อาสนวิหารนักบุญเจมส์ (ซีแอตเติล)

อาสนวิหารนักบุญเจมส์ เป็น อาสนวิหาร ศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่ 804 Ninth Avenue ในย่าน First Hill ของ ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็น คริสตจักรหลัก ของ อัครสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล และเป็นที่ตั้งของ พระสังฆราช อัครมุขนายก ซึ่งปัจจุบันคือ พระสังฆราช พอล ดี. เอเตียน อาสนวิหารแห่งนี้ตั้งชื่อตาม นักบุญเจมส์มหาราช นักบุญองค์อุปถัมภ์ ของอัครสังฆมณฑล และเป็นโบสถ์แห่งที่สามในดินแดนที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่ออัครสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิลที่ใช้ชื่อนี้ ประวัติ ความต้องการสร้างอาสนวิหารในซีแอตเติลเกิดขึ้นในปี 1903 เมื่อ พระสังฆราช เอ็ดเวิร์ด โอดีอา บิชอปแห่งสังฆมณฑลแห่งเนสควาลี (ต่อมาสะกดว่า "Nisqually") ได้รับเลือกให้ย้ายจากสังฆมณฑลเอพิสโกพัลแห่ง แวนคูเวอร์ วอชิงตัน สังกัดคริสตจักรแห่งอังกฤษ ไปยังสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล สังกัดพระศาสนจักรโรมันคาทอลิก การก่อสร้างอาสนวิหารเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2448 อาสนวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2450 ในปี พ.ศ.2459 อาสนวิหารได้รับการบูรณะครั้งใหญ่อันเป็นผลมาจากการพังทลายของโดมใหญ่ การบูรณะครั้งใหญ่อื่นๆ เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2493 และ พ.ศ. 2537 อาสนวิหาร อาราม และสถานที่ถูกกำหนดให้เป็นสถานที่สำคัญของเมืองและเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของรัฐวอชิงตันในปี พ.ศ.2527 สังฆมณฑลเนสควาลีก่อตั้งขึ้นในแวนคูเวอร์ วอชิงตัน เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1850 โดยพระสันตปาปาปิอุสที่ 9 อาณาเขตของสังฆมณฑลใหม่ถูกแกะสลักจากสังฆมณฑลแห่ง Walla Walla เดิมซึ่งถูกทิ้งร้างและอาณาเขตปกครองจาก Oregon City หลังจากการสังหารหมู่ Whitman Augustin-Magloire Blanchet พระสังฆราชองค์แรกของสังฆมณฑลใหม่ได้อุทิศอาสนวิหารเพื่อเป็นเกียรติแก่ นักบุญเจมส์มหาราช เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1851 อาสนวิหารแห่งนี้เริ่มในปี 2446 การวางแผนเขียนแบบเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2447 และการก่อสร้างเริ่มขึ้นในต้นปี พ.ศ. 2448 การวางศิลามุมเอกของอาสนวิหารเกิดขึ้นในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ต่อหน้าคริสตชนมากกว่าห้าพันคน กล่าวกันว่าเป็นการชุมนุมทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในซีแอตเติลจนถึงเวลานั้น ในขณะที่อาสนวิหารกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โบสถ์เซนต์เอ็ดเวิร์ดซึ่งเป็นโครงสร้างชั่วคราวขนาดเล็กทำหน้าที่เป็นอาสนวิหารสำหรับบิชอป ได้รับการออกแบบโดยเจมส์ สตีเฟน สถาปนิกชาวซีแอตเติล และตั้งอยู่บนตึกมหาวิหาร ตรงหัวมุมถนนเทอร์รีและถนนโคลัมเบีย สังฆมณฑลแห่งเนสควาลี ได้รับการเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น สังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล (Diocese of Seattle) เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2450 และอาสนวิหารแห่งนี้ได้รับการอุทิศในวันที่ 22 ธันวาคมของปีนั้น จุดเด่นของอาสนวิหารคือวิหารพระนางมารีย์ ผู้ปฏิสนธินิรมล ที่ถูกสร้างขึ้นภายในอาสนวิหาร ถือเป็นองค์อุปถัมภ์ของรัฐวอชิงตัน ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 โดมใหญ่สูง 60 ฟุตซึ่งครอบอาสนวิหารได้พังทลายลงมาภายใต้น้ำหนักของหิมะที่ทับถมกันอย่างหนัก โดมไม่เคยสร้างใหม่ และเมื่ออาสนวิหารเปิดอีกครั้งในวันที่ 18 มีนาคม 1917 การตกแต่งภายในก็เปลี่ยนไปอย่างมาก การปรับปรุงครั้งใหญ่อีกครั้งเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2493 ซึ่งเป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีของสังฆมณฑล ในปี พ.ศ. 2527 สภาเทศบาลเมืองซีแอตเติลกำหนดให้อาสนวิหาร อาราม และพื้นที่เป็นสถานที่สำคัญของเมือง ในปี พ.ศ. 2537 อาสนวิหารได้รับการบูรณะและปรับปรุงครั้งใหญ่ครั้งล่าสุด ซึ่งพยายามรวมเอาการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากสภาวาติกันที่สอง ที่ปรึกษาด้านการออกแบบพิธีกรรมสำหรับการปรับปรุงใหม่คือคุณพ่อริชาร์ด เอส. วอสโก นักบวชแห่งสังฆมณฑลออลบานี ผู้ดูแลการออกแบบใหม่และการปรับปรุงโบสถ์และพระวิหารหลายแห่งทั่วประเทศ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้รวมถึงการย้ายแท่นบูชาจากตำแหน่งเดิมที่ด้านตะวันออกของอาสนวิหารไปยังทางข้ามที่ใจกลางอาคาร การปรับปรุงยังรวมถึงการติดตั้งกระจกตาและสกายไลท์เหนือแท่นบูชาใหม่ซึ่งโดมเคยอยู่ ส่วนหนึ่งของการบูรณะในปี 1994 อัฐิของนักบุญฟรานเซส ซาเวียร์ คาบรินีถูกผนึกไว้ใต้พระแท่นบูชาไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์แห่งพระเยซูคริสตเจ้า เคยตั้งไว้ภายในอาสนวิหาร อ้างอิง