دانشگاه فناوری اطلاعات تاشکند

دانشگاه فناوری اطلاعات تاشکند با نام خوارزمی (ازبکی: Muhammad ibn Muso al-Xorazmiy nomidagi Toshkent axborot texnologiyalari universiteti; روسی: Ташкентский Университет Информационных Технологий)، یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های ازبکستان است که در پایتخت آن، تاشکند، واقع شده است. دانشگاه فناوری اطلاعات تاشکند در سال ۱۹۵۵ به عنوان مؤسسه ارتباطات الکتروتکنیکی تاشکند تأسیس شد و بزرگ‌ترین و تنها تولیدکننده مهندسان ارتباطات در منطقه آسیای مرکزی بود. امروزه، این دانشگاه یکی از دانشگاه‌های اصلی برای پرورش استعدادهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در ازبکستان است. این دانشگاه با مصوبه ریاست‌جمهوری به نام خوارزمی نامگذاری شد تا نقش خود را در داخل و خارج از کشور تقویت کند. تاریخچه در ابتدا، این مؤسسه در قلمرو پلی‌تکنیک ارتباطات تاشکند که در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد (که امروزه کالج حرفه‌ای ارتباطات تاشکند نامیده می‌شود) قرار داشت و تا آغاز سال تحصیلی ۱۹۶۱–۱۹۶۲ در آنجا فعالیت می‌کرد. وظایف رئیس (ریاست) مؤسسه به‌طور موقت به ن.ب. ماتسکویچ، رئیس دانشکده فنی ارتباطات، واگذار شد. در اولین سال تحصیلی، ۱۵۰ دانشجو فقط در یک رشته تخصصی: ارتباطات تلفن و تلگراف در دانشگاه پذیرفته شدند؛ بنابراین دانشکده ارتباطات تلفن و تلگراف و چهار دپارتمان متحد تأسیس شد. اولین فارغ‌التحصیلی مهندسان در سال ۱۹۶۰ انجام شد. در سال تحصیلی ۵۸–۱۹۵۷، دانشکده رادیو و پخش افتتاح شد و این مؤسسه آموزش مهندسان رادیو و پخش را آغاز کرد. در سال ۱۹۵۷، بخش‌های فنی عمومی برای آموزش دانشجویان در تخصص‌هایی مانند تلفن، تلگراف، خطوط ارتباطی، مخابرات و منبع تغذیه شرکت‌های ارتباطی تأسیس شد. از سال ۱۹۶۰، بخش‌هایی مانند مبانی نظری مهندسی رادیو؛ گیرنده‌های رادیویی؛ فرستنده‌های رادیویی؛ پخش و تلویزیون و برخی دیگر تأسیس شدند. از سال تحصیلی ۱۹۶۴–۱۹۶۵، این مؤسسه بر اساس اعضای هیئت علمی، آموزش دانشجویان را در دو رشته تخصصی آغاز کرد: مخابرات خودکار و مخابرات چند کاناله. دانشکده به دانشکده مخابرات خودکار و چند کاناله تغییر نام داد. در سال تحصیلی ۱۹۶۹–۱۹۷۰، دو دانشکده مستقل - مخابرات خودکار و مخابرات چند کاناله - تأسیس شدند. از سال تحصیلی ۱۹۶۴–۱۹۶۵، برخی از بخش‌های موجود سازماندهی مجدد شدند یا بخش‌های جدیدی تأسیس شدند: نظریه شبکه الکتریکی خطی؛ نظریه انتقال سیگنال و نظریه شبکه الکتریکی غیرخطی؛ الکترودینامیک فنی و دستگاه‌های تغذیه‌کننده آنتن؛ اندازه‌گیری در مهندسی ارتباطات؛ مخابرات خودکار؛ مخابرات چند کاناله؛ انتقال پیام‌های گسسته و تلگراف و غیره. در سال ۱۹۵۷، این مؤسسه بخش‌های شبانه و مکاتبه‌ای را با تخصص‌های زیر افتتاح کرد: ارتباطات تلفنی و تلگرافی؛ رادیو و پخش. از سال ۱۹۶۸، این مؤسسه توجه ویژه‌ای به آموزش دانشجویان شاغل داشته است - آنها سمت جدیدی به عنوان سرپرست برای بخش‌های شبانه و مکاتبه‌ای معرفی کردند. در اواخر دهه ۱۹۶۰، تعداد دانشجویان در بخش روزانه ۴۰۰ تا ۴۵۰ نفر و در بخش‌های شبانه و مکاتبه‌ای ۳۰۰ نفر بود. در نیمه دوم دهه ۱۹۷۰، تعداد دانشجویان روزانه به ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ نفر و دانشجویان شبانه و مکاتبه‌ای به حدود ۲۰۰۰ نفر رسید. از اواخر دهه ۱۹۵۰، برخی از بخش‌های ویژه تحقیقات علمی را بر اساس قراردادهای اقتصادی آغاز کردند. به عنوان مثال، بخش خطوط ارتباطی تحقیقاتی را برای تعیین رسانایی الکتریکی خاص زمین در آسیای میانه انجام داد، بخش مبانی نظری مهندسی رادیو، غربالگرهای مغناطیسی را بررسی کرد. اولین آزمایشگاه‌های تحقیقاتی با کارکنان مستقل از افسران تحقیقاتی در آن زمان تأسیس شدند. در دهه ۱۹۷۰، این مؤسسه به سطح آموزش مهندسان با کیفیت آموزشی رسید که از سایر فارغ التحصیلان همان مؤسسات که قبلاً تأسیس شده بودند، پایین‌تر نبود. این مؤسسه به یکی از مؤسسات آموزشی معتبر جمهوری با پتانسیل علمی نسبتاً بالا و تعداد زیادی مدرس با رتبه و مدرک دانشگاهی تبدیل شد. در آن زمان، این مؤسسه شروع به انجام تحقیقات با بودجه دولتی کلان و قراردادهای تحقیقاتی در زمینه توسعه وسایل ارتباطی جدید و روش‌های جدید ارسال، دریافت و مدیریت سیگنال کرد. در همان زمان، این مؤسسه در سایر حوزه‌های مجاور اقتصاد ملی نیز تحقیق می‌کرد. در سال ۱۹۹۱، دانشگاه یک دوره کارشناسی ارشد در دو رشته تخصصی افتتاح کرد و یک شورای علمی ویژه برای دفاع از پایان‌نامه‌های دکترا راه‌اندازی شد. امروزه این دوره کارشناسی ارشد، متخصصان بسیار ماهری را در پنج حرفه آماده می‌کند. از سال ۱۹۹۳ یک دانشکده ویژه نظامی در این دانشگاه فعالیت می‌کند. این دانشکده افسران ارتباطات را عمدتاً برای نیروهای وزارت دفاع و سایر ساختارهای قدرت جمهوری ازبکستان آموزش می‌دهد. از سال ۱۹۹۶، مرکز آموزش مخابرات آسیای مرکزی برای ارتقای سطح مهارت‌های مهندسان در دانشگاه فعالیت می‌کند. این مرکز از کمک‌هزینه تحت برنامه کمیسیون اتحادیه اروپا استفاده می‌کند. حدود ۱۰۰ مدرس و فارغ‌التحصیل سطح مهارت‌های خود را در مراکز آموزشی بلژیک و یونان تحت این برنامه ارتقا داده‌اند. در دانشگاه همچنین مرکزی برای آموزش زنان در فناوری‌های اطلاعات و مخابرات توسط آژانس تجارت و توسعه تأسیس شده است و علاوه بر آن، دوره‌هایی تحت برنامه سیسکو سیستمز (آمریکا) نیز وجود دارد. تمام مقدمات برای سازماندهی مرکز آموزش مشترک ازبکستان و هند در زمینه فناوری‌های اطلاعات در حال انجام است. این دانشگاه روابط دوستانه و تجاری نزدیکی با بسیاری از مؤسسات آموزش عالی مرتبط در جهان برقرار کرده است. دو لیسئوم تحت حمایت دانشگاه فعالیت می‌کنند: لیسئوم مدرسه شبانه‌روزی و لیسئوم دانشگاهی، که هر یک حدود ۲۰۰۲۵۰ دانشجو را آموزش می‌دهند. کلاس‌های درس لیسئوم‌ها به کامپیوترهای کافی، از جمله کامپیوترهای متصل به اینترنت، مجهز شده‌اند. صندوق کتابخانه دانشگاه بیش از ۳۰۰۰۰۰ کتاب دارد و دائماً در حال افزایش و نوسازی است. همچنین یک کتابخانه الکترونیکی متصل به شبکه محلی دانشگاه و اینترنت وجود دارد. این دانشگاه دارای خانه‌ای برای دانشجویان با ظرفیت ۷۰۰ نفر است که تمام شرایط لازم برای زندگی، استراحت و ورزش را فراهم می‌کند. طبق فرمان رئیس‌جمهور در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۰۲، مؤسسه ارتباطات الکتروتکنیک تاشکند به دانشگاه فناوری اطلاعات تاشکند تغییر نام داد. به کادر آموزشی دستور داده شد تا وظایف خود را به‌طور مناسب‌تری انجام دهند و سطح آموزش کارشناسی و کارشناسی ارشد را در فناوری اطلاعات و کامپیوتر از جمله امنیت اطلاعات و تجارت الکترونیک ارتقا دهند. مصوبه هیئت وزیران جمهوری مورخ ۲ ژوئن ۲۰۰۵ «دربارهٔ توسعه سیستم آموزش کارکنان در حوزه فناوری اطلاعات»، دانشگاه فناوری اطلاعات تاشکند را به عنوان مؤسسه آموزشی اصلی که متخصصان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات را آموزش می‌دهد، تعیین کرد. تصمیمی مبنی بر افتتاح شعب منطقه‌ای دانشگاه در نوکوس، کارشی، سمرقند، فرغانه و اورگنج گرفته شده است. مراکز بهداشتی این دانشگاه دارای مراکز درمانی در سراسر کشور است. یکی از آنها در روستای هندلیق، شهرستان بوستانلیق، استان تاشکند و دیگری در شهرستان چیناز در ساحل رودخانه سیردریا قرار دارد. دانشجویان و کادر آموزشی می‌توانند در مرکز درمانی واقع در آسایشگاه، کمک‌های پزشکی و پیشگیرانه دریافت کنند. زندگی دانشجویی دانشجویان از تمام شرایط لازم برای مطالعه فعال و استراحت جذاب برخوردارند. دپارتمان‌ها و آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بر اساس بودجه دولتی، کمک‌های مالی و قراردادهای اقتصادی، تحقیقات انجام می‌دهند. شعب منطقه‌ای این دانشگاه در شهرهایی مانند نوکاث، قرشی، سمرقند، فرغانه و گرگانج وجود دارد. این شعب، دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد را عمدتاً در رشته‌های انفورماتیک و فناوری اطلاعات آموزش می‌دهند. در دانشگاه، مرکزی برای ارتقاء سطح مهارت‌های مهندسان در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، مرکزی برای آموزش زنان برای کار در شرکت‌های حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، دوره‌های سیسکو و سایر مراکز و دوره‌ها وجود دارد. کتابخانه دانشگاه بیش از ۳۰۰۰۰۰ کتاب دارد و دائماً در حال افزایش و نوسازی است. همچنین کتابخانه‌های الکترونیکی مجهز به ۴۰ کامپیوتر و متصل به اینترنت وجود دارد. جستارهای وابسته دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند مؤسسه مالی تاشکند دانشگاه دولتی اقتصاد تاشکند دانشگاه دولتی کشاورزی تاشکند دانشگاه اقتصاد جهانی دانشگاه بین‌المللی وست‌منیتسر در تاشکند منابع پیوند به بیرون وبگاه دانشگاه صفحه رسمی دانشگاه در فیس‌بوک وبگاه شعبه اورگنج