کنیسه خیابان الدریج

کنیسه خیابان الدریج (انگلیسی: Eldridge Street Synagogue) یک کنیسه و یادمان شاخص تاریخی ملی در محلهٔ چایناتاون، منهتن، نیویورک است. این کنیسه در ۱۸۸۷ ساخته شده و اولین کنیسه‌ای است که به وسیلهٔ یهودیان اشکنازی در ایالات متحده آمریکا ساخته شده‌است. این جماعت که رسماً با نام کاهال آدات جشورون (به همراه انش لوبز) شناخته می‌شوند، هنوز هم مالک کنیسه هستند و در قرن بیست و یکم نیز مراسم هفتگی خود را در آنجا برگزار می‌کنند. موزه خیابان الدریج که در سال ۱۹۸۶ به عنوان پروژه خیابان الدریج تأسیس شد، نیز کنیسه را تحت اجاره بلندمدت خود دارد. این ساختمان یک بنای تاریخی ملی و یک بنای تاریخی تعیین‌شده توسط شهر نیویورک است. این جماعت در سال ۱۸۵۲ با نام بث همدراش تأسیس شد و اعضایی از سراسر اروپای شرقی در آن شرکت داشتند. این جماعت چندین بار نقل مکان کرد و پس از ادغام با هولکه یوشر ویزانر در سال ۱۸۸۶، به کاهال آدات جشورون تغییر نام داد. کاهال آدات جشورون در سال ۱۸۸۶ مکانی برای ساخت کنیسه جدید در خیابان الدریج به دست آورد و ساختمان در ۴ سپتامبر ۱۸۸۷ افتتاح شد. اوج عضویت این جماعت بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۵ با ۸۰۰ عضو بود و این جماعت در سال ۱۹۰۹ با اَنشه لوبز ادغام شد. پس از دهه ۱۹۲۰، با جابجایی اعضای جماعت و محدود شدن مهاجرت جدید توسط قانون مهاجرت ۱۹۲۴، تعداد اعضا به طور قابل توجهی کاهش یافت. محراب اصلی در سال ۱۹۵۴ به طور کامل بسته شد و اعضای باقی مانده در زیرزمین ملاقات می‌کردند. فعالان حفاظت از بناهای تاریخی در دهه ۱۹۷۰ تلاش برای نجات این بنا را آغاز کردند و در اوایل دهه ۱۹۸۰ آن را تثبیت کردند. پروژه خیابان الدریج برای بازسازی کنیسه پول جمع‌آوری کرد که در سال ۲۰۰۷ به پایان رسید. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Eldridge Street Synagogue». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹. پیوند به بیرون