Градини Дифрин

Градините Дифрин или Дафрин (велшки: Gerddi Dyffryn) – група ботанички градини во близина на селата Дифрин и Св. Никола во долината Гламорган, Велс. Градините биле избрани од Британската туристикчка управа како една од топ 100 најдобри градини во Велика Британија и се под грижа на Националниот фонд и се означени со степен I, највисок степен, во регистарот на паркови и градини од посебен историски интерес во Велс. Историја на имотот Дифрин Имотот Дифрин датира од 640 година н.е. кога имотот Ворлтон во кој биле вклучени Свети Литанс и Свети Никола, му бил доделен на епископот Удокеус од Ландаф. Во 16 век, имотот Ворлтон бил изнајмен од семејството Батон, за кое се верувало дека било првото кое се населило во имотот на Дог Хил во Дифрин, а се сметало дека следната резиденција на семејството, Колумбар, била изградена на локацијата на Дифрин Гарденс. Семејството Батон го населувало имотот неколку генерации, од кои потекнува адмиралот Томас Батон, кој станал значаен ран истражувач. Во 18 век името на имотот Ворлтон било променето во Имотот Дифрин кога бил продаден на Томас Прајс, кој ја изградил втората зграда позната како Дифрин Хаус, џорџијански имот, на местото во 1749 година. (Првата куќа позната како Дифрин Хаус се наоѓа на улицата Свети Давид, Гудвик и датира од 1595 година.) Иако не биле преземени обемни работи на имотот, Прајс започнал со некои доградби, вклучувајќи ја изградбата на ѕидана градина, базени за капење и некои украсни насади. Во 1891 година, имотот Дифрин му бил продаден на Џон Кори од страна на тогашниот сопственик, банкар по име Хенри Елис Колинс кој во 1893 година започнал со изградба на сегашната куќа. Подоцна, во 1894 година Томас Мосон, познат пејзажен архитект и прв претседател на Институтот за пејзажна архитектура, бил ангажиран да дизајнира градина што ќе ја надополни новата куќа, а уредувањето започнало било завршено во 1909 година. Во 1910 година, по смртта на Џон Кори, работата за понатамошниот развој на градините му припаднала на третиот син на Кори, Реџиналд, кој го наследил имотот и воедно бил водечка фигура во Кралското хортикултурно друштво и страствен хортикултурист и колекционер на растенија, кој во раните години од 20 век заеднички спонзорирал неколку светски експедиции за лов на растенија. Многу од растенијата изложени во Дифрин постојат како директен резултат на овие напади, а најистакнат е Acer griseum одгледуван од семе донесено од Кина од познатиот ловец на растенија Ернест Вилсон. Во 1934 година, по смртта на Реџиналд, имотот Дифрин бил предаден на неговата сестра Флоренс, а по нејзината смрт во 1937 година бил купен од Сер Кенид Трахерн кој во 1939 година ги изнајмил Куќата и градините Дифрин на окружниот совет на Гламорган, како ботаничка градина со закуп од 999 години. Во 1973 година, градините биле користени како место за одржување на градинарска забава за одбележување на распуштањето на окружниот совет на Гламорган. Во 1995 година, Сер Кенид Трахерн починал, а во 1999 година неговиот внук, советникот Родри Љуелин Трахерн, го продал сопствеништвото на Куќата и градините Дифрин на Советот на Долината Гламорган за сума од 300.000 фунти. Во 2000 година, службата за историска животна средина на Владата на Велс и дел од групата за туризам и култура, им доделила на овие градини статус од II степен во својот регистар на пејзажи, паркови и градини од посебен историски интерес во Велс. Цитат од I степен гласи: „Градините во Дифрин се највеличествените и најистакнатите едвардијански градини во Велс. Тие се споредливи со некои од најекстравагантните градини од тој период во Британија“. Во 2006 година куќата и градините Дифрин биле реставрирани со грант од 8 милиони фунти од кои 6,15 милиони фунти биле донирани од Фондот за лотарија за наследство, а едвардијанските градини, кои биле заштитени како споменик од втора категорија, биле реставрирани според оригиналниот дизајн направен од Томас Мосон во 1904 година за јаглено-баронот Џон Кори. Во јануари 2013 година, националниот фонд го презел управувањето со куќата и градините Дифрин со 50-годишен закуп од Советот на Долината Гламорган. Дифрин Хаус Сегашната куќа Дифрин била под сопственост на Џон Кори, а изградена во 1893/94 година од архитектот Е.А. Лансдаун од Њупорт и била еден од последните големи селски имоти изградени во Велс. Долга тесна палата, архитектонскиот стил е нејасно во стилот на Второто Француско Царство, а главниот влез, кој се наоѓа на северната страна од зградата, е заштитен со порта-кошер, кој води во висока сала. Прозорците што гледаат кон влезот од Салата го прикажуваат говорот на Елизабета I до војниците во Тилбери, а исто така, ги содржи и најзначајните импресивни камински рамки на имотот додека во својот центар има мермерен картуш од грб од крајот на 17 век, опкружен со дрвени маниристички фигури на Церера и Разумност во природна големина. Други значајни простории вклучуваат Дабова соба, чиј оџак е опкружен со прекрстени херувими, секој со 6 крилја и дневната соба и будоарот кои имаат јакобински алабастерни украси за наметка. Покрај нејзините величествени карактеристики, куќата се користела како центар за обука на полицијата, а до 1996 година и како конференциски центар. Во 2007 година, Советот на Долината Гламорган одвоил 1,4 милиони фунти за поправка и одржување на ѕидовите и покривот на куќата Дифрин, а од 2012 година, куќата била опширно реставрирана и отворена за јавноста во март 2013 година. Денес, Градините Дифрин претставуваат туристичка атракција отворена преку целата година. До градините се пристапува преку влезната зграда, во која се наоѓа и продавница и придружна чајџилница, а оттука, градините се поделени на три главни области, арборетумот, куќата Дифрин и нејзините тревници и Градинарските соби. Источниот и најголем дел од градините го содржи арборетумот кој започнува со брегот за одгледувачници, што води до карпестата градина. Централниот дел, кој го дели арборетумот на исток од Градинарските соби на запад, ја содржи куќата Дифрин и нејзините тревници, почнувајќи од куќата на север која се протега кон југ до Вин Вок, низа лакови од кои секој содржи различен вид лоза. Двата главни тревници го вклучуваат тревникот за крокет, најблиску до куќата Дифрин, кој се протега од исток кон запад паралелно со главната зграда, и Големиот тревник кој се протега од север кон југ, а во неговиот центар има надолжен канал, кој во центарот има голема бронзена фонтана направена во кинески стил со бронзен кинески змеј околу неа за кој се смета дека е од средината на 18 век. Големиот тревник завршува со базен со фонтана, за кој моментално се собираат средства за поправка,а двете бронзени статуи, Фуџин и Раиџин, јапонски шинто богови на ветерот и молњата, кои некогаш биле тука, сега се сместени во стаклените куќи. На јужниот крај од тревниците се наоѓа Вин Вок и Лаванда Гарден, при што втората содржи црвена тулена палата. Последниот дел од градините ги содржи Градинарските соби, серија терасни тематски градини кои содржат италијанска тераса, австралоазиска и медитеранска градина, секоја со растенија од своите соодветни региони. Други области вклучуваат лекарска градина, градина со рози, рефлектирачки базен и помпејски градини кои првично биле инспирирани од патувањата на Реџиналд Кори во Италија и во кои се влегува преку свод од 1909 година. Низ градините има статуи од кои повеќето се со мотив на луѓе со животни меѓу кои се лав од камен во природна големина, теракота статуа на жена што носи палма, потпишана „Е. Кухсе“ (1881) од германско потекло, а на задниот дел од куќата, надвор од центарот за посетители, се наоѓа голема бронзена статуа на мандарински чиновник што јава бик. Како локација за снимање Имотот во 2009 година бил искористен како главна локација за снимање на епизодата „Стапицата на вечноста“ од серијата „Авантурите на Сара Џејн“, епизодите „Девојката што чекаше“ и „Длабок здив“ од Доктор Ху од кои втората била искористена за сцена во која се појавува Мишел Гомез, а воедно куќата и градините може да се видат и во епизодата „Нешто позајмено“ од „Торчвуд“ како локација на свадбата на Гвен и Рис. Неодамна, градината може да се види во 4 епизода од програмата од 2026 година „Другата сестра Бенет“, која е базирана на романот од Џенис Хедлоу. Поврзано Список на градини во Велс Наводи Библиографија Davies, John; Jenkins, Nigel (2008). The Welsh Academy Encyclopaedia of Wales. Cardiff: University of Wales Press. ISBN 978-0-7083-1953-6. Evans, C.J.O. (1948). Glamorgan, its History and Topography. Cardiff: William Lewis. Lloyd, John Edward; Jenkins, R.T. (1958). The Dictionary of Welsh Biography, Down to 1940. Cardiff: William Lewis. Newman, John (1995). Glamorgan. London: Penguin Group. ISBN 0-14-071056-6. Надворешни врски Веб-страницата на Дифрин Гарденс www.geograph.co.uk фотографии од градините Дифрин и околината Репортажа на BBC Wales за градините во есен