สวนสาธารณะแฮนค็อก

สวนสาธารณะแฮนค็อก (อังกฤษ: Hancock Park) เป็นสวนสาธารณะของเมืองในชุมชนมิราเคิลไมล์ (Miracle Mile) ของย่านวิลเชียร์ ในลอสแองเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย จุดดึงดูดของสวนสาธารณะแฮนค็อก ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในลอสแองเจลิส ได้แก่ บ่อน้ำมันดินลาเบรอา (La Brea Tar Pits) พิพิธภัณฑ์การสำรวจจอร์จ ซี เพจ (George C. Page Museum of La Brea Discoveries) ที่อยู่ติดกัน ซึ่งจัดแสดงฟอสซิลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมก่อนประวัติศาสตร์ จากยุคน้ำแข็ง ที่พบในหลุมน้ำมันดินเหล่านั้น และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแองเจลิส (LACMA) ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งทางฝั่งตะวันตกของอเมริกา ลักษณะทางภูมิศาสตร์ สวนสาธารณะแฮนค็อกมีพื้นที่เปิดโล่งในเมืองและพื้นที่ภูมิทัศน์สำหรับการเดิน การปิกนิก และพักผ่อนหย่อนใจอื่น ๆ ตั้งอยู่บนถนนวิลเชียร์ และทางตะวันออกของถนนแฟร์แฟกซ์ สวนสาธารณะแฮนค็อกทอดข้ามเขตกลางเมืองและพิพิธภัณฑ์ 2 แห่ง และสวนสาธารณะแฮนค็อกไม่ได้รวมอยู่ในย่านชุมชนแฮนค็อกพาร์ค ที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) ในทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ สวนสาธารณะแห่งนี้เป็นที่ตั้งของ บ่อน้ำมันดินลาเบรอา พิพิธภัณฑ์การสำรวจจอร์จ ซี เพจซึ่งดูแลโดยพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ณ เทศมณฑลลอสแอนเจลิส (Natural History Museum of Los Angeles County) และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแอนเจลิส (LACMA) และสวนประติมากรรม ประวัติ สวนสาธารณะแฮนค็อก (Hancock Park) ถูกสร้างขึ้นในปีพ. ศ. 2467 เมื่อ George Allan Hancock บริจาคพื้นที่ 23 เอเคอร์ของไร่แฮนค็อก (Hancock Ranch) ให้กับ County of Los Angeles โดยมีเงื่อนไขว่าอุทยานจะได้รับการอนุรักษ์และจัดแสดงฟอสซิลอย่างเหมาะสม สวนแห่งนี้ได้รับการตั้งชื่อตามผู้บริจาค George Hancock ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของแคลิฟอร์เนีย ที่ตระหนักถึงความสำคัญทางวิทยาศาสตร์ของฟอสซิลที่พบในแหล่งบ่อน้ำมันดิน เขาได้รับมรดกไร่ลาเบรอาที่มีเนื้อที่ 3,000 เอเคอร์ในปีพ.ศ. 2426 ซึ่งครอบคลุมกลุ่มบ่อน้ำมันลาเบรอา และได้พบกระดูกสัตว์เมื่อขุดหาน้ำมันในบ่อเหล่านี้่ จนกระทั่งในปีพ. ศ. 2418 กระดูกที่พบในคราบยางมะตอยธรรมชาติถือเป็นแหล่งรวมซากดึกดำบรรพ์ที่สำคัญของประเทศ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมพื้นเมืองโบราณในภูมิภาค ในปีนั้นเอง วิลเลียม เดนตัน (นักวิทยาศาสตร์) ได้ตีพิมพ์บทความที่กล่าวถึงการค้นพบซากสัตว์ที่ได้สูญพันธุ์ ที่ไร่ลาเบรอาเป็นครั้งแรก จนกระทั่งปีพ. ศ. 2444 ซากดึกดำบรรพ์จากพื้นที่นี้ได้รับการศึกษาอย่างละเอียดโดย วิลเลียม วอร์เรน ออร์คัตต์ นักธรณีวิทยาคนสำคัญของลอสแองเจลิสและผู้บุกเบิกการทำปิโตรเลียม โดยตรวจซากดึกดำบรรพ์ที่เขาสำรวจเก็บด้วยตนเอง ออร์คัตต์ได้รวบรวมซากดึกดำบรรพ์ต่าง ๆ ได้แก่ กระดูกของเสือเขี้ยวดาบ หมาป่าโลกันต์ สลอธยักษ์ และซากดึกดำบรรพ์อื่น ๆ จากแหล่งโบราณคดีบ่อน้ำมันลาเบรอา ทำให้ชุมชนวิทยาศาสตร์หันมาสนใจคุณค่าของบ่อน้ำมันดินลาเบรอา (La Brea Tarpits) เพื่อการทำความเข้าใจสัตว์และพืชในยุค Pleistocene ตอนปลายของอเมริกาเหนือ ในท้ายสุด ออร์คัตต์ได้บริจาคซากดึกดำบรรพ์ที่เขาสะสมให้กับ John Campbell Merriam จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย อุทยานแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนียหมายเลข 170 บ่อน้ำมันลาเบรอายังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น สถานที่สำคัญทางธรรมชาติแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา เครื่องหมายสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนีย ป้ายสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนียหมายเลข 170 ณ แหล่งโบราณคดีบ่อน้ำมันดินลาเบรอา เขียนอธิบายดังนี้ ป้ายหมายเลข 170 HANCOCK PARK LA BREA - ซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์หลายพันตัว ที่ถูกดักขังในช่วงยุคน้ำแข็งภายในแอ่ง ด้วยน้ำมันดินที่ซึมออกมาจากใต้พื้นดินและลอยตัวเป็นฟองผุด ได้ถูกขุดที่แหล่งโบราณคดีนี้ นับเป็นการอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ครั้งแรกที่เกี่ยวกับบ่อน้ำมันดิน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการบริจาคที่ดินของไร่ลาเบรอาในปีพ.ศ. 2383 แหล่งโบราณคดีนี้ถูกนำเสนอไปยังเทศมณฑลลอสแอนเจลิสในปีพ. ศ. 2459 โดยจี. อัลลัน แฮนค็อก เพื่อพัฒนาให้เป็นอนุสรณ์สถานทางวิทยาศาสตร์ อ้างอิง