NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
El Mechouar Mosque

The Mechouar Mosque (Arabic: مسجد المشور) is a mosque in the city of Tlemcen, Algeria. The mosque is a part of the historic El Mechouar Palace which has a significant place in the history of the Kingdom of Tlemcen. The mosque contributed greatly to the intellectual development of Tlemcen. It was one of the main sites during the selection of Tlemcen as the Capital of Islamic Culture in 2011. History The mosque was built by Abu Hammu I in 1310 CE, following construction of the castle. It played a substantial role for Islamic intellectual development in Tlemcen, and there generations of ulamas had taught and had been taught. It was renovated several times by the Turks. However, it was converted by the French into a church in 1840, and the original roof was stripped off at the same time. During the French occupation, Tlemcen and the mosque became a center for Christianity. Later the mosque was sacked and turned into a warehouse for the military hospital. The mosque only regained its original function after the independence of Algeria, in 1962. Architecture The mosque has no sahn and the minaret is the only part surviving in its original form. The minaret is square-shaped and covered with daylighting. Four facades of the mosque are decorated with Zellige tiles and clays. The lower part of the minaret is covered with rectangular panel surrounded by Zellige squares with a metallic luster. The minaret is the only one decorated by Zellige in Tlemcen. Gallery See also Islam in Algeria List of mosques in Algeria List of cultural assets of Algeria in Tlemcen Province References Further reading Bourouiba, R. (1986). Apports de l'Algérie à l'architecture arabo-islamique (in French). Algiers.: CS1 maint: location missing publisher (link) Marçais, G. (2004) [1950]. Les villes d'art célèbres' (collection) (in French). Paris: Blida. بورويبة، ' الفن الديني الإسلامي بالجزائر، الجزائر : SNED، 1983. ج. مارسي، ' الهندسة المعمارية للغرب الإسلامي'، تونس، الجزائر، المغرب وإسبانيا وصقلية.باريس : الفنون والحرف التصويرية، عام 1957. ج. مارصي.، فهرست ' الفن المعماري وتونس والجزائر والمغرب وأسبانيا وصقلية وباريس : أ بيكار، 1926. ج. مارصي. الآثار العربية تلمسان، باريس : أ. فونتموانغ، 1905. بارجس، تلمسان العاصمة القديمة لمملكة ذات نفس الاسم. باريس : دوبراة، 1859. External links Media related to El Mechouar Mosque at Wikimedia Commons
Mosquée d'El Mechouar

La Mosquée d'El Mechouar est construite en 1317 par le prince zianide Abou Hammou Moussa Ier . Elle est entièrement remaniée à l’époque ottomane et transformée en église pendant la colonisation française. Après l’indépendance de l'Algérie en 1962, le monument redevient une mosquée, puis transformé en musée.Classé parmi les sites et monuments historiques en (L.1900), conformément à l'article 62 de l'ordonnance N° 67-281 du 20/12/1967, publiée au journal officiel N° 07 du 23/01/1968. Architecture Le mosquée fait partie d'une grande citadelle de l'époque zianide dont le Palais El Mechouar et dépendances. Aujourd'hui, la mosquée ne conserve que son minaret. Le style de ce minaret se rapproche de l'art hammadide et du style almohade. La salle de prière a été remaniée à diverses reprises, par les Turcs notamment, qui en modifièrent le plan initial et détruisirent la décoration intérieure. Elle est construite en pierre, brique, mortier de plâtre. Le décor architectural extérieur est dessiné en briques avec quelques plaques de céramique. L'intérieur est fait de mosaïque de céramique à décor lustré. Inscriptions Le minaret de la mosquée est de forme quadrangulaire couronné d’un lanternon, et composé de deux étages. Deux inscriptions y figurent: La première : « اليُمن والإقبال » « Le bonheur et le succès » C'est une formule courante que l’on retrouve sur de nombreux monuments, comme sur le célèbre vase de l'Alhambra. La deuxième étant : « أنت الرجا أنت الولي يا ثقتي يا أملي اختم بخير عملي » « Ô ma Confiance, Ô mon Espérance, c'est Toi l'Espoir, c'est Toi le Protecteur, scelle mes actions pour le Bien » Galerie Références Voir aussi Articles connexes Liste de mosquées d'Algérie Islam en Algérie Art hafside, zianide et mérinide Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l'islam Portail de Tlemcen
Mzab

Mzab nebo také M'zab, v jazyce tamašek ⴰⵖⵍⴰⵏ (Aghlan), arabsky مزاب, je region v Alžírsku na severním okraji Sahary. Nachází se 550 kilometrů jižně od hlavního města Alžíru, má rozlohu 8000 km² a žije v něm okolo 360 000 obyvatel, hlavním městem je Ghardája. Obyvatelé se nazývají Mozabité a patří k berberským etnikům. Oblast je tvořena vápencovou plošinou o nadmořské výšce 300 až 800 metrů, kterou protéká vádí Oued Mzab. Většinu kraje vyplňuje kamenná poušť zvaná chebka, srážky se pohybují mezi 40 a 100 milimetry ročně. Byla neobydlená až do 11. století, kdy se zde usadili náboženští uprchlíci z maghrebského pobřeží, příslušníci hnutí ibádíja. Založili zde sedm opevněných oáz, tzv. heptapolis (Ghardája, Baní Izgán, El Atteuf, Búnura a Malika, později přibyly ještě Berriane a Guerrara), situovaných na pahorcích s minaretem jako strážní věží, využívajících bohaté zásoby spodní vody. Pěstovali datle a cicimek, byli vyhlášenými řemeslníky a obchodníky, města sloužila jako významné zastávky karavan se solí, vlnou a otroky. I v jednadvacátém století vedou Mozabité asketický způsob života, založený na vzájemné solidaritě a přísném dodržování náboženských norem, nad kterým bdí rada starších Madžlis Ammi Saíd. Pro originální architektonické a urbanistické řešení svých měst a zachované komunitní tradice byl region Mzab v roce 1982 zařazen na seznam Světové dědictví. Galerie Literatura ULIČNÁ, Ludmila: Sahara, má láska. Nakladatelství Blok, Brno 1987 Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mzab na Wikimedia Commons Lidé a země Magazín Koktejl Archivováno 7. 7. 2020 na Wayback Machine.
M'Zab-dalen

M'Zab (eller Mzab) er en region i provinsen Ghardaïa i Algeriet. Den 10 km lange dal, som ligger i Sahara i den centrale del af Algeriet har ca 120.000 indbyggere som fortsat lever i traditionelle bysamfund med egne love og skikke. Mozabittene, som indbyggerne kaldes, er en berbisk folkegruppe, og tilhører ibadiretningen inden for islam. Mozabittene har boet i området siden stenalderen, og blev omvendt til islam ved mødet med Rostomiddynastiet. Rostomiderne blev efterhånden integreret med Mozabittene. I området findes fem muromkransede byer, såkaldte ksourer. Hver ksour har en central moské som indeholder fødevarelager og er bygget som et sidste, indre fæstningsværk indenfor bymuren. Minareten fungerede som vagttårn. Udenfor bymuren ligger særprægede gravpladser som afspejler den samme samfundsstruktur som byerne. Mozabittene holder om sommeren til i lejre udenfor byen. Den største by er Ghardaïa. De øvrige er: Beni Isguen, Melika, Bou Noura og El Ateuf. Specielt for Beni Isguen er, at kun muslimer tillades at overnatte i byen. Ettersom M'zab ligger langt fra andre beboede dele af Algeriet, er både den materielle og den samfundsmæssige kultur forholdsvis uforandret. Eksterne kilder og henvisninger The changing world of Mzab fra The Middle East magazine, 1983 på chris-kutschera.com
M'Zab

De M'Zab-vallei in Algerije is een droge en onvruchtbare streek met weinig water. Het regent er gemiddeld slechts eens in de drie of vier jaar. De vallei is de traditionele habitat van de Mozabieten die er zich gevestigd hebben in vijf gefortificeerde steden (Ghardaia, Beni-Isguen, El-Ateuf, Melika en Bounoura, allen gesticht tussen 1012 en 1350, die samen een pentapolis vormen) waar zij ingenieuze ondergrondse wateropslagsystemen hebben aangelegd die jaarlijks veel onderhoud behoeven. De eenvoudige, maar functionele architectuur van M'Zab was bedoeld om gemeenschappelijk te leven, terwijl de structuur van de familie werd gerespecteerd. Het is nog steeds een inspiratiebron voor hedendaagse stedenbouwkundigen. De locatie werd in 1982 toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Externe link (en) UNESCO site met info over de M'Zab vallei
Mzab

Mzab (arab. المزاب = Al-Mizab, fr. M'zab) – region oaz na Saharze w obszarze Wielkiego Ergu Zachodniego, w Prowincji Ghardaja w środkowej Algierii. Obszar ten zamieszkany jest głównie przez Berberów z plemienia Mozabitów. W 1982 roku Al-Mizab wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Historia Region Mzab zamieszkany był już w neolicie. Od IX wieku osiedlają się tu Berberowie. Pierwsze miasta założyli tu muzułmanie odłamu ibadyckiego (ówcześnie dominującego na obszarze Maghrebu), których pierwotna stolica Tijarat została spalona w 909 roku. Al-Mizab został wybrany ze względu na jego względną izolację, a co za tym idzie - dobry potencjał obronny i możliwość zachowania własnej tożsamości. W XI wieku powstało tu pięć istniejących do dziś ksarów - Ghardaja, Malika, Bu Nura, Bani Iskin i Al-Atuf. W XVIII stuleciu oazy Mzab były ważnym ośrodkiem handlowym na trasie przemierzających Saharę karawan kupieckich. W 1853 roku ksary zawarły porozumienie z Francją, które gwarantowało im autonomię, jednak Francuzi ostatecznie zaanektowali ten region. Od 1962 roku znajduje się on w granicach niepodległej Algierii. Architektura Każdy z pięciu ksarów otoczony jest murem obronnym i posiada meczet, którego minarety służyły w przeszłości jako wieże obserwacyjne. Meczety służyły też jako arsenały i spichlerze oraz jako dodatkowe budowle obronne w obrębie twierdzy, podobne do stołpów w średniowiecznej Europie. Budynki mieszkalne wznoszone były koncentrycznie wokół meczetu i składają się zawsze z jednego pomieszczenia jednakowej wielkości. Poza murami ksarów leżał cmentarz, również z prostymi, jednakowymi grobami. Wyjątek stanowiły tylko groby mędrców i innych szczególnie poważanych członków społeczności. W lecie mieszkańcy ksarów przenosili się dla ochrony przed upałem do pobliskich gajów palmowych, gdzie również wzniesiono domy i wieże obserwacyjne wokół meczetu. Ten sposób życia mieszkańców Mzab przetrwał aż do XX wieku.
Vale de M'Zab

A paisagem do Vale de M'Zab, criada no século X pelos Ibaditas em torno de suas cinco ksour ou cidades fortificadas, aparenta estar intacto. Simples, prático e perfeitamente adaptado ao ambiente, a arquitetura do M'Zab foi concebida para a vida em comunidade, respeitando as estruturas familiares. É uma fonte de inspiração para os urbanistas de hoje. As cinco cidades fortificadas são: Ghardaia, Mélika, Atteuf, Bou Nioura e Isguen. Cada cidade tem sua própria mesquita e o seu minarete tem função de uma torre de observação. A mesquita, na verdade, foi construída como uma fortaleza, último lugar de resistência em caso de invasão; comporta também um arsenal e um silo de grãos. Em volta da mesquita organizam-se as casas em círculos concêntricos. Cada casa, uma célula padronizada, representa uma organização social igualitária fundada sob o respeito à estrutura familiar, cuja intimidade e automia devem ser respeitadas. Fora dos muros a igualdade continua. As sepulturas dos cemitérios não se distinguem. O modo de vida da população incluía a migração sazonal. Durante o verão as populações se mudavam para cidades onde a organização do habitat era menos formal, mas não menos segura. Em 1982 o Vale de M'zab foi inscrito como Património mundial pela UNESCO. Ligações externas «M'Zab pela UNESCO - em francês e inglês» «Fotos do vale de M'Zab'»
Valea uedului M'Zab

Valea uedului M'Zab (în tamzabit: Aghlan, arabă: مزاب) este o oază situată în Provincia Ghardaïa, Algeria. Oaza are în jur de 360 000 locuitori (2005) în mare parte berberi, vorbitori ai limbii tamzabit. Geografie Valea uedului M'Zab este un podiș stâncos cu o înălțime cuprinsă între 300 și 800 metri care este traversat de valea uedului M'Zeb în partea sa nord-vestică și sud-estică. Valea are o lungime de 20 km și o lățime de până la 2 km. Oaza se află în nordul deșertului Sahara la 600 km de capitala țării Alger și se întinde pe o suprafață de 4 000 ha. Descriere Fiecare localitate fortificată din Valea M'Zab s-a dezvoltat pe un deal în jurul unei moschei care servea și ca turn de veghere cu clădiri dispuse în cercuri concentrice. În mod tradițional locuitorii acestei oaze locuiau în case individuale alipite organizate în jurul unei curți interioare centrale (patio). Începând cu epoca colonială franceză au început să se construiască cartiere moderne în Oaza formată de uedul M'Zeb. Cultura Cultura zonei este strâns legată de apartenența la ibadism, o ramură a islamismului și a limbii tamzabit chiar dacă în ultimul secol în oază s-au așezat și locuitori ai altor etnii (nomazi, arabi, subsaharieni). Există un sistem complex de irigare care duce apa la gospodăriile populației, la grădini și la crângurile de palmieri. Istoria Comunitatea din M'Zab a fost fondată în secolul X de către ibadiți care s-au refugiat în oază din cauza cuceririi de către oștile Califatului Fatimid în anul 933 a capitalei regatului lor care era la Tiaret. Ibadiții au clădit 5 orașe fortificate (ksour) care încă se păstrează intacte. Aceste orașe sunt: Ghardaïa (Tagherdayt), orașul principal Beni Isguen (At Isjen) Melika (At Mlishet) Bounoura (At Bunur) El Ateuf (Tajnint) primul oraș construit, anul 1012. Mai apoi au mai fost construite alte două orașe mai la nord, în afara văii M'Zab, dar care aparțin cultural văii. Acestea sunt: Berianne El Guerara Economia În zonă artizanatul se bucură de o mare dezvoltare mai ales țeserea covoarelor, prelucrarea pieilor și olăritul, dar principala îndeletnicire tradițională a localnicilor este comerțul datorită faptului că oaza a fost o răscruce a drumurilor care traversau Sahara și loc de popas și târg. În actualitate descoperirea câmpurilor petroliere și de gaz aflate la circa un km de orașe a dat un nou impuls economiei locale. 17% din populația orașului Ghardaïa lucrează în industrie. Referințe
Мзаб

Мзаб (араб. مزاب‎; Уэд-Мзаб) — вади в алжирском вилайете Гардая. В 1982 году участку долины Мзаба площадью около 40 км² был присвоен статус объекта Всемирного наследия ЮНЕСКО. Мзаб начинается от места соединения русел Эль-Хаймер и Абиод у города Гардая. Заканчивается в солончаке Себхет-Сафиун у гор Анк-Джемель. Долина обитаема с древних времён. В X веке берберскими мусульманами-ибадитами были основаны пять ксуров — укреплённых городов. Поселения до наших дней остались практически неизменными, архитектура простая, но хорошо приспособлена к условиям региона. Примечания
M'Zab

M'Zab är en region i provinsen Ghardaïa i Algeriet som 1982 upptogs på Unescos världsarvslista under namnet M'Zabdalen. Den 10 km långa dalen, som ligger i centrala Algeriet, i Sahara, har cirka 120 000 invånare, kallade mozabiter. Den största staden är Ghardaïa och de fyra andra; Beni Isguen, Melika, Bou Noura och El Ateuf. Endast muslimer får övernatta i Beni Isguen. De fem små städernas enkla, funktionella och till omgivningen perfekt anpassade arkitektur är en inspirationskälla till dagens stadsplanerare. Historia Mozabiterna ("At Mzab") är en gren av en större berbisk stam, Zenatan, som levde i större områden i mellersta södra Algeriet. Många Tifinaghbokstäver och symboler finns ingraverade runt omkring Mzabdalen. Efter den islamiska erövringen, blev Mozabiterna muslimer av den Mu'tazilitiska skolan. Efter Rustamidiens fall, valde Rustamidiska kungafamiljen med några av dess invånare Mzabdalen som deras tillflykt. Rustamiderna var Ibadi och sände en Da'wa (Abu Bakr an-Nafusi) som framgångsrikt konverterade de inhemska Mozabiterna. Frankrike annekterade Mzab 1882 som en del av deras Nordafrikanska kolonier. När Algeriet blev självständigt 1962 blev territoriet en del av detta land. Arkitektur Den finns fem ksarer "muromgärdade byar" (ksour) belägna på bergiga klippformationer längs Wəd Mzab gemensamt kända som Pentapolis. De är Ghardaïas Tagherdayt; Beni Isguen Vid Isjen; Melika Vid Mlishet; Bounoura Vid Bunur; och El-Ateuf Tajnint. Med nyare bosättningarna Bérianne och El Guerara, är Mzab Heptapolis fullständigt. Kombinationen av den funktionella enkelheten i Ibaditron, med det oasiska sättet att leva ledde till strikt organisation av land och utrymme. Varje citadell har en fästningsliknande moské, vars minaret fungerar som vakttorn. Byggnader av standardstorlek och typ uppfördes i koncentriska cirklar runt moskén. Arkitekturen i M'zabs bosättningar gjordes för ett jämställt gemensamt boende, med respekt för familjens privatliv. På sommaren, flyttade Mzabiterna till 'sommercitadell' centrerade kring palmlundsoaser. Dessa är en av de större oasgrupperna i Saharaöknen, och avgränsas av torra markområden kända som chebka, genomkorsade av torra flodbäddar. M'zabdalen fick världsarvsstatus 1982, som ett intakt exempel på traditionella mänskliga livsmiljö perfekt anpassat till miljön. Externa länkar UNESCO World Heritage Centre - M'Zab Valley (engelska) The changing world of Mzab (engelska)
Мзаб

Мзаб (араб. مزاب) — долина в північній частині Сахари, приблизно в 500 км від Алжира. Адміністративно відноситься до провінції Гардая. Долина заселена ще з давніх часів. В X столітті берберськими мусульманами-ібадитами були засновані п'ять ксурів — укріплених міст. Поселення до наших днів залишились практично незмінними, архітектура проста, але добре пристосована до умов регіону. У 1982 році території площею близько 4 тис. га був присвоєний статус об'єкта Світової спадщини ЮНЕСКО. Примітки
Relizane Airport

Relizane Airport (ICAO: DAAZ) is a civilian airport in Algeria, located 12.5 kilometres (7.8 mi) west-northwest of Zemmora (Relizane); about 235 kilometres (146 mi) west-southwest of Algiers. It is used by general aviation, with no scheduled commercial air service. World War II During World War II, it was a major Twelfth Air Force base of operations during the North African Campaign against the German Afrika Korps, used by the 60th Troop Carrier Group, flying C-47 Skytrain aircraft from the field between 27 November 1942 and May 1943. References This article incorporates public domain material from the Air Force Historical Research Agency Maurer, Maurer. Air Force Combat Units of World War II. Maxwell AFB, Alabama: Office of Air Force History, 1983. ISBN 0-89201-092-4. External links "Airport information for DAAZ" – via Great Circle Mapper. "Current weather for DAAZ". NOAA/NWS. OurAirports - Relizane Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine
Aéroport de Relizane

Aéroport de Relizane ( code IATA :QZN • code OACI :DAAZ ) Il se trouve à environ 6 km de la ville de Relizane Histoire Localisation Notes et références Voir aussi Articles connexes Établissement de gestion de services aéroportuaires Établissement national de la navigation aérienne Liste des aérodromes en Algérie Portail de l’Algérie Portail de Relizane Portail de l’aéronautique
Quartier d'affaires de Bab Ezzouar

Le quartier d'affaires de Bab Ezzouar est un quartier d'affaires situé dans la commune de Bab Ezzouar à Alger. Le quartier d'affaires concentre les sièges sociaux de nombreuses banques, compagnies d'assurance et grandes entreprises multinationales. Histoire Le projet de construction d'un quartier d'affaires tourné vers le tertiaire naît au milieu des années 2000. La première pierre est posée par le président de la République Abdelaziz Bouteflika en 2006. Principales tours construites ou en projet Le quartier abrite et abritera les futurs sièges sociaux de diverses entreprises (appartenant a plusieurs secteurs) parmi lesquelles : ATM Mobilis, Algérie Poste, Natixis Algérie ; BNP Paribas El Djazaïr, Société générale Algérie, BADR , BNA, BEA, CPA, Al Baraka Banque Algérie, Cash Assurances, SAA Assurances, Alliance Assurances, CMA-CGM Algérie, Faderco, Air Algérie, Swatch Algérie, ZTE, KPMG Algérie Le quartier est également censé abriter un palais des congrès en plus du siège du Fonds national de péréquation des œuvres sociales (FNPOS) et de la caisse nationale du logement (CNL). Le groupe chinois CSCEC construit un complexe d'affaires nommé l'Oriental Business Park, composé de bâtiments de bureaux, un complexe sportif, une résidence hôtelière ainsi que divers jardins et lieux de détentes. Dans le secteur des loisirs , le quartier des affaires possède : un parc urbain de 60 000 m2, ainsi que deux centres commerciaux : celui du trust complex qui est toujours en construction et l’autre inauguré en 2010 et d’une superficie de 100 000 m2 Centre commercial et de loisirs de Bab Ezzouar Transports en commun Le quartier des affaires est desservi par plusieurs lignes : Gare de Bab Ezzouar : La gare est desservie par les trains du réseau ferré de la banlieue d'Alger par les liaisons suivante : Alger - Thénia et Alger - Aéroport Houari Boumédiène. future station de métro Centre des Affaires : le quartier sera desservi par la ligne 1 du métro d'Alger. Notes et références Portail d'Alger Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’économie Portail de la finance
Hacène Harcha Arena

Harcha Hassan Arena is an indoor sporting arena located in Algiers, Algeria. The capacity of the arena is 8,000 spectators. It hosts indoor sporting events such as Handball, Basketball, Volleyball and hosts the home matches of MC Alger. It also hosted many international competitions. Competitions hosted Some of major senior competitions are below Pan Arab Games 1 time (2004) Mediterranean Games 1 time (1975) All-Africa Games 2 times (1978 & 2007) African Handball Championship 4 times (Men's & Women's 1976, Men's & Women's 1989, Men's & Women's 2000 & Men's & Women's 2014) FIBA Africa Championship 2 times (Men's 1995 & Men's 2005) African Volleyball Championship 1 time (Men's 1993) Vovinam World Championships 1 time Vovinam World Championship 2015 References External links Stadium information Hacène Harcha Arena Google Maps
Pabellón Harcha Hassan

El Pabellón Harcha Hassen​ es una arena localizada en la ciudad de Argel, la capital del país africano de Argelia. La capacidad del recinto deportivo es de aproximadamente 8000 espectadores. Es sede de eventos deportivos bajo techo como los del balonmano, baloncesto, voleibol y acoge los partidos de casa del equipo local GS Pétroliers. También ha sido sede de numerosas competiciones internacionales. Véase también Pabellón Deportivo Vodova Pabellón de Voleibol de Mersin Pabellón de Voleibol (Múnich) Pabellón Fajhan Hilal Al-Mutairi Referencias
Salle Harcha-Hacène

La salle Harcha-Hacène (en arabe : قاعة حرشة حسان), est une salle omnisports située à Sidi M'Hamed (Alger) en Algerie. La capacité de l'arène est de 8 000 spectateurs. Elle accueille des manifestations sportives en intérieur comme le handball, le basket-ball, le volley-ball et accueille les matchs à domicile du MC Alger (handball). Elle a également accueilli de nombreuses compétitions internationales. Histoire Parmi les événements sportifs importants ayant été disputées dans la salle, on trouve : Basket-ball Championnat d'Afrique 1995 Championnat d'Afrique 2005 Handball Championnats d'Afrique des nations féminin et masculin 1976 junior féminin et junior masculin 1986 féminin et masculin 1989 féminin et masculin 2000 féminin et masculin 2014 Handball aux Jeux africains de 2007 Finales Volley-ball Championnat du monde masculin des -19 ans 2005 Championnat d'Afrique masculin 1993 Notes et références Voir aussi Articles connexes Sport en Algérie Liens externes « Coupe d’Algérie de Lutte - planetesport-dz.com »(Archive.org • Wikiwix • Google • Que faire ?) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du handball Portail du basket-ball Portail du volley-ball Portail d'Alger
Schott el Hodna

Der Schott el Hodna ist ein Salzsee (Schott) im Inneren von Algerien. Beschreibung Er liegt zwischen dem Tellatlas im Norden und dem Saharaatlas im Süden und ist der östlichste und mit ca. 371 m der am tiefsten gelegene Schott im Hochland der Schotts. Er erstreckt sich über etwa 80 km mal 16 km. Der Schott el Hodna ist ein ökologisch wichtiges Feuchtgebiet. Archäologie Archäologische Zeugnisse lassen auf eine Besiedlung in römischer Zeit schließen. Einzelnachweise Weblinks Chott El Hodna In: Ramsar Sites Information Service (englisch) Schott el Hodna bei Geonames