Sybin

Sybin (rum. Sibiu) to miasto w południowym Siedmiogrodzie, Rumunii, 280 km drogą od Bukaresztu. Stare centrum miasta jest bardzo atrakcyjne. Sybin jest również dobrą bazą wypadową do zwiedzania innych miejsc w Siedmiogrodzie. == Charakterystyka == Sybin jest niezwykły przede wszystkim ze względu na swoje historyczne centrum z brukowanymi uliczkami. Prawie każdy z ocalałych domów jest zabytkowy, a niektóre pochodzą z XIII i XIV wieku. Sybin wraz z Braszowem i Sighișoarą jest częścią tzw. Trójkąta Transylwańskiego. Kiedy więc mówi się, że południowa Transylwania jest bardzo ciekawa, ma się na myśli przede wszystkim te trzy miasta i to, co znajduje się pomiędzy nimi. Po drugie, historycznie Sybin jest Hermannstadt: niemieckim miastem założonym przez imigrantów z Niemiec, co jest bardzo widoczne w porównaniu z resztą Rumunii. Występuje tu również komponent węgierski (Nagyszeben), choć mniej wyraźny. Po trzecie, w Sybinie znajduje się kilka dobrych muzeów, z których najbardziej znanym jest największe w Rumunii muzeum etnograficzne na wolnym powietrzu, w którym zgromadzono ponad 300 budynków sprowadzonych z całego kraju. Sybin stanowi dobrą bazę wypadową do zwiedzania Transylwanii, szczególnie ufortyfikowanych saskich kościołów, z których około tuzina znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, a także Gór Fogaraskich, najwyższej części Karpat. Bez odwiedzania muzeów, miasto można zwiedzić w pół dnia. Jeśli chodzi o muzea, zwiedzenie ich może zająć nawet dwa dni, zależnie od tego, co chcesz zobaczyć. Zwiedzenie ufortyfikowanych kościołów zajmie kolejny dzień, dlatego zaleca się skorzystanie z własnego transportu. === Historia === Pierwsza wzmianka o Sybinie pochodzi z 1191 roku i dotyczy niemieckiej kolonizacji Siedmiogrodu. Wówczas było to część Królestwa Węgier, a król Gejza II zachęcał do osiedlania się tutaj Niemców: po pierwsze, aby rozwijać region, a po drugie, aby chronić Węgry od wschodu. Niemców tych tradycyjnie nazywa się Sasami Siedmiogrodzkimi, chociaż większość z nich nie miała żadnych związków z Saksonią. Początkowo Niemcy założyli siedem miast w Siedmiogrodzie, skąd pochodzi alternatywna nazwa Transylwanii - Transylwania, Siebenbürgen. Jednym z tych siedmiu miast był Hermannstadt, dzisiejszy Sybin. Rumuńska nazwa miasta pochodzi od łacińskiego słowa Cibinium, od rzeki Cibin. Transylwania formalnie nie miała stolicy, ale w średniowieczu Hermannstadt było najważniejszym z jej siedmiu miast, a także ważnym ośrodkiem handlowym. Było to rozwinięte miasto średniowieczne: takie samo jak np. w Niemczech czy Austrii - już w XIII wieku działały tu cechy, a od 1324 roku znajdował się tu ratusz (pierwszy budynek znajdował się na placu Malajskim, dom 31). W 1380 roku w mieście otwarto pierwszą szkołę na Węgrzech, a w 1494 roku pierwszą aptekę na Węgrzech. W latach dwudziestych XVI wieku cała Transylwania, łącznie z Hermannstadt, przeszła na protestantyzm luterański. W 1544 roku wydrukowano tu pierwszą na świecie książkę w języku rumuńskim, w którym zastosowano jeszcze cyrylicę. W roku 1241, pod koniec kampanii europejskiej, Hermannstadt zostało zniszczone przez Mongołów Batu. W 1438 roku miasto zostało oblężone przez Turków, lecz nie udało im się go zdobyć: w 1442 roku w pobliżu miasta rozegrała się bitwa pod Hermannstadt, w której Węgrzy pokonali armię turecką. W 1526 roku Turcy nadal zadali Węgrom miażdżącą klęskę, w wyniku której w 1540 roku kraj został podzielony, a Siedmiogród znalazł się we Wschodnich Węgrzech, de facto niezależnym królestwie pod protektoratem Imperium Osmańskiego. W 1570 roku zostało przekształcone w Księstwo Siedmiogrodu, uzyskując ten sam status. Stolicą wschodnich Węgier i Siedmiogrodu do 1692 było miasto Alba Iulia, a pierwszym księciem Siedmiogrodu był Stefan Batory, lepiej znany jako król Polski Stefan Batory. Turcy prawie nie ingerowali w sprawy rządów, nie osiedlali się masowo w Siedmiogrodzie, a miasto istniało w taki sam sposób jak przed podbojem tureckim. W 1683 roku wojska osmańskie zostały pokonane pod Wiedniem i stopniowo wpływy tureckie zaczęły być zastępowane wpływami austriackimi. W 1692 roku stolicę księstwa przeniesiono do Sybinu, ale w 1711 roku Księstwo Siedmiogrodu stało się częścią Austro-Węgier. Następnie miasto pozostało stolicą księstwa aż do 1791 roku, ale już jako część Austro-Węgier. W 1791 roku stolicę przeniesiono do Klużu. Sybin pozostał ośrodkiem kulturalnym i naukowym. W 1782 roku Franz Joseph Müller odkrył tu pierwiastek chemiczny tellur, a w 1817 roku otwarto Muzeum Brukenthala, pierwsze publiczne muzeum na terenie dzisiejszej Rumunii. W XVIII i XIX wieku Sybin stał się jednym z ośrodków gęstej zabudowy Rumunów siedmiogrodzkich, co oczywiście znalazło odzwierciedlenie w wyglądzie miasta. Po powstaniu węgierskim w 1848 r. stolicę Siedmiogrodu przeniesiono ponownie do Sybinu, ale w 1861 powróciła do Klużu. W 1867 roku Austro-Węgry zostały podzielone na Austrię i Węgry, Siedmiogród został zniesiony, a miasto stało się częścią Królestwa Węgier. Po I wojnie światowej, w 1918 roku Siedmiogród został przekazany Rumunii. Jednakże do lat 40. XX wieku Niemcy (Sasi Siedmiogrodzcy) stanowili większość ludności Sybinu. Po latach 50. rozpoczęła się ich emigracja do Niemiec, z której wyjechali niemal wszyscy – obecnie w mieście mieszka około 150 tysięcy osób, a etnicznych Niemców jest zaledwie dwa tysiące. Chociaż Klaus Iohannis, urodzony w Sybinie i wieloletni burmistrz, został prezydentem Rumunii w 2014, niemiecka obecność w mieście jest obecnie prawie niewidoczna. Sybin, dawniej Hermannstadt, to rumuńskie miasto o transylwańskiej przeszłości, które zachowało swoje historyczne ulice i budynki i stało się atrakcją turystyczną, ale nie udało się zachować mieszkańców, którzy wznieśli te budynki. === Orientacja === Prawie wszystkie atrakcje Sybinu skupiają się w obrębie kompaktowego Starego Miasta, ograniczonego rzeką od północnego zachodu i szeregiem szerokich, ruchliwych ulic z pozostałych stron. Prawie wszystkie budynki na Starym Mieście są zabytkowe, choć oczywiście nie wszystkie są średniowieczne, i nie wszystkie są w dobrym stanie. Stare Miasto dzieli się na Górne i Dolne: Górne jest w rzeczywistości o około dwadzieścia metrów wyższe, a z niego do Dolnego trzeba zejść albo stromymi uliczkami, albo schodami. W centrum Sybinu znajdują się trzy place: Wielki Plac, Mały Plac i Plac Gueta. Prowadzą do nich od południowego zachodu deptak Nicolae Balcescu i ulica Mitropoli, a od północnego zachodu ulica Avram Iancu prowadzi poza Stare Miasto, w kierunku dworca kolejowego. Najszybszym sposobem, aby dostać się do Dolnego Miasta, jest albo ulica Oknei, która zaczyna się na środku Małego Rynku, albo schody z Wieży Schodowej na Placu Gueta. == Dojazd == === Samolotem === Lotnisko w Sybinie obsługuje tylko kilka lotów dziennie. Połączenia oferują linie Lufthansa (Monachium) i Austrian Airlines (Wiedeń). Do tanich linii lotniczych zalicza się węgierską linię Wizz Air, która okazjonalnie lata do małych niemieckich lotnisk, a także do Londynu Luton i Madrytu. Rumuńska linia lotnicza TAROM lata codziennie do Monachium. W Rumunii nie ma żadnych lotów krajowych, nawet do Bukaresztu, więc w razie konieczności będziesz musiał dostać się tam transportem lądowym. Jeśli nie uda Ci się kupić biletu do Sybinu, najwygodniej będzie Ci lecieć przez Bukareszt. Do Klużu-Timișoara można dojechać samochodem w ciągu 5–7 godzin, ale połączeń lotniczych jest tam znacznie mniej. 1 Międzynarodowy port lotniczy w Sybinie (IATA: SBZ, Aeroportul Internațional Sibiu) (przy /, 5 km na zachód od centrum miasta). Od strony ulicy znajdują się dwie niezbyt tanie kawiarnie (kawa, ciastka), wypożyczalnie samochodów, bankomat, kantor z nieprzyzwoicie niskim kursem oraz sklep, w którym sprzedają prasę, kanapki, a także parzą kawę w praktycznie miejskiej cenie 3-3,5 lei za filiżankę. Strefa czysta jest trochę ciasna i nawet pasażerowie z jednego samolotu ledwo się tam mieszczą. Oferują im rozrywkę w postaci wizyty w dwóch sklepach wolnocłowych. Jedyna kawiarnia również nie oferuje zbyt dużego wyboru, ale sprzedaje papierosy (choć palenie jest oczywiście zabronione na lotnisku). W kawiarni są dokładnie trzy stoliki, co tylko pogarsza problem tłoku. Na terenie całego terminala dostępna jest bezpłatna sieć Wi-Fi. Do miasta jeżdżą autobusy linii 11, 112, 116, 117, 118 - z nich tylko linia 11 kursuje stosunkowo często (co 15 minut w dni robocze i co pół godziny w weekendy), a reszta jest egzotyczna, ale w razie potrzeby również dowiezie nas do centrum w 10-15 minut. Przystanek znajduje się 100 m od terminala: należy wysiąść na autostradzie i przejść kawałek w lewo, tam znajduje się znak - automat biletowy (płatność tylko gotówką). Jeśli chcesz dostać się na lotnisko z centrum miasta, idź ulicą dla pieszych Nicolae Balcescu, aż skończy się ona jako ulica dla pieszych, a następnie skręć w prawo w Strada Andrei Șaguna – tam znajdziesz przystanek o tej samej nazwie. Taksówka nie powinna kosztować więcej niż 20 lei. === Pociągiem === Do Bukaresztu kursuje 9-10 pociągów dziennie: albo bezpośrednie (5 i pół godz.), albo z przesiadką w Braszowie (7 i pół godz.). Bezpośrednie pociągi jadą również przez Braszów, który jest oddalony o 2,5 godziny. Nie ma więcej niż jednego bezpośredniego pociągu do Klużu dziennie; Możliwości transferu jest kilka, ale wszystkie są bardzo długie (od 5,5 godziny), więc lepiej wybrać autobus. Do Mediaş dojazd pociągiem jest całkiem sensowny (5 razy dziennie, 1,5 godziny), ale do Sighișoary lepiej dotrzeć autobusem, ponieważ podróż pociągiem trwa co najmniej 3 godziny i zazwyczaj wymaga przesiadki. Do Timișoary pociągi kursują dwa razy dziennie (6,5–7 godzin) – jeden w ciągu dnia i jeden w nocy. Można też pojechać na południe: linia kolejowa wije się doliną rzeki Olt, przecinając góry i docierając do Râmnicu Vâlcea (2,5 godz.), a następnie do Krajowej (5–6 godz.) – kursują 3–4 pociągi dziennie, czasem z przesiadką. Do Sybinu można również dojechać bezpośrednio z Budapesztu dwa razy dziennie: przez miasto przejeżdżają nocny pociąg relacji Budapeszt-Bukareszt i dzienny pociąg relacji Budapeszt-Braszów. 2 Dworzec kolejowy (Gara Sibiu), Piața 1 Decembrie 1918 6 (z Piața Mare wzdłuż Avram Iancu 10–15 min pieszo). W centrum dużego i opustoszałego budynku znajduje się kasa biletowa, a po bokach dwa kawiarnie-bary z prostym, gorącym jedzeniem, bardzo tanim espresso (1,5 lejów za filiżankę) i bardzo kolorowymi lokalnymi drinkami. Jednak oczekiwanie na pociąg w tym miejscu nie jest zbyt komfortowe - bardziej nadają się do tego hala biletowa i perony. Jeśli pójdziesz w kierunku centrum, po lewej stronie znajdziesz mały sklep spożywczy i kiosk z wypiekami. W okolicy stacji nie ma żadnych normalnych kawiarni. === Samochodem === Z Sybinu do Bukaresztu można dojechać drogą w około trzy godziny. Pierwszy odcinek do Râmnicu Vâlcea przecina grzbiet Karpat i dlatego jest dość powolny, natomiast ostatni odcinek z Pitești został wybudowany jako autostrada z ograniczeniem prędkości do 130 km/h. Jeśli masz czas, zamiast możesz pojechać - Trasą Transfogaraską (patrz Gdzie dalej) do Curtea de Argeș, a stamtąd przez Râmnicu Vâlcea i Pitești do Bukaresztu, ale zajmie Ci to co najmniej pół dnia, a w połączeniu ze spacerami po górach - wówczas cały dzień. Jadąc na wschód, należy kierować się drogą nr do Braszowa, a jadąc na północny wschód, należy kierować się drogą do Sighișoary, która przebiega przez Mediaș i stanowi bazę wypadową do zwiedzania większości ufortyfikowanych kościołów. Droga ta jest dość powolna, gdyż przebiega niemal wyłącznie przez tereny zaludnione. Jeśli okoliczności nie będą sprzyjające, dotarcie do Sighișoary może zająć nawet trzy godziny. Droga na zachód prowadzi do Aradu i dalej w głąb Węgier, a na północ można pojechać do Klużu. Wszystkie miejsca parkingowe na terenie starego miasta są płatne, ale parkowanie w jego okolicy jest bezpłatne. Jeśli chcesz, możesz znaleźć miejsce parkingowe o każdej porze dnia, np. na południe od starego miasta (od strony murów). === Autobusem === Autobusem można dojechać do Bukaresztu (4-5 godzin), Braszowa (około 3 godzin), Timișoary (7 godzin, dwa razy dziennie), Klużu (4 godziny), a także do innych miast w Rumunii. Ponadto najkrótsza droga łącząca Bukareszt z Europą Zachodnią przebiega przez Sybin, dzięki czemu bezpośrednie autobusy docierają do zupełnie egzotycznych miejsc, takich jak Londyn, Göteborg czy Mediolan. Harmonogramy można zobaczyć na przykład tutaj. Różni przewoźnicy korzystają z różnych dworców autobusowych, dlatego może się zdarzyć, że np. różne autobusy do Bukaresztu odjeżdżają z zupełnie różnych miejsc, sprawdź na tej samej stronie internetowej. 3 Autogara Transmixt, Str. 1 grudnia 1918 6 (w pobliżu dworca kolejowego). 🕑 Pon.–pt. 16:30–20:00, sob.–ndz. 18:30–16:00. Większość kursów krajowych (w tym kursy podmiejskie) odjeżdża stąd. W budynku, w którym od dawna nie prowadzono żadnych prac remontowych, mieści się kasa biletowa i coś w rodzaju poczekalni. 4 Autogara Turnișor (Autogara Atlassib), Str. Autogarii 1 (na zachód od centrum). Głównie transport międzynarodowy dalekobieżny. 5 Autogara Q7, Strada Școala de Înot 1 (na południowy zachód od centrum). Głównie są to firmy międzynarodowe, ale są też firmy krajowe, w szczególności autobusy do Braszowa i Ploeszti. == Komunikacja == Potrzebujesz roweru (możliwość wypożyczenia), (wypożyczenia) samochodu (porównaj online!) lub autobusu, aby dotrzeć do ASTRA muzeum ludowego na świeżym powietrzu ASTRA (autobus nr 13), wymienionych poniżej, lub do wiosek Transylwanii. Rezerwacja wycieczki jest również opcją. === Autobusem === Sybin jest jednym z niewielu miast w Rumunii, w którym akceptowane są płatności kartą za przejazdy autobusami miejskimi. Wystarczy zbliżyć kartę kredytową lub debetową z obsługą zbliżeniową do czytnika na pokładzie, a zostanie wydrukowany bilet. Akceptowane są karty Visa i MasterCard. Planer tras komunikacji miejskiej jest dostępny online. Sieć tramwajów i trolejbusów w Sybinie została zniszczona w latach 2010., podobnie jak inne miasta kosztownie ją przebudowywały. === Pieszo === Miasto jest duże, ale prawie wszystkie interesujące miejsca znajdują się w zwartym starym centrum, w większości przeznaczonym dla pieszych. Możesz wynająć przewodnika za pośrednictwem IT lub głównych hoteli, ale włóczenie się bez celu po brukowanych uliczkach to połowa zabawy. === Rowerem === Fascynujące wioski Transylwanii (np. Biertan) znajdują się w zasięgu jazdy na rowerze, jednak główne drogi są ruchliwe i nie są zbyt przyjemne dla rowerzystów. Jedyną opcją jest dojazd pociągiem do Mediaş. === Pociągiem === Jedyna inna wycieczka, na którą możesz wybrać się pociągiem, to do Sighișoary. Szacuję, że zajmie to 2½ godziny, to rzadka usługa, ale połączenia autobusowe są gorsze. === Taksówką === Taksówkarze w Sybinie są generalnie porządni i włączają licznik bez nękania. Ale jeśli jesteś głupio pijany i nosisz koszulkę z napisem „Proszę, okradnij mnie”, będziesz musiał ponieść konsekwencje. == Warto zobaczyć == Sybin wyróżnia się nie tyle ze względu na poszczególne zabytki, co ze względu na swoją integralną całość, utworzoną wokół trzech centralnych placów. Stare miasto jest zwarte, spróbuj obejść jak najwięcej uliczek. Jeśli jednak chcesz dowiedzieć się czegoś więcej o poszczególnych budynkach, obszerny wybór znajdziesz na stronie internetowej poświęconej dziedzictwu kulturowemu miasta. === Piața Mare === === Mały Plac i jego otoczenie === === Górne Miasto === 1 Parcul Astra (na końcu deptaka). Bulwar, zbudowany w miejscu murów miejskich, jest interesujący, ponieważ znajdują się na nim popiersia postaci kultury rumuńskiej z drugiej połowy XIX wieku. Przed każdym z nich znajduje się opis w języku rumuńskim, angielskim i niemieckim. W centrum znajduje się popiersie Gheorghe Bariciu, które widziane z boku przypomina nieco Lenina. Bariciu był jedną z czołowych postaci ASTRY, Transylwańskiego Stowarzyszenia Kultury Rumuńskiej, od którego imienia pochodzi nazwa bulwaru i całej sieci miejskich muzeów. === Dolne Miasto === === Peryferie === === Muzea === W Sybinie znajduje się około dziesięciu muzeów, ale wszystkie należą do dwóch grup: Muzeum Brukenthala i Muzeum ASTRA. W obrębie każdej grupy można łączyć bilety, czasem otrzymując za to zniżki. System cen biletów jest w obu miejscach dość skomplikowany: należy wcześniej sprawdzić ceny na stronach internetowych lub po prostu zapytać w muzeach. == Aktywny wypoczynek == Piłka nożna: FC Hermannstadt gra w piłkę nożną w Lidze 1, najwyższej klasie rozgrywkowej. Ich 1 Stadion Miejski w Sybinie (pojemność 12 300) znajduje się 1 km na południe od starego centrum miasta. 2 Ogród zoologiczny (Grădina Zoologică), Calea Dumbrăvii 142 (obok Muzeum Etnograficznego jest nawet specjalne wyjście). 🕑 Godziny otwarcia są dość mylące i różnią się przy różnych wejściach. Sprawdź stronę internetową: ale generalnie codziennie od 9:00 do 17:00 i 18:00.10 lejów. Chronologicznie jest to pierwsze zoo w Rumunii, założone w 1929 roku. Jest tu sporo zwierząt, w tym duży obszar z niedźwiedziami, dużymi kotami, wilkami itp. Na środku parku znajduje się jezioro. Przy wejściu znajduje się 600-letni dąb, nie przegap go. Po zwiedzeniu ASTRA, kontynuuj jazdę na południe przez wioskę Rasinari, aby zobaczyć, że urocza wiejska Rumunia nie jest tylko w muzeum. Stamtąd kontynuuj jazdę do końca drogi w ośrodku narciarskim Păltiniș. Możesz też skręcić na wschód, aby zobaczyć więcej wiejskich krajobrazów przez Cisnadioara i Cisnadie, aż wrócisz do Sybinu główną autostradą północ-południe. Wędrówki po Górach Fogaraskich i Górach Cindrel. Wycieczki rowerowe z przewodnikiem po Sybinie. Wycieczki enduro z przewodnikiem po górach, poziomy jazdy od turystycznego do trudnego. Jedź trasą Transfogaraską, przecinając góry Fogaraskie z zapierającymi dech w piersiach widokami. Albo 3 Transalpina, jeszcze wyższa droga. == Zakupy == 1 Billa, Str. Nicolae Balcescu, 15 lat. 🕑 Pon.–Sob. 7:00–23:00, Niedz. 7:00–22:00. Typowy supermarket spożywczy. Można tu też kupić wypieki, ale o wiele świeższe i bardziej różnorodne są w piekarniach ulicznych, których w promieniu stu metrów jest co najmniej pięć. 2 Billa, Avram Iancu 1-3 (w pobliżu Wieży Ratuszowej). 🕑 Pon.–Sob. 7:00–23:00, Niedz. 7:00–22:00. 3 Magazinul Dumbrava, Piața Unirii 10 (w pobliżu murów miejskich prowadzi tam ulica Nicolae Balcescu). 🕑 Pon.–pt. 9:00–20:00, sob. 9:00–15:00. Najbliższe duże centrum handlowe do Starego Miasta, sklepy odzieżowe itp. Nie ma tam dużego sklepu spożywczego, więc po zakupy spożywcze należy udać się do Billa w centrum. 4 Galeriile Pacea, Str. Nicolae Bălcescu, 29 (na dziedzińcach, charakterystyczne chińskie lampiony; wejście możliwe jest od strony murów miejskich - Strada Cetății). 🕑 Pon.–pt. 9:00–20:00, sob. 10:00–20:00, niedz. 10:00–15:00. Trzypiętrowe centrum handlowe o atmosferze starego domu towarowego. W asortymencie znajdziemy proste, niedrogie ubrania oraz wszelkiego rodzaju artykuły gospodarstwa domowego, wśród których można znaleźć na przykład bardzo tanie kubki z rumuńskimi symbolami. 5 Rynek, piaţa Cibin (Dolne Miasto). 🕑 8:00–19:00, latem do 21:00. Typowy miejski targ, na którym można kupić lokalne owoce, warzywa i sery sezonowe. Jest tam również tania stołówka, której godziny otwarcia są nieznane. Banki i wymiana walut: W Sybinie jest mnóstwo bankomatów, ale wszystkie zmagają się z powszechnym rumuńskim problemem – mocno niedowartościowanym lejem. Jeśli posiadasz gotówkę (euro, dolary, a nawet forinty węgierskie), najłatwiej będzie wymienić ją w dowolnym banku lub kantorze ulicznym. Obydwa można znaleźć na każdym kroku w centrum - zwłaszcza na deptaku Nicolae Balcescu - ale banki są oczywiście otwarte tylko w dni robocze. W soboty kantory pracują w ograniczonym zakresie, a w niedzielę mogą być w ogóle nieczynne, choć w niedzielny poranek najprawdopodobniej uda się znaleźć co najmniej jeden czynny kantor. Pamiątki: Tradycyjne rumuńskie i transylwańskie pamiątki sprzedawane są w Galerii Sztuki Ludowej w budynku Muzeum Etnografii Saksońskiej. == Gastronomia == Nie będziesz głodny. Jedzenie i napoje są tu na dobrym poziomie i tanie jak na standardy zachodnioeuropejskie – policz sobie 30 € za dwie osoby z dwoma daniami i napojami. Główne skupisko restauracji, kawiarni i pubów znajduje się w Piata Mica i okolicach. Obfite transylwańskie dania obejmują „ciorbă” (kwaśną zupę z różnymi rodzajami mięsa lub warzyw), „sarmale” (gołąbki z liści kapusty), gulasze i grille, często z mamałygą (polentą). Wegetarianie i weganie nie powinni głodować, ale będą musieli dokładnie dopytać. Również wiele fast foodów ze znanych sieciówek, ale można znaleźć lepsze. === Oszczędnie === Na deptaku w górnej części miasta, Nicolae Balcescu, znajduje się mnóstwo niedrogich kawiarni i piekarni, w których można coś zjeść na ulicy. Spróbuj faszerowanych bajgli (covrigi). Zobacz także cukiernie i kawiarnie. 1 Grand Plaza, Strada 9 Mai 9 (w pobliżu dworca). 🕑 9:00–22:00 oprócz niedziel.Zupa: 12 lei, danie gorące: od 25 lei. Pod mało obiecującą nazwą i szyldem w stylu kolejnej ulicznej restauracji serwującej shawarmę kryje się całkiem niezła restauracja serwująca kuchnię rumuńską. Nie spodziewaj się wielkiego komfortu, ale ceny są rozsądne. 2 Super Mamma, ul. Nicolae Balcescu 6. 🕑 9:00–23:00.Zupy: 12-14 lei, dania gorące: od 25 lei. Z zewnątrz kawiarnia wygląda bardziej jak bar szybkiej obsługi, ale w rzeczywistości jest to stołówka z niezłym wyborem zup i dań na ciepło. Owszem, sztućce i talerze mogą być plastikowe. Hołd dla fast foodu - duży talerz kebaba i frytek. Dość głośno i tłoczno. 3 Super Mamma, Parc Astra (na końcu deptaka). 🕑 Pon.–pt. 8:00–20:00, sob.–ndz. 9:00–18:00. Drugi lokal tej samej sieci. === Umiarkowanie === 4 Crama Ileana, ulica Berăriei 2 (w pobliżu Piața Unirii). 🕑 12:00–22:00.Gorąco: od 35 lei. Typowe miejsce na „nasz” - autentyczna rumuńska restauracja położona 10 minut spacerem od centralnego placu, ale poza Starym Miastem. Niektóre pozycje menu zostały niedbale poprawione ręcznie, ale zarówno jedzenie, jak i jego prezentacja są godne pochwały: warto zwrócić uwagę na oryginalny projekt stołów i drewniane rzeźby, również na zewnątrz, na fasadzie budynku. Ceny są zauważalnie niższe niż na Starym Mieście; Przeważa publiczność lokalna. 5 Crama Sibiană, Piața Mică 31 (w pobliżu Wieży Ratuszowej). 🕑 12:00–24:00.Gorąco: od 40 lei. Dobra jakościowo i stosunkowo niedroga jak na taką lokalizację rumuńska (transylwańska) restauracja. Budynek znany jest co najmniej od 1324 roku i do 1494 roku mieścił się w nim urząd burmistrza miasta. 6 Hermania, Strada Filarmonicii 2 (środek, na wschód od Wielkiego Rynku). 🕑 11:00–22:00. Można zjeść za 40-50 lei, ale jeśli chcesz, są znacznie droższe opcje. Kuchnia rumuńska i transylwańska, duży wybór, dobra jakość. 7 Weinkeller, Turnului 2. 🕑 12:00–24:00.Gorąco: 40-50 lei. Jak sama nazwa wskazuje, restauracja oferuje doskonały wybór win, którym poświęcona jest obszerna i starannie przygotowana karta win. Można tu skosztować przekąsek składających się z tradycyjnych dań kuchni transylwańskiej. Restauracja znajduje się na pierwszym piętrze budynku, ale została zaprojektowana jako piwnica z niskimi sklepieniami i wąskimi korytarzami. Wi-Fi. === Ekskluzywnie === 8 Atrium, Piața Mică 16 (centrum). 🕑 10:00–24:00.Na ciepło: od 50 lei, choć można znaleźć tańszą pizzę. Miła kawiarnia i bistro, dobra lokalizacja, ale dość drogie jak na Rumunię. 9 Crama Sibiul Vechi, Strada Alexandru Papiu-Ilarian 3 (centrum). 🕑 12:00–24:00. Tradycyjna rumuńska restauracja mieszcząca się w niskiej piwnicy. Wiele przewodników wymienia je jako numer 1 w Sybinie, co jest zapewne uzasadnione, ale ma też negatywny skutek w postaci przeludnienia. Wieczorem trzeba poczekać na stolik, lepiej zarezerwować go wcześniej. 10 Old Lisbon, Targul Pestelui 4. 🕑 12:00–24:00.Gorąco: od 50 lei. Restauracja serwująca dania kuchni portugalskiej, doskonały wybór ryb i owoców morza. W dni powszednie obfity i niedrogi lunch biznesowy. === Kawiarnie i cukiernie === 11 Culinarte, Strada Nicolae Balcescu 17. 🕑 Pon.–pt. 10:00–22:00, sob.–ndz. 11:00–23:00. Przytulna kawiarnia z czterema stolikami: desery w stylu francuskim, makaroniki i eklery - nie francuskie, ale trochę bardziej eleganckie niż zwykle w Rumunii. 12 Gogoşeria Veche, Strada Nicolae Bălcescu 22 (centrum miasta). 🕑 Pon.–pt. 7:00–22:00, sob. 10:00–22:00, niedz. 11:00–22:00. Piekarnia, standardowy wybór wszelkiego rodzaju bajgli i croissantów. Świetnie komponuje się z pobliską kawiarnią Hug the Mug. Sprzedaż odbywa się na ulicy, tuż przy oknie, ale w pobliżu znajdują się ławki i stoły dla wszystkich. 13 Hug the Mug, Strada Nicolae Bălcescu 20 (centrum miasta). 🕑 Pon.–pt. 8:00–20:00, sob.–ndz. 9:00–21:00. Mała kawiarnia, tania i dobra jakość. Doskonale komponuje się z sąsiadującą piekarnią Gogoşeria Veche. 14 The Refresh, Piața Mare. 🕑 Pon.–pt. 8:00–23:00, sob.–ndz. 10:00–23:00. Nowoczesna nazwa „lounge cafe” najlepiej pasuje do tego miejsca – jest to miejsce, do którego ludzie przychodzą, aby porozmawiać w miłej atmosferze przy filiżance kawy lub szklance lemoniady. Duży wybór herbat, ale żadnego jedzenia, napoje trzeba zamawiać w barze. == Życie nocne == Lokalną specjalnością jest „metr” piwa serwowany w pubach. 1 Imperium Pub, Nicoale Balcescu 24. 🕑 18:00–4:00. Według przewodnika In Your Pocket wnętrze tego baru jest najlepsze w Rumunii, pomijając przy tym wszelkie inne walory tego lokalu. Muzyka na żywo każdego wieczoru. Podobno w menu są tylko napoje. 2 Liquid, Somesului 19. 🕑 Czw.–Sob. 23:00–6:00. Klub nocny z dyskoteką i innymi rozrywkami == Festiwale, imprezy == Festiwal Jazzowy (Festivalul de jazz Sibiu) Sybin jest uważany za stolicę rumuńskiego jazzu. Rumunia nie jest krajem najbardziej rozwiniętym pod względem jazzu, ale daleko jej do końca. Pod koniec maja w mieście odbywa się doroczny festiwal jazzowy, który trwa cały tydzień i odbywa się w kilku miejscach w centrum miasta. == Nocleg == W Sybinie jest mnóstwo możliwości zakwaterowania. W centrum najtańszą opcją jest nocleg w hostelu lub wynajętym na dobę apartamencie. Opinie poprzednich gości pomogą Ci znaleźć dobre i niezawodne opcje, które pod względem komfortu nie ustępują hotelom trzygwiazdkowym. Jedyną wadą jest konieczność telefonicznego kontaktu z właścicielami i spotkania się z nimi w celu odebrania kluczy. === Oszczędnie === 1 Hostel Center Sibiu, Str. Avram Iancu 15 (w pobliżu Wielkiego Placu). Od 30 lei za miejsce. Najwyraźniej prywatne mieszkanie zostało przekształcone w hostel. Zameldowanie możliwe jest do godziny 22:00. Goście skarżą się, że właściciel mówi tylko po rumuńsku i niemiecku. Dogodna lokalizacja. 2 Smart Hostel, Pasajul Scărilor 1 (centrum miasta). Od 50 lei, wliczając śniadanie. Nowy hostel w dolnej części Starego Miasta. Bardzo dobre opinie od odwiedzających. === Umiarkowanie === 3 Casa Luxemburg, Piața Mica 16 (centrum). W sezonie pojedyncza: od 320 lei, poza sezonem: od 230 lei, podwójna 255 lei. Hotel mieści się w zabytkowym budynku w samym centrum Sybinu, na Małym Rynku. Budynek pierwotnie wzniesiono w XV wieku, ale w XVIII wieku przebudowano go w stylu barokowym, nadając frontonom zupełnie niewyobrażalne dekoracje. Nie ma tu wind ani klimatyzacji, a goście czasami narzekają na szybkość łącza internetowego i (jak można się było spodziewać) hałas na ulicy, ale poza tym są zadowoleni. 4 Levoslav House, Strada General Gheorghe Magheru 12 (centrum, 100 m od Wielkiego Rynku). Pokoje jedno- i dwuosobowe: około 50-70 euro, w zależności od sezonu. Tylko 10 pokoi, dogodna lokalizacja, bardzo dobre opinie gości. 5 Casa Manu, Gheorghe Dima, 7. Pokój dwuosobowy: od 140 lei (śniadanie dodatkowo płatne). Hotel położony jest około półtora kilometra od centrum. Zameldowanie możliwe jest do godz. 20:00. W hotelu nie ma windy. Ale poza tym jest świetnie. === Ekskluzywnie === 6 Hilton, Strada Pădurea Dumbrava 1 (daleko od centrum, blisko wejścia do zoo; do centrum można dojechać autobusem). Zależy od sezonu, ale rzadko kiedy cena jest niższa niż 400 lei za pokój dwuosobowy. Standardowy Hilton, daleko od centrum miasta. Goście są generalnie zadowoleni, choć narzekają na powolność obsługi i niski stosunek ceny do jakości jedzenia, łącznie ze śniadaniem. W pobliżu hotelu nie ma terenów mieszkalnych. Kolację najlepiej zjeść w centrum Sybinu. == Kontakt == Sybin i jego drogi dojazdowe mają 4G od wszystkich rumuńskich operatorów. Od sierpnia 2022 5G nie dotarło do tego obszaru. 1 Urząd Pocztowy (Oficiul Județean de Postă), Strada Mitropoliei 14 (200 m od Wielkiego Placu). 🕑 Pon.–pt. 8:00–19:00, sob. 9:00–13:00. Jedyny urząd pocztowy w historycznym centrum. == Informacje turystyczne == Centrum Informacji Turystycznej, Piata Mare 7 (Rynek Główny). Tel.: +40 (0)69-21 11 10, E-mail: turism@sibiu.ro. Tam otrzymają Państwo nie tylko standardowe informacje, ale również mapę miasta Sybin. Otwarte: codziennie oprócz niedzieli w godzinach 9:00 – 17:00. Kawiarnia internetowa Silence, ul. Mitropoliei 27, na podwórku. Dobrze wyposażona (słuchawki, mikrofony, drukarka, skaner) kawiarenka internetowa. Cena: 2 RON za godzinę. == Gdzie dalej == === Góry Fogaraskie === Na południe od Sybinu rozciąga się południowy łuk Karpat Rumuńskich. To pasmo Gór Fogaraskich, najwyższe góry Rumunii i najwyższa część Karpat (najwyższym szczytem jest szczyt Moldoveanu, 2544 m n.p.m.). Większa część grzbietu znajduje się powyżej strefy leśnej, co stwarza doskonałe możliwości uprawiania turystyki pieszej. Szlaki są zazwyczaj oznaczone kolorami, ich opisy można znaleźć np. tutaj. Choć wysokości w tym miejscu nie są duże i zazwyczaj nie wymagają aklimatyzacji, to są to prawdziwe góry, dlatego wybierając się tam, upewnij się, że masz odpowiednie ubranie i sprzęt oraz wiesz, co robić (lub wybierz się ze zorganizowaną grupą). Trasa Transfogaraska to jedyna droga przecinająca Góry Fogaraskie w ich górnej części i umożliwiająca dostęp do szlaków turystycznych. Kod drogi to (nie mylić z kodem , oznaczającym zwykłą drogę z Bukaresztu do Sybinu). Autostradę zbudowano na rozkaz Ceausescu w latach 70. XX wieku, po inwazji Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Ceausescu prowadził stosunkowo niezależną politykę zagraniczną i obawiał się podobnej inwazji, dlatego postanowił zbudować drogę, która ułatwiłaby przemieszczanie sprzętu wojskowego na północ. Jest to druga co do wysokości droga w Rumunii (2042 m). Długość drogi wynosi około 100 km. Jego północny kraniec znajduje się przy autostradzie Sybin-Braszów w pobliżu Scoreaiu, około 20 kilometrów na wschód od Sybinu. Południowy kraniec autostrady w Curtea de Argeș. Stamtąd autostrada prowadzi na południe do Pitești, łącząc się z autostradą do Bukaresztu, ale można również pojechać drogą na zachód do Râmnicu Vâlcea lub na wschód do Câmpulung. Znaków wskazujących drogę jest bardzo mało, dlatego kieruj się numerem drogi. Nie ma tu transportu publicznego, można tam dotrzeć samochodem lub taksówką. Sama autostrada przecina grzbiet tunelem o długości kilkuset metrów. Na północ od tunelu (po stronie Sybinu) znajduje się kilka hoteli. Można się tam zatrzymać, zjeść, w razie potrzeby przenocować, kupić pamiątki, bajgle lub ser. Parkowanie jest bezpłatne w miejscach dozwolonych. Sto metrów od drogi znajduje się jezioro Bylya, z którego roztacza się wspaniały widok na góry w tle. Stąd bierze swój początek wiele szlaków turystycznych. Droga do tunelu, zarówno od strony północnej, jak i południowej, wije się serpentyną z wieloma zakrętami. Z punktów widokowych nad jeziorem (o ile nie ma mgły) wyraźnie widać północną, krętą drogę. Na południowym zboczu droga wchodzi do lasu i schodzi wzdłuż rzeki Ardżesz. Z lasu nie roztaczają się żadne szczególne widoki, ale przez długi czas szlak prowadzi wzdłuż zbiornika wodnego Lakul Vidraru, który miejscowa ludność wykorzystuje jako miejsce wypoczynku w weekendy. Jest wiele miejsc, gdzie można zostawić samochód i po przejściu kilkudziesięciu metrów podziwiać piękny widok na zbiornik wodny. Autostrada przecina zaporę wodną, ale oczywiście nie można tam zaparkować samochodu. === Ufortyfikowane kościoły Transylwanii === W Transylwanii zachowała się duża liczba ufortyfikowanych kościołów gotyckich, wzniesionych w okresie od XIII do XVI wieku. Takie kościoły budowano we wsiach saskich, a podczas ataku (w XIII wieku przez Mongołów, później przez Tatarów i Turków) cała ludność wsi zbierała się za murami. Gdy nikt nie atakował, kościoły funkcjonowały normalnie. Do dziś przetrwało ponad sto takich kościołów w różnym stanie zachowania; siedem z nich wpisano na Listę światowego dziedzictwa. Nie ma konieczności (i zazwyczaj jest to niemożliwe), żeby zobaczyć wszystkie ufortyfikowane kościoły Transylwanii, a nawet jeśli wszystkie siedem z nich znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, trudno je zobaczyć. Z drugiej strony, jeśli na swojej drodze natkniecie się na jeden z tych kościołów, zwróćcie na niego uwagę: zazwyczaj warto poświęcić kwadrans, żeby je zobaczyć. Większość tych kościołów mieści się w okolicy 'Mediaş, ale niektóre znajdują się także w pobliżu Sybinu. Dwa kościoły znajdują się w samym mieście (ale nie w centrum): w Guştericy i Turnişor. Cristian (Na (znanej również jako ), kilka kilometrów za lotniskiem, centrum wioski znajduje się po lewej (na południe) stronie autostrady. Cristian ma również stację kolejową (linia z Sybinu do Sebes i dalej do Alba Iulia), ale pociągi kursują rzadko.) Niemiecka nazwa wsi to Grossau. Wieś została założona przez Sasów w 1223 roku jako Insula Christiani. W centrum zachowała się pewna liczba zabytkowych budynków. Ulice Christiany nie mają nazw, jedynie numery zapisane cyframi rzymskimi. Ufortyfikowany kościół luterański (Biserica Sfântul Servatius) ( na północnym brzegu rzeki, centrum wsi). Romańska bazylika pierwotnie była poświęcona Serwacemu z Maastricht. Zachodnia wieża pochodzi z XIII wieku, reszta kościoła z XIV wieku i została przebudowana w latach 90. XV wieku, nad czym obecnie kościół ma całkowicie gotycki wygląd. Wnętrze, łącznie z ołtarzem, pochodzi z XVIII wieku. Kościół otoczony jest podwójnym murem z sześcioma wieżami. W XVI wieku na północ od muru dobudowano kolejny prostokątny pas murów. Jednak w jego wnętrzu nie ma nic szczególnie interesującego. Rumuński Kościół Prawosławny (Biserica Ortodoxă „Buna Vestire”), ul. XII, 6 (Przy drodze , w zachodniej części wsi). Kościół łączy w sobie tradycyjną architekturę rumuńską (okrągły ołtarz, malowidła na zewnątrz, choć nieliczne) i luterańskich kościołów siedmiogrodzkich (wieża z iglicą). Zbudowany w 1790 roku. Muzeum (Casa muzeu din Cristian), Str. IV, 29. Otwarte w 1969 muzeum historii lokalnej opowiada o historii i etnografii; sam budynek pochodzi z XVII wieku. Șura Mică – (Północne przedmieścia Sybinu, około pięciu kilometrów od centrum miasta, należy skręcić na drogę 1068 w kierunku Ocna Sibiului.) Niemiecka nazwa wsi to Kleinscheuern. Pięcionawowy kościół romański został zbudowany w XIII wieku i gruntownie przebudowany około 1500 roku. Pozostały jedynie fragmenty otaczającego go muru. Șura Mare (Kilka kilometrów na północ od Sybinu, na drodze 14 w kierunku Mediaș i Sigoșoary. Kościół jest widoczny z drogi. Przystanek autobusowy znajduje się w pobliżu kościoła.) Niemiecka nazwa wsi to Großscheuern. Sam kościół, trójnawowa bazylika, został zbudowany w XIII wieku, a wieża około 1300 roku. Kościół pierwotnie nie posiadał żadnych umocnień, a ogrodzenie zbudowano dopiero w 1495 roku, najprawdopodobniej po ataku Turków Osmańskich w 1493 roku. Hamba (około kilometra na wschód od Șura Mare, brak transportu publicznego). Niemiecka nazwa wsi to Hahnbach. Z romańskiego kościoła z XIII wieku pozostały jedynie fragmenty dolnej kondygnacji wieży; cała reszta została dobudowana na początku XVI wieku. We wsi znajduje się również greckokatolicki kościół z końca XIX wieku, choć nie jest on szczególnie spektakularny. Kościół prawosławny jest nowoczesny. Șelimbăr (3 km na południowy wschód od centrum Sybinu, przy drodze do Braszowa lub Bukaresztu). W języku niemieckim nazwa wsi Schellenberg pojawiła się po raz pierwszy w 1323 roku. Bazylikę romańską zbudowano na początku XIII wieku, jednak wieżę później zburzono. Obecna wieża pochodzi z 1804 roku. Wnętrze kościoła jest w całości barokowe, łącznie z ołtarzem z 1742 i emporami z obrazami z XVIII wieku. Kościół otoczony był podwójnym murem, z którego zachowały się jedynie fragmenty. Cisnădie (około 10 km na południe od Sybinu, z połączeniem autobusowym). Cisnădie, po niemiecku Heltau, to małe miasteczko u podnóża Karpat na południe od Sybinu. Historyczne centrum miasta, wokół ufortyfikowanego kompleksu kościoła luterańskiego, jest dobrze zachowane. Miasto po raz pierwszy zostało wspomniane w źródłach w 1204 jako Riwetel, a od 1323 jako Heltau. Ufortyfikowany kościół w Cisnădie (Biserica fortificată din Cisnădie) (centrum miasta, Plac Rewolucji). Romańska bazylika św. Walpurgii została zbudowana w drugiej połowie XII wieku. Do dziś przetrwała duża część pierwotnej budowli, w tym freski w chórze i absydach. Cała wieża (oprócz dachu) jest romańska, a na piątym piętrze, gdzie znajdują się dzwony, zachowało się osiem romańskich okien. Możesz wspiąć się na wieżę. Ołtarz św. Mikołaja, który obecnie znajduje się w chórze, został ukończony w 1520 roku, czyli przed reformacją. Mur wokół kościoła zbudowano po niszczycielskim najeździe Turków w 1493 roku. Domy przylegają do muru od zewnątrz, a kościół i one tworzą duży kompleks. W XX wieku przeprowadzono szereg prac restauracyjnych, których celem było przywrócenie, na ile było to możliwe, pierwotnego wyglądu kościoła. Część kompleksu jest wykorzystywana jako muzeum i miejsce wystaw sztuki. Kościół św. Michała Archanioła w Cisnădie (Biserica fortificată din Cisnădie) (Cisnădieara, na wzgórzu, około 3 km na zachód od Cisnădie). Cisnadioara, po niemiecku Michelsberg, znana jest od 1223 roku. Kościół został najprawdopodobniej zbudowany pod koniec XII wieku. Jest to najstarszy kościół romański w Rumunii. Trójnawowa bazylika romańska góruje nad miastem na szczycie wzgórza i jest otoczona murem z trzema wieżami, zbudowanymi w XIII wieku. Kościół Santa Maria w Cisnadioara (Kościół w dolinie, Biserica din vale) (Cisnadioara, w dolinie, około 3 km na zachód od Cisnadie). Kościół został po raz pierwszy wspomniany w 1428 roku. Do XVIII wieku miała ona charakter gotycki, następnie została znacznie przebudowana, a obecnie jej główna bryła wykonana jest w stylu barokowym.