गोल्डेन गेट पुल

गोल्डेन गेट ब्रिज सान फ्रान्सिस्को, संयुक्त राज्य अमेरिकाको गोल्डेन गेटमा रहेको सान फ्रान्सिस्को खाडीको दुई छेउलाई जोड्ने झोलुङ्गे पुल हो। यो पुल सान फ्रान्सिस्को खाडी र प्रशान्त महासागर जोड्ने एक-माइल-wide (१.६ किमी) चौडाईको जलडमरूमा बनेको छ। यो पुलले संयुक्त राज्य अमेरिकाको सहर सान फ्रान्सिस्को, क्यालिफोर्निया — सान फ्रान्सिस्को प्रायद्वीपको उत्तरी छेउ — मारिन काउन्टीलाई जोड्छ, जसले युएस रुट १०१ र क्यालिफोर्निया राज्य रुट १ लाई स्ट्रेट पार गर्दछ। यसमा पैदल यात्री र साइकल ट्राफिक पनि पार हुन्छ, र यसलाई यूएस साइकल मार्ग ९५ को भागको रूपमा तोकिएको छ। अमेरिकन सोसाइटी अफ सिभिल इन्जिनियर्स द्वारा आधुनिक संसारको एक आश्चर्यको रूपमा मान्यता प्राप्त, यो पुल सान फ्रान्सिस्को र क्यालिफोर्नियाको सबैभन्दा अन्तर्राष्ट्रिय मान्यता प्राप्त प्रतीकहरू मध्ये एक हो। फ्रोमरको ट्राभल गाइडमा गोल्डेन गेट ब्रिजलाई "सम्भवतः सबैभन्दा सुन्दर, संसारमा सबैभन्दा धेरै फोटो खिचिएको पुल" भनेर वर्णन गरिएको छ। १९३७ मा यसको उद्घाटनको समयमा, यो संसारको सबैभन्दा लामो र सबैभन्दा अग्लो झोलुङ्गे पुल दुबै थियो, यो उपाधी क्रमशः १९६४ र १९९८ सम्म कायम रह्यो। यसको मुख्य स्प्यान ४,२०० फिट (१,२८० मी) र यसको कुल उचाइ ७४६ फिट (२२७ मी) रहेको छ । इतिहास पुल निर्माण हुनु अघि, सान फ्रान्सिस्को र अहिले मारिन काउन्टी बीचको एक मात्र व्यावहारिक छोटो मार्ग सान फ्रान्सिस्को खाडीमा डुङ्गाबाट थियो। सन फ्रान्सिस्कोमा पानी ढुवानी गर्ने उद्देश्यका लागि १८४० मा नियमित रूपमा निर्धारित सेवाको साथ १८२० को रूपमा फेरी सेवा (Ferry service) सुरु भयो। अवधारणा यद्यपि गोल्डेन गेटमा एक झोलुङ्गे पुलको विचार नयाँ थिएन । तर अन्ततः यो प्रस्ताव १९१६ सान फ्रान्सिस्को बुलेटिनमा पूर्व इन्जिनियरिङ विद्यार्थी जेम्स विल्किन्सको लेखमा बनाइएको थियो। सान फ्रान्सिस्को सिटी इन्जिनियरले अनुमानित लागत $१०० मिलियन (आजको $ बिलियन बराबर), र त्यस समयको लागि अव्यावहारिक थियो। उनले पुल इन्जिनियरहरूलाई निर्माण लागत कम गर्न सकिन्छ कि भनेर सोधे। जोसेफ स्ट्रस, एक महत्वाकांक्षी इन्जिनियर र कवि थिए जसले आफ्नो स्नातक थीसिसको लागि, ५५-माइल-लम्बाइको (८९ किमी) बेरिङ स्ट्रेटमा रेलमार्ग पुल डिजाइन गरेका थिए।। त्यस समयमा, स्ट्रसले लगभग ४०० ड्रब्रिजहरू पूरा गरिसकेका थिए — जसमध्ये धेरैजसो भित्री थिए — र नयाँ परियोजनाको स्केलमा केही थिएन। स्ट्रसको प्रारम्भिक रेखाचित्रहरू स्ट्रेटको प्रत्येक छेउमा ठूलो क्यान्टिलभर थिए, जुन केन्द्रीय निलम्बन खण्डद्वारा जोडिएको थियो, जसलाई स्ट्रसले $१७ मिलियन (आज $ मिलियन बराबर) मा निर्माण गर्न सक्ने वाचा गरे।। पुल डिजाइन र धातु विज्ञानमा हालैका प्रगतिहरू प्रयोग गरी झोलुङ्गे पुल डिजाइन छनौट गरिएको थियो। डिजाइन पुल परियोजनाको समग्र डिजाइन र निर्माणको प्रमुख इन्जिनियर स्ट्रस थिए। यद्यपि, उनीसँग केबल-सस्पेन्सन डिजाइनहरूका बारेमा थोरै बुझाइ वा अनुभवको कमीको कारण, इन्जिनियरिङ र वास्तुकलाको धेरैजसो जिम्मेवारी अन्य विशेषज्ञहरूमा पर्यो। स्ट्रसको प्रारम्भिक डिजाइन प्रस्ताव (केन्द्रीय निलम्बन खण्डद्वारा जोडिएको दुई डबल क्यान्टिलभर स्प्यान) दृश्य दृष्टिकोण (visual standpoint)बाट अस्वीकार्य थियो। अन्तिम निलम्बन डिजाइन न्यूयोर्क शहरको म्यानहट्टन ब्रिजका इन्जिनियर लियोन मोइसेफद्वारा परिकल्पना गरिएको थियो। प्रयोग र पर्यटन टोल मुद्दाहरू आत्महत्या गोल्डेन गेट ब्रिज विश्वमा सबैभन्दा बढी प्रयोग हुने आत्महत्या हुने स्थल हो। डेक लगभग २४५ फिट (७५ मी) पानी माथि छ। माथी बाट खसेपछी चार सेकेन्डमा व्यक्ति ७५ माइल/घंटा (१२० किमी/घंटा; ३० मी/सेक) मा पानीमा पुग्छ । धेरैजसो आघातबाट मर्छन्। करिब ५ % प्रारम्भिक प्रभावबाट बाँच्छन् तर सामान्यतया चिसो पानीमा हाइपोथर्मियाको कारण डुबेर वा मर्छन्। वर्षौंको बहस र अनुमानित १,५०० भन्दा बढीको मृत्युहरू पछि, पुलबाट २० फिट लामो स्टेनलेस स्टीलको जाल र वाकवे मुनि २० फिट संरचनात्मक इस्पात द्वारा समर्थित आत्मघाती बाधाहरू, अप्रिल २० 17 मा स्थापना हुन थाले $२०० मिलियन भन्दा बढी लागतमा निर्माण सुरुमा लगभग चार वर्ष लाग्ने अनुमान गरिएको थियो। नेटको स्थापना जनवरी २०२४ मा सम्पन्न भयो धातुका जालहरू पैदल यात्रुको पैदल मार्गबाट देखिन्छन् र अवतरण गर्न पीडादायी हुने अपेक्षा गरिन्छ। हावा गोल्डेन गेट ब्रिज ६८ माइल/घंटा (१०९ किमी/घंटा) सम्मको हावालाई सुरक्षित रूपमा सामना गर्न डिजाइन गरिएको थियो । भूकम्पीय जोखिम र सुधारहरू सन्दर्भ सामग्रीहरू