باغ گیاه‌شناسی ایالات متحده آمریکا

باغ گیاه‌شناسی ایالات متحده آمریکا (به انگلیسی: United States Botanic Garden، به اختصار USBG) یک باغ گیاه‌شناسی در محوطه کاخ کنگره آمریکا در واشینگتن دی.سی. است که در نزدیکی بنای یادبود جیمز گارفیلد قرار دارد. این باغ قدیمی‌ترین باغ گیاه‌شناسی در حال فعالیت پیوسته در ایالات متحده به‌شمار می‌رود و در تمام روزهای سال، از جمله تعطیلات رسمی فدرال، برای بازدید عموم باز است. این باغ زیر نظر کنگره ایالات متحده آمریکا و از طریق معمار کاپیتول اداره می‌شود که مسئولیت نگهداری از محوطه کاخ کنگره را بر عهده دارد. بر اساس گزارش‌ها، سالانه حدود ۷۵۰٬۰۰۰ نفر از این باغ بازدید می‌کنند و مجموعه آن بیش از ۲۶٬۰۰۰ گیاه را دربرمی‌گیرد. ریشه‌های تاریخی این باغ به سال ۱۸۱۶ میلادی بازمی‌گردد و در سال ۱۸۲۰ زمینی برای آن از سوی کنگره اختصاص یافت. این مجموعه متشکل از سه بخش اصلی است: گلخانه بزرگ (Conservatory)، پارک بارتولدی و تأسیسات تولید و نگهداری گیاه. پیشینه انجمن کلمبیا برای ترویج هنر و علوم در واشینگتن دی.سی. نخستین بار در سال ۱۸۱۶ پیشنهاد ایجاد این باغ گیاه‌شناسی را مطرح کرد. در سال ۱۸۲۰، به موجب مصوبه‌ای از کنگره، زمینی به این باغ اختصاص یافت که در غرب کاخ کنگره، از خیابان اول تا خیابان سوم میان خیابان‌های پنسیلوانیا و مریلند واقع بود. این مجموعه در سال ۱۸۳۷ فعالیت خود را متوقف کرد، اما در سال ۱۸۴۲ با بازگشت کاروان علمی ویلکس از دریاهای جنوب و آوردن مجموعه‌ای از گیاهان، دوباره احیا شد. در سال ۱۸۳۸، چارلز ویلکس به فرمان کنگره در رأس لشکرکشی اکتشافی ایالات متحده قرار گرفت تا کره زمین را دور بزند و اقیانوس آرام را بکاود. در جریان این سفر که به «اکتشاف ویلکس» شهرت یافت، ویلکس نمونه‌های زنده و خشک‌شده‌ای از گیاهان را گردآوری کرد و از جمله نخستین کسانی بود که از جعبه واردیان برای نگهداری گیاهان زنده در سفرهای طولانی دریایی بهره گرفت. ویلکس در سال ۱۸۴۲ با مجموعه‌ای عظیم از گیاهان ناشناخته برای آمریکا بازگشت. نمونه‌های خشک‌شده، هسته اصلی هرباریوم ملی را تشکیل دادند؛ هرباریومی که اکنون زیر نظر موزه ملی تاریخ طبیعی وابسته به مؤسسه اسمیتسونین نگهداری می‌شود. نمونه‌های زنده و بذرها در گلخانه دفتر ثبت اختراعات قدیم جای گرفتند و تا سال ۱۸۵۰ در آنجا نگهداری شدند. در آن زمان، باغی گیاه‌شناسی در جلوی کاخ کنگره، در جایی که اکنون استخر بازتابی قرار دارد، برای نگهداری این مجموعه ساخته شد. فوتیوس فیسک، کشیش ضداسترداد بردگی، اکتشافات علمی‌ای در زمینه مواد معدنی و گیاهان انجام داد. او در دوران خدمت به‌عنوان کشیش نیروی دریایی ایالات متحده بر ناو یواس‌اس راریتان در آمریکای جنوبی و اقیانوس آرام، بذرها و گیاهان نادر را برای این باغ گردآوری کرد. برخی از گونه‌هایی که او به دست آورد عبارت بودند از: گیاه وانیل، دندروبیوم، کاتلیا، اپیدندروم، استانهوپئا و چند گونه دیگر. بیشتر این گل‌ها از برزیل بودند. او همچنین گل پروانه‌ای نادر سایکوپسیس را از سنت توماس با مراقبت فراوان نگهداری کرد. فیسک یادداشت‌های دقیقی از مشاهدات خود دربارهٔ گیاهان نگهداری کرد و در فوریه ۱۸۵۳ به واشینگتن رفت و گیاهان را به W. D. Breckenridge، سرپرست و گیاه‌شناس باغ گیاه‌شناسی ایالات متحده، تحویل داد. در سال ۱۹۳۳، ساختمان اصلی به موقعیت کنونی خود منتقل شد که در جنوب غربی کاخ کنگره قرار دارد و از شمال به خیابان مریلند، از شرق به خیابان اول، از جنوب به خیابان استقلال و از غرب به خیابان سوم محدود می‌شود. ساختمان در اول سپتامبر ۱۹۹۷ (دهم شهریور ۱۳۷۶) برای نوسازی بسته شد و در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۱ (بیستم آذر ۱۳۸۰) دوباره درهایش را به روی عموم گشود. در زمان تعطیلی برای بازسازی، گیاهان مجموعه یا در تأسیسات تولیدی باغ انبار شدند، یا به گلخانه‌هایی در فلوریدا منتقل شدند و یا کمپوست گردیدند. تأسیسات مجموعه باغ گیاه‌شناسی ایالات متحده از سه بخش اصلی تشکیل شده‌است: گلخانه بزرگ (Conservatory)، پارک بارتولدی و تأسیسات تولید. گلخانه بزرگ گلخانه بزرگ در یک گلخانه ساخته‌شده توسط لرد اند برنهام جای دارد. این گلخانه به اتاق‌های جداگانه‌ای تقسیم شده که هر کدام زیستگاه متفاوتی را شبیه‌سازی می‌کنند: حیاط باغ (Garden Court) گیاهان نادر و در معرض خطر (گونه کمیاب و گونه در خطر انقراض) اکتشاف گیاهی (Plant Exploration) خانه ارکیده (ارکیده‌ها) گیاهان دارویی (گیاهان دارویی) بیابان (گونه‌های بیابان) هاوایی باغ ازلی (Garden Primeval؛ جنگل کهن‌رشد) سازگاری گیاهی (Plant Adaptation) جنگل انبوه (Jungle؛ بزرگ‌ترین اتاق که شامل یک پل پیاده‌رو در طبقه دوم است تا بازدیدکنندگان بتوانند تاج‌پوش جنگل را هم از پایین و هم از بالا مشاهده کنند) باغ کودکان (Children's Garden؛ حیاط با گیاهان معتدله یک‌ساله) نمای جنوبی (Southern Exposure؛ حیاط در جنوب ساختمان که با دیوارهای شیشه‌ای احاطه شده و گیاهانی از جنوب شرقی و جنوب غربی آمریکا را نگهداری می‌کند که در آب‌وهوای سردتر واشینگتن دی.سی. بدون وجود این خرداقلیم قادر به زندگی نبودند) به‌جز خانه هاوایی، گالری‌ها و سالن جنوبی، هیچ‌یک از بخش‌های گلخانه دارای تهویه مطبوع نیستند. هر اتاق توسط حسگرهای کامپیوتری به‌دقت پایش می‌شود تا بهترین محیط برای گیاهان آن نگهداری شود. رطوبت، نور خورشید و دما از طریق سیستم مه‌پاش، سایه‌بان‌های جمع‌شونده و پنجره‌های لولایی تنظیم می‌گردند. همه گیاهان روزانه با دست آبیاری می‌شوند. ساخت باغ ملی به مساحت سه جریب (حدود ۱۲٬۰۰۰ مترمربع) در مرز غربی باغ گیاه‌شناسی در اکتبر ۲۰۰۶ (مهر ۱۳۸۵) به پایان رسید. این باغ شامل یک باغ منطقه‌ای از گیاهان بومی دشت ساحلی اقیانوس اطلس و پیدمونت، یک باغ رز، یک باغ پروانه و باغ آبی بانوان اول آمریکا (First Ladies Water Garden)، یک باغ آبی به یاد بانوان اول ایالات متحده، می‌شود. ساخت باغ ملی از سوی صندوق ملی باغ گیاه‌شناسی ایالات متحده تأمین مالی شد که اکنون به‌صورت یک گروه دوستان فعالیت می‌کند. پارک بارتولدی پارک بارتولدی در جنوب گلخانه بزرگ، در آن سوی خیابان استقلال قرار دارد. نام این پارک برگرفته از آب‌نمای بارتولدی است که در مرکز باغ قرار داشته و طراحی آن را فردریک آگوست بارتولدی به عهده داشت. یکی از اهداف این باغ الهام‌بخشی به باغبانان خانگی بازدیدکننده است. این پارک انواعی از باغ‌های ساختاریافته و غیرساختاریافته کوچک را به نمایش می‌گذارد و رنگ، شکل و درونمایه‌های کاشت متنوعی دارد. بخشی از باغ به‌عنوان زیستگاه حیات‌وحش حیاط خلوت توسط اتحادیه ملی حیات‌وحش گواهی شده‌است. ساختمان اداری باغ گیاه‌شناسی ایالات متحده نیز در این پارک واقع است. تأسیسات تولید تأسیسات تولید در جنوب غربی واشینگتن دی.سی. برای پرورش و نگهداری گیاهان برای گیاه‌افزایی، نگهداری مجموعه یا نمایش در برنامه‌های سالانه آینده کاربرد دارد. این باغ در کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض خطر (CITES) شرکت دارد، به این معنا که از گیاهان توقیف‌شده توسط گمرک نگهداری می‌کند. این باغ در نگهداری ارکیده‌ها و گیاهان گوشتی تخصص دارد. گیاهان اکتشاف ویلکس چهار گیاه در باغ وجود دارند که به‌احتمال قوی با اکتشاف اصلی ویلکس ارتباط مستقیم دارند: سرخس کشتی (Angiopteris evecta) که در بخش جنگل انبوه قرار دارد، یک سرخس است که گمان می‌رود نسل مستقیم سرخسی باشد که بر کشتی ویلکس آورده شد. با توجه به عمر سرخس‌های کشتی، بسیار بعید است که سرخس موجود همان نمونه اصلی باشد؛ با این حال باور بر این است که این سرخس نسل مستقیم و از نظر ژنتیکی یکسان با نمونه اصلی است. سیکاد آبی وحشی (Encephalartos horridus) که احتمالاً یکی از گیاهان اصلی ویلکس است. به دلیل اندازه و سن احتمالی آن، برخی بر این باورند که این گیاه در سال ۱۸۴۲ همراه با اکتشاف بازگشته؛ اما چون مدارک اولیه ناقص و نادقیق هستند، این موضوع در حد حدس باقی می‌ماند. سیکادهای ملکه (سیکاس سیرسینالیس) در حیاط باغ زندگی می‌کنند. باغ گیاه‌شناسی هم از نر و هم از ماده این گونه نگهداری می‌کند و هر دو با اکتشاف ویلکس آورده شدند. نگارخانه منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United States Botanic Garden». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۹ مه ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «United States Botanic Garden». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۹ مه ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه رسمی