Schneider Electric

Schneider Electric («Շնեյդեր Էլեկտրիկ»), Ֆրանսիական էներգետիկ կորպորացիա, որը սարքավորումների արտադրող է արդյունաբերական ձեռնարկությունների էներգետիկ ենթահամալիրների, քաղաքացիական և բնակելի շինարարական նախագծերի, ինչպես նաև տվյալների մշակման կենտրոնների համար։ Պատմություն «Շնեյդեր Էլեկտրիկ» ընկերությունը հիմնադրվել է 1836 թվականին Էժեն և Ադոլֆ Շնեյդեր եղբայրներից՝ «Կրյոզո» (Le Creusot) պողպատաձուլական և դարբնոցային ընկերության գնման միջոցով, որը 1782 թվականից ի վեր արդյունաբերական սարքավորումներ էր արտադրում Լե Կրյոզո քաղաքում։ Ընկերությունը ստացել է «Շնեյդեր եղբայրներ և ընկ.» (Schneider frères et Cie) անվանումը. եղբայրներն իրականացրել են արտադրամասերի արդիականացում՝ ներդնելով անգլիական մեքենաներ և մեքենայացնելով արտադրությունը։ Ադոլֆ Շնեյդերի մահից հետո ընկերությունը վերանվանվել է «Շնեյդեր և ընկ.» (Schneider et Cie)։ 1838 թվականին ընկրությունը թողարկել է առաջին ֆրանսիական շոգեքարշը։ Հիմնադրման պահից մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտը ընկերությունը հիմնականում զբաղվոել է սպառազինության արտադրությամբ՝ ինչպես Ֆրանսիայի բանակի, այնպես էլ արտահանման համար։ Մասնավորապես, նախքան Առաջին համաշխարհային պատերազմը Ռուսական կայսրության բազմաթիվ հրետանային զենքեր կա՛մ մշակվել և պատրաստվել էին «Schneider»-ի գործարաններում՝ Ռուսաստանի ռազմական գերատեսչության Գլխավոր հրետանային վարչության (ԳՀՎ) պատվերով, կա՛մ հայրենական ձեռնարկություններում՝ ֆիրմայի արտոնագրով (լիցենզիայով)։ 1897-1899 թվականներին ընկերությունը պայմանագիր է կնքել Պուտիլովյան գործարանի հետ՝ արագաձիգ հրետանու տեխնոլոգիաների փոխանցման վերաբերյալ, և հետագայում նրան էր փոխանցում իր զենքերի արտադրության արտոնագրերը։ 1929 թվականի դրությամբ «Կրեզո-Շնեյդեր»-ը Չեխոսլովակիայում վերահսկում էր «Շկոդա» (Škoda) ֆիրման։ 1939 թվականի դրությամբ «Schneider»-ի շահերի ոլորտը ներառում էր արդյունաբերական և էլեկտրատեխնիկական սարքավորումների արտադրությունը, նավաշինությունը, մետալուրգիան, օգտակար հանածոների արդյունահանումը, ինչպես նաև սեփական բանկը՝ «Union Européenne Industrielle et Financière»-ը։ 1942 թվականից մինչև 1960 թվականը խումբը գլխավորել է Շարլ Շնեյդերը՝ ընտանիքի վերջին ներկայացուցիչը ղեկավարության կազմում։ 1949 թվականին նրա կողմից իրականացվել է խմբի վերակազմավորում, ինչի արդյունքում ձևավորվել է երեք խոշոր դուստր կառույց էլեկտրատեխնիկայի, արդյունաբերական արտադրության և շինարարության ոլորտներում։ Թեև Ֆրանսիայի կառավարությունը մնում էր խմբի խոշորագույն հաճախորդը, մեկնարկել է արտահանման ծավալների ավելացումը և արտասահմանյան ձեռնարկությունների հիմնումը։ 1960-ական թվականներին մեկնարկել է գործընկերությունը բելգիական «Empain» արդյունաբերական խմբի հետ, որը հիմնադրվել էր 1881 թվականին Էդուարդ Էմպենի կողմից։ 1969 թվականին երկու խմբերը ստեղծել են «Empain-Schneider» ընդհանուր հոլդինգային ընկերությունը։ 1970 թվականին ձեռք է բերել «FAMH» պողպատաձուլական ընկերությունը, 1972 թվականին՝ «Spie Batignolles» շինարարական ընկերությունը, իսկ 1975 թվականին՝ արդյունաբերական անջատիչների արտադրող «Merlin Gerin» ընկերությունը։ 1976 թվականին հետ է գնվել «Westinghouse Electric»-ի բաժնեմասը «Framatome» համատեղ ձեռնարկությունում, որը ստեղծվել էր 1958 թվականին ատոմային էլեկտրակայանների կառուցման համար։ 1980 թվականին Էմպեն ընտանիքի հետ գործընկերությունը դադարեցվել է, և խումբը սկսել է կոչվել «Schneider S.A.»։ 1982 թվականին Ֆրանսուա Միտտերանի կառավարությունը ազգայնացրել է Ֆրանսիայի բոլոր խոշոր բանկերը, ներառյալ «Schneider S.A.» խմբի կազմում գտնվող բանկը։ 1981-1987 թվականների ընթացքում վաճառվել են մի շարք ակտիվներ, այդ թվում՝ պողպատաձուլական և նավաշինական ձեռնարկությունները. «Schneider»-ի համար հիմնական ուղղություններ են դարձել էլեկտրատեխնիկական սարքավորումները, շինարարությունը և արդյունաբերական ենթակառուցվածքները։ Կլխավոր դուստր ընկերություններն էին՝ «Spie Batignolles»-ը (հասույթի 55%-ը), «Merlin Gerin»-ը (31%-ը) և «Jeumont-Schneider Industries»-ը (14%-ը), ընդ որում՝ հասույթի ավելի քան 40%-ը ապահովում էին արտասահմանյան գործառնությունները։ 1980-ականների վերջին խումբը ձեռնամուխ է եղել այլ ընկերությունների ձեռք բերմանը. առաջինը 1988 թվականին դարձել է «Telemecanique»-ը, որին հաջորդել են ամերիկյան «Federal Power» (1990 թվական, էլեկտրաբաշխիչ սարքավորումներ) և «Square D Company» (1991 թվական, 2,23 միլիարդ դոլարով) ընկերությունների գնումները։ 1994 թվականին «Square D»-ն, «Merlin Gerin»-ը և «Telemecanique»-ը միավորվել են «Schneider Electric» ընկերության մեջ, որն էլ դարձել է «Schneider S.A.»-ի հիմնական դուստր կառույցը։ 1997 թվականին «Spie Batignolles»-ը վաճառվել է բրիտանական «AMEC» շինարարական ընկերությանը։ 2000-ական թվականների առանցքային իրադարձությունը հանդիսացել է հաշվողական տեխնիկայի համար անխափան սնուցման համակարգերի խոշորագույն արտադրողի՝ «American Power Conversion» ընկերության ձեռքբերումը. 6,1 միլիարդ դոլար արժողությամբ գործարքը կայացել է 2007 թվականին։ 2017 թվականին գնվել է բրիտանական «Aveva» ընկերության 60 տոկոս բաժնեմասը, իսկ 2023 թվականին այդ բաժնեմասը հասցվել է 100%-ի։ 2018 թվականին գնվել են հնդկական «Larsen & Toubro» ընկերության ակտիվների մի մասը՝ էլեկտրատեխնիկայի և արտադրության ավտոմատացման ոլորտում։ 2020 թվականին ձեռք է բերվել ծրագրային ապահովման գերմանական մշակող «RIB Software» ընկերությունը։ 2021 թվականի հունվարին «Corporate Knights» հետազոտական ընկերությունը հրապարակել է աշխարհի ամենասոցիալապես պատասխանատու ընկերությունների վարկանիշային աղյուսակի իր տարբերակը։ Այն գլխավորել է ֆրանսիական «Schneider Electric»-ը, որը մեկ տարի առաջ զբաղեցրել է 29-րդ տեղը։ Սեփականատերեր և կառավարում 2022 թվականի վերջին խոշորագույն բաժնետերերի թվում էին BlackRock-ը (7.3%), Sun Life Financial-ը (6.8%), աշխատակիցները (3.8%), իսկ գանձապետական բաժնետոմսերը կազմում էին 2.1%-ը։ Ժան-Պասկալ Տրիկուարը (Jean-Pascal Tricoire, ծնվել է 1963 թվականին) տնօրենների խորհրդի նախագահն է 2013 թվականից, իսկ 2006-ից մինչև 2023 թվականը՝ նաև գլխավոր գործադիր տնօրեն։ Պետեր Հերվեկը (Peter Herweck, ծնվել է 1966 թվականին) գլխավոր գործադիր տնօրենն է (CEO) 2023 թվականից, ընկերությունում է 2016 թվականից, իսկ մինչ այդ աշխատել է «Siemens»-ում։ Գործունեություն Կորպորացիայի կազմի մեջ են մտնում մի քանի կլանված ընկերությունների ակտիվներ, որոնցից խոշորագույններն են՝ «American Power Conversion»-ը, «Merlin Gerin»-ը, «Square D»-ն, «Telemecanique»-ը։ Մի շարք արտադրանքների գծերի համար պահպանվել են սկզբնական ապրանքանիշերը (օրինակ՝ «APC by Schneider Electric», «Square D by Schneider Electric»)։ 2023 թվականի հասույթը կազմել է 35,9 միլիարդ եվրո, դրա բաշխումն ըստ տարածաշրջանների՝ Հյուսիսային Ամերիկա - 34%, Ասիա-խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջան - 28%, Արևմտյան Եվրոպա - 25% (որից Ֆրանսիան-6%), այլ տարածաշրջաններ - 13%: Բաժանմունքները 2023 թվականի դրությամբ․ Էներգետիկա․ շենքերի, տվյալների մշակման կենտրոնների (դատա-կենտրոնների), արդյունաբերական ձեռնարկությունների և ենթակառուցվածքային օբյեկտների համար էներգետիկ սարքավորումների արտադրություն, հասույթի 79%-ը, Արտադրության ավտոմատացում․ արտադրության ավտոմատացման սարքավորումների արտադրություն, հասույթի 21%-ը։ Schneider Electric-ը Ռուսաստանում Ռուսաստանում իրավաբանական անձը «Շնայդեր Էլեկտրիկ» բաժնետիրական ընկերությունն է, որը կառավարում է երեք գործարան՝ «ԷլեկտրաՄոնոբլոկ» (ՍԵԶԵՄ) (Սանկտ Պետերբուրգ) և «Պոտենցիալ» ՓԲԸ (Կոզմոդեմյանսկ), «Էլեկտրաշիֆ» ընկերությունների խումբ - TM Սամարա։ Ռուսաստանում ընկերության առաջին նախագիծն իրականացվել է 1974 թվականին Կույբիշևի նավթավերամշակման գործարանում։ 1980-ական թվականներին ֆիրման էլեկտրատեխնիկական սարքավորումներ էր մատակարարում «Ուրենգոյ - Պոմարի - Ուժգորոդ» մայրուղային արտահանման գազատարի ճնշակային (կոմպրեսորային) կայանների համար։ 2008 թվականից Կազանում գործում էր Schneider Electric գործարանը։ Ձեռնարկությունում աշխատում էր երկու գիծ. մեկը՝ SM6 սերիայի օդային մեկուսացմամբ և էլեգազային ստացիոնար կամ դուրսբերովի կոմուտացիոն ապարատներով մետաղական կորպուսներում բարձր լարման մոդուլային բջիջների հավաքման, մյուսը՝ բարձր լարման Premset բջիջների նոր շարքի հավաքման համար։ 2015 թվականին «Schneider Electric» ընկերությունը էլեկտրատեխնիկական սարքավորումների արտադրությունը Կազանից տեղափոխել է Եկատերինբուրգ։ 2017 թվականի կեսերին Եկատերինբուրգի «Շնեյդեր էլեկտրիկ Ուրալ» գործարանը դադարեցրել է իր աշխատանքը։ 2010 թվականին Լենինգրադի մարզի Գատչինայի շրջանի Կոմունար քաղաքում բացվել է «Schneider Electric»-ի գործարանը՝ RM6 սերիայի էլեգազային մեկուսացմամբ կոմպակտ բաշխիչ սարքերի արտադրության համար։ 2010 թվականին կորպորացիան ձեռք է բերել Սամարայի «Էլեկտրոշչիտ» գործարանի բաժնետոմսերի 50%-ը, իսկ 2013 թվականի մարտին ձեռնարկության կապիտալում իր բաժնեմասը հասցրել է 100%-ի։ Նույն՝ 2010 թվականին ընկերությունը փակել է Օրենբուրգի մարզում գտնվող և նախկինում իրեն պատկանող «Ուրալէլեկտրոկոնտակտոր» գործարանը և այն վաճառել է «Ուրալսկայա էլեկտրոտեխնիկա» ընկերությանը։ 2014 թվականի հունվարին կորպորացիան ավարտել է «Ալստոմ Գրիդ» ՓԲԸ-ի Եկատերինբուրգի մասնաճյուղի գործարանի ակտիվների, ներառյալ անշարժ գույքի և արտադրական սարքավորումների ձեռքբերման գործարքը՝ այն վերակազմավորելով «Շնեյդեր Էլեկտրիկ Ուրալ» գործարանի, որտեղ թողարկվում է ցածր և միջին լարման էլեկտրաէներգիայի բաշխման համար նախատեսված էլեկտրատեխնիկական սարքավորումներ։ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Պաշտոնական կայքը Ռուսաստանում