-S) e dell'argento e del sale (in direzione O-E) e nel 1114 il duca Federico II di Svevia (duca) ne iniziò la costruzione ben comprendendone l'importanza strategica. L'Imperatore Federico II di Svevia trascorse un lungo soggiorno nel castello che fu luogo ideale della sua vera luna di miele con Isabella d'Inghilterra, cui fece dono del complesso. Alla caduta degli Hohenstaufen, il castello fu oggetto di varie devastazioni, e in seguito occupato dagli Asburgo, per poi passare ai Tierstein (come feudo) nel 1479. Questi lo ricostruirono e lo munirono di artiglieria per un adeguato sistema difensivo. Durante la Guerra dei Trent'anni il castello, sotto la difesa del capitano Philippe de Liechtenau, resistette per oltre un mese all'assedio degli svedesi ma, alla fine, cadde, venendo saccheggiato ed incendiato. Dopo oltre due secoli di abbandono, nel 1865 divenne di proprietà della non lontana città di Sélestat, la quale nel 1899 fece dono di queste rovine (peraltro conservatesi molto bene) all'imperatore tedesco Guglielmo II di Hohenzollern (dal 1871 l'Alsazia era infatti parte dell'Impero tedesco). Il restauro venne affidato all'architetto Bodo Ebhart, un esperto di fortificazioni e studioso del medioevo, e i lavori durarono dal 1900 sino al 1908 mentre le rifiniture continuarono fino al 1918. L'aspetto finale del castello è il risultato di un'opera di recupero architettonico, effettuata da Ebhart secondo le indicazioni dell'imperatore Guglielmo II il quale intendeva fare del castello un museo del medioevo oltre che un simbolo della potenza dell'impero. I lavori di restauro iniziarono da rilievi fotografici, partendo dalle tracce romaniche ancora presenti e studiando per la ricostruzione di parti fondamentali mancanti l'architettura di castelli analoghi dello stesso periodo storico. Il risultato della ristrutturazione fu controverso. Un anno dopo, nel 1919 col trattato di Versailles i beni della corona tedesca passarono alla Francia che divenne così proprietaria di Haut-Koenigsbourg. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su castello di Haut-Koenigsbourg Collegamenti esterni Sito ufficiale, su haut-koenigsbourg.fr. Castello di Haut-Kœnigsbourg, su archINFORM. (EN) Castello di Haut-Kœnigsbourg, su Structurae.
Haut-Kœnigsbourg

Haut-Koenigsbourg – zamek położony niedaleko miejscowości Orschwiller w Alzacji, Francja. Zbudowany w strategicznej lokalizacji, na skalistym wzgórzu o wysokości 757 m n.p.m. w Wogezach. Historia Pierwsza wzmianka o zamku, zbudowanym w stylu romańskim, pojawia się w 1147. Wówczas należy on do rodu Hohenstaufhów. W 1192 warownia otrzymała nazwę Königsburg. W 1462 dochodzi do zburzenie zamku. W latach 1479–1519 następuje jego odbudowa w formie ufortyfikowanego pałacu o powierzchni 30 ha. W 1530 zamek został zastawiony na rzecz rodziny von Sickingen. Przedstawiciel tego rodu otrzymał tytuł kasztelana. Sickingenowie byli zobowiązani do utrzymania i obrony twierdzy zgodnie z interesami domu austriackiego. W 1633 obiekt został spalony podczas wojny trzydziestoletniej (1618–1648). W 1899 nastąpiło przekazanie zamku cesarzowi niemieckiemu Wilhemowi II Hohenzollernowi, który nakazał jego odbudowę. Prace restauratorskie prowadzone były pod nadzorem architekta Bodo Ebhardta. W 1919 zgodnie z postanowieniami traktatu wersalskiego zamek został przekazany Francji a 1993 otrzymał status zabytku narodowego Francji. Przypisy Bibliografia Henri Stierlin Zabytki architektury obronnej, Wydawnictwo G+J RBA Sp. z o.o. & Co. Spółka Komandytowa, 2005, ISBN 83-60006-16-4
Високи Кенигсбург

Дворац Високи Кенигсбург (нем. Hohkönigsburg, фр. Château du Haut-Koenigsbourg) налази се у месту Оршвилер у Алзасу у Француској. Налази се на стратешком месту у планинама Вогези изнад равнице Алзаса. Коришћен је као утврђење од Средњег века до Тридесетогодишњег рата после кога је напуштен. Рестауриран је почетком 20. века по наређењу немачког цара Вилхелма II. Данас је дворац туристичка атракција. Замак на овом месту се први пут помиње 1147. До раног 13. века био је власништво породице Хоенштауфен. У Тридесетогодишњем рату спалили су га Швеђани после педесетдводневне опсаде. Неколико стотина година замак је био напуштен и обрастао је шумом. Град Зелештат је 1899. поклонио ову локацију цару Вилхелму II. Цар је желео да себи створи дворац који ће симболизовати Средњи век и дуговечност немачке културе, као и да појача везе Алзашана са Немачком. Менаџер пројекта рестаурације био је Бодо Ебхарт. Радови су трајали од 1900. до 1908. Ебхард се трудио да се у реконструкцији ослања на историјске изворе, али је повремено морао да импровизује. И сам цар је давао неке сугестије. После Првог светског рата дворац је конфисковала француска држава. Од 1962. Високи Кенигсбург је национални историјски споменик. Референце Литература Спољашње везе Интернет презентација Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (21. новембар 2008) Фотографије министарства културе
Kraftwerk Marckolsheim

Das Kraftwerk Marckolsheim ist ein Laufwasserkraftwerk am Rhein in Frankreich. Es liegt bei Marckolsheim im Département Bas-Rhin. Auf deutscher Seite liegen die Orte Wyhl und Sasbach am Kaiserstuhl (Gebirge). Im Gegensatz zu den vier Wasserkraftwerken im Verlauf des Rheinseitenkanals wird hier der Zulauf für eine Länge von etwa acht Kilometern aus dem Rhein abgezweigt („Schlingenlösung“). Für die Schifffahrt wurde parallel zum Kraftwerk im Kraftwerkskanal eine Schleuse mit zwei Schleusenkammern errichtet. Die Verbindungsstraße zwischen Marckolsheim und Wyhl bzw. Sasbach überquert den Kanal direkt am Kraftwerk. Im Versailler Vertrag von 1919 erhielt Frankreich das alleinige Ausbaurecht für den Rhein als Grenzfluss zwischen Deutschland und Frankreich. Das 1961 in Betrieb gegangene Kraftwerk gehört der Électricité de France (EdF). Weblinks BUND-Kritik an fehlender Fischtreppe (Januar 2017) Quellen Informationen (PDF-Datei; 2,72 MB) über die Rheinkraftwerke der EDF. Einzelnachweise
ГЕС Маркольсайм

ГЕС Маркольсайм (фр. Marckolsheim) — гідроелектростанція у Франції на Верхньому Рейні. Входить до складу рейнського каскаду, знаходячись між ГЕС Вогельгрюн (вище за течією) та Ріно. Хоча ця ділянка річки становить кордон між Німеччиною та Францією, остання за умовами Версальського договору має права на її одноосібне господарське використання. У місці спорудження гідрокомплексу Рейн розділено на дві протоки. Праву, прилеглу до німецького берега, перекриває допоміжна гребля. Ліва, своєю чергою, також розділяється невеликим острівцем на дві, що містять машинний зал руслового типу та два судноплавні шлюзи. Останні мають довжину у 185 метрів та ширину 23 та 12 метрів. Машинний зал обладнано чотирма турбінами типу Каплан загальною потужністю 156 МВт. При напорі у 13,2 метра вони забезпечують виробництво 920 млн кВт·год електроенергії на рік. Управління станцією здійснюється з диспетчерського центру, розташованого на ГЕС Кембс. Примітки
Palais Rohan (Straatsburg)

Het Palais Rohan is een historisch monument en museumgebouw in de Franse stad Straatsburg. Het is de belangrijkste expressie van de lokale barokarchitectuur, en de zetel van drie stedelijke musea: het Musée archéologique in de kelder, het Musée des Arts décoratifs op de begane grond, en het Musée des Beaux-Arts op de eerste en tweede verdieping. Voorts bevindt de Galerie Robert Heitz zich in een zijvleugel. Geschiedenis Het paleis werd tussen 1731 en 1742 gebouwd in opdracht van kardinaal Armand-Gaston-Maximilien de Rohan-Soubise. De bouwmeester Joseph Massol (1706-1771) gebruikte een ontwerp van Robert de Cotte. Op de plek van het paleis stond voorheen de aartsbisschoppelijke residentie, het zogenaamde Palatium (gebouwd vanaf 1262). Het nieuwe paleis diende de vier opeenvolgende prins-bisschoppen en kardinalen van de familie Rohan als stadsresidentie (van 1704 tot 1803). In 1744 verbleef koning Lodewijk XV in het paleis, en in 1770 Marie-Antoinette (op weg van Wenen naar Versailles om te huwen). Napoleon Bonaparte, die er was in 1805, 1806 en 1809, liet enkele kamers opnieuw inrichten naar zijn smaak en die van zijn vrouw Joséphine de Beauharnais. Zijn toekomstige tweede vrouw Marie-Louise bracht in 1810 haar eerste nacht op Frans grondgebied door in het paleis. In 1828 was het de beurt aan koning Karel X. Na de Frans-Duitse Oorlog werd de stad ingelijfd bij het Duitse Keizerrijk. Het Palais Rohan kreeg een nieuwe bestemming en werd van 1872 tot 1898 de hoofdzetel van de Universiteit van Straatsburg. Door de bouw van een nieuwe universiteit kon het Kunstmuseum in 1899 zijn intrek nemen in het Palais Rohan. Op 11 augustus 1944 werd het gebouw beschadigd door een Brits-Amerikaans luchtbombardement. De collectie was grotendeels in veiligheid gebracht en het museum kon na de oorlog met enige herstelwerkzaamheden weer openen. In 1947 brak brand uit in de reserves van het paleis. Pas in de jaren negentig werd de restauratie van het gebouw voltooid. Literatuur Étienne Martin en Marc Walter, Le Palais Rohan, 2012, ISBN 9782351250983
Палац Роганів

Палац Роганів (фр. Palais Rohan) — міський бароковий палац, що знаходиться в Страсбурзі. Одна з визначних пам'яток архітектури й історії Ельзасу. Опис Палац Роганів є не лише видатною пам'яткою архітектури епохи бароко. Тут розташовані три найважливіші музеї Страсбурга — археологічний, Музей декоративно-вжиткового мистецтва та Музей образотворчого мистецтва. Будівля має три верхні поверхи та один підвальний, де розмістився Археологічний музей. Палац Роганів розташований в центральній частині Страсбурга, поруч зі Страсбурзьким собором. Історія Палац будувався протягом 1731–1742 років під орудою архітектора Жозефа Массола за проектом Робера де Котта, згідно з розпорядженням кардинала Армана-Гастона-Максимільєна де Роган-Субіза. Він був споруджений на місці колишньої архієпископській резиденції, що будувалася з 1262 року. 1744 року в Палаці Роганів зупинявся французький король Людовик XV, а 1770 року — королева Марія-Антуанетта. 1805, 1806 та 1806 року в палаці гостював імператор Наполеон I та його перша дружина Жозефіна Богарне. За вказівкою Наполеона, приміщення та зали палацу були оздоблені й перероблені за його смаком. 1810 року в Палаці Роганів провела свою першу ніч на французькій землі друга дружина Наполеона — Марія-Луїза. 1828 року тут зупинявся французький король Карл X. Після входження Ельзасу в 1870 році до складу Німеччини в палаці з 1872 по 1898 рік розташовувалися основні служби та відділення німецького Страсбурзького університету. Потім будівля використовувалася як приміщення для імператорських музеїв, зокрема для новоствореної картинної галереї — замість міського музею, який 24 серпня 1870 року повністю згорів під час обстрілу прусської артилерією. Під час Другої світової війни, 11 серпня 1944 року, Палац Роганів зазнав сильних пошкоджень під час нальоту англо-американської авіації. Відновлювальні роботи було повністю завершено лише в 1990-х роках. Примітки Література Roland Recht, Georges Foessel, Jean-Pierre Klein: «Connaître Strasbourg». 1988 ISBN 2-7032-0185-0. Jean-Daniel Ludmann, Le Palais Rohan de Strasbourg, Éditions des Dernières Nouvelles d'Alsace, Strasbourg, tome 1, 1979 ; Tome 2, 1980 Jean-Claude Fauveau, Le Prince Louis cardinal de Rohan-Guéméné ou les diamants du roi, L'Harmattan, 2007 Étienne Martin, Le Palais Rohan. Musée des Arts décoratifs, Éditions Musées de Strasbourg, Strasbourg, 1998, 68 p. ISBN 2-901833-41-1 Посилання Офіційний сайт Палац Роганів в archINFORM
Aeroport de Basilea-Mulhouse-Friburg

L'Aeroport de Basilea-Mulhouse-Friburg (codi IATA: BSL, MLH, EAP, codi OACI: LFSB) (en alemany: Flughafen Basel-Mülhausen-Freiburg; en francès: Aéroport Bâle-Mulhouse-Fribourg) o també anomenat EuroAirport és un aeroport situat a 6 km al nord-oest de Basilea (Suïssa), a 22 km al sud-est de Mülhausen (França) i a 70 km al sud de Friburg (Alemanya). Està localitzat en territori francès, concretament dins el municipi de Saint-Louis, prop de les fronteres suïssa i alemanya. L'any 2018 va gestionar 8.578.064 passatgers i 97.271 moviments d'aeronaus. Història L'aeroport de Basilea-Mulhouse-Friburg va ser inaugurat, després de només dos mesos de treballs, el 8 de maig de 1946. El projecte ja havia estat planificat durant la Segona Guerra Mundial. França va facilitar els terrenys i Suïssa va construir les pistes d'aterratge i els edificis. Aerolínies i destinacions Destinacions internacionals Referències Enllaços externs Pàgina web oficial de l'aeroport de Basilea-Mulhouse-Friburg Informació de l'aeroport a Union des Aéroports Français Arxivat 2013-05-09 a Wayback Machine. Informació de l'aeroport del World Aero Data
Letiště Basilej-Mylhúzy-Freiburg

Letiště Basilej-Mylhúzy-Freiburg (anglicky Basel-Mulhouse-Freiburg Airport, německy Flughafen Basel-Mülhausen-Freiburg, francouzsky Aéroport Bâle-Mulhouse-Fribourg, italsky Aeropuerto de Basilea-Mulhouse-Friburgo) (IATA: BSL, MLH, EAP, ICAO: LFSB), je mezinárodní letiště nedaleko měst Basilej (Švýcarsko), Mylhúzy (Francie) a Freiburg im Breisgau (Německo). Nachází se ve Francii v departmentu Haut-Rhin blízko švýcarských a německých hranic. V roce 2006 přepravilo 4 020 322 cestujících. Mezinárodní status Basilej-Mulhouse-Freiburg je jedno z mála letišť na světě, které provozují společně dvě země, Francie a Švýcarsko. Navzdory oblíbené víře se celé letiště nachází na francouzské půdě, ale je provozováno pod dohodou z roku 1946, kdy obě země poskytly přístup k letišti bez jakýchkoli celních nebo jiných hraničních omezení. Správa letiště má 8 členů z každé země. Samotná budova letiště je rozdělena na dvě oddělené poloviny, ze kterých jedna slouží francouzské straně (dnes považována za schengenskou část) a druhá polovina slouží švýcarské straně; uprostřed terminálu se nachází celní stanoviště, takže lidé mohou "překročit hranici" odchodem na druhu stranu letiště. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Letisko Bazilej-Mulhouse-Freiburg na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Letiště Basel-Mulhouse-Freiburg na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Aeropuerto de Basilea-Mulhouse-Friburgo

El Aeropuerto de Basilea-Mulhouse-Friburgo (en alemán: Flughafen Basel-Mülhausen-Freiburg) (código IATA: BSL para Basilea en el lado suizo, MLH para Mulhouse en el lado francés y EAP para Euroairport - código ICAO: LFSB) está situado en el municipio de Saint-Louis al sur de la región de Alsacia en Francia. El aeropuerto sirve a las regiones de Basilea en Suiza, Mulhouse en Francia y en menor medida a la región de Friburgo en Alemania. También es llamado EuroAirport (EuroAeropuerto) por ser un aeropuerto transfronterizo. Historia El aeropuerto de Basilea-Mulhouse fue inaugurado el 8 de mayo de 1946 después de solo dos meses de trabajos. El proyecto había sido elaborado durante los años de la Segunda Guerra Mundial. Francia facilitó los terrenos y Suiza construyó las pistas y los edificios. Estatus El aeropuerto de Basilea-Mulhouse, en su concepción, es el primer aeropuerto en el mundo enteramente binacional. El aeropuerto está partido en dos: una parte francesa, considerada como la parte del espacio de Schengen, y la otra, que es la que sirve a los suizos; en esta última parte se encuentra una zona aduanera, que está unida con la ciudad de Basilea por una carretera especial, pero esta aduana se eliminó en 2004 cuando Suiza se integró al espacio Schengen. El consejo administrativo está compuesto por ocho miembros franceses, ocho miembros suizos y dos representantes alemanes. Compañías aéreas del EuroAirport Aerolíneas y destinos Destinos nacionales Destinos internacionales Estadísticas Ver fuente y consulta Wikidata. Véase también Anexo:Aeropuertos de Europa Aeropuerto de Friburgo Enlaces externos Aeropuerto de Basilea-Mulhouse-Friburgo Información meteorológica y de navegación aérea sobre Aeropuerto de Basilea-Mulhouse-Friburgo en FallingRain.com
Europska zračna luka Basel-Mulhouse-Freiburg

Europska zračna luka Basel-Mulhouse-Freiburg (IATA: BSL, MLH, EAP, ICAO: LFSB) je međunarodna zračna luka 6 km sjeverozapadno od Basela (Švicarska), 22 km jugoistočno od Mulhousea (Francuska), i 70 km južno od Freiburga (Njemačka). Nalazi se u Francuskoj, na administrativnoj teritoriji općine Saint-Louis u blizini švicarske i njemačke granice. Međunarodni status Basel-Mulhouse-Freiburg je jedan od rijetkih zračnih luka u svijetu na kojoj zajednički djeluju dvije zemlje, Francuska i Švicarska što je regulirano međunarodnom konvencijom iz 1949. godine. Sjedište poslovanja nalazi se u Blotzheimu u Francuskoj. Zračna luka nalazi se u potpunosti na francuskom teritoriju a sa švicarskim carinskim područjem u Baselu povezana je pograničnom cestom. Zračna luka djeluje na osnovi sporazuma iz 1946. godine po kojem su tri zemlje (Švicarska, Njemačka i Francuska) dobile pristup do zračne luke bez carinskih ili drugih graničnih ograničenja. Uprava zračne luke ima po 8 članova iz Francuske i Švicarske i dva savjetnika iz Njemačke. Zgrada zračne luke podijeljena je u dva odvojena dijela: švicarski i francuski. Kada se Švicarska u ožujku 2009. pridružila Schengenskom sporazumu područje za prihvat zrakoplova preuređeno je u schengensku i ne schengensku zonu. Radi neuobičajenog međunarodnog statusa, zračna luka ima tri IATA koda: BSL (Basel) je švicarski kod, MLH (Mulhouse) je francuski kod i EAP (EuroAirport) je međunarodni kod. ICAO kod je LFSB. Zračna luka Ženeva ima sličan međunarodni status. Izvori Vanjske poveznice EuroAirport Basel Mulhouse Freiburg (službena stranica) (engl.) (fr.) (njem.) Fly-EuroAirport.com (službena B2C stranica EuroAirporta) (engl.) (fr.) (njem.) Aéroport de Bâle-Mulhouse (Udruženje francuskih zračnih luka) (fr.)
Bázel–Mulhouse–Freiburg-EuroAirport repülőtér

Az EuroAirport Basel-Mulhouse-Freiburg (IATA: BSL, ICAO: LFSB) különleges jogi státuszú, közös francia-svájci igazgatású nemzetközi repülőtér a francia-német-svájci hármashatár közvetlen közelében, Franciaország területén. A megnyitására 1946. május 8-án került sor. Éves utasforgalma 2 597 652 (2020) fő. Jogi státusza A repülőtér különleges jogi státuszt élvez: egyike a világ azon kevés reptereinek, amelyet két ország közösen működtet. Egy 1949-ben Franciaország és Svájc által kötött szerződés a jogi alapja a működésének. Korábban a reptér vám- és útlevélkezelési szempontból két részre volt osztva, mivel Svájc nem volt részese a schengeni egyezménynek, de 2009 márciusában Svájc belépésével a kettéosztás megszűnt. A különleges jogi státusz miatt a reptérnek három IATA-kódja is van: BSL (Basel) a svájci, MLH (Mulhouse) a francia és EAP (EuroAirport) a nemzetközi kódjel, míg ICAO-kódja LFSB. Elhelyezkedése Maga a reptér francia közigazgatási területen található, Saint-Louis községben, 6 kilométerre északnyugatra a svájci Bázeltől, 22 kilométerre délkeletre a francia Mulhouse-től és 70 kilométerre a német Freiburgtól. Franciaországi fekvése ellenére egy része svájci vámterület, ezt a területet egy út köti össze Svájccal. Története Az építési tervek egy közös svájci-francia reptérre már az 1930-as évek elején létrejöttek, de a kivitelezést a második világháború megállította. 1946-ban azonban a tárgyalások újra folytak arról, hogy a reptér Blotzheimnél, 4 kilométerre a várostól épüljön meg. Megegyeztek, hogy Franciaország adja a földet és Svájc állja az építési költséget. Basel-Stadt önkormányzata elfogadta az árak kifizetését egy ideiglenes reptérre az igazi megépítése előtt. Az építkezés 1946. március 8-án kezdődött és az ideiglenes reptér és egy 1200 méteres kifutópályával el is készült még abban az évben, május 8-án. 1951 és 1953 között a kifutópályát 1600 méteresre hosszabbították. 1972-ben egy 3900 méteres kifutópályát adtak át. 1984-ben már 1 millió utas volt a reptéren. Légitársaságok és úticélok 2025-ben a Bázel–Mulhouse–Freiburg-EuroAirport repülőtérről az alábbi járatok indulnak (Utoljára frissítve: 2025-02-28): Személy Cargo Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk A repülőtér honlapja Archiválva 2008. május 9-i dátummal a Wayback Machine-ben
Aeroporto di Basilea-Mulhouse-Friburgo

L'Aeroporto di Basilea-Mulhouse-Friburgo (IATA: BSL—MLH—EAP, ICAO: LFSB) è l'unico aeroporto tri-nazionale al mondo ed è chiamato Euroaeroporto perché è stato costruito dalla Svizzera su territorio francese nel comune di Saint-Louis messo a disposizione dalla Francia secondo il trattato firmato dai due stati il 4 luglio 1949. Data questa particolarità serve sia la vicina città Basilea (3 km) in Svizzera, sia la città di Mulhouse (30 km) in Francia e marginalmente anche quella di Friburgo in Germania (74 km). Insieme a Zurigo e Ginevra è uno dei tre aeroporti nazionali svizzeri. La struttura La struttura dell'aeroporto è diviso in due moduli architettonicamente indipendenti, una metà serve la parte francese e l'altra metà serve la parte svizzera. All'interno vi sono gli uffici doganali per ciascun paese e il confine è al centro dell'aeroporto così che le persone possono "emigrare" all'altro lato dell'aeroporto. Il lato svizzero è collegato a Basilea da una strada doganale che attraversa il territorio francese senza intersezioni. È il terzo aeroporto svizzero ed il settimo aeroporto francese per traffico passeggeri. Note Statistiche PasseggeriAnno02.000.0004.000.0006.000.0008.000.00010.000.0001960197019801990200020102020PasseggeriTraffico annuale.mw-chart-a04803c2e1daca474da1493d6e8cd3e5379b3bb177de9f2190207e5d82a3ce7616ff45cf2c019e24200eef9caace879f9269dc83ae4ae297b52ddcf5ec4a6890__zr5385479-cls-28301663:hover{pointer-events:none}.mw-chart-a04803c2e1daca474da1493d6e8cd3e5379b3bb177de9f2190207e5d82a3ce7616ff45cf2c019e24200eef9caace879f9269dc83ae4ae297b52ddcf5ec4a6890__zr5385479-cls-28301664:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-a04803c2e1daca474da1493d6e8cd3e5379b3bb177de9f2190207e5d82a3ce7616ff45cf2c019e24200eef9caace879f9269dc83ae4ae297b52ddcf5ec4a6890__zr5385479-cls-28301665:hover{cursor:pointer}.mw-chart-a04803c2e1daca474da1493d6e8cd3e5379b3bb177de9f2190207e5d82a3ce7616ff45cf2c019e24200eef9caace879f9269dc83ae4ae297b52ddcf5ec4a6890__zr5385479-cls-28301666:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-a04803c2e1daca474da1493d6e8cd3e5379b3bb177de9f2190207e5d82a3ce7616ff45cf2c019e24200eef9caace879f9269dc83ae4ae297b52ddcf5ec4a6890__zr5385479-cls-28301667:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Voci correlate Aeroporti in Svizzera Aeroporti in Francia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Basilea-Mulhouse-Friburgo Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Aeroporto di Basilea-Mulhouse-Friburgo Collegamenti esterni (EN, DE, FR) Sito ufficiale, su euroairport.com. (FR, EN, DE) Sito ufficiale, su euroairport.com. (EN) Aeroporto di Basilea-Mulhouse-Friburgo, su Structurae.