فیاض تپه

فیاض تپه همچنین فایوز تپه یک مجموعه باستان‌شناسی بودایی در منطقه آسیای مرکزی باکتریا، در آواز ترمز نزدیک شهر ترمز در جنوب ازبکستان است. ۱۵ کیلومتر غرب ترمز از بزرگراه ام۳۹ قرار دارد. اتوبوس شماره ۱۵ از مسیر بازنشستگی به فیاض تیپ می‌رود، از آنجا یک کیلومتر پیاده‌روی بدون سایه است. پایه‌های این سایت به قرن اول میلادی مربوط می‌شود، با اوج فعالیت در حدود قرن‌های سوم و چهارم در طول دوره کوشان قبل از تجربه کاهش مرگبار در حدود قرن پنجم میلادی، احتمالاً با حمله کوشانو-ساسانی که سکه‌های آن را می‌توان در محل نزدیک کارا تیپ یافت. بیشتر نوشته‌های دوره‌های کوشان و کوشانو-ساسانی از صومعه‌های بودایی کارا تیپ و فیاز تیپ آمده است. تاریخچه مجموعه فیاض‌تپه در ترمذ، نزدیک ویرانه‌های شمال غربی ترمذ قدیمی واقع شده است. در سال ۱۹۶۸، مجسمه‌ای از بودا که از سنگ مرمر ساخته شده بود، توسط آبسادوم بکنایف در تپه‌های شنی پیدا شد که بعداً به موزه تاریخ محلی منتقل شد. بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶، این یافته توسط ال.آی. آلبوم مورد مطالعه قرار گرفت. پس از پاکسازی میدان فیاض‌تپه از تپه‌های شنی، مطالعه معماری این بنای تاریخی آغاز شد. فیاض‌تپه از سه سازه عظیم تشکیل شده است: یک معبد در قسمت مرکزی، یک صومعه در شمال غربی و ساختمان‌های کاربردی در جنوب شرقی. مساحت کل این مجموعه ۱٫۵ کیلومتر مربع است. یکی از ویژگی‌های متمایز، یک استوپای غیرمعمول است که نه در قسمت مرکزی، بلکه در خارج از منطقه، به موازات محراب مقدس قرار دارد. این قسمت‌ها توسط یک مسیر آجری و سنگی که از میدان عبور می‌کند، به هم متصل شده‌اند. در معبد، که دیوارهای آن با نقاشی‌های رنگارنگ مختلف تزئین شده است، بنای یادبود بودا (بودیساتوا) وجود دارد. در امتداد دیوارهای معبد، زمانی بناهای یادبودی به بودا اختصاص داده شده بود که ارتفاع آنها تا چهار متر می‌رسید. در ابتدا، بسیاری از بناهای تاریخی به رنگ قرمز بودند، اما بعدها با رنگ طلایی پوشانده شدند. در قسمت جنوبی معبد، تصویری از بودا با ردای قرمز وجود دارد. در دو طرف بودا، سیلوئت‌های دو چهره با ردای بلند و سگک‌هایی بر روی شانه‌هایشان به تصویر کشیده شده است. یکی از این چهره‌ها در حال تعظیم به بودا نشان داده شده است. آثاری از نقاشی‌های دیواری که زمانی نقاشی شده بودند نیز بر روی دیوار شرقی زیارتگاه دیده می‌شود. قطعات سفالی از فضای داخلی اتاق، تصاویری از چهره افراد مختلف را نشان می‌دهند. روی یکی از قطعات سفالی به ابعاد ۶۰x۸۰ سانتی‌متر، تصویری از دو مرد وجود دارد که صورت‌هایشان به سمت بودا است. بر اساس این دو چهره که در حال پرستش بودای باختری نشان داده شده‌اند، می‌توان نتیجه گرفت که بودا یک شیء پرستش بوده است. در این اتاق، قطعات گچی زیادی از مجسمه‌ها وجود دارد. حیاط معبد به شکل یک چندضلعی مستطیل شکل به ابعاد ۳۳x۲۰ متر است و در هر چهار طرف آن درهایی به اتاق‌های راهبان وجود دارد. در داخل حیاط، یک تالار بزرگ و پیوسته وجود دارد که دیوارهای آن با نقاشی‌های رنگارنگ تزئین شده است و فقط در قسمت‌های پایینی آن باقی مانده است. در امتداد این تالار، یک استوپا قرار دارد. در قسمت شمال غربی حیاط، یک حوضچه کوچک ذوزنقه‌ای شکل از قطعات مرمر ساخته شده است. در پایین این حوضچه، یک دهانه ویژه به شکل دهان شیر وجود دارد. آب این حوضچه‌ها تمیز و برای آشامیدن در نظر گرفته شده بود. این شیر به دوران هنر کوشان برمی‌گردد و نمایانگر یک بودای قوی و قدرتمند است. بخش دوم مجموعه مذهبی، صومعه‌ای بود که توسط دری به حیاط به معبد متصل می‌شد. اتاق‌های محوطه صومعه، راهبان و دانشجویان را در خود جای می‌داد، در حالی که خوابگاه‌های زائران در کلاس‌های درس و دفاتر قرار داشت. قفسه‌های مخصوصی روی دیوارهای اتاق ساخته شده بود تا فانوس‌هایی با فتیله را در خود جای دهند. در امتداد دیوارهای برخی از اتاق‌ها، پایه‌هایی برای قرار دادن مجسمه‌های بودا ساخته شده بود؛ بنابراین، راهبان، شاگردان آنها و زائران، هنگامی که رویدادهای مذهبی موقتاً متوقف می‌شدند، در قسمت مرکزی معبد نماز می‌خواندند. مکان این بنا در شمال غربی ویرانه‌های شهر قدیمی ترمذ در نزدیکی شهر ترمذ واقع شده است. کیلومتری شمال شرقی مجموعه بناهای بودایی کاراته‌پا، در همسایگی الحکیم ترمذی، شهرستان ترمذ. تخریب فایوزتپا در نتیجه حملات ساسانیان ایران به ویرانه‌ای تبدیل شد. در نیمه اول قرن‌های ۵ و ۶ میلادی، ویرانه‌های معبد توسط افتالی‌ها به عنوان کلبه مورد استفاده قرار می‌گرفت. در طول حمله اعراب، فایوزتپا به‌طور کامل ویران شد و بعداً در زیر شن‌های روان دفن شد. سایت محوطه فیاض تپه در چند صد متری کارا تپه، نه چندان دور از شهر ترمز واقع شده است. آثار باستانی از این مکان، نقاشی‌های دیواری و نقش برجسته‌های بودایی متعددی کشف شد که اکنون بیشتر آنها در موزه تاریخ دولتی ازبکستان در تاشکند قرار دارند. یک طاقچه معروف که بودا و دو راهب را نشان می‌دهد، مربوط به قرن ۳–۴ میلادی است. اخیراً کتیبه‌ای پیدا شده است که از هویشکا، پادشاه کوشان، نام می‌برد. جستارهای وابسته تپه دالورزین خالچایان سرخ کوتل منابع