Ахсікент

Ахсікент (Ахсі) — гарадзішча на правым беразе Сырдар'і, на тэрыторыі сучаснай Наманганскай вобласці Узбекістана, недалека ад паселка Джумашуй. Горад складаўся з цытадэлі, шахрыстана — асноўнай гарадской часткі і рабада — раена, дзе жылі рамеснікі. Плошча горада складала прыкладна 30 гектараў. Цытадэль была аддзеленая ад горада сцяной, а па перыметры вонкавых гарадскіх сцен быў выкапаны глыбокі роў. У горадзе былі развіты гандаль і саматужная рамесная вытворчасць. У VII—XIII стагоддзях у Ахсікенце знаходзіўся адзін з сярэднеазіяцкіх цэнтраў па вытворчасці літой тыгельнай сталі. 70 гектараў плошчы гарадзішча былі занятыя вытворчасцю сталі. У X—XIII стагоддзях Ахсікент быў адным з буйных гарадоў Ферганскай даліны. Нягледзячы на тое, што ў XIII стагоддзі Ахсікент быў разбураны ў выніку мангольскага нашэсця, нават у XV стагоддзі ен лічыўся буйным горадам, а бацька Бабура Умар-Шэйх-мірза, будучы кіраўніком Ферганскай даліны, выбраў Ахсі сваёй рэзідэнцыяй. У 1620 годзе горад быў цалкам разбураны землетрасеннем. Насельніцтва Ахсікента, ацалелае пасля землетрасення, перасялілася ў суседні Наманган. Зноскі Спасылкі И. Ахраров. Новые археологические материалы с городища Ахсикет XIV—XVI веков: Общественные науки в Узбекистане, вып. № 8-9. Ташкент, 1969.(недаступная спасылка) (руск.)