Valentziako katedrala

Valentziako Andre Mariaren Jasokundearen Katedral-Basilika Metropoliarra, Espainiako Valentzia hiriko katedrala da, Santa Maria izenez ere ezaguna. Ezaugarriak Katedralaren egitura nagusia 1262. urtearen eta XV. mendearen artean eraiki zen. Katedrala 1238an sagaratu zuen Errekonkistaren ondorengo Valentziako lehen apezpikuak, Pere d'Albalat Tarragonako artzapezpikuak, eta Andre Mariari eskaini zion Jakue I.a Konkistatzailearen aginduz. Bisigodoen garaiko aurretiazko katedral ohiaren gainean eraiki zen, musulmanen garaian meskita izan zelarik eraikin haren ondorengoa. Valentziar gotikoa da katedralaren arkitektura estilo nagusia, nahiz eta elementu erromanikoak, gotiko frantsesak, Pizkundekoak, barrokoak eta neoklasikoak ere badituen. Katedralak XV. mendeko pintura ugari ditu, batzuk bertako artistenak (Jacomart adibidez), beste batzuk Pizkundeko Francesco Pagano eta Paolo da San Leocadio italiar artistenak, hauenak Alexandro VI.a aita santuak enkargatuak. Alexandro VI.a valentziar jatorrikoa izen, Roderic de Borja zuen berezko izena, eta oraindik kardinal zela, Valentziako egoitza metropoliarreko egoitz mailara igotzeko eskaera ere zuen, eta Inozentzio VIII.a aita santuak 1492an eman zuen kategoria hori. Erlikia nagusi bat gordetzen da katedralean, kapera batean: Kaliza Santua, Grial Santu benetakotzat emana tradizioan. Eraikuntzak hiru eliz atari nagusi ditu; bat erromanikoa, Porta de l'Almoina esaten diotena (Amoinaren atea), beste bat gotikoa, Porta dels Apòstols, eta beste barrokoa, Porta dels Ferros (Burdinen atea). Eraikuntzaren kanpandorre handia ere nabarmena da, Micalet esaten zaio. Iruditegia Kanpo estekak