ایستگاه اوهیر

ایستگاه اوهیر (انگلیسی: O'Hare station) یک ایستگاه از سیستم ریلی «ال» شیکاگو است که در فرودگاه بین‌المللی اوهیر شیکاگو، در ۲۷ کیلومتری شمال غربی منطقه لوپ واقع شده است. این ایستگاه به عنوان پایانه شمال غربی خط آبی سازمان حمل‌ونقل شیکاگو، یک ایستگاه زیرزمینی با دو سکوی جزیره‌ای است که به سه ریل سرویس‌دهی می‌کنند و در زیر پارکینگ طبقاتی ترمینال‌های ۱، ۲ و ۳ قرار گرفته است. برنامه‌ریزی قطارها به این صورت است که در ساعات اوج شلوغی، هر ۲ تا ۷ دقیقه یک‌بار از اوهیر حرکت می‌کنند و طی کردن مسیر تا لوپ حدود ۴۰ دقیقه زمان می‌برد. این ایستگاه، غربی‌ترین ایستگاه سیستم «ال» شیکاگو است. همچنین این ایستگاه تنها ایستگاهی است که مختصاتی در سیستم شبکه‌ای شیکاگو ندارد، تنها پایانه زیرزمینی است، و تنها پایانه‌ای است که به طور مستقیم به هیچ‌کدام از اتوبوس‌های سی‌تی‌ای یا پِیس متصل نمی‌شود. این ایستگاه به مسافران و کارکنان فرودگاه خدمت‌رسانی می‌کند و پیاده‌روی به آن، فراتر از ترمینال‌های ۱، ۲ و ۳ فرودگاه امکان‌پذیر نیست. این ایستگاه همچنین یکی از سه پایانه‌ای است (دو پایانه دیگر دمپستر-اسکوکی در خط زرد و کاتج گروو در خط سبز هستند) که محوطه دپوی قطار اختصاصی به آن واگذار نشده است؛ در عوض، محوطه دپو در رُزمونت، یعنی یک ایستگاه جلوتر به سمت شرق قرار دارد. تاریخچه ایستگاه اوهیر در ۳ سپتامبر ۱۹۸۴، به عنوان پایانه پسوند مسیر غرب-شمال‌غربی از پایانه سابق خود در ریور رود افتتاح شد. این ایستگاه بر اساس طرحی از شرکت معماری مورفی/یان ساخته شده است. معرفی نرخ کرایه ویژه در ۲۸ سال اول فعالیت ایستگاه اوهیر، مسافران همان کرایه‌ای را برای ورود پرداخت می‌کردند که در هر ایستگاه دیگر «ال» می‌پرداختند. کرایه ویژه در سال ۲۰۱۳ بر مسافران اوهیر اعمال شد؛ ابتدا (در ژانویه ۲۰۱۳)، تنها مسافرانی که بلیط‌های تک‌سفره خریداری می‌کردند مجبور به پرداخت این هزینه اضافی بودند؛ تا ژوئیه همان سال، این هزینه اضافی بر بیشتر مسافران دیگر (کسانی که از ونترّا یا ونترّا کارت پلاس استفاده می‌کردند) نیز اعمال شد. کارکنانی که در فرودگاه اوهیر کار می‌کنند از این هزینه اضافی معاف هستند. اوهیر تنها ایستگاه در سیستم «ال» است که چنین هزینه اضافی دارد. ایستگاه دیگر این سیستم که به یک فرودگاه خدمت‌رسانی می‌کند، یعنی فرودگاه بین‌المللی میدوی شیکاگو، چنین هزینه اضافی ندارد، چرا که آن ایستگاه همچنین یک مرکز بزرگ جابه‌جایی اتوبوس محلی است و پیاده‌روی به آن از محله‌های اطراف امکان‌پذیر است. حادثه در ۲۴ مارس ۲۰۱۴، قطاری که روی ریل وسط به ایستگاه نزدیک می‌شد با ضربه‌گیر برخورد کرد، سپس از ریل خارج شد و با پله‌های برقی تصادف کرد که منجر به مجروح شدن ۳۲ نفر شد. این ایستگاه در ۳۰ مارس ۲۰۱۴، در ساعت ۲:۰۰ بعد از ظهر بازگشایی شد. منابع