NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Château de Gjirokastër

Le château de Gjirokastër ou citadelle de Gjirokastër (en albanais : Kalaja e Gjirokastrës) est une forteresse de la ville de Gjirokastër, en Albanie (historiquement connue aussi comme Argyrokastro, un nom qui s'applique aussi au château). L'édifice est compris dans le site inscrit patrimoine mondial de l'UNESCO de la vieille ville de Gjirokastër. Description Le château domine la ville, dominant la route d'importance stratégique le long de la vallée de la rivière, à une hauteur de 336 mètres d'altitude. La citadelle existe sous diverses formes depuis le XIIe siècle. Une partie de la forteresse a été convertie en prison en 1932 et a abrité des prisonniers politiques sous le régime communiste. Le château est ouvert aux visiteurs. Il contient un musée militaire avec des armes anciennes, des souvenirs de la résistance communiste contre l'occupation nazie, ainsi qu'un avion de l'US Air Force capturé pendant la guerre froide, pour commémorer la lutte du régime communiste contre les puissances occidentales. La citadelle était alimentée en eau par l'Aqueduc de Gjirokastër, système hydraulique gravitaire d'environ 12 kilomètres construit entre 1811 et 1812 par Ali Pacha de Tepelenë sous la direction de l'architecte Petro Korçari, depuis les sources karstiques du massif du Mali i Gjerë. L'aqueduc alimentait directement les citernes intérieures de la forteresse. Le peintre britannique Edward Lear, qui séjourna à Gjirokastër le 4 novembre 1848, en laissa deux aquarelles montrant l'ouvrage encore intact. Une photographie prise vers 1913 par Daniel Baud-Bovy et offerte à la Fondation Gjirokastra documente les piliers de la section terminale encore debout à cette époque. La quasi-totalité de l'ouvrage fut démantelée en 1932, ses pierres étant réemployées pour la construction de l'aile carcérale ; seul le pont de Dunavat (Ura e Ali Pashës) demeure conservé. Références Voir aussi Château d'Ali Pacha Liens externes Gjirokastre UNESCO Source de traduction (es) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en espagnol intitulé « Castillo de Gjirokastra » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’Albanie Portail de la protection du patrimoine
Castello di Argirocastro (Albania)

Il castello di Argirocastro (albanese: Kalaja e Gjirokastrës) è un castello situato ad Argirocastro, nel sud dell'Albania. Storia e descrizione Il castello domina la città di Argirocastro e gode di una posizione di notevole importanza strategica lungo la valle del fiume. La cittadella fortificata è stata costruita intorno al XII secolo. Lavori di ristrutturazione sono stati compiuti da Ali Pasha di Tepelenë dopo il 1812. Il governo di Zog I di Albania ampliò la prigione del castello nel 1932. Le prigioni del castello hanno inoltre ospitato numerosi prigionieri politici durante il regime comunista. Oggi il castello possiede cinque torri e ospita una torre dell'orologio, una chiesa, una cisterna, e molti altri punti di interesse. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su castello di Argirocastro
Kasteel van Gjirokastër

Het Kasteel van Gjirokastër is een kasteel in Gjirokastër, Albanië, dat voor de 12e eeuw werd gebouwd. Tegenwoordig doet het dienst als museum. Geschiedenis Het kasteel ligt op een berghelling in de stad, en is strategisch gelegen langs de route door de vallei. Het kasteel dateert van voor de 12e eeuw. Na 1812 zijn onder leiding van Ali Pasha van Tepelene veel renovaties en toevoegingen aan de westelijke kant van het kasteel uitgevoerd. Aan het begin van de 21ste eeuw bevatte het kasteel onder andere vijf torens en huizen, het legermuseum, een klokkentoren, een kerk, het podium van het nationale folklorefestival dat eens in de vijf jaar plaatsvindt. In een tweetal hoekjes van het kasteel bevinden zich twee mausolea; graftombes ter ere van enkele islamitische baba's, voor moslims uit de orde der bektashi. Sinds 2005 staat het kasteel, samen met de rest van de stad, op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Op het dak van het kasteel bevinden zich zonnepanelen. De gang in het kasteel, waar de artillerie staat, is het eerste publieke monument van Albanië dat geheel verlicht wordt met zonne-energie. Legermuseum en gevangenis Binnen de muren van het kasteel bevindt zich een legermuseum met daarin de nodige artillerievoertuigen en een Amerikaans vliegtuig uit de Koude Oorlog. Terwijl de Albanese regering het vliegtuig gebruikte als propaganda, om aan te geven hoe de staat erin slaagde om westerse spionage buiten de deur te houden, beweerde de Amerikaanse regering dat het hier ging om een uit koers geraakt lesvliegtuig. In een apart vertrek, dat tegen extra betaling ook toegankelijk is, zijn er stukken te zien die herinneren aan het communistisch verzet tegen de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tot 1997 telde de collectie van dit gedeelte van het kasteel ook een aantal klassieke wapens. Tijdens de anarchie van 1997 werden er hiervan een flink aantal gestolen, om in het buitenland te kunnen verkopen. Behalve een legermuseum, bevindt er zich in het kasteel ook een gevangenis. Ten tijde van Koning Zog I van Albanië werd deze gevangenis uitgebreid, en vervolgens veelvuldig gebruikt. Onder het communistisch regime werden er tot 1968 politieke gevangenen opgesloten. Tegenwoordig is de gevangenis open voor bezoekers. Ter herinnering aan de barre omstandigheden waarin de gevangenen opgesloten zaten, zijn de muren van de cellen versierd met toepasselijke citaten uit krantenartikelen en andere publicaties.
Zamek w Gjirokastrze

Zamek w Gjirokastrze (alb. Kalaja e Gjirokastrës) – zamek w Gjirokastrze, w południowo-zachodniej Albanii. Zamek jest ulokowany na wysokim skalistym wzniesieniu, dominującym nad południową, starą częścią miasta, na wysokości 370 m n.p.m. Historia Pierwsze fortyfikacje w tym miejscu wzniesiono w tym miejscu w XII wieku. Twierdza stanowiła ważny ośrodek władzy w Despotacie Epiru, w czasach Gjina Bua Spaty. W 1417 twierdza została zdobyta przez Turków osmańskich, po krótkim oblężeniu. W 1490 została przebudowana. Obszerny opis zamku pozostawił w swoich relacjach z Bałkanów Ewlija Czelebi, który odwiedził go w 1672. Z czasem zamek popadł w ruinę, ale został odbudowany po 1812 przez Alego Paszę z Tepeleny, do zamku doprowadzono akwedukt zasilany wodą z pobliskich wzgórz. Jest jedną z największych zachowanych twierdz na ziemiach albańskich, ma ponad 200 metrów długości i jest otoczony przez siedem wież, do jej murów przylega wieża zegarowa i cerkiew. W okresie rządów Ahmeda Zogu pełnił funkcję więzienia. Po 1944 przetrzymywano w nim więźniów politycznych, był także miejscem straceń. W latach 60. XX w. przestał pełnić funkcję więzienia. Aktualny stan obiektu Zachowany do dziś zamek ma długość 500 m i szerokości 75 m. Zamek jest otwarty dla zwiedzających. W jego murach znajduje się muzeum militariów z okresu II wojny światowej oraz amerykański samolot zwiadowczy Lockheed T-33, który w 1957 lądował awaryjnie na terytorium Albanii. Na dziedzińcu zamku corocznie odbywa się festiwal folklorystyczny. Przypisy Bibliografia James Pettifer: Albania & Kosovo. Blue guide. London: 2001, s. 420-421. ISBN 0-7136-5016-8.
Гирокастра (крепость)

Гирокастра (алб. Kalaja e Gjirokastrës) — крепость (цитадель) в городе Гирокастра, Албания. Во время правления Османской империи была исторически известна как Эргири, в то время как местные греки называли её крепость Аргикастрон (греч. Φρούριο του Αργυροκάστρου). Цитадель расположена на высоте 336 м. Находится под защитой ЮНЕСКО. История Цитадель возвышается над стратегически важным маршрутом вдоль речной долины. Существовала в различных формах ещё до XII века. Согласно местным албанским фольклорным традициям, в XV веке принцесса Аргиро спрыгнула со стен крепости вместе со своим ребёнком, чтобы избежать пленения османами. В 1960-х годах эта легенда вдохновила албанского автора Исмаила Кадаре на поэму. После 1812 года Али-паша Тепеленский провёл масштабную реконструкцию и велел добавить пристройку с западной стороны. В 1932 году правительство короля Зогу расширило тюрьму замка. Она широко использовалась во время его правления и содержала политических заключённых во время коммунистического режима. Настоящее время Сегодня крепость является туристической достопримечательностью. На территории находятся пять башен и строений, новый музей Гирокастры, часовая башня, два текке, цистерна, сцена Национального фольклорного фестиваля и многие другие достопримечательности. В военном музее представлены захваченная артиллерия и памятные вещи времён коммунистического сопротивления немецкой оккупации, а также захваченный самолет ВВС США в память о борьбе коммунистического режима против западных держав. С января по май 2018 года крепость посетили более 10,000 туристов, что более чем в два раза больше, чем за тот же период 2017 года (4,700 человек). См. также Список крепостей Албании Туризм в Албании Примечания
Slottet i Gjirokastra

Slottet i Gjirokastra (på albanska: Kalaja e Gjirokastrës) är ett slott i Gjirokastër i Albanien. Under osmanskt styre var staden känt under namnet Ergiri medan de lokala grekiska invånarna kallade staden för Argyrokastro, ett namn som även användes för slottet. Slottet i Gjirokastra är beläget 336 meter över havet. Slottet dominerar staden med vyn över den strategiskt viktiga vägen längs floddalen. Slottet är öppet för besökare och där finns även ett militärt museum och minnesanteckningar över det kommunistiska motståndet mot den tyska ockupationen samt ett nedskjuten flygplan tillhörande USA:s flygvapen, som är ett minnesmärke över den kommunistiska regimens kamp mot de "imperialistiska västmakterna". Citadellet har funnits i olika former ända sedan 1100-talet. Stora ombyggnader gjordes på order av Ali Pascha av Tepelenë. Under Kung Zog I:s regeringstid beordrade han att slottet skulle bli fängelse, vilket det var från 1930-talet till 60-talet. Fängelset hyste senare även politiska motståndare till den kommunistiska regimen. I dag består slottet av fem torn och flera hus, det nya Gjirokastramuseet, ett klocktorn, en kyrka, en cistern och är även ett scen för Nationella folkfestivalen. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Gjirokastër Fortress, tidigare version. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Slottet i Gjirokastra.
Estadio Kastrioti

El estadio Stadiumi Kastrioti es una instalación deportiva ubicada en Krujë en Albania. Se utiliza sobre todo para el fútbol y es el estadio del equipo de Klubi Sportiv Kastrioti. La planta tiene una capacidad de 10.000 asientos y está aprobado para la Kategoria Superiore. El campo de juego es de césped totalmente natural y mide 65x105 m. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Albania Referencias
Stadiumi Kastrioti

Lo stadio Stadiumi Kastrioti è un impianto sportivo situato ad Krujë in Albania ristrutturato nel 2008. Usato prevalentemente per il calcio è lo stadio di casa delle squadra del Klubi Sportiv Kastrioti. L'impianto ha una capacità di 8.400 posti a sedere ed è omologato per la Kategoria Superiore. Il campo da gioco è completamente in erba naturale e misura 65x105 m. Caratteristiche Collegamenti esterni ovguide.com, https://web.archive.org/web/20160313205113/http://www.ovguide.com/kastrioti-stadium-9202a8c04000641f8000000000e58da6 (archiviato dall'url originale il 13 marzo 2016).
Krasta mine

The Krasta mine is a large mine located in central east Albania, adjacent to the town of Krastë in Dibër County, 40 kilometres (25 mi) as the crow flies, east of the capital, Tirana. Krasta represents one of the largest chromium reserves in Albania and in all Europe, having estimated reserves of 2 million tonnes of ore grading 40% chromium metal. The mine is part of the Bulqizë Massif, a 370 square kilometres (140 mi2) area which has a rock thickness between 4 kilometres (2.5 mi) and 6 kilometres (3.7 mi) and contains 65 verified chromium deposits and occurrences. The deposit has been explored to depths of up to 1,300 metres (4,300 ft) and the geological reserves amount to 12 million tonnes of which 7.5 million tonnes grading over 38% chromium metal. The Krasta mine began operating in 1963. Between 1963 and 1965 it produced chromium ore only from occurrences. In 1971 production from the mine started. The total combined chromium ore production from the mine between 1971 and 2006 amounted to 716,000 tonnes. The deepest level of the mine is the Level +400 which reaches a depth of 400 metres (1,300 ft). The chromium ore reserves of the mine are split into two categories above and below Level +400. The proven ore reserves located above the Level +400 amount to 2,000,000 tonnes of ore grading 40% chromium metal. The proven ore reserves located below the Level +400 are currently not estimated or calculated but are expected to be grading over 40% chromium metal. The mine's total reserves amount to 2 million tonnes of ore grading 40% chromium metal. Since 1999 several parts of the mine were privatised and the other were closed. In 2006, it was estimated that a total of 2 million tons chromium ore were still unexploited in the mine of Krasta, making it the 2nd after Bulqizë mine in terms of chromium reserves in Albania, while being one of the eight Albanian chromium mines to have reserves of over 1 million tonnes of chromium ore. Krasta mine is also considered to be a source of rare metals such as platinum and cobalt, nevertheless their exploitation today is inaccessible. References
Lake Dashi

Lake Dashi (Albanian: Liqeni i Dashit) is a mountain lake in Albania. It is located in the Accursed Mountains, near the border with Kosovo. It is one of the largest lakes found in the mountain range with an area a little more than 3.5 hectares (8.6 acres). In English, Liqeni i Dashit means "Stag's Lake". See also Lake Sylbicë
Liqeni i Dashit

Liqeni i Dashit är en sjö i Albanien. Den ligger i prefekturen Qarku i Kukësit, i den norra delen av landet, 140 km norr om huvudstaden Tirana. Liqeni i Dashit ligger 2 167 meter över havet. Trakten runt Liqeni i Dashit består till största delen av jordbruksmark. Runt Liqeni i Dashit är det glesbefolkat, med 18 invånare per kvadratkilometer. Källor
Liri Ballabani stadion

Liri Ballabani stadion (på albanska Stadiumi Liri Ballabani) är en arena i Burreli i Albanien. Den är hemmaplan för KS Burreli med plats för 2 500 åskådare. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Liri Ballabani Stadium, 23 juli 2017. Fotnoter
Abdurrahman-Pascha-Moschee

Die Abdurrahman-Pascha-Moschee (albanisch Xhamia e Abdurrahman Pashës) bzw. „Moschee mit Uhr“ (Xhamia me Sahat) ist eine Moschee in der mittelalbanischen Kleinstadt Peqin. Die Moschee befindet sich am zentralen Platz des alten Städtchens am wichtigen Verbindungsweg zwischen Durrës und Elbasan. Der ursprüngliche Bau der Kuppel-Moschee wurde von Abdurrahman Abdi Pascha im Jahr 1666 oder 1667 errichtet. Später durch einen Brand zerstört, wurde sie in den 1830er Jahren von seinem Nachfahren Cafer Sadık Pascha wiederaufgebaut. Gleich daneben wurde gleichzeitig ein Uhrturm errichtet. Als quadratischer Kuppelbau ähnelt sie der Et’hem-Bey-Moschee in Tirana. Der Grundriss betrug 14 Meter im Quadrat und wurde von einer hohen Kuppel überragt. Zahlreiche Fenster spendeten viel Licht im Innenraum. Ein schmales und sehr hohes Minarett, dessen Grundmauern zum Teil zum Würfel gehörten, war angegliedert. Eine offene Vorhalle mit zahlreichen Säulen, Holzdach und roten Ziegeln steht vor dem Eingang. Die Moschee wurde um 1970 zerstört, nachdem der Diktator Enver Hoxha Albanien zum atheistischen Staat erklärt und den Islam als Religion verboten hatte. Nur Uhrturm und Vorhalle blieben erhalten – Letztere diente fortan als Café. Der Uhrturm wurde 1963 zum nationalen Kulturdenkmal erklärt. Nach dem Zusammenbruch der sozialistischen Diktatur wurde 1992 mit dem Wiederaufbau der Moschee begonnen. Der Neubau richtete sich nach der Vorlage des zerstörten Gotteshauses und mit Einbezug von Material, das in den Archiven des Instituts für Kulturgüter gefunden wurde. Die Kuppel wurde jedoch mit Blei anstelle von Ziegeln gedeckt und bunt gestrichen. Weblinks Einzelnachweise
Clock Mosque

The Clock Mosque (Albanian: Xhamia me Sahat), officially known as the Abdurrahman Pasha Mosque (Albanian: Xhamia e Abdurrahman Pashës), and historically known as the Old Peqin Mosque (Albanian: Xhamia e vjetër e Peqinit), is a mosque, located in Peqin, in Elbasan County, Albania. Completed in 1666 CE, the mosque was designated as a Cultural Monument of Albania. History It was built in 1666 by Abdi Pasha the Albanian and resembled the Et'hem Bey Mosque in the Albanian capital Tirana. The mosque is located in the central square of the old town at the main route between Durrës and Elbasan. Later destroyed by a fire, it was rebuilt in the 1830s by a descendant of Abdi Pasha, Cafer Sadık Pasha. Between 1967 and 1974, the Communist regime demolished the prayer hall and minaret. The clock tower and the portico remained, but the latter was repurposed as a coffee bar. After the political transition the mosque was rebuilt, though not in its original form and without achieving the elegance of the original. See also Islam in Albania List of mosques in Albania List of Religious Cultural Monuments of Albania References External links Media related to Clock Mosque at Wikimedia Commons
Moschea Orologio

La moschea Orologio (in lingua albanese: Xhamia me Sahat) conosciuta anche come moschea Abdurrahman Pascia (in lingua albanese: Xhamia e Abdurrahman Pashes) rientra nei monumenti culturali religiosi dell'Albania. Note Voci correlate Architettura islamica Arte islamica Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su moschea Orologio
Hysen-Pascha-Moschee

Die Hysen-Pascha-Moschee (albanisch Xhamia e Hysen Pashës) ist eine Moschee in der mittelalbanischen Stadt Berat. Nach Evliya Çelebi wurde die Moschee im Stadtteil Murat Çelebi, Teil der Vorstadt westlich der Burg, 1670/71 von Hysen Pascha errichtet. Heute ist die Moschee von Appartementhäusern umgeben. In den 1870er Jahren wurde die Moschee gründlich renoviert. Nachdem in den 1870er Jahren neben der Moschee ein Uhrturm errichtet worden war, wurde die Moschee oft Uhrturm-Moschee (albanisch Xhamia e Sahatit) genannt. Der Name ist auch heute noch in Verwendung. Der Uhrturm wurde 1969 bei einem Erdbeben zerstört; 2017 wurde ein Nachbau errichtet. Das Minarett, das von Çelebi als schön und elegant bezeichnet wurde, ist 1967 abgetragen worden. 1994 wurde es wiederaufgebaut. Andere Quellen schreiben hingegen, dass vom alten Gebäude einzig das Minarett erhalten geblieben sei. In der Mitte der 2010er Jahre wurde die Moschee restauriert – Çoku spricht von einer „umfassenden Umbau“ (Kullat e Sahatit në Shqipëri). Fotos zeigen ein stark renoviertes Gebäude. Die Moschee ist seit den 1960er Jahren ein nationales Kulturdenkmal Albaniens. Literatur Dritan Çoku: Kullat e Sahatit në Shqipëri. Historia dhe Arkitektura. Alsar, Tirana 2021, ISBN 978-9928-319-38-8, Kulla e Sahatit në lagjen Muratçelepi, S. 122 ff. Einzelnachweise
Hysen Pasha Mosque

The Hysen Pasha Mosque (Albanian: Xhamia e Hysen Pashës), also known as the Clock Mosque (Xhamia e Sahatit), is a mosque, located in Berat, Albania. Completed in 1670 CE, partially destroyed in c. 1967, and renovated in c. 1991, the mosque was designated as a Cultural Monument of Albania; and forms part of the Historic Centres of Berat and Gjirokastër, a UNESCO World Heritage Site that was designated in 2005. Overview It was built in 1670 by Hussein Pasha. It was named Clock Mosque because in 1870 the Ottomans built a clock tower next to it. The clock tower was destroyed during the Communist dictatorship of Enver Hoxha in 1967. The mosque was also destroyed with the minaret being the only part left over. After the end of Communism the mosque was renovated. See also Islam in Albania List of mosques in Albania List of Religious Cultural Monuments of Albania References External links
Meczet Hysena Paszy

Meczet Hysena Paszy (alb. Xhamia e Hysen Pashës) – meczet znajdujący się w Beracie, w południowej Albanii. Według Evliya Çelebi meczet został zbudowany w centrum Beratu w dzielnicy Murat Çelebi w XVII wieku, prawdopodobnie w latach 1670–1671. Budynek został gruntownie przebudowany w 1870 roku, wówczas to dobudowano do niego wieżę zegarową. Po ogłoszeniu w 1967 roku przez Envera Hodżę „rewolucji ideologicznej i kulturalnej” i ogłoszenia Albanii pierwszym na świecie państwem ateistycznym, rozpoczęły się represje wobec wszystkich wspólnot religijnych i kościołów w Albanii. Obiekty sakralne przejęło państwo, większość z nich zostało zdewastowanych, wiele zburzonych. Podobny los spotkał wieżę zegarową, która wraz z minaretem została zburzona w 1967 roku. Minaret odbudowano w 1994 roku. Obiekt został wpisany na listę religijnych zabytków kulturowych Albanii (Objekte fetare me statusin Monument Kulture). Przypisy
Алай бег джамия

Алай бег джамия (на албански: Xhamia e Allajbegisë) е средновековна джамия, която се намира в дебърското село Алайбеглия (Бурим), Република Албания. В 1970 година джамията е обявена за културен паметник на Албания под № 8. История Точната дата на построяване на храма не е известна. Предполага се обаче, че джамията е построена през XVI век, преди 1578 година. Тя е един от първите мюсюлмански храмове в страната, свидетел на началото на ислямизацията на страната. Възможно е дарителят Алай бег да е местен. Първоначално храмът може би е само месчит. През декември 1967 г. джамията е сериозно повредена по време на земетресение. В 1973 година е реставрирана. На 30 май 1970 година, две години след като диктаторът Енвер Ходжа забранява организираната религия в страната, джамията е обявена за паметник на културата. Архитектура В архитектурно отношение е от типа джамия с един купол върху осмоъгълен барабан, с квадратно вътрешно пространство, чиито страни са малко по-големи от 6 m и така джамията е една от най-малките по рода си. Храмът е много подобен на Назиреша джамия в Елбасан. Три от стените имат по три прозореца, а на четвъртата е вратата и един прозорец до нея. Минарето и тремът са изградени през 90-те години на XX век. Зидарията е клоазоне, което е необичайно за тази част на Албания. Бележки