NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lambaesis

Lambaesis ist ein antiker römischer Ort im heutigen Algerien. Er war neben dem nur etwa 20 Kilometer entfernt liegenden Timgad die wichtigste römische Stadt in Numidien. Lambaesis liegt bei dem modernen Tazoult-Lambèse am Fuße des Aurès-Gebirges im Nordosten von Algerien, zehn Kilometer südöstlich von Batna an der Straße von Batna nach Timgad. An der Stelle zweier kleinerer Lager flavischer Zeit wurde hier das große Legionslager der Legio III Augusta angelegt und 129 n. Chr. fertiggestellt. Lambaesis war der militärische Hauptort der römischen Provinz Africa. Im späten 3. Jahrhundert wurde das Lager aufgegeben. Unter Kaiser Mark Aurel (regierte 161–180 n. Chr.) wurde die Zivilstadt Lambaesis in den Rechtsstatus eines Municipiums erhoben; unter Kaiser Septimius Severus (regierte 193–211 n. Chr.) stieg der Ort zur Hauptstadt der Provinz Numidia auf, was er bis zum Ende des 3. Jahrhunderts blieb. Im mittleren 3. Jahrhundert wurde die Stadt zur Colonia; dies muss nach 248 und vielleicht vor 252, jedenfalls aber vor der Zeit um 270/280 n. Chr. erfolgt sein. Seit dem 3. Jahrhundert gewann das Christentum in der Stadt an Bedeutung. Ein erster Bischof ist 256 erwähnt. Die Stadt hatte während der byzantinischen Herrschaft im Maghreb als Grenzstadt Bedeutung, zumal in dieser Zeit eine Festung dort erbaut wurde. Nach dem Bistum ist das Titularbistum Lambaesis benannt. Sehenswürdigkeiten Der Grundriss der Anlage ist größtenteils erhalten. Ausgrabungen ergaben unter anderem ein Lager mit Praetorium, Kasernen und Amphitheater sowie eine Zivilstadt mit Kapitol, Tempeln und Theater. Ein monumentaler zweigeschossiger Torbau von 23 × 36 Metern wurde zum Hauptquartiersgebäude (principia) der Legion umgebaut. Die Eingangshalle ist erhalten, außerhalb der Anlage liegt ein Amphitheater. Literatur René Cagnat: Lambèse. Lerous, Paris 1893 (Volltext). René Cagnat: Musée de Lambèse. Leroux, Paris 1895 (Volltext). Yvette Duval: Lambèse chrétienne, la gloire et l’oubli, de la Numidie romaine à l’Ifrîqiya. Institute d’Études Augustiniennes, Paris 1995, ISBN 2-85121-148-X. Werner Huß: Lambaesis. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 6, Metzler, Stuttgart 1999, ISBN 3-476-01476-2, Sp. 1076–1078 (mit Plan). Marietta Horster: Bauinschriften römischer Kaiser. Franz Steiner Verlag, Stuttgart 2001, ISBN 3-515-07951-3, S. 424–429 (A: Civitas / Municipum / Colonia Lambaesis (Google)). Christian Witschel: Zur Situation im römischen Afrika während des 3. Jahrhunderts. In: Klaus-Peter Johne, Thomas Gerhardt, Udo Hartmann (Hrsg.): Deleto paene imperio Romano. Transformationsprozesse des Römischen Reiches im 3. Jahrhundert und ihre Rezeption in der Neuzeit. Franz Steiner Verlag, Stuttgart 2006, ISBN 3-515-08941-1, S. 145–222, besonders S. 199–201 (Der Süden Numidiens (Google)). Agnès Groslambert: Lambèse sous le Haut-Empire (Ier-IIIe siècles). Du camp à la cité. Éd. CEROR, Lyon, Paris 2010, ISBN 978-2-904974-39-7. Weblinks Römische Inschriften aus Lambaesis
Lambaesis

Lambaesis fue una ciudad militar romana situada en el nordeste de Argelia, a pocos kilómetros de la actual Tazoult-Lambèse. Originalmente, la ciudad era un campo de 200 metros edificado en el año 81 por la Legión III Augusta. Más tarde se añadió un segundo campo de dos hectáreas y a continuación un tercero. El emperador Adriano inspeccionó las obras el año 129. La población civil se construyó, con la ayuda de ingenieros militares, en torno a los edificios militares. En el siglo III la ciudad alcanzó el estatus de capital de Numidia, pero la colonia se opuso al nombramiento de Gordiano I como emperador en Roma y empezó a tener problemas económicos. La reestructuración política del año 325 le quitó el título de capital y Constantino unió las dos Numidias y transfirió la capital a Cirta. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Lambaesis.
Lambaesis

Lambaesis era il nome dell'antica fortezza legionaria della provincia romana d'Africa proconsolare, che corrisponde all'odierna città algerina di Tazoult. Era posizionata in Numidia a nord dei monti dell'Aurès, di fronte alle tribù berbere dei Getuli. Storia Lambaesis fu prima forte ausiliario sotto i Flavi. Sembra, infatti, che il primo castrum sia stato costruito da Tettio Giuliano nell'81 circa (il vincitore di Decebalo al tempo delle Campagne daciche di Domiziano). Sotto Traiano divenne fortezza legionaria della III Augusta, dopo che quest'ultima era stata per lungo tempo posizionata prima ad Ammaedara (oggi Haidra) e poi dal 75 a Theveste. Lambaesis divenne così la sua definitiva destinazione a partire dal 100 fino alla conquista dei Vandali. Galleria d'immagini Note Bibliografia Fonti primarie Cassio Dione Cocceiano, Storia romana. Fonti secondarie Campbell, D.B., Roman legionary fortresses 27 BC - AD 378, Oxford 2006. Michel Janon, Recherches à Lambèse. I-La ville et les camps, Antiquités Africaines, 7, 1973, p. 193-221. Michel Janon, Recherches à Lambèse. II-Aquae Lambaesitanae, Antiquités Africaines, 7, 1973, p. 222-254. Michel Janon, Lambèse et l'occupation militaire de la Numidie méridionale, X Congrès international d'études des frontières romaine, sept. 1974 Xanten-Nimègues, Studien zu den Militärgrenzen Roms, Cologne-Bonn, 1977, p. 473-485, Michel Janon, Lambaesis, eine Überblick, Antike Welt, 1977, p. 2-21. Michel Janon, À propos de l'Asclepieium de Lambèse (Numidie), in X Congrès international d'études des frontières romaines, sept. 1977, Szekesfehérvar), Akten des XI internationalen Limeskongress, Budapest, 1977, p. 705-719. Michel Janon, avec aquarelles de Jean-Marie GASSEND, Lambèse, capitale militaire de l'Afrique romaine, Éditions de la Nerthe, 2005. Michel Janon, Article Numidie, Dictionnaire de l'Antiquité, Paris, PUF, 2005, p. 1546-1547. Michel Janon, Article Lambèse, Encyclopédie berbère, sous presse. Voci correlate Personaggi Traiano Località geografiche Africa (provincia romana) Lista di fortezze legionarie romane Limes africano Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lambaesis Collegamenti esterni Lambèse, su sapere.it, De Agostini. (EN) Lambessa, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Ламбезис

Ламбе́зис — руины древнеримского города в современном Алжире, в 7 километрах к юго-востоку от Батны и в 17 км к западу от Тимгада и расположен рядом с современным селом Тазульта. История Ламбезис был основан римскими военными III Августова легиона примерно между 123 и 129 гг. н. э., во время правления римского императора Адриана. Однако, другие данные свидетельствуют о том, что город был основан во время Пунических войн. Некоторое время Ламбезис был столицей новообразованной провинции Нумидия. В городе проживали главным образом романизированные берберы и частично римские колонисты с их потомками. Латинский язык был официальным и широко использовался даже берберами. В правление Септимия Севера Нумидия стала отдельной провинцией и управлялась императорским прокуратором. После реформ Диоклетиана Нумидия была разделена на две провинции: северная стала Нумидия Cirtensis, с центром в Цирте, а южная — Нумидия Militiana или «Военная Нумидия», со столицей в Ламбезисе. Здесь размещался римский легион. Впоследствии, император Константин Великий объединил две провинции в одну с центром в г. Цирта, которое сейчас называется Константин в его честь. После захвата вандалами в 428 г. н. э. город начинает медленно угасать. Этому также способствовало и опустынивание. Византийцы заняли Ламбезис и окрестности в VI веке. В 683 году город был завоеван арабами. Впоследствии, то, что осталось от города было названо Бар-эль-Mолук. Архитектура Руины римского города, и особенно римского лагеря, несмотря на то, что они пережили вандализм и разрушения, считаются одними из самых интересных руин в Северной Африке. В городе есть все типичные сооружения римской архитектуры разного уровня сохранности: триумфальная арка в честь императора Септимия Севера, храмы, акведук, амфитеатр и большое количество фундаментов частных домов. К северу и востоку расположены крупные кладбища, на которых в первоначальном виде остались каменные надгробия. К западу от города также располагалось древнее кладбище, но камни были уничтожены при строительстве современного села. От храма Асклепия остался лишь один столб, хотя ещё в середине XIX века его фасад ещё не был разрушен. Храм в честь Юпитера, Юноны и Минервы сейчас представляет портик с восемью колоннами. Также здесь было обнаружено много крытых зданий, одно из которых было арсеналом — в нём были обнаружены тысячи снарядов. К юго-востоку города находятся остатки терм. В Тазульте создан музей, в котором хранятся объекты старины, найденные в окрестностях. В двух километрах на юг от Ламбезиса находятся руины древних городов Маркун и Верекунда, где можно также увидеть остатки двух триумфальных арок. Литература S. Gsell, Les Monuments antiques de l’Algerie (Paris, 1901) and L’Algérie dans l’antiquité (Algiers, 1903); L. Renier, Inscriptions romaines de l’Algérie (Paris, 1855); Gustav Wilmann, «Die rm. Lagerstadt Afrikas», in Commentationes Phil. in honoreni Th. Mommseni (Berlin, 1877); Sir L. Playfair, Travels in the Footsteps of Bruce (London, 1877); A. Graham, Roman Africa (London, 1902). Ламбесса // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Lambaesis

Lambaesis var en antik stad och lägerort i Numidien, dagens Algeriet. Lamabaesis var från Hadrianus tid fram till omkring 400 e. Kr. förläggningsort för en legion. Lambaesis utgrädes i början av 1900-talet av franska arkeologer. Källor Carlquist, Gunnar, red (1933). Svensk uppslagsbok. Bd 16. Malmö: Svensk Uppslagsbok AB. sid. 773
Tiddis

Tiddis (també coneguda com Castellum Tidditanorum o Tiddi) fou una ciutat romana que depenia de Cirta, i una diòcesi denominada Tiddi, que encara els catòlics consideren una seu titular. Era al territori de l'actual comuna de Bni Hamden a la província de Constantina, a l'est d'Algèria. Història Tiddis fou construïda i organitzada pels romans. Aquesta ciutat pròspera, assentada en un altiplà, tenia una porta monumental, banys, instal·lacions d'adoberies, un santuari mitraista que data del segle iv ae, i també una capella cristiana. Castells i dipòsits d'aigua de totes les formes indiquen que la ciutat fou abandonada a poc a poc per manca de fonts d'aigua. Es pot admirar el mausoleu de Quint Lol·li Urbic, natural de Tiddis (i fill d'un terratinent amazic romanitzat) que després es va convertir en prefecte de Roma. Hui, Tiddis és un jaciment romà anomenat Res eddar o el 'pic de la casa', situat en la gola del Kheneg, al nord de Cirta. Marca la presència d'una civilització romana mitjançant inscripcions d'art rupestre i ceràmica romana. Història eclesiàstica Sota el control romà d'Orient, Castellum Tidditanorum tenia dues petites esglésies i era seu d'un bisbat. Morcelli assigna quatre bisbes a aquesta seu; Mesnage i Jaubert, però, creuen que eren bisbes de Tisedi, deixant només Abundi, que assistí al Concili de Cartago convocat el 484 pel rei Huneric del Regne vàndal. Després es va exiliar com la majoria dels catòlics, a diferència dels heretges cismàtics donatistes. La comunitat cristiana degué desaparéixer de la ciutat amb la conquesta musulmana en la segona meitat del segle VII. Algunes restes de ceràmica, però, mostren la supervivència d'un petit poble dins les ruïnes de Tiddis fins al segle IX. Referències
Tiddis

Tiddis, auch Castellum Tidditanorum (lateinisch „Kastell der Tidditaner“), war eine antike römische Stadt in der nordafrikanischen Provinz Numidia im heutigen Algerien. Sie liegt auf einem Hügel oberhalb des Flusses Rhumel, etwa 15 Kilometer nordwestlich von Cirta (heute Constantine), einer römischen Kolonie, zu deren Territorium Tiddis gehörte. Der Ort ist teilweise archäologisch erforscht und ausgegraben worden. Funde insbesondere aus der Nekropole zeigen, dass Tiddis ursprünglich eine einheimische Siedlung war, die im Lauf der Zeit römisch geprägt wurde. Zu den ausgegrabenen Bauten gehören eine Thermenanlage und ein Tempel des Saturnus. Aus Tiddis stammte der römische Senator und Heerführer Quintus Lollius Urbicus. Seine Statue stand, wie die erhaltene Basis zeigt, auf dem Forum; das Mausoleum seiner Familie befand sich nördlich der Stadt. In der Spätantike (spätestens ab dem 5. Jahrhundert) war Tiddis Sitz eines Bischofs (die Reste von zwei christlichen Basiliken wurden entdeckt). Als Tiddi ist es ein Titularbistum der Römisch-Katholischen Kirche. Literatur Paul-Albert Février: Castellum Tidditanorum (Tiddis). Algeria. In: Richard Stillwell u. a. (Hrsg.): The Princeton Encyclopedia of Classical Sites. Princeton University Press, Princeton NJ 1976, ISBN 0-691-03542-3 (englisch, perseus.tufts.edu). Colin Wells: Das römische Reich. dtv, München 1985, ISBN 3-423-04405-5, S. 254–256. Anmerkungen
Tiddis

Tiddis (también conocida como Castellum Tidditanorum o Tiddi)​ fue una ciudad romana que dependía de Cirta, y un obispado denominado Tiddi, que sigue siendo una sede titular católica latina. Estaba ubicado en el territorio de la actual comuna de Bni Hamden en la provincia de Constantina en el este de Argelia.​ Historia Tiddis fue construida por los romanos y organizado según su sistema de urbanización.​​ Esta próspera ciudad, asentada en una meseta, tenía una puerta monumental, baños, instalaciones industriales (curtidurías), un santuario mitraísta que data del siglo IV a. C. y también una capilla cristiana.​​ Castillos y depósitos de agua de todas las formas dan indicios de que la ciudad ha sido abandonada paulatinamente por falta de fuentes de abastecimiento hídrico. Se puede admirar el mausoleo de Quinto Lolio Úrbico, natural de Tiddis (e hijo de un terrateniente bereber romanizado) que luego se convirtió en prefecto de Roma.​​ Hoy, Tiddis es un auténtico sitio romano llamado Res eddar o el "pico de la casa" ubicado en la garganta del Kheneg, justo al norte de Cirta.​ Marca la presencia de una civilización romana a través de inscripciones de arte rupestre y cerámica romana. Historia eclesiástica Bajo el control bizantino, Castellum Tidditanorum tenía dos pequeñas iglesias y era la sede de una diócesis.​ Morcelli asigna cuatro obispos a esta sede, pero Mesnage y Jaubert creen que eran obispos de Tisedi, dejando solo a Abundio, quien asistió al Concilio de Cártago convocado en 484 por el rey Hunérico del reino vándalo, luego se exilió como la mayoría de los católicos, a diferencia de sus contrapartes herejes cismáticos donatistas. La comunidad cristiana probablemente desapareció con la conquista musulmana en la segunda mitad del siglo VII, pero algunos restos de cerámica mostraron la supervivencia de un pequeño pueblo dentro de las ruinas de Tiddis hasta el siglo IX.​ Referencias Bibliografía André Berthier Tiddis. Antique Castellum Tidditanorum Academie des Belles lettres. París, 1951 Bonifacius Gams, Series episcoporum Ecclesiae Catholicae, Leipzig 1931, pág. 469 Stefano Antonio Morcelli, Africa christiana, Volumen I, Brescia 1816, págs. 320–321 J. Mesnage, L'Afrique chrétienne, París 1912, pág. 315 H. Jaubert, Anciens évêchés et ruines chrétiennes de la Numidie et de la Sitifienne, en Recueil des Notices et Mémoires de la Société archéologique de Constantine, vol. 46, 1913, pág. 93 Enlaces externos
Tiddis

Tiddis (Castellum Tidditanorum) è una città romana dell'odierna Algeria, che dipendeva da Cirta (Costantina). La località, che in epoca moderna aveva preso il nome di Ksantina el Kedima, si trova all'ingresso delle gole del Khreneg, formate dal uadi Rhummel, su un pianoro elevato sulle pendici meridionali della montagna, in posizione facilmente difendibile. La sepolture più antiche della necropoli hanno restituito esemplari di ceramica con decorazione dipinta che suggeriscono una origine del centro berbera. Nel II e I secolo a.C. sono presenti ceramica di importazione e iscrizioni puniche, che testimoniano l'influenza di Cirta. Dopo la conquista romana, appartenne al territorio della confederazione della Respublica IIII coloniarum Cirtensium, che aveva uno statuto particolare nell'ambito della provincia. La città era articolata su terrazze scavate nella roccia, collegate tra loro da vie in pendenza o da scale. La mancanza di sorgenti determinò la costruzione di numerose cisterne per garantire l'approvvigionamento idrico. Tra i monumenti cittadini sono le mura, con una porta monumentale, terme con cisterne, costruite da Marco Cocceio Anicio Fausto alla metà del III secolo e un tempio dedicato a Saturno, nella parte più elevata della città, che ha restituito numerose stele, oggi conservate nel museo di Costantina. Erano inoltre presenti installazioni industriali per la produzione di ceramiche e un santuario mitraico del IV secolo. Fuori della città si conserva il mausoleo costruito da Quinto Lollio Urbico, nativo di Tiddis e figlio di un proprietario terriero berbero, che era divenuto praefectus urbis nella capitale sotto Antonino Pio. Nel V secolo fu sede vescovile e due basiliche cristiane sono state identificate negli scavi. La presenza di ceramica attesta la continuità di vita ancora nel X e XI secolo, ma in seguito la città venne abbandonata. Gli scavi archeologici sono stati condotti tra il 1940 e il 1973 da André Berthier Bibliografia André Berthier, Tiddis. Antique Castellum Tidditanorum, Academie des Belles lettres, 1951; André Berthier, Tiddis, cité antique de Numidie, Academie des Belles lettres, 2000 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tiddis
Tiddis

Tiddis, łac. Castellum Tidditanorum – starożytne miasto rzymskie położone we wschodniej Algierii, na północny zachód od Cyrty. Położone na skalistym wzgórzu miasto stanowiło jedną z szeregu małych osad-twierdz otaczających pierścieniem Cyrtę. W połowie II wieku uzyskało pewien stopień samodzielności. Do miasta wchodziło się poprzez łuk zwieńczony napisem o treści „Kwintus Memmiusz Rogatus, syn Publiusza, z tribus Quirina, edyl, wzniósł ten łuk wraz z bramami na koszt własny”. Przy pnącej się ku górze, wybrukowanej kamieniami głównej ulicy odkopano wydrążone w skale sanktuarium ku czci Mitry, kaplicę chrześcijańską z czasów późnego cesarstwa oraz niewielki plac z dwoma cysternami na wodę. Na górnym tarasie znajdowało się forum. Z Tiddis pochodził żyjący w II wieku Kwintus Lollius Urbikus, namiestnik Brytanii i prefekt miasta Rzymu. Uhonorowano go stojącym na forum posągiem (zachowała się jego baza wraz z inskrypcją kommemoratywną), a na północ od Tiddis znajduje się zbudowane przezeń rodzinne mauzoleum. Przypisy
Алжир (област)

Област Алжир (на арабски: ولاية الجزائر – Уила̀ят(а) ал-Джазааир; на френски: Wilaya d'Alger, на алжирски арабски: Дзаирия) е столичната област (уилая) на Алжир. Административен център е град Алжир, който е и столицата на държавата. Разположена е в центъра на алжирското крайбрежие по Средиземно море. Намира се в часова зона UTC+01. Телефонният ѝ код е +213 (0) 21. Площта ѝ е 273 квадратни километра. Според преброяването от 2008 г. населението на областта е 2 988 145 души, включително само в столицата живеят 2 364 230 души. Областта е разделена на 13 околии, а те – на общо 57 общини. Включва град Алжир (простиращ се във всички 13 околии и в 42 общините), други градове, села. Източници
Província d'Alger

La província o wilaya d'Alger (àrab: ولاية الجزائر, wilāyat al-Jazāʾir) és una província o wilaya d'Algèria derivada de l'antic Département Français d'Alger. Té una població de 2.562.000 habitants i la seua capital administrativa és Alger. Vegeu també Zakkar
Provinz Algier

Die Provinz Algier (arabisch ولاية الجزائر, DMG Wilāyat al-Ǧazāʾir) ist eine Provinz (wilaya) im nördlichen Algerien. Geografie Die Provinz umfasst die Hauptstadt Algier sowie einige ihrer Vorstädte (hier aufgelistet) und hat eine Fläche von 273 km². Hauptstadt der Provinz ist Algier. Bevölkerungsentwicklung Sie ist die am dichtesten besiedelte und am stärksten industrialisierte Provinz des Landes, rund 2.988.200 Menschen (2008) bewohnen die Provinz, die Bevölkerungsdichte beträgt somit 10.946 Einwohner pro Quadratkilometer. Hier dargestellt, die Bevölkerungsentwicklung ab 1977: Verwaltungsgliederung Die Provinz gliedert sich in 13 Kreise (Daïras) und 57 Gemeinden. Einzelnachweise Weblinks
Algiers Province

Algiers Province (Arabic: ولاية الجزائر, romanized: Wilāyat al-Jazāʾir, pronounced [wilaːjat ald͡ʒazaːʔir]; Berber languages: ⵓⴳⴻⵣⴷⵓ ⵏ ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ, romanized: ugezdu n Dzayer, French: wilaya d'Alger) is a province (wilayah) in Algeria, named after its capital, Algiers, which is also the national capital. It is the most populated province of Algeria, and also the smallest by area. In 1984, Boumerdès Province and Tipaza Province were carved out of its territory. Administrative divisions Algiers province is coincident with the city of Algiers, and is divided into 13 districts, in turn subdivided into 57 communes or municipalities. Districts The districts, listed according to official numbering (from west to east), are: Communes The communes are: Aïn Taya (Ain Taya Forest) Bab El Oued Bab Ezzouar Baba Hassen Bachdjerrah (Bach Djerrah) Bologhine (Bouloghine) Bordj El Bahri Bordj El Kiffan (Bordj El Kifan) Bourouba Casbah Dar El Beïda Douéra Draria El Achour El Harrach El Magharia El Marsa (El-Marsa Forest) H'raoua Hussein Dey Khraïcia Kouba Mahelma Mahelma Forest Mohamed Belouizdad Mohammedia Oued Koriche Oued Smar Rahmania Raïs Hamidou Reghaïa Rouïba Souidania Staouéli Zéralda (Zeralda Forest) Neighbourhoods The neighbourhoods, listed alphabetically, are: History Ottoman Algeria Bombardment of Algiers (1682) Bombardment of Algiers (1683) French conquest Invasion of Algiers (14 June 1830) Battle of Staouéli (18 June 1830) Massacre of El Ouffia (6 April 1832) First Raid on Reghaïa (8 May 1837) Independence Revolution Battle of Algiers (1956–57) Battle of Bab El Oued (23 March 1962) Villa Susini Salafist terrorism List of terrorist incidents in 2007 2007 Algiers bombings (11 April 2007) 2007 Algiers bombings (11 December 2007) Religion Mosques Cemeteries Zawiyas Zawiya Thaalibia in Algiers. Zawiya of Sidi M'hamed Bou Qobrine in Algiers. Zawiya of Sidi Saadi in Algiers. Zawiya of Sidi Amar in Algiers. Zawiya Belkaïdia in Algiers. Education , Demography The population of the province of Algiers increased going from 2,561,992 in 1998 to 2,988,145 in 2008: References External links (in French) "Alger, Capitale previligiée pour l'investissement" (Archive) – National Agency of Investment Development (Agence Nationale de Développement de l'Investissement or ANDI, الوكالة الوطنية لتطوير الاستثمار)
Provincia de Argel

La Provincia de Argel (en árabe: ولاية الجزائر‎) es una provincia (valiato) de Argelia, derivada del viejo Departamento francés de Algiers. Su prefectura (capital administrativa) es la ciudad de Argel. Cuenta con una población de 2.562.000 habitantes. Municipios con población en abril de 2008 División administrativa La provincia está dividida en 13 dairas (distritos), que a su vez se dividen en 57 comunas (ciudades). Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Provincia de Argel.
Provincia di Algeri

La provincia di Algeri (in arabo ولاية الجزائر‎?, Wilāyat al-Jazāʾir) è una delle 58 province dell'Algeria. Popolazione La provincia conta 2.988.145 abitanti, di cui 1.499.800 di genere maschile e 1.488.345 di genere femminile, con un tasso di crescita dal 1998 al 2008 dell'1.6%. Geografia antropica Suddivisioni amministrative La provincia si suddivide in 13 distretti (con capoluoghi omonimi), ed in un totale di 57 municipalità. Esterna alla provincia è la città di Algeri. Nella tabella sono riportati i comuni della provincia, suddivisi per distretto di appartenenza. Musei Nella wilaya di Algeri si trovano numerosi musei: Museo nazionale del Bardo. Museo nazionale di belle arti di Algeri. Museo pubblico nazionale di arte moderna e contemporanea di Algeri (MAMA). Museo Nazionale Algerino di Antichità e di Arte Islamica. Agenzia nazionale dell'archeologia. Museo delle arti e tradizioni popolari di Algeri. Museo nazionale delle miniature e della calligrafia. Palazzo dei Raïs. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Provincia di Algeri