NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zamek w Krui

Zamek (twierdza) w Krui (także: Cytadela Skanderbega) - średniowieczna twierdza zlokalizowana w Krui, w Albanii. Stanowi nie tylko zabytek kultury, ale także miejsce uświęcone historycznie dla Albańczyków, był bowiem siedzibą narodowego bohatera tego narodu - Skanderbega. Zamek w Krui istniał zanim Skanderbeg ustanowił tu w XV wieku swoją siedzibę. W wyniku rebelii Skanderbega, wojska osmańskie trzykrotnie oblegały zamek: w 1450, 1466 i w 1467. Wszystkie próby zakończyły się niepowodzeniem ze względu na mocno defensywną lokalizację zamku na skalnym płaskowyżu. Po tym jak Skanderbeg zapadł na malarię i zmarł 17 stycznia 1468, albańska rebelia była kontynuowana przez innego wodza, Lekë Dukagjiniego. W 16 czerwca 1478 doszło do czwartego oblężenia Kruji, tym razem (dzięki wzięciu obrońców głodem) wojska osmańskie zwyciężyły i zdobyły zamek. Wówczas odbudowano mury po stronie północnej, zniszczone w wyniku osmańskiego ataku. W 1617 podczas trzęsienia ziemi doszło do zniszczeń na terenie cytadeli. Twierdza mieści się na wzgórzu górującym nad miastem. Ma kształt zbliżony do owalu o rozmiarach ok. 300 x 150 m i jest otoczona zachowanymi w różnym stopniu murami obronnymi. W górnej części znajdują się pozostałości oryginalnego zamku z wieżą, w środkowej - jego współczesna rekonstrukcja (w której mieści się Muzeum Skanderbega), a w dolnej zabudowa mieszkalna i gospodarcza z czasów osmańskich. Do cytadeli prowadzi uliczka handlowa zwana tureckim bazarem, na której znajdują się stylowe domy z XIX wieku, mieszczące w większości sklepy pamiątkarskie. Rekonstrukcji stołecznego zamku Skanderbega dokonano w 1982 z inicjatywy i według planów Pranvery Hodży, córki dyktatora - Envera Hodży, bez poszanowania prawdy historycznej dotyczącej obiektu. W budynku tym mieści się Muzeum Skanderbega, gromadzące eksponaty związane z historią miasta i regionu. Wystawiona jest tam m.in. kopia hełmu Skanderbega, odtworzona na podstawie rycin średniowiecznych. W dolnej części kompleksu zamkowego funkcjonuje Muzeum Etnograficzne, mieszczące się w domu z okresu albańskiego odrodzenia narodowego. Można tu obejrzeć starannie urządzone wnętrza obrazujące życie różnych warstw społeczeństwa albańskiego w XIX wieku, m.in. salon z kominkiem, sypialnie, gabinet myśliwski, pokój dziecinny, pracownię produkującą albańskie czapki filcowe. Również w dolnej części zamku znajduje się budynek łaźni tureckiej z XVII wieku oraz klasztor i meczet bektaszytów. W środku można obejrzeć freski, a przy bramie nagrobki, w tym pochodzący z 1928 tzw. nagrobek derwisza. Przypisy
Круя (крепость)

Крепость Круя (алб. Kalaja e Krujës) — крепость в городе Круя (Албания) и центр восстания Скандербега против Османской империи. Внутри замка находится текке бекташей, музей Скандербега, руины мечети Фетхие и её минарет, этнографический музей и турецкая баня. История Была построена в V или VI веке, возвышаясь над одноимённым городом. Во время Албанского восстания 1432—1436 годов город безуспешно осаждал Андрей Топия, османское владычество было восстановлено. После восстания Скандербега в 1443 году крепость выдержала три массированные осады османов в 1450, 1466 и 1467 годах с гарнизонами, обычно не превышающими две или три тысячи человек под командованием Скандербега. Сам Мехмед II не мог прорвать оборону замка до 1478 года, спустя 10 лет после смерти Скандербега. Сегодня это центр туризма в Албании и источник гордости для албанцев. Крепость Круя расположена на высоте 557 метров. В культуре Крепость изображена на реверсе албанской банкноты достоинством 1000 лек 1992—1996 годов и банкноты достоинством 5000 лек, выпускаемой с 1996 года. См. также Музей Скандербега Список крепостей Албании Примечания Ссылки История крепости Круя (англ.)
Skanderbegs slott

Borgen i Kruja finns i staden Kruja i Albanien. Borgens äldsta delar är från 400-500-talet. Det var en gång i tiden bebott av släkten Kastriota. Under 1400-talet användes borgen som bas under Skanderbegs krig mot Osmanska riket under flera årtionden. En tysk krönikör från 1600-talet skrev att: "Endast genom att få beskyddarna att svälta ihjäl kunde turkarna skickligt ta över de starka och ointagliga borgarna i Kruja, juni den 6:e år 1478." Borgen är numera renoverad och invigdes 1982 som museum, tillägnat Skanderbeg. Det är öppet för allmänheten. Där finns målningar av Skanderbegs krig mot osmanerna och statyer med samma motiv. Där finns också många vapen. De flesta av dessa är kopior, till exempel Skanderbegs svärd och hjälm, vars original finns i Wien. I borgen finns en restaurang som serverar traditionell albansk mat och ett turkiskt kafé. Från trädgården har man utsikt över landskapet i Kruja.
St. Elijah Church, Moscopole

The St. Elijah Church (Albanian: Kisha e Shëndëlliut or Kisha e Shën Ilias; Aromanian: Biserica Sãmtu Ayilau) is an Orthodox church in Voskopojë, Korçë County, Albania, dedicated to Saint Elijah. It is a Cultural Monument of Albania. History and description The St. Elijah Church is 11.5m tall, 20m long, and 13m large. It has a flat ceiling on the lateral aisles. The naos is basilica-type and is divided into three aisles (the nave and the two lateral aisles) by two files of columns. The columns are made of stone and are connected by longitudinal arches, on top of which tall walls divide the aisles. The central nave is illuminated by windows that are on the lateral aisles. The cloister is on the southern side, as well as the narthex. There is no cloister on the western side. The yard of the church had walls, at the angle of which existed a bell tower, both of which have been restored. References
Église Saint-Élie de Moscopole

L'église Saint-Élie de Moscopole est une église orthodoxe située à Moscopole, en Albanie. Elle est protégée au titre des Monuments culturels d'Albanie. Architecture L'église mesure 11,5 m de haut, 20 m de long et 13 m de large. Les deux collatéraux sont surmontés de toitures à pan unique. Le naos, dont la structure est semblable à celle d'une basilique, est composé d'une nef et de deux collatéraux séparés par deux rangées de colonnes. Ces colonnes en pierre reliées par des arches transversales. La nef centrale est illuminée par des fenêtres latérales. Le cloître et le narthex se trouvent au côté sud de l'église. Le côté ouest ne comporte pas de cloître. Le terrain de l'église était entouré de murs, à l'angle desquels se trouvait autrefois un clocher-tour, désormais détruit. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « St. Elijah's Church, Moscopole » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture chrétienne Portail du christianisme orthodoxe Portail de l’Albanie Portail de la protection du patrimoine
Chiesa di Sant'Elia (Moscopoli)

La chiesa di Sant'Elia (albanese: Kisha e Shëndëlliut o Kisha e Shën Ilias) è una chiesa ortodossa di Moscopoli, frazione del comune di Coriza in Albania. Rientra nei Monumenti culturali religiosi dell'Albania. Storia La chiesa è alta 11,5 metri, lunga 20 e larga 13. L'interno è di tipo basilicale ed è diviso in tre navate da due file di colonne su cui poggia il soffitto piatto. Le colonne sono in pietra e sono collegate da archi longitudinali, in cima ai quali alte pareti dividono le navate laterali. La navata centrale è illuminata da finestre che si trovano sulla sommità dei muri perimetrali. Il chiostro è solo sul lato meridionale, così come il nartece. Il cortile della chiesa era recintato da mura, all'angolo delle quali esisteva un campanile. Entrambi sono stati restaurati. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di Sant'Elia
Cerkiew św. Eliasza w Voskopojë

Cerkiew Świętego Eliasza (alb. Kisha e Shëndëlliut) – prawosławna cerkiew w Voskopojë w Albanii. Zbudowana w 1751 jako ostatnia w okresie największego rozkwitu Moskopole. Usytuowana obok drogi karawan do Berati. Był częścią klasztoru, który kiedyś w tym miejscu istniał. Narteks był usytuowany w zachodniej stronie cerkwi, a arkady z południowej. Obie części świątyni zostały zniszczone w czasie trzęsienia ziemi w 1960 i nigdy nie zostały odbudowane. Podwórze świątyni było otoczone kamiennym murem, z którego w chwili obecnej pozostały tylko nieliczne fragmenty. Wejście na teren obiektu sakralne znajdowało się w kamiennej dzwonnicy, która stanowiła część ogrodzenia. Jako jedyna w Voskopojë cerkiew posiada drewniany dach. Podłoga położona jest około 1,5 metra poniżej terenu gruntu. Cerkiew nie została ozdobiona freskami, z wyjątkiem niewielkich fragmentów ścian absydy. W 1963 obiekt został wpisany na listę religijnych zabytków kulturowych Albanii (Objekte fetare me statusin Monument Kulture). Przypisy Bibliografia Stilian Adhami: Voskopoja e Ilustruar. Wyd. pierwsze. MirgeerAlb, Tirana, 2008, s. 58. ISBN 978-99956-22-83-1. Ermal Thomaj: Voskopoja, What to visit?, Church of Saint Nicholas. [dostęp 2013-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-31)]. (ang.).
Aéroport de Kukës

L'aéroport Cheikh Zayed de Kukës (code IATA : KFZ • code OACI : LAKU) est un aéroport situé à environ 3,5 km au sud de Kukës, en Albanie. Le gouvernement de l'Albanie a accordé l'autorisation de trafic international de passagers en 2016. L'aéroport est nommé d'après l'un des principaux fondateurs des Émirats arabes unis, Zayed ben Sultan Al Nahyane, qui, personnellement, a fondé la construction de cet aéroport. Des compagnies low-cost comme Ryanair et Wizz Air, ainsi qu'Adria Airways ont exprimé leur intérêt dans l'exploitation d'une ligne vers Kukës. Edi Rama, le premier ministre albanais a déclaré que l'aéroport sera fonctionnel d'ici la fin de 2018. Situation Galerie Compagnies aériennes et destinations Édité le 14/03/2022 Actualisé le 13/04/2023 Voir aussi Aéroport international de Tirana Références Portail de l’aéronautique Portail de l’Albanie
Kukësi nemzetközi repülőtér

A Kukësi nemzetközi repülőtér (IATA: KFZ, ICAO: LAKU) Albániában található, Kukës közelében. Rövid hossza miatt nagy gépek fogadására nem alkalmas. Képgaléria Jegyzetek További információk A Kukës nemzetközi repülőtér Archiválva 2014. május 22-i dátummal a Wayback Machine-ben a Landings.com weboldalán Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től
Aeroportul Internațional Shaikh Zayed din Kukës

Aeroportul Internațional Shaikh Zayed (IATA: KFZ, ICAO: LAKU) este un aeroport din Kukës, Regiunea Kukës, Albania ce deservește zona Kukës. Aeroportul a fost tranzitat în 2021 de 4.742 de pasageri. A fost deschis în 20 aprilie 1929. Situat la o altitudine de 341 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Kukës flygplats

Kukës flygplats (IATA: KFZ, ICAO: LAKU) (albanska: Aeroporti Ndërkombëtar i Kukësit Zayed), även Kukës flygplats Zayed bin Sultan Al Nahyan är Albaniens näst största flygplats efter Tiranas internationella flygplats Moder Teresa. Flygplatsen är uppkallad efter den avlidne schejken Zayed bin Sultan Al Nahyan. På senare år har investerare från Förenade Arabemiraten investerat i flygplatsen vilket bland annat kommer att göra den till en internationell flygplats med utrikes avgångar och ankomster. I april 2016 meddelade Albaniens regering, med transportminister Edmond Haxhinasto i spetsen, att man kommer att frånta Tiranas internationella flygplats sitt monopol på internationell flygtrafik i landet. Därmed öppnade man upp för ett öppnande av Kukës flygplats senare under året. Man kommer därför att kunna börja med internationella flygningar från Kukës flygplats, som har ett stort upptagningsområde i norra Albanien och sydvästra Kosovo. Man har även sett flygplatsen som ett bra komplement till den väderberoende flygplatsen i Pristina.[källa behövs] Se även Flygplatser i Albanien Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Kukës flygplats.﻿
Sheshi Tahir Sinani

Sheshi Tahir Sinani ([ʃɛʃi tahiɾ sinani]; 'Tahir Sinaniplein') is een plein in het westen van de Noord-Albanese stad Bajram Curri, de hoofdplaats van het district Tropojë in de prefectuur Kukës. Het plein is het meest westelijke van de drie pleinen die gezamenlijk het stadscentrum vormen. Sheshi Tahir Sinani ligt net ten zuidwesten van Sheshi Dardania met het Bajram Curri-museum, en in het noordwesten komen de Rruga Jah Salihi en de verbindingsweg met buurdorp Markaj (gemeente Bujan) erop uit. Op het plein bevinden zich het cultuurpaleis van het stadje aan de westzijde, de basketbalarena in het oosten, en een school en het voormalige staatshotel Albturist Ermal in het zuiden. Sheshi Tahir Sinani werd genoemd naar de Albanese militair en martelaar Tahir Sinani, die omkwam tijdens de onrusten in Macedonië in 2001. Zie ook Lijst van straten in Bajram Curri
Universität Vlora

Die Universität Ismail Qemali Vlora (kurz Universität Vlora, albanisch Universiteti „Ismail Qemali“ Vlorë) ist eine staatliche Universität in der südalbanischen Stadt Vlora. Geschichte Sie wurde 1994 durch Ministerratsbeschluss als Technische Universität Vlora „Ismail Qemali“ gegründet und nahm den Lehrbetrieb mit drei Fakultäten – der Handelsfakultät, der Fakultät für Schiffsingenieurwesen und der Fakultät für Krankenpflege – auf. Vorläufer war das 1919 gegründete Handelsgymnasium in Vlora. In den Jahren 1970 bis 1980 wurde eine Niederlassung für die Wirtschaftszweige der Universität Tirana, die Militärhochschule für die Marinestreitkräfte sowie eine medizinische Hochschule eröffnet, die Grundlage waren für die Gründung der Universität Vlora. Die Hochschule ist nach dem Politiker Ismail Qemali benannt, der 1912 in Vlora die Unabhängigkeit der Republik Albanien ausrief. Fakultäten Im Jahr 2022 zählt die Universität Vlora 17 Studienrichtungen mit über 10.000 Studierenden in den drei Studienstufen Bachelor/Master/PhD: Fakultät für Naturwissenschaft und Ingenieurkunst Fakultät für Sozialwissenschaft und Pädagogik Fakultät für Wirtschaft und Recht Fakultät für Medizin Persönlichkeiten Dirk Niebel, deutscher Politiker, Ehrendoktorwürde 2016 Weblinks Offizielle Website der Universität Ismail Qemali Vlora (albanisch, deutsch, englisch) Einzelnachweise
Ismail Qemali University of Vlorë

The Ismail Qemali University of Vlorë (Albanian: Universiteti "Ismail Qemali" i Vlorës) is a public university located in Vlorë, Albania. It was founded in 1994 as Vlorë University of Technology Ismail Qemali. As of 2014, it offers degrees in economics, public health, and humanities, in addition to engineering and technology. See also List of universities in Albania Quality Assurance Agency of Higher Education List of colleges and universities List of colleges and universities by country
Università Ismail Qemali di Valona

L'Università Ismail Qemali di Valona (in albanese Universiteti "Ismail Qemali" i Vlorës, in acronimo UV o Univlora) è un'università pubblica con sede a Valona. Storia L'università è stata istituita con Decisione del Consiglio dei ministri n° 105 del 28 febbraio 1994, avvalendosi del contributo dell'Università Politecnica di Tirana e dell'Università di Tirana, venendo definita Università tecnica Ismail Qemali di Valona; per la creazione dell'istituzione fu creato un gruppo di lavoro guidato da Sezai Bazaj, divenuto poi primo rettore della neonata università. Il primo giorno di lezione fu il 3 ottobre 1994, mentre l'inaugurazione si svolse ufficialmente il 10 ottobre successivo alla presenza del Presidente della Repubblica Sali Berisha e del Ministro dell'istruzione Xhezair Teliti. Al momento dell'inaugurazione l'università era dotata di tre facoltà: Commercio, Ingegneria navale e Infermieristica; le tre facoltà derivavano da altrettanti istituti già attivi in città, ovvero: la succursale della Facoltà di Economia dell'Università di Tirana, attiva già dagli anni 1970, la Scuola superiore della marina, attiva già dal 1960, e la Scuola superiore di medicina, trasferita a Valona nel 1967. L'università fu da subito dotata di una biblioteca scientifica, dedicata all'intellettuale Nermin Vlora Falaschi, figlia di Ismail Qemali. Nel 2007 l'università raggiunse i 10000 studenti complessivi, divenendo il secondo ateneo del paese dopo l'Università di Tirana. Nello stesso anno fu ribattezzata Università Ismail Qemali di Valona. Facoltà L'università è suddivisa in quattro facoltà: Facoltà di Giurisprudenza Facoltà di Scienze della formazione Facoltà di Scienze sociali Facoltà di Scienze e Tecnologia Rettori Sezai Bazaj (1994-1998) Bilal Shkurtaj (1998-2008) Tanush Shaska (2008-2010) Albert Qarri (2010-2016) Roland Zisi (2016-2024) Aurela Saliaj (dal 2024) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università Ismail Qemali di Valona Collegamenti esterni Sito ufficiale, su univlora.edu.al.
Uniwersytet we Wlorze

Uniwersytet w Wlorze im. Ismaila Qemala – uczelnia albańska z siedzibą w Wlorze, założona w 1994, początkowo jako Uniwersytet Technologiczny we Wlorze (Universitet Teknologjik i Vlorës). Uczelnia powstała na mocy zarządzenia Rady Ministrów Albanii nr.105 z dnia 28 lutego 1994. Specjalizuje się w naukach ścisłych i technicznych. W lutym 1997 studenci uniwersytetu rozpoczęli strajk głodowy, w związku z pogarszającą się sytuacją socjalną. 23 lutego przez centrum Wlory przemaszerowało 5000 osób w geście solidarności z protestującymi studentami. Struktura uniwersytetu obejmuje obecnie 4 wydziały. Własna kadra pedagogiczna liczy ok. 200 osób, z czego 24 osoby posiadają tytuł profesorski. Obecnym rektorem uczelni jest lekarka, prof. Aurela Saliaj. Pod względem liczby studentów jest to jedna z trzech największych uczelni Albanii. Patronem uczelni jest pochodzący z Wlory pierwszy premier rządu Albanii - Ismail Qemali. Uniwersytet we Wlorze współpracuje z ośmioma uczelniami zagranicznymi (w tym trzema amerykańskimi). Wydziały Wydział Nauk Techniczno-Inżynieryjnych (Fakulteti i Shkencave dhe Inxhinierisë) Wydział Nauk Społecznych i Pedagogiki (Fakulteti i Shkencave Shoqërore dhe Edukimit) Wydział Ekonomiczno-Prawny (Fakulteti i Ekonomisë dhe Drejtesise) Wydział Lekarski (Fakulteti i Mjekesise) Przypisy Bibliografia Strona internetowa uniwersytetu
Исмаил Кемали (университет)

Университет «Исмаил Кемали» (алб. Universiteti "Ismail Qemali" i Vlorës) — высшее учебное общественное заведение, расположенное в г. Влёра (Албания). Специализируется в области науки и техники. История Основан в 1994 году. Первоначально, как технологический университет во Влёра (Universitet Teknologjik i Vlorës). Носит имя Исмаила Кемали (1844—1919), лидера Албанского национального движения, основателя и первого главы государства Албания. Структура Преподавательский состав — около 200 человек, из которых 24 имеют звание профессора. Нынешний ректор — экономист, профессор Альберт Квари. Количество обучающихся — около 10 000 человек. По количеству студентов является одним из трёх крупнейших университетов Албании. В настоящее время, состоит из четырёх факультетов: Факультет технико-инжиниринговых наук (Fakulteti i Shkencave dhe Inxhinierisë) Факультет общественных и педагогических наук (Fakulteti i Shkencave Shoqërore dhe Edukimit) Экономико-юридический факультет (Fakulteti i Ekonomisë dhe Drejtesise) Медицинский факультет (Fakulteti i Mjekesise) В феврале 1997 студенты университета в связи с обострением социальной ситуации в стране объявили голодовку. 23 февраля в знак солидарности с протестующими студентами по центру города Влёра прошли около 5 000 человек. Ссылки Сайт университета (алб.)
Mariner Nationalpark Karaburun-Sazan

i2i3i6 Der Marine Nationalpark Karaburun-Sazan (albanisch Parku Kombëtar Detar Karaburun-Sazan) ist ein Meeresschutzgebiet in Südalbanien, das als Nationalpark ausgewiesen ist. Der Park umfasst ein Gebiet von einer Seemeile Tiefe entlang der Küste der Halbinsel Karaburun und rund um die Insel Sazan. Die nördlichen Teile gehören zum Adriatischen Meer, die südlichen zum Ionischen Meer – beim Kap Kepi Gjuhëzës auf Karaburun, dem westlichsten Punkt des albanischen Festlands, endet die Straße von Otranto, die die beiden Meere trennt. Der Park umfasst eine Fläche von 12.571 Hektar, davon liegen 2722 Hektar vor Sazan und 9849 Hektar vor Karaburun, die rund 50 Kilometer Küste schützen. Nicht geschützt sind die Gewässer vor der Anlegestelle auf Karaburun und der südliche Teil der Bucht von Vlora vor Karaburun – beide im Einflussbereich von Stützpunkten der albanischen Marine. Die Halbinsel Karaburun und der südlich anschließende Hügelzug Rrëza e Kanalit sind ebenfalls ein Naturschutzgebiet, das im Süden an den Nationalpark Llogara grenzt. Der Park wurde durch Erlass des Ministerpräsidenten aus dem Jahr 2010 gegründet. Im Nationalpark liegen die Wracks vieler antiker griechischer und römischer Schiffe sowie von Kriegsschiffen aus dem Zweiten Weltkrieg. Es gibt eine reiche Meeresflora wie das Korallenriff der Teufelsschlucht und über Wasser viel Steilküste mit großen Höhlen und einsamen Buchten mit Sandstränden. In der Grama-Bucht haben Seeleute, die hier während Jahrtausenden ankerten, Inschriften an den Felsen hinterlassen. Das Gebiet ist sehr abgelegen, unerschlossen und unberührt. Es kann nur übers Meer oder zu Fuß erreicht werden, da die einzige Straße auf die unbewohnte Halbinsel Karaburun durch die Marinebasis Orikum führt. Die Insel Sazan ist als Militärbasis nicht zugänglich. Von Vlora aus werden Bootsausflüge angeboten, die zur Haxhi-Ali-Höhle führen. Die nach einem Seeräuber des 18. Jahrhunderts aus Ulcinj benannte Höhle beim Kepi i Gjuhëzës gilt als größte Meereshöhle Albaniens: Sie ist 30 Meter lang und hat einen zehn Meter breiten Eingang. Im Sommer 2012 wurde in Gewässern westlich der Karaburun-Halbinsel eine Mönchsrobbe gesichtet, eine extrem selten gewordene Art. Bilder Weblinks Offizielle Website The First MPA in Albania, Sazani Island – Karaburuni Peninsula, as a Regional Priority Conservation Area for Marine Biodiversity (PDF, englisch; 318 kB) Bericht einer Wanderung auf Karaburun (englisch) Albanisches Video über Sazan und Karaburun auf Youtube Einzelnachweise
Karaburun–Sazan Tengeri Nemzeti Park

A Karaburun–Sazan Tengeri Nemzeti Park (albán Parku Kombëtar Detar Karaburun–Sazan) 2010-ben létrehozott, 12 428 hektáron elterülő nemzeti park Albánia délnyugati részén, amely a Rrëza e Kanalit hegység, a Karaburun-félsziget és a Sazan-sziget partvidékének vízi élőhelyeit oltalmazza. A balkáni ország egyetlen tengeri nemzeti parkja, amely nem a parti élőterületeket, hanem kifejezetten a part menti sekélyebb vizek védelmét biztosítja a parttól mért 1,9 kilométeres sávban. A nemzeti park két különálló területből áll. Egyfelől a Rrëza e Kanalit keleti oldalának partjait, valamint a Karaburun-félszigetet környező vizeket védi a palasai torkolattól a Karaburun északkeleti részén található Shën Vasil-fokig (Kepi i Shën Vasilit). Ez a 9849 hektáros terület a Jón-tenger, a Mezokanal-szoros és a Vlorai-öböl partvidékére terjed ki részlegesen. Másik része az Adriai-tenger és a Vlorai-öböl találkozásánál fekvő Sazan-sziget élővizeit védi csaknem a sziget teljes kerületében, a kikötőként használt északkeleti Szent Miklós-öböl (Gjiri i Shën Kollit) kivételével. A nemzeti parki védettséget a part menti vizek gazdag ökoszisztémája indokolja. Az algafajokban és neptunfűben gazdag sekélyebb vizek, tengeri barlangok, korallzátonyok bővelkednek a szivacs-, csalánozó-, kagyló-, rák-, tüskésbőrű- (tengericsillagok és tengerisünök), hal- és hüllőfajokban, de emlősök is élnek ezekben a part menti vizekben (delfinek, mediterrán barátfóka). A partok mentén több helyütt merülőhelyeket alakítottak ki, ezek közül leglátványosabb a Sazan-szigetnél található Ördögtorok-korallzátony (Bariera Koralore e Grykës së Diallit). A nemzeti park további kiemelt helyei a Grama-öböl és sziklafalának ókori feliratai, Haxhi Alia 17. századi kalózvezér monumentális barlangja (Shpella e Haxhi Alisë). A nemzeti park több öble elzártsága miatt kedvelt strandolóhely: a Karaburun-félszigeten a Shën Vasil-, Dhimkushta-, Shën Jan- és Brisag-strand, a Rrëza e Kanalit oldalában a Llaviz- (Gjiri i Llavizit) és a Medve-öböl (Gjiri i Ariut). Jegyzetek Források ↑ Llogara 2019: Parku Kombëtar Llogara. Tiranë: NaturAL. 2019. térkép (1:15 000) ↑ Parqet kombëtare 2018: Parqet kombëtare të Shqipërisë (’Albánia nemzeti parkjai’). Drejt. Latif Ajrullai, Rita Petro. Tiranë: Albas. 2018. ISBN 978-9928-282-38-5 ↑ Sheme & Mara 2017: Selman Sheme – Valbona Mara: Gjeografia 11. Tiranë: Albas. 2017. ISBN 9789928028631