غول خفته (کنتیکت)

غول خفته (انگلیسی: Sleeping Giant)، (که با نام‌های تپه‌های آبی و کوه کارمل نیز شناخته می‌شود)، (به زبان Quiripi: هابوموک (Hobbomock)), یک کوه سنگِ تراپ ناهموار با ارتفاع ۷۳۹ فوت (۲۲۵ متر) است که در هشت مایل (۱۳ کیلومتر) شمال نیوهیون، کنتیکت واقع شده است. غول خفته که یکی از عوارض برجسته منظره است و از مایل‌ها دورتر دیده می‌شود، نام خود را از شباهت انسان‌گونه‌اش به پیکر انسانی در حال خواب (وقتی از شمال یا جنوب دیده شود) گرفته است. این غول به‌خاطر چشم‌اندازهای گسترده از بالای صخره‌ها، توپوگرافی ناهموار و اکوسیستم‌های خرداقلیم شهرت دارد. بخش اعظم این غول در پارک ایالتی غول خفته قرار دارد. این کوه یک سایت تفریحی محبوب است: بیش از ۳۰ مایل (۴۸ کیلومتر) مسیر پیاده‌گردی از آن عبور می‌کند، از جمله ۵ مایل (۸ کیلومتر) از مسیر کوینیپیاک ۲۳-مایل (۳۷-کیلومتر). دانشگاه کوینیپیاک در پای کوه کارمل در همدن واقع شده است. اساطیر طبق باورهای سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا از قبیله کوینیپیاک، روح سنگیِ غول‌پیکری به نام هابوموک (Hobbomock)، که چهره‌ای شرور در بسیاری از داستان‌هاست (ببینید: Pocumtuck Ridge و Quinnipiac), از بدرفتاری با مردمش به خشم آمد و پای خود را از عصبانیت به زمین کوبید که باعث تغییر مسیر رود کنتیکت شد (جایی که رودخانه در میدل‌تاون (کنتیکت) پس از صدها مایل حرکت به سمت جنوب، ناگهان به سمت شرق می‌پیچد). برای جلوگیری از ایجاد چنین ویرانی‌هایی در آینده، روح نیکوکار «کیتان» (Keitan)، هابوموک را طلسم کرد تا برای همیشه به شکل پیکر انسان‌نمای غول خفته به خواب برود. در داستانِ اصلیِ مجموعه «غول خفته و داستان‌های دیگر» اثر Eleanor Estes (۱۹۴۸)، غول تصمیم می‌گیرد از جای خود بلند شده و آنجا را ترک کند. افسانه بومیان آمریکا نیز (با کمی دخل و تصرف) توسط جیسون جی. مارچی در کتاب مصور کودکانش با عنوان «افسانه هابوموک: غول خفته» که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، بازگو شده است. منابع پیوند به بیرون