NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Musée national d'Art médiéval

Le musée national d'Art médiéval (en albanais : Muzeu Kombëtar i Artit Mesjetar) est un musée national consacré à l'art médiéval et à l'histoire situé à Korçë (Koritza), en Albanie. Le musée est situé sur le boulevard Fan Noli, au sud-est de la ville de Korçë. Il a été créé le 24 avril 1980 et le bâtiment a été reconstruit le 4 octobre 2016, avec la coopération de la municipalité de la ville et du fonds du gouvernement grec. Collections Le musée possède plus de 7 000 objets d'art et culturels, principalement des icônes, des œuvres en pierre, en bois, en métal et en textile, représentant différents moments du développement de l'iconographie de l'Albanie. Dans la salle principale se trouvent de nombreuses œuvres d'artistes anonymes des XIIIe et XIVe siècles et reconnus, notamment Onufri, Onufër Qiprioti, Kostandin Shpataraku, Jeromak Shpataraku, David Selenica et les frères Zografi. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de musées en Albanie Liens externes (sq) Site officiel (sq) Site officiel (sq) « Muzeu Kombëtar i Artit Mesjetar, Korcë », sur Virtual Tour 3D, 5 septembre 2019 (consulté le 9 avril 2020) Portail des musées Portail de l’Albanie Portail de la peinture Portail du Moyen Âge
Museo nazionale dell'arte medievale

Il Museo nazionale dell’arte medievale (in albanese: Muzeu Kombëtar i Artit Mesjetar) a Coriza, in Albania, è dedicato all'arte e alla storia medievali. Si trova in Boulevard Fan Noli, nella parte sud-est della città di Coriza. È stato fondato il 24 aprile 1980 e l'edificio è stato ricostruito il 4 ottobre 2016 grazie alla cooperazione del comune della città e al finanziamento del governo greco. Il museo ospita oltre 7.000 oggetti artistici e culturali, principalmente icone, opere in pietra, legno, metallo e tessuto, che rappresentano vari momenti nello sviluppo dell'iconografia albanese. Nella sala principale sono esposte numerose opere di artisti anonimi dei secoli XIII e XIV, oltre a opere di artisti ben noti come Onufri, Onufër Qiprioti, Kostandin Shpataraku, Jeromak Shpataraku, David Selenica e i Fratelli Zografi. A causa del lockdown dovuto al COVID-19 in Albania, il Ministero della Cultura offre tour in 3D del museo. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo nazionale dell'arte medievale Collegamenti esterni (SQ) Sito ufficiale, su muzeumesjetar.gov.al.
Narodowe Muzeum Sztuki Średniowiecznej w Korczy

Narodowe Muzeum Sztuki Średniowiecznej w Korczy (alb. Muzeu Kombëtar I Artit Mesjetar Korçë) – największe albańskie muzeum ze sztuką średniowieczną, utworzone 24 kwietnia 1980, z siedzibą w Korczy. Muzeum posiada zbiory z okresu średniowiecza, głównie związane z bizantyjską i post-bizantyjską sztuką chrześcijańską. Należą do nich zbiory ikon, rzeźb kamiennych i drewnianych, ozdób metalowych. Najważniejszą kolekcją muzeum jest zbiór ponad 6500 ikon, uważany za jeden z ważniejszych w Europie. Na stałej wystawie prezentowanych jest około 200 ikon z okresu XIII – XIX wieku. W zbiorach muzeum znajdują się dzieła najważniejszych albańskich twórców ikon, m.in. takich jak: Onufry, Nikolla, Dawid Selenica, Kostandin Shpataraku, Kostandin Jeromonak, Kostandin i Athanas Zografi, Terpo Zografi, Efthim Zografi, Gjon Çetiri, Naum Çetiri, Gjergj Çetiri, Nikolla Çetiri, Ndin Çetiri, Joan Cetiri Grabovari. Bardzo ważnym wydarzeniem w historii muzeum było nawiązanie współpracy z Muzeum Bizantyjskim w Salonikach. W wyniku wspólnych prac w Salonikach odrestaurowano 88 najważniejszych ikon z kolekcji muzeum. 14 marca 2006 roku 72 z nich zostało zaprezentowanych na czasowej wystawie w Salonikach. Przypisy
Национальный музей средневекового искусства (Корча)

Национальный музей средневекового искусства (алб. Kombëtar I Artit Mesjetar Korçë Museum — национальный художественный музей Албании, расположен на бульваре Фан Ноли на юго-востоке города Корча. Основан 24 апреля 1980 года. В музее собраны коллекции художественных произведений средневековья, в основном связанные с византийским и поствизантийским христианским искусством. Сюда входят коллекции икон, каменных и деревянных скульптур, металлических украшений. Самая важная часть музея — коллекция из более чем 6500 икон, которая считается одной из самых богатых в Европе. В постоянной экспозиции представлено около 200 икон XIII—XIX веков. В коллекции музея представлены работы иконописцев, в том числе: Онуфрия, иконописца и одного из главных албанских живописцев-монументалистов, творивший в XVI-м веке на территории центральной и южной Албании и юго-западной Македонии, Николы, сына Онуфрия, Давида Селеницы, Kонстантина Шпатараку, Kонстантина Жеромонака, братьев Зографи, Четиретов (Георгия, Иоанна, Наума, Николая и Георгия-младшего) и других. Музей активно сотрудничает с Византийским музеем в Салониках. В результате совместной работы в Салониках восстановлено 88 важнейших икон из собрания музея. Экспонаты Национального музея средневекового искусства в Корча Ссылки Сайт музея National Museum of Medieval Art (англ.) Корче: Национальный музей средневекового искусства Богоматерь Елеуса. Икона. Национальный музей средневекового искусства в г. Корча, Албания
Natural Sciences Museum Sabiha Kasimati

Natural Sciences Museum "Sabiha Kasimati" (Albanian: Muzeu i Shkencave të Natyrës "Sabiha Kasimati") is a natural science museum in Tirana, Albania. History Established in 1948, the museum is affiliated with the University of Tirana and has branches in zoology, botany and geology. On 8 March 2018, the museum was named after Sabiha Kasimati, first Albanian scientist to make major contributions to the study of freshwater fish. Kasimati was killed in February 1951 by the Communist regime, accused of being part of a group of 22 Albanian intellectuals who had detonated a bomb in the Russian embassy in Tirana. In 1991, all victims were rehabilitated by the new government and awarded posthumously by the Order of Honour of the State. Collections The museum is composed of seven pavilions that collect 3,000 items related to the rich Albanian biodiversity, including animals (mammals, birds, reptiles, amphibians, fish, insects and aquatic invertebrates) and plants. Invertebrates represent the largest number of faunal specimens exhibited in the museum and kept in the scientific storage area. The rich collection of the Museumis due to its talented researchers such as Sabiha Kasimati, Ilia Mitrushi, Vasil Puzanov, Fotaq Lamani, Kastriot Misja, Idriz Haxhiu, Vangjel Andoni, Lekë Gjiknu ri, Islam Zeko, Andrian Vaso, Ferdinand Bego, Taulant Bino, Sajmir Beqiraj, etc. In addition, museum curators and taxidermists such as Muhamet Shpati and Grigor Jorgo contributed to collection preservation. See also Sabiha Kasimati Science and technology in Albania University of Tirana Tourism in Albania References
Museo di scienze naturali Sabiha Kasimati

Il Museo di scienze naturali "Sabiha Kasimati" (in albanese: Muzeu i Shkencave të Natyrës "Sabiha Kasimati") è un museo di scienze naturali situato a Tirana, capitale dell'Albania. Storia Fondato nel 1948, il museo è parte dell'Università di Tirana ed è specializzato in zoologia, botanica e geologia. L'8 marzo 2018 il museo è stato intitolato alla memoria di Sabiha Kasimati (1912-1951), prima scienziata albanese che diede grandi contributi nello studio dei pesci d'acqua dolce, uccisa nel febbraio 1951 dal regime comunista in quanto accusata di far parte di un gruppo di 22 intellettuali albanesi che avevano fatto scoppiare una bomba nell'ambasciata russa a Tirana. Nel 1991 le vittime sono state riabilite dal nuovo governo e insigniti postumi della medaglia dell'Ordine dell'Onore dello Stato. Esposizione Il museo è composto da sette padiglioni che raccolgono 3.000 reperti relativi alla ricca biodiversità albanese: animali (mammiferi, uccelli, rettili, anfibi, pesci, insetti e invertebrati acquatici) e piante. L'istituzione rappresenta il più grande complesso scientifico,educativo e culturale del paese e l'unico centro di studio sulla biodiversità e sull'ambiente albanese. Note Voci correlate Sabiha Kasimati Università di Tirana Turismo in Albania Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo di scienze naturali Sabiha Kasimati Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tirana.al.
Сабиха Касимати (музей)

Музей естественных наук «Сабиха Касимати» (алб. Muzeu i Shkencave të Natyrës «Sabiha Kasimati») — музей естественных наук в Тиране, столице Албании. История Музей естественных наук был основан в 1948 году, будучи связанным с Тиранским университетом. У него есть филиалы, посвящённые зоологии, ботанике и геологии. 8 марта 2018 года музею было присвоено имя Сабихи Касимати, первой албанской учёной, внесшей значительный вклад в изучение пресноводных рыб. В ночь на 26 февраля 1951 года она в составе группы из 21 человека была расстреляна без суда и следствия членами Сигурими. Касимати открыто выступала против коммунистического режима, установившегося в стране после Второй мировой войны. Её обвиняли в принадлежности к группе из 22 албанских интеллектуалов, взорвавших бомбу в советском посольстве в Тиране. В 1991 году, после падения диктатуры в стране, все казнённые были реабилитированы новыми властями и посмертно награждены орденом «Честь нации». Коллекции Музей состоит из семи залов, в которых представлены 3000 экспонатов, связанных с богатым биоразнообразием Албании, включая животных (млекопитающих, птиц, рептилий, амфибий, рыб, насекомых и водных беспозвоночных) и растений. Беспозвоночные представляют собой наибольшее количество экспонатов фауны, выставленных в музее и хранящихся в его запасниках. Богатая коллекция музея была собрана благодаря талантливым учёным, сотрудничавших с ним, таким как Сабиха Касимати, Илья Митруши, Василь Пузанов, Фотак Лямани, Кастриот Мисья, Идриз Хаджиу, Вангель Андони, Лека Гикнури, Ислам Зеко, Андриан Васо, Фердинанд Бего, Таулант Бино, Саймир Бекирай и другим. Кроме того, важный вклад в сохранение коллекции музея внесли хранители музеев и таксидермисты, такие как Мухамет Шпати и Григор Йорго. Примечания
Old Bazaar of Korçë

Old Bazaar of Korçë is an Ottoman-era bazaar in Korçë, Albania. Established about 500 years ago, it is composed of old Ottoman and Roman architectonic style buildings which for centuries were used as shops, guesthouses or khans. It is said to be noted for selling goats and handbags. It was mostly rebuilt in 1879 following an extensive fire. The old bazaar comprises 138 first category culture monuments. It is also called as the Bazaar of the Serenades, associated with the music which for centuries was composed and sung by people whilst walking with a guitar on the round cobblestone. Renovation In 2015 it was announced that the bazaar would be renovated and transformed into a hub for tourists visiting the city, due to a $4 million restoration project financed by the Albanian Development Fund and the Albanian American Fund for Development. References
Palasa

Palasa ali Palasë (iz grškega starogrško Παλάσα, Palasa) je vas v bližini Narodnega parka Llogara na albanski rivieri. Vas leži 13 km od občinskega središča Himarë v okraju Vlorë v južni Albaniji. Večina prebivalcev Palase govori različico himariotskega grškega narečja, drugi pa albansko toskovsko narečje. Zgodovina V klasični antiki je bilo na tem mestu naselje Kaonov, enega od treh glavnih antičnih grških plemen v Epirju, imenovanih Palesti (grško Παλαίστη). 4. januarja leta 48 pr. n. št. se je med zasledovanjem Pompeja v Palasi izkrcal Julij Cezar. Leta 1720 so se vasi Himara, Palasa, Ilias, Vuno, Pilur in Qeparo uprle delvinskemu paši. Do 1750. let je imela občina Himarë več kot 50 vasi, na koncu 1780. pa samo še 16 na jadranski obali od Sarande to Palase. Septembra 1916 sta provinci Himarë in Tepelenë postali del prefekture Vlorë in postavljeni pod oblast italijanskih okupacijskih sil. Uradno upravno središče regije je postala Himarë, odgovorna za upravljanje tradicionalno pravoslavnih vasi Palasë, Dhërmi, Kudhës, Qeparo, Vuno in Iljas. Vse vasi so kljub temu obdržale svojo identireto. Sklici
Palasë

Palasë (albanska: Palasë med böjningsformen Palasa) är en ort i Albanien. Den ligger i prefekturen Qarku i Vlorës, i den södra delen av landet, 130 km söder om huvudstaden Tirana. Palasë ligger 391 meter över havet och antalet invånare är 413. Terrängen runt Palasë är varierad. Havet är nära Palasë åt sydväst. Runt Palasë är det ganska tätbefolkat, med 86 invånare per kvadratkilometer.. Trakten runt Palasë består i huvudsak av gräsmarker. Kommentarer Källor
New Bazaar, Tirana

The New Bazaar (Albanian: Pazari i Ri) is a neighbourhood east of the central boulevard in Tirana, Albania, named after a bazaar in the area. Along with Mujos it forms part of the Old Town of Tirana. The historic Kokonozi Mosque is situated there. The New Bazaar was built in 1931 at the site of the historic Old Bazaar, the latter extending to present day Skanderbeg Square. Gallery References External links Official Instagram
Pazari i Ri

Pazari i Ri (in lingua italiana: il Nuovo Mercato-Bazar) è un quartiere di Tirana. Si trova ad est della Piazza Scanderbeg e, insieme a Mujos, fa parte del centro storico di Tirana ed è una delle zone più antiche della città. Al centro del quartiere si trova la storica moschea Kokonozi di epoca ottomana. Il nome del quartiere deriva dal mercato, detto bazar (in albanese pazar), di generi alimentari, che si trova al suo interno, considerato uno dei mercati più caratteristici d'Europa di interesse turistico. Il mercato coperto è stato costruito nel 1931 nello stesso luogo in cui era presente il Vecchio Mercato ed offre vari generi alimentari e bevande (frutta fresca, verdure, pesce e carne, vino albanese e rakı). Nel 2017 il mercato è stato rinnovato e recuperato, caratterizzandolo da edifici colorati di richiamo turistico, ristoranti e panetterie. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Pazari i Ri
Port of Sarandë

The Port of Sarandë or Sarandë Harbor is a port of Albania in the city of Sarandë. As of 2012, the port is undergoing an expansion to include a cruise line terminal. Stemming from the small size of the port, cruise lines cannot dock at the port. Instead, a fast boat serves tourists back and forth between cruises and the port. Photos See also Sarandë Transport in Albania Economy of Albania Tourism in Albania Albanian Riviera Albania External links Port homepage References
Puerto de Sarandë

El Puerto de Sarandë (en albanés: Porti i Sarandës)​ es un puerto de marítimo en la ciudad de Sarandë, Albania. A partir de 2012, el puerto experimentó una expansión para incluir una terminal de cruceros. Partiendo desde el pequeño tamaño del puerto, las líneas de cruceros no pueden atracar en el puerto. En cambio, un barco rápido sirve turistas de ida y vuelta entre los cruceros y el puerto. Véase también Puerto Transporte naval Referencias
Mesquita Blanca

La Mesquita Blanca (albanès: Xhamia e Bardhë) és una mesquita en ruïnes al Castell de Berat, Berat, Albània. A la petita i lleugerament quadrada mesquita hi ha encara parets originals de gairebé un metre d'alçada i la base del minaret, d'una mica més de dos metres d'alçada. Va ser construïda amb pedra calcària blanca. Va esdevenir un Monument Cultural d'Albània l'any 1961. Referències
Weiße Moschee

Die Weiße Moschee (albanisch Xhamia e Bardhë) ist eine zerstörte Moschee in der Burg von Berat, Albanien. Sie liegt in der äußeren Zitadelle der bewohnten Burg etwa am höchsten Punkt des Burgbergs. Machiel Kiel geht davon aus, dass es sich um die von Evliya Çelebi erwähnte Moschee von Bayezid II. aus dem 16. Jahrhundert – nicht zu verwechseln mit der gelegentlich ebenfalls als Moschee von Bayezid II. bezeichneten Königsmoschee unterhalb des Burgbergs – oder einen Nachfolgebau handelt. Die Bauweise spreche aber eher für 18. oder frühes 19. Jahrhundert. Von der kleinen, ungefähr quadratischen Moschee sind noch rund einen Meter hohe Grundmauern übrig und die Basis des Minaretts, etwas mehr als zwei Meter hoch. Sie wurde aus weißem Kalkstein errichtet. Die Moschee wurde im 19. Jahrhundert zerstört, als die Osmanen sich infolge von Aufständen gegen die Tanzimat-Erlasse aus der Burg zurückzogen und die Festung zurückbauten. Die Weiße Mosche wurde im Jahre 1961 unter Enver Hoxha zum Kulturdenkmal erklärt. Weblinks Einzelnachweise
White Mosque, Berat

The White Mosque (Albanian: Xhamia e Bardhë or Ak Mesxhid), also known as the Sultan Bayezid II Mosque, is a ruined mosque in Berat Castle, Berat, Albania. The former mosque was designated as a Cultural Monument of Albania in 1961; and forms part of the Historic Centres of Berat and Gjirokastër, a UNESCO World Heritage Site that was designated in 2005. Overview From the small, roughly square mosque there are still about 1-metre-high (3.3 ft) foundation walls and the base of the minaret, that is a little over 2 metres (6 ft 7 in) high. It was built with white limestone in 1417, and was destroyed sometime in the 19th century after a local uprising against the Ottoman Empire's Tanzimat reforms, but was left untended after 1967 under Enver Hoxha's atheistic regime. See also Islam in Albania List of mosques in Albania List of Religious Cultural Monuments of Albania References External links Media related to White Mosque, Berat at Wikimedia Commons
Fehér mecset (Berat)

A Fehér mecset (albán Xhamia e Bardhë) a 15. században épült, mára csak romjaiban látható muszlim mecset az albániai Berat 2008 óta világörökségi védelmet élvező történelmi városrészében, a várnegyed délnyugati részén, a belső vár északi szegletében. A Vörös mecset után Berat második legrégebbi mecsetje, amelyet az 1417. évi török hódoltságot követően építettek a török helyőrség katonái számára. Eredeti elnevezése Fatih-mecset (Xhamia e Fatihut) volt, amely az 1451 és 1481 között uralkodó II. (Hódító) Mehmed melléknevére utal (török Fatih, a. m. ’Hódító’), s ez az építés feltételezhető időszakát is kijelöli. A mecset ma ismert nevét fehér mészkőfalazatáról kapta. Mára csak romjaiban látható, az imacsarnok, illetve a minaret falai mintegy 2 méteres magasságban maradtak fenn. 1961-ben államilag védett műemlék lett. Források Oliver Gilkes: Albania: An archaeological guide. London; New York: I. B. Tauris. 2013. 79. o. ISBN 9781780760698 Gillian Gloyer: Albania: The Bradt Travel Guide. Chalfont St Peter: Bradt Travel Guides. 2012. 120–121. o. ISBN 978-1841623870 Proposition d’inscription soumise par l’Albanie: La ville musée de Gjirokastra. whc.unesco.org (2008) Xhamia e Bardhë. beratkulture.org (Hozzáférés: 2016. október 14.) arch
Moschea Bianca

La moschea Bianca (in albanese Xhamia e Bardhë) è ciò che resta di un'antica moschea situata nel castello di Berat, a Berat, in Albania. Rientra nei monumenti culturali religiosi dell'Albania dal 1961. Voci correlate Architettura islamica Arte islamica Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su moschea Bianca
Biały Meczet w Beracie

Biały Meczet (alb. Xhamia e Bardhë) – ruiny zabytkowego meczetu znajdujące się na akropolu w Beracie, w południowej Albanii. Został wybudowany w Starym Mieście w drugiej połowie XVI wieku w twierdzy Berat, służył miejscowemu garnizonowi. Pozostały z niego zarysy murów oraz fundamenty minaretu. Sąsiadują z nim ruiny Czerwonego Meczetu. W 1961 roku obiekt został wpisany na listę religijnych zabytków kulturowych Albanii (Objekte fetare me statusin Monument Kulture) (0003). Przypisy Bibliografia Mateusz Otręba: Przewodnik Albania Bałkański „Dziki Zachód”. Gliwice: Wydawnictwo Helion, 2013, s. 190-193, seria: Bezdroża. ISBN 978-83-246-5831-2.
Ora News

Ora News is a regional and online television news channel based in Tirana, Albania, which was founded on January 31, 2007. The news director is Miriam Ndroqi. The Albanian Media Monitoring Board evaluated Ora News as the most balanced news presenter of the parliamentary elections in June 2009 and again in May 2011 for the local elections. See also Television in Albania References External links Official website "Ora News" programming from Top Channel TV
Òric

Òric, Òricos, Òricon o Òricum (grec antic: Ὠρικός/Ώρικον, llatí: Oricum) fou una ciutat portuària de l'antiga Grècia situada a la regió de l'Epir. A l'antiguitat, fou important perquè era el port més pròxim a Brundísium, que permetia el pas per mar d'Itàlia a Grècia. Era situada al sud d'Apol·lònia, a l'altra banda del riu Aoos. Era considerada la primera ciutat de l'Epir, que s'estenia cap al sud, fins al golf d'Ambràcia. Existien diversos mites entorn del seu origen. Els Iambes al Rei Nicomedes recullen una versió segons la qual fou fundada pels habitants d'Eubea quan tornaven de la Guerra de Troia. Per altra banda, Apol·loni de Rodes recull un altre mite, pel qual hauria estat fundada pels colquis que era una colònia de la Còlquida, tradició seguida per Plini el Vell. En realitat, probablement era una colònia de Corcira, que al seu temps havia estat fundada per ciutadans de Corint, de manera que els seus habitants eren de raça dòrica. Constituí una polis independent, ja esmentada per Heròdot i Hecateu. L'any 214 aC la va conquerir Filip V de Macedònia, però pocs anys després Marc Valeri Leví, comandant de Brundísium, la va ocupar amb una sola legió i una petita flota, segons Titus Livi. Després de la Tercera Guerra Macedònica (acabada el 168 aC), Luci Emili Paule va embarcar les tropes romanes victorioses a Òric pel seu retorn a Itàlia. Durant la Segona guerra civil romana, Juli Cèsar va desembarcar a Paleste i va marxar contra Òric, on era estacionat un esquadró de la flota pompeiana. Els habitants de la ciutat van dir que no es volien enfrontar amb Cèsar, i el seu governador, Luci Manli Torquat, li va lliurar la ciutat. Va portar les poques naus que tenia al port de la ciutat i va blocar el port, enfonsant-ne una. Gneu Pompeu, el fill de Pompeu, va atacar aquest port i va aconseguir entrar; va apropiar-se de quatre naus i va cremar la resta. El seu port va continuar sent un punt important a l'Adriàtic durant l'Imperi, port que, segons Estrabó, s'anomenava Panorm. Al segle ii, Herodes Àtic va restaurar la ciutat. A l'edat mitjana s'anomenà Ericó i, per semblança a la ciutat de Jordània, Jericó (Ἰεριχῶ). De tota manera, la ciutat feia segles que havia perdut importància, eclipsada per Aulona. Actualment, a uns tres quilòmetres a l'est de les ruïnes de la ciutat hi ha una vila anomenada Orikum, que els otomans anomenaren Pashaliman. Virgili diu que Òric era famosa per la seva trementina, i altres autors parlen de la qualitat del seu boix. Referències