شمع شیکاگو ۴ (راکتور آزمایشی ۱)

شمع شیکاگو ۴ (راکتور آزمایشی) (به انگلیسی: Experimental Breeder Reactor I)، یک راکتور تحقیقاتی غیرفعال شده و تاریخی ایالات متحده واقع در بیابان آیداهو در حدود ۲۹ کیلومتری جنوب شرقی آرکو است. شمع شیکاگو ۴ اولین رآکتور تولیدکننده برق جهان بود. ساعت ۱:۵۰ بعد از ظهر در ۲۰ دسامبر ۱۹۵۱، هنگامی که برق کافی برای روشن کردن چهار لامپ ۲۰۰ واتی را تولید کرد، به اولین نیروگاه‌های هسته ای تولیدکننده برق در جهان تبدیل شد. متعاقباً EBR-I برق کافی برای تأمین انرژی ساختمان خود را تولید کرد و تا سال ۱۹۶۴ همچنان مورد استفاده قرار گرفت و در این سال از رده خارج شد. امروز تبدیل به موزه شده است این موزه از اواخر ماه مه تا اوایل سپتامبر برای بازدیدکنندگان باز است. EBR-I در سال ۱۹۶۴ توسط شرکت آرگون غیرفعال شد و با رآکتور جدیدی به نام Experimental Breeder Reactor II جایگزین شد. تاریخچه این پروژه بخشی از ایستگاه ملی آزمایش رآکتور (که از سال ۲۰۰۵ آزمایشگاه ملی آیداهو) بود، ساخت EBR-I در اواخر سال ۱۹۴۹ آغاز شد. رآکتور توسط تیمی به رهبری والتر زین در آزمایشگاه ملی آرگون سایت آیداهو، طراحی و ساخته شده است. در مراحل اولیه خود، از نیروگاه رآکتور با نام‌های شمع شیکاگو 4 (CP-4) و شمع جهنمی زین یاد می‌شد. نصب رآکتور در EBR-I در اوایل سال ۱۹۵۱ انجام شد (اولین رآکتور در آیداهو) و در ۲۴ اوت ۱۹۵۱ کار تولید برق را آغاز کرد. در ۲۰ دسامبر همان سال، انرژی اتمی برای اولین بار در EBR-1 با موفقیت راه اندازی شد، رآکتور توان کافی برای روشنایی کل ایستگاه را تولید می‌کرد. این نیروگاه از ۱٫۴ گرم مگاوات گرمای تولید شده توسط رآکتور، ۲۰۰ کیلووات برق تولید می‌کرد. خارج شدن از سرویس EBR-I در سال ۱۹۶۴ غیرفعال شد و با رآکتور جدیدی به نام Experimental Breeder Reactor II جایگزین شد. طی مراسم در سال ۱۹۶۵ در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۶۶ به رهبری رئیس‌جمهور لیندون جانسون و گلن تی سیبورگ به عنوان یک نماد تاریخ ملی اعلام شد. همچنین در سال ۲۰۰۴ به عنوان نقطه عطف صنعت هسته ای اعلام شد. جستارها شمع شیکاگو شمع شیکاگو ۳ شمع شیکاگو ۵ منابع