Manzanar Toplama Kampı

Manzanar Toplama Kampı (Resmî adı: Manzanar War Relocation Center, dönemin Japonca adı: Manzana Senji Tenjūsho, Kanji: 満砂那戦時轉住所, manzanar kelimesi İspanyolcada "elma bahçesi" demektir. Japoncadaki Kanji uyarlaması olan manzananın anlamı ise "kumla dolu"dur), II. Dünya Savaşı sırasında Amerika Birleşik Devletleri'nde Japon göçmenler ve Japon asıllıları hapsetmek için kurulan toplama kamplarından biridir. Tarihçe 7 Aralık 1941 tarihli Pearl Harbor Saldırısı'ndan sonra Amerika Birleşik Devletleri hükûmeti Batı Sahili'ndeki Japon Sorununu çözmek için hızla harekete geçti. Aynı günün akşam saatlerinde FBI (Federal Bureau of Investigation) 2.192 Japon asıllı Amerikalı dahil olmak üzere bazı “düşman” yabancıları tutukladı. Kaliforniya Eyaleti hükûmeti ise Japon asıllı Amerikalılar tarafından yapılabilecek potansyel hareketler hakkında uyarı yaptı. 19 Şubat 1942'de Devlet Başkanı Franklin D. Roosevelt askerî bölgesini belirterek o bölgelerden herhangi bir kişiyi dışlayabilmesi için askerî komutanları tayin etme yetkisini Savunma Bakanlığı'na veren 9066 no'lu Devlet Başkanı Emrini imzaladı. Emir aynı zamanda, daha sonra War Relocation Authority (WRA) tarafından “relocation centers (yeniden yerleştirme merkezleri)” olarak adlandırılacak olan yerlere dışlanan kişileri toplayabilme yetkisini verdi. Bu emrin sonucu 120.000'den fazla Japon asıllı Amerikalı zorla yerleştirildi. Bunların üçte biri ABD doğumlu idi ve geri kalanı ise federal kanundan dolayı vatandaşlığa geçmesi yasaklanmış olanlardı. 110.000'den fazlası sahillerden uzak, iç bölgelerde olan 10 toplama kampında mahkûm edildi. Manzanar Toplama Kampı, 10 toplama kampının ilki olarak kuruldu. Başlangıçta, 21 Mart 1942 - 31 Mart 1942 tarihleri arasında Owens Valley Reception Center adıyla bilinen geçici bir merkezdi. O dönemde ABD Kara Kuvvetleri'ne bağlı Wartime Civilian Control Administration (WCCA, Savaş zamanı Sivil Yönetimi İdaresi) tarafından işletilmekteydi. Haziran 1942'de Owens Valley Reception Center, WRA'nin kontrolüne geçti ve resmen "Manzanar War Relocation Center" oldu. Manzanar'a ilk gelen Japon asıllı Amerikalılar, kampın kurulmasına yardım eden gönüllülerdendi. Nisan ayının ortasında günde 1.000 kadar Japon asıllı Amerikalı kampa ulaştı ve Temmuz ayına kadar kampın nüfusu 10.000'e yaklaştı. Tutukluların yüzde doksanı Los Angeles bölgesinden, geri kalanlar ise Stockton ve Bainbridge Adası, Washington'dan gelenlerden oluşuyordu. Bunların çoğu çiftçi ve balıkçı idi. Manzanar'da en kalabalık zamanda 10.046 kişi ve toplam 11.070 kişi hapsedildi. 21 Kasım 1945'te WRA, Manzanar Kampını kapattı. Tutkulular Manzanar'a Amerika Birleşik Devletleri hükûmeti tarafından getirildiği halde serbest bırakıldıktan sonra kendi imkânlarıyla kamptan ayrılıp istikametlerine gitmek zorunda kaldılar. WRA tek gidiş tren veya otobüs parası olarak kişi başına 25 dolar verdi. Çoğunluğu kamptan isteyerek ayrıldı, ancak önemli sayıda tutuklu gidecek yerinin olmamasından dolayı ayrılmayı reddetti. Reddedenler, bazen şiddete başvurularak barakalardan çıkarıldı. Manzanar'da 146 tutuklu öldü. 15 tutuklu kampta gömüldü ve bunlardan sadece 5 mezar kaldı, çoğu daha sonra aileleri tarafından yeniden gömüldü. Kaynakça Dış bağlantılar National Park Service, Manzanar National Historic Site19 Ağustos 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Manzanar Committee19 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - Group that organizes the annual Manzanar Pilgrimage and speadheaded the drive to preserve and protect the site, including the movement to make Manzanar a National Historic Site Controversy in the Desert - The Baseball Diamond at Manzanar Ansel Adams photographs of the Manzanar Relocation Center in 1943 at the Library of Congress 13 Ekim 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The War Relocation Centers of World War II: When Fear Was Stronger Than Justice a lesson on the Manzanar Relocation Center for young people.