Tanĝero

Tanĝero estas urbo en la mediteranea regiono de Maroko. == Kompreni == Situanta fronte al la Ĝibraltara Markolo, ĝia haveno estas la plej granda en la lando kaj ĝia agado rapide kreskas, post la konstruado de la havena infrastrukturo nomata Tangier Med. Fascina urbo, kiu inspiris verkistojn kaj filmistojn, Tanĝero kapablas seniluziigi la atendojn de tiuj, kiuj legis la romanojn de Paul Bowles aŭ vidis iliajn filmadaptiĝojn, kiel ekzemple "La Ŝirmanta Ĉielo". La filmo de Bertolucci estis parte filmita en la malnova Hotelo Continental, ene de la Medino. Tanĝero hodiaŭ estas kaosa urbo, kiu de longe superis la limon de unu miliono da loĝantoj. Tanĝero konservis iom de sia kosmopolita karaktero de 1925 ĝis 1956, kiam ĝi estis establita kiel Internacia Zono laŭ decido de la ĉefaj eŭropaj potencoj de la tempo. === Historio === Tanĝero estis fondita kiel fenicia kolonio, eble jam en la 10-a jarcento a.K. aŭ plej malfrue en la 8-a jarcento a.K. Plej multaj el la berberaj tomboj malkovritaj ĉirkaŭ Tanĝero montris punikan oraĵistan laboron datiĝantan de la 6-a jarcento a.K. pluen. Sub la kartaganoj, Tanĝero fariĝis grava haveno, de kie la ekspedicioj de Hanno la Navigisto foriris al la atlantika marbordo de Okcidenta Afriko. Grekaj komercistoj vizitadis la havenon, kiun ili konis kiel Tingis. Dum la Punikaj Militoj, Tingis venis sub la kontrolon de la reĝo de Maŭritanio, aliancano de Romo. Tingis ricevis municipajn privilegiojn sub Aŭgusto kaj fariĝis romia kolonio sub Klaŭdio, kiu ankaŭ igis ĝin la ĉefurbo de Maŭritanio Tingitana. Sub Diokleciano, Tingis ankaŭ estis la loko de la martiroj Sanktuloj Marcelo kaj Kasiano. En 428, ĝi estis okupita de la Vandaloj de Genseriko, kune kun la tuta Nordafriko. En 533, Tingis estis rekonkerita de Belizaro, generalo de la bizanca imperiestro Justiniano la 1-a. La nova provinca administrado, tamen, estis translokigita al la pli defendebla bazo de Septem, la nuna Ceŭto. Bizanca regado cedis al la visigotoj de Hispanio ĉirkaŭ 618. Grafo Juliano de Ceŭto supozeble gvidis la lastajn defendojn de Tanĝero kontraŭ la islama invado de Nordafriko, sed Tanĝero falis post sieĝo fare de la arabaj trupoj de Musa bin Nusayr inter 707 kaj 711. Lia anstataŭanto, Tariq ibn, lanĉis la islaman invadon de Hispanio. Sub la Umajadoj, Tanĝero estis la ĉefurbo de la provinco Afriko (Ifriqiya), kaj ĝia haveno fariĝis aktiva en la komerco de kristanaj sklavoj kaj paganaj berberoj. En 1304, la granda berbera vojaĝanto Ibn Battuta naskiĝis en Tanĝero. Tanĝero poste fariĝis rifuĝejo por piratoj, kiuj atakis ŝipojn pasantajn tra la Ĝibraltara Markolo. Parta plano de la malfrumezepoka kasbaho estis trovita en portugala dokumento nun konservata en la Svedaj Armeaj Arkivoj en Stokholmo. === Klimato === Nordokcidenta Maroko ricevas la multe da pluvokvanto. Someroj estas pli mildaj kaj vintroj pli malvarmaj ol en la suda regiono. Temperaturoj en Tanĝero estas tipe kelkajn gradojn pli malaltaj ol ĉe la hispana flanko de la Ĝibraltara Markolo. Pluvo estas koncentrita inter novembro kaj februaro. De meze de oktobro ĝis frua majo, la vetero karakteriziĝas per fortaj ventoj, fulmotondroj kaj torentaj pluvoj. Somere, varma vento el Saharo, la ŝiroko, ofte konata kiel "ĉergui", kaŭzas akran altiĝon de temperaturoj. == Aliri == === Ŝipe === [File:Tanger med gare maritime.jpg|thumb| Mara stacidomo Tangeri-Med]] La nova urba haveno, inaŭgurita en 2007 sed je 40 km de la urbocentro (ĝi situas laŭlonge de la vojo al Ceŭto), estas Tanger-Med, unu el la plej grandaj havenoj en Mediteraneo, kaj por kargotrafiko kaj por pasaĝerŝipoj funkciigataj de la jenaj kompanioj: FRS — Funkciigas pramajn servojn de Algeciras, Tarifa kaj Ĝibraltaro. Balearia — De Algeciras al Tanger-Med Comanav kaj Grandi Navi Veloci funkciigas sur la itinero Ĝenovo-Tanĝero. === Aŭte === Aŭtovojo A1 - Kunligas Tanĝero kun Rabato kaj trapasas marbordajn urbojn ĉe Atlantiko (Asilo, Laraŝo, Kenitro, Saleo). === Aviadile === Flughaveno Ibn Battouta Ryanair funkciigas flugojn el pluraj eŭropaj urboj. Ekde 2024, la flughavenon servas dediĉita buslinio, kun fiksa prezo de 40 dirhamoj (malpli ol €4) por unuopa veturo. La vojaĝo daŭras 40 minutojn. La busoj finiĝas ĉe la fervoja stacio kaj faras plurajn haltejojn (Route de Rabat, Avenue Royal Army, Avenue Moulay Ismail, Avenue Beethoven, Avenue Mohammed 5, Avenue d'Espagne). Translokigoj al kaj de la urbocentro ankaŭ haveblas per "Grand Taxis", disponeblaj 24 horojn tage. Ilian prezon fiksas la registaro. Grand Taxis estas disponeblaj 24 horojn tage sur la trotuaro antaŭ la terminalo. Aliaj taksiaj kompanioj estas malpermesitaj aliri la flughavenon, kvankam vi eble renkontos ilin rekte sub via nazo. Oni evitu ilin. === Trajne === La stacidomo Tanĝero estas la finstacio de la linio Al-Boraq, la unua rapidfervojo sur la afrika kontinento, inaŭgurita la 15-an de novembro 2018. Ekde 2025, trajnoj veturis je maksimuma rapideco de 320 km/h sur la sekcio Tanĝero-Kenitro kaj 160 km/h sur la posta sekcio Kenitro-Kazablanko. Almenaŭ kvin trajnoj tage alvenas de Sidi Kacem, Meknes, Feso, kaj Rabato, kaj du pliaj de Marakeŝo. Informoj pri horaroj kaj prezoj troveblas en la retejo de [ONCF (la nacia fervoja funkciigisto de Maroko). === Buse === == Moviĝi == === Perpiede === === Publika transporto === === Aŭte === == Vidi == == Fari == == Lerni == == Labori == == Aĉeti == === Vendejaroj === == Manĝi == == Trinki == == Loĝi == === Esperanta loĝado === === Kampadejoj === === Hosteloj === === Hoteloj === == Sekureco == == Esperanto == === Lokaj esperantistoj === == Konsulejoj == == Viziti plu == == Rimarkoj ==