ญาจาง

ญาจาง (เวียดนาม: Nha Trang, เสียงอ่านภาษาเวียดนาม: [ɲaː˧ ʈʂaːŋ˧]) เป็นเมืองท่องเที่ยวทางทะเล อยู่ในจังหวัดคั้ญฮหว่า ประเทศเวียดนาม มีชายหาดและทะเลที่เหมาะแก่การดำน้ำ ชื่อญาจาง คนมักอ่านเป็น นาตรัง หรือ หน่าตรัง เพราะเข้าใจว่าอักษรที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ แต่ที่จริงเป็นภาษาเวียดนาม ในอดีตเมืองนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เกาธาระ (Kauthara) ภายใต้การปกครองของอาณาจักรจามปา เป็นที่ตั้งของปราสาทโพนครที่มีชื่อเสียง ญาจางเป็นเมืองชายฝั่งทะเล เป็นสถานที่ตั้งของสถาบันสมุทรศาสตร์ญาจาง ซึ่งเป็นศูนย์วิทยาศาสตร์ทางทะเลของประเทศ พื้นที่คุ้มครองทางทะเลห่อนมุน (Khu bảo tồn biển Hòn Mun) ขนาดประมาณ 160 กม.2 เป็น 1 ใน 4 พื้นที่คุ้มครองทางทะเลแห่งแรกของโลกที่ IUCN ให้การรับรอง ภูมิศาสตร์ เมืองญาจางมีพื้นที่ปริมณฑลขนาด 251 ตารางกิโลเมตร (97 ตารางไมล์) มีประชากรประมาณ 500,000 คน เขตแดนติดกับเมืองนิญฮหว่าทางทิศเหนือ, เมืองกามซัญทางตอนใต้, อำเภอเดียนคั้ญทางทิศตะวันตก และทะเลตะวันออกทางทิศตะวันออก เมืองนี้ตั้งอยู่บนอ่าวญาจางที่สวยงาม ล้อมรอบทั้งสามด้านด้วยภูเขา และมีเกาะขนาดใหญ่และอีก 4 เกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรตรงหน้าพื้นที่หลักของเมือง ซึ่งช่วยป้องกันพายุใหญ่ไม่ให้เข้ามาทำลายเมือง ภูมิประเทศของญาจางค่อนข้างซับซ้อน มีความสูงตั้งแต่ 0 ถึง 900 เมตรจากระดับน้ำทะเล แบ่งออกเป็น 3 พื้นที่ มีที่ราบชายฝั่งและชายฝั่งของแม่น้ำก๊าย ประมาณ 81.3 กม.2 คิดเป็น 32.33% ของพื้นที่เมืองทั้งหมด เขตเชื่อมต่อและเนินเขาเตี้ย ๆ ที่มีความลาดชันตั้งแต่ 3° ถึง 15° ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางตะวันตกและตะวันออกเฉียงใต้หรือบนเกาะเล็ก ๆ คิดเป็น 36.24% ของพื้นที่ พื้นที่ภูเขาที่มีภูมิประเทศสูงชันมากกว่า 15° กระจายอยู่ทางทิศเหนือ และที่จุดสิ้นสุดของเมืองบนเกาะเจ (Hon Tre) ทางทิศใต้ คิดเป็น 31.43% ของพื้นที่เมือง ภูมิอากาศ ญาจางมีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: Aw) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร สภาพอากาศของญาจางค่อนข้างเย็นอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 26.3 ⁰C มีฤดูแล้งที่ยาวนานตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนสิงหาคม มีฤดูหนาวที่อากาศหนาวน้อย ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนกันยายนและสิ้นสุดในเดือนธันวาคม ปริมาณน้ำฝนคิดเป็นเกือบ 80% ของปริมาณน้ำฝนรายปี (1,025 มม.) จากอิทธิพลของลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ และในช่วงฤดูฝนอาจมีฝนหนักมากจากพายุไต้ฝุ่น แม้ว่าเมืองจะมีภูมิประเทศที่ป้องกันลมรุนแรง มีประมาณ 10 ถึง 20% ที่ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม และสิ้นสุดในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน เมื่อเทียบกับจังหวัดชายฝั่งตอนกลางตอนใต้ ญาจางเป็นภูมิภาคที่มีสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย การแบ่งฤดูกาลที่ค่อนข้างชัดเจน (ฤดูฝนและฤดูแล้ง) และผลกระทบจากพายุน้อยกว่า ทำให้มีนักท่องเที่ยวเกือบตลอดทั้งปี ประวัติศาสตร์ บริเวณเมืองเคยเป็นส่วนของอาณาจักรจามปา ซึ่งมีหลักฐานเป็นปราสาทหินแบบจามที่หลงเหลืออยู่ เศรษฐกิจ เป็นเมืองที่มีรายได้หลักจากการท่องเที่ยว มีสถานพักตากอากาศที่ติดอันดับ 1 ใน 12 สถานพักตากอากาศริมหาดที่หรูที่สุดในโลก การคมนาคม ญาจางมีท่าอากาศยานกามซัญ (Cam Ranh) ซึ่งจะยกระดับเป็นท่าอากาศยานนานาชาติ และสถานีรถไฟญาจาง ซึ่งเป็นสถานีบนเส้นทางรถไฟระหว่างนครโฮจิมินห์กับกรุงฮานอย เมืองพี่น้อง ท้ายเงวียน, เวียดนาม โกตากีนาบาลู, มาเลเซีย ด่งนาย, เวียดนาม อ้างอิง แหล่งข้อมูลอื่น วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ญาจาง คู่มือการท่องเที่ยว ญาจาง จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)