Samarkanda

Samarkanda (uzbec. Samarqand, tadżyc. Самарқанд, pers. سمرقند, ros. Самарканд) – miasto w Uzbekistanie, w Azji Środkowej. Drugie co do wielkości miasto w kraju, centrum regionu o tej samej nazwie. W Samarkandzie warto przyjrzeć się nie tylko znanym na całym świecie zabytkom epoki Tamerlana, ale także praktycznie nieznanemu ogółowi zespołu urbanistycznego XIX-XX wieku. == Charakterystyka == Samarkanda to chyba najciekawsze pod względem turystycznym miasto w Uzbekistanie (i całej Azji Centralnej). Centrum miasta jest wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Samarkanda jest jednym z najstarszych miast Azji Środkowej, ma ponad 2750 lat. Od ponad dwóch tysięcy lat miasto jest kluczowym punktem na Wielkim Jedwabnym Szlaku między Chinami a Europą, a także jednym z głównych ośrodków nauki i architektury średniowiecznego Wschodu. Amir Timur (Tamerlan) uczynił Samarkandę stolicą swojego państwa. Główne atrakcje sięgają epoki Timuridów (1370-1499): medresa Ulugbeka, szereg mauzoleów i okazały meczet Bibi-Khanym. Od XVI wieku miasto znajdowało się pod kontrolą emirów Buchary. Chociaż w połowie XVII wieku powstało kilka znaczących budynków, w tym medresa Sher-Dor, na początku XIX wieku w wyniku walk feudalnych życie w mieście stopniowo podupadało. Samarkanda otrzymała nowe życie po aneksji Turkiestanu do Imperium Rosyjskiego, kiedy to miasto stało się stolicą prowincji Samarkanda. Rosyjscy osadnicy faktycznie zbudowali nową rosyjską dzielnicę na obrzeżach rodzinnego miasta, która jest dobrze zachowana do dziś. === Ludność === Historycznie Samarkanda była miastem persko-tadżyckim, w którym aktywnie rozwijał się język perski (był tam Omar Chajjam i inni perscy klasycy). Przed nadejściem władzy radzieckiej był głównym w mieście, ale teraz ani perski, ani spokrewniony z nim tadżycki nie mają oficjalnego statusu, chociaż prawie 70% ludności to Tadżykowie. Przeważają we wschodniej (tzw. „Stare Miasto”) i południowej części miasta, gdzie znajdują się najstarsze mahalle i główne atrakcje. Łatwo odróżnić Tadżyków od Uzbeków po europejskich, a nie mongoloidalnych rysach twarzy, a jeśli nauczysz się to robić, zrozumiesz, że w mieście jest zaskakująco mało Uzbeków - tylko 20%. W większości są to przybysze z innych regionów, a starsze pokolenie rodowitych Samarkandy-Uzbeków trudno spotkać. W mieście mieszkają także Irańczycy z Azji Środkowej (szyiccy muzułmanie) - potomkowie kilku fal imigracji z Chorasanu, Merwu i irańskiego Azerbejdżanu. Spotykają się w swoich dzielnicach, z których najsłynniejszą jest Panjob mahalla, gdzie znajdują się szyickie meczety i medresy. W Samarkandzie mieszkają również Arabowie z Azji Środkowej (muzułmanie sunniccy), którzy mieszkają głównie w południowo-zachodniej części miasta (Arabkhona, Khishrau). Są też Słowianie, potomkowie wysiedlonych Niemców i pontyjscy Grecy, Azerowie, Turkmeni. Wielu mieszkańców komunikuje się ze sobą w języku rosyjskim, więc język rosyjski nie stracił swojej pozycji nawet na znakach. Pozostało bardzo niewielu Żydów (głównie Buchary lub Azji Środkowej), tylko kilka rodzin i rozproszone single, a niegdyś duża żydowska mahalla we wschodniej części miasta jest teraz prawie w całości zamieszkana przez Tadżyków. W ostatnim czasie emigranci z różnych krajów zachodnich i wschodnich, a także z Białorusi i Rosji przeprowadzają się tu w poszukiwaniu taniego życia na stałe. === Orientacja === Główną ulicą Dzielnicy Rosyjskiej jest szeroki i zielony Bulwar Uniwersytecki. Opiera się na placu Amira Timura, skąd zaczyna się rodzime miasto: wzdłuż ulicy Registan dotrzesz do placu o tej samej nazwie, a stamtąd deptak Taszkentskaya prowadzi do Bazaru Siab i meczetu Hazrat-Khizr. == Historia == Samarkanda, w starożytności znana pod nazwą Marakanda powstała w VI wieku p.n.e. W IV wieku p.n.e pełniła rolę stolicy prowincji Sogdiana, będącej pod panowaniem perskiej dynastii Achemenidów. Była bogatym i kwitnącym miastem na skrzyżowaniu szlaków handlowych łączących Indie, Chiny, Europę i Bliski Wschód. W roku 329 p.n.e. została zdobyta przez Aleksandra Wielkiego. W 712 roku n.e. została podbita przez Arabów i do czasu ustanowienia stolicy przez Timura przechodziła kolejno pod panowanie Samanidów, Gaznawidów, Seldżuków, Chorezmijczyków. W roku 1220 została zdobyta przez wojska Czyngis Chana. Ponieważ mieszkańcy stawili opór, nie mogli liczyć na litość Mongołów – miasto zostało zniszczone a mieszkańcy wymordowani. W roku 1369 Timur wybrał Samarkandę na stolicę swojego państwa. Od tego czasu rozpoczyna się okres największej świetności miasta. Pod panowaniem dynastii Timurydów założonej przez Timura, Samarkanda była jednym z najsłynniejszych w świecie ośrodków kultury, nauki i sztuki. Największy rozkwit przypadał na okres panowania Uług Bega, wnuka Timura, często określanego mianem naukowca lub astronoma na tronie, z racji jego naukowych zainteresowań. W XVI wieku została zdobyta przez koczowników uzbeckich, a następnie przyłączona do Chanatu Buchary. W 1868 roku została przyłączona do Rosji, a od roku 1917 znalazła się w obrębie Turkiestańskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. W 1925 roku została stolicą nowopowstałej Uzbeckiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, jednak po 5 latach, w 1930 roku utraciła status stolicy na rzecz Taszkientu. == Dojazd == Turyści najczęściej odwiedzają miasto drogą lądową, przyjeżdżając pociągiem lub samochodem z Buchary (od zachodu) lub Taszkentu (od północnego wschodu) lub z sąsiedniego Tadżykistanu (od wschodu). 35 kilometrów na wschód od Samarkandy znajduje się międzynarodowe przejście graniczne „Samarkanda-Penjikent” (oficjalnie „Jartepa-Sarazm”). Do marca 2018 to przejście graniczne było przez kilka lat zamknięte z powodu trudnych relacji między krajami, które obecnie wróciły do ​​normy. To przejście graniczne łączy Samarkandę z tadżyckim miastem Penjikent. Bezpośrednia taksówka z Samarkandy do przejścia granicznego iz przejścia granicznego do Samarkandy kosztuje średnio 30-60 tys. sum (8-10 $). Procedura przekraczania granicy jest dość szybka w obie strony, w ciągu 5 do 20 minut, w zależności od ilości osób na przejściu. === Samolotem === 1 Port lotniczy Samarkanda (IATA: SKD), ulica Ibn Sino. Położony w północnej części miasta, około 10 km od Placu Registan. Budynek lotniska jest nowy. Osoby bez biletu i odprowadzające nie są wpuszczane na teren lotniska, a odprowadzające zwykle czekają na placu przed wejściem głównym. Wewnątrz znajdują się kioski z wodą i jedzeniem, jedzeniem i pamiątkami, kawiarnie. Od grudnia 2022 lotnisko w Samarkandzie obsługuje bezpośrednie regularne (2-5 lotów dziennie) połączenia lotnicze ze wszystkimi czterema portami lotniczymi w Moskwie (linie lotnicze uzbeckie i rosyjskie oraz tanie linie lotnicze), Petersburg (3-5 razy w tygodniu), Jekaterynburg (1-2 razy w tygodniu) i Mineralne Wody (raz w tygodniu). Istnieją również regularne loty do Stambułu (6-8 razy w tygodniu) i Dubaju (5-6 razy w tygodniu). Z lotów krajowych istnieje prawie codzienna komunikacja lotnicza z Taszkentem, a także z Ferganą, Namanganem i Andiżanem. Istnieje również wiele lotów czarterowych. Na lotnisko można dostać się taksówką, która będzie kosztować około 5-8 tysięcy sum (1 $), lub autobusem miejskim za 1500 sum (20 centów). Uwaga: przystanek autobusowy znajduje się 450 metrów od lotniska, a taksówką można dojechać bezpośrednio do wejścia do terminala. === Pociągiem === Samarkanda jest stosunkowo dużym węzłem kolejowym, przez który kursują pociągi do głównych miast Uzbekistanu i krajów sąsiednich: do Taszkentu, Buchary, Urgenczu, Saratowa, Wołgogradu, Moskwy, przez południowy, zachodni i środkowy Kazachstan. 2 Dworzec kolejowy Samarkanda, ulica Beruni. Stacja znajduje się w północno-zachodniej części Samarkandy, około 12 km od placu Registan. Budynek jest formalnie dwukondygnacyjny, ale przejście na drugie piętro jest zamknięte. Został zbudowany w ciekawym stylu, a wewnątrz dworca zdobią wielobarwne tafle szkła. Wewnątrz znajduje się szereg straganów z wodą, jedzeniem, produktami i pamiątkami, a także mała kawiarnia, której menu obejmuje dania zarówno europejskie, jak i narodowe. Osoby bez biletu oraz osoby odprowadzające nie mają wstępu na teren dworca, a w celu zakupu biletów należy wejść do specjalnego budynku z boku dworca, w którym są one sprzedawane. W porównaniu z dworcem kolejowym w Taszkiencie jest tu zauważalnie mniej pasażerów i tłoku: wszystkie formalności zajmą trzy minuty. === Samochodem === Prywatne taksówki, głównie sedany, kursują przez całą dobę z Taszkentu do Samarkandy z dworca autobusowego w Taszkencie (stacja metra Almazar). Od jesieni 2018 roku średnia cena wynosi 40-60 tysięcy sum (7-8 USD) za miejsce. Im wygodniejszy samochód (np. klimatyzowany crossover lub sedan, albo mało pasażerów), tym wyższa cena; może dochodzić do 80 tysięcy sum (10 USD) na osobę, ale nie więcej. Terminalem takich taksówek w Samarkandzie jest dworzec autobusowy Ulugbek (północno-wschodnie obrzeża miasta, obok obserwatorium Ulugbek). Podróż przez Samarkandę do wybranego miejsca lepiej omówić od razu z kierowcą, który zawozi Cię z Taszkentu; będzie to kilka dolarów tańsze niż taksówka w samej Samarkandzie. W związku z tym z dworca autobusowego Ulugbek (popularnie „grosza do Taszkentu”) taksówki odjeżdżają do Taszkentu. 3 Dworzec autobusowy w pobliżu Kanału Wioślarskiego, autostrada M39 (obwodnica Samarkandy) (obszar Konigil). Znajduje się dokładnie naprzeciwko kanału wioślarskiego Samarkandy. Zaimprowizowany dworzec autobusowy, z którego można pojechać na południe (Urgut, Shakhrisabz, Termez) i na wschód (Tadżykistan). Taksówki na dworcu autobusowym zwykle czekają na uzupełnienie pasażerów i dopiero wtedy jadą do celu. Można zgodzić się na przejazd bez przesadzania innych pasażerów, ale cena będzie nieco wyższa (zależy to też od nastroju taksówkarza). Wycieczka do Shakhrisabz będzie kosztować średnio około 20 000 sum na osobę w jedną stronę; podróż w obie strony można wytargować taniej, za co trzeba będzie wiedzieć, ile wydasz w Shakhrisabz. Zwykle trzy godziny powinny wystarczyć z marginesem. Upewnij się, że zostaniesz przewieziony do Shakhrisabz, a nie na jego dworzec autobusowy w Kitab, 20 km od miasta. 4 Dworzec autobusowy przy północnej obwodnicy autostrady M39, Północna obwodnica autostrady M39. Znajduje się kilkaset metrów na północ od dworca autobusowego w pobliżu kanału wioślarskiego. Jest też zaimprowizowany dworzec autobusowy, z którego można pojechać na północny wschód (Jizzakh itp.) i na wschód (Tadżykistan). 5 Dworzec autobusowy w pobliżu Shakhi-Zinda, skrzyżowanie ulic Shakhi-Zinda i Abdurakhman Jami. Znajduje się kilkaset metrów na południowy wschód od zespołu Shakhi-Zinda. Oficjalny dworzec autobusowy, z którego można dojechać do różnych dzielnic i wiosek regionu Samarkandy. Istnieją zarówno rozkładowe autobusy, jak i prywatne taksówki i minibusy. === Autobusem === Również prywatne autobusy kursują między miastami kilka razy dziennie (zwykle rano lub wieczorem). Średnia cena w tych autobusach to 20-40 tys. sum (3-5$) za osobę, ale trzeba zaznaczyć, że chętnych jest wystarczająco dużo, a nie każdemu często wystarcza miejsc. Autobusy odjeżdżają również z dworca autobusowego Ulugbek. Podróż trwa 4-5 godzin. 6 Ulugbek (100 m od obserwatorium Ulugbek). Zaimprowizowany dworzec autobusowy, z którego odjeżdżają taksówki, minibusy i autobusy do Taszkentu. 7 Dworzec autobusowy międzymiastowy nad kanałem Grebno. Można stąd dojechać do wielu miast i wiosek na południe i wschód od Samarkandy. W szczególności w Shakhrisabz, Termez, a także w Tadżykistanie. Droga do międzynarodowego przejścia granicznego „Jartepa-Sarazm” (czyli „Samarkanda-Penjikent”) zajmie średnio godzinę. Taksówkarze mogą albo zawieźć Cię do granicy, albo minąć ją ze sobą i pojechać dalej do miejsca, którego potrzebujesz. Cena za osobę wynosi średnio od 40 do 60 tysięcy soums (8 USD). Zwykle turyści jadą z uzbeckimi taksówkarzami do granicy, przekraczają ją pieszo i siadają po tadżyckiej stronie już w lokalnej taksówce == Komunikacja == W Samarkandzie jest wiele taksówek, które można rozpoznać po charakterystycznym żółtym kolorze, z odpowiednimi atrybutami taksówek. Opłata za taksówkę w mieście wynosi od 4 do 10 tysięcy sum (od 0,4 do 1 $) za osobę, w zależności od odległości. Taksówkarz zwykle zabierze po drodze 2-3 innych przejeżdżających pasażerów, jeśli się zgodzisz, a cena może nieznacznie spaść. Jeśli chcesz jechać bez dodawania dodatkowych pasażerów, przedyskutuj z kierowcą koszty z wyprzedzeniem. Więcej można wymagać od turystów, zwłaszcza w pobliżu atrakcji. Cenę należy wynegocjować przed rozpoczęciem wycieczki, przed wejściem do samochodu. Ponadto w Samarkandzie działają internetowe usługi taksówkowe Yandex Go, MyTaxi, iTaxi.uz, Liber i inne. Te usługi taksówkarskie mają mniej więcej takie same ceny, ale są znacznie wygodniejsze, ponieważ nie musisz wychodzić na ulicę, aby złapać taksówkę. Biorąc pod uwagę tanie taksówki, transport publiczny miasta nie jest popularny wśród turystów. Po mieście kursują autobusy miejskie i niewielka liczba minibusów. Autobusy z Samarkandy mają ciekawą cechę w postaci zachwalania konduktorów: na dużych przystankach konduktor wychodzi na ulicę i głośno ogłasza dalszą trasę, wymieniając kolejne i kluczowe przystanki. Autobus Samarkandy ma dość rozbudowaną siatkę tras. Opłata za przejazd autobusami wynosi 1500 sum (15 centów), a minibusami od 1000 (10 centów) do 1500 sum (20 centów) w zależności od trasy. Od wiosny 2017 roku po mieście kursują również tramwaje. Cena za przejazd tramwajem to 1300 sum (13 centów). Tramwaj ma jak dotąd dwie, ale dość długie trasy: „Dworzec kolejowy – Siab Bazaar”, „Dworzec Kolejowy – Masyw Sartep”. W autobusach i tramwajach miejskich oprócz płatności gotówką można również płacić kartami Visa i Mastercard (niezależnie od kraju i banku) przy użyciu płatności zbliżeniowych. Kartę należy przypiąć do terminala TEZCARD, który jest zainstalowany w prawie 500 autobusach i tramwajach kursujących po Samarkandzie. Ponadto w miastach Uzbekistanu (Samarkanda nie jest wyjątkiem) zwyczajowo podwozi się ludzi za niewielką opłatą. Jeśli stoisz na poboczu, nie daj się zaskoczyć samochodom zatrzymującym się w pobliżu, nawet jeśli nie podniesiesz ręki. Cena jest taka sama lub nieco niższa niż w przypadku żółtych taksówek. == Atrakcje turystyczne == Kluczowe atrakcje w Samarkandzie są płatne, a bilety wstępu dla miejscowych z reguły są kilkukrotnie tańsze niż dla obcokrajowców. Ale jeśli jesteś obywatelem jednego z krajów WNP, wejście będzie tańsze niż dla obywateli krajów spoza WNP. Przy sprzedaży biletu kasjer zazwyczaj pyta skąd jesteś, ale może zażądać okazania paszportu dla potwierdzenia twoich słów (ale częściej wierzy ci na słowo). Zdarzają się przypadki, gdy rosyjskojęzyczni turyści powiedzieli kasjerom, że są z Taszkentu i płacą jak miejscowi. Jeśli jednak nie szukasz łatwych, ale kosztownych tras, do wielu miejsc można dotrzeć jakimś tylnym wejściem. Może podejść do Ciebie dozorca, z którym możesz wynegocjować połowę ceny biletu. Jeśli wynająłeś przewodnika, może on kupić ci bilet po lokalnej cenie. Wiele zabytków zostało poważnie zniszczonych przez trzęsienie ziemi w 1897 roku, więc ich nowoczesny wygląd jest w dużej mierze zasługą sowieckich i uzbeckich konserwatorów. W niektórych miejscach widoczne są stare mury lub okładziny oraz odrestaurowane (nowo wybudowane). === Rejon placu Registan === === Rejon Ruhabad === === Rejon Shakhi-Zinda === === Skrajny północny wschód od Samarkandy === === Obszar meczetu Khazret-Khyzr === === Okolice Khoja-Ahrar === === Szyickie budynki muzułmańskie === === Dzielnica Rosyjska === Po włączeniu Samarkandy do Imperium Rosyjskiego w mieście pojawiło się wielu rosyjskich wojskowych, kupców i innych mieszkańców, którzy zbudowali nowy teren wokół średniowiecznej cytadeli (która nie przetrwała do dziś), który obecnie nazywa się Dzielnicą Rosyjską. Jest to dość duży obszar między ulicami Mirzo Ulugbeka i Bulwarem Uniwersyteckim, na którym zachowały się całe ulice zabudowane na przełomie XIX i XX wieku. Jeśli nie przyjrzysz się uważnie, dzielnicę rosyjską można pomylić z jakimś miastem kupieckim w centralnej Rosji, ale jeśli przyjrzysz się uważnie, ściany z cegły są ukryte pod warstwą tynku, którego grubość może sięgać 70 cm. Niezależny styl turkiestański powstaje z połączenia lokalnych materiałów i rosyjskich zasad projektowania. Najlepsze przykłady można zobaczyć na Bulwarze Uniwersyteckim, ul. Alisher Navoi i Amir Temur. Nie było tu trzęsień ziemi ani rekonstrukcji na dużą skalę: jest to prawdopodobnie najlepiej zachowany zespół rosyjskiej architektury kolonialnej w Azji Środkowej. === Muzea === == Aktywny wypoczynek == 1 Bulwar Uniwersytecki. Położony w centrum miasta, rozciągający się na 1,1 km (powierzchnia 140 000 m²). Jest to granica lub bufor między starą (historyczną) Samarkandą a wchodzącą w jej skład tzw. „rosyjską Samarkandą”. Powstał pod koniec wieku przedostatniego (przed rewolucją nazywał się Abramowski, aw czasach sowieckich Bulwar Gorkiego). Bulwar cieszy się cieniem, a wokół niego znajdują się liczne budynki Samarkandy State University, inne budynki publiczne i państwowe. Centrum bulwaru jest wyłączone z ruchu kołowego, są ławki, aw nocy ciekawe oświetlenie. We wschodnim narożniku bulwaru znajduje się pomnik siedzącego na tronie Amira Temura, a na terenie samego bulwaru szereg niewielkich pomników i instalacji rzeźbiarzy z Samarkandy. 2 Plac Konfucjusza (skrzyżowanie ulicy Abdurakhmana Jami i Bulwaru Uniwersyteckiego). Nowy plac (pow. 5,5 tys. m²), oddany do użytku w 2019 roku. Na placu człowiek czuje się jak w Chinach, ponieważ wszystkie elementy i rośliny na placu przypominają Chiny, chińską przyrodę i kulturę. W centrum parku znajduje się pomnik Konfucjusza. Wejście na plac prowadzi przez typowy chiński łuk. Znajduje się obok jednego z głównych budynków Samarkandy State University, na północ od Bulwaru Uniwersyteckiego. 1 Centralny Park Rekreacyjny Alisher Navoi (skrzyżowanie ulic Amir Temur i Abdurakhman Jami). Gigantyczny (ponad 70 tys. m²) park z iglastymi i innymi terenami zielonymi na terenie „rosyjskiej Samarkandy”, w centrum miasta. Przy głównym wejściu do parku znajduje się duży pomnik Aliszera Navoi i Abdurakhmana Jami jako znak wiecznej przyjaźni między narodami uzbeckim i tadżyckim. Na terenie parku znajduje się osobny pomnik Aliszera Nawoja. Na terenie parku znajduje się międzynarodowe muzeum pokoju i solidarności, duże Centrum Młodzieży, fontanny, fast foody i lodziarnie, kilka atrakcji, kilka historycznych budynków w stylu kolonialnym, zbudowanych przed stuleciem 2 Park im. Rudaki (skrzyżowanie ulic Shohruh Mirzo i Uzbekistan oraz ulica Mustakillik). Duży (ok. 30 tys. m²) zacieniony park z lat 90. XIX wieku. Znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie wspomnianego parku ("granica" biegnie wzdłuż deptaka Mustakillik). Na terenie parku znajduje się duże popiersie Abu Abdullaha Rudakiego, słynnego persko-tadżyckiego poety, naukowca, twórcy literatury persko-tadżyckiej. Na terenie parku znajduje się duża galeria (w dawnym budynku (1882) kościoła św. Jerzego Zwycięskiego). Świątynia była zamknięta w czasach sowieckich. Centrum parku zajmuje dość duży obszar z ławkami. 3 Park Amir Temur (między ulicami Rukhabad, Registan i Kulolon). Duży park (30 tys. m²) z drzewami iglastymi w historycznym centrum Samarkandy, pomiędzy ulicami Rukhabad, Registan i Kulolon. W rogu parku znajduje się pomnik „Obrońców Samarkandy” w postaci dwóch tygrysów. W centrum parku, w płytkiej fosie, znajduje się zalew ze źródełkiem. W bezpośrednim sąsiedztwie parku znajduje się mauzoleum, medresa i meczet Rukhabad, a także mauzoleum Gur-Emir. 4 Park Rukhabad (między ulicami Rukhabad, Registan i Bustansaray). Park Rukhabad (27 tys. m²) jest właściwie kontynuacją Parku Amir Temur (oddziela go ulica Rukhabad), ale jego cechą charakterystyczną jest obecność dużej liczby fontann. We wschodniej części parku znajdują się: mauzoleum, meczet i medresa Rukhabad. 5 Park Islama Karimowa (skrzyżowanie ulic Registanskaja i Islam Karimow). Duży (ok. 40 tys. m²) park, głównie z plantacjami drzew iglastych. Na środku placu stoi pomnik Islama Karimowa, Pierwszego Prezydenta Republiki Uzbekistanu. Również w południowo-wschodniej części parku znajduje się małe nienazwane mauzoleum sprzed stulecia. Wcześniej plac nosił nazwę „Park Tygrysów” (postawiono pomnik dwóm tygrysom), a wcześniej, do połowy lat 2000., gigantyczne, dwupiętrowe muzeum historii i kultury Uzbekistanu, jedno z muzeów w Uzbekistanie, znajdowało się na terenie parku. 3 Park Rozrywki „Yoshlik”, ul. Beruni. Dość duży park rozrywki. Wstęp jest bezpłatny. Jest około 80 nowych atrakcji. Ceny przejazdów zaczynają się od 1000 soums. Jedną z godnych uwagi atrakcji jest gigantyczny diabelski młyn, z którego roztacza się piękny widok na całe miasto. W parku znajdują się również liczne kawiarnie i restauracje, centra fast food. W weekendy i wieczorem w parku jest zwykle dużo ludzi. Znany jest również wśród mieszczan jako „Park Kolejowy” ze względu na bliskość dworca kolejowego. 4 Park wodny „Babilon”, ulica Ali Kushchi, masyw Sogdiana. Otwarty w sierpniu 2018 ultranowoczesny duży (4,5 ha) park wodny. Znajduje się tu 35 atrakcji wodnych (w tym sztuczne fale), strefy dla dzieci i kobiet. Woda jest regularnie czyszczona za pomocą specjalnych filtrów i sprzętu. Cena dla miejscowych jest powyżej średniej, ale akceptowalna dla turystów - od 5 $, w zależności od czasu pobytu. Są leżaki, czyste toalety, prysznice i przebieralnie. 5 Park wodny Afsona, Mirzo Ulugbek Street, naprzeciwko stadionu Dynamo. Kolejny nowoczesny park wodny. Strefa dla dzieci, atrakcje wodne. Dostępne są wszystkie udogodnienia. 6 Stadion Centralny „Dynamo”, ul. Mirzo Ulugbek, 54 lata (centrum europejskiej części miasta). Główny i największy stadion w Samarkandzie. Gra tu lokalny klub piłkarski Dynamo, który bierze udział w Uzbeckiej Super Lidze, najwyższej klasie rozgrywkowej w kraju. Mieści około 14 tysięcy osób. Naprzeciwko wspomnianego aquaparku. 7 Kanał wioślarski w Samarkandzie, Trasa M39. Kanał wioślarski w Samarkandzie to wyjątkowy obiekt sportowy. Na świecie istnieją tylko dwa dokładne odpowiedniki tego wyjątkowego kanału. Są to: kanał wioślarski Krylatskoje w Moskwie oraz kanał wioślarski Oberschleissheim w Monachium. Wymiary kanału to 2,215 × 0,188 km. Możesz pływać i jeździć na łodziach i łodziach. Znajduje się w granicach Samarkandy (skrajny wschód), w rejonie Konigil, a z centrum miasta można dojechać autobusem nr 1 (przystanek końcowy) lub taksówką, co będzie kosztować około 8-10 tys. 8 Regionalny Teatr Muzyczno-Dramatyczny Samarkanda nazwany na cześć Hamida Alimjana, ul. Registanskaja. Główny i największy teatr Samarkandy. Znajduje się w centrum miasta, w pobliżu dużego Placu Teatralnego, którego częścią jest duży malowniczy park z dużym jeziorem i fontannami. Występy są głównie w języku uzbeckim. Są koncerty. 9 Samarkandzki Rosyjski Teatr im. Antona Pawłowicza Czechowa, ul. Buyuk Ipak Yuli. Główny rosyjski teatr Samarkandy (działający od 1918 roku) i jeden z największych rosyjskich teatrów w Uzbekistanie. Przedstawienia odpowiednio w języku rosyjskim. Położony w zachodniej części miasta == Zakupy == Zwykle z Samarkandy przywozi się: stroje narodowe (uzbeckie i tadżyckie szaty narodowe, szaty odświętne z pięknymi i jasnymi kamieniami, jarmułki, turbany, inne stroje i inne stroje orientalne); jedwabne szale i wyroby z jedwabiu, malowane naczynia ceramiczne, słodycze, przyprawy, orzechy i inne pyszne orientalne przyprawy. Większość zabytków ma sklepy z pamiątkami, medresy Registanu są nimi wypełnione po brzegi. Oczywiście na bazarze iw supermarkecie można kupić te same rzeczy znacznie taniej. 1 Bazar Siab, ul. Islama Karimowa. Największy, najstarszy i główny bazar w Samarkandzie. Warunkowo podzielony na kilka pawilonów sprzedających pamiątki, ubrania, naczynia, orientalne słodycze i suszone owoce, owoce i warzywa, przyprawy, żywność, artykuły gospodarstwa domowego, sprzęt AGD i RTV itp. 2 Bazar Jedwabnego Szlaku (ul. Usta Umar Jurakulov). Znany również wśród mieszczan jako „Yangi Bazar” (Nowy Bazar). Gigantyczny (40 tys. m²) targ odzieżowy we wschodniej części miasta, 700 metrów na południowy wschód od zespołu Shakhi-Zinda. Nie chaotyczny, a wręcz przeciwnie, bardzo zadbany i zadbany rynek. Towary sprzedawane są w schludnych sklepach. Towar dostarczany jest bezpośrednio z Turcji, Chin, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Indii i Kazachstanu. Można znaleźć zarówno drogie, markowe rzeczy, jak i ubrania ze średniej i niskiej kategorii cenowej. 3 Marmurowy Bazar (skrzyżowanie ulic Mirzo Ulugbek i Shokhruh Mirzo). Dość duży bazar w „rosyjskiej Samarkandzie”, na wschód od GUM. Zadaszony pawilon sprzedaje warzywa, owoce, bakalie, mięso. W sklepach na terenie bazaru sprzedawany jest sprzęt AGD i RTV, produkty i odzież. 4 Targ Kolejowy (skrzyżowanie ulic Beruni i Rudaki). Dość duży bazar kilkadziesiąt metrów na południowy wschód od dworca kolejowego Samarkanda. Znajduje się tam duży kryty pawilon sprzedający owoce, warzywa, suszone owoce, a także sklepy sprzedające mięso, artykuły spożywcze itp. Warto zauważyć, że bazar jest raczej swobodny i chaotyczny, nie ma nic wspólnego z tradycyjnym bazarem orientalnym i nie dorównuje w przepychu i czystości bazarze Siab w historycznym centrum Samarkandy. 5 Supermarket Registon w pobliżu placu Registan (skrzyżowanie ulic Registan i Suzangaran). Duży, nowoczesny supermarket kilkadziesiąt metrów na południowy wschód od Placu Registan. 6 Supermarket Registon przy ulicy Mirzo Ulugbek (skrzyżowanie ulic Mirzo Ulugbek i Mir Said Barak). Główny oddział sieci supermarketów Registon. 7 Hipermarket Jedwabnego Szlaku (ul. Usta Umar Dzhurakulov). Duży wielopoziomowy hipermarket na terenie rynku odzieżowego Silk Road. Wszystko można znaleźć. 8 GUM (skrzyżowanie ulic Mirzo Ulugbek i Shokhrukh Mirzo). Gigantyczny, dość nowoczesny piętrowy GUM, choć zbudowany jeszcze w czasach sowieckich. Wszystko można znaleźć. Od ubrań po sprzęt AGD i RTV, produkty, pamiątki. GUM jest pełen sklepów z antykami i biżuterią. Położony na zachód od Bazaru Marmurowego, w centrum nowego miasta. 9 Centrum handlowe Atlas (skrzyżowanie ulic Amir Temur i Buyuk Ipak Yuli). Znajduje się w zachodniej części miasta, w rejonie meczetu i medresy Pendżabu. Duże centrum handlowe z drogimi sklepami odzieżowymi, AGD itp. 10 Centrum napojów alkoholowych i bezalkoholowych (ul. Lyabi-Gor). Dwa duże sklepy naprzeciwko siebie do sprzedaży hurtowej i detalicznej napojów alkoholowych i bezalkoholowych. Znajduje się tuż za herbaciarnią Labi G'or, w historycznym centrum niedaleko Placu Registan. Można znaleźć wszelkiego rodzaju prawdziwe uzbeckie wina i koniaki, a także produkty alkoholowe i bezalkoholowe z innych krajów. == Gastronomia == Jedzenie w Samarkandzie jest bardzo tanie. W pobliżu bazaru Siab można zjeść pilaw z sałatką, zupą, podpłomykiem i herbatą za 8000 sum. Na samym bazarze można tanio kupić owoce, arbuzy i melony. Normalna cena za arbuza nie powinna przekraczać 2000 sum (w lipcu), za melona 3000 sum. Markowe ciasta Samarkandy non galasiyo są wykonane z bardzo gęstego ciasta, długo utrzymują ciepło pieca tandoor i nie psują się przez długi czas. W innych miastach ciasta różnią się smakiem; Mieszkańcy Samarkandy twierdzą, że powodem tego jest specyficzne powietrze. == Życie nocne == Kawiarnie i restauracje są otwarte do północy, niektóre kluby są otwarte prawie do rana. Samarkanda uważana jest za jedno z najbezpieczniejszych miast w Uzbekistanie i nawet nocą można bez większych obaw spacerować po mieście. 1 Klub nocny Sharq (Wschód), ul. Mirzo Ulugbek, 99 (naprzeciwko Szpitala Kardiologicznego). 🕑 21:00–03:00. Jeden z najstarszych klubów nocnych w Samarkandzie, obok tytułowego kina i kawiarni oraz starej i pretensjonalnej restauracji Zafar (na świeżym powietrzu). W centrum europejskiej części Samarkandy. 2 Klub nocny Kings, ul. Alisher Navoi, 49 (za Makon Mall, były GUM „Samarkanda”). 🕑 wt.–niedz. 20:00–03:00. Modny klub nocny na popularnym deptaku w centrum europejskiej części Samarkandy. Jest kontrola twarzy, jest bar karaoke, wszelkie napoje, fajka wodna. Obok Burger House. 3 Klub nocny Legenda, ul. Mirzo Ulugbek, 40 (skrzyżowanie z ulicą Yalangtush Bahadur). 🕑 20:00–09:00. Z przyjemną atmosferą. 4 Klub Gorod, ul. Mirzo Ulugbek, 140A (skrzyżowanie z ulicą Nadirabegim). 🕑 21:00–03:00. Mieszanka hałaśliwego klubu nocnego, baru i pubu, a do tego bogaty wybór dań, o napojach i fajkach wodnych nie wspominając. 5 Klub nocny Mantra i bar Rubai, ul. Alisher Navoi, 33 (za Makon Mall.). 🕑 Całodobowo. Kawiarnia-bar Mantra za dnia, klub nocny nocą. Na popularnym deptaku. 6 Klub nocny Dagestan, ul. Abu Reykhan Beruni, 34B (na północ od skrzyżowania z ulicą Muhammad al-Khwarizmi). 🕑 20:00–02:00. Ciekawy klub nocny o ciekawej nazwie. W tym samym domu znajduje się restauracja Afzal. Bliżej dworca kolejowego. == Imprezy == == Noclegi == Hosteli w Samarkandzie jest bardzo dużo, ceny są niskie i średnie. Większość hosteli znajduje się w starej części Samarkandy oraz w centrum miasta. 1 Hotel Registan Plaza, bulwar uniwersytecki. ☎ +998 (66) 233-40-86. Czterogwiazdkowy, nowoczesny, duży hotel w centrum miasta, przy bulwarze Uniwersyteckim. 2 LUX Hotel, Atahodżajewa, 15. ☎ +998 (902) 249-009. 20 $. Mały hotel na skraju dzielnicy rosyjskiej. Czyste pokoje, szybkie Wi-Fi, skromne śniadanie i taksówka na dworzec w cenie. E 3 B&B Antica, Iskandarov, 58. 50$. Znajduje się na starym mieście w pobliżu mauzoleum Gur Emir. Schronisko powstało z prywatnego domu z podwórkiem. Pokoje kosztują 28-35 USD za dwie osoby. Cena obejmuje śniadanie. Hotel prowadzony jest przez jedną rodzinę. Po rosyjsku mówi się płynnie, po angielsku też dobrze. Mogą pomóc we wszystkim. 4 Jahongir B&B, Chirokchi, 4 (50 metrów wzdłuż ulicy Suzangaron od rogu z Registon). ✉ ☎ +998 (66) 391-9244. 40 $. Znajduje się w mahalla, pięć minut spacerem od Registan. Wi-Fi, śniadanie, pralnia. Dobra opinia. == Kontakt == Wszystkie pensjonaty, hostele i hotele mają nielimitowane Wi-Fi. Wi-Fi jest również obecne w większości kawiarni w europejskim stylu, piekarniach i kawiarniach, fajkach wodnych. Sporadycznie Wi-Fi jest obecne w restauracjach i jadłodajniach, które serwują głównie dania kuchni narodowej. Miasto ma stabilne połączenie 3G i 4G. Operatorzy telefonii komórkowej rozpoczęli w ostatnim czasie sprzedaż specjalnych kart SIM dla turystów i obcokrajowców. Istnieją różne pakiety taryfowe z określoną liczbą gigabajtów Internetu, minut na rozmowy i SMS-y. Najwięksi operatorzy komórkowi to Ucell, Beeline, UMS, Perfectum Mobile, UzMobile. W maju 2019 w Samarkandzie otwarto 12 punktów bezpłatnego dostępu do Wi-Fi. Podczas łączenia użytkownik ma wybór: połączyć się z darmową (do 1 Mb/s) lub płatną siecią Wi-Fi (do 10 Mb/s). Aby skorzystać z bezpłatnej sieci, należy obejrzeć 30-sekundową reklamę. W sieci płatnej możesz wybrać okres dostępu: od godziny do tygodnia. Cena odpowiednio waha się od 1000 (12 centów) do 25 tysięcy (3 dolary) soum. Płatność odbywa się za pośrednictwem systemów Click i PayMe. Planowane jest zwiększenie liczby punktów Wi-Fi, dlatego warto sprawdzać w punktach informacji turystycznej. Jeśli chcesz kupić znaczki pocztowe do swojej kolekcji lub wysłać list lub paczkę za pośrednictwem urzędu pocztowego, w rosyjskiej Samarkandzie znajduje się główny urząd pocztowy miasta w przedrewolucyjnym budynku kolonialnym. Za pośrednictwem poczty możesz wysłać list lub paczkę do niemal każdego kraju na świecie. Centralny Urząd Pocztowy Uzbekistanu (ul. Pocztowa). Główny Urząd Pocztowy Uzbekistanu w Samarkandzie znajduje się na ulicy Pochtovaya w rosyjskiej Samarkandzie, obok Bazaru Marmurowego i Samarkandzkiego Instytutu Medycznego. == Bezpieczeństwo == Samarkanda jest jednym z najbardziej świeckich i zeuropeizowanych miast w kraju. W przeciwieństwie do Kotliny Fergańskiej, gdzie mieszkają głównie Uzbecy – skrajnie konserwatywni i praktykujący wyznawcy, tutaj na co dzień traktowane są otwarcie ubrane kobiety. Miasto jest przyzwyczajone do turystów i kosmopolityczne, nie doświadczysz tu szoku kulturowego: zwłaszcza w europejskiej (tzw. „rosyjskiej Samarkandzie”) części miasta. Większą ostrożność należy zachować we wschodniej części, gdzie znajdują się główne kapliczki. Zabytki mają głównie charakter muzułmański, a niektóre to miejsca pochówku, więc lepiej ubrać się skromnie, chociaż turyści mogą nosić odkryte ubrania, ponieważ kraj jest świecki. Poza miastem i w górach w pobliżu Samarkandy - w rejonie Chupanaty, gór Mirankul i Agalyk - są wilki i szakale, więc zimą nie należy spacerować tam samotnie nocą. Ryzyko spotkania dzikich zwierząt jest niewielkie, ale lepiej zachować ostrożność. W ciągu dnia można bez obaw spacerować po górach, gdyż pasterze ze stadami, turyści i sami drapieżnicy często polują na zboczach dopiero o zmroku. Od niedawna w Samarkandzie działa policja turystyczna, której pracownicy posługują się co najmniej angielskim i rosyjskim, a czasem także innymi językami. Policjanci noszą apteczkę i inne środki pierwszej pomocy, są generalnie bardzo przyjaźni i nie wyglądają jak stereotypowi policjanci stale sprawdzający rejestrację. Patrole policji turystycznej poruszają się pieszo i na segwayach i noszą zielone mundury. Pracownicy mogą również zasiąść w specjalnych kabinach w pobliżu głównych atrakcji. == Informacje turystyczne == == Porady == Koniecznie należy zadeklarować całość waluty i przy powrocie mieć przy sobie deklarację celną, w przeciwnym wypadku mogą być problemy – znaczy nieprzyjemna rozmowa z celnikami i kontrola osobista. Należy uważać kupując stare przedmioty w charakterze pamiątek – biżuterię, ceramikę czy książki – gdyż może się okazać, że nie będziemy mogli ich przewieźć przez granicę. Kategorycznie należy unikać posiadania i przewożenia materiałów, które mogą zostać uznane za spokrewnione z jakąkolwiek formą fundamentalizmu religijnego. Znaczną ostrożność też zaleca się podczas przeglądania stron internetowych, gdyż nawet niechcący natrafiając na stronę zawierającą treści uznane przez władze za zachęcającą do islamskiego fundamentalizmu, możemy ściągnąć na siebie poważne problemy. W ciągu pierwszych 3 dni należy dokonać rejestracji meldunkowej w biurze oviru (co za nas powinien zrobić właściciel hotelu, w którym się zatrzymujemy). Jest to termin bezwzględnie nieprzekraczalny. Trzeba też pamiętać, iż posiadając wizę turystyczną, jedynym miejscem, gdzie możemy się zatrzymać i zarejestrować, jest hotel – mieszkanie u znajomych czy beztroskie szwędanie się po kraju jest formalnie wykluczone. == Gdzie dalej == Shahrisabz, 100 km od Samarkandy Pandżakent (Tadżykistan), 60 km od Samarkandy Urgut, 30 km na południowy wschód od Samarkandy, spektakularny bazar Do Taszkentu wspólne taksówki odjeżdżają z dworca autobusowego Ulughbek. Według stanu na kwiecień 2019 powinny kosztować nie więcej niż 50 000 somów i zająć około 4-5 godzin. Targuj się mocno i popytaj, niektórzy zabiorą cię za 40 000 som.