Illa de Benidorm

A illa de Benidorm é unha pequena illa situada fronte á costa de Benidorm (España). Posúe un elevado interese ecolóxico, paisaxístico e ambiental. Atópase a unhas dúas millas náuticas do porto de Benidorm. Carece de poboación estable, dado que alí non dormen nin os empregados do restaurante nin os tripulantes dos barcos que fan o traxecto desde o porto de Benidorm. Historia No ano 1834 a illa servía como refuxio a varias familias de Benidorm e La Vila Joiosa, fuxidas das súas poboacións ante unha epidemia de cólera. Séculos antes, os piratas utilizábana como base para os seus ataques a poboacións costeiras. A Illa sempre tivo unha gran riqueza piscícola e un fondo submarino moi cobizado por mergulladores e submarinistas. A explotación das súas augas sempre estivo reservada a Benidorm ata o ano 1506, cando o Rei Fernando fixo extensivo este privilexio tamén á vila de La Vila Joiosa. Flora e fauna Entre as aves que aniñan na illa destaca o paíño europeo. Outros animais son a lagarta dos penedos, o cirrio pálido, papuxa cabecinegra ou o falcón peregrino. Respecto da flora da illa destaca a oliveira brava, o cambrón, a Fagonia cretica, a efedra, a Alcea rosea, a Withania somnifera, o piñeiro carrasco, a Suaeda vera, a Drimia maritima, o Gladiolus illyricus etc. O baixo da Llosa Está situado aproximadamente a 300 m ao sur da illa. A súa parte máis alta queda a 6 m da superficie, mentres que na súa base alcánzanse profundidades superiores aos 30 m. As condicións ambientais de luminosidade e hidrodinamismo, unidas á heteroxeneidade espacial, conforman un hábitat de singular importancia. É frecuentado por especies depredadoras como o peixe limón (Seriola dumerili), Sphyaena sphyaena, dentón (Dentex dentex), boga (Boops boops) e outros pequenos peixes o seu principal alimento. Así mesmo constitúe un importante refuxio para especies máis sedentarias como moreas, polbos, distintas especies de sargos etc. O compoñente vexetal está representado por diversas especies de algas fotófilas infralitorales. Lenda da illa Circulan historias mitolóxicas sobre a súa orixe relacionadas co xigante Roldán. A lenda máis popular refírese a que Roldán namorouse dunha bela dama á que amou profundamente. Con todo a amante caeu enferma e só parecía sobrevivir cos raios do sol. Roldán, desesperado, asestou un tremendo golpe á montaña do Puig Campá (cuxa fenda é visible e famosa) e o anaco viaxou ao mar formando a illa e así atrasou a posta do sol durante uns minutos. Máis tarde chegou o inevitable final e o xigante temido levou o corpo da súa muller ata a illa para que alí descansase deixándose afogar ao seu lado sen deixar de collerlle a man.