Καστεγιόν ντε λα Πλάνα

Το Καστεγιόν ντε λα Πλάνα (ισπανικά: Castellón de la Plana), ή Καστελιό δε λα Πλάνα στην βαλενθιανή διάλεκτο (Castelló de la Plana), είναι μία πόλη της Ισπανίας, έδρα του δήμου και της επαρχίας του Καστεγιόν, καθώς και της κομητείας Πλάνα Άλτα. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Βαλενθιανής Κοινότητας, επί μίας επίπεδης ζώνης γης, η οποία περιβάλλεται από διάφορες οροσειρές στα δυτικά και στα ανατολικά βρέχεται από την Μεσόγειο Θάλασσα. Ο δήμος του Καστεγιόν καταλαμβάνει 8,6 χλμ ακτογραμμής επί της λεγόμενης Κόστα ντελ Αθαάρ. Ο αστικός πυρήνας τοποθετείται στα 27 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει περί τα 4 χιλιόμετρα από την ακτή. Το Καστεγιόν είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Βαλενθιανής Κοινότητας σε αριθμό κατοίκων, μιας και ο πληθυσμός του το 2023 ανερχόταν σε 176.238 μόνιμους κατοίκους, κατανεμημένους συνολικά στον δήμο του. Η κομητεία Πλάνα Άλτα κατέγραψε το ίδιο έτος 264.381 κατοίκους. Ο αρχικός οικισμός βρισκόταν στο λόφο Μαγδαληνή και προστατευόταν από το Καστέλ Βελ, από όπου προέρχεται και το όνομα Καστεγιόν. Γύρω στο 1522 η παράδοση αναφέρει την μεταφορά του οικισμού στην σημερινή πεδιάδα, χάρη σε άδεια που δόθηκε από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας. Αυτά τα γεγονότα εξακολουθούν να εορτάζονται στους εορτασμούς της Μαγδαληνής, κατά την τρίτη Κυριακή της Σαρακοστής, και έχουν κηρυχθεί ως εορτές Διεθνούς Τουριστικού Ενδιαφέροντος. Στις 4 Νοεμβρίου 1837 η βασίλισσα Ισαβέλλα Β΄ παραχώρησε στο Καστεγιόν τον τίτλο της πόλης, αφού οι κάτοικοί της είχαν αντισταθεί ηρωικά σε μια τριήμερη πολιορκία από τα στρατεύματα των Καρλιστών τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Από τότε, υποστηριζόμενη από τον χαρακτηρισμό της ως πρωτεύουσα της επαρχίας, η πόλη εξελίχθηκε ταχύτατα. Έγινε μία αγροτική πόλη που ασχολούνταν με την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου, ρυζιού, κάνναβης, εσπεριδοειδών και χαρουπιών. Από τα μέσα του 20ου αιώνα εξελίχθηκε σταδιακά σε μία βιομηχανική πόλη με παραγωγή πλακιδίων, χημικών, διύλιση πετρελαιοειδών και παροχή υπηρεσιών, ενώ εγκαταστάθηκαν σε αυτή διάφοροι πολιτικοί, δικαστικοί, οικονομικοί, εκπαιδευτικοί, πολιτιστικοί και κοινωνικοί φορείς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το δημόσιο Πανεπιστήμιο Ιάκωβος Α΄, που δημιουργήθηκε το 1991. Παραπομπές