کاخ کنگره آمریکا

کاخ کنگره آمریکا (به انگلیسی: United States Capitol) یا ساختمان کاپیتول جایگاه دائمی کنگره ایالات متحده آمریکا قوه مقننه دولت فدرال آمریکا است، و در کپیتال هیل انتهای شرقی نشنال مال شهر واشینگتن دی. سی. قرار دارد. همانند ساختمان های اصلی قوه مجریه و قوه قضایی کاپیتول به سبک معماری نئوکلاسیک ساخته شده است. بخش مرکزی این بنا در سال 1800 کامل شدش زمانی که ششمین کنگره آمریکا در تاریخ 17 نوامبر آنجا تشکیل شد و پایتخت را از فیلادلفیا به واشنگتن دی سی تغییر داد. این بنا در به آتش کشیدن واشنگتن توسط نیروی های بریتانیا در سال 1814 تا حدی نابود شد، ولی تا 5 سال بعد بازسازی شد. این بنا در قرن نوزدهم توسعه داده شد وقتی که همزمان با وارد شدن ایالات بیشتر شاخه های آن با توجه به سیستم دومجلسی گشترش پیدا کردند. مجلس نمایندگان در شاخه جنوبی و مجلس سنا در شاخه شمالی قرار دارد. گنبد وسیع ساختمان در سال 1866 بعد از جنگ داخلی آمریکا تمام شد. ایوان شرقی در سال 1958 گسترش داده شد و مرکز بازدیدکنندگان در اوایل قرن 21 ساخته شد. تاریخچه و ساخت کنگره آمریکا در سال 4 مارچ 1789 پس از تصویب قانون اساسی تشکیل شد تا ماه جولای 1790 و تصویب قانون اقامتگاه جلسات کنگره در نیویورک برگذار می‌شد. تصمیم اینکه پایتخت جدید کجا باشد مناقشه برانگیز بود. اما الکساندر همیلتون کمک کرد تا مصالحه ای برقرار شود که در آن نماینده های جنوبی قبول کردند که دولت فدرال بدهی های جنگ استقلال آمریکا را قبول کند و در برابر آن نماینده های شمالی قبول کردند که پایتخت جدید در کنار رود پوتوماک در جنوب باشد. در همان قانون مشخص شد که فیلادلفیا به مدت 10 سال پایتخت موقت آمریکا خواهد بود تا زمانی که ساخت پایتخت جدید تکمیل شود. به پیر شارل لانفان مسئولیت کشیدن نقشه شهر مجول شد. کاخ کنگره در تپه جنکین که امروزه به عنوان تپه کاپیتول شناخته می‎شود ساخته می‌شد. جنکین این تپه را پایه ای منتظر برای یک برای یک بنای یادبود توصیف کرد. لانفان کاخ ریاست جمهوری و کاخ کنگره را با خیابان پنسیلوانیا به هم وصل کرد که با الهام از شانزلیره طراحی کرده بود. کلمه کاپیتول در ابتدا به تپه کاپیتولین در رم باستان و معبد ژوپیتر مستقر در آن اشاره داشته. تصور غلطی وجود داشته که تپه کاپیتولین محل ملاقات سناتور های رم بوده است بنابراین از کلمه کاپیتول برای ساختمان های حکومتی استفاده می‌شده است. توماس جفرسون کسی بود که کلمه کاپیتول را برای محلی که لافان به آن خانه کنگره می‌گفت پیشنهاد کرده است. از آن زمان تا به امروز کلمه کاپیتول برای ساختمان های حکومتی در آمریکا استفاده می‌شود. لافان معادن سنگ کنار رودی در ویرجینیا را برای استفاده در پی ساختمان و دیوار خارجی شهر اجاره کرد. در 18 سپتامبر 1793 جرج واشنگتن همراه با 8 فراماسون دیگر سنگ بنای شهر را بنا گذاشت. یکی از معماران این بنا بنجامین هنری لاتروب است. در ساخت این بنا از معماری نئوکلاسیک رومی بهره جسته‌اند . ویژگی‌های معماری از نظر معماری، کپیتول شاهکاری در سبک نئوکلاسیک است که با الهام از معماری یونان و روم باستان طراحی شده است. بارزترین ویژگی آن، گنبد عظیم مرکزی است که توسط توماس یوستیک والتر طراحی و با الهام از گنبد لزنوالید در پاریس و کلیسای سن پیترو در رم ساخته شده است. بر فراز این گنبد، مجسمه برنزی «آزادی» قرار دارد که ارتفاع کل بنا را به حدود ۸۸ متر می‌رساند. کارکرد و اهمیت نمادین فضای داخلی کپیتول شامل بخش‌های مهمی چون تالار مدور (Rotunda) است که با نقاشی‌های دیواری عظیم و مجسمه‌های سران ایالت‌ها تزئین شده است. این ساختمان میزبان دو مجلس سنا و نمایندگان است و علاوه بر کارکرد سیاسی، به عنوان یک موزه ملی از هنر و تاریخ آمریکا عمل می‌کند. کپیتول نه تنها مرکز قانون‌گذاری، بلکه نقطه آغاز سیستم شماره‌گذاری خیابان‌های واشینگتن دی.سی. محسوب می‌شود. رویدادهای مهم ساختمان کاپیتول و نیز سایر زمین‌های کاپیتول هیل میزبان رویدادهای مهمی بوده‌اند مثل روز معارفه (آمریکا) که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود. در این روز در جلوی ساختمان کاپیتول یک نردبان بلند و یک سکو قرار داده می‌شود رویدادهای سالیانه‌ای که در این مکان برگزار می‌شوند عبارت‌اند از روز استقلال ایالات متحده آمریکا، کنسرت روز یادبود ملی و مراسمات ملی دیگر. نگارخانه جستارهای وابسته مجسمه آزادی (کنگره) پیوند به بیرون وبگاه رسمی مرکز بازدید کاخ کنگره انجمن تاریخ کاخ کنگره منابع