មុយណេ

មុយណេ គឺជាទីក្រុងនេសាទមាត់សមុទ្រមួយនៅ ​ខេត្តប៊ិញថ្វឹនភាគ​ខាង​ត្បូង ​ប្រទេសវៀតណាម ។ ទីប្រជុំជនដែលមានប្រជាជនប្រហែល ២៥ ០០០នាក់គឺជាវួដនៃទីក្រុងហ្វានធៀត។ មុយណេ និងវួដផ្សេងទៀតនៃហ្វានធៀត លាតសន្ធឹងតាមបណ្តោយឆ្នេរសមុទ្រប្រហែល ៥០គីឡូម៉ែត្រ ហើយត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅជារមណីយដ្ឋានតាំងពីពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០ នៅពេលដែលមនុស្សជាច្រើនបានទៅលេងតំបន់នេះដើម្បីមើលសូរ្យគ្រាសនៅថ្ងៃទី២៤ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៩៥ ។ អ្វីដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់នោះ វិស័យទេសចរណ៍បានអភិវឌ្ឍនៅក្នុងតំបន់ពីកណ្តាលទីក្រុងហ្វានធៀត ដល់ មុយណេ ដែលមានរមណីយដ្ឋានឆ្នេរជាងមួយរយ ក៏ដូចជាភោជនីយដ្ឋាន ខ្លឹបបារ ហាង និងហាងកាហ្វេផងដែរ។ វួដមុយណេ មានឆ្នេរពីរ។ ឆ្នេរកាញ់ និនិងឆ្នេរស៊ួយនឿក ទាំង​រមណីយដ្ឋាន​មួយ​ចំនួន និង​ហាង និង​ភោជនីយដ្ឋាន​មួយ​ចំនួន។ ប៉ុន្តែ​តំបន់​ដែល​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​ខ្លាំង​បំផុត​គឺ​ឆ្នេររ៉ាង នៅនៅក្នុងវួដហាំទៀន (ដែល​ជា​ញឹកញាប់​គេ​ហៅ​ខុស​ថា "ឆ្នេរមុយណេ" ដោយ​ជនបរទេស) ដែល​លាតសន្ធឹង​ទៅ​ភាគ​ខាងលិច​ក្រុងមុយណេ។ រដូវទេសចរណ៍គឺចាប់ពីខែធ្នូដល់ខែមេសា។ សីតុណ្ហភាពជាមធ្យមគឺ ២៧ °C ហើយអាកាសធាតុក្តៅ និងស្ងួតច្រើននៃឆ្នាំ។ មុយណេ ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​យ៉ាង​ច្បាស់​សម្រាប់​វាល​ខ្សាច់​ស​ប្លែក​ពី​គេ ដែល​មាន​បឹង​ជា​ច្រើន ហើយ​សូម្បី​តែ​វាលភក់​ត្រង់​កណ្ដាល​ដី​ខ្សាច់។ វប្បធម៌ ម្ហូប មុយណេ ល្បីល្បាញខាងអាហារសមុទ្រ។ វាលខ្សាច់ត្រូវបានរស់នៅដោយ អ៊ីហ្គូណា ដែលហៅថា ដុង ជាភាសាវៀតណាម។ វា​ជា​សត្វ​ល្មូន ដែល​ស្រដៀង​នឹង​សត្វ​ចចក ប៉ុន្តែ​ធំ​ជាង និង​វែង​ជាង។ ប្រជាជនក្នុងតំបន់ចម្អិន អ៊ីហ្គូណា ក្នុងវិធីប្រាំពីរយ៉ាង៖ ដុត ចំហុយ ចៀន អាំង ឆៅ បម្រើក្នុងបបរ នំអន្សម និងបម្រើជាមួយបន្លែ។ ដូច្នេះហើយ ទើបអ្នកស្រុកហៅម្ហូបនេះថា ម្ហូបទាំងប្រាំពីរមុខនេះ ។ វិចិត្រសាល ឯកសារយោង