มหาวิทยาลัยวอชิงตัน

มหาวิทยาลัยวอชิงตัน (อังกฤษ: University of Washington) หรือรู้จักในชื่อ ยูดับ (UW) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสหรัฐ ตั้งอยู่ที่รัฐวอชิงตัน เป็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในบริเวณชายฝั่งตะวันตกของประเทศ มหาวิทยาลัยวอชิงตันมี 3 วิทยาเขต โดยวิทยาเขตที่ใหญ่ที่สุดอยู่ที่เมืองซีแอตเทิล และวิทยาเขตอื่นอยู่ที่เมืองทาโคมาและบอเทลล์ มหาวิทยาลัยก่อตั้งเมื่อ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861 มหาวิทยาลัยวอชิงตันมีชื่อเสียงอย่างมากในด้านการแพทย์และการพยาบาล และในด้านอื่น ๆ เช่นวิศวกรรมศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์ จากการจัดอันดับคุณภาพของมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 2019 มหาวิทยาลัยวอชิงตันอยู่ในอันดับที่ 14 ของโลกโดย ARWU อันดับที่ 26 ของโลกในการจัดอันดับของ Times Higher Education และอันดับที่ 28 ของโลกจาก Times World Reputation Rankings ในขณะเดียวกันการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกของ QS อยู่ในอันดับที่ 68 ของโลก มหาวิทยาลัยวอชิงตันมีศิษย์เก่าและคณาจารย์ที่มีชื่อเสียงมากมาย รวมถึงผู้ได้รับรางวัลโนเบล และรางวัลพูลิตเซอร์เป็นจำนวนมาก การรับเข้าศึกษา มหาวิทยาลัยวอชิงตัน ถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เลือกนักศึกษาที่ "เก่งที่สุด" ตามข้อมูลจาก ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต มหาวิทยาลัยได้รับการสมัครจากนักเรียนมากกว่า 60,000 ถึง 70,000 คนเพื่อเข้าศึกษาในปี ค.ศ. 2023 ในปีการศึกษา 2024 UW Seattle ถือเป็นมหาวิทยาลัยที่รับนักศึกษาน้อยที่สุด หากคิดเป็นเปอร์เซ็นต์จากมหาวิทยาลัยทั้งหมดในกลุ่มวอชิงตัน ซึ่งอัตราการรับเข้าศึกต่อของมหาวิทยาลัยวอชิงตัน วิทยาเขตซีแอตเทิลอยู่ที่ 42.5% อันหมายถึง หากนักเรียนที่สมัคร 100 คนจะถูกรับเข้าเรียนราว 43 คน ศิษย์เก่าและอาจารย์ที่มีชื่อเสียง รางวัลและเกียรติภูมิ ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลกได้แก่ บรูซ ลี (Bruce Lee) นักแสดงกำลังภายในเชื้อสายเอเชีย โรเบิร์ต อาร์มสตรองค์ (Robert Armstrong) นักแสดงชายชาวอเมริกัน แอนนา ฟาริส (Anna Faris) นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เคนนี จี (Kenny G) นักดนตรีและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน บิล เกตส์ ซีเนียร์ (Bill Gates Sr.) นักการเมืองและผู้ว่าการมณฑลคิงส์ บิดาของบิล เกตส์ผู้ก่อตั้งไมโครซอฟ พอล อาร์. อับรามสัน (นักรัฐศาสตร์) (Paul R. Abramson) นักรัฐศาสตร์และนักเขียนชาวอเมริกัน ชาวไทย พื้นที่มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยวอชิงตันมีศูนย์กลางบริหารอยู่ที่เมืองซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน และมีวิทยาเขตในภูมิภาคอีก 2 วิทยาเขต วิทยาเขตซีแอตเทิล มหาวิทยาลัยวอชิงตัน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1861 ประมาณหนึ่งทศวรรษหลังจากการก่อตั้งเมืองซีแอตเทิล เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดบนชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยวอชิงตัน ซีแอตเทิล เป็นวิทยาเขตหลักของเครือมหาวิทยาลัยวอชิงตัน ตั้งอยู่ในเมืองซีแอตเทิล ริมชายฝั่ง Union และ Portage Bays พร้อมทิวทัศน์ของเทือกเขาแคสเคด (Cascade Range) ทางทิศตะวันออกและเทือกเขาโอลิมปิก (Mount Olympic) ทางทิศตะวันตก พื้นที่นี้ครอบคลุมพื้นที่ 703 เอเคอร์ (2.84 ตารางกิโลเมตร) ล้อมรอบด้วย N.E. ถนน 45th ทางทิศเหนือ N.E. ถนนแปซิฟิกทางทิศใต้ Montlake Boulevard N.E. ทิศตะวันออก และ 15th Avenue N.E. อยู่ทางทิศตะวันตก จัตุรัสแดงเป็นหัวใจของวิทยาเขต ล้อมรอบด้วยอาคารสำคัญและงานศิลปะ เช่น หอสมุด Suzzallo, เสาโอเบลิสก์ และรูปปั้นของจอร์จ วอชิงตัน โดยมีฐานะเป็นศูนย์กลางสำหรับนักศึกษาและจัดกิจกรรมอันหลากหลายเป็นประจำทุกปี University Way หรือที่รู้จักกันในชื่อ "The Ave" ตั้งอยู่ใกล้ๆ และเป็นจุดสนใจของชีวิตนักศึกษาในมหาวิทยาลัย วิทยาเขตทาโคมา มหาวิทยาลัยวอชิงตัน วิทยาเขตทาโคมา เป็นมหาวิทยาลัยในเครือมหาวิทยาลัยวอชิงตัน วิทยาเขตทาโคมา เปิดการเรียนการสอนครั้งแรก ในปี ค.ศ.1990 เป็นมหาวิทยาลัยที่มีขนาด 46 เอเคอร์ตั้งอยู่บนเนินเขาทางตอนใต้ของตัวเมือง Tacoma มองเห็นท่าเรือ Tacoma และภูเขาเรเนียร์ (Mount Rainier) มหาวิทยาลัยวอชิงตัน วิทยาเขตทาโคมา ตั้งอยู่ในเขต Union Station อันเก่าแก่ โดยอาคารเรียนได้รับการบูรณะจากอาคารอิฐสมัยเก่าอายุนับศตวรรษซึ่งสร้างขึ้นในช่วงปลายยุควิคตอเรียน มหาวิทยาลัยได้รับรางวัลทางสถาปัตยกรรมดีเด่นจากการเปลี่ยนอาคารเหล่านี้ให้เป็นห้องเรียนสมัยใหม่ ทางด้านตะวันออกของวิทยาเขตตรงข้ามถนน Pacific Ave คือพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์รัฐวอชิงตัน พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งเมืองทาโคมา สถานี Union Station ที่ได้รับการบูรณะใหม่อย่างสวยงาม และพิพิธภัณฑ์เด็กแห่ง Tacoma ทางด้านเหนือของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งรัฐวอชิงตันคือสะพานกระจก Chihuly สะพานกระจก Chihuly เป็นทางเดินลอยฟ้าหรือสกายวอร์คที่ทอดข้ามรัฐหมายเลข 705 เชื่อมต่อไปยังพิพิธภัณฑ์เครื่องแก้ว วิทยาเขตบอเทลล์ มหาวิทยาลัยวอชิงตัน วิทยาเขตบอเทลล์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1989 หลังการได้รับการอนุมัติจากสภานิติบัญญัติแห่งรัฐวอชิงตัน มหาวิทยาลัยวอชิงตัน วิทยาเขตบอเทลล์ เป็นที่ตั้งของโครงการฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งบนชายฝั่งตะวันตก ครอบคลุมพื้นที่ 58 เอเคอร์ (23 เฮกแตร์) ก่อนที่จะมีการฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำ ที่ดินดังกล่าวเคยถูกใช้เป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์ ก่อนที่ North Creek นี้จะถูกยืดและจำกัดเพื่อขนส่งไม้จากพื้นที่ด้านบนของลุ่มน้ำไปยังโรงเลื่อยที่ตั้งอยู่รอบๆ ทะเลสาบวอชิงตัน โครงการฟื้นฟูระบบนิเวศที่ซับซ้อนสำหรับพื้นที่ชุ่มน้ำเริ่มขึ้นในปี 1997 พร้อมกับการก่อสร้างวิทยาเขตของมหาวิทยาลัย และพื้นที่ของ Cascadia College เป้าหมายของโครงการนี้คือการฟื้นฟูพื้นที่ภายในลุ่มน้ำในเมืองโดยรอบให้กลายเป็นระบบนิเวศที่ราบลุ่มที่ยั่งยืนและใช้งานได้เต็มรูปแบบ ในการจัดการและรับประกันความยั่งยืนที่กำลังจะเกิดขึ้น เราได้ให้รายละเอียดที่ดีแก่ทฤษฎีที่สำคัญของวิทยาศาสตร์ระบบนิเวศและการฟื้นฟูระบบนิเวศในการออกแบบและการใช้งานไซต์ อุทกวิทยาได้รับการฟื้นฟู คูระบายน้ำและคันกั้นน้ำถูกถมหรือรื้อออก มีการเพิ่มรูปแบบภูมิประเทศเล็กน้อยเพื่อส่งเสริมความหลากหลายด้านสิ่งแวดล้อมและชุมชนพืชหลายแห่ง ระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึง พ.ศ. 2545 มีการปลูกพืชมากกว่า 100,000 ต้น เจ็ดปีหลังจากการปลูกครั้งแรก โครงการฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำบรรลุวัตถุประสงค์ 10 ปี อ้างอิง แหล่งข้อมูลอื่น เว็บไซต์มหาวิทยาลัยวอชิงตัน สมาคมนักเรียนไทยในมหาวิทยาลัยวอชิงตัน