Վիետնամի պետական բանկ

Վիետնամի պետական բանկ (վիետ․՝ Ngân hàng Nhà nước Việt Nam), Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետության կենտրոնական բանկ, որը կառավարությանն առընթեր պետական մարմին է և իրականացնում է Վիետնամի բանկային համակարգի պետական կարգավորումը։ 2024 թվականի դրությամբ այն ունի ավելի քան 100 միլիոն ԱՄՆ դոլարի արժութային պահուստներ։ Պատմություն Բանկը հիմնադրվել է 1951 թվականի մայիսին՝ որպես Վիետնամի Դեմոկրատական Հանրապետության պետական բանկ։ Կենտրոնական բանկը ստեղծվել է Արդյունաբերական վարկային վարչության և Գանձապետարանի վարչության հիման վրա։ 1976 թվականին Հյուսիսային և Հարավային Վիետնամի վերամիավորումից հետո Պետական բանկը միավորվեց Հարավային Վիետնամի Հանրապետության Ազգային բանկի հետ։ Միևնույն ժամանակ նրան շնորհվեցին նախարարության լիազորություններ։ Բանկն իրականացրել է հետևյալ գործառույթները՝ փողի թողարկում և դրամաշրջանառության կարգավորում, տնտեսության բոլոր ճյուղերի կարճաժամկետ վարկավորում, գյուղատնտեսական և այլ կոոպերատիվների երկարաժամկետ վարկավորում, պետական բյուջեի դրամարկղային կատարում, տնտեսության հաշվարկադրամարկղային սպասարկում, արտարժույթով և թանկարժեք մետաղներով գործառնություններ, Միջազգային հաշվարկների իրականացում, խնայողական դրամարկղերի և գյուղական վարկային կոոպերացիայի կառավարում: Երկար ժամանակ երկարաժամկետ վարկերի ճնշող մեծամասնությունը տրվում էր գյուղատնտեսությանը՝ հիմնականում աշխատող գյուղատնտեսական սարքավորումների և պարարտանյութերի, անասունների գնման համար: Երկարաժամկետ վարկեր են տրամադրվել նաև ձկնորսական և աղ արդյունահանող կոոպերատիվներին, պահեստների և խանութների կառուցման իրացման-մատակարարման կոոպերատիվներին և տրանսպորտային կոոպերատիվներին՝ տրանսպորտային միջոցների կապիտալ վերանորոգման և սարքավորումների ձեռքբերման համար: Վիետնամի պետական բանկը մինչև 1988 թվականը համատեղել է Կենտրոնական և առևտրային բանկի գործառույթները։ 1988 թվականին Վիետնամում սկսվել է ֆինանսական համակարգի բարեփոխում: Ստեղծվել են 4 պետական առևտրային բանկեր (այդ թվում՝ Vietinbank), որոնց փոխանցվել են տնտեսության ճյուղերի վարկավորման գործառույթները։ Պետբանկն այդ պահից սկսել է իրականացնել միայն կենտրոնական բանկի գործառույթները։ Շենքեր Վիետնամի պետական բանկի մի քանի շենքեր ժառանգություն են ստացվել Banque de l'Indochine-ից։ Դրանց թվում են Պետական բանկի Հանոյի գլխավոր գրասենյակը, որը կառուցվել է 1930 թվականին, Հոշիմինի մասնաճյուղը, որը նախկինում կենտրոնական գրասենյակ էր Հնդկաչինում՝ նույնպես կառուցված 1930 թվականին, ինչպես նաև Հայֆոնի (ավարտվել է 1925 թվականին) և Նամ Դընհի (ավարտվել է 1929 թվականին) մասնաճյուղերը ի թիվս այլոց։ Գործառույթներ Վիետնամի պետական բանկն իրականացնում է վարկային կազմակերպությունների գործունեության պետական կարգավորում, հանդիսանում է բանկերի բանկը: Կենտրոնական բանկը թողարկում է վիետնամական դոնգի թղթադրամներ և մանրադրամներ։ Պետական բանկը դրամական ծառայություններ է մատուցում կառավարությանը, նպաստում բանկային համակարգի կայունությանը: Վիետնամի պետական բանկը տրամադրում և հետ է կանչում բանկային գործունեության լիցենզիաներ: Վիետնամի պետական բանկն ունի պետական մարմնի կարգավիճակ: Նրա գործունեությունը ղեկավարում է կառավարության 8 անդամներից բաղկացած կենտրոնական բանկային խորհուրդը։ Սա վկայում է այն մասին, որ Վիետնամի պետական բանկը չունի իրական անկախություն և պատասխանատու է բյուջեի դեֆիցիտի ֆինանսավորման համար: Կառավարիչներ Վիետնամի պետական բանկի ղեկավարը խորհրդի նախագահն է, որը նշանակվում է երկրի վարչապետի կողմից: Նախագահի տեղակալները նշանակվում են նաև վարչապետի կողմից Վիետնամի պետական բանկի ղեկավարի առաջարկությամբ: Նախագահը և նրա տեղակալները նշանակվում են 5 տարի ժամկետով: Վիետնամի պետական բանկի կառավարիչներ Դրամավարկային քաղաքականություն Վիետնամում փողի շուկան բավականաչափ զարգացած չէ, և, հետևաբար, պետական բանկը հնարավորություն չունի օգտագործելու դրամավարկային քաղաքականության անուղղակի գործիքներ: Ուստի գործնականում Վիետնամի կենտրոնական բանկը կիրառում է դրամավարկային քաղաքականության ուղղակի մեթոդը՝ վարկավորման աճի սահմանները։ Այս գործիքն օգտագործվում է շրջանառության մեջ փողի զանգվածի աճի տեմպը վերահսկելու և գնաճը նվազեցնելու համար։ 1994 թվականին գնաճը զգալիորեն աճել է. 1993 թվականին գնաճի աճի տեմպը կազմել է 5.3%, իսկ 1994 թվականին՝ 14.4%: Միաժամանակ, բանկերի կողմից տրամադրված դրամական զանգվածի և վարկերի ծավալը մեծացել է: Գնաճը զսպելու և միջոցների շրջանառությունը վերահսկելու նպատակով կիրառվել է վարկային սահմանաչափերի մեթոդը: Սկզբում գործիքը տարածվել է 4 պետական առևտրային բանկերի, իսկ ավելի ուշ՝ բաժնետիրական առևտրային բանկերի և խոշոր արտասահմանյան բանկերի մասնաճյուղերի վրա: Վարկային սահմանաչափերի կիրառման շնորհիվ հնարավոր է եղել նվազեցնել գնաճի աճը, և 1996-1998 թվականներին այն չի գերազանցել 10%-ը: Քանի որ գործիքը վարչական բնույթի էր և չի վերաբերել առևտրային բանկերի մեծ մասին (ինչը հանգեցրել է մրցակցության անհավասարության), 1998 թվականի երկրորդ եռամսյակում որոշում է կայացվել չօգտագործել վարկային սահմանաչափերը որպես դրամավարկային քաղաքականություն վարելու մշտական գործիք, այլ դրանց դիմել միայն անհրաժեշտության դեպքում։ Տես նաև Վիետնամի տնտեսություն Դոնգ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Վիետնամի պետական բանկ