Αστεροσκοπείο του Ουλούγκ Μπεγκ

Το Αστεροσκοπείο Ουλούγκ Μπεγκ είναι αστεροσκοπείο στη σημερινή Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν, το οποίο χτίστηκε τη δεκαετία του 1420 από τον Τιμουρίδη αστρονόμο Ουλούγκ Μπεγκ. Αυτή η σχολή αστρονομίας ιδρύθηκε υπό την Αυτοκρατορία των Τιμουριδών και ήταν η τελευταία του είδους της από την Ισλαμική Μεσαιωνική περίοδο. Μεταξύ των Ισλαμιστών αστρονόμων που εργάστηκαν στο αστεροσκοπείο περιλαμβάνονται οι Τζαμσίντ αλ-Κασί, Αλί Κουστζί και ο ίδιος ο Ουλούγκ Μπεγκ. Το αστεροσκοπείο καταστράφηκε το 1449 και ανακαλύφθηκε ξανά το 1908. Ιστορία Άνοδος και παρακμή Ο Ουλούγκ Μπεγκ, γιος του Σαχ Ρουχ και εγγονός του Σουλτάνου Τιμούρ (Ταμερλάνος), έγινε ηγεμόνας της Σαμαρκάνδης τον 15ο αιώνα μ.Χ.. Ο Ουλούγκ Μπεγκ ήταν πολύ επιδέξιος στα μαθηματικά και την αστρονομία. Δίδαξε πολλούς σημαντικούς αστρονόμους, συμπεριλαμβανομένου του Αλί Κουστζί. Πολλοί ιστορικοί έχουν προσπαθήσει να προσδιορίσουν με ακρίβεια τις ημερομηνίες των γεγονότων που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Αστεροσκοπείου της Σαμαρκάνδης ή του Ουλούγκ Μπεγκ. Οι διαφορές στην ερμηνεία των ημερομηνιών και των παραπομπών σε ιστορικές πηγές έχουν προκαλέσει ανακρίβειες και παραμέληση ορισμένων γεγονότων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Στις επιστολές του Τζαμσίντ αλ-Κασί προς τον πατέρα του Ουλούγκ Μπεγκ, αναφέρεται ότι η επίσκεψη του Ουλούγκ Μπεγκ στο Αστεροσκοπείο της Μαράγκα είχε αντίκτυπο στον Ουλούγκ Μπεγκ. Αυτό θα μπορούσε να έχει επηρεάσει τον λόγο για τον οποίο ο Ουλούγκ Μπεγκ μεταμόρφωσε την πόλη της Σαμαρκάνδης και τον μαθηματικό του προσανατολισμό. Άλλα ζητήματα, όπως πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά, κοινωνικά, ακόμη και εμπορικά, θα μπορούσαν να έπαιξαν ρόλο στην κατασκευή του αστεροσκοπείου. Ένας άλλος λόγος για τον οποίο ίδρυσε το δικό του αστεροσκοπείο θα μπορούσε να ήταν οι διαφορές στις παρατηρήσεις του Ουλούγκ Μπεγκ σε σχέση με εκείνες του αλ-Σουφί. Τα θεμέλια για το Αστεροσκοπείο Ουλούγκ Μπεγκ τέθηκαν στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1420 (823 έτος εγίρας). Αν και το έτος ολοκλήρωσής του εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, το αστεροσκοπείο ολοκληρώθηκε γύρω στο 1428 μ.Χ. (831 ΕΕ). Πολλά παλαιά περσικά κείμενα αναφέρονται στο Αστεροσκοπείο της Σαμαρκάνδης και στον Ουλούγκ Μπεγκ. Προσκάλεσε επιδέξιους μαθηματικούς και αστρονόμους να βοηθήσουν στην κατασκευή αυτού του αστεροσκοπείου, καθώς και ενός μεντρεσέ στη Σαμαρκάνδη. Μεταξύ εκείνων που προσκάλεσε ήταν ο Γκίγιατ αλ-Ντιν Τζαμσίντ αλ-Κασί, ο Μου'ιν αλ-Ντιν αλ-Κασί, ο Σαλάχ αλ-Ντιν Καντί Ζάντα Ρουμί και ο Αλί Κουσί. Πάνω από 60 μαθηματικοί και αστρονόμοι προσκλήθηκαν στο αστεροσκοπείο. Ο Τζαμσίντ αλ-Κασί διορίστηκε πρώτος διευθυντής του αστεροσκοπείου. Μετά τον θάνατο του αλ-Κασί, ο Καντί Ζάντα έγινε διευθυντής του αστεροσκοπείου. Μετά τον θάνατο του Καντί Ζάντα, ο Κουσί ηγήθηκε του αστεροσκοπείου ως ο τελευταίος και τελικός διευθυντής. Το Αστεροσκοπείο της Σαμαρκάνδης ήταν ένας χώρος όπου οι αστρονόμοι και οι μαθηματικοί συνεργάζονταν για την ανακάλυψη νέων ανακαλύψεων. Το αστεροσκοπείο του Ουλούγκ Μπεγκ χτίστηκε σύμφωνα με τα σχέδια του αστεροσκοπείου Μαράγκα, το οποίο σχεδίασε ο Νασίρ αλ-ντιν αλ-Τούσι. Το αστεροσκοπείο του Ουλούγκ Μπεγκ περιλάμβανε τη μεγαλύτερη συσκευή αρχής τεταρτημορίων. Το κτίριο δεν ήταν ψηλό, αλλά του επιτρεπόταν ένα μέγιστο μέγεθος για το τόξο του κύκλου. Αυτή η συσκευή ήταν προσεκτικά προσανατολισμένη και το τόξο κλιμακώθηκε με μεγάλη ακρίβεια. Αυτή η συσκευή ήταν πολύ ευέλικτη. Μπορούσε να μετρήσει με ακρίβεια τον ήλιο από τον ορίζοντα, το υψόμετρο ενός άστρου και άλλων πλανητών. Η διάρκεια του έτους, η περίοδος των πλανητών και οι εκλείψεις μετρήθηκαν με αυτή τη συσκευή. Οι μετρήσεις των πλανητών από τον Ουλούγκ Μπεγκ συσχετίζονται στενά με τις σημερινές μετρήσεις, δείχνοντας μας την εκπληκτική ακρίβεια της συσκευής. Σήμερα, τα θεμέλια και το θαμμένο τμήμα του μαρμάρινου τεταρτημορίου είναι τα μόνα που είναι ορατά από τα αρχικά απομεινάρια του Αστεροσκοπείου Ουλούγκ Μπεγκ. Μεγάλο μέρος της παρακμής του αστεροσκοπείου έχει αποδοθεί στη δολοφονία του Ουλούγκ Μπεγκ από τον γιο του, Αμπντ αλ Λατίφ, γύρω στο 1449 (852 AH). Ο θάνατος του Ουλούγκ Μπεγκ προκάλεσε χάος μέσα στο αστεροσκοπείο. Το αστεροσκοπείο καταστράφηκε και δεκάδες ταλαντούχοι αστρονόμοι και μαθηματικοί εκδιώχθηκαν. Το 1908, ο Ρώσος αρχαιολόγος Βασίλι Βιάτκιν αποκάλυψε τα ερείπια του αστεροσκοπείου. Επιστημονική ατμόσφαιρα Ο Τζαμσίντ Αλ-Κάσι, αστρονόμος και μαθηματικός του 15ου αιώνα, είναι γνωστό ότι μετεγκαταστάθηκε στη Σαμαρκάνδη για να αλληλεπιδράσει με τις επιστημονικές διαδικασίες που λάμβαναν χώρα εκεί. Έχοντας λάβει πρόσκληση από τον Ουλούγκ Μπεγκ, ο Αλ-Κασί έφυγε από την πατρίδα του, το Κασάν, στο βόρειο-κεντρικό Ιράν, και πήγε στη Σαμαρκάνδη. Μια επιστολή που έγραψε ο Αλ-Κασί στον πατέρα του κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Σαμαρκάνδη έχει μεταφραστεί από τους Κένεντι (1960) και Σαϊλί (1960). Αυτή η επιστολή, γραμμένη στα περσικά, έχει διαμορφώσει σημαντικά τη σύγχρονη άποψη για τις δραστηριότητες στη Σαμαρκάνδη, παρά την έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τις επιστημονικές δραστηριότητες που λάμβαναν χώρα στο αστεροσκοπείο. Ωστόσο, μια νέα επιστολή που έγραψε ο Αλ-Κασί προς τον πατέρα του βρέθηκε στο Ιράν, και η μετάφραση αυτής της επιστολής από τον Μπαγκέρι ρίχνει περισσότερο φως στην επιστημονική ατμόσφαιρα της Σαμαρκάνδης ειδικότερα και μειώνει την ασάφεια ορισμένων στοιχείων στην πρώτη επιστολή λόγω των επικαλυπτόμενων τμημάτων τους. Στην επιστολή, ο Αλ-Κασί περιγράφει ένα πρόβλημα σχετικά με την αστρολογία που συζήτησε με τους συναδέλφους του. Η μετάφραση, «[Ας υποθέσουμε ότι] ο Ήλιος βρίσκεται, π.χ., στις 10 μοίρες του Υδροχόου, με ένα ορισμένο υψόμετρο, και η άνοδος του χρόνου είναι μια ορισμένη μοίρα [της εκλειπτικής]· τότε [η άνοδος του χρόνου όταν] το υψόμετρο του [δηλαδή, του Ήλιου] [είναι το μέγιστο υψόμετρο της εκλειπτικής εκείνη τη στιγμή] είναι ένα τεταρτημόριο [πριν από τη θέση του Ήλιου], δηλαδή, στις 10 μοίρες (20) του Ταύρου», αποκαλύπτει ότι ίσως η επιστημονική ατμόσφαιρα της Σαμαρκάνδης ήταν περισσότερο προσανατολισμένη στην αστρολογία από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως, δεδομένης της εργασίας του Κρισκιούνας σχετικά με την «Κληρονομιά του Ούλουγκ Μπεγκ», όπου η αστρολογία συζητάται εξαιρετικά περιορισμένα. Η αστρολογία, η οποία αναφέρθηκε μόνο μία φορά επιγραμματικά στην εργασία του Κρισκιούνας σχετικά με την επιστημονική ατμόσφαιρα του Ούλουγκ Μπεγκ, ήταν ίσως πιο ολοκληρωμένο στοιχείο του επιστημονικού διαλόγου στον κόσμο της Σαμαρκάνδης, δεδομένης της νέας, προαναφερθείσας επιστολής. Σύμφωνα με την επιστολή του Αλ-Κασί προς τον πατέρα του, δημιουργήθηκε μια καινοτομία με τον Ούλουγκ Μπεγκ. Ο εξάντας Φαχρί βρισκόταν στην κορυφή ενός βράχου στον οποίο ήταν σκαλισμένο ένα μέρος του, επομένως το οικοδόμημα δεν θα ήταν ψηλό δεδομένων των μαλακών τούβλων της περιοχής. Ο Αλ-Κάσι το συγκρίνει αυτό στη Μαράγκα, λέγοντας ότι ο εξάντας είναι τοποθετημένος ψηλότερα εκεί, αλλά σημειώνει επίσης ότι η επίπεδη οροφή που υπάρχει στη Σαμαρκάνδη θα πρέπει να διευκολύνει την επιστημονική βελτίωση δεδομένου του γεγονότος ότι «μπορούν να τοποθετηθούν όργανα πάνω της». Αυτές οι πληροφορίες σχετικά με τους εξάντες στη Μαράγκα είναι αντιφατικές με άλλες πηγές που αναφέρουν ότι δεν υπήρχαν εξάντες στη Μαράγκα. Αυτή η αντίφαση αποκαλύφθηκε από τη μετάφραση. Επιπλέον, η επιστημονική ατμόσφαιρα της Σαμαρκάνδης ήταν μια ατμόσφαιρα γενικής απομόνωσης, επειδή ο Αλ-Κασί περιγράφει την αυστηρή προσήλωση στις μεθοδολογίες του Πτολεμαίου και την έλλειψη επίγνωσης των γεγονότων του αστεροσκοπείου Μαράγκα. Η έλλειψη επίγνωσης και αυστηρής προσήλωσης σε προηγούμενες μεθόδους από τον ίδιο τον Ούλουγκ Μπεγκ αποκαλύπτει τον ίσως επαρχιακό χαρακτήρα των σπουδών τους. Ωστόσο, αυτή η αντιληπτή στενόμυαλη στάση μετριάστηκε από την αυξανόμενη ποικιλομορφία των επιστημόνων και των φοιτητών που προσκλήθηκαν στο αστεροσκοπείο. Μια αξιολόγηση των λαθών που έγιναν στο έργο του Πτολεμαίου στη Σαμαρκάνδη από τον Σεφτσένκο επιβεβαιώνει περαιτέρω τις επιπτώσεις της αρχικής απομονωμένης φύσης της Σαμαρκάνδης. Σύμφωνα με τη μετάφραση της επιστολής του Αλ-Κασί από τον Μπαγκέρι, πολλή διδασκαλία γινόταν εκεί αυστηρά από μνήμης από δασκάλους που είχαν μάθει από αστρονόμους στη Χεράτ. Επιπλέον, την εποχή που ο Αλ-Κασί έγραψε την επιστολή, τρεις από τους δασκάλους ήταν άρτια καταρτισμένοι στην ισλαμική νομολογία: ο Καζιζάντα, ο Μαουλάνα Μουχάμαντ Χανί και ο Μαουλάνα Αμπούλ-Φαθ. Η επιστολή αναφέρει επίσης ότι ο Ούλουγκ Μπεγκ δεν εμφανιζόταν συχνά για να διδάξει. Ο Μαουλάνα Αμπούλ-Φαθ δήλωσε ότι ήταν πνευματικά κατώτερος από τον Μαουλάνα Μουχάμαντ Χανί, ο οποίος ήταν παρών μόνο περιστασιακά στις συνεδριάσεις της αυλής ή στις συνεδριάσεις του παρατηρητηρίου, και τον Καζιζαντά, ο οποίος πάντα εξασκούσε την τέχνη του. «Για να τους αποδώσω δικαιοσύνη, [πρέπει να παραδεχτώ ότι] (30) όταν υπάρχει συζήτηση στη συνάντησή τους, δεν τολμώ να παρέμβω, πόσο μάλλον επειδή η Αυτού Μεγαλειότητα γνωρίζει καλά αυτή την τέχνη και [επομένως] δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί με θράσος ότι είναι αρμόδιος.» Ο Ούλουγκ Μπεγκ δημιούργησε ένα περιβάλλον με μερικούς από τους καλύτερους αστρονόμους της εποχής, και όλοι τους παρατήρησαν και υπολόγισαν τις θέσεις χιλιάδων αστεριών. Το κύριο έργο του Ούλουγκ Μπεγκ ήταν το Ζιτζ-ι Σουλτάνι. Γραμμένο το 1437, το έργο αυτό ήταν στα περσικά και επηρεάστηκε επίσης σε μεγάλο βαθμό από τον Νασίρ αλ-Ντιν Τουσί. Ένας από τους επιστήμονες με τους οποίους θα μελετούσε ο Τζαμσίντ αλ-Κασί ήταν ο Γιουσούφ Χ. αλάτζ, ο οποίος είχε προηγούμενες εμπειρίες στη Χεράτ, την Αίγυπτο, τη Συρία, την Ανατολία και τις γειτονικές περιοχές. Ο Γιουσούφ Χ. αλάτζ ήταν γιος του Μαουλάνα Χ. αλάτζ, ο οποίος επίσης διέμενε στη Σαμαρκάνδη την ίδια εποχή που βρισκόταν εκεί ο Αλ-Κασί. Ο Ούλουγκ Μπεγκ περιβαλλόταν από άλλους Ισλαμιστές αστρονόμους όπως ο Αλί Κουστζί. Τροποποιήσεις και αρχιτεκτονική Η αρχιτεκτονική του αστεροσκοπείου του Ούλουγκ Μπεγκ ήταν διαφορετική από τα άλλα αστεροσκοπεία που χτίστηκαν εκείνη την εποχή. Ο Ούλουγκ Μπεγκ χρειαζόταν έναν έμπειρο αρχιτέκτονα για να τον βοηθήσει, γι' αυτό επικοινώνησε με τον Καζιζαντά-Ι Ρουμί και του ζήτησε να βρει έναν έμπειρο και επιδέξιο αρχιτέκτονα. Ο Καζιζαντά-Ι Ρουμί συνέστησε τον Κασανί, μαθηματικό και αρχιτέκτονα. Το αστεροσκοπείο διαμορφώθηκε σύμφωνα με το αστεροσκοπείο Μαραγκέχ, το οποίο σχεδίασαν οι Χουλαγκού Χαν και Μάνγκου Χαν. Αυτοί προσέλαβαν τον Νασίρ αλ-Ντιν αλ-Τουσί για να ηγηθεί της κατασκευής του αστεροσκοπείου. Το αστεροσκοπείο του Ούλουγκ Μπεγκ χτίστηκε σε έναν λόφο 21 μέτρα πάνω από το έδαφος. Το αστεροσκοπείο έχει ένα κυλινδρικό κτίριο με διάμετρο 46 μέτρα και ύψος 30 έως 33 μέτρα, ο εξάντας βρισκόταν στη μέση αυτού του κυλίνδρου. Το κτίριο ήταν κατασκευασμένο από τούβλα, τα οποία ήταν εύκολα διαθέσιμα αλλά όχι ιδιαίτερα σταθερά. Η ακτίνα του εξάντα ήταν 40,04 μέτρα, γεγονός που τον καθιστούσε το μεγαλύτερο αστρονομικό όργανο στον κόσμο εκείνη την εποχή. Με αυτήν την ακτίνα, το ύψος του κτιρίου θα έπρεπε να ήταν τόσο μεγάλο που θα μπορούσε να το κάνει πολύ ψηλό, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει μόνο του. Αυτό το πρόβλημα λύθηκε κατασκευάζοντας μέρος του εξάντα υπόγεια, σε μια τάφρο πλάτους περίπου 2 μέτρων. Αυτό επέτρεψε τη διατήρηση του μεγέθους του εξάντα χωρίς το ύψος να είναι επικίνδυνα ψηλό. Ο εξάντας Φαχρί είχε διαιρέσεις ανά 70,2 cm που αντιπροσώπευαν μία μοίρα. Υπήρχαν επίσης σημάδια κάθε 11,7 χιλιοστά για να δείξουν ένα λεπτό και σημάδια του 1 χιλιοστού που αντιπροσώπευαν πέντε δευτερόλεπτα. Αυτές οι σημάνσεις αποδείχθηκαν εξαιρετικά ακριβείς, ταιριάζοντας πολύ με τους σημερινούς υπολογισμούς. Το παρατηρητήριο αποτελούνταν από τρεις ορόφους, με τον πρώτο όροφο να προορίζεται για τη διαμονή του προσωπικού. Όλες οι παρατηρήσεις έγιναν από τον δεύτερο και τον τρίτο όροφο, οι οποίοι είχαν πολλές αψίδες για να δει κανείς. Η οροφή του αστεροσκοπείου ήταν επίπεδη, επιτρέποντας τη χρήση οργάνων στην κορυφή του κτιρίου. Η είσοδος του παρατηρητηρίου έχει τροποποιηθεί αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια. Αυτό γίνεται κυρίως για αισθητικούς λόγους και όχι για να βελτιωθεί η ακρίβεια του αστεροσκοπείου. Ζιτζ-ι Σουλτάνι Το Ζιτζ-ι Σουλτάνι (περσικά: زیجِ سلطانی) είναι ένας αστρονομικός πίνακας και κατάλογος αστεριών (ζιτζ) που δημοσιεύτηκε από τον Ούλουγκ Μπεγκ το 1437. Ένα Ζιτζ είναι αστρονομικός πίνακας που αποτελείται από αριθμητικούς πίνακες και εξηγήσεις που επιτρέπουν στους αστρονόμους να υπολογίζουν τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Θα πρέπει να παρέχει αρκετές πληροφορίες ώστε να μπορούν να κατανοήσουν πώς να μετρούν τον χρόνο και πώς να υπολογίζουν τις θέσεις των πλανητών και των αστεριών. Το Ζιτζ μπορεί επίσης να περιέχει την απόδειξη για τα μαθηματικά και τις θεωρίες που περιέχονται στους πίνακες. Το βιβλίο του Ούλουγκ Μπεγκ «Ζιτζ-Ι Σουλτάνι» εκδόθηκε το 1437, ήταν γραμμένο στα περσικά και απαριθμούσε περίπου 1.000 αστέρια. Ακολουθεί το έργο του Πτολεμαίου και δεν υποδηλώνει καμία αλλαγή στο πλανητικό μοντέλο. Ονομάστηκε επίσηςΖιτζ-Ι Ούλουγκ Μπεγκ, Ζιτζ-Ι Τζαντίντ-Ι Σουλτάνι και Ζαΐτζ-Ι Γκουργκάνι. Πιστεύεται ότι μπορεί να επηρεάστηκε για να δημιουργήσει το Ζιτζ του από τον Νασίρ αλ-Ντιν αλ-Τουσί, ο οποίος είχε γράψει 150 βιβλία. Ο κατάλογος αστεριών του Ούλουγκ Μπεγκ ήταν ο πρώτος που δημοσιεύτηκε μετά την Αλμαγέστη που γράφτηκε από τον Πτολεμαίο. Το Ζιτζ-Ι Σουλτάνι περιλαμβάνει τα αστέρια που εξηγούνται στην Αλμαγέστη, αλλά έχει και πιο ακριβείς αριθμούς που τα συνοδεύουν. Το κύριο όργανο που χρησιμοποιήθηκε για την απόκτηση των πληροφοριών στο Ζιτζ-Ι Σουλτάνι προήλθε από το τεταρτημόριο του αστεροσκοπείου του Ούλουγκ Μπεγκ. Δεν εργάστηκε μόνος του, τον βοήθησαν οι μαθητές του και άλλοι μουσουλμάνοι αστρονόμοι, συμπεριλαμβανομένων των Τζαμσίντ αλ-Κάσι και Αλί Κουστζί. Χρειάστηκαν 17 χρόνια για να συνταχθεί η πλήρης λίστα των αστεριών. Ξεκίνησαν το 1420 όταν ο Ούλουγκ Μπεγκ ήταν 26 ετών και ολοκληρώθηκαν το 1437. Ένα από τα πιο σημαντικά μέρη του Ζιτζ-Ι Σουλτάνι είναι το ημιτονοειδές τραπέζι του Ούλουγκ Μπεγκ. Ο πίνακας έχει μήκος 18 σελίδες και έχει τιμές ημιτόνου έως εννέα δεκαδικά ψηφία για κάθε βαθμό από το μηδέν έως το 87, περιέχει επίσης την τιμή ημιτόνου έως 11 δεκαδικά ψηφία από τις 87 έως τις 90 μοίρες. Το Ζιτζ άσκησε επιρροή και χρησιμοποιούνταν συνεχώς μέχρι τον 19ο αιώνα και εκατοντάδες αντίγραφα του πρωτότυπου περσικού χειρογράφου υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Έχει επίσης μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, όπως αραβικά, τουρκικά και εβραϊκά. Έχουν επίσης γίνει σχόλια από γνωστούς αστρονόμους όπως ο Κουιστζί. Ο Ούλουγκ Μπεγκ προσδιόρισε τη διάρκεια του τροπικού έτους ως 365 ημέρες 5 ώρες 49 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα, η οποία έχει σφάλμα +25 δευτερόλεπτα, καθιστώντας την ακριβέστερη από την εκτίμηση του Νικόλαου Κοπέρνικου, η οποία είχε σφάλμα +30 δευτερόλεπτα. Ο Ούλουγκ Μπεγκ προσδιόρισε επίσης την κλίση του άξονα της Γης ως 23;30,17 μοίρες σε εξηκονταδική μορφή, η οποία σε δεκαδική μορφή μετατρέπεται σε 23,5047 μοίρες. Μουσείο Το Μουσείο του Αστεροσκοπείου Ούλουγκ Μπεγκ χτίστηκε το 1970 προς τιμήν του Ούλουγκ Μπεγκ. Το μουσείο περιέχει αντίγραφα των αραβικών χειρογράφων του Ούλουγκ Μπεγκ, των αστρικών χαρτών του, του Ζιτζ-ι Σουλτάνι, καθώς και σημαντικών ευρωπαϊκών έντυπων εκδόσεων του έργου του Ούλουγκ Μπεγκ. Περιέχει επίσης αστρολάβους και άλλα όργανα, καθώς και μια μικρογραφία του ίδιου του αστεροσκοπείου. Παραπομπές