Луісьвіл

Луісьвіл (па-ангельску: Louisville) — места штату Кентукі, ЗША. Гэта самы густанаселены горад у штаце, а таксама шосты паводле колькасьці насельніцтва горад на паўднёвым усходзе і 27-ы паводле колькасьці насельніцтва ў краіне. З улікам таго, што да места шчыльна прылягае акруга Джэфэрсан, горадам кіруе аб’яднаны ўрад. Места было названае ў гонар караля Францыі Людовіка XVI, а заснавае было ў 1778 годзе Джорджам Роджэрзам Кларкам, што робіць яго адным з найстарэйшых гарадоў на захад ад Апалачаў. Луісьвіл быў злучаны чыгункай з Нэшвілам, а гэтае спалучэньне даўжынёю 9700 км пераразае 13 штатаў. У Міжнародным аэрапорце Луісьвіла імя Мугамэда Алі месьціцца сусьветны хаб кампаніі UPS. Гісторыя Гісторыя Луісьвіла налічвае сотні гадоў і на яе паўплывала геаграфія мясцовасьці і блізкасьць да вадаспадаў ракі Агаё. Паколькі гэтыя вадаспады стваралі перашкоду для рачнога руху, у гэтым месьце паўсталі некалькі паселішчаў, дзе рабілася перавальваньне грузаў. Першае эўрапейскае паселішча ў ваколіцах сучаснага Луісьвіла было заснавана на Кукурузнай высьпе ў 1778 годзе палкоўнікам Джорджам Роджэрзам Кларкам, якога ўважаюць за заснавальніка Луісьвіла. Некалькі славутасьцяў у гэтым раёне названыя ў ягоны гонар. Праз два гады, то бок у 1780 годзе, Генэральная асамблея Вірджыніі зацьвердзіла статут гораду Луісьвіл. Ён быў названы ў гонар караля Францыі Людовіка XVI, чые жаўнеры тады дапамагалі амэрыканцам у вайне за незалежнасьць. Першыя жыхары жылі ў фортах, каб абараніць сябе ад набегаў мясцовага карэннага насельніцтва. У 1803 годзе дасьледнікі Мэрыўэзэр Льюіс і Ўільям Кларк арганізавалі экспэдыцыю па Амэрыцы ў горадзе Кларксьвіл штату Індыяна ля сучасных вадаспадаў Агаё. Да 1828 году насельніцтва места ўзрасло да 7 тысяч чалавек. Зь цягам часу тут узмацнялася этнічная напружанасьць, а 6 жніўня 1855 году адбыліся падзеі, вядомыя як «Крывавы панядзелак», калі натоўпы пратэстантаў напалі на нямецкія і ірляндзкія каталіцкія кварталы ў дзень выбараў, у выніку чаго 22 чалавекі загінулі і была ўчыненая значная шкода маёмасьці. У час грамадзянскай вайны Луісьвіл быў цытадэльлю войскаў Поўначы, якія ўтрымлівалі Кентукі ў складзе ЗША. Да канца вайны сам горад Луісьвіл ня быў атакаваны, але сутычкі і бітвы адбываліся ў навакольлях. 27 сакавіка 1890 году места моцна пацярпела ў выніку тарнада, якое апанавала сярэднюю даліну Місысыпі. У 1920-я гады горад заквітнеў. У 1929 годзе ў месьце было завершанае будаўніцтва шлюза і дамбы на вадаспадах Агаё, а ўлады гораду нараклі паселішча «месцам, дзе сустракаюцца паўночнае прадпрымальніцтва і паўднёвая гасьціннасьць». Паміж прамысловым бумам і Вялікай дэпрэсіяй колькасьць жыхароў павялічылася на 15 тысяч чалавек, а блізу 3% зь іх былі афраамэрыканцамі, большасьць зь якіх уцякалі ад галечы зь сельскай мясцовасьці. Луісьвіл быў цэнтрам фабрычнай вайсковай вытворчасьці падчас Другой сусьветнай вайны, але агулам у час з 1940-х па 1950-я гады прыйшоў у заняпад. Падобна да многіх іншых старых амэрыканскіх гарадоў, у Луісьвіле ў 1960-х і 1970-х гадах пачаўся пераезд людзей і прадпрыемстваў у прадмесьці. Прадстаўнікі сярэдняй клясы выкарыстоўвалі пабудаваныя аўтамагістралі і міжштатныя шашы дзеля паездак на працу, перасяляючыся ў больш аддаленае, але новае жыльлё. З 1980-х гадоў пачалося адраджэньне цэнтральных раёнаў, якія набывалі папулярнасьць сярод маладых спэцыялістаў і студэнтаў каледжаў. З канца 1990-х гадоў у цэнтры места назіраецца значны рост жылой і турыстычнай нерухомасьці. Крыніцы Вонкавыя спасылкі Афіцыйны сайт.