Charlotte Douglas Internasionale Lughawe

Charlotte Douglas Internasionale Lughawe (IATA: CLT, ICAO: KCLT, FAA LID: CLT ), tipies na verwys as Charlotte Douglas, Douglas Lughawe, of bloot CLT , is 'n internasionale lughawe in Charlotte, Noord-Carolina, Verenigde State, wat ongeveer tien kilometer wes van die stad se sentrale sakekern geleë is. Charlotte Douglas is die primêre lughawe vir kommersiële en militêre gebruik in die Charlotte-metropolitaanse gebied. Die lughawe, wat deur die stad Charlotte se lugvaartafdeling bedryf word, beslaan 2 249 ha grond. In 2019 was Charlotte Douglas die 11de besigste lughawe in die Verenigde State wat passasiersverkeer betref, nadat dit meer as 50 miljoen passasiers hanteer het, en die vyfde besigste in terme van vliegtuigbedrywighede, en wêreldwyd die sesde plek beklee. In 2021 het CLT gegroei tot die sesde besigste lughawe in die Verenigde State. Charlotte Douglas is 'n vestingsentrum vir American Airlines, wat die meerderheid van die lughawe se vlugte bedryf. Die lughawe het vier aanloopbane en een passasiersterminaal met 115 hekke oor vyf gange. Die lughawe, 'n kommersiële-siviel-militêre fasiliteit, is die tuiste van die Charlotte Air National Guard-basis en sy gasheereenheid, die 145th Airlift Wing van die North Carolina Air National Guard. Geskiedenis Vroeë jare Die stad het Works Progress Administration- befondsing ontvang om Charlotte se eerste munisipale lughawe te vestig; die lughawe was destyds die grootste enkele WPA-projek in die Verenigde State, met 'n terminaal, loods, bakentoring en drie aanloopbane. In 1936 het Charlotte Munisipale Lughawe geopen, wat deur die Stad Charlotte bedryf word; Eastern Air Lines het in 1937 geskeduleerde passasiersdiens begin. Die oorspronklike passasiersterminaal bestaan steeds en word deur verskeie lugvaartverwante organisasies vir kantore en opleidingslokale gebruik. Die United States Army Air Forces het beheer oor die lughawe geneem en die Charlotte-lugbasis vroeg in 1941 gestig, wat kort na die aanval op Pearl Harbor herdoop is na Morris Field. Die Amerikaanse weermag het meer as $5 miljoen in lugveldverbeterings belê teen die tyd dat die fasiliteit in 1946 aan die stad Charlotte terugbesorg is. Die vliegveld is deur die Derde Lugmag vir antiduikbootpatrollies en opleiding gebruik. 1950 tot middel 1960's en straalvliegtuie In 1954 is 'n 6 500 m² passasiersterminaal geopen en die lughawe is herdoop na Douglas Munisipale Lughawe ter ere van die voormalige Charlotte-burgemeester Ben Elbert Douglas Sr., wat 20 jaar tevore toesig gehou het oor die lughawe se opening. Die terminaal het twee verdiepings gehad; passasiersbedrywighede was tot die grondvloer beperk. Kaartjie- en bagasie-afhaal was aan elke kant van 'n oop ruimte wat die gebou noord na suid gehalveer het, en 'n mezzanine-restaurant en lugdienskantore het op hierdie oop ruimte uitgekyk. Delta Air Lines het geskeduleerde passasiersdiens in 1956 begin. Geskeduleerde straalvlugte (Eastern Air Lines Boeing 720's) het vroeg in 1962 begin. Eastern het die westelike pier gebruik, Piedmont en Delta die middelste pier, en United en Southern het die oostelike pier gebruik. Laat 1960's tot 1978: voor deregulering Die fasiliteit is met 'n groot opknappingsprojek uitgebrei in die laat 1960's. Eastern het 'n eenheidterminaal in 1967 geopen wat die ou westelike pier vervang het. Hierdie nuwe fasiliteit het agt toegewyde hekke vir Eastern gehad, elk met sy eie vertreksitkamer, peuselkroeg en aparte bagasie-optelruimte. Eastern passasiers het voortgegaan om by die hoofterminaal aan te meld. In 1969 is 'n nuwe toegeboude gang parallel met die middelste pier gebou. Toe dit voltooi is, het Piedmont, Eastern en Delta ingetrek en die ou middelste pier is gesloop. Die nuwe gang het aparte vertreksitkamers, toilette en 'n vergrote bagasie-afhaalarea gehad. United se vlugte het voortgegaan om die oostelike pier te gebruik. Eastern het in 1973 nog twee hekke aan die einde van sy westelike gang bygevoeg. In April 1975 het die lughawe 97 weeksdagvertrekke na 32 bestemmings met sewe lugrederye ondersteun. 1978 tot 1989: dit word 'n spilpunt Na die deregulering van lugrederye het passasiersgetalle by die terminaal tussen 1978 en 1980 byna verdubbel, met 'n nuwe 3 000 m parallelle aanloopbaan en beheertoring wat in 1979 geopen is. Die lughawe se meesterplan het 'n nuwe terminaal oorkant die aanloopbaan van die bestaande terrein vereis, met grond wat in 1979 gebreek is. Destyds het die lughawe net twee gange gehad: een wat uitsluitlik deur Eastern gebruik is, en een wat deur ander lugrederye gebruik is, insluitend United, Delta, Piedmont, en verskeie pendellugrederye. 1990 tot 2013: die invloed van US Airways In 1990 is 'n nuwe 7 400 m² internasionale pendelbaan (Concourse D) geopen, en in 1991 het verdere uitbreiding van die sentrale terminaalgebou voortgegaan, wat weerspieël is van USAir se oorheersende teenwoordigheid by die lughawe. 'n Monumentale bronsbeeld van koningin Charlotte van Mecklenburg-Strelitz (die naamgenoot van die stad), geskep deur Raymond Kaskey, is voor die hoofterminaal opgerig. In 1990 het Lufthansa met Boeing 747-diens uit Duitsland begin; hierdie diens is kort daarna gestaak. In 1994 het British Airways diens na Londen begin via 'n "globale alliansie" met USAir. Dit is later gestaak, aangesien British Airways die Oneworld Alliance gevorm het en USAir deel geword het van die Star Alliance (hoewel USAir later by Oneworld aangesluit het voordat dit met American saamgesmelt het). Lufthansa het in 2003 weer diens na Charlotte begin en bedryf nou vlugte tussen Charlotte en München, deur hul Airbus A350-900- vloot te gebruik. Voor 31 Maart 2019 het Lufthansa hul Airbus A340-600- en Airbus A330-300- vliegtuie op die roete gevlieg. Vanaf 4 Julie 2023, en vir die afsienbare toekoms, het Lufthansa hul toerusting op die München-Charlotte-roete oorskakel en omgekeerd na die Airbus A340-600 vanaf die Airbus A350-900. In 1999 is planne aangekondig vir die bou van 'n streekdraerhal (die huidige Concourse E) en vir die uitbreiding van Concourse A en D. Hierdie uitbreiding is ontwerp deur The Wilson Group en LS3P Associates Ltd. In 2002 is die nuwe 32-hek Concourse E geopen. Die lugredery het sy Concourse D US Airways Club- ligging in 2002 gesluit. In 2003 is die hoofkaartjiesaal na die ooste uitgebrei, wat 13 bykomende kaartjietoonbanke en 'n nuwe veiligheidskontrolepunt voorsien het; Concours D is uitgebrei met 'n addisionele nege hekke. Na die verkryging van US Airways in 2005 deur America West Airlines in 'n omgekeerde oorname, het Charlotte die primêre binnelandse spilpunt vir die lugredery gebly. Die meerderheid van US Airways se internasionale roetes het by die lugredery se tweede grootste spilpunt, Philadelphia, gebly. Tussen 2007 en 2015 het die lughawe $1,5 miljard se konstruksieprojekte voltooi, waarvan 'n deel later bekend geword het as die "CLT 2015"-plan. Hierdie projekte het 'n nuwe lughawe-ingangpad, nuwe uurlikse parkeerdekke met 'n gesentraliseerde huurmotorfasiliteit, 'n streekintermodale vragfasiliteit, 'n uitbreiding van die oostekant-terminaalvoorportaal, nuwe ingeboekte bagasie-hanteringstelsels en addisionele ruimte vir konsessies en winkels ingesluit. Konstruksie van die lughawe se vierde aanloopbaan het in die lente van 2007 begin. Op 2 700 m lank, laat die nuwe "derde parallel" drie onafhanklike benaderings toe vir aankomelinge, selfs uit die suide, wat moontlik die kapasiteit met 33 persent verhoog. Die nuwe aanloopbaan lê wes van die drie bestaande aanloopbane. Die bou van die vierde aanloopbaan het vereis dat dele van Wallace Neelweg (wat die westelike grens van die lughawe was) verskuif word na 'n belyning verder wes. Bouwerk het in twee fases plaasgevind. Die eerste fase, wat in Maart 2007 begin het, het gradering en dreinering ingesluit. Die tweede fase het die plaveisel en beligting van die aanloopbaan ingesluit. In Augustus 2009 het spanne die laaste gedeelte geplavei. Met die samesmelting van US Airways en American Airlines in 2013 het Charlotte die tweede grootste spilpunt vir die saamgesmelte lugredery geword, naas Dallas/Fort Worth. 2013 – hede: groei na samesmelting en Destination CLT In 2015 het lughawe-amptenare die voltooiing van die "CLT 2015"-plan formeel aangekondig en die bou van die nuwe Destination CLT-lughawe-ontwikkelingsplan afgeskop. Dit verteenwoordig 'n totale belegging van VS$2,5 miljard in die toekomstige groei van die lughawe. Wandelgang A Noord, 'n uitbreiding van nege hekke vir Wandelgang A, is in die somer van 2018 voltooi. Air Canada, JetBlue, United, Southwest, Frontier en Spirit het hul bedrywighede daarna na Concourse A North verskuif. 'n Digitale kunswerk getiteld "Interconnected," deur Refik Anadol, word prominent op drie massiewe vertoonskerms in Concourse A North vertoon. Die kunswerk put uit die lughawe se datanetwerk van vliegtuigbewegings en verander die data in 'n volgehoue veranderende visuele kunswerk. Die belangrikste skerm van 42 m-lank is een van die grootste digitale kunswerke van sy soort in die wêreld. Aan die einde van 2019 is die nuwe terminaalmotorweg geopen. Die nuwe pad het sestien bane oor twee vlakke, met vertrekverkeer wat die verhoogde vlak gebruik en aankomsverkeer wat die grondvlak gebruik. Die agt bane op elke vlak is verdeel in vyf buitenste bane vir persoonlike voertuie, en drie binnebane vir kommersiële en lughawevoertuie. Sommige komponente van die projek, naamlik die lugbrug vanaf die uurlikse parkeerdek en huurmotorfasiliteit, die glasafdak oor die pad, en sommige bane op die vertrekvlak moes nog voltooi word voor die terminaal-voorportaalprojek afgehandel sou wees. In November 2019 is die Oosterminaal se uitbreiding geopen. Die bykomende 4 700 m² verskaf hoofsaaklik passasiersgeriefsruimte, oor drie vlakke. Die hoofvlak van die uitbreiding is "The Plaza", 'n voedselhof. Die Plaza se artistieke middelpunt is 'n hangende kunswerk getiteld "Loops" deur Christian Moeller. "Loops" het deel van die projek geword deur 'n vennootskap tussen die lughawe en die Charlotte-Mecklenburg Kuns- en Wetenskapraad. Die boonste vlak van die Oosterminaal se uitbreiding sluit 'n Centurion Lounge in. Destination CLT sluit 'n terminaalopknappingsprojek van VS$90 miljoen van Wandelgange A, B, C, D en die Atrium in. Aspekte van die opknappings sluit in die vervanging van die matte met terrazzo, opgegradeerde beligting, opgeknapte badkamers en nuwe sitplekke met selfoonlaaisokke by elke sitplek. Die Concours B-opknappings is in 2019 afgehandel. Met die voltooiing van die terminaalmotorweg- en randsteenkonstruksie, het werk aan die terminaal-voorportaal se opknapping en uitbreiding begin. Die projek van $600 miljoen sal na verwagting teen 2025 voltooi wees. Die projek sal bestaande veiligheidskontrolepunte A, B, C, D en E in drie groter en doeltreffender kontrolepunte konsolideer. Die bagasie-afhaal- en kaartjieareas sal heeltemal verwyder en opgeknap word. Raymond Kaskey se "Queen Charlotte"-standbeeld sal na 'n prominente posisie binne die nuwe "Queen's Court"-area in die uitgebreide voorportaal geskuif word. Nadat die opknapping en uitbreiding van die voorportaal voltooi is, sal 'n 13 600 m² glasafdak oor die pad gebou word en voetganger-lugbrûe en tonnels sal gebou word wat die terminaal verbind met die uurlikse parkeer-/huurmotorfasiliteitkompleks. Toekoms Beplanning is tans aan die gang vir die bou van 'n vierde parallelle aanloopbaan tussen bestaande aanloopbane 18R/36L en 18C/36C. Die aanloopbaan, wat na verwagting VS$1 miljard sal kos, sal na verwagting 3 000 m (10 000 voet) lank wees. Die sooispit was in Junie 2023 en konstruksie behoort teen 2027 voltooi te wees. Toekomstige terminaaluitbreidings wat onder die Destination CLT-sambreel ingesluit is, sluit in Fase II van die Wandelgang A-uitbreiding, Fase VIII van die Wandelgang E-uitbreiding, en uitbreidings aan Wandelgang B en C. Hierdie uitbreidings sal na verwagting ongeveer $1,1 miljard kos en sal na verwagting eers in 2026 voltooi wees. Daar word verwag dat 8-10 hekke by wandelgang B gevoeg sal word, 10-12 hekke aan Wandelgang C, en 10 hekke in die uitbreiding van Wandelgang A verder noord. Fase VIII van die Wandelgang E-uitbreiding sal 3200 m² van houarea byvoeg aan die gang. Hierdie fase van die uitbreiding akkommodeer hekke wat reeds in werking is; passasiers moet egter onder tydelike afdakke loop om toegang te verkry tot die vliegtuie wat by hierdie hekke geparkeer is. Nuwe beheertoring Afsonderlik van die Destination CLT-projekte, het die FAA 'n nuwe 112 m beheertoring suid van die CLT-passasierterminaal opgerig, om die 46 m-bestaande toring noord van die terminaal te vervang. Ná voltooiing, is die toring die tweede hoogste lugverkeerbeheertoring in die Verenigde State en die negende hoogste ter wêreld. Die nuwe toring funsioneer reeds en is in gebruik. Statistiek Lugdiens-markaandeel Jaarlikse verkeer Verwysings