ប៉ម អណ្តើក

ប៉មអណ្តើក (Vietnamese: Tháp Rùa) គឺជាប៉មតូចមួយនៅកណ្តាលបឹងហ័នគៀម (បឹងដាវ) នៅកណ្តាលទីក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម។ ប្រវត្តិសាស្ត្រ កោះ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ជា​កន្លែង​នេសាទ​ដំបូង។ នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៤០០ នៅក្រោម លី ថាញ់តុង ប៉មមួយត្រូវបានសាងសង់ឡើងដើម្បីបង្កើនភាពងាយស្រួលនៃការនេសាទរបស់ស្តេច។ នៅសតវត្សរ៍ទី១៧ និង១៨ ក្រោម រាជវង្សឡេដែលបានស្ដារឡើងវិញ ស្ដេចទ្រិញ បានសាងសង់ប្រាសាទតាវង្សនៅលើកោះនេះ។ នៅសតវត្សរ៍ទី ១៨ នៅក្រោមស្តេច ង្វៀន បានបាត់ប្រាសាទ។ នៅឆ្នាំ ១៨៨៦ ខណៈពេលដែលវៀតណាមត្រូវបានកាន់កាប់ដោយជនជាតិបារាំងដែលជាតន្ត្រីករដែលធ្វើការដោយសម្ងាត់ឱ្យបារាំងបានទទួលការអនុញ្ញាតពីរដ្ឋាភិបាលឱ្យសាងសង់ប៉មមួយនៅកណ្តាលបឹងហ័នគៀម ដើម្បីជាកិត្តិយសដល់ ឡេ ឡឺ ដែលជាឥស្សរជនដ៏ល្បីល្បាញបំផុតរបស់ ប្រវត្តិសាស្ត្រវៀតណាម និងជាវីរបុរសដ៏អស្ចារ្យបំផុតមួយ។ រឿងព្រេងជុំវិញជីវិតរបស់គាត់ទាក់ទងនឹងដាវ ធួនធៀន និង អណ្តើក ហ័នគៀម ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹង បឹង ហ័នគៀម និងកោះនេះ។ តន្ត្រីករគ្រោងនឹងបញ្ចុះសពឪពុករបស់គាត់ដោយសម្ងាត់នៅក្នុងប៉ម។ អ្នករស់នៅក្នុងទីក្រុងបានរកឃើញផែនការរបស់គាត់ ហើយបានយកសាកសពឪពុករបស់គាត់ចេញពីរចនាសម្ព័ន្ធ។ ប៉ម​បី​ជាន់​នៅ​តែ​សាងសង់​រួច​ហើយ​ដើម​ឡើយ​ត្រូវ​បាន​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា ប៉ម បាគឹម។ នៅឆ្នាំ ១៨៩០ ជនជាតិបារាំងបានសាងសង់រូបសំណាកសេរីភាពតូចមួយនៅលើកំពូលប៉ម។ នៅឆ្នាំ ១៩៤៥ បន្ទាប់ពី ការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំងត្រូវបានផ្ដួលរំលំ រដ្ឋាភិបាលវៀតណាមបានដករូបសំណាកនេះ។ សូម​មើល​ផង​ដែរ អណ្តើក Hoan Kiem ឯកសារយោង