Igrexa de San Bartolomeu de Xàbia

A igrexa de San Bartolomeu é unha construción relixiosa fortificada situada de Xàbia (provincia de Alacant). Está considerada Ben de Interese Cultural, e foi declarada Monumento Artístico Nacional en 1931. Historia As orixes da torre-ábsida datan do século XIV. O edificio, de estilo gótico valenciano, foi construído no século XVI, con obras dirixidas por Domingo Urtiaga. Na época medieval a igrexa foi o principal elemento de defensa e cumpría perfectamente os seus dous obxectivos: defender á poboación e cubrir as necesidades relixiosas do pobo. O templo está construído integramente en arenito local, coñecida como pedra basta, e extraída na súa maior parte, segundo a tradición, da Cova Tallada, situada ao nivel do mar baixo o cabo de Sant Antoni. A igrexa foi restaurada no ano 2020, arranxando a cuberta dos muntons, o campanario, a parede do altar, así como o tellado da nova sancristía e da capela da comuñón. As campás tamén foron baixadas para seren restauradas o 20 de xuño de 2023 e foron colocadas de novo no campanario o 4 de marzo de 2024. A Bertomeua ou Pax, que é a máis grande, non xiraba desde o ano 2004. A campá Mariana foi refundida e a nova campá que ocupa o seu lugar chámase María. Tamén se colocou unha matraca o día en que se volveron subir as campás. Descrición Trátase dun edificio de estilo gótico isabelino, que presenta unha soa nave con capelas laterais situadas entre os contrafortes, seguindo o modelo mediterráneo, e cunha cabeceira cadrada. A bóveda é de cruzaría estrelada e os elementos decorativos que presenta son escasos tanto no interior como no exterior, onde se concentran nas dúas portadas. A capela máis próxima ao testeiro polo lado esquerdo (o do evanxeo) corresponde ao campanario. Alzouse a torre vixía que cumpría funcións de campanario, así como a vella sancristía. No exterior presenta un aspecto de fortaleza con muros robustos, matacáns sobre as dúas portas, así como a terraza plana e a torre próxima á ábsida, que tamén ten ese carácter defensivo. O conxunto está rematado por ameas e dispón de seteiras, vanos para os morteiros e dous balcóns amatacanados sobre as portas. Dispón de dúas portas: unha situada nos pés, a de San Bartolomeu, de claro estilo medieval, con un arco apuntado, un gablete e pináculos que a enmarcan. A portada lateral, dedicada a San Xil, é tamén de estilo gótico e presenta unha dobre escalinata que segue o mesmo estilo. Posteriormente ampliouse polo lado sur coa sancristía e polo lado norte ergueuse a capela do Santísimo. Galería de imaxes Notas