Miami Internasionale Lughawe

Miami Internasionale Lughawe (IATA: MIA, ICAO: KMIA, FAA LID: MIA), ook bekend as MIA en histories as Wilcox Field, is die primêre lughawe wat die groter Miami-metropolitaanse gebied bedien met meer as 1 000 daaglikse vlugte na 167 plaaslike en internasionale bestemmings, insluitend die meeste lande in Latyns-Amerika. Die lughawe is in 'n ongeïnkorporeerde area in Miami-Dade County geleë, 13 km noordwes van Downtown Miami aangrensend aan die stede Miami en Miami Springs, en die dorpie Virginia Gardens. In 2021 het Miami Internasionale Lughawe die besigste internasionale vraglughawe in die VSA geword en die tweede besigste Amerikaanse poort vir internasionale passasiers, na die John F. Kennedy Internasionale Lughawe in New York Stad. Teen 2022 is dit die 9de besigste lughawe in die VSA met 50 684 396 passasiers vir die jaar. Dit is Florida se besigste lughawe volgens totale passasiersverkeer, wat Orlando oortref het, asook vir totale vliegtuigbedrywighede en totale vragverkeer. Die lughawe is American Airlines se derde grootste spilpunt en dien as sy primêre poort na Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande. Miami dien ook as 'n fokusstad vir Avianca, Frontier Airlines en LATAM, beide vir passasiers en vragbedrywighede. Miami Internasionale Lughawe beslaan 1335 ha. Dit is Suid-Florida se hooflughawe vir langafstand internasionale vlugte en 'n spilpunt vir die Suidoostelike Verenigde State met passasiers- en vragvlugte na stede regoor die Amerikas, Europa, Afrika en Asië. Geskiedenis Die eerste lughawe op die terrein van MIA het in die 1920's geopen en was bekend as Miami City-lughawe. Pan American World Airways ("Pan Am") het 'n uitgebreide fasiliteit aangrensend aan City Airport, Pan American Field, in 1928 geopen. Pan American Field is gebou op 116 hektaar grond in 36ste Straat en was die enigste lughawe op die vasteland in die ooste van die Verenigde State wat doeanefasiliteite gehad het. Sy aanloopbane was rondom die drumpel van vandag se aanloopbaan 26R geleë. Eastern Air Lines het Pan American Field in 1931 begin bedien, gevolg deur National Airlines in 1936. National het 'n terminaal aan die oorkant van LeJeuneweg vanaf die lughawe gebruik en sou verkeer op die pad stop om vliegtuie na en van sy terminaal te taxi. Miami Army Airfield het in 1943 tydens die Tweede Wêreldoorlog aan die suide van Pan American Field geopen. Die aanloopbane van die twee is oorspronklik deur spoorlyne geskei, maar die twee vliegvelde is in sommige gidse as 'n enkele fasiliteit gelys. Direkte vlugte na Chicago en Newark in die noordooste van New Jersey het laat in 1946 begin, maar ononderbroke vlugte het eers in Januarie 1962 wes verby St. Louis en New Orleans gestrek. Direkte transatlantiese vlugte na Europa het in 1970 begin. In die laat 1970's en vroeë 1980's het Air Florida 'n spilpunt by MIA gehad, met 'n ononderbroke vlug na Londen, Engeland wat dit van National verkry het na laasgenoemde se samesmelting met Pan Am. Air Florida het bedrywighede in 1982 gestaak ná die ongeluk van Air Florida vlug 90. British Airways het van 1984 tot 1991 'n Concorde SST (supersoniese vervoer) tussen Miami en Londen via Dulles Internasionale Lughawe in Washington, D.C. gevlieg. Nadat die voormalige Apollo 8-ruimtevaarder Frank Borman in 1975 president van Eastern Air Lines geword het, het hy Eastern se hoofkwartier van Rockefeller-sentrum in New York na gebou 16 in die noordoostelike hoek van MIA, Eastern se instandhoudingsbasis, verskuif. Eastern het een van die grootste werkgewers in die Miami-metropolitaanse gebied gebly totdat voortdurende vakbondonrus die lugredery uiteindelik in 1989 tot bankrotskap gedwing het. Eastern het vanaf Gang B tot D aan die noordekant van die terminaal geopereer, waar American se Gang D vandag staan. Gang E was die tuiste vir die meeste internasionale vervoerders, terwyl Pan Am uit Gang E en F geopereer het. American Airlines spilpunt Te midde van Eastern se onstuimigheid het Robert Crandall, uitvoerende hoof van American Airlines, 'n nuwe spilpunt gesoek om die nuwe vliegtuie wat AA op bestelling gehad het, te gebruik. AA-studies het aangedui dat Delta Air Lines sterk mededinging sou bied op die meeste roetes vanaf Eastern se spilpunt by Hartsfield-Jackson Atlanta Internasionale Lughawe in Atlanta, maar dat MIA baie sleutelroetes gehad het wat net deur Eastern bedien was. American het aangekondig dat hy in Augustus 1988 'n basis by MIA sou vestig. Later in die 1990's het American meer werknemers en toerusting na MIA oorgedra vanaf sy mislukte tuisspille by Nashville, Tennessee en Raleigh–Durham, Noord-Carolina. Die spilpunt het gegroei van 34 daaglikse vertrekke in 1989 tot 157 in 1990, 190 in 1992 en 'n hoogtepunt van 301 in 1995, insluitend langafstandvlugte na Europa en Suid-Amerika. Vandag is Miami American se grootste lugvragspil en is dit die hoofverbindingspunt in die lugredery se noord-suid internasionale roetenetwerk. Ander spilpuntbedrywighede Pan Am is in 1991 deur Delta Air Lines verkry, maar het kort daarna om bankrotskap aansoek gedoen. Sy oorblywende internasionale roetes van Miami na Europa en Latyns-Amerika is vir $135 miljoen aan United Airlines verkoop as deel van Pan Am se noodlikwidasie daardie Desember. United se Latyns-Amerikaanse spilpunt het in die somer van 1992 24 daaglikse vertrekke aangebied, wat in die somer van 1994 gegroei het tot 36 daaglikse vlugte na 21 bestemmings. United het vlugte van Miami na Suid-Amerika beëindig en sy Miami-bemanningsbasis in Mei 2004 gesluit, en die meeste Miami-hulpbronne hertoegewys aan sy hoofsentrum in O'Hare Internasionale Lughawe in Chicago. United het alle hooflyndiens na Miami in 2005 gestaak met die bekendstelling van sy laekosteproduk Ted. IBERIA het ook 'n Miami-spilpunt in 1992 gestig en 'n vloot DC-9-vliegtuie by MIA geplaas om bestemmings in Sentraal-Amerika en die Karibiese Eilande te bedien. Die spilpunt het voordeel getrek uit regte wat ingevolge die bilaterale lugvaartooreenkoms van 1991 tussen die Verenigde State en Spanje onderteken is. Gedurende die 1990's het die lughawe steriele internasionale-tot-internasionale vervoerfasiliteite in Gang D (American, British en Alitalia) en Gang F (Iberia en vier Sentraal-Amerikaanse vervoerders) gehuisves, en daar was planne om 'n steriele korridor vir internasionale verbindingspassasiers tussen ses gange te vestig. Die aanvalle op 11 September 2001 het dit egter vir baie buitelanders nodig gemaak om 'n visum te verkry om deur die Verenigde State te reis, en gevolglik het United Airlines en Iberia hul spilpunte in 2004 gesluit. Toekoms MIA sal na verwagting 77 miljoen passasiers en 4 miljoen ton vrag jaarliks teen 2040 verwerk. Om aan so 'n groot vraag te voldoen, het die Miami-Dade Board of County Commissioners 'n verbeteringsplan van VS$5 miljard goedgekeur wat oor 15 jaar tot in 2035 sal strek. Die omvattende plan sluit in gangoptimering, konstruksie van twee luukse hotelle op die perseel, die sloping van Gang G en uitbreiding van die lughawe se vragkapasiteit. Fasiliteite Terminale Miami Internasionale Lughawe beskik oor drie terminale (Noord, Sentraal en Suid) en ses gange vir 'n totaal van 131 hekke. Met die uitsondering van Gang G, bevat alle gange hekke wat toegang verleen tot Amerikaanse doeane- en grensbeskermingsfasiliteite. American bedryf drie Admirals Clubs en een Flagship Lounge regoor Gang D en E. Talle ander sitkamers bestaan ook regoor die lughawe, insluitend 'n American Express Centurion Lounge geleë in Gang D. Die Noordterminaal (Gang D) is vir eksklusiewe gebruik van American Airlines. Die sentrale terminaal (gange E, F en G) het verskillende gebruike; Gang E word hoofsaaklik deur American en sy Oneworld-vennootlugrederye saam met sommige Karibiese en Latyns-Amerikaanse lugrederye gebruik, en E se satellietterminaal het 'n hek wat 'n Airbus A380 kan akkommodeer. Gange F en G word deur nie-AA binnelandse en Kanadese vervoerders en vlugte gebruik. Die Suidterminaal (gange H en J) is die belangrikste nie-Oneworld internasionale terminale. Gang H word hoofsaaklik gebruik deur Delta en nie-Oneworld internasionale vervoerders wat nourompvliegtuie veral vanaf Sentraal- en die noordelike dele van Suid-Amerika vlieg, en sommige wyerompvlugte; Gang J het ook een hek wat 'n A380 kan akkommodeer. Landvervoer Miami Internasionale Lughawe gebruik die MIA Mover, 'n gratis mensevervoerstelsel om passasiers tussen MIA-terminale en die Miami Intermodal Centre (MIC) te vervoer wat op 9 September 2011 vir die publiek geopen is. Die MIC bied direkte toegang vanaf die lughawe na grondvervoer (pendel/bus/spoor) sowel as huurmotormaatskappye. 'n Metrorailstasie het op 28 Julie 2012 by die MIC geopen; 'n Driespoorstasie het op 5 April 2015 gevolg. Planne vir Amtrak om 'n stasie by die MIC te bedryf, is gestaak sedert ontdek is dat die platform wat vir daardie doel gebou is, te kort is vir Amtrak-treine. Teen vroeg in 2022 is daar steeds geen Amtrak-diens by die MIC nie. Die huurmotorsentrum konsolideer lughawemotorhuurbedrywighede by die MIC. Miami Internasionale Lughawe het direkte openbare vervoerdiens na Miami-Dade Transit se Metrorail, Metrobus-netwerk; Greyhound-buslyne en na die Tri-Rail-pendelspoorstelsel. Metrorail bedryf die Orange Line-trein vanaf Miami Internasionale Lughawe na bestemmings soos Downtown, Brickell, Health District, Coconut Grove, Coral Gables, Dadeland, Hialeah, Suid-Miami en Wynwood. Dit neem ongeveer 15 minute om vanaf die lughawe by die middestad te kom. Miami-Dade Transit bedryf 'n Airport Flyer-bus wat MIA direk met South Beach verbind. Vragwerf MIA het 'n aantal lugvragfasiliteite. Die grootste vragkompleks is geleë aan die westekant van die lughawe, binne die driehoek wat gevorm word deur aanloopbane 12/30 en 9/27. Vragvervoerders soos LATAM Cargo, Atlas Air, Amerijet International en DHL opereer vanuit hierdie gebied. Die grootste fasiliteit in privaat besit is die Centurion Cargo-kompleks in die noordoostelike hoek van die lughawe, met meer as 51 000 vk m se pakhuisruimte. FedEx en UPS bedryf hul eie fasiliteite in die noordwestelike hoek van die lughawe, van 36ste Straat af. Benewens sy groot passasiersterminaal in Gang. D, bedryf American Airlines 'n instandhoudingsbasis oos van Gang D, gesentreer rondom 'n halfsirkelvormige loods wat oorspronklik deur National Airlines gebruik is en wat drie wyerompvliegtuie kan akkommodeer. Statistiek Topbestemmings Besigste roetes Jaarlikse passasiersverkeer Ongelukke en voorvalle Op 22 Januarie 1952 het 'n Aerodex Lockheed Model 18 Lodestar op 'n toetsvlug na opstyg neergestort as gevolg van enjinstaking, al 5 insittendes is dood. Op 4 Augustus 1952 het 'n Curtiss C-46 Commando op 'n veerbootvlug neergestort tydens nadering na MIA as gevolg van die faling van 'n beheerstelsel, al 4 insittendes het gesterf. Op 25 Maart 1958 het 'n Douglas DC-7, Braniff International Airways Vlug 971, neergestort 5 km van MIA na 'n poging om terug te keer na die lughawe weens 'n enjinbrand, 9 passasiers uit 24 aan boord sterf. Op 2 Oktober 1959 is 'n Vickers Viscount van Cubana de Aviación op 'n vlug van Havana na Antonio Maceo-lughawe, Santiago de Cuba, gekaap deur drie mans wat geëis het om na die Verenigde State geneem te word. Die vliegtuig het op Miami Internasionale Lughawe geland. Op 12 Februarie 1963 het Northwest Airlines-vlug 705, 'n Boeing 720, in die Everglades neergestort terwyl dit op pad was van Miami na Portland, Oregon via Chicago O'Hare, Spokane en Seattle. Al 43 passasiers en bemanning het omgekom. Op 13 Februarie 1965 het 'n Aerolíneas de El Salvador (AESA) Curtiss C-46 Commando, 'n vragvlug, 'n enjinstaking ondervind kort na opstyg en in 'n motorafvalwerf vasgevlieg, beide insittendes het omgekom. Op 5 Maart 1965 het 'n Fruehaf Inc. Lockheed Model 18 Lodestar na opstyging neergestort, albei insittendes is dood. Op 23 Junie 1969 het 'n Dominicana de Aviación Aviation Traders Carvair, 'n aangepaste DC-4, op pad na Santo Domingo met 'n enjinbrand teruggesirkel na Miami Internasionale Lughawe toe dit in geboue 1 myl kort van aanloopbaan 27 vasgevlieg het. Al 4 bemanningslede aan boord van die Carvair en 6 op die grond het omgekom. Op 14 April 1970 het 'n Ecuatoriana de Aviacion Douglas DC-7, 'n vragvlug, neergestort ná die opstyg van MIA verby die aanloopbaan en 890 voet gegly voordat dit 'n betonmuur getref het, beide insittendes is dood. Op 29 Desember 1972 het Eastern Air Lines-vlug 401, 'n Lockheed L-1011 TriStar, in die Everglades neergestort. Die vliegtuig het die John F. Kennedy Internasionale Lughawe in New York verlaat op pad na Miami. Daar was 101 sterftes uit die 176 passasiers en bemanning aan boord. (Hierdie voorval is die onderwerp van die fliek The Ghost of Flight 401.) Op 21 Junie 1973 het 'n Warnaco Inc. Douglas DC-7, 'n vragvlug, 6 minute na opstyg in die Everglades neergestort in swaar reën, wind en weerlig. Al 3 insittendes het omgekom. Op 15 Desember 1973 het 'n Lockheed L-1049 Super Constellation, 'n vragvlug wat deur Aircraft Pool Leasing Corp, bedryf word, 1,3 myl oos van MIA neergestort as gevolg van oorrotasie van die vliegtuig wat 'n stolling veroorsaak het, in 'n parkeerterrein en verskeie huise neergestort het, al 3 insittendes is dood saam met 6 op die grond. Op 27 September 1975 het 'n Canadair CL-44 wat deur Aerotransportes Entre Rios (AER) bedryf is, na opstyging neergestort as gevolg van 'n eksterne tydelike vlugbeheerstaking, 4 bemanningslede en 2 passasiers van die 10 aan boord het gesterf. Op 15 Januarie 1977 het 'n Douglas DC-3, registrasie N73KW van Air Sunshine, kort ná opstyg op 'n binnelandse geskeduleerde passasiersvlug na Key West Internasionale Lughawe, Florida, neergestort. Al 33 mense aan boord het oorleef. Op 6 Januarie 1990 het 'n Grecoair Lockheed JetStar neergestort nadat dit opgestyg en die aanloopbaan verlaat het, 1 insittende van die 2 aan boord het gesterf. Op 11 Mei 1996 het 'n McDonnell Douglas DC-9 (ValuJet Airlines-vlug 592) in die Everglades neergestort 10 minute nadat dit vanaf MIA opgestyg het terwyl dit op pad was na Hartsfield-Jackson Atlanta Internasionale Lughawe nadat 'n brand in die vragruim uitgebreek het en 110 mense dood is. Op 7 Augustus 1997 het Fine Air-vlug 101, 'n Douglas DC-8- vragvliegtuig, minder as 'n myl (1.6 km) vanaf die lughawe op NW 72ste Laan neergestort. Al 4 insittendes aan boord en 1 persoon op die grond is dood. Op 20 November 2000 het American Airlines-vlug 1291, 'n Airbus A300 op pad na Port-au-Prince, Haïti, teruggekeer na Miami na 'n kajuitdrukverlaging. Tydens die ontruiming het een van die nooduitgangsdeure ploffend oopgegaan, wat 'n vlugkelner se dood veroorsaak het. Op 15 September 2015 het Qatar Airways-vlug 778 na Doha aanloopbaan 9 oorskry tydens opstyging en het met die naderingsligte vir aanloopbaan 27 gebots. Die botsing, wat gedurende die 13,5-uur-vlug ongemerk gebly het, het 'n 46 cm gat in die drukvat van die Boeing 777-300ER-vliegtuig net agter die agterste vragdeur geskeur. Die bemanning was verward deur 'n drukstuk van 'n aanboordrekenaar en het verkeerdelik begin opstyg op aanloopbaan 9 by die kruising van Taxiway T1 eerder as aan die einde van die aanloopbaan, wat ongeveer 1 370 m kortgeknip het van die lengte van die beskikbare aanloopbaan vir opstyg. Op 21 Junie 2022 het RED Air Vlug 203 om 15:36 vanaf Las Américas Internasionale Lughawe in die Dominikaanse Republiek vertrek. Die vliegtuig het om 17:38 op die Miami Internasionale Lughawe op aanloopbaan 09 geland met hul McDonnell Douglas MD-82. Nadat die vliegtuig geland het, het die linkerhooflandingstuig ineengestort, wat veroorsaak het dat die MD-82 van die aanloopbaan af gegly het, voordat dit aan die kant van aanloopbaan 09 tot stilstand gekom het. Die skade het ingesluit dat die regterhooflandingstuig gebreek is, groot skade aan die neus en 'n brand op die regtervlerk. Daar was geen ongevalle aangemeld nie; drie passasiers het slegs ligte beserings opgedoen. Verwysings Eksterne skakels