Jelly Belly

Jelly Belly Candy Company, որը նախկինում հայտնի է եղել որպես Herman Goelitz Candy Company և Goelitz Confectionery Company, ամերիկյան ընկերություն, որն արտադրում է «Jelly Belly» դոնդողե կամ մարմելադե կոնֆետներ և այլ կոնֆետներ։ Ընկերությունը հիմնվել է Կալիֆոռնիայի Ֆեյրֆիլդ քաղաքում, իսկ երկրորդ արտադրամասը գտնվում է Իլինոյսի Հյուսիսային Չիկագոյում: Վիսկոնսին նահանգում գտնվող «Pleasant Prairie» արտադրական և էքսկուրսիոն կենտրոնը փակվել է 2020 թվականին։ 2008 թվականի հոկտեմբերին ընկերությունը բացել է 4645 մ² տարածքով արտադրական գործարան Թաիլանդի Ռայոնգ քաղաքում, որտեղ միջազգային շուկայի համար արտադրում է կոնֆետներ։ 2023 թվականի հոկտեմբերին «Ferrara Candy» ընկերությունը հայտարարել է, որ գնել է «Jelly Belly Candy» ընկերությունը։ Պատմություն 1866–1913 Գուստավ Գյոլիցը Միացյալ Նահանգներ է եկել 1866 թվականին Գերմանիայից և 1869 թվականին սկսել է հրուշակեղենի բիզնեսը Իլինոյսի Բելվիլ քաղաքում։ Նրա կրտսեր եղբայրները՝ Ալբերտը և Ջորջը գաղթել են Ամերիկա և միացել նրան բիզնեսում։ 1898 թվականին ընկերությունը սկսել է արտադրել «դդմակոնֆետներ»: Քաղցր եգիպտացորենը քաղցրավենիքի տեսակ է, որը հավանաբար մշակվել է Ֆիլադելֆիայի Wunderle's Candy ընկերության աշխատակից Ջորջ Ռենիգերի կողմից: Goelitz հրուշակեղենի ընկերությունը հաջող կերպով վաճառել է մի շարք մեղրային կոնֆետներ, ներառյալ քաղցր եգիպտացորենը։ 1900 թվականին ընկերությունը արտադրամաս է բացել Ցինցինատիում, իսկ 1904 թվականին ընկերությունը բացել է մեկ այլ գործարան Չիկագոյում: Ի վերջո 1913 թվականին ընկերությունը տեղափոխվել է Հյուսիսային Չիկագո։ 1913–1980 Գուստավի որդի Հերման Գյոլիցը տեղափոխվել է Ուեսթ Քոսթ և հիմնել է իր սեփական բիզնեսը՝ Herman Goelitz Candy Company: Ընկերությունը 1924 թվականին հաստատվել է Օքլենդում, Կալիֆոռնիա: 1960-ականներին ընկերությունը սկսել է ընդլայնել արտադրանքի գիծը՝ ներառելով դոնդողե կամ մարմելադե կոնֆետներ, տարբեր դոնդողներ և այլ հրուշակեղեն: «Այդ նոր ապրանքներից մեկը փոքրիկ և շատ համեղ «Մինի Ջելի Բինն է եղել [մշակված 1965 թվականին]»։ Կոնֆետի համար բնական բուրավետիչ է ավելացվել կենտրոնին, իսկ արտաքին կեղևը գունանյութով է ներկվել, ինչը նորարարություն է եղել այդ ժամանակների համար։ Ռոնալդ Ռեյգանը, որը «տարիներ առաջ հրաժարվել է ծխախոտից և որպես փոխարինող օգտագործել կոնֆետը»՝ առաջին անգամ փորձել է ընկերության [մինի] մարմելադները 1969 թվականին: Ըստ «People» ամսագրի խմբագիր Մարիա Վիլհելմի՝ նա «կախվածություն է ունեցել» Ռոուլենդից այդ մարմելադը ստանալուց հետո։ Ռեյգանը որպես նահանգապետ 1973 թվականին գրել է Հերման Ռոուլենդին՝ «մենք հազիվ թե կարողանանք ժողով սկսել կամ որոշում կայացնել՝ առանց մարմելադե կոնֆետների տարայի կողքով անցնելու»։ 1976 թվականին Դեյվիդ Քլեյնը՝ կոնֆետներ և ընդեղեն արտադրողը համագործակցել է Հերման Ռոուլենդի (Հերման Գյոլիցի թոռ) հետ՝ բնական բուրավետիչ օգտագործող դոնդողե կոնֆետ մշակելու համար: Օգտագործելով Մինի ջելի բինի կոնցեպտը՝ ստեղծվել է «Jelly Belly jelly Bean»-ը։ Դեյվիդ Քլայնը վարձել է Herman Goelitz Candy Company-ին, որպես իր պայմանագրային արտադրող: Քլեյնը ստեղծել է «Jelly Belly» անունը՝ որպես հարգանքի տուրք բլյուզ երաժիշտ Լեդ Բելլիին և հանդես է եկել որպես արտադրանքի հայտնի կարմիր և դեղին ապրանքանիշի ձևավորման հեղինակ։ Դեյվիդ Քլեյնը վաճառել է առաջին «Jelly Belly» կոնֆետները 1976 թվականին Կալիֆոռնիայի Ալհամբրայում գտնվող Fosselman's պաղպաղակի սրահում: Առաջին համերը եղել են բալի, մանդարինի, կիտրոնի, կանաչ խնձորի, խաղողի, քաղցրահամ, արմատային գարեջրի և սերուցքային սոդայի համերով։ Դեյվիդ Քլեյնի գաղափարն է եղեկ «վաճառել դրանք որպես առանձին համային տեսականի՝ բազմազան փաթեթի փոխարեն...»։ 1980–ներկա Ընկերության արտադրանքի մշակող և գործարանի մենեջեր Մարինուս վան Դամը վերահսկել է Ջելի բելի մարմելադե հատիկների մշակումը: 1980-ականներին շատ համեր են մշակվել։ 1980 թվականին Քլեյնը վաճառել է «Jelly Belly» ապրանքանիշը։ «Դեյվիդ Քլեյնը Jelly Belly ապրանքանիշը վաճառել է Ռոուլենդին՝ 4,8 միլիոն դոլարով, որը վճարվել է ամսական մարումներով 20 տարվա ընթացքում, Քլեյնը այն բաժանել է գործընկերոջ հետ»։ «The Jelly Belly» ապրանքանիշը գրանցվել է 1982 թվականի օգոստոսի 3-ին։ «Mr. Jelly Belly» կերպարը մշակվել է 1983 թվականին։ Մինչ կերպարի զարգացումը Դեյվիդ Քլեյնն իրեն անվանել է«Միստր Ջելի բելի»։ 1981 թվականին հանրությունը տեղեկացել է այն մասին, որ Ռեյգանը սիրում է այդ մարմելադե կոնֆետները։ Ընկերությունը նրան կոնֆետ է մատակարարել նախագահության ողջ ընթացքում։ Նախագահ Ռոուլենդը գրել է՝ «Մենք ոգևորված էինք մամուլում հայտնված տեղեկություններից այն մասին, որ նախագահ Ռեյգանը մարմելադե կոնֆետից տարաներ է նվիրել այցելող բարձրաստիճան պաշտոնյաներին»։ Ռեյգանը այդ մարմելադե կոնֆետների հատիկներից ուղարկել է տիեզերք՝ ուղարկելով Space Shuttle Challenger-ով 1983 թվականին STS-7 առաքելության ժամանակ։ Այնուամենայնիվ դրանից հետո Ռեյգանը «հաստատել է M&M's-ը որպես Սպիտակ տան պաշտոնական քաղցրավենիք՝ իր պաշտոնավարման ութերորդ և վերջին տարվա ընթացքում»։ 2001 թվականին ընկերությունը վերանվանվել է «Jelly Belly Candy Company»։ 2022 թվականին ընկերությունը դատի է տվել Քլեյնին դաշնային դատարանում, որովհետև վերջինս կեղծ պնդումներ է ներկայացրել առ այն, որ ինքը ընկերության հիմնադիրն է։ 2023 թվականի հոկտեմբերին «The Ferrara Candy Company»-ն գնել է «Jelly Belly Candy Company»-ն՝ «CTH Invest»-ի միջոցով, որը «Ferrara»-ի առաջատար հոլդինգային ընկերությունն է եղել: Գործարքի ֆինանսական պայմանները չեն բացահայտվել։ Արտադրանք Ջելի կոնֆետներ Ընկերության ֆիրմային արտադրանքը՝« Jelly Belly jelly Bean» ունի ավելի քան 50 տեսակ՝ սկսած ավանդական համերից, ինչպիսիք են նարինջը, կիտրոնը, լայմը և բալը, մինչև ավելի էկզոտիկները, ինչպիսիք են դարչինը, նուռը, կապուչինոն, պոպկորնը և մանգոն։ Jelly Belly Candy Company-ն լիցենզավորված կերպով արտադրում է բազմաթիվ մասնագիտացված մարմելադե կոնֆետներ, ինչպիսիք են Տաբասկո սոուսը և այլ անսովոր համերով կոնֆետներ, ինչպիսիք են էգնոկի և թխկի օշարակով նրբաբլիթների համերը։ Մի քանի համեր, ինչպիսիք են լիչին և կանաչ թեյը վաճառվում են միայն ԱՄՆ-ից դուրս գտնվող շուկաներում։ Մի քանի համեր հիմնված են հանրաճանաչ ալկոհոլային խմիչքների վրա՝ սկսած 1977 թվականին արտադրված Մաի Տաից։ Տարիների ընթացքում նոր հավելումներ են եղել ելակի դայակիրի, մարգարիտա, մոխիտո և պինյա կոլադա համերով։ Գարեջրի համով կոնֆետները ոգեշնչվել են ցորենի գարեջրից և ներկայացվել են 2014 թվականին։ Բոլոր համերը լիովին զերծ են ալկոհոլից։ «Bertie Bott's Every Flavor Beans»-ը ոգեշնչվել է Հարրի Փոթերի գրքաշարից և ցուցադրել է հումորային սարսափելի համեր, ինչպիսիք են «սրտխառնոցի», «ականջի կեղտի», «սկունսի», «հոտած ձվի» և «ցեխի» համերը: Նմանատիպ արտադրանքը կոչվում է «BeanBoozled», որը նման է «նորմալ» համերին, բայց ունի այլ անվանում, դրանց օրինակներից են «Դեղձը» և «սրտխառնոցը»։ «Sport Beans»-ը մարմելադե հատիկներ են, որոնք նախատեսված են ֆիզիկական էներգիա ապահովելու և մարզական կատարողականությունը բարձրացնելու համար։ Դրանք պարունակում են ածխաջրեր, էլեկտրոլիտներ (նատրիումի և կալիումի տեսքով) և B1, B2, B3 և C վիտամիններ։ Այլ կոնֆետներ Ընկերությունը պատրաստել է ավելի քան 100 տարբեր հրուշակեղեն, այդ թվում՝ շոկոլադներ, քաղցրարմատ, ծամոն և քաղցր եգիպտացորեն։ Գրասենյակներ Ընկերությունը շահագործում է երեք արտադրական գործարան՝ Ֆեյրֆիլդում, Հյուսիսային Չիկագոյում և Ռայոնգում։ Չորրորդ հաստատությունը Pleasant Prairie-ն գտնվում է Վիսկոնսինում, որը բաշխման և էքսկուրսիոն կենտրոն է եղել, որը սակայն փակվել է 2020 թվականի օգոստոսի 3-ին։ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Պաշտոնական կայք Քենդիմեն: Դեյվիդ Քլեյնի պատմությունը ՅուԹյուբում Քենդիմեն: Դեյվիդ Քլեյնի պատմությունը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում