NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Міністерство юстиції (Албанія)

Міністерство юстиції (алб. Ministria e Drejtësisë) — департамент уряду Албанії, який відповідає за реалізацію державної політики у сфері правосуддя, правової системи Албанії в Конституції та загальному адміністративному праві, цивільному праві, процесуальному праві та кримінальному праві, а також питання, пов’язані з питаннями демократії, правами людини, питання інтеграції та меншин, а також за справи метрополії. З 18 вересня 2021 року головою міністерства є Ульсі Манджа. Історія Міністерство юстиції було одним із перших міністерств, створених у незалежній Албанії 1912 року. З 1968 по 1989 рік міністерство було ліквідовано. Відомство було поновлено в рамках серії реформ під час падіння комуністичного режиму в Албанії. Реорганізація З часу заснування інституції, Міністерство юстиції зазнало кількох адміністративних змін у своїй організаційній структурі. Коли формувалася нова структура, вона часто об’єднувалася з міністерством, розширюючи таким чином свою роль, що згодом призводило до зміни назви міністерства. Якщо пізніше цей департамент виділився як окреме міністерство або був розпущений, міністерство поверталося до своєї початкової назви. Міністерство юстиції (1912 – 1914) Міністерство юстиції та культури (1914) Міністерство юстиції (1914 – 1925) Міністерство фінансів і юстиції (1925) Міністерство юстиції (1925 – 1939) Міністр статс-секретаря юстиції (1939 – 1943) Міністерство юстиції (1943 – н.ч) Підвідомчі інститути Агентство з нагляду за банкрутством Агентство з обслуговування майна Державна адвокатура Головне управління пенітенціарних установ Головне управління виконавчого провадження Інститут судової медицини ім Албанський комітет з усиновлення Центр офіційних публікацій Служба пробації Центральний офіс реєстрації нерухомого майна Комісія з питань юстиції з питань державної допомоги Список міністрів (1912 – н.) Див. також Буррель (в'язниця) Примітки Джерела
Teatr Skampa w Elbasanie

Teatr Skampa w Elbasanie (alb.: Teatri Skampa) – jedna z najważniejszych scen teatralnych Albanii, która rozpoczęła działalność w lipcu 1962 w budynku kina Nacional, wzniesionego w 1938 w Elbasanie. Historia W 1938, w centrum Elbasanu wzniesiono budynek, w którym znalazło siedzibę jedno z najnowocześniejszych kin w ówczesnej Albanii, przeznaczone dla 450 widzów, z zapleczem umożliwiającym także realizację przedstawień teatralnych. Pierwsze amatorskie zespoły teatralne w Elbasanie działały już od 1919. Po zakończeniu II wojny światowej grupa amatorów teatru podjęła działalność artystyczną w miejscowym Domu Kultury. Dopiero jednak po utworzeniu Teatru Ludowego w Tiranie rozpoczęto tworzenie scen zawodowych we wszystkich większych miastach Albanii. 16 lipca 1962 w budynku dawnego kina "Nacional" zainaugurowano działalność sceny zawodowej. Na scenie występowało kilkunastu aktorów: byli wśród nich Demir Hyskja, Eglantina Stafa, Pavlina Gjyli i Skender Hoxha, wkrótce potem dołączyli do nich absolwenci szkoły teatralnej w Tiranie - Robert Ndrenika i Shpëtim Shmili. Pierwszym reżyserem Teatru Skampa został Lec Shllaku. Pierwszą sztuką wystawioną na scenie w Elbasanie był dramat Białe okrążenie (Rrethimi i bardhe) Nauma Priftiego. W latach 70. teatr wystawiał głównie sztuki autorów albańskich. W tym czasie zespół teatru znacznie się odmłodził, a kadrę aktorską zasilili absolwenci szkoły teatralnej. Jednym z największych sukcesów sceny w Elbasanie było zwycięstwo na IX Festiwalu Teatralnym w Tiranie (13-18 listopada 1989), które przyniosła inscenizacja sztuki Sa shume gjethe te thata ate vjeshte, w reżyserii Spiro Duniego. W latach 90., pod kierunkiem nowego dyrektora Astrita Çermy repertuar teatru uległ zasadniczym zmianom. Oprócz klasyki dramatu albańskiego pojawiały się także sztuki Woody Allena, Dario Fo i Eugène Ionesco. W 1999 Teatr Skampa zorganizował po raz pierwszy Międzynarodowy Festiwal Teatrów Eksperymentalnych, z udziałem zaproszonych trup teatralnych z krajów bałkańskich. 4 sierpnia 2011 doszło do pożaru w budynku teatru, prawdopodobnie płomienie przeniosły się z sąsiadującego z teatrem hotelu. Pożar strawił scenę, miejsca dla publiczności, a także korytarze teatru. Po tym wydarzeniu teatr wstrzymał swoją działalność na okres sześciu miesięcy, a aktorzy występowali w miejscowych restauracjach. Przy wsparciu finansowym władz miasta i towarzystwa ubezpieczeniowego Sigal teatr odbudowano i w lutym 2012 wznowił działalność artystyczną. W 2020 teatr został zamknięty na rok z powodu pandemii koronawirusa COVID-19. Działalność teatru wznowiono we wrześniu 2021. Przypisy Bibliografia Josif Papagjoni: Enciklopedi. Teatri & Kinematografia Shqiptare. Tirana: Toena, 2009. ISBN 978-99943-1-456-0. (alb.). Informacja o wznowieniu działalności teatru
Abància

Abància o Amància (grec antic: Ἀμαντία, Ἀβαντία) va ser una ciutat d'Atintània, a Il·líria, a la vora del riu Poliantes, a uns 45 km al sud-est d'Apol·lònia d'Il·líria. Pausànias diu que va ser fundada (segons la llegenda) pels abants d'Eubea que es van establir prop dels Monts Ceraunis amb l'ajuda dels locris de Trònion. Probablement es trobava apartada de la costa, vora el riu Aoos (avui Viosa), tocant a un afluent anomenat Poliantes. Escílax de Carianda situa la ciutat a 320 estadis d'Apol·lònia, i la Taula de Peutinger diu que fins a Apol·lònia hi havia 30 milles romanes. Claudi Ptolemeu parla d'una Amància situada a la costa, i d'una altra ciutat del mateix nom a l'interior, d'on s'ha pensat que el port de la ciutat tenia el mateix nom. Juli Cèsar parla d'Amància i diu que estava situada a la costa. Amància era un lloc d'una certa importància durant les guerres civils entre Cèsar i Pompeu. Durant l'Imperi Romà d'Orient encara era una ciutat important. És propera a la moderna Nimtza. Referències
Amantia

Amantia (en griego, Ἀμάντια) fue una antigua polis griega​ al noroeste del Epiro, a unos 25 kilómetros aproximadamente de Búlice y 26 km de Orico. Estaba cerca de la frontera del Ilírico. A sus habitantes se les llamaba amantes (en griego antiguo: Ἀμάντιεύς, romanizado: amantieus). Tenía un recinto amurallado de aproximadamente 2100 metros de largo. Se construyó un gran fuerte con dos puertas y dos torres defensivas en el norte. Ocupaba una importante posición defensiva por encima del valle del río Aoo al este y en la carretera a la costa y la bahía de Vlorë. También se ha encontrado en la ciudad un templo griego dedicado a Afrodita, un teatro y un estadio.​ Según Pausanias, el asentamiento fue fundado por los locrios de Tronio y Abantes de Eubea.​ Esteban de Bizancio de manera parecida atribuye la fundación al eubeo Abantes "al regresar de la guerra de Troya".​ Hesiquio de Alejandría afirma que fue un asentamiento epirota.​ Según la leyenda de la fundación de la ciudad, fue Elpenor quien lo hizo, actuando como nostos y liderando a los colonizadores; en realidd, murió en Troya.​ Sus líderes políticos tuvieron títulos como prítanis (en griego: πρύτανις, el que preside) y «gramateís» (en griego: γραμματεύς, secretario). Su nombre es mencionado por vez primera en el siglo IV a. C. Se encuentra en la ladera de una alta colina y solo su acrópolis está fortificada. Para el siglo III a. C., la ciudad se fortaleció económicamente y acuñó sus propias monedas. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Amantia.
Amanzia

Amanzia (in greco antico Ἀμάντια? o Ἀβάντια; in latino: Amantia) è stata una città sorta al confine tra l'Epiro e l'Illiria nei pressi del villaggio di Ploç, nel comune di Selenizza, nella moderna Albania. Il sito è tutelato come Monumento culturale ed è ricompreso nell'omonimo parco archeologico. Storia Fu fondata intorno al 450 a.C. da Abanti e Locresi mentre la prima menzione scritta è nel Periplo di Scilace del IV secolo a.C., che la cita come città dell'Illiria tra Apollonia e Oricum. Un'altra menzione è nella Tabula Peutingeriana dove viene riportata col nome di Amatria e posizionata a 30 miglia romane a sud di Apollonia. Caratteristiche La città era dotata di una cinta muraria realizzata con grossi massi squadrati e in alcuni punti tagliata nella roccia della quale sono visibili ancora lunghi tratti; nella parte settentrionale le mura presentano un'altezza di oltre tre metri di massi disposti su sei file e una larghezza pari 1,85 metri. Sono presenti anche i resti di una porta. Oltre ad alcuni ruderi di case sono stati rinvenuti: una costruzione squadrata in calcare (molto probabilmente un sepolcro), una fontana con una grossa tabula iscritta in greco e latino, due capitelli bizantini con la croce su un lato e uno stadio con una capacità di circa 4000 spettatori. Tra i ritrovamenti anche una testa di marmo, ritraente probabilmente Alessandro Magno, ed un'altra calcarea identificata con lo Zeus di Dodona. Sul lato settentrionale delle mura vi è una base con kyma lesbico profilata su tre lati ed appartenente probabilmente ad un'anta. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Amanzia Collegamenti esterni Doro Levi, AMANZIA, in Enciclopedia Italiana, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1929. P. C. Sestieri, AMANTIA, in Enciclopedia dell'Arte Antica, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1958.
Амантия

Амантия (др.-греч. Ἀμάντια, Ἀβάντια, лат. Amantia) — древний город и главное поселениее Амантинов. 7 апреля 2003 года правительство Албании объявило Амантию археологическим парком. История Самым ранним из письменных источников, зафиксировавших топоним Амантия, является Перипл Псевдо-Скилакса (IV в. до н. э.), упоминающий его как город в Иллирии. Галерея См. также Туризм в Албании Амантины Абанты Примечания Литература Hernandez, David R. (2017). Bouthrotos (Butrint) in the Archaic and Classical Periods: The Acropolis and Temple of Athena Polias. Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens. 86 (2): 205—271. doi:10.2972/hesperia.86.2.0205. ISSN 0018-098X. JSTOR 10.2972/hesperia.86.2.0205. S2CID 164963550.
Amantia

Amantia (grško: Ἀμάντια [Amántia]) ali Abantia (grško: Ἀβάντια [Abántia]), antični grški polis v Epirju. Naselje je stalo na strateško pomembnem obrambnem položaju nad dolino reke Aoos in cesto proti zalivu Vlorë na jadranski obali. V mestu je bil grški tempelj, tempelj boginje Afrodite, gledališče in stadion. Zgodovina Po pisanju geografa Pavzaniaj so naselje ustanovili Lokri iz bližnjega Tronija in Abanti iz Evbeje. Štefan Bizantinec ustanovitev pripisuje evbejskim Abantom, "ki so se vračali iz trojanske vojne". Ezihij Miletski trdi, da je bila Amantia epirsko naselje. Ustanovil naj bi ga udeleženec trojanske vojne Elpenor, ki je v resnici umrl v Troji. Amantia je bila prvič omenjena v 4. stoletju pr. n. št.. v 3. stoletju pr. n. št. se je gospodarsko okrepila in kovala svoj denar. Mesto je bilo obdano s približno 2.100 m dolgim obzidjem. Na severu je bila velika trdnjava z dvemi vrati in dvema obrambnima stolpoma. Politični vodje so se imenovali pritanis (grško: πρύτανις), kar pomeni predsedujoči, in grammateus (grško: γραμματεύς), kar pomeni sekretar. Sklici Viri
Univerzita sportovních studií v Tiraně

Univerzita sportovních studií v Tiraně je vysokoškolský institut v Albánii pro školení učitelů kondice a sportovní specialisty. Má ocenění mistra a programy PhD. Byla založena speciálním dekretem Rady ministrů datovaný na 28. září 1960. O rok později byla přejmenována na Vojo Kushi. Skládá se ze tří fakult: Přírodovědecká fakulta pohybu Fakulta tělesné aktivity a rekreace Vědecký výzkumný ústav sportu Kontroverze Roku 2012 byla Univerzita zapojena do menšího skandálu v souvislosti s volbami nového rektora. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Academy of Physical and Sports Education Vojo Kushi na anglické Wikipedii. Externí odkazy (albánsky) Oficiální stránky univerzity
Sportuniversität Tirana

Die Sportuniversität Tirana (albanisch Universiteti i Sporteve të Tiranës) ist eine staatliche Sportuniversität in der albanischen Hauptstadt Tirana. Sie wurde 1960 als Hochschule gegründet und ist seit 2010 eine eigenständige Universität. Die Sportuniversität Tirana ist die einzige Hochschule mit diesem Studiumsangebot im Land. Geschichte Die Sportausbildung in Albanien hatte ihre Anfänge 1948, als in Tirana das Technikum für Fiskultur gegründet wurde, wo Lehrer eine Sportausbildung erhielten. 1958 wurde eine Abteilung für Sport an der Fakultät für Geschichtswissenschaft und Philologie der damals soeben eröffneten Universität Tirana eingerichtet. 1960 erfolgte die Gründung eines eigenständigen Instituts, das nach Vojo Kushi, einem albanischen und jugoslawischen Partisanen, benannt wurde und eine dreijährige Ausbildung anbot. Ab 1971 hieß die Hochschule Instituti i Lartë i Kulturës Fizike „Vojo Kushi“. Seit 1993 dauerte die Ausbildung vier Jahre. 2010 wurde die Hochschule in Akademia e Edukimit Fizik dhe Sporteve „Vojo Kushi“ umbenannt. Im Jahr 2010 wurde sie zu einer Universität mit vollem universitären Curriculum erhoben. Im Rahmen des „Entwurf-Paktes für die Universität“ (alb. Draft-Pakti për Universitetin), der Ende 2018 nach massiven Studentenprotesten von der albanischen Regierung beschlossen wurde, sollen laut der Ministerin für Bildung, Sport und Jugend Besa Shahini auch in die Sportuniversität Tirana Investitionen fließen. Konkrete Pläne lagen aber zurzeit dieser Erklärung im Juli 2019 nicht vor. Fakultäten Fakultät für Bewegungswissenschaft Fakultät für Trainingswissenschaft Weblinks Offizielle Internetpräsenz der Sportuniversität Tirana (albanisch) Einzelnachweise
Sports University of Tirana

The Sports University of Tirana (UST; Albanian: Universiteti i Sporteve të Tiranës) is a university in Albania that trains fitness teachers and sports specialists, sport and tourism managers, guides, and physical education teachers. It awards Bachelor (1st Cycle), Master (2nd Cycle), and Doctoral (3rd Cycle) programs. History The foundations of the Sports University of Tirana were established on September 28, 1960, through Decree No. 394 of the Council of Ministers of the People's Republic of Albania, which created the Institute of Physical Culture (Albanian: Instituti i Kulturës Fizike). In 1961, the institution was named in honor of Vojo Kushi, a prominent Albanian World War II hero and anti-fascist fighter. Initially, the institute focused strictly on training physical education instructors and specialist coaches to support the state's growing national sports and physical culture initiatives. Over the subsequent decades, the institution underwent several major academic and structural restructurings to align with evolving educational standards in Albania: **Institute of Physical Culture "Vojo Kushi" (1960–1993):** Operated as the primary specialist high school and higher education facility for athletic training in the country. **Academy of Physical Education and Sports (1993–2010):** Following the democratic transition in Albania, the school was elevated to an Academy (Albanian: Akademia e Edukimit Fizik dhe Sporteve "Vojo Kushi"), broadening its curriculum to encompass modern sports science, sports medicine, and recreational management. It also integrated into broader regional academic exchanges during this period. **Sports University of Tirana (2010–present):** By decree of the Council of Ministers in 2010, the academy was officially granted full university status, reorganizing its structural departments into specialized faculties and establishing the Scientific Research Institute of Sport to oversee its expanding doctoral programs and international research contributions. Today, the university serves as the primary national authority for higher education in movement sciences, physical therapy, and sports administration, participating actively in European academic consortiums and international mobility grants. The university has these faculties: Fakulteti i Shkencave të Lëvizjes Fakulteti i Veprimtarisë Fizike dhe Rekreacionit Fakulteti i Shkencave të Rehabilitimit Instituti i Kërkimit Shkencor të Sportit See also List of universities in Albania Quality Assurance Agency of Higher Education List of colleges and universities List of colleges and universities by country References
Uniwersytet Sportowy w Tiranie

Uniwersytet Sportowy w Tiranie (alb. Universiteti i Sporteve të Tiranës) – albańska sportowa uczelnia publiczna. Pierwszą instytucją zajmującą się kształceniem nauczycieli wychowania fizycznego w Tiranie, była założona w 1948 roku Szkoła Wychowania Fizycznego. W 1958 roku, po powstaniu Uniwersytetu Tirańskiego, uruchomiono na nim studia przygotowujące nauczycieli wychowania fizycznego, początkowo na Wydziale Filologii i Historii, potem w osobnej jednostce organizacyjnejý. Instytut Wychowania Fizycznego w Tiranie został utworzony 28 września 1960 roku. Rok później nadano mu imię Vojo Kushi (1918-1942), albańskiego działacza komunistycznego. W 1971 roku przemianowano go na Wyższy Instytut Kultury Fizycznej Vojo Kushi. W 1993 roku program nauczania wydłużono z trzech na cztery lata. Kolejna zmian nazwy miała miejsce w roku 2000, uczelnia przyjęła wówczas nazwę: Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu Vojo Kushi. Status uniwersytetu oraz obecną nazwę nadano uczelni 17 lutego 2010 W skład uczelni wchodzą następujące jednostki administracyjne: Wydział Sportów Indywidualnych Wydział Pedagogiki i Nauk Wydział Medycyny Sportowej Wydział Sportów Drużynowych Przypisy
Korçë Lyceum

The Albanian National Lyceum or French Lyceum (Albanian: Liceu Kombëtar i Korçës or Liceu Francez) was a high school in the city of Korçë, Albania, financed by the Albanian government, but that emphasized the French culture and the European values. The school fully functioned in the years 1917–1939. The building is still used to host the Raqi Qirinxhi High School. History The Lyceum opened its doors on 25 October 1917 as the French Lyceum with the decision of the government of the Autonomous Region of Korçë. In 1921 it was renamed to National Lyceum. It was a secular school where all the subjects were in the French language with the exception of the Albanian language. During World War II, many students of the school joined the youth ranks of the Communist Party of Albania. Following this activity, the fascist regime closed the school. As a result of this decision, which many students found unjust, 150 of them joined the ranks of the Albanian liberation movement after a meeting in Voskopoje. Overall, 384 students of the school joined the liberation movement, out of which 54 died while fighting the fascist and Nazi enemies. Three of them have been declared People's Heroes of Albania by the Albanian government for extraordinary acts of bravery. After 1944, the re-opened school was named after former alumnus and teacher Raqi Qirinxhi, People's Teacher of Albania. The dictator (from 1944 until his death in 1985) Enver Hoxha was a student here. Under his rule he sent Sabiha Kasimati, a leading scientist who was another fellow student, to be shot in 1951 after she stood against him. Notable alumni Pandi Geço Enver Hoxha Sabiha Kasimati Sotir Kuneshka Misto Treska See also Raqi Qirinxhi High School References Sources Xoxi, Koli (1997), Liceu Kombëtar i Korçës (1917–1939), Shtëpia Botuese "Lumo Skëndo", OCLC 45500476
Liceum w Korczy

Liceum w Korczy (alb. Liceu Kombëtar i Korçës, Liceu Francez) – jedna z najważniejszych albańskich instytucji edukacyjnych średniego szczebla działająca w latach 1917-1939. Szkoła została założona przez Francuzów, w czasie kiedy istniał Autonomiczny Region Korczy, pod kontrolą wojsk francuskich. Historia Liceum francuskie Szkoła francuska (Liceu Francez) w Korczy została otwarta 25 października 1917, decyzją władz Autonomicznego Regionu Korczy, w budynku należącym do rodziny Mborja. Pierwszym dyrektorem szkoły został Vital Gerson, a wicedyrektorem Mihal Ballkameni. Wśród pierwszych nauczycieli pojawili się byli oficerowie armii francuskiej. Decyzją francuskiego ministra edukacji Edouarda Herriota dyplom szkoły w Korczy miał być równoważny dyplomom francuskich szkół średnich. W pierwszym roku działalności szkoły uczyło się w niej 36 uczniów. Liceum narodowe W 1921 szkoła zmieniła nazwę na Liceum Narodowe (Liceu Kombëtar i Korçës), a jej dyrektorem został nauczyciel albański Thoma Avrami. Językiem wykładowym szkoły był francuski, poza zajęciami z języka albańskiego. Szkoła miała charakter świecki, była koedukacyjna, nauka w niej trwała początkowo 8, a następnie 9 lat. W gronie nauczycieli liceum byli zarówno Albańczycy, jak też Francuzi. W latach 1928-1932 szkołą kierował Xavier de Courville, literaturoznawca i dramaturg, absolwent Uniwersytetu Paryskiego. W gronie pedagogicznym znalazł się były ambasador Francji w Rosji Andre Bregeault, a także późniejszy dyktator komunistycznej Albanii - Enver Hoxha.Hoxha uczył w szkole wychowania moralnego w latach 1937-1939. W 1934 z inicjatywy filantropa Thomy Tourtulliego szkoła przeniosła się do nowego budynku. W latach 20. uczniowie szkoły działali w stowarzyszeniu kulturalno-artystycznym Shpresa, w 1936 wydawali pismo Liceu. Szkoła miała własny chór i orkiestrę. Szkoła przestała istnieć w 1939, w czasie okupacji włoskiej. Do chwili zamknięcia naukę w szkole ukończyło 246 uczniów (spośród 1115, którzy rozpoczęli w niej naukę). Ponad 300 uczniów tej szkoły działało w czasie wojny w ruchu oporu, a ponad 60 zginęło w czasie wojny. W 1944 w miejscu dawnej szkoły powstała nowa, której nadano imię nauczyciela Raqi Qirinxhiego, w przeszłości nauczyciela matematyki w korczańskim liceum. Przypisy Bibliografia Koli Xoxi: Liceu Kombëtar i Korçës: 1917 - 1939. Korcza: 1997. (alb.).
Guardia della Repubblica d'Albania

La Guardia della Repubblica d'Albania (in albanese: Garda e Republikës së Shqipërisë) è una forza di polizia militarizzata dell'Albania, posta sotto l'egida del Ministero degli affari interni, che ha il compito di garantire la sicurezza delle più alte cariche dello Stato. Storia La Guardia repubblicana nacque il 24 giugno 1928 su iniziativa del Presidente Ahmet Zogu, nell'ambito della riorganizzazione delle Forze armate albanesi e dell'Arma della Gendarmeria, con l'obiettivo di creare un'unità speciale col compito di garantire la sicurezza di luoghi sensibili (come sedi istituzionali, banche o abitazioni di personalità di particolare importanza); il primo comandante fu il colonnello Hysen Selmani. Con la proclamazione del Regno albanese il 1º settembre dello stesso anno l'unità fu trasformata in Guardia reale. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Guardia della Repubblica d'Albania Collegamenti esterni (SQ) Sito ufficiale, su garda.gov.al.
Aleksandër Moisiu Theatre

The Aleksandër Moisiu Theatre, or called also Durrës Theatre (Albanian: Teatri Aleksandër Moisiu) is a theatre in the city centre of Durrës, Albania. The theatre took its name from Austrian actor Alexander Moissi, who was of Albanian descent. History The building of the theatre dates from the 1950s. It officially opened on 11 January 1953. His first show was the comedy "The Girl from the village" (Albanian: Vajza nga fshati) the writer Fatmir Gjata, staged by director Pandi Stillu. Drejtoret ne vite / Theater Directors Notes and references See also List of theatres in Albania