Itchan Kala

Itchan Kala (en uzbeko: Ichan-Qаl’а) é a cidade amurallada interior da cidade de Khiva, Uzbekistán. Desde 1990, está protexida como Patrimonio da Humanidade. A cidade vella conserva máis de 50 monumentos históricos e 250 casas antigas, que datan principalmente dos séculos XVIII ou XIX. A mesquita Juma, por exemplo, construíuse no século X e foi reconstruída entre 1788 e 1789, aínda que a súa célebre sala hipóstila aínda conserva 112 columnas tomadas de estruturas antigas. Edificios notables en Itchan Kala son o Konya Ark, a Mesquita Juma, a Mesquita Ak, a mesquita Hasanmurod Qushbegi, as madrazas da Alla-Kulli-Khan, a Muhammad Aminkhon, Muhammad Rakhimkhon, os mausoleos do Pahlavon Mahmoud, Sayid Allavuddin, a Shergozikhon, así como caravasares e mercados. Lenda de orixe Segundo a lenda, a arxila desta zona empregouse para construír sitios en Medina durante a vida do profeta Mahoma e o lago (que apareceu máis tarde) tamén se considera sagrado. Noutra lenda, dise que a canle de auga sagrada de Khiva, coñecida como a Canle Xeyvak, foi escavada por Sem, fillo de Noé, de quen se dicía que tiña unha pa milagrosa. Do mesmo xeito, segundo os contos, a construción de Khorezm comezou con Sem. Murallas En Khiva, a cidade está dividida en dúas partes do xeito tradicional: a cidade interior (Itchan Kala) rodeada pola Muralla Defensiva Interior, e a cidade exterior (robod) coñecida como Dishan-Qal'a, rodeada pola Muralla Defensiva Exterior. As murallas de Itchan Kala teñen entre 8 e 10 metros de altura, entre 5 e 6 metros de grosor e un perímetro total de 6250 metros. Tanto as murallas defensivas exteriores como as interiores están feitas de ladrillos de barro. A intervalos de cada 30 metros ao longo das murallas interiores da cidade, hai torres de vixía que se proxectan cara a fóra. A parte superior das murallas presenta ameas para disparar aos inimigos en tempos de conflito. Os fosos cheos de auga formaban parte do sistema defensivo, e aínda se poden ver restos deles na parte sur da cidade, mentres que no norte e oeste, usábanse antigas tubaxes de barro para cubrir os fosos. As portas da cidade tamén eran unha parte integral do sistema defensivo. As portas restantes son a Porta de Bogcha (Norte), a Porta de Polvon (Levante), a Porta de Tosh (Sur) e a Porta de Ota (Oeste). Demostran que estaban equipadas con torres "zarba" a ambos os dous lados da pasaxe e galerías enriba da porta. As propias portas a miúdo levaban a pasaxes arqueadas e, se a estrada era particularmente longa, presentaban varias cúpulas. Estrutura A historia da construción de monumentos arquitectónicos en Itchan Kala divídese principalmente en 4 períodos: O primeiro período estendeuse desde o antigo período de Khorezm ata o período das invasión mongol. Dese período conserváronse a muralla occidental da Arca de Konya, a antiga torre na esquina nordeste da muralla do castelo e os restos da muralla do castelo. O segundo período foi o período de restauración de Khorezm despois da invasión mongol en 1220. Durante este período, construíronse o mausoleo de Said Alovuddin e outros edificios magníficos. O terceiro período corresponde aos séculos XVI e XVII. Naquel tempo (durante o reinado de Abulgazi Khan e Asfandiyar Khan), construíronse en Itchan Kala os baños de Anusha Khan (1657), a Mesquita de Ak (1675) e a madrasa de Khojamberdibi (1688). Reforzáronse as fortificacións da Arca de Konya e construíuse unha sala de observación (a sala de recepción do khan) (1686–1688). Como resultado da guerra entre Bukhara e Irán polo Khanato de Khiva (primeira metade do século XVIII), Itchan Kala e, en xeral, a cidade de Khiva sufriron graves danos (Khiva foi unha provincia dependente de Irán durante algún tempo). O cuarto período abrangue os séculos XVIII e XX. Durante este período, construíronse mesquitas, madrasas, tims e mesquitas baseadas nas tradicións da arquitectura local de Asia Central. Construíuse unha estrada principal entre dúas portas de Itchan Kala. A finais do século XVIII, reconstruíuse a Mesquita Juma e erixiuse un alto minarete ao seu carón. Restauráronse os muros en ruínas de Itchan Kala e reparáronse varios edificios. Entre 1840 e 1842, construíuse o tim de dous andares (un mercado cuberto) fronte á madrasa Kutlugmurad Inak|madrasa Kutlugmurad Inaq]. Durante os reinados de Muhammad Rahim Khan I (1806–1825), Alla-Kulli-Khan (1825–1842) e Muhammad Amin Bahadur Khan (1845–1855), acelerouse a construción de Itchan Kala. Construíronse un magnífico palacio, unha madrasa e mausoleos, completouse a construción do palacio na Arca de Konya. Construíuse un novo e grande Palacio de Toshhovli. Destruíuse unha parte da muralla da fortaleza preto da Porta de Polvan e, no seu lugar, construíronse o palacio de caravanas Alla-Kulli-Khan, a madraza e o tim, e erixiuse o Mausoleo de Pahlavon Mahmud, que é un marabilloso exemplo de arte popular. As madrazas árabes de Muhammad Khan e Musa Torah tamén se crearon durante ese período. Muhammad Amin Khan construíu un minarete coñecido como Kaltaminor na parte occidental de Itchan Kala, xunto á Arca de Konya. Aínda que este minarete non se rematou, é ben coñecido entre outros monumentos de Itchan Kala. Galería Notas Véxase tamén Ligazóns externas Ichan Kala - UNESCO World Heritage Centre