کاخ رومانوف

کاخ رومانوف در تاشکند ازبکستان در سال ۱۸۹۱ بنا به طرح معمار (وی.اس. گینتسلمن و ای.ال. بنویس) برای نیکولای کنستانتینیویچ، که به حاشیه امپراتوری در منطقه ترکستان تبعید شده بود، ساخته شد. جناح چپ قصر آپارتمان‌های دوک بزرگ و جناح راست آپارتمان همسرش را در خود قرار می‌داد. در حال حاضر، این ساختمان به عنوان خانه پذیرش برای وزارت امور خارجه ازبکستان استفاده می‌شود. نزدیک ورودی محل، تا سال ۱۹۹۵ کلیسای یوسیفو-جورجیفسکایا بود. فضای داخلی و محیط اطراف در سال ۱۹۰۷، یک آستانه فلزی در اطراف زمین قصر نصب شد و به یک اقامتگاه تبدیل شد که شامل اتاق‌های زندگی و خانهٔ خدمتکاران بود. قصر دارای باغ بود و با استیله‌های تزئینی تزئین شده بود. قصر رومانوف دارای طراحی شکل پی با دو بخش اصلی و ورقه جلو (پورتیک) بود. بخش مرکزی ساختمان دارای یک اتاق دو طبقه با گنبد و چهار برج گوشه ای با مینارهای تزئین شده بود. بخش پایین قصر یک فضای ذخیره‌سازی و اتاق‌های خدمت را در خود داشت. طبقه اول، اتاق بزرگ زندگی شاهزاده و اتاق پذیرش بود. مهمانان از طریق یک راهرو در ورودی به اتاق پذیرش می‌آمدند. یک پله گرداب از راهرو به اتاقی بسیار بزرگتر در طبقه دوم منجر شد که بیشتر به اتاق کوچکتر متصل می‌شد. در هر دو طرف اتاق کوچک، الکوپ‌های تزئینی با قوس‌ها وجود داشت. اتاق‌ها در هر دو طرف از راهرو با هم متصل بودند. اتاق با گنبد در سمت غربی به سبک شرقی طراحی شده بود، در حالی که اتاق در سمت شرقی دارای طراحی سبک اروپایی بود. قوس‌های اصلی در نمای جلو به سبک گوتیکی ساخته شده‌اند. در طول سال‌ها، قصر به اهداف مختلف خدمت کرد، از جمله میزبانی موزه دانشگاه مردم ترکستان در ابتدا، پس از آن موزه هنرهای زیبا مرکزی جمهوری (۱۹۲۴)، قصر پیشگامان جمهوری (۱۹۳۴–۱۹۸۰) و موزه هنر جواهرات ازبک (۱۹۸۰-۱۹۹۳) بازدید کننده از طریق درب‌های دو برگ بزرگ حک شده چوب بلوط در جلوی قصر وارد یک سالن بزرگ دایره ای از چوب تاریک شد که دارای یک چراغ قوس شکل پیچیده در یک زنجیره آهن معدنی است. سه در داشت که از سالن خارج می‌شد: مستقیماً در مقابل کسی که وارد می‌شد و به سمت راست و چپ. پشت در چپ یک پله آهن مستطیل دایره ای بود که به طبقه اول منجر می‌شد، یک کتابخانه بزرگ و بزرگ و اتاق بیلیارد. از در راست وارد شده، بازدید کننده به باغ زمستانی فراخ وارد شد. در آنجا درختان نخود از انواع مختلف وجود داشت، و همچنین درختان لیمو، نارنجی، ماندرین و پومرانی. در سمت چپ ورودی به باغ زمستان یک باغ ژاپنی با درختان میوه کوتوله وجود داشت؛ در این باغ رودخانه‌های سرشار وجود داشت که بر روی آن پل‌های زیبا با آویز در قالب حصار و تونل‌ها و همچنین خانه‌های کوچک و در نزدیکی آنها یک توده از چهره‌های مردم و حیوانات در حالت‌های نقاشی وجود داشت. در باغ درختان گیاهان گرمسیری در حال شکوفا بودند. از طریق در چپ از سالن، بازدید کننده به سه سالن وارد شد، یکی پس از دیگری. این سالن‌ها مجسمه‌های مرمر و نقاشی‌های مجموعه نیکولای کانستنتینیویچ را در خود داشتند. این مجموعه نقاشی‌ها و مجسمه‌ها در حال حاضر در موزه هنر ازبکستان است. در مقابل ورودی از سالن به اتاق‌های دیگر از اندازه‌های مختلف منجر شد. در اولین اتاق نشیمن کوچک، مجسمه جذابی از وینس در نزدیکی یک پنجره بزرگ فرانسوی ایستاده بود که وقتی از نور خورشید که از طریق پنجره می‌افتد، صورتی و شفاف به نظر می‌رسید. در اتاق بعدی در کابینت‌های شیشه ای و پنجره‌های نمایشگاهی، نمائش‌های متعدد از مجموعه نیکولای کنستانتینیویچ - مجسمه‌ها، اسباب بازی‌های عاج، دستورها، مدال‌ها، حلقه‌ها، دستبندها، زیورات نقره ای و طلا و بسیاری از چیزهای جالب دیگر از این نوع وجود داشت. تعمیر یکی از سالن‌های شیشه ای در قسمت غربی قصر، با دیوارها و سقف‌های تراش شده از طبقه به طبقه، ظاهر اصلی خود را حفظ کرده است. سالن مجاور، با چسب سفید تزئین شده بود، در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ بازسازی شد - یک پنجره زیر نقاش ظاهر شد. این فناوری توسط هنرمند تزئین و نقاش گنچ اوستا شیرین مرادوف اختراع شد و در تزئین سیتورای موخی-خوسا استفاده شد. استادان نامانگان بخارا سمرقند و تاشقند در تزئین سالن شرقی شرکت کردند. از سال ۱۹۹۳، تعمیر و سازش شده و برای مراسم استقبال وزارت امور خارجه جمهوری ازبکستان ساز شده است. در میان آنها تصمیم کابینه وزیر شماره ۱۰۱۹ از ۱۹ دسامبر ۲۰۱۹ است که بر اساس آن صندوق توسعه فرهنگ و هنر به بازسازی اقامتگاه سابق شاهزاده رومانوف در تاشکند و بازسازی ظاهر معماری اصلی ساختمان سپرده شد. سرنوشت ساختمان در زمان شوروی در دوران شوروی موزه ای در قصر تأسیس شد زیرا نیکولای کنستانتینیووچ شاهزاده بزرگ قصر را قبل از مرگش در سال ۱۹۱۸ به شهر تاشکند به ارث گذاشته بود، با شرط اینکه در قصر موزه ای ایجاد شود. خود شاهزاده بزرگ در ژانویه ۱۹۱۸ به دلیل التهاب ریه کوتاه درگذشت. مجموعه نقاشی‌های اروپایی و روسی که توسط دوک بزرگ جمع‌آوری شده و از سانت پترزبورگ آورده شده بود، به عنوان پایه ای برای تأسیس موزه هنر در تاشکند در سال ۱۹۱۹ خدمت کرد که یکی از غنی‌ترین مجموعه‌های نقاشی‌های اروپایی در میان موزه‌های هنری در آسیای مرکزی بود. بعداً، از دهه ۱۹۴۰ تا دهه ۱۹۷۰، به دلیل نقل مکان موزه هنر به یک ساختمان جدید، قصر پیشگام‌های جمهوری و موزه آثار باستانی و جواهرات ازبکستان (تا اوایل دهه ۱۹۹۰) در قصر قرار گرفتند. منابع