Giumri

Giumri (ormiański: Գյումրի) to drugie co do wielkości miasto w Armenii i stolica prowincji Szirak w północnej Armenii. Miasto zostało mocno dotknięte trzęsieniem ziemi w Spitak w 1988 roku, którego skutki są nadal widoczne w całym mieście w latach 20. XXI wieku. Miasto znane jest jako centrum kulturalne z licznymi galeriami sztuki i kilkoma znakomitymi muzeami. W mieście znajduje się duża rosyjska baza wojskowa, która nadal dominuje nad częścią miasta (i zapewnia zatrudnienie). Rosyjscy i ormiańscy żołnierze w mundurach to powszechny widok. == Charakterystyka == Osada na terytorium Giumri została założona jeszcze przed naszą erą, ale miasto w obecnej formie pojawiło się w XIX wieku, po aneksji Wschodniej Armenii przez Imperium Rosyjskie. W latach 30. XIX wieku na zachodnich obrzeżach miasta założono Czarną Twierdzę. W 1837 roku cesarz Mikołaj I odwiedził Giumri, a miasto przemianowano na Aleksandropol na cześć cesarzowej Aleksandry Fiodorowny. Dzięki położeniu na zakaukaskich szlakach handlowych, wraz z budową kolei Tyflis-Erywań, Giumri stało się ważnym miastem rzemieślniczym i handlowym, trzecim pod względem liczby ludności po Tyflisie i Baku. Dzielnice rzemieślnicze między głównym placem a rzeką zachowały się do dziś. Po śmierci Lenina w 1924 roku miasto przemianowano na Leninakan. Trzęsienie ziemi w 1926 roku przyspieszyło odbudowę centrum miasta, podczas gdy trzęsienie ziemi w Spitak w 1988 roku zniszczyło głównie nowe, powojenne wieżowce. Miejscowi mówią: „Trzęsienie ziemi zniszczyło Leninakan, ale oszczędziło Aleksandropol”, choć w rzeczywistości międzywojenna zabudowa została w miarę zachowana, szczególnie w okolicach ulicy Tigran Mets. Do dziś nie naprawiono skutków trzęsienia ziemi w Spitak: choć centralne ulice zostały odrestaurowane, boczne uliczki wciąż są usiane ruinami. Niemniej jednak w centrum Giumri wciąż można poczuć atmosferę rosyjsko-ormiańskiego miasta handlowego z końca XIX i początku XX wieku. Giumri słynie również z rosyjskiej bazy wojskowej. === Orientacja === Ulica Achtanaki (Zwycięstwa) stanowi oś miasta. Na południu kończy się ona dworcem autobusowym, na wschodzie znajduje się dworzec kolejowy, a na zachodzie zabytkowa dzielnica Kumayri. Dwa duże place – Plac Niepodległości i Plac Wardanants – połączone są deptakiem Nikołaja Ryżkowa i lokalnym Arbatem z modnymi sklepami i niewielkim targiem pamiątek. Większość atrakcji miasta znajduje się w zasięgu spaceru od centrum; jedynie Czarna Twierdza, pomnik Matki Armenii i cerkiew przy Poczcie Kozackiej znajdują się poza centrum. == Dojazd == === Samolotem === Giumri to jedyne miasto prowincjonalne w Armenii z połączeniem lotniczym. Ma tylko dwa cele: lotnisko Moskwa-Domodiedowo, obsługiwane przez IrAero, z lotami niemal codziennie oraz Larnaka liniami Wizz Air. 1 Lotnisko Szirak (IATA: LWN). Położone 5 km od miasta, można do niego dojechać taksówką za 1000-1200 dram lub minibusem za 100 dram. === Koleją === Z Erywania pociąg elektryczny odjeżdża trzy razy dziennie. To starszy (ale czysty) pociąg z Ryskiej Fabryki Wagonów, a jest też nowszy pociąg rosyjskiej produkcji. Podróż trwa trzy godziny, a bilet kosztuje 1000 dram. W weekendy dostępne są również bilety ekspresowe z miejscami siedzącymi, które umożliwiają podróż bez przesiadek w dwie godziny za 2500 dram. W przeciwieństwie do rosyjskich, ukraińskich i niektórych innych wschodnioeuropejskich pociągów elektrycznych, w Armenii nie ma handlarzy ani żebraków krążących po wagonach, więc nie spotkasz się z mantrą „nie jesteśmy stąd”, przekąskami, napojami ani krzyżówkami. Czas między przyjazdem porannego pociągu do Giumri a odjazdem wieczornego wynosi siedem godzin. Przy odrobinie wprawy to wystarczająco dużo czasu, aby zobaczyć główne atrakcje, odwiedzić kilka muzeów i zjeść lunch. Do Giumri można również dotrzeć pociągiem międzynarodowym z Tbilisi. 2 Dworzec w Giumri. Jedna z najciekawszych architektonicznie stacji w Armenii. Wejście od strony miasta zdobi ogromny mural o tematyce narodowej, a wewnątrz kopuła z ostrołukowym sklepieniem i freskami na ścianach. Na drugim peronie znajduje się muzeum kolejnictwa: tory z różnych epok, kilka parowozów i lokomotyw spalinowych – wszystkie są otwarte dla zwiedzających, z napisami w języku rosyjskim. === Samochodem === Autostrada Erywań-Giumri jest dwupasmowa na prawie całej długości (od Asztarak do Giumri). Jakość nawierzchni jest przeciętna, a ze względu na liczne zakręty, raczej nie da się jechać szybciej niż 80-90 km/h. Granica z Turcją jest oczywiście zamknięta. Na północy wjeżdża do Gruzji; najbliższym miastem jest Ninocminda (70 km). === Autobusem === Z Erywania minibusy do Giumri odjeżdżają z dworca autobusowego w pobliżu dworca kolejowego (stacja metra im. Dawida Sasunskiego). Znajduje się on po przeciwnej stronie torów niż dworzec kolejowy. Wychodząc z metra, należy skręcić w lewo przez przejście podziemne, a nie w prawo (tam znajduje się stacja kolejowa). Nie ma rozkładu jazdy; należy zapytać na miejscu. Bilet do Giumri kosztuje 1600 dram. Z Tbilisi marszrutki odjeżdżają codziennie o 10:30 z dworca autobusowego Ortachala w Tbilisi. Podróż kosztuje 40 lari i trwa 4-5 godzin (w zależności od czasu trwania kontroli paszportowej). Aby dostać się z centrum Tbilisi do Ortachala, można skorzystać z różnych autobusów z ulicy Bartatshvili. Marszrutka przejeżdża przez centrum Giumri, więc można wysiąść zarówno w centrum miasta, jak i na dworcu autobusowym w Giumri. Miasto nazywało się kiedyś Leninakan i to właśnie ta nazwa może być wyświetlana na przedniej szybie marszrutki. 3 Dworzec autobusowy w Giumri. Nie ma rozkładu jazdy i nie ma tabliczek w językach innych niż ormiański. Należy zapytać na miejscu. Minibusy do Erywania kursują od 7:00 rano. === Wycieczką === Inną dobrą opcją na wizytę w Giumri jest jednodniowa wycieczka z Erywania. Wiele firm oferuje takie wycieczki w rozsądnej cenie i pozwala na wsiadanie do vana z innymi podróżnymi i przewodnikiem, z przystankami po drodze w takich miejscach jak katedra Talin i klasztor Harijavank. To prawdopodobnie najłatwiejsza opcja, a może nawet okazać się najtańsza w porównaniu z taksówkami. == Komunikacja == Historyczne centrum Giumri jest przyjemne i można je zwiedzać pieszo, ale poza tym jest to dość rozległe miasto i aby zobaczyć wszystko, co ma do zaoferowania w ciągu jednego dnia, potrzebny jest samochód. Jeśli nie masz własnego, taksówki są tanie i łatwo je zamówić za pomocą aplikacji ga. Jeśli zechcesz sprawdzić numery lokalnych linii autobusowych (marszrutki), możesz przeżyć niezłą przygodę. Dotarcie marszrutką do niektórych mniej znanych miejsc, takich jak twierdza, może być jednak trudne. == Warto zobaczyć == Dzielnica historyczna Kumayri to jeden z najwspanialszych zespołów przedrewolucyjnej architektury komercyjnej i rzemieślniczej w Armenii. W latach 80. XX wieku planowano nawet ustanowić ją rezerwatem historyczno-architektonicznym, ale trzęsienie ziemi pokrzyżowało te plany. W Kumayri znajduje się około 1000 domów, zbudowanych w latach 60. XIX wieku i 20. XX wieku. Początkowo domy budowano z połączenia czerwonego i czarnego tufu; w drugiej połowie lat 80. XIX wieku czerwony tuf wyczerpał się, a do dekoracji fasad między rzędami czarnego tufu zaczęto używać białego tynku. Wśród budynków z końca XX wieku wyróżnia się szereg budynków mieszkalnych z półkolistymi łukami i ostrołukowymi oknami – ciekawa reinterpretacja tradycyjnej architektury ormiańskiej. Dzielnica znajduje się w centrum miasta, pomiędzy ulicą Szahumyan a parkiem; głównymi ulicami są Abowian, Gorki i Żwani. W pobliżu kościoła Surb Yot Verk zainstalowano mapę dzielnicy z zaznaczonymi dziesiątkami zabytkowych budynków. Centralny kompleks placowy. Plac przybrał obecny kształt po trzęsieniu ziemi w 1926 roku, zgodnie z planem Aleksandra Tamaniana. Z przedrewolucyjnych budynków zachowały się jedynie kościoły Surb Astwacacin (Jot Verk – Siedem Ran) i Surb Amenaprkicz (Wszechzbawiciela). W czasach radzieckich plac nazywał się Placem Powstania Majowego, następnie Placem Wolności, a w 2009 roku przemianowano go na Wardanants. W centrum placu stoi „Pomnik Królów Ormiańskich” – kompozycja rzeźbiarska ku czci legendarnego dowódcy z V wieku, Wardana Mamikonjana, i jego towarzyszy. Po południowej stronie placu ktoś szturcha łokciem pomnik Szahumyana, autorstwa Merkurowa. 1 Park Centralny. Nie ma tu żadnych szczególnych punktów orientacyjnych, ale wydaje się, że nic się nie zmieniło od lat 50. XX wieku. Znajdziesz tu taras widokowy z kolumnadą, budki telefoniczne z czasów ZSRR, a nawet fontannę z autentyczną rzeźbą dziewczyny z wiosłem. === Muzea === == Aktywny wypoczynek == Spaceruj po centrum, w tym po starówce z charakterystyczną architekturą czarnych, kamiennych budynków. Odwiedź piękny, wczesnośredniowieczny klasztor Marmashen, około 15 km od miasta. Możesz tam dotrzeć marszrutką lub taksówką. Aby skorzystać z marszrutki, zapytaj na dworcu autobusowym w mieście. Aby skorzystać z taksówki, po prostu podejdź do dowolnego taksówkarza w mieście. Przejazd w obie strony nie powinien kosztować więcej niż 6000 dramów, a kierowca będzie czekał, aż zwiedzisz klasztor. W obu przypadkach pamiętaj, aby powiedzieć, że jedziesz do klasztoru Marmashen, a nie do wioski Marmashen. Klasztor znajduje się niedaleko wioski o tej samej nazwie. Poznaj historię architektury Giumri z City Research Center, ul. Gai 12, Giumri, ☏ +374 94 844 425, +374 312 52 011, ashotmirzoyan@gmail.com. Spotkaj się z przewodnikiem w Centrum Badawczym Miasta, zanim rozpoczniesz wycieczkę po Giumri. Pomimo katastrofalnego trzęsienia ziemi w 1988 roku i późniejszych trudności społecznych i ekonomicznych, Giumri zachowało silną tożsamość kulturową i urok, w tym dobrze zachowaną starówkę. Spacerując wąskimi uliczkami historycznej dzielnicy Giumri, odwiedzający znajdą budynki i dzieła sztuki, zarówno tradycyjne, jak i nowe, świadczące o odrodzeniu miasta. Odwiedź pracownię Vardanyans i zwiedzaj Giumri z lokalnym artystą (dom-pracownia znajduje się we wsi Akhuryan, w regionie Szirak (dzielnica Jrashinararneri 6, dom 25)), ☏ +374 93199445 (Avetik Vardanyan), vardanyanstudio@gmail.com. Spotkaj się z Albertem i Avetikiem w pracowni Vardanyan, tuż za artystycznym miastem Giumri. Oprowadzą Cię po pełnym dzieł sztuki domu i pracowni swojej rodziny, prezentując cały proces tworzenia – od szkicowania, przez modelowanie, formowanie, po obróbkę końcową. Zobaczysz, jak każdy artysta pracuje w różnych materiałach, ale przekazuje tę samą filozofię artystyczną. Rzeźby Alberta przedstawiają piękne postacie i inne dzieła z brązu, gipsu, kamienia i gliny. Hrachya jest malarzem i artystą tworzącym w technice mieszanej, który często wykorzystuje tkane materiały, odzwierciedlające słynne tradycje ormiańskiego tkactwa dywanów, a także w innowacyjny sposób wykorzystuje kolor i głębię. Najmłodszy syn Alberta, Avetik, jest architektem, który czerpie inspirację z różnych źródeł, w tym architektury Giumri, lokalnego kamienia, drewna, naturalnych krajobrazów i chrześcijaństwa. Podczas wycieczki zaprezentują swoje kreatywne wizje rzeźbiarskie i malarskie, a także długie tradycje ekspresji artystycznej Giumri. (aktualizacja wrzesień 2021 | edycja) 1 Odwiedź pracownię wielokrotnie nagradzanego kowala w restauracji Yerankyuni, ☏ +374 91 30 12 03. Kowalstwo od wieków jest jednym z najważniejszych rzemiosł w Armenii. Szczególnie ważne było w Giumri, gdzie, według XIX-wiecznego spisu cechów, pracowało dokładnie 247 kowali. Jeden z tych kowali musiał być przodkiem Gagika Martirosyana, kowala szóstego pokolenia, który w 1986 roku został nominowany na „najlepszego kowala” Związku Radzieckiego, a w 2015 roku otrzymał tytuł „Narodowego Kowala” Armenii. Obecnie Gagik jest właścicielem restauracji Yerankyuni (Trójkąt), nazwanej na cześć słynnego ormiańskiego filmu, którego akcja rozgrywa się w czasie II wojny światowej i który opowiada historię pięciu kowali z Giumri (znanego wówczas jako Leninakan). 2 Naucz się, jak zrobić tradycyjną lalkę i ugotować tradycyjne przysmaki w Centrum Estetyki w Giumri, ul. Abovyan 216, tel. +374 93 96 90 30 (Susanna Mkhrtchyan), aesthetic.cent@yandex.ru. Profesor Susanna Mkrtchyan założyła Centrum Estetyki w Giumri, aby zachować tradycyjne ormiańskie wartości. Położone przy jednej z najstarszych ulic wokół historycznego centralnego placu Giumri, Centrum początkowo mieściło się w kołchozie, w którym sprzedawano owoce i warzywa pochodzące od kołchoźników. Później, zwłaszcza po niszczycielskim trzęsieniu ziemi w 1988 roku, Centrum Estetyki w Giumri to miejsce, które wspiera kreatywność, artystyczną ekspresję i arteterapię wśród tysięcy dzieci w wieku od trzech do osiemnastu lat. Wśród nauczanych tam przedmiotów artystycznych i rzemieślniczych znajdują się: malarstwo, taniec, śpiew, haft, tkanie dywanów i chodników, szydełkowanie, koronkarstwo, stroje ludowe, tworzenie lalek oraz tradycyjna kuchnia ormiańska. Instrukcje OSM (aktualizacja: wrzesień 2021 | edycja) 3 Przygotuj tradycyjne dania z Giumri (czanakh i pokhind) w Chalet Giumri, ul. M. Khorenatsi 50/4, chaletgyumri@gmail.com. Dołącz do Karine w jej kuchni i poznaj jej rodzinny przepis na chanakh – pożywne danie, zazwyczaj przyrządzane z wołowiny, ale czasami również z jagnięciny. Podczas oczekiwania na upieczenie dania głównego, będziesz mieć dodatkową możliwość przygotowania słodkiego deseru pokhind z prażonych i mielonych na mąkę ziaren pszenicy pełnoziarnistej. Po opanowaniu podstaw, wymieszasz mąkę pokhind z bazą z miodu lub mleka, a następnie dodasz wybrane składniki, takie jak orzechy i suszone owoce. Następnie uformuj z masy kulki wielkości ping-ponga o słodkim smaku. Po posiłku wybierz się na krótką wycieczkę po farmie, gdzie możesz zobaczyć, nakarmić i sfotografować zwierzęta, owce, krowy, kurczaki oraz rodzime ormiańskie koty Van i psy Gampr. 4 Tradycyjne stroje, malowane tkaniny i sesja zdjęciowa w domu kultury Zanan (Zanan znajduje się w centralnym rezerwacie muzealnym Kumayri w Giumri, przy ulicy Varpetats, w piwnicy Muzeum Pamięci Hovhannesa w Shiraz. Ma osobne wejście z muzeum.), ☏ +374 93 55 56 56 (Hasmik), zanantaraz@gmail.com. Odwiedź warsztat i studio w Giumri i dowiedz się od Hasmik o jej doświadczeniach w przywracaniu do życia tradycyjnych strojów narodowych w jej własnym, charakterystycznym stylu. Ponieważ Armenia posiada tak bogatą kulturę pisma, poznasz „ptasie litery” – tradycję kaligraficzną, która łączy wizerunki ptaków z eleganckimi literami pisma ormiańskiego. Na szyfonie lub jedwabiu Hasmik pokaże Ci, jak namalować szalik z własnymi ptasimi literami, tworząc wyjątkową pamiątkę do domu. Podczas gdy obraz schnie, wczuj się w atmosferę i ubierz się w tradycyjne ormiańskie stroje na własną sesję zdjęciową. Pod koniec XIX wieku fotografia rodzinna stała się w Armenii powszechnym rytuałem, upamiętniającym wyjątkowe okazje i podkreślającym bliskie więzi między pokoleniami i teściami. Wskazówki dojazdu do OSM (aktualizacja z września 2021 r. | edycja) 5 Stwórz własną pamiątkę w pracowni ceramicznej „Tysiąc i jeden odcień” w Galerii Sióstr Mariam i Eranuhi Aslamazyan, przy ulicy Abovyan 242 (galeria mieści się w domu zbudowanym w 1880 roku, który niegdyś należał do zamożnej rodziny kupieckiej z Giumri). Spotkaj się z przewodnikiem i zwiedź galerię, aby dowiedzieć się więcej o sztuce i życiu sióstr Aslamazyan. Po zwiedzaniu lokalny rzemieślnik opowie Ci więcej o ich stylach i technikach artystycznych. Siostry wykorzystały motywy ze swojego domu w Armenii, dalekich podróży i własnej kreatywności, aby stworzyć ekspresyjne dzieła sztuki na codziennych przedmiotach ceramicznych. Możesz namalować miniaturowy talerz ceramiczny lub nauczyć się techniki decoupage na ceramicznych ozdobach. Podczas malowania lub próbowania decoupage'u, spróbuj herbaty lub kawy i słodkości na dziedzińcu ogrodowym. Wewnętrzny dziedziniec galerii i drewniany balkon są typowe dla XIX-wiecznej architektury miejskiej w Giumri. Możesz zabrać swoje dzieło sztuki do domu. Inne pamiątki wykonane przez lokalnych ormiańskich rzemieślników można kupić w sklepie galerii. 6 Poznaj ormiańskie tradycje i techniki garncarskie w Gevorgyan Ceramics, ☏ +374 93673916 (Vazgen Gevorgyan), gevorgyanvazgen6@gmail.com. Vazgen podzieli się z Tobą kilkoma głównymi technikami wytwarzania ormiańskiej ceramiki i obecnymi działaniami na rzecz ożywienia tych tradycji. Dotykając, czując i wąchając glinę z bliska – na różnych etapach produkcji, od surowej, przez wypalaną, po szkliwioną – w pełni zrozumiesz i docenisz tradycyjne techniki i procesy. Dowiesz się o starannych badaniach Vazgena, aby odkryć najlepsze surowce do produkcji najlepszej gliny, i o tym, jak tworzy różne kolory za pomocą różnych szkliw, w tym z użyciem mleka. Vazgen zaprezentuje również różne narzędzia i sprzęt, których używa (takie jak formy i piece), aby formować różnorodne talerze, miski i naczynia rytualne do codziennego użytku. Trasa OSM (aktualizacja wrzesień 2021 | edycja) Wędrówki piesze i rowerowe z Mamikon, ☏ +374 94 833994 (Mamikon), mvarderesyan91@gmail.com. Mamikon Varderesyan to młody rzemieślnik i doświadczony rowerzysta, który opracował dwie trasy rowerowe, pozwalające odwiedzającym dowiedzieć się więcej o ludziach i miejscach charakterystycznego regionu Shirak. Dwie trasy rowerowe Mamikon zaczynają się i kończą na placu Niepodległości w Giumri. Szlak Giumri-Marmashen o długości 50 kilometrów prowadzi do: klasztoru Marmashen. Brak opisu zdjęcia. Szlak Giumri-Lernut o długości 66 kilometrów prowadzi do: wioski Lernut, gdzie na zboczach gór Shirak mieszka 150 osób; historycznego dworca kolejowego Jajur w najwyższym punkcie szlaku (2000 metrów); radzieckiego bunkra łączącego kilka podziemnych tuneli, które służyły jako schrony przeciwbombowe; naturalny pomnik w kształcie jajka, znany jako Tsak Kar, uważany za święty od czasów pogańskich; i wioska Hatsik. == Praca == == Nauka == == Zakupy == Od głównego placu, obok mniejszego czarnego kościoła, biegnie ukośna aleja dla pieszych z kilkoma sklepami i stoiskami na świeżym powietrzu. W centrum miasta znajduje się wiele bankomatów akceptujących karty międzynarodowe. == Gastronomia == 1 Ponchik-monchik, Sayat Nova 7. Przyjazne miejsce, w którym można napić się kawy i zjeść tytułowego ponchika, czyli smażoną kulkę ciasta (przypominającą indyjskie poori) z ciepłym kremem w środku, lub zjeść coś bardziej treściwego – sałatkę lub kanapkę. Miejsce chętnie odwiedzane przez ekspatów, ponieważ (co jest nietypowe dla Armenii) obowiązuje zakaz palenia; ta informacja najwyraźniej dotarła również do turystów. Inny lokal znajduje się przy Abovyan 248. 2 Tashir Pizza, Sayat Nova 2. 10:00-00:00. Lokal należący do sieci, położony tuż przy placu Ankakhutyan. Lokal jest duży, więc rzadko trzeba czekać. Menu w języku angielskim. Pizze są przyzwoite, ale warto postawić na adżarskie haczapuri – łódkowate placki z ciasta na pizzę i sera, pieczone w tym samym piecu, z jajkiem (lub dwoma, jeśli wolisz) wbitym w zagłębienie i podawane na stół ledwo ścięte – piecze się dalej, gdy odrywasz kawałki z obu końców i zanurzasz je w środku. Nieporządne i pyszne. 3 Faeton przy Alei Hakhtanaki (w pobliżu ulicy Gorkiego, na północ od Berlin Art Hotel) oferuje bogate, niedrogie menu (również w języku angielskim), miejsca na zewnątrz i czasami muzykę na żywo. Przy ulicy Riżkow , głównym deptaku prowadzącym z Parku Kręgu Pokoju do centralnego placu i wzdłuż parku i placu, znajduje się kilka restauracji. Cafe-bar destination, Ogromna, przeszklona przestrzeń z wodą, roślinami itp., która przenosi przestrzeń na zewnątrz do wnętrza. Edytuj House, ulica Riżkow. Ładna kawiarnia przy głównym deptaku, która serwuje między innymi dobrą kawę. Trezzo, ul. Riżkow. Włoska restauracja i samozwańcza „kawiarnia-salon”. Jedzenie nie jest niczym spektakularnym, ale lokalizacja jest świetna, na końcu głównego deptaka. 4 Cherkezi Dzor (farma rybna), ☏ +374 99011520. 5 Florence Gyumri, ul. SHiraz 5/7, ☏ +374 98339988. 6 Yaghli House, ☏ +374 77090834, yaghlihouse2013@gmail.com. 10:00–23:00. 7 Herbs and Honey, ☏ +374 93644645. 9:00–23:30. Wszystkie restauracje są zamykane w święta bez uprzedzenia. Zachowaj ostrożność, odwiedzając restaurację w okolicach Nowego Roku lub Bożego Narodzenia. == Życie nocne == 1 Dar Vino, ul. Gorkiego 58/1, ☏ +374 93 393938, dar.vino@mail.ru. 10:00-23:30. Prosty bar winny. 2 Amigo Pub, ul. Sayat Nova 9, ☏ +374 95 101296, info@amigopub.com. 18:00-00:00. Prosty bar/pub. Chill and Cocktail Bar (Tol Chill Bar), ul. Gorki 22, tolbar.lwn@gmail.com. Od 16:00 do 2:00. 3 Garage Club, Shara Talyan 1/1, ☏ +374 94823271. Od 22:30 do północy. == Festiwale, imprezy == == Noclegi == 1 Alexandrapol Hotel Palace, ul. Mayakovskui 70, Giumri, RA, ☏ +374 312 500 51, +374 312 500 52. 2 Hotel Araks, ul. Gorkiego 31, ☏ +374 312 24435, +374 312 21199, +374 312 35815. 3 Berlin Art Hotel, al. Hakhtanaki 25 3104, ☏ +374 312 57659, +374 312 50386, +374 312 53148. Hotel w stylu zachodnim. Dobra lokalizacja na spacery po centrum. 27 000–32 000 dram. 4 My Home B&B, ul. Sundukyan 172 3104, ☏ +374 93113376, artiomharoutunian@yahoo.com. 20 EUR. 5 Friendly B&B, ul. Levon Madoyan 142, ☏ +374 312 5 59 15, +374 93450557. Bardzo przytulny nocleg w mieszkaniu lokalnego nauczyciela. Blisko centrum miasta. 6000 dram bez śniadania. 6 Villa Kars, ☏ +374 94006649 (kom.), +374 10561156, +374 10263460. 7 Grand Hotel Gyumri by Apricot hotels. 8 Konjelazia / Turystyka i Design, ul. Teryan 5 (w pobliżu cerkwi św. Mikołaja Cudotwórcy (znanej również jako Plplan Jam)), ☏ +374 95091282. == Kontakt == == Bezpieczeństwo == == Informacje turystyczne == Biuro Informacji Turystycznej w Giumri, tel. +374 55 59 15 53, +374 312 5 51 65, tours@gyumricity.am. Oferuje wycieczki, usługi przewodnika i tłumacza, transport oraz bezpłatne informacje i mapy turystyczne. Oferujemy również wycieczki tematyczne po regionie Giumri i Szirak. == Gdzie dalej == Od piątku do niedzieli kursuje zupełnie nowy pociąg ekspresowy na trasie Giumri-Erywań. Bardzo wygodny, z darmowym Wi-Fi. Najlepiej przyjechać po bilety co najmniej pół godziny przed odjazdem. Stare, powolne radzieckie pociągi kursują częściej, ale prawdopodobnie warto nimi jechać tylko dla samego doświadczenia. Haricz/Harij znajduje się około 15 km na południowy wschód. To spektakularna okolica, a kościół jest w doskonałym stanie. Z głównego dworca autobusowego regularnie odjeżdżają marszrutki do Erywania i Wanadzoru. Erywań jest oddalony o około 2,5 godziny, a dojazd do Wanadzoru zajmuje około godziny. 7 Stwórz własną malowaną ceramikę w warsztacie Gohar (Gohar Petrosyan Workshop), ul. 5/3, 1st House, wieś Hatsik (15 minut jazdy od Giumri), ☏ +374 94571904, etrosyangohar3@gmail.com. Doświadczenie jest dostępne 7 dni w tygodniu, od 8:00 do 20:00. Rezerwacji należy dokonać z 24-godzinnym wyprzedzeniem. Czas trwania: 1,5–2 godziny. Gohar Petrosyan jest jedną z najbardziej inspirujących, wschodzących ormiańskich artystek pracujących z gliną. Zainspirowana wiejskim spokojem i malowniczym krajobrazem wioski Hatsik, przeprowadziła się tam, aby ożywić kulturowe znaczenie ormiańskiej ceramiki zgodnie ze swoją artystyczną wizją. W swoim warsztacie Gohar zaprezentuje swoją pracę i zademonstruje techniki szkliwienia ceramiki. Następnie będziesz mieć okazję samodzielnie namalować obraz na glinie. Możesz wybrać glinianą płytkę lub lalkę. Gohar udzieli praktycznych wskazówek dotyczących technik i poprowadzi Cię, gdy Twoja kreatywność popłynie. Możesz zabrać swoją pracę do domu jako pamiątkę. Podczas schnięcia farby, ciesz się herbatą/kawą, słodyczami i suszonymi owocami w dużym ogrodzie domu. === Gruzja === Marszrutki odjeżdżają codziennie rano o 10:00 do Tbilisi. Podróż marszrutką do Tbilisi trwa 4-5 godzin, w zależności od czasu spędzonego na kontroli granicznej. Istnieją również marszrutki odjeżdżające do Achalciche i Achalkalaki – patrz tam. Taksówki do Wardzii można już zamówić za 12 500 dram, co pokazuje, ile Yandex.Taxi obliczył dla tej odległości. Znalezienie kierowcy z samochodem do przekroczenia granicy może jednak zająć trochę czasu – zazwyczaj pobierana jest opłata w wysokości 6000 dram. Szczególnie jeśli podróżujecie w trzy lub cztery osoby, 12 500 dram jest wygodniejsze i równie drogie jak przejazd marszrutką. W przeciwnym razie, jeśli jest was dwoje lub mniej, po prostu łapcie stopa – na pewno zostaniecie odebrani.