උරුගුවේ

උරුගුවේ, නිල වශයෙන් උරුගුවේ පෙරදිග ජනරජය, දකුණු ඇමරිකාවේ රටකි. එය බටහිරින් සහ නිරිත දෙසින් ආර්ජන්ටිනාව සහ උතුරින් සහ ඊසාන දෙසින් බ්‍රසීලය සමඟ මායිම් බෙදා ගන්නා අතර දකුණින් රියෝ ඩි ලා ප්ලාටා සහ ගිනිකොන දෙසින් අත්ලාන්තික් සාගරයට මායිම් වේ. එය දකුණු ඇමරිකාවේ දකුණු කෝන් කලාපයේ කොටසකි. උරුගුවේ ආසන්න වශයෙන් වර්ග කිලෝමීටර් 176,215 (වර්ග සැතපුම් 68,037) ක භූමි ප්‍රදේශයක් ආවරණය කරයි. එහි ජනගහනය මිලියන 3.5 කට ආසන්න වන අතර, ඔවුන්ගෙන් මිලියන 2 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් එහි අගනුවර සහ විශාලතම නගරය වන මොන්ටෙවීඩියෝ හි අගනගරයේ ජීවත් වෙති. උරුගුවේ බවට පත් වූ ප්‍රදේශය මුලින්ම දඩයම්කරුවන්ගේ කණ්ඩායම් විසින් වසර 13,000 කට පෙර ජනාවාස කරන ලදී. කලාපයට ළඟා වූ පළමු යුරෝපීය ගවේෂකයා 1516 දී ජුවාන් ඩියාස් ද සොලිස් ය, නමුත් එම ප්‍රදේශය එහි අසල්වැසියන්ට වඩා පසුව යටත් විජිතකරණයට ලක් විය. යුරෝපීයයන් පැමිණි අවස්ථාවේදී, ගුරානි සහ චානා වැනි අනෙකුත් කණ්ඩායම් සමඟ චාරුවා ප්‍රමුඛ ගෝත්‍රය විය. කෙසේ වෙතත්, මෙම කණ්ඩායම් කිසිවක් සමාජීය වශයෙන් හෝ දේශපාලනික වශයෙන් සංවිධානය නොවූ අතර එය ඔවුන්ගේ පරිහානියට දායක විය. භෞමික ආරවුල් මධ්‍යයේ, පෘතුගීසීන් 1680 දී කොලෝනියා ඩෝ සැක්‍රමෙන්ටෝ පිහිටුවන ලද අතර ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් හමුදා බලකොටුවක් ලෙස මොන්ටෙවීඩියෝ ආරම්භ කළහ. පෘතුගාලය, ස්පාඤ්ඤය සහ පසුව රියෝ ඩි ලා ප්ලාටා එක්සත් පළාත් සහ බ්‍රසීල අධිරාජ්‍යය සම්බන්ධ සිව්-මාර්ග අරගලයකින් පසුව, 1811 සහ 1828 අතර කාලය තුළ උරුගුවේ සිය නිදහස ලබා ගත්තේය. 1830 දී, රට එහි ව්‍යවස්ථාව සම්මත කර ස්වාධීන රාජ්‍යයක් ලෙස විධිමත් ලෙස ස්ථාපිත කරන ලදී. නිදහසින් පසු මුල් වසරවලදී, උරුගුවේ අභ්‍යන්තර ගැටුම් සහ දේශපාලන කැලඹීම් මාලාවක් සමඟ විදේශීය බලපෑමට සහ මැදිහත්වීමට යටත් විය. 19 වන සියවසේ දෙවන භාගයේ සිට, රට තුළ සැලකිය යුතු යුරෝපීය සංක්‍රමණ රැළි දක්නට ලැබුණි - ප්‍රධාන වශයෙන් ස්පාඤ්ඤය, ඉතාලිය සහ ප්‍රංශය - එය එහි ජනවිකාසයට බෙහෙවින් බලපෑ අතර නූතන උරුගුවේ සංස්කෘතියට සහ සමාජයට අඩිතාලම දැමීය. 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී, පුරෝගාමී ආර්ථික, කම්කරු සහ සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණ මාලාවක් හඳුන්වා දෙන ලද අතර, එය ඉතා දියුණු සුභසාධන රාජ්‍යයක් ස්ථාපිත කිරීමට හේතු විය. එහි දේශපාලන ස්ථාවරත්වය සමඟ ඒකාබද්ධව, මෙය රට "ඇමරිකාවේ ස්විට්සර්ලන්තය" ලෙස හැඳින්වීමට දායක විය. උරුගුවේ නිදහස ලැබීමෙන් පසු, ජාතික දේශපාලනය දේශපාලන පක්ෂ දෙකක් විසින් ආධිපත්‍යය දැරීය: කොලරාඩෝ පක්ෂය සහ ජාතික පක්ෂය, 19 වන සියවසේදී සිවිල් යුද්ධ කිහිපයක ගැටුණු අතර සාමූහිකව 'සාම්ප්‍රදායික පක්ෂ' ලෙස හැඳින්වේ. ඉතිහාසයේ විවිධ අවස්ථා වලදී, විධායක ශාඛාව සාමූහික ආයතනයක් ලෙස සංවිධානය කරන ලද අතර, අවසන් වරට මෙය සිදු වූයේ 1967 දී ය. 1960 දශකයේ අගභාගයේ සහ 1970 දශකයේ මුල් භාගයේ පැවති ආර්ථික අර්බුද මාලාවක් සහ අන්ත වාමාංශික නාගරික ගරිල්ලා යුද්ධයට එරෙහි සටන 1973 කුමන්ත්‍රණයෙන් අවසන් වූ අතර එය 1985 දක්වා සිවිල්-මිලිටරි ඒකාධිපතිත්වයක් ස්ථාපිත කළේය. අද උරුගුවේ යනු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යවස්ථාමය ජනරජයක් වන අතර, රාජ්‍ය නායකයා සහ රජයේ ප්‍රධානියා යන දෙකම ලෙස සේවය කරන ජනාධිපතිවරයෙකි. 2023 දී, උරුගුවේ යනු ද ඉකොනොමිස්ට් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දර්ශකයේ "පූර්ණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක්" ලෙස වර්ගීකරණය කරන ලද අතර, රජයේ විනිවිදභාවය, ආර්ථික නිදහස, සමාජ ප්‍රගතිය, ආදායම් සමානාත්මතාවය, ඒක පුද්ගල ආදායම, නවෝත්පාදනය සහ යටිතල පහසුකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර මිනුම්වල ඉහළ ශ්‍රේණිගත කිරීමකට ලක්ව ඇත. රට ගංජා (ලෝකයේ එසේ කළ පළමු රට) මෙන්ම සමලිංගික විවාහ සහ ගබ්සාව සම්පූර්ණයෙන්ම නීතිගත කර ඇත. එය එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, OAS සහ Mercosur හි ආරම්භක සාමාජිකයෙකි. නිරුක්තිය උරුගුවේ රට එහි නම ලබාගෙන ඇත්තේ ස්වදේශික ගුරානි භාෂාවෙන් රියෝ උරුගුවේ යන වචනයෙනි. "කුරුළු-ගඟ" ("ඌරු ගඟ", චාරුආන් හරහා, උරු යනු ඕනෑම වල් කුකුළෙකු සඳහා පොදු නාම පදයක් වේ) ඇතුළු අර්ථකථන කිහිපයක් තිබේ. මෙම නම එහි වෙරළ තීරය පුරා බහුලව තිබූ උරුගුවා (පොමෙල්ලා මෙගස්ටෝමා) නම් ගංගා ගොළුබෙල්ලාට ද යොමු විය හැකිය. නම පිළිබඳ වඩාත් ජනප්‍රිය අර්ථකථනයක් යෝජනා කළේ සුප්‍රසිද්ධ උරුගුවේ කවියෙකු වන ජුවාන් සොරිල්ලා ද සැන් මාටින් විසිනි, "තීන්ත ආලේප කරන ලද කුරුල්ලන්ගේ ගඟ"; මෙම අර්ථකථනය සැක සහිත වුවද, තවමත් රට තුළ වැදගත් සංස්කෘතික වැදගත්කමක් දරයි. ස්පාඤ්ඤ යටත් විජිත සමයේ සහ ඉන් ටික කලකට පසු, උරුගුවේ සහ සමහර අසල්වැසි ප්‍රදේශ බණ්ඩා පෙරදිග [ඩෙල් උරුගුවේ] ("[උරුගුවේ ගඟේ] නැගෙනහිර ඉවුර") ලෙස හැඳින්වූ අතර, පසුව වසර කිහිපයක් "නැගෙනහිර පළාත" ලෙස හැඳින්විණි. නිදහස ලැබීමෙන් පසු, රට "රෙපුබ්ලිකා පෙරදිග ඩෙල් උරුගුවේ" ලෙස හැඳින්වෙන අතර එය වචනාර්ථයෙන් "උරුගුවේ නැගෙනහිර ජනරජය [ගඟ]" ලෙස පරිවර්තනය වේ. කෙසේ වෙතත්, එය නිල වශයෙන් "උරුගුවේ පෙරදිග ජනරජය" හෝ "නැගෙනහිර උරුගුවේ ජනරජය" ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. ඉතිහාසය ප්‍රාග් ඉතිහාසය වර්තමානයේ උරුගුවේ ලෙස හඳුන්වන කලාපයේ මානව පැවැත්ම ආසන්න වශයෙන් වසර 13,000ක් පැරණි වන අතර, දඩයම්-එකතු කරන්නන්ගේ ප්‍රජාවන් පිළිබඳ සාක්ෂි ඇත. 16 වන සියවසේ යුරෝපීයයන් සමඟ පළමු සම්බන්ධතා ඇති වූ විට, චාරුවා 9,000ක් සහ චානා 6,000ක් සහ ගුවාරානි දූපත් ජනාවාස කිහිපයක් තිබූ බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇත. රටේ නැගෙනහිර කොටසේ "සෙරිටෝස් ඩි ඉන්ඩියෝස්" ලෙස හැඳින්වෙන මිනිසා විසින් සාදන ලද ටුමුලි වල පුළුල් පුරාවිද්‍යාත්මක එකතුවක් ඇත, ඒවායින් සමහරක් වසර 5,000කට පෙර සිට පැවත එන්නකි. ඒවා ඉදිකරන ලද පුද්ගලයින් ගැන දන්නේ ඉතා අල්ප වශයෙනි, මන්ද ඔවුන් කිසිදු ලිඛිත වාර්තාවක් ඉතිරි කර නැත, නමුත් දේශීය කෘෂිකර්මාන්තය සහ වඳ වී ගිය දේශීය ලොම් බල්ලන් වෙනුවට සාක්ෂි සොයාගෙන ඇත. යටත් විජිත පාලනය වර්තමාන උරුගුවේ කලාපයට 1512 දී ඇතුළු වූ පළමු යුරෝපීයයන් පෘතුගීසීන් විය. 1515 දී ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් වර්තමාන උරුගුවේ වෙත පැමිණි නමුත් එම ප්‍රදේශයට මුලින්ම පා තැබූ අය ඔවුන්ය. ආක්‍රමණ සඳහා ස්වදේශික ජනයා දැක්වූ දැඩි ප්‍රතිරෝධය, වටිනා සම්පත් නොමැතිකම සමඟ ඒකාබද්ධව, 16 වන සහ 17 වන සියවස් වලදී කලාපයේ යුරෝපීය ජනාවාස සීමා කළේය. ඉන්පසු උරුගුවේ ස්පාඤ්ඤ සහ පෘතුගීසි අධිරාජ්‍යයන් අතර මතභේදාත්මක කලාපයක් බවට පත්විය. 1603 දී ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් ගවයන් හඳුන්වා දීම ආරම්භ කළ අතර එය කලාපීය ධනයේ මූලාශ්‍රයක් බවට පත්විය. පළමු ස්ථිර ස්පාඤ්ඤ ජනාවාසය 1624 දී රියෝ නීග්‍රෝ හි සොරියානෝ හි ආරම්භ කරන ලදී. 1680 දී පෘතුගීසීන් කොලෝනියා ඩෙල් සැක්‍රමෙන්ටෝ හි බලකොටුවක් ඉදි කළහ. උරුගුවේ වත්මන් අගනුවර වන මොන්ටෙවීඩියෝ, ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් විසින් 1726 දී හමුදා බලකොටුවක් ලෙස ආරම්භ කරන ලදී. එහි ස්වාභාවික වරාය ඉක්මනින්ම රියෝ ඩි ලා ප්ලාටා අගනුවර වන බුවනෝස් අයර්ස් සමඟ තරඟ කරන වාණිජ ප්‍රදේශයක් බවට වර්ධනය විය. 19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ උරුගුවේ ඉතිහාසය හැඩගැසුණේ බ්‍රිතාන්‍ය, ස්පාඤ්ඤ, පෘතුගීසි සහ අනෙකුත් යටත් විජිත හමුදා අතර ප්ලැටයින් කලාපයේ ආධිපත්‍යය සඳහා අඛණ්ඩව පැවති සටන් මගිනි.1806 සහ 1807 දී, බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව නැපෝලියන් යුද්ධවල කොටසක් ලෙස බුවනෝස් අයර්ස් සහ මොන්ටෙවීඩියෝ අල්ලා ගැනීමට උත්සාහ කළහ. 1807 පෙබරවාරි සිට සැප්තැම්බර් දක්වා මොන්ටෙවීඩියෝ බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා විසින් අත්පත් කරගෙන තිබුණි. නිදහස් අරගලය 1811 දී, උරුගුවේ ජාතික වීරයා බවට පත් වූ ජෝස් ගර්වාසියෝ ආටිගාස්, ස්පාඤ්ඤ බලධාරීන්ට එරෙහිව සාර්ථක කැරැල්ලක් දියත් කළ අතර, මැයි 18 වන දින ලාස් පියෙඩ්‍රාස් සටනේදී ඔවුන් පරාජය කළේය. 1813 දී, බුවනෝස් අයර්ස් හි නව රජය, ආටිගාස් ෆෙඩරල්වාදයේ ශූරයෙකු ලෙස මතු වූ ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් කැඳවූ අතර, එක් එක් ප්‍රදේශයට සහ විශේෂයෙන් බණ්ඩා පෙරදිගට දේශපාලන හා ආර්ථික ස්වයං පාලනයක් ඉල්ලා සිටියේය. බණ්ඩා පෙරදිග නියෝජිතයින් අසුන් ගැනීම සභාව ප්‍රතික්ෂේප කළේය; කෙසේ වෙතත්, බුවනෝස් අයර්ස් ඒකීය මධ්‍යගතවාදය මත පදනම් වූ ක්‍රමයක් අනුගමනය කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ආටිගාස් බුවනෝස් අයර්ස් සමඟ බිඳී මොන්ටෙවීඩියෝ වටලා, 1815 මුල් භාගයේදී නගරය අත්පත් කර ගත්තේය. බුවනෝස් අයර්ස් හි හමුදා ඉවත් වූ පසු, බණ්ඩා පෙරදිග එහි පළමු ස්වාධීන රජය පත් කළේය. ආටිගාස් ඔහුගේ ආරක්ෂාව යටතේ ෆෙඩරල් ලීගය සංවිධානය කළ අතර ඉන් පළාත් හයක් පසුව ආර්ජන්ටිනාවේ කොටසක් බවට පත් විය. 1816 දී, පෘතුගීසි හමුදා 10,000 ක් බ්‍රසීලයෙන් බණ්ඩා පෙරදිග ආක්‍රමණය කළහ; ඔවුන් 1817 ජනවාරි මාසයේදී මොන්ටෙවීඩියෝ අල්ලා ගත්හ. තවත් වසර හතරකට ආසන්න අරගලයකින් පසු, බ්‍රසීල පෘතුගීසි රාජධානිය "සිස්ප්ලැටිනා" නමින් පළාතක් ලෙස බණ්ඩා පෙරදිග ඈඳා ගත්තේය. 1822 දී බ්‍රසීලියානු අධිරාජ්‍යය පෘතුගාලයෙන් ස්වාධීන විය. ඈඳා ගැනීමට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, ජුවාන් ඇන්ටෝනියෝ ලැවලෙජාගේ නායකත්වයෙන් යුත් තිස් තුනේ පෙරදිග, රියෝ ඩි ලා ප්ලාටා (වර්තමාන ආර්ජන්ටිනාව) හි එක්සත් පළාත්වල සහාය ඇතිව 1825 අගෝස්තු 25 වන දින නිදහස ප්‍රකාශ කළේය. මෙය දින 500 ක් පුරා පැවති සිස්ප්ලැටයින් යුද්ධයට හේතු විය. දෙපාර්ශ්වයටම වාසියක් නොලැබුණු අතර, 1828 දී, විස්කවුන්ට් ජෝන් පොන්සන්බිගේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික උත්සාහයන් හරහා එක්සත් රාජධානිය විසින් පෝෂණය කරන ලද මොන්ටෙවීඩියෝ ගිවිසුම මගින් උරුගුවේ ස්වාධීන රාජ්‍යයක් ලෙස බිහි විය. අගෝස්තු 25 වන දින ජාතික නිවාඩු දිනයක් වන නිදහස් දිනය ලෙස සමරනු ලැබේ. ජාතියේ පළමු ව්‍යවස්ථාව 1830 ජූලි 18 වන දින සම්මත කරන ලදී. 19 වන සියවස නිදහස ලබන විට, උරුගුවේ හි ඇස්තමේන්තුගත ජනගහනය 75,000 ට අඩු විය. උරුගුවේ දේශපාලන දර්ශනය පක්ෂ දෙකක් අතර බෙදී ගියේය: දෙවන ජනාධිපති මැනුවෙල් ඔරිබ්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ගතානුගතික බ්ලැන්කෝස් (සුදු ජාතිකයින්) ගම්බද කෘෂිකාර්මික අවශ්‍යතා නියෝජනය කරන අතර, පළමු ජනාධිපති ෆෲක්ටුසෝ රිවේරාගේ නායකත්වයෙන් යුත් ලිබරල් කොලරාඩෝස් (රතු ජාතිකයින්) මොන්ටෙවීඩියෝ හි ව්‍යාපාරික අවශ්‍යතා නියෝජනය කරයි. උරුගුවේ පක්ෂවලට අසල්වැසි ආර්ජන්ටිනාවේ සටන් කරන දේශපාලන කණ්ඩායම්වලින් සහාය ලැබුණු අතර, ඔවුන් උරුගුවේ කටයුතුවලට සම්බන්ධ විය. කොලරාඩෝ වැසියන් පිටුවහල් කරන ලද ආර්ජන්ටිනාවේ ලිබරල් යුනිටාරියෝස් පක්ෂයට සහාය දැක්වූ අතර, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් මොන්ටෙවීඩියෝ හි රැකවරණය ලබා ගත් අතර, බ්ලැන්කෝ ජනාධිපති මැනුවෙල් ඔරිබ් ආර්ජන්ටිනාවේ පාලක මැනුවෙල් ද රෝසාස්ගේ සමීප මිතුරෙකු විය. 1838 ජුනි 15 වන දින, කොලරාඩෝ නායක රිවේරාගේ නායකත්වයෙන් යුත් හමුදාවක් ජනාධිපති ඔරිබ් බලයෙන් පහ කළ අතර, ඔහු ආර්ජන්ටිනාවට පලා ගියේය. රිවේරා 1839 දී රෝසාස්ට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කළේය. ගැටුම වසර 13 ක් පැවති අතර එය ගුවෙරා ග්‍රෑන්ඩ් (මහා යුද්ධය) ලෙස ප්‍රසිද්ධ විය. 1843 දී, ආර්ජන්ටිනාවේ හමුදාවක් ඔරිබ් වෙනුවෙන් උරුගුවේ යටත් කර ගත් නමුත් අගනුවර අල්ලා ගැනීමට අපොහොසත් විය. මොන්ටෙවීඩියෝ වටලෑම 1843 පෙබරවාරි මාසයේ ආරම්භ වී වසර නවයක් පැවතුනි. වටලනු ලැබූ උරුගුවේ වැසියන් උදව් සඳහා පදිංචි විදේශිකයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටි අතර, එමඟින් ප්‍රංශ සහ ඉතාලි හමුදාවක් පිහිටුවන ලද අතර, දෙවැන්න පිටුවහල් කරන ලද ගුසෙප් ගරිබාල්ඩි විසින් මෙහෙයවන ලදී. 1845 දී, බ්‍රිතාන්‍යය සහ ප්‍රංශය කලාපයේ වාණිජ කටයුතු සාමාන්‍ය මට්ටමට ගෙන ඒම සඳහා රෝසාස්ට එරෙහිව මැදිහත් විය. ඔවුන්ගේ උත්සාහයන් අකාර්යක්ෂම වූ අතර, 1849 වන විට, යුද්ධයෙන් වෙහෙසට පත් වූ අතර, ඔවුන් දෙදෙනාම රෝසාස්ට හිතකර ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීමෙන් පසු ඉවත් වූහ. ආර්ජන්ටිනාවේ එන්ට්‍රේ රියෝස් පළාතේ ආණ්ඩුකාර ජස්ටෝ ජෝසේ ඩි උර්කිසා විසින් මෙහෙයවන ලද රෝසස් ට එරෙහිව කැරැල්ලක් ආරම්භ වූ විට අවසානයේ මොන්ටෙවීඩියෝ වැටෙනු ඇති බව පෙනී ගියේය. 1851 මැයි මාසයේදී කොලරාඩෝවරුන් වෙනුවෙන් බ්‍රසීලියානු මැදිහත්වීම, නැගිටීම සමඟ ඒකාබද්ධව, තත්වය වෙනස් කළ අතර, ඔරිබ් පරාජය කරන ලදී. මොන්ටෙවීඩියෝ වටලෑම ඉවත් කරන ලද අතර, ගුවෙරා ග්‍රෑන්ඩ් අවසානයේ අවසන් විය. මොන්ටෙවීඩියෝ, උරුගුවේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට මැදිහත් වීමට බ්‍රසීලයට ඇති අයිතිය තහවුරු කරන ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමෙන් බ්‍රසීලයේ සහයෝගයට විපාක දුන්නේය. 1851 ගිවිසුම්වලට අනුකූලව, බ්‍රසීලය අවශ්‍ය යැයි සැලකෙන සෑම විටම උරුගුවේහි මිලිටරිමය වශයෙන් මැදිහත් විය. 1865 දී, බ්‍රසීලයේ අධිරාජ්‍යයා, ආර්ජන්ටිනාවේ ජනාධිපති සහ කොලරාඩෝ ජෙනරාල් වෙනන්සියෝ ෆ්ලෝරස්, ඔවුන් දෙදෙනාම බලය ලබා ගැනීමට උදව් කළ උරුගුවේ රජයේ ප්‍රධානියා විසින් ත්‍රිත්ව සන්ධානය පිහිටුවන ලදී. ත්‍රිත්ව සන්ධානය පැරගුවේ නායක ෆ්‍රැන්සිස්කෝ සොලානෝ ලෝපෙස්ට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇති වූ පැරගුවේ යුද්ධය පැරගුවේ ආක්‍රමණය සහ රටවල් තුනේ හමුදාවන් විසින් පරාජය කිරීමත් සමඟ අවසන් විය. මොන්ටෙවීඩියෝ බ්‍රසීලියානු නාවික හමුදාව විසින් සැපයුම් ස්ථානයක් ලෙස භාවිතා කරන ලද අතර, යුද්ධය අතරතුර එය සමෘද්ධිමත් සහ සාපේක්ෂ සන්සුන් කාල පරිච්ඡේදයක් අත්විඳින ලදී. පළමු දුම්රිය මාර්ගය 1867 දී උරුගුවේ හි එකලස් කරන ලද අතර, අශ්වයින් ඇදගෙන යන දුම්රියකින් සමන්විත ශාඛාවක් විවෘත කරන ලදී. වර්තමාන උරුගුවේ රාජ්‍ය දුම්රිය පරිපාලනය කිලෝමීටර් 2,900 ක දිගු කළ හැකි දුම්රිය ජාලයක් පවත්වාගෙන යයි. ජෙනරාල් ලොරෙන්සෝ බැට්ල් වයි ග්‍රෝ (1868–72) ගේ ව්‍යවස්ථාපිත රජය බ්ලැන්කෝස් විසින් ලාන්ස් විප්ලවය මර්දනය කළේය. වසර දෙකක අරගලයකින් පසු, 1872 දී සාම ගිවිසුමක් අත්සන් කරන ලද අතර එමඟින් උරුගුවේ දෙපාර්තමේන්තු හතරක් පාලනය කිරීම හරහා බ්ලැන්කෝස්ට රජයේ වැටුප් සහ කාර්යයන්හි කොටසක් ලබා දෙන ලදී. සම-සහභාගීත්ව ප්‍රතිපත්තිය ස්ථාපිත කිරීම නියෝජනය කළේ බලයේ සිටින පක්ෂයේ සහ විරුද්ධ පක්ෂයේ සහජීවනය මත පදනම් වූ නව සම්මුති සූත්‍රයක් සෙවීමයි. මෙම ගිවිසුම නොතකා, 1875 දී අසාර්ථක වූ ත්‍රිවර්ණ විප්ලවය සහ 1886 දී ක්විබ්‍රාචෝ විප්ලවය මගින් කොලරාඩෝ පාලනයට තර්ජනයක් එල්ල විය. බ්ලැන්කොස් දෙපාර්තමේන්තු තුනකට පමණක් අඩු කිරීමට කොලරාඩෝ දැරූ උත්සාහය 1897 දී බ්ලැන්කෝ නැගිටීමක් ඇති කළ අතර, එය අවසන් වූයේ දෙපාර්තමේන්තු 16 ක් නිර්මාණය කිරීමෙනි, එයින් දැන් බ්ලැන්කෝවරුන්ට හයක් පාලනය කිරීමට හැකි විය. බ්ලැන්කෝස්ට කොංග්‍රසයේ ආසන ⅓ ක් ලබා දෙන ලදී. ජනාධිපති ජෝස් බැට්ල් වයි ඕර්ඩොනෙස් ඔහුගේ දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ ආරම්භ කරන තෙක් මෙම බල බෙදීම පැවතුනි, එය 1904 දී බ්ලැන්කෝස් විසින් මැසොලර් සටන සහ බ්ලැන්කෝ නායක අපරිසියෝ සරවියාගේ මරණයෙන් අවසන් වූ අවසාන නැගිටීමට හේතු විය. 1875 සහ 1890 අතර, හමුදාව බල මධ්‍යස්ථානය බවට පත්විය. මෙම ඒකාධිපති කාල පරිච්ඡේදය තුළ, රජය රට නවීන රාජ්‍යයක් ලෙස සංවිධානය කිරීම සඳහා පියවර ගත් අතර, එහි ආර්ථික හා සමාජ පරිවර්තනය දිරිමත් කළේය. පීඩන කණ්ඩායම් (ප්‍රධාන වශයෙන් ව්‍යාපාරිකයින්, හැසෙන්ඩාඩෝස් සහ කර්මාන්තකරුවන්ගෙන් සමන්විත) සංවිධානය වූ අතර රජයට දැඩි බලපෑමක් ඇති කළේය. 1886-90 අතර කාලයේ සංක්‍රාන්ති සමයක් ආරම්භ වූ අතර, එම කාලය තුළ දේශපාලනඥයින් අහිමි වූ භූමිය නැවත ලබා ගැනීමට පටන් ගත් අතර, රජයට සිවිල් සහභාගීත්වයක් ද ඇති විය. ගුවෙරා ග්‍රෑන්ඩ් යුද්ධයෙන් පසු, ප්‍රධාන වශයෙන් ඉතාලියෙන් සහ ස්පාඤ්ඤයෙන් පැමිණි සංක්‍රමණිකයින්ගේ සංඛ්‍යාවේ තියුණු වැඩිවීමක් ඇති විය. 1879 වන විට, රටේ මුළු ජනගහනය 438,500 ඉක්මවිය. ආර්ථිකය පශු සම්පත් ඇති කිරීම සහ අපනයනය කිරීමේදී තියුණු ඉහළ යාමක් (චිත්‍රකව පෙන්නුම් කළහොත්, අනෙකුත් සියලුම අදාළ ආර්ථික නිර්ණායකයන්ට වඩා) පිළිබිඹු කළේය. මොන්ටෙවීඩියෝ කලාපයේ ප්‍රධාන මූල්‍ය මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත් වූ අතර ආර්ජන්ටිනාව, බ්‍රසීලය සහ පැරගුවේ වෙතින් භාණ්ඩ සඳහා මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත්විය. 20 වන සියවස කොලරාඩෝ නායක ජෝස් බැට්ල් වයි ඕර්ඩෝනෙස් 1903 දී ජනාධිපති ලෙස තේරී පත් විය. ඊළඟ වසරේ, බ්ලැන්කෝස්වරු ග්‍රාමීය කැරැල්ලකට නායකත්වය දුන් අතර, ඔවුන්ගේ නායක අපරිසියෝ සරවියා සටනේදී මිය යාමට පෙර ලේ වැකි මාස අටක සටන් ඇති විය. රජයේ හමුදා ජයග්‍රහණයෙන් මතු වූ අතර, එය 1872 දී ආරම්භ වූ සහ-සහභාගීත්ව දේශපාලනය අවසන් කිරීමට හේතු විය. බැට්ල්ට වාර දෙකක් (1903–07 සහ 1911–15) තිබූ අතර, එම කාලය තුළ ඔහු සුභසාධන වැඩසටහනක්, ආර්ථිකයට රජයේ සහභාගීත්වය සහ බහුවිධ විධායකයක් වැනි ප්‍රධාන ප්‍රතිසංස්කරණ ආරම්භ කළේය. ගේබ්‍රියෙල් ටෙරා 1931 මාර්තු මාසයේදී ජනාධිපති ධුරයට පත්විය. ඔහුගේ පදවි ප්‍රාප්තිය මහා අවපාතයේ බලපෑම් සමඟ සමපාත වූ අතර, රැකියා නොමැතිකම හේතුවෙන් සමාජ වාතාවරණය නොසන්සුන් විය. පොලිසිය සහ වාමාංශිකයින් මිය ගිය ගැටුම් ඇති විය. 1933 දී, ටෙරා කුමන්ත්‍රණයක් සංවිධානය කළ අතර, මහා සභාව විසුරුවා හැර නියෝගයෙන් පාලනය කළේය. 1934 දී නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර, ජනාධිපතිවරයාට බලතල පැවරුණි. සාමාන්‍යයෙන්, ටෙරා රජය ආර්ථික ජාතිකවාදය සහ සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණ දුර්වල කළේය හෝ උදාසීන කළේය. 1938 දී මහ මැතිවරණ පවත්වන ලද අතර, ටෙරාගේ මස්සිනා වන ජෙනරාල් ඇල්ෆ්‍රෙඩෝ බෝල්ඩොමිර් ජනාධිපති ලෙස තේරී පත් විය. සංවිධානාත්මක ශ්‍රමයේ සහ ජාතික පක්ෂයේ පීඩනය යටතේ, බල්ඩොමිර් නිදහස් මැතිවරණ, මාධ්‍ය නිදහස සහ නව ව්‍යවස්ථාවක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. 1939 දී බල්ඩොමිර් උරුගුවේ මධ්‍යස්ථ බව ප්‍රකාශ කළද, බ්‍රිතාන්‍ය යුද නැව් සහ ජර්මානු නෞකාවක් වන අද්මිරාල් ග්‍රාෆ් ස්පී උරුගුවේ වෙරළට නුදුරින් සටනක නිරත විය. අද්මිරාල් ග්‍රාෆ් ස්පී මොන්ටෙවීඩියෝ හි රැකවරණය ලබා ගත් අතර, උදාසීන වරායක අභයභූමියක් ඉල්ලා සිටියේය, නමුත් පසුව එය ඉවත් කරන ලදී. 1945 දී, උරුගුවේ එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රකාශනයට නිල වශයෙන් අත්සන් කර දෙවන ලෝක යුද්ධයට අවතීර්ණ වූ අතර, එමඟින් ජර්මනියට සහ ජපානයට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කිරීමට රට මෙහෙයවන ලදී. යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසු, එය එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරම්භක සාමාජිකයෙකු බවට පත්විය. 1960 ගණන්වලදී, රජය පෙරලා දැමීමට උත්සාහ කිරීමට අමතරව, බැංකු මංකොල්ලකෑම්, පැහැරගැනීම් සහ ඝාතනය වැනි ක්‍රියාකාරකම්වල නිරත වූ ටුපමරෝස් ලෙස හැඳින්වෙන මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී නාගරික ගරිල්ලන්ගේ සන්නද්ධ කණ්ඩායමක් මතු විය. සිවිල්-මිලිටරි ආඥාදායකත්වය ජනාධිපති ජෝර්ජ් පැචෙකෝ 1968 දී හදිසි තත්වයක් ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර, ඉන් පසුව 1972 දී සිවිල් නිදහස තවදුරටත් අත්හිටුවන ලදී. 1973 දී, වැඩිවන ආර්ථික හා දේශපාලන කැලඹීම් මධ්‍යයේ, ජනාධිපති ජුවාන් මාරියා බෝඩබෙරිගේ ඉල්ලීම පරිදි සන්නද්ධ හමුදා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර සිවිල්-මිලිටරි පාලනයක් ස්ථාපිත කළහ. බුද්ධි මෙහෙයුම් සහ විරුද්ධවාදීන් ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධ CIA- පිටුබලය ලත් දේශපාලන මර්දනය සහ රාජ්‍ය භීෂණය පිළිබඳ ව්‍යාපාරය හැඳින්වූයේ ඔපරේෂන් කොන්ඩෝර් යනුවෙනි. එක් මූලාශ්‍රයකට අනුව, උරුගුවේ වැසියන් 180 ක් පමණ මරා දමා අතුරුදහන් කර ඇති බව දන්නා අතර, 1973 සිට 1985 දක්වා වසර 12 ක සිවිල්-මිලිටරි පාලනය තුළ තවත් දහස් ගණනක් නීති විරෝධී ලෙස රඳවා තබාගෙන වධහිංසා පමුණුවා ඇත. බොහෝ දෙනෙක් ආර්ජන්ටිනාවේ සහ අනෙකුත් අසල්වැසි රටවල ඝාතනය කරන ලද අතර, ඔවුන්ගෙන් 36 දෙනෙකු උරුගුවේහිදී ඝාතනය කර ඇත. එඩි කෝෆ්මන්ට (ඩේවිඩ් ඇල්ට්මන් විසින් උපුටා දක්වන ලද) අනුව, එකල උරුගුවේ ලෝකයේ වැඩිම ඒක පුද්ගල දේශපාලන සිරකරුවන් සංඛ්‍යාවක් සිටියේය. "1976 දී ඇම්නෙස්ටි ඉන්ටර්නැෂනල් වෙනුවෙන් එක්සත් ජනපද කොන්ග්‍රස් සභා විභාගයේදී කතා කළ කෝෆ්මන්, ඇස්තමේන්තු කළේ සෑම උරුගුවේ ජාතිකයන් පස් දෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු පිටුවහල් කරන ලද බවත්, පනහෙන් එක් අයෙකු රඳවා තබා ගත් බවත්, පන්සියයකින් එක් අයෙකු සිරගෙට ගිය බවත් (ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් වධහිංසා පමුණුවන ලද බවත්ය)." සමාජ වියදම් අඩු කරන ලද අතර, බොහෝ රාජ්‍ය සමාගම් පෞද්ගලීකරණය කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, 1980 න් පසු ආර්ථිකය දියුණු නොවූ අතර පිරිහී ගියේය; දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය (GDP) 20% කින් පහත වැටුණු අතර විරැකියාව 17% දක්වා ඉහළ ගියේය. අසාර්ථක වූ සමාගම් සහ බැංකුවලට ඇප ලබා දීමට රජය මැදිහත් විය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට නැවත පැමිණීම (1984–වර්තමානය) හමුදාව විසින් කෙටුම්පත් කරන ලද නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් 1980 නොවැම්බර් ජනමත විචාරණයේදී ප්‍රතික්ෂේප විය. ජනමත විචාරණයෙන් පසුව, සන්නද්ධ හමුදා සිවිල් පාලනයට නැවත පැමිණීමේ සැලැස්මක් ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර, ජාතික මැතිවරණ 1984 දී පැවැත්විණි. කොලරාඩෝ පක්ෂ නායිකා ජූලියෝ මරියා සංගුනෙට්ටි ජනාධිපති ධුරය දිනා 1985 සිට 1990 දක්වා සේවය කළේය. හමුදා පාලනය යටතේ පැවති වසරවලින් පසු පළමු සංගුනෙට්ටි පරිපාලනය ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කළ අතර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු කළේය. ජාතික පක්ෂයේ ලුයිස් ඇල්බර්ටෝ ලැකල් 1989 ජනාධිපතිවරණය ජයග්‍රහණය කළ අතර, ජනමත විචාරණයකින් මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කරන්නන් සඳහා සමාව අනුමත කරන ලදී. පසුව 1994 දී සංගුනෙට්ටි නැවත තේරී පත් විය. ජනාධිපතිවරුන් දෙදෙනාම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නැවත ස්ථාපිත කිරීමෙන් පසු ආරම්භ කරන ලද ආර්ථික ව්‍යුහාත්මක ප්‍රතිසංස්කරණ දිගටම කරගෙන ගියහ. 1999 ජාතික මැතිවරණ 1996 ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් මගින් ස්ථාපිත කරන ලද නව මැතිවරණ ක්‍රමයක් යටතේ පැවැත්විණි. කොලරාඩෝ පක්ෂ අපේක්ෂක ජෝර්ජ් බැට්ල්, ජාතික පක්ෂයේ සහාය ඇතිව, පුළුල් පෙරමුණු අපේක්ෂක ටැබරේ වාස්කේස් පරාජය කළේය. 2002 නොවැම්බර් මාසයේදී බ්ලැන්කෝස්වරු තම අමාත්‍යවරුන් කැබිනට් මණ්ඩලයෙන් ඉවත් කර ගත් විට, විධිමත් සන්ධානය අවසන් විය. නමුත් බ්ලැන්කෝස්වරු බොහෝ කාරණා සම්බන්ධයෙන් කොලරාඩෝවරුන්ට සහාය දැක්වීම දිගටම කරගෙන ගියහ. උරුගුවේ ප්‍රධාන අපනයන වෙළඳපොළවල අඩු භාණ්ඩ මිල ගණන් සහ ආර්ථික දුෂ්කරතා (බ්‍රසීලයේ සිට සැබෑ අගය අවප්‍රමාණය වීමත් සමඟ ආරම්භ වූ අතර, පසුව 2002 දී ආර්ජන්ටිනාවේ) දැඩි අවපාතයකට හේතු විය; ආර්ථිකය 11% කින් හැකිලී ගියේය, විරැකියාව 21% දක්වා ඉහළ ගියේය, සහ දරිද්‍රතාවයේ සිටින උරුගුවේ වැසියන්ගේ ප්‍රතිශතය 30% ඉක්මවා ගියේය. 2004 දී, උරුගුවේ වැසියන් ටැබරේ වාස්කේස් ජනාධිපති ලෙස තෝරා පත් කර ගත් අතර පාර්ලිමේන්තුවේ සභා දෙකෙහිම පුළුල් පෙරමුණට බහුතරයක් ලබා දුන්නේය. වාස්කේස් ආර්ථික ඕතඩොක්ස්වාදයට ඇලී සිටියේය. භාණ්ඩ මිල ඉහළ ගොස් ආර්ථිකය අවපාතයෙන් යථා තත්ත්වයට පත් වූ විට, ඔහු විදේශ ආයෝජන තුන් ගුණයකින් වැඩි කළේය, දරිද්‍රතාවය සහ විරැකියාව අඩු කළේය, දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 79% සිට 60% දක්වා රාජ්‍ය ණය අඩු කළේය, සහ උද්ධමනය ස්ථාවරව තබා ගත්තේය. 2009 දී, රටේ හමුදා පාලනය අතරතුර වසර 15 කට ආසන්න කාලයක් සිරගතව සිටි හිටපු වාමාංශික ගරිල්ලා නායකයෙකු (ටුපමරෝස්) වූ හෝසේ මුජිකා, පුළුල් පෙරමුණ දෙවන වරටත් මැතිවරණය ජයග්‍රහණය කිරීමත් සමඟ නව ජනාධිපතිවරයා ලෙස පත්විය. 2012 දී ගබ්සාව නීතිගත කරන ලද අතර, ඉන්පසු සමලිංගික විවාහ සහ ඊළඟ වසරේ කංසා, උරුගුවේ නූතන යුගයේ කංසා නීතිගත කළ පළමු රට බවට පත් කළේය. 2014 දී, ටබාරේ වාස්කේස් අඛණ්ඩව දෙවන ජනාධිපති ධුර කාලයකට තේරී පත් වූ අතර එය 2015 මාර්තු 1 වන දින ආරම්භ විය. 2020 දී, වසර 15 ක වාමාංශික පාලනයෙන් පසු, ඔහුගෙන් පසු කොන්සර්වේටිව් ජාතික පක්ෂයේ සාමාජිකයෙකු වන ලුයිස් ඇල්බර්ටෝ ලැකල් පෝ උරුගුවේ 42 වන ජනාධිපතිවරයා ලෙස පත් විය. 2025 මාර්තු 1 වන දින, යමණ්ඩු ඕර්සි උරුගුවේ නව ජනාධිපතිවරයා ලෙස බලයට පත් විය, එනම් වාමාංශික සන්ධානය වන පුළුල් පෙරමුණ, වසර පහක බාධාවකින් පසු නැවත බලයට පත් විය. භූගෝලය කිලෝමීටර 176,214 (වර්ග සැතපුම් 68,037) ක මහාද්වීපික භූමි ප්‍රමාණයක් සහ වර්ග කිලෝමීටර් 125,436 (වර්ග සැතපුම් 48,431) ක භෞමික ජල ප්‍රමාණයක් සහිත, උරුගුවේ දකුණු ඇමරිකාවේ (සුරිනේම් වලින් පසු) දෙවන කුඩාම ස්වෛරී ජාතිය වන අතර තුන්වන කුඩාම භූමි ප්‍රදේශය වේ (ප්‍රංශ ගයනාව කුඩාම වේ). භූ දර්ශනයේ බොහෝ දුරට රෝල් වන තැනිතලා සහ සාරවත් වෙරළබඩ පහත් බිම් සහිත පහත් කඳු වැටි (කුචිලා) ඇත. උරුගුවේ වෙරළ තීරය කිලෝමීටර 660 (සැතපුම් 410) කි. රටේ උසම ස්ථානය සෙරෝ කැටඩ්‍රල් වන අතර, එහි කඳු මුදුන සියෙරා කැරපේ කඳු වැටියේ මීටර් 514 (අඩි 1,686) AMSL දක්වා ළඟා වේ. නිරිත දෙසින් ඇත්තේ උරුගුවේ ගඟේ (රටේ බටහිර මායිම සාදන ගංගාව) මෝය වන රියෝ ඩි ලා ප්ලාටා ය. රට පුරා ගංගා ද්‍රෝණි හෝ ඩෙල්ටා හතරකින් සමන්විත ඝන ගංගා ජාලයක් ඇත: රියෝ ඩි ලා ප්ලාටා ද්‍රෝණිය, උරුගුවේ ගඟ, ලගුනා මෙරින් සහ රියෝ නෙග්‍රෝ. ප්‍රධාන අභ්‍යන්තර ගංගාව වන්නේ රියෝ නෙග්‍රෝ ("කළු ගඟ") වන අතර එය 1945 දී වේල්ලකින් බඳින ලද අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස උරුගුවේ හදවතේ කෘතිම රින්කන් ඩෙල් බොනෙට් විල නිර්මාණය විය. අත්ලාන්තික් වෙරළ තීරයේ කලපු කිහිපයක් දක්නට ලැබේ. මොන්ටෙවීඩියෝ යනු ඇමරිකාවේ දකුණු දෙසින් පිහිටි ජාතික අගනුවර වන අතර ලෝකයේ තුන්වන වඩාත්ම දකුණු දෙසින් (කැන්බරා සහ වෙලින්ටන්ට පසුව). දකුණු ඇමරිකාවේ මකර නිවර්තන කලාපයට සම්පූර්ණයෙන්ම දකුණින් පිහිටා ඇති එකම රට උරුගුවේ වන අතර උතුරු කෙළවරේ අක්ෂාංශ ලක්ෂ්‍යය අනුව ඇණවුම් කළ විට ලෝකයේ දකුණු දෙසින් පිහිටි ස්වෛරී රාජ්‍යය වේ. උරුගුවේ ජාතික වනෝද්‍යාන දහයක් ඇත: නැගෙනහිර තෙත්බිම් ප්‍රදේශවල පහක්, මධ්‍යම කඳුකරයේ තුනක් සහ රියෝ උරුගුවේ දිගේ බටහිරින් එකක්. උරුගුවේහි උරුගුවේ සැවානා භූමිෂ්ඨ පරිසර කලාපයේ නිවහන වේ. රටෙහි 2019 වනාන්තර භූ දර්ශන අඛණ්ඩතා දර්ශකයේ මධ්‍යන්‍ය ලකුණු 3.61/10 ක් තිබූ අතර, එය රටවල් 172 කින් ගෝලීය වශයෙන් 147 වැනි ශ්‍රේණිගත කිරීමකි. දේශගුණය සම්පුර්ණයෙන්ම දකුණු සෞම්‍ය කලාපය තුළ පිහිටා ඇති උරුගුවේ දේශගුණය සාපේක්ෂ වශයෙන් සෞම්‍ය සහ රටපුරා තරමක් ඒකාකාරී වේ. කොපන් දේශගුණික වර්ගීකරණයට අනුව, රටේ වැඩි කොටසක තෙතමනය සහිත උපනිවර්තන දේශගුණයක් (Cfa) ඇත. අත්ලාන්තික් වෙරළ තීරයේ සමහර ස්ථානවල සහ කුචිලා ග්‍රෑන්ඩ් හි උසම කඳු මුදුනේ පමණක් දේශගුණය සාගරික (Cfb) වේ. දෙසැම්බර් සිට මාර්තු දක්වා ගිම්හානය සහ ජුනි සිට සැප්තැම්බර් දක්වා ශීත කාලය සහිතව රට සෘතු හතරක් අත්විඳියි. සෘතුමය වෙනස්කම් ප්‍රකාශ වේ, නමුත් උෂ්ණත්වයේ අන්ත දුර්ලභ වේ. ගිම්හානය අත්ලාන්තික් සාගරයෙන් එපිටින් ඇති සුළං මගින් මෘදු වන අතර ශීත ඍතුවේ දී දැඩි සීතල නොදනී. එය කිසි විටෙකත් අධික සීතලක් නොලැබුණත්, ශීත මාසවලදී සෑම වසරකම ඉෙමොලිමන්ට් ඇති වන අතර, හිම සහ හිම කැට වැනි වර්ෂාපතනය සෑම ශීත කාලයකම පාහේ සිදු වේ, නමුත් හිම ඉතා දුර්ලභ ය; එය ඉහළ උන්නතාංශවල සෑම වසර දෙකකට වරක් සිදු වේ, නමුත් සෑම විටම පාහේ සමුච්චය වීමකින් තොරව සිදු වේ. එහි බහුලත්වය, අධික ආර්ද්‍රතාවය සහ මීදුම සමඟ අපේක්ෂා කළ හැකි පරිදි සුලභ වේ. කාලගුණික බාධක ලෙස ක්‍රියා කරන කඳු නොමැති වීම, රට පුරා පෙරමුණු හෝ කුණාටු හමන විට අධික සුළං සහ කාලගුණයේ වේගවත් වෙනස්කම් වලට සියලුම ස්ථාන ගොදුරු වේ. මෙම කුණාටු ශක්තිමත් විය හැකිය; ඒවා කුණාටු, හිම කැට සහ සමහර විට ටොනේඩෝ පවා ඇති කළ හැකිය. දකුණු අත්ලාන්තික් සාගරය ඒවායේ සංවර්ධනය සඳහා ප්‍රමාණවත් තරම් උණුසුම් නොවන නිසා රට තුළ නිවර්තන සුළි සුළං ඇති වුවද, නිවර්තන සුළි සුළං නොමැත. ගිම්හාන සහ ශීත කාලගුණය කුණාටු පෙරමුණු පසුකර යාමත් සමඟ දිනෙන් දින වෙනස් විය හැකි අතර, උණුසුම් උතුරු සුළඟක් ඉඳහිට ආර්ජන්ටිනාවේ පැම්පාස් වෙතින් සීතල සුළඟක් (පැම්පෙරෝ) සමඟ පැමිණිය හැකිය. රට පුරා උෂ්ණත්වය සහ වර්ෂාපතනය යන දෙකම තරමක් ඒකාකාරී වුවද, භූමිය පුරා සැලකිය යුතු වෙනස්කම් පවතී. රටේ සාමාන්‍ය වාර්ෂික උෂ්ණත්වය 17.5 °C (63.5 °F) වන අතර එය ගිනිකොන දෙසින් 16 °C (61 °F) සිට වයඹ දෙසින් 19 °C (66 °F) දක්වා පරාසයක පවතී. ශීත ඍතුවේ උෂ්ණත්වය දකුණේ දෛනික සාමාන්‍යය 11 °C (52 °F) සිට උතුරේ 14 °C (57 °F) දක්වා පරාසයක පවතින අතර ගිම්හානයේ සාමාන්‍ය දෛනික උෂ්ණත්වය ගිනිකොන දෙසින් 21 °C (70 °F) සිට වයඹ දෙසින් 25 °C (77 °F) දක්වා පරාසයක පවතී. ගිනිකොනදිග රටේ අනෙකුත් ප්‍රදේශවලට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස සිසිල් ය, විශේෂයෙන් වසන්ත සමයේදී, ශීත කාලයෙන් පසු සීතල ජලය සහිත සාගරය වාතයේ උෂ්ණත්වය සිසිල් කර එම කලාපයට වැඩි ආර්ද්‍රතාවයක් ගෙන එයි. කෙසේ වෙතත්, රටේ දකුණට උතුරට වඩා අඩු වර්ෂාපතනයක් ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස, මොන්ටෙවීඩියෝ වසරකට ආසන්න වශයෙන් මිමි 1,100 (අගල් 43) වර්ෂාපතනයක් ලැබෙන අතර, ඊසාන දෙසින් පිහිටි රිවේරා නගරයට මිමි 1,600 (අගල් 63) ලැබේ. සරත් සෘතුවේ මාසවලදී වැඩිම වර්ෂාපතනයක් සිදු වේ, නමුත් ශීත ඍතුවේ දී නිතර වැසි ඇද හැලෙයි. නමුත් නියඟ කාල පරිච්ඡේද හෝ අධික වර්ෂාපතන කාලයන් වසර පුරා ඕනෑම වේලාවක සිදුවිය හැක. මුහුදු මට්ටමේ ජාතික ආන්තික උෂ්ණත්වයන් වන්නේ, පේසන්ඩු නගරයේ (1943 ජනවාරි 20) සහ ෆ්ලොරිඩා නගරයේ (2022 ජනවාරි 14) 44 °C (111 °F) වන අතර, මෙලෝ නගරයේ (1967 ජුනි 14) −11.0 °C (12.2 °F) වේ. රජය සහ දේශපාලනය උරුගුවේ යනු ජනාධිපති ක්‍රමයක් සහිත නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයකි. රජයේ සාමාජිකයින් විශ්වීය ඡන්ද ක්‍රමයක් මගින් වසර පහක කාලයක් සඳහා තේරී පත් වේ. උරුගුවේ යනු ඒකීය රාජ්‍යයකි: යුක්තිය, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, ආරක්ෂාව, විදේශ ප්‍රතිපත්තිය සහ ආරක්ෂාව යන සියල්ලම රට පුරා පරිපාලනය කෙරේ. විධායක බලය ජනාධිපතිවරයා සහ අමාත්‍යවරුන් 14 දෙනෙකුගෙන් යුත් කැබිනට් මණ්ඩලයක් විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබේ. ව්‍යවස්ථාදායක බලය මහා සභාව විසින් පිහිටුවා ඇති අතර එය සභා දෙකකින් සමන්විත වේ: නියෝජිත මණ්ඩලය, සමානුපාතික නියෝජනය මත පදනම්ව වසර පහක කාලයක් සඳහා තේරී පත් වූ දෙපාර්තමේන්තු 19 නියෝජනය කරන සාමාජිකයින් 99 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත වේ; සහ සෙනෙට් සභිකයින් 31 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත වන අතර, ඔවුන්ගෙන් 30 දෙනෙකු සමානුපාතික නියෝජනය මගින් වසර පහක කාලයක් සඳහා තේරී පත් වන අතර, සභා ගර්භයේ මුලසුන හොබවන සහ ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ අයිතිය ඇති උප ජනාධිපතිවරයා. අධිකරණ අංශය ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන්නේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය, විනිසුරු මඩුල්ල සහ රට පුරා විනිසුරුවරුන් විසිනි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සාමාජිකයින් මහා සභාව විසින් තෝරා පත් කර ගනු ලැබේ; විනිසුරු මඩුල්ලේ සාමාජිකයන් සෙනෙට් සභාවේ කැමැත්ත ඇතිව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් තෝරා ගනු ලබන අතර, විනිසුරුවන් සෘජුවම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් පවරනු ලැබේ. උරුගුවේ එහි වත්මන් ව්‍යවස්ථාව 1967 දී සම්මත කරන ලදී. එහි බොහෝ විධිවිධාන 1973 දී අත්හිටුවන ලද නමුත් 1985 දී නැවත ස්ථාපිත කරන ලදී. ස්විට්සර්ලන්තය සහ එහි මුලපිරීම භාවිතා කිරීම උපයෝගී කරගනිමින්, උරුගුවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පුරවැසියන්ට නීති අවලංගු කිරීමට හෝ ජනප්‍රිය මුලපිරීමකින් ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීමට ද ඉඩ සලසයි, එය රටපුරා ජනමත විචාරණයකින් අවසන් වේ. මෙම ක්‍රමය පසුගිය වසර 15 තුළ කිහිප වතාවක් භාවිතා කර ඇත: හමුදා පාලන සමයේදී (1973–1985) මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කළ හමුදා සාමාජිකයින්ට නඩු පැවරීම ප්‍රතික්ෂේප කරන නීතියක් තහවුරු කිරීම; මහජන උපයෝගිතා සමාගම් පෞද්ගලීකරණය කිරීම නැවැත්වීම; විශ්‍රාමිකයන්ගේ ආදායම් ආරක්ෂා කිරීම; සහ ජල සම්පත් ආරක්ෂා කිරීම. උරුගුවේ ඉතිහාසයේ වැඩි කාලයක් තිස්සේ, පාර්ටිඩෝ කොලරාඩෝ රජය පාලනය කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, 2004 උරුගුවේ මහ මැතිවරණයේදී, පුළුල් පෙරමුණ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණවලදී නිරපේක්ෂ බහුතරයක් දිනා ගත් අතර, 2009 දී පුළුල් පෙරමුණේ ජෝස් මුජිකා බ්ලැන්කොස් හි ලුයිස් ඇල්බර්ටෝ ලැකල් පරාජය කරමින් ජනාධිපති ධුරය දිනා ගත්තේය. 2020 මාර්තු මාසයේදී උරුගුවේට ගතානුගතික රජයක් ලැබුණි, එනම් පුළුල් පෙරමුණු සන්ධානය යටතේ වසර 15 ක වාමාංශික නායකත්වයේ අවසානයයි. ඒ සමඟම, මධ්‍යම-දකුණු ජාතික පක්ෂයේ ලුයිස් ලැකල් පෝ උරුගුවේ නව ජනාධිපතිවරයා ලෙස දිවුරුම් දුන්නේය. 2024 මහ මැතිවරණයේදී, පුළුල් පෙරමුණ ජනාධිපති ධුරය (යමණ්ඩු ඕර්සි) සහ සෙනෙට් සභාවේ බහුතරයක් නැවත ලබා ගත් අතර නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ ඔවුන්ගේ බහුත්වය වැඩි කළේය. 2010 ලතින්බාරෝමෙට්‍රෝ මත විමසුමකින් හෙළි වූයේ, ලතින් ඇමරිකාව තුළ, උරුගුවේ ජාතිකයන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට වඩාත්ම සහයෝගය දක්වන අය අතර සිටින බවත්, ඔවුන්ගේ රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය පිළිබඳව වඩාත්ම තෘප්තිමත් බවත්ය. නිදහස් මන්දිරයේ "ලෝකයේ නිදහස" දර්ශකයේ උරුගුවේ 27 වන ස්ථානයට පත්විය. 2023 දී V-Dem Democracy දර්ශකවලට අනුව, උරුගුවේ මැතිවරණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අතින් ලෝකයේ 31 වන ස්ථානයට පත්ව ඇති අතර පුරවැසියන් විසින් ආරම්භ කරන ලද සෘජු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අතින් ස්විට්සර්ලන්තයට පසුව 2 වන ස්ථානයට පත්ව ඇත. පරිපාලන අංශ උරුගුවේ ප්‍රජා කොට්ඨාශ 19 කට බෙදා ඇති අතර එහි ප්‍රාදේශීය පරිපාලනය විධායක සහ ව්‍යවස්ථාදායක බලතල බෙදීම අනුකරණය කරයි. සෑම ප්‍රජා කොට්ඨාශක්ම විශ්වීය ඡන්ද බලය ක්‍රමයක් හරහා තමන්ගේම බලධාරීන් තෝරා පත් කර ගනී. ප්‍රජා කොට්ඨාශ විධායක අධිකාරිය අධිකාරීවරයෙකු තුළ සහ ව්‍යවස්ථාදායක අධිකාරිය ප්‍රජා කොට්ඨාශ මණ්ඩලයක පිහිටා ඇත. විදේශ සබඳතා රටේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය මෙහෙයවනු ලබන්නේ විදේශ සබඳතා අමාත්‍යාංශය විසිනි. උරුගුවේ සාම්ප්‍රදායිකව එහි අසල්වැසි රටවල් සහ යුරෝපය සමඟ ශක්තිමත් දේශපාලන හා සංස්කෘතික සබඳතා පවත්වා ඇති අතර, එහි ජාත්‍යන්තර සබඳතා මැදිහත් නොවීම සහ බහුපාර්ශ්විකත්වයේ මූලධර්ම මගින් මෙහෙයවනු ලැබේ. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, ඇමරිකානු රාජ්‍ය සංවිධානය, දකුණු පොදු වෙළඳපොළ සහ ලතින් ඇමරිකානු ඒකාබද්ධතා සංගමය වැනි ජාත්‍යන්තර සංවිධානවල ආරම්භක සාමාජිකයෙකි. දෙවැන්නෙහි මූලස්ථානය එහි අගනුවර වන මොන්ටෙවීඩියෝ හි පිහිටා ඇති අතර, ඒ සඳහා නගරයේ කාර්යභාරය යුරෝපයේ බ්‍රසල්ස් සමඟ සංසන්දනය කර ඇත. උරුගුවේ බ්‍රසීලය සමඟ ඉස්ලා බ්‍රසීලෙරා සහ මැසොලර් අසල වර්ග කිලෝමීටර 235 ඉන්වර්නාඩා ගංගා කලාපය සම්බන්ධයෙන් අවිවාදිත මායිම් ආරවුල් දෙකක් ඇත. 1851 දී දෙරට අතර දේශසීමා ගිවිසුමට අනුව, දෙවැන්න මතභේදයට තුඩු දුන් කොටසේ මායිම නිර්වචනය කරන ක්වාරායි/කුවාරීම් ගඟේ නීත්‍යානුකූල මූලාශ්‍රය නියෝජනය කරන්නේ කුමන අතු ගංගාවද යන්න පිළිබඳව දෙරට එකඟ නොවේ. මතභේදාත්මක ප්‍රදේශ තවමත් බ්‍රසීල පාලනය යටතේ පවතින අතර, උරුගුවේ තම හිමිකම් තහවුරු කර ගැනීමට දරන උත්සාහය ඉතා අල්පය. රටවල් දෙකටම මිත්‍රශීලී රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා සහ ශක්තිමත් ආර්ථික සබඳතා ඇත. උරුගුවේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ස්වේච්ඡා සහ අවිධිමත් කණ්ඩායමක් වන කුඩා රාජ්‍ය සංසදයේ (FOSS) ආරම්භක සාමාජිකයෙකි. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට නැවත සංක්‍රමණය වීමෙන් පසු රට එක්සත් ජනපදය සමඟ මිත්‍ර සබඳතා පවත්වයි. 2004 දී ද්විපාර්ශ්වික ආයෝජන ගිවිසුමක් සහ 2007 ජනවාරි මාසයේදී වෙළඳ හා ආයෝජන රාමු ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීමත් සමඟ දෙරට අතර වාණිජ සබඳතා පුළුල් වී ඇත. එක්සත් ජනපදය සහ උරුගුවේ හමුදා කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ද සහයෝගයෙන් කටයුතු කර ඇති අතර, රටවල් දෙකම හයිටියේ එක්සත් ජාතීන්ගේ ස්ථාවරකරණ මෙහෙයුමේ සැලකිය යුතු කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. 2017 දී උරුගුවේ න්‍යෂ්ටික අවි තහනම් කිරීම පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ ගිවිසුමට අත්සන් තැබීය. එය 2020 දී අන්තර්-ඇමරිකානු අන්‍යෝන්‍ය ආධාර ගිවිසුමට (TIAR හෝ "රියෝ ගිවිසුම") නැවත එක්විය. මිලිටරි උරුගුවේ සන්නද්ධ හමුදා ව්‍යවස්ථානුකූලව ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා හරහා ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයාට යටත් වේ. හමුදාව සඳහා සන්නද්ධ හමුදා සාමාජිකයින් 18,000 ක් පමණ ද, නාවික හමුදාව සඳහා 6,000 ක් ද, ගුවන් හමුදාව සඳහා 3,000 ක් ද වේ. සාම කාලය තුළ බඳවා ගැනීම ස්වේච්ඡාවෙන් සිදු වේ, නමුත් හදිසි අවස්ථා වලදී බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීමට රජයට බලය ඇත. එක්සත් ජාතීන්ගේ සාම සාධක හමුදාවන්ට දායක වීම සඳහා ඒක පුද්ගල පදනමක් මත උරුගුවේ ලෝකයේ පළමු ස්ථානයේ සිටින අතර, එක්සත් ජාතීන්ගේ සාම සාධක මෙහෙයුම් 10 ක සොල්දාදුවන් සහ නිලධාරීන් 2,513 ක් සිටී. 2010 පෙබරවාරි වන විට, උරුගුවේ හි මිනුස්ටාට සහය දැක්වීම සඳහා හයිටියට හමුදා නිලධාරීන් 1,136 ක් සහ කොංගෝවේ මොනුක් සඳහා 1,360 ක් යොදවා තිබුණි. 2010 දෙසැම්බර් මාසයේදී, උරුගුවේ මේජර් ජෙනරාල් ග්ලූඩ්ඩොෆ්ස්කි, ඉන්දියාවේ සහ පකිස්ථානයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ හමුදා නිරීක්ෂක කණ්ඩායමේ ප්‍රධාන හමුදා නිරීක්ෂකයා සහ ප්‍රධානියා ලෙස පත් කරන ලදී. 2009 මැයි මාසයේ සිට, ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා හමුදා බඳවා ගැනීමේ ප්‍රතිපත්තිය ලිංගික දිශානතිය මත පදනම්ව තවදුරටත් වෙනස්කම් නොකරන බවට නියෝගයක් අත්සන් කිරීමෙන් පසු, සමලිංගිකයින්ට හමුදාවේ සේවය කිරීමට අවසර දී ඇත. 2010 මූල්‍ය වර්ෂයේදී, එක්සත් ජනපදය උරුගුවේට ඩොලර් මිලියන 1.7 ක හමුදා ආධාර ලබා දුන් අතර, එයට ඩොලර් මිලියන 1 ක විදේශ හමුදා මූල්‍යකරණයක් සහ ඩොලර් මිලියන 480,000 ක ජාත්‍යන්තර හමුදා අධ්‍යාපනය සහ පුහුණුව ඇතුළත් විය. ආර්ථිකය 1991 දී, උද්ධමනය සමනය කිරීම සඳහා වැටුප් වන්දි ලබා ගැනීම සඳහා සහ ලුයිස් ඇල්බර්ටෝ ලැකල්ගේ රජය විසින් අපේක්ෂා කරන ලද පෞද්ගලීකරණයට විරුද්ධ වීම සඳහා වැඩ වර්ජනවල වැඩිවීමක් රට තුළ දක්නට ලැබුණි. 1992 දී මහා වැඩ වර්ජනයක් කැඳවන ලද අතර, ජනමත විචාරණයෙන් පෞද්ගලීකරණ ප්‍රතිපත්තිය පුළුල් ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. 1994 සහ 1995 දී, විදේශ වෙළඳාම ලිහිල් කිරීම හේතුවෙන් ඇති වූ ආර්ථික දුෂ්කරතාවන්ට උරුගුවේ මුහුණ දුන් අතර එමඟින් වෙළඳ හිඟය වැඩි විය. මොන්ටෙවීඩියෝ ගෑස් සමාගම සහ ප්ලූනා ගුවන් සේවය පෞද්ගලික අංශයට පවරන ලද නමුත් 1996 දී පෞද්ගලීකරණයේ වේගය මන්දගාමී විය. 1999 සහ 2002 අතර උරුගුවේ ප්‍රධාන ආර්ථික හා මූල්‍ය අර්බුදයකට මුහුණ දුන්නේය, ප්‍රධාන වශයෙන් ආර්ජන්ටිනාවේ ආර්ථික ගැටලු නිසා ඇති වූ බලපෑමකි. ආර්ථිකය 11% කින් හැකිලී ගිය අතර විරැකියාව 14–21% දක්වා ඉහළ ගියේය. 2004 දී, බැට්ල් රජය ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (IMF) සමඟ ඩොලර් බිලියන 1.1 ක වසර තුනක ස්ථාවර ගිවිසුමක් අත්සන් කළ අතර, එමඟින් රට සැලකිය යුතු ප්‍රාථමික මූල්‍ය අතිරික්තයක්, අඩු උද්ධමනයක්, බාහිර ණය සැලකිය යුතු ලෙස අඩු කිරීම සහ තරඟකාරිත්වය වැඩි දියුණු කිරීම සහ විදේශ ආයෝජන ආකර්ෂණය කර ගැනීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇති ව්‍යුහාත්මක ප්‍රතිසංස්කරණ කිහිපයකට කැප විය. උරුගුවේ ණය කලින් ආපසු ගෙවීමෙන් පසු 2006 දී ගිවිසුම අවසන් කළ නමුත් ප්‍රතිපත්තිමය බැඳීම් ගණනාවක් පවත්වා ගෙන ගියේය. 2005 මාර්තු මාසයේදී රජය භාරගත් වාස්කේස්, සමාජ සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය නිර්මාණය කළ අතර, සමාජ හදිසි අවස්ථාව ආමන්ත්‍රණය කිරීම සඳහා ඩොලර් මිලියන 240 ක ජාතික සැලැස්මක් (PANES) සමඟ රටේ දරිද්‍රතා අනුපාතය අඩු කිරීමට උත්සාහ කළ අතර, එමඟින් අන්ත දරිද්‍රතාවයෙන් පෙළෙන නිවාස 100,000 කට වැඩි පිරිසකට ආසන්න වශයෙන් ඩොලර් 75 ක මාසික කොන්දේසි සහිත මුදල් හුවමාරුවක් ලබා දෙන ලදී. ඒ වෙනුවට, ප්‍රතිලාභ ලබන අය ප්‍රජා වැඩවලට සහභාගී වීමට, ඔවුන්ගේ දරුවන් දිනපතා පාසල් යන බව සහතික කිරීමට සහ නිතිපතා සෞඛ්‍ය පරීක්ෂාවන් සිදු කිරීමට අවශ්‍ය විය. 2001 ආර්ජන්ටිනාවේ ණය පැහැර හැරීමෙන් පසුව, උරුගුවේ ආර්ථිකයේ මිල ගණන්, බොහෝ විදේශීය වෙළෙඳපොළවල මිල අධික වූ තොරතුරු තාක්ෂණය සහ ගෘහ නිර්මාණ විශේෂඥතාව ඇතුළු විවිධ සේවාවන් අපනයනය කළ හැකි බවට පත් කළේය. ෆ්‍රෙන්ට් ඇම්ප්ලියෝ රජය, උරුගුවේහි බාහිර ණය සඳහා ගෙවීම් දිගටම කරගෙන යන අතරතුර, දරිද්‍රතාවය සහ විරැකියාව පිළිබඳ පුළුල් ගැටළු වලට පහර දීම සඳහා හදිසි සැලැස්මක් ද ක්‍රියාත්මක කළේය. 2004-2008 කාලය තුළ ආර්ථිකය වාර්ෂිකව 6.7% ක අනුපාතයකින් වර්ධනය විය. ආර්ජන්ටිනාව සහ බ්‍රසීලය මත යැපීම අඩු කිරීම සඳහා උරුගුවේ අපනයන වෙළඳපොළවල් විවිධාංගීකරණය කර ඇත. 2002 දී 33% සිට 21.7% දක්වා දරිද්‍රතාවය අඩු කරන ලද අතර, අන්ත දරිද්‍රතාවය 3.3% සිට 1.7% දක්වා පහත වැටුණි. 2007 සහ 2009 අතර, තාක්ෂණික වශයෙන් අවපාතයකට මුහුණ නොදුන් ඇමරිකානු මහාද්වීපයේ එකම රට උරුගුවේ විය (අඛණ්ඩව කාර්තු දෙකක් පහළට). 2010 දෙසැම්බර් මාසයේදී විරැකියාව 5.4% ක වාර්තාගත අවම අගයකට ළඟා වූ අතර 2011 ජනවාරි මාසයේදී එය 6.1% දක්වා ඉහළ ගියේය. විරැකියාව තවමත් අඩු මට්ටමක පවතින අතර, IMF විසින් උද්ධමනකාරී පීඩනයන්හි වැඩිවීමක් නිරීක්ෂණය කරන ලදී, සහ 2010 පළමු භාගය සඳහා උරුගුවේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය 10.4% කින් ප්‍රසාරණය විය. IMF ඇස්තමේන්තු වලට අනුව, 2010 දී උරුගුවේ 8% ත් 8.5% ත් අතර සැබෑ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ වර්ධනයක් අත්කර ගැනීමට ඉඩ තිබුණි, ඉන්පසු 2011 දී 5% ක වර්ධනයක් සහ ඊළඟ වසරවලදී 4% ක් විය. අඛණ්ඩ අඛණ්ඩ වර්ධනයේ කාල පරිච්ඡේද පහකින් පසුව, 2010 දෙවන කාර්තුවේදී දළ රාජ්‍ය අංශයේ ණය හැකිලී, ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 21.885 ක් වූ අතර, එය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 59.5% ට සමාන වේ. 2024 දී ගෝලීය නවෝත්පාදන දර්ශකයේ උරුගුවේ 62 වන ස්ථානයට පත්විය. 2003 සිට වෘත්තීය සමිති සාමාජිකයින් සංඛ්‍යාව හතර ගුණයකින් වැඩි වී ඇති අතර, 2015 දී මිලියන 1.5 ක වැඩ කරන ජනගහනයක් සඳහා 110,000 සිට 400,000 දක්වා වැඩි වී ඇත. ජාත්‍යන්තර වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයට අනුව, උරුගුවේ "ප්‍රධාන ILO කම්කරු සම්මුතීන් අටම අනුමත කර ඇත". 2013 දෙසැම්බර් 11 වන දින හිටපු ජනාධිපති ජෝස් "පෙපේ" මුජිකා විසින් කංසා වර්ධනය, භාවිතය සහ විකිණීම නීතිගත කරන ලද අතර, එමඟින් උරුගුවේ මරිජුවානා සම්පූර්ණයෙන්ම නීතිගත කළ ලොව පළමු රට බවට පත්විය. එම දිනයේදීම උරුගුවේ සෙනෙට් සභාවේදී නීතිය අනුමත කිරීමට ඡන්ද 16 ක් සහ විරුද්ධව ඡන්ද 13 ක් ලැබුණි. කෘෂිකර්මය 2010 දී, උරුගුවේ අපනයන-අභිමුඛ කෘෂිකාර්මික අංශය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 9.3% කට දායක වූ අතර ශ්‍රම බලකායෙන් 13% ක් සේවයේ යොදවා ඇත. උරුගුවේ කෘෂිකර්ම හා පශු සම්පත් අමාත්‍යාංශයේ නිල සංඛ්‍යාලේඛනවලින් පෙනී යන්නේ උරුගුවේහි මස් සහ බැටළු ගොවිතැන භූමියෙන් 59.6% ක් අත්පත් කරගෙන ඇති බවයි. ගව අභිජනනය කිරි, ආහාර සහ සහල් වැනි භෝග සමඟ භෝග භෝග සමඟ වෙනත් ගොවිපල ක්‍රියාකාරකම් සමඟ සම්බන්ධ වූ විට ප්‍රතිශතය තවදුරටත් 82.4% දක්වා වැඩි වේ. FAOSTAT ට අනුව, උරුගුවේ ලොව විශාලතම සෝයා බෝංචි (9 වන ස්ථානය), ලොම් (12 වන ස්ථානය), අශ්ව මස් (14 වන ස්ථානය), මී මැස්සන් (14 වන ස්ථානය) සහ ක්වින්ස් (17 වන ස්ථානය) නිෂ්පාදකයින්ගෙන් එකකි. බොහෝ ගොවිපලවල් (39,120 න් 25,500) පවුල් කළමනාකරණය යටතේ සිදු කරනු ලැබේ; හරක් මස් සහ ලොම් ඔවුන්ගෙන් 65% ක් සඳහා ප්‍රධාන ක්‍රියාකාරකම් සහ ප්‍රධාන ආදායම් මාර්ගය නියෝජනය කරයි, ඉන්පසු එළවළු ගොවිතැන 12%, කිරි ගොවිතැන 11%, ඌරන් 2% සහ කුකුළු මස් ද 2% වේ. හරක් මස් රටේ ප්‍රධාන අපනයන භාණ්ඩය වන අතර එය 2006 දී ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 1 කට වඩා වැඩි විය. 2007 දී, උරුගුවේ හි ගව පට්ටි මිලියන 12 ක් සිටි අතර, එය ඒක පුද්ගල ගවයින් සංඛ්‍යාව වැඩිම රට බවට පත් කළේය. 3.8 ක්. කෙසේ වෙතත්, 54% ක් ගොවීන්ගෙන් 11% ක් අත ඇති අතර, ඔවුන්ට අවම වශයෙන් 500 ක් ඇත. අනෙක් අන්තයේදී, ගොවීන්ගෙන් 38% ක් කුඩා ඉඩම් සූරාකන අතර සාමාන්‍යයෙන් 100 කට වඩා අඩු රංචු ඇත. සංචාරක ව්‍යාපාරය උරුගුවේ සංචාරක කර්මාන්තය එහි ආර්ථිකයේ වැදගත් කොටසකි. 2012 දී, මෙම අංශය රැකියා 97,000 ක් සහ (සෘජුව සහ වක්‍රව) දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 9% ක් සඳහා වගකිව යුතු බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇත. උරුගුවේ යනු එහි ජනගහනයට සාපේක්ෂව වැඩිම සංචාරකයින් ලැබෙන ලතින් ඇමරිකානු රටයි. 2023 දී, සංචාරකයින් මිලියන 3.8 ක් උරුගුවේ වෙත ඇතුළු වූ අතර, ඉන් බහුතරය ආර්ජන්ටිනාවන් සහ බ්‍රසීලියානුවන් වූ අතර, පසුව චිලී ජාතිකයන්, පැරගුවේ ජාතිකයන්, ඇමරිකානුවන් සහ විවිධ ජාතීන්ට අයත් යුරෝපීයයන් විය. උරුගුවේ සංස්කෘතික අත්දැකීම් අතර කොලෝනියා ඩෙල් සැක්‍රමෙන්ටෝ හි දක්නට ලැබෙන පරිදි, රටේ යටත් විජිත උරුමය ගවේෂණය කිරීම ඇතුළත් වේ. ඓතිහාසික ස්මාරක අතර ටොරස් ගාර්ෂියා කෞතුකාගාරය සහ එස්ටැඩියෝ සෙන්ටෙනාරියෝ ඇතුළත් වේ. උරුගුවේ හි ප්‍රධාන ස්වාභාවික ආකර්ෂණයන්ගෙන් එකක් වන්නේ පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ ය. පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ උරුගුවේ ගිනිකොනදිග වෙරළට ඔබ්බෙන් කුඩා අර්ධද්වීපයක පිහිටා ඇත. එහි වෙරළ තීරයන් මන්සා නොහොත් හීලෑ (ගංගා) පැත්ත සහ බ්‍රාවා නොහොත් රළු (සාගර) පැත්ත ලෙස බෙදා ඇත. පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ මැල්ඩොනාඩෝ නගරයට යාබදව පිහිටා ඇති අතර, වෙරළ තීරයේ එහි ඊසාන දෙසින් ලා බාරා සහ ජෝස් ඉග්නාසියෝ යන කුඩා නිවාඩු නිකේතන දක්නට ලැබේ. ප්‍රවාහනය මොන්ටෙවීඩියෝ වරාය ප්‍රධාන බහාලුම් පර්යන්ත වරායන්ගෙන් එකකි; එය වාර්ෂිකව බහාලුම් මිලියන 1.1 කට වඩා හසුරුවයි. එහි වරායට මීටර් 14 ක නැව් ප්‍රමාණයක් හැසිරවිය හැකිය (අඩි 46) යාත්‍රා. දොඹකර නවයක් පැයකට චලනයන් 80 සිට 100 දක්වා ඉඩ සලසයි. නුවෙවා පැල්මිරා වරාය ප්‍රධාන කලාපීය වෙළඳ භාණ්ඩ හුවමාරු ස්ථානයක් වන අතර පුද්ගලික සහ රජය විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන පර්යන්ත දෙකම ඇත. ගුවන් කැරස්කෝ ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ මුලින් 1947 දී විවෘත කරන ලද අතර 2009 දී ගුවන්තොටුපළ හිමිකරු සහ ක්‍රියාකරු වන පුවර්ටා ඩෙල් සූර්, ඩොලර් මිලියන 165 ක ආයෝජනයකින් ඉඩකඩ සහිත නව මගී පර්යන්තයක් සමඟ පවතින පහසුකම් පුළුල් කිරීමට සහ නවීකරණය කිරීමට රෆායෙල් විනෝලි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන් පත් කළේය. ගුවන්තොටුපළට වසරකට පරිශීලකයින් මිලියන 4.5 ක් දක්වා හැසිරවිය හැකිය. ප්ලූනා උරුගුවේ ධජ වාහකයා වූ අතර එහි මූලස්ථානය කැරස්කෝ හි පිහිටා තිබුණි. මැල්ඩොනාඩෝ දෙපාර්තමේන්තුවේ පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ සිට කිලෝමීටර් 15 ක් (සැතපුම් 9.3) ක් දුරින් පිහිටි පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ, උරුගුවේහි දෙවන කාර්යබහුලම ගුවන් පර්යන්තය වන අතර එය උරුගුවේ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පී කාලෝස් ඔට් විසින් ඉදිකරන ලද්දකි. එය 1997 දී විවෘත කරන ලදී. ඉඩම් දුම්රිය ප්‍රවාහනය සහ දුම්රිය මාර්ග ජාලය නඩත්තු කිරීම භාරව සිටින ස්වාධීන ආයතනය වන්නේ ෆෙරෝකැරිල්ස් ඩෙල් එස්ටේඩෝ පරිපාලනයයි. උරුගුවේහි කිලෝමීටර් 1,200 (සැතපුම් 750) ක් පමණ මෙහෙයුම් දුම්රිය මාර්ගයක් ඇත. 1947 වන තෙක් දුම්රිය පද්ධතියෙන් 90% ක් පමණ බ්‍රිතාන්‍ය සතු විය. 1949 දී රජය විදුලි ට්‍රෑම් රථ සහ මොන්ටෙවීඩියෝ ජල වැඩ සමාගම සමඟ දුම්රිය මාර්ග ජනසතු කළේය. කෙසේ වෙතත්, 1985 දී, "ජාතික ප්‍රවාහන සැලැස්ම" යෝජනා කළේ මගී දුම්රිය අලුත්වැඩියා කිරීමට සහ නඩත්තු කිරීමට ඉතා මිල අධික බවයි. භාණ්ඩ ප්‍රවාහන දුම්රිය දිගටම පවතිනු ඇත, නමුත් බස් ප්‍රවාහනය සංචාරකයින් සඳහා "ආර්ථික" විකල්පය බවට පත් විය. පසුව 1988 දී මගී සේවය නතර කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, මොන්ටෙවීඩියෝ වෙත දුම්රිය මගී මගී සේවාව 1993 දී නැවත ආරම්භ කරන ලද අතර දැන් තදාසන්න මාර්ග තුනකින් සමන්විත වේ. මතුපිට මාර්ග මොන්ටෙවීඩියෝ රටේ අනෙකුත් නාගරික මධ්‍යස්ථාන, දේශසීමාවට සහ අසල්වැසි නගරවලට යන ප්‍රධාන මහාමාර්ග සමඟ සම්බන්ධ කරයි. බොහෝ තාර නොදැමූ මාර්ග ගොවිපලවල් සහ කුඩා නගර සම්බන්ධ කරයි. 1990 ගණන්වල සහ 2000 ගණන්වල අගභාගයේදී මර්කෝසූර් (දකුණු පොදු වෙළඳපොළ) පිහිටුවන ලද දා සිට ගොඩබිම් වෙළඳාම කැපී පෙනෙන ලෙස වැඩි වී ඇත. රටේ බොහෝ දේශීය භාණ්ඩ ප්‍රවාහන සහ මගී සේවාව දුම්රිය මාර්ගයෙන් නොව මාර්ගයෙන් සිදු කෙරේ. අගනුවර සහ දේශසීමා ප්‍රදේශ අසල්වැසි රටවලට සම්බන්ධ කරමින් රට තුළ ජාත්‍යන්තර බස් සේවා කිහිපයක් ඇත. මේවාට ආර්ජන්ටිනාවේ ගමනාන්ත 17ක්, බ්‍රසීලයේ ගමනාන්ත 12ක් සහ චිලී සහ පැරගුවේ අගනගර ඇතුළත් වේ. විදුලි සංදේශ අනෙකුත් බොහෝ ලතින් ඇමරිකානු රටවලට වඩා විදුලි සංදේශ කර්මාන්තය වඩාත් දියුණු වී ඇති අතර, 1997 දී සම්පූර්ණ ඩිජිටල් දුරකථන ආවරණයක් ලබා ගත් ඇමරිකානු මහාද්වීපයේ පළමු රට එයයි. මෙම පද්ධතිය රජය සතු වන අතර, 1990 ගණන්වල සිට එය අර්ධ වශයෙන් පෞද්ගලීකරණය කිරීමට මතභේදාත්මක යෝජනා තිබේ. ජංගම දුරකථන වෙළඳපොළ රජයට අයත් ANTEL සහ පුද්ගලික සමාගම් දෙකක් වන Movistar සහ Claro විසින් බෙදා ගනු ලැබේ. ANTEL උරුගුවේ ජංගම දුරකථන මාර්ගවලින් 49% ක් වන විශාලතම වෙළඳපල කොටස හිමි කර ගනී. ANTEL 2019 අප්‍රේල් මාසයේදී වාණිජ 5G ජාලයක් දියත් කර ඇත. තවමත් අඛණ්ඩ සංවර්ධනයක් සහිතව. Movistar සහ Claro සතුව ඇත්තේ පිළිවෙලින් 30% සහ 21% ක් පමණි. 2023–2024 කාලය තුළ ගූගල් සෙවුම් යන්ත්‍රය මුළු සෙවුම් යන්ත්‍ර වෙළඳපල කොටසෙන් 95% ක් විය. බලශක්තිය 2010 දී, උරුගුවේ බලශක්ති, පතල් හා කර්මාන්ත අමාත්‍යාංශය පුනර්ජනනීය බලශක්ති ප්‍රවර්ධනය පිළිබඳ නියෝගය 354 අනුමත කළේය. 2021 දී, ස්ථාපිත පුනර්ජනනීය විදුලිය අනුව, උරුගුවේ ජල විදුලිය මෙගාවොට් 1,538 ක්, සුළං බලය මෙගාවොට් 1,514 ක් (ලෝකයේ 35 වන විශාලතම), සූර්ය බලය මෙගාවොට් 258 ක් (ලෝකයේ 66 වන විශාලතම) සහ ජෛව ස්කන්ධයෙන් මෙගාවොට් 423 ක් ලබා ගත්තේය. 2023 දී, උරුගුවේ විදුලියෙන් 98% ක් පුනර්ජනනීය බලශක්තියෙන් පැමිණේ. වසර දහයකටත් අඩු කාලයක් ගත වූ සහ රජයේ අරමුදල් නොමැතිව සිදු වූ නාටකාකාර මාරුව විදුලි පිරිවැය අඩු කළ අතර රටේ කාබන් පියසටහන අඩු කළේය. බොහෝ විදුලි බලය ජල විදුලි පහසුකම් සහ සුළං උද්‍යාන වලින් පැමිණේ. උරුගුවේ තවදුරටත් විදුලිය ආනයනය නොකරයි. 2022 දී, රටේ මුළු කාබන් ඩයොක්සයිඩ් විමෝචනයෙන් 49% ක් ඩීසල් ඉන්ධන දහනය කිරීමෙන් ද, පසුව පෙට්‍රල් දහනය කිරීමෙන් ද, 25% ක කොටසක් ලබා ගත්තේය. ජන විකාශනය උරුගුවේ ජාතිකයන් ප්‍රධාන වශයෙන් යුරෝපීය සම්භවයක් ඇති අය වන අතර, ජනගහනයෙන් 85.2% ක් 2023 සංගණනයේදී "සුදු ජාතිකයන්" ඔවුන්ගේ ප්‍රමුඛ පෙළපත ලෙස ස්වයං-හඳුනා ගත් බව කියා සිටිති, 2011 සංගණනයට වඩා 87.7% ක අඩුවීමකි. යුරෝපීය පෙළපතට අයත් බොහෝ උරුගුවේ ජාතිකයන් 19 වන සහ 20 වන සියවස්වල ස්පාඤ්ඤයෙන්, සහ තරමක් අඩු ප්‍රමාණයකට ජර්මනිය, ඉතාලිය, ප්‍රංශය සහ බ්‍රිතාන්‍යයෙන් සංක්‍රමණය වූවන්ගෙන් පැවත එන්නන් වේ. කලින් පදිංචිකරුවන් ආර්ජන්ටිනාවෙන් සංක්‍රමණය වී ඇත. අප්‍රිකානු සම්භවයක් ඇති පුද්ගලයින් මුළු ජනගහනයෙන් සියයට පහක් පමණ වේ. ජපන් ජාතිකයින්ගේ වැදගත් ප්‍රජාවන් ද ඇත. සමස්තයක් වශයෙන්, ජනවාර්ගික සංයුතිය අසල්වැසි ආර්ජන්ටිනා පළාත්වලට මෙන්ම දකුණු බ්‍රසීලයට සමාන වේ. 1963 සිට 1985 දක්වා, ඇස්තමේන්තුගත උරුගුවේ ජාතිකයන් 320,000 ක් සංක්‍රමණය වී ඇත. උරුගුවේ සංක්‍රමණිකයින් සඳහා වඩාත් ජනප්‍රිය ගමනාන්ත වන්නේ ආර්ජන්ටිනාව වන අතර, පසුව එක්සත් ජනපදය, ඕස්ට්‍රේලියාව, කැනඩාව, ස්පාඤ්ඤය, බ්‍රසීලය, ඉතාලිය, ප්‍රංශය සහ පෘතුගාලය වේ. 2009 දී, වසර 44 කට පසු පළමු වතාවට, සංක්‍රමණ සහ සංක්‍රමණ සංසන්දනය කිරීමේදී රට තුළ සමස්ත ධනාත්මක ගලා ඒමක් දක්නට ලැබුණි. 2005 දී 1,216 ක් වූ පදිංචි බලපත්‍ර 3,825 ක් 2009 දී ප්‍රදානය කරන ලද අතර එය 1,216 ක් විය. නව නීත්‍යානුකූල පදිංචිකරුවන්ගෙන් 50% ක් ආර්ජන්ටිනාව සහ බ්‍රසීලයෙන් පැමිණේ. 2008 දී සම්මත කරන ලද සංක්‍රමණ නීතියක් මඟින් සංක්‍රමණිකයින්ට ජාතිකයින්ට ඇති අයිතිවාසිකම් සහ අවස්ථා ලබා දෙන අතර, මාසික ආදායම ඩොලර් 650 ක් ඔප්පු කිරීමේ අවශ්‍යතාවය ඇත. මෙට්‍රොපොලිටන් මොන්ටෙවීඩියෝ යනු මිලියන 1.9 ක් පමණ ජනගහනයක් සිටින එකම විශාල නගරය වන අතර එය රටේ මුළු ජනගහනයෙන් අඩකට වඩා වැඩිය. නාගරික ජනගහනයෙන් ඉතිරි කොටස නගර 30 ක පමණ ජීවත් වේ. උරුගුවේ ජනගහන වර්ධන වේගය අනෙකුත් ලතින් ඇමරිකානු රටවලට වඩා බෙහෙවින් අඩුය. එහි මධ්‍යන්‍ය වයස අවුරුදු 35.3 ක් වන අතර එය ගෝලීය සාමාන්‍යයට වඩා වැඩිය එහි අඩු උපත් අනුපාතය, ඉහළ ආයු අපේක්ෂාව සහ තරුණ පුද්ගලයින් අතර සාපේක්ෂව ඉහළ සංක්‍රමණ අනුපාතය හේතුවෙන්. ජනගහනයෙන් හතරෙන් එකක් වයස අවුරුදු 15 ට අඩු වන අතර හයෙන් එකක් පමණ වයස අවුරුදු 60 සහ ඊට වැඩි අය වෙති. 2017 දී, උරුගුවේ පුරා සාමාන්‍ය මුළු සරු භාවය අනුපාතය (TFR) කාන්තාවකට උපත ලැබූ දරුවන් 1.70 ක් වූ අතර එය ප්‍රතිස්ථාපන අනුපාතය 2.1 ට වඩා අඩුය. එය 1882 දී කාන්තාවකට උපත ලැබූ දරුවන් 5.76 ක් වූ ඉහළම මට්ටමට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස අඩු මට්ටමක පවතී. ලතින් ඇමරිකානු රටවල් සඳහා ශ්‍රම තත්වයන් පිළිබඳ 2017 IADB වාර්තාවක්, ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය, වයස, ආදායම, විධිමත්භාවය සහ ශ්‍රම සහභාගීත්වය ඇතුළුව උප දර්ශකවලින් එකක් හැර අනෙක් සියල්ලෙහිම කලාපයේ ප්‍රමුඛයා ලෙස උරුගුවේ ශ්‍රේණිගත කළේය. විශාලතම නගර ආගම උරුගුවේහි විශාලතම ආගම ක්‍රිස්තියානි ආගමයි. රටට නිල ආගමක් නැත; පල්ලිය සහ රාජ්‍යය නිල වශයෙන් වෙන් කර ඇත, සහ ආගමික නිදහස සහතික කෙරේ. 2008 දී උරුගුවේ INE විසින් කරන ලද සමීක්ෂණයකින් කතෝලික ක්‍රිස්තියානි ආගම ප්‍රධාන ආගම ලෙස පෙන්නුම් කළ අතර ජනගහනයෙන් 45.7–81.4% ක්; 9.0% ක් කතෝලික නොවන ක්‍රිස්තියානීන් වන අතර, 0.6% ක් අනිමිස්ට් හෝ උම්බන්ඩිස්ට් (ඇෆ්රෝ-බ්‍රසීලියානු ආගමක්) වන අතර 0.4% යුදෙව්වන් වේ. 30.1% ක් දෙවියෙකු විශ්වාස කරන නමුත් කිසිදු ආගමකට අයත් නොවන බව වාර්තා වූ අතර, 14% ක් අදේවවාදීන් හෝ අඥෙයවාදීන් විය. මොන්ටෙවීඩියෝ හි සැලකිය යුතු ආර්මේනියානු ප්‍රජාව අතර, ප්‍රමුඛ ආගම ක්‍රිස්තියානි ධර්මයයි, විශේෂයෙන් ආර්මේනියානු අපෝස්තලිකයි. දේශපාලන නිරීක්ෂකයින් උරුගුවේ ඇමරිකාවේ වඩාත්ම ලෞකික රට ලෙස සලකති. ස්පාඤ්ඤ අධිරාජ්‍යයේ අනෙකුත් කොටස් හා සසඳන විට, යටත් විජිත යුගයේ පල්ලියේ සාපේක්ෂව සුළු භූමිකාව සමඟ උරුගුවේහි ලෞකිකකරණය ආරම්භ විය. උරුගුවේහි ආදිවාසී ජනයාගේ කුඩා සංඛ්‍යාව සහ ආගමට හැරවීමට ඔවුන් දැක්වූ ප්‍රතිරෝධය නිසා පල්ලියේ බලධාරීන්ගේ බලපෑම අඩු විය. නිදහසින් පසු, විශේෂයෙන් ප්‍රංශයෙන්, පූජක විරෝධී අදහස් උරුගුවේ වෙත පැතිර ගිය අතර, පල්ලියේ බලපෑම තවදුරටත් ඛාදනය විය. 1837 දී සිවිල් විවාහ පිළිගනු ලැබූ අතර, 1861 දී, රාජ්‍යය පොදු සුසාන භූමි පවත්වාගෙන යාම භාර ගත්තේය. 1907 දී දික්කසාදය නීතිගත කරන ලද අතර, 1909 දී, සියලුම ආගමික ඉගැන්වීම් රාජ්‍ය පාසල්වලින් තහනම් කරන ලදී. කොලරාඩෝ දේශපාලනඥයෙකු වූ ජෝස් බැට්ල් වයි ඕර්ඩෝනෙස් (1903–1911) ගේ බලපෑම යටතේ, 1917 නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සමඟ පල්ලිය සහ රාජ්‍යය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙන් කිරීම හඳුන්වා දෙන ලදී. 2011 වන විට උරුගුවේ අගනුවර සිනගෝග 12 ක් සහ යුදෙව්වන් 20,000 ක ප්‍රජාවක් ඇත. 1960 ගණන්වල මැද භාගයේදී උරුගුවේ හි 50,000 ක උපරිමයක් සහිතව, යුදෙව් ජනගහනයෙන් ප්‍රතිශතයක් ලෙස ලොව ඉහළම ආලියා අනුපාතය ඇත. භාෂාව ස්පාඤ්ඤ භාෂාව සැබෑ ජාතික භාෂාවයි. රියෝප්ලැටෙන්ස් හි ප්‍රභේදයක් ලෙස උරුගුවේ ස්පාඤ්ඤ භාෂාව වොසියෝ සහ යීස්මෝ යන දෙකම භාවිතා කරයි ([ʃ] හෝ [ʒ] සමඟ) සහ ඉතාලි භාෂාව සහ එහි විවිධ උපභාෂා වල විශාල බලපෑමක් ඇති කරයි, මන්ද එය ලුන්ෆාර්ඩෝ ඇතුළත් කර ඇත. රටේ ඊසාන දෙසින් බ්‍රසීලය සමඟ මායිම් ප්‍රදේශවල, උරුගුවේ පෘතුගීසි භාෂාව කතා කරනු ලැබේ, එය බ්‍රසීලියානු පෘතුගීසි සමඟ ස්පාඤ්ඤ මිශ්‍රණයකින් සමන්විත වේ. එය විධිමත් ලෙස නිර්වචනය කරන ලද අක්ෂර වින්‍යාසයකින් තොරව සහ කිසිදු නිල පිළිගැනීමකින් තොරව උපභාෂාවකි. අධ්‍යාපන විෂය මාලාවේ කොටසක් වන ඉංග්‍රීසි උරුගුවේ ජනතාව අතර වඩාත් පුළුල් විදේශීය භාෂාව වන අතර එය. ජනගහනයේ ආදිවාසී ජනතාව ස්වල්පයක් සිටින බැවින්, රට තුළ කිසිදු ආදිවාසී භාෂාවක් ක්‍රියාකාරී භාවිතයේ පවතින බව සැලකේ. තවත් කතා කරන උපභාෂාවක් වූයේ ඔක්සිටන් උපභාෂාවක් වන පැටොයිස් ය. මෙම උපභාෂාව ප්‍රධාන වශයෙන් කතා කරන ලද්දේ පළමු වන්දනාකරුවන් පදිංචි වූ ලා පාස් නම් නගරයේ කොලෝනියා දෙපාර්තමේන්තුවේ ය. කොලෝනියා දෙපාර්තමේන්තුවේ කොලෝනියා වැල්ඩෙන්ස් නගරයේ වොල්ඩෙන්සියානු පුස්තකාලයේ (බිබ්ලියෝටෙකා වැල්ඩෙන්ස්) භාෂාවේ ලිඛිත පත්‍රිකා තවමත් තිබේ. පැටොයිස් කථිකයන් පීඩ්මොන්ට් සිට උරුගුවේ වෙත පැමිණියහ. මුලින්, ඔවුන් වොල්ඩෙන්සියානුවන් බවට පත් වූ වවුඩෝයිස් වූ අතර, ඔවුන්ගේ නම කොලෝනියා වැල්ඩෙන්ස් නගරයට ලබා දුන් අතර, එය ස්පාඤ්ඤ භාෂාවෙන් "වැල්ඩෙන්සියානු ජනපදය" යන්නෙහි තේරුමයි. 2001 දී, උරුගුවේ සංඥා භාෂාව (LSU) නීතිය 17.378 යටතේ උරුගුවේ නිල භාෂාවක් ලෙස පිළිගැනුණි. අධ්‍යාපනය උරුගුවේ අධ්‍යාපනය ලෞකික, නොමිලේ, සහ අවුරුදු 14ක් සඳහා අනිවාර්ය වේ, එය වයස අවුරුදු 4 සිට ආරම්භ වේ. මෙම පද්ධතිය අධ්‍යාපන මට්ටම් හයකට බෙදා ඇත: මුල් ළමාවිය (අවුරුදු 3–5), ප්‍රාථමික (අවුරුදු 6–11), මූලික ද්විතීයික (අවුරුදු 12–14), ඉහළ ද්විතීයික (අවුරුදු 15–17), උසස් අධ්‍යාපනය (අවුරුදු 18 සහ ඊට වැඩි) සහ පශ්චාත් උපාධි අධ්‍යාපනය. අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති සම්බන්ධීකරණය කරන අධ්‍යාපන හා සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය; මුල් අවධියේ සිට ද්විතීයික අධ්‍යාපනය පිළිබඳ ප්‍රතිපත්ති සකස් කර ක්‍රියාත්මක කරන ජාතික රාජ්‍ය අධ්‍යාපන පරිපාලනය; සහ උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා වගකිව යුතු ජනරජ විශ්ව විද්‍යාලය යන ආයතන තුනෙහි මූලික වගකීම රාජ්‍ය අධ්‍යාපනයයි. 2009 දී, රජය අධ්‍යාපනය සඳහා දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 4.5% ක් ආයෝජනය කිරීමට සැලසුම් කළේය. උරුගුවේ කලාපීය මට්ටමින් PISA වැනි ප්‍රමිතිගත පරීක්ෂණ සම්බන්ධයෙන් ඉහළ ශ්‍රේණිගත කිරීමක් ලබා ඇති නමුත් OECD සාමාන්‍යයට සමාන ආදායම් මට්ටම් ඇති සමහර රටවලට වඩා පහළින් සිටී. 2006 PISA පරීක්ෂණයේදී, උරුගුවේ පාසල් අතර විශාලතම සම්මත අපගමනයන්ගෙන් එකක් ඇති අතර එය සමාජ-ආර්ථික මට්ටමින් සැලකිය යුතු විචල්‍යතාවයක් පෙන්නුම් කරයි. උරුගුවේ රාජ්‍යය එක් දරුවෙකුට ලැප්ටොප් පරිගණකයක් ව්‍යාපෘතියේ කොටසක් වන අතර, 2009 දී සෑම ප්‍රාථමික පාසල් සිසුවෙකුටම ලැප්ටොප් පරිගණකයක් ලබා දුන් ලොව පළමු රට බවට එය පත්විය. ප්ලෑන් සීබල් හි කොටසක් ලෙස. 2007-2009 කාලය තුළ, සිසුන් 362,000 ක් සහ ගුරුවරුන් 18,000 ක් මෙම යෝජනා ක්‍රමයට සම්බන්ධ වූහ; ලැප්ටොප් පරිගණකවලින් 70% ක් පමණ නිවසේ පරිගණක නොමැති දරුවන්ට ලබා දෙන ලදී. OLPC ව්‍යාපෘතිය රටේ අධ්‍යාපන අයවැයෙන් 5% කටත් වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් නියෝජනය කරයි. සංස්කෘතිය උරුගුවේ සංස්කෘතිය දැඩි ලෙස යුරෝපීය වන අතර දකුණු යුරෝපයෙන් එහි බලපෑම් විශේෂයෙන් වැදගත් වේ. ගවුචෝ සම්ප්‍රදාය උරුගුවේ සහ ආර්ජන්ටිනාවේ කලාවේ සහ ජනප්‍රවාදයේ වැදගත් අංගයක් වී ඇත. දෘශ්‍ය කලා වියුක්ත චිත්‍ර ශිල්පියෙකු සහ මූර්ති ශිල්පියෙකු වන කාලෝස් පේස් විලාරෝ කැපී පෙනෙන උරුගුවේ කලාකරුවෙකි. ඔහු ටිම්බක්ටු සහ මයිකොනොස් යන දෙඅංශයෙන්ම චිත්‍ර ඇඳීමෙන් ඔහුගේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ කෘතිය නිර්මාණය කළේය: ඔහුගේ නිවස, හෝටලය සහ පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ අසල කැසපුබෙලෝ ඇටෙලියර්. ඓතිහාසික සිදුවීම් නිරූපණය කරන 19 වන සියවසේ චිත්‍ර ශිල්පී ජුවාන් මැනුවෙල් බ්ලේන්ස්, පුළුල් පිළිගැනීමක් ලබා ගත් පළමු උරුගුවේ කලාකරුවා විය. පශ්චාත්-හැඟීම්වාදී චිත්‍ර ශිල්පී පෙඩ්‍රෝ ෆිගාරි මොන්ටෙවීඩියෝ සහ ගම්බද ප්‍රදේශවල පැස්ටල් අධ්‍යයනයන් සිදු කළේය. බොහෝ සිතුවම් බිතුසිතුවම් කලාවේ නොව වියුක්ත ප්‍රවණතාවයේ කොටසක් විය. උරුගුවේහි බොහෝ කලා කෞතුකාගාර ඇති අතර, ඒවායින් බොහොමයක් මොන්ටෙවීඩියෝ හි පිහිටා ඇත, උදාහරණයක් ලෙස ටොරස් ගාර්ෂියා කෞතුකාගාරය සහ ගුර්විච් කෞතුකාගාරය. ටොරස් ගාර්ෂියා කෞතුකාගාරය උරුගුවේ කලාකරුවෙකු වන ජෝකින් ටොරස්-ගාර්ෂියාට ගෞරවයක් වශයෙන් කැප කරන ලදී. සංගීතය උරුගුවේ ජන හා ජනප්‍රිය සංගීතය එහි ගවුචෝ මූලයන් ආර්ජන්ටිනාව සහ ටැන්ගෝ සමඟ බෙදා ගනී. වඩාත් ප්‍රසිද්ධ ටැන්ගෝ වලින් එකක් වන "ලා කුම්පාර්සිටා" (1917) උරුගුවේ නිර්මාපකයෙකු වන ජෙරාඩෝ මැටොස් රොඩ්‍රිගස් විසින් රචනා කරන ලදී. කැන්ඩොම්බේ යනු කානිවල් හි, විශේෂයෙන් උරුගුවේ කානිවල් හි, ප්‍රධාන වශයෙන් අප්‍රිකානු සම්භවයක් ඇති උරුගුවේ ජාතිකයන් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ජන නර්තනයකි. ගිටාරය වඩාත් කැමති සංගීත භාණ්ඩය වන අතර, පායාඩා නම් ජනප්‍රිය සාම්ප්‍රදායික තරඟයකදී, ගායකයින් දෙදෙනෙකු, එක් එක් ගිටාරයක් සමඟ, එකම තාලයට පද වැඩිදියුණු කරති. ජන සංගීතය කැන්ටෝ ජනප්‍රිය ලෙස හඳුන්වන අතර එයට ලොස් ඔලිමරේනෝස් සහ නුමා මොරේස් වැනි ගිටාර් වාදකයින් සහ ගායකයින් ඇතුළත් වේ. රොක් සංගීතය සහ කැරිබියානු ප්‍රභේදවල ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථාන සහ සංගීත සිදුවීම් රාශියක් ඇත. උරුගුවේහි මුල් කාලීන සම්භාව්‍ය සංගීතය ස්පාඤ්ඤ සහ ඉතාලි බලපෑම පෙන්නුම් කළ නමුත් 20 වන සියවසේ සිට, එඩ්වාඩෝ ෆැබිනි, හෙක්ටර් ටොසාර් සහ එඩ්වාඩෝ ගිලාර්ඩෝනි ඇතුළු සම්භාව්‍ය සංගීතයේ නිර්මාපකයින් ගණනාවක් ලතින් ඇමරිකානු සංගීත ව්‍යවහාරයන් වැඩිපුර භාවිතා කර ඇත. මොන්ටෙවීඩියෝ හි OSSODRE සහ ෆිලර්මොනිකා ඩි මොන්ටෙවීඩියෝ හි සංධ්වනි වාද්‍ය වෘන්ද දෙකක් ඇත. ප්‍රසිද්ධ සම්භාව්‍ය සංගීතඥයන් කිහිප දෙනෙකු වන්නේ පියානෝ වාදකයින් වන ඇල්බට් එන්රික් ග්‍රාෆ්; ගිටාර් වාදකයින් වන එඩ්වාඩෝ ෆර්නැන්ඩස් සහ මාර්කෝ සාටර්; සහ ගායකයින් වන අර්වින් ෂ්රොට් ය. 20 වන සියවසේදී, විශේෂයෙන් 1930 ගණන්වල සහ 1940 ගණන්වල ලාස් පියඩ්‍රාස් හි ජූලියෝ සෝසා වැනි උරුගුවේ ගායකයින් සමඟ ටැන්ගෝ උරුගුවේ සංස්කෘතියට විශේෂයෙන් බලපා ඇත. ටැන්ගෝ ගායක කාලෝස් ගාඩෙල්ට වයස අවුරුදු 29 දී, ඔහු තම ජාතිකත්වය උරුගුවේ ජාතිකයෙකු ලෙස වෙනස් කර ගත් අතර, ඔහු ටකුආරෙම්බෝ හි උපත ලැබූ බව පැවසීය. කෙසේ වෙතත්, කාලෝස් ගාඩෙල් කෞතුකාගාරයක් 1999 දී ටකුආරෙම්බෝ අසල වැලේ එඩෙන් හි පිහිටුවන ලදී. 1960 දශකයේ මුල් භාගයේදී බීට්ල්ස් සහ අනෙකුත් බ්‍රිතාන්‍ය සංගීත කණ්ඩායම් පැමිණීමත් සමඟ රොක් ඇන්ඩ් රෝල් ප්‍රථම වරට උරුගුවේට හඳුන්වා දෙන ලදී. මොන්ටෙවීඩියෝ හි ලොස් ෂේකර්ස්, ලොස් ඉරාකුන්ඩෝස්, ලොස් මූන්ලයිට්ස් සහ ලොස් මැල්ඩිටෝස් ඇතුළු සංගීත කණ්ඩායම් රැල්ලක් දර්ශනය වූ අතර, ඒ සියල්ල ඊනියා ආර්ජන්ටිනාවේ උරුගුවේ ආක්‍රමණයේ ප්‍රධාන චරිත බවට පත්විය. ජනප්‍රිය උරුගුවේ රොක් සංගීත කණ්ඩායම් අතර ලා වේලා පුවර්කා, එල් කුආර්ටෙටෝ ඩි නොස් සහ කර්සි ඇතුළත් වේ. 2004 දී, උරුගුවේ සංගීතඥ සහ නළු ජෝර්ජ් ඩ්‍රෙක්ස්ලර් චේගුවේරාගේ ජීවිතය විස්තර කරන ලද ද යතුරුපැදි දිනපොත චිත්‍රපටයේ "ඇල් ඔට්‍රෝ ලාඩෝ ඩෙල් රියෝ" ගීතය රචනා කිරීම සඳහා ඇකඩමි සම්මානයක් දිනා ගත්තේය. ආහාර උරුගුවේ ආහාර සංස්කෘතිය බොහෝ දුරට යුරෝපීය ආහාර සංස්කෘතියෙන් පැමිණේ. බොහෝ උරුගුවේ කෑම ස්පාඤ්ඤය, ප්‍රංශය, ඉතාලිය සහ බ්‍රසීලයෙන් පැමිණ ඇති අතර එය යුරෝපයේ අතීත යුද්ධ නිසා ඇති වූ සංක්‍රමණයේ ප්‍රතිඵලයකි. දිනපතා ආහාර වේල් මස්, සියලු වර්ගවල පැස්ටා, බත්, පැණිරස අතුරුපස සහ වෙනත් දේ අතර වෙනස් වේ. උරුගුවේ ලොව විශාලතම මස් නිෂ්පාදකයෙකු වන බැවින් මස් ප්‍රධාන ආහාරය වේ. සාමාන්‍ය කෑම වර්ග අතරට: "අසාඩෝ උරුගුවේ" (සියලු වර්ගවල මස්වල විශාල ග්‍රිල් හෝ බාබකියු), බැදපු බැටළු මස්, චිවිටෝ (තුනී ග්‍රිල් කළ හරක් මස්, සලාද කොළ, තක්කාලි, බැදපු බිත්තර, හැම්, ඔලිව් සහ වෙනත් දේ අඩංගු සැන්ඩ්විච්, සහ ප්‍රංශ ෆ්‍රයිස් සමඟ පිළිගන්වනු ලැබේ), මිලානේසා (බැදපු පාන් කළ හරක් මස් වර්ගයක්), ටෝටෙලිනි, ස්පැගටි, ග්නොචි, රැවියෝලි, සහල් සහ එළවළු. උරුගුවේහි වැඩිපුරම පරිභෝජනය කරන ලද ස්ප්‍රෙඩ් එකක් වන්නේ ඩල්සේ ඩි ලෙචේ ය. (සීනි සහ කිරි සෙමින් රත් කිරීමෙන් සකස් කරන ලද ලතින් ඇමරිකාවේ කැරමල් රසකැවිලි වර්ගයකි). වඩාත් සාමාන්‍ය පැණි රසකැවිලි වර්ගය වන්නේ ඇල්ෆජෝර් ය, එය ඩල්සේ ඩි ලෙචේ වලින් පුරවා චොකලට් හෝ මෙරිංගු වලින් ආවරණය කරන ලද කුඩා කේක් වර්ගයකි. අනෙකුත් සාමාන්‍ය අතුරුපස අතර පැස්ටාෆ්‍රොලා (ක්වින්ස් ජෙලි වලින් පුරවා ඇති කේක් වර්ගයක්) සහ චාජා (මෙරිංගු, ස්පොන්ජ් කේක්, විප්ඩ් ක්‍රීම් සහ පලතුරු, සාමාන්‍යයෙන් පීච් සහ ස්ට්‍රෝබෙරි එකතු කරනු ලැබේ) ඇතුළත් වේ. ඖෂධීය පානයක් වන මේට්, උරුගුවේහි වඩාත් සාමාන්‍ය පානයයි. සාහිත්‍යය නූතනවාදියෙකු වන හෝසේ එන්රික් රොඩෝ (1871–1917) උරුගුවේහි වඩාත්ම වැදගත් සාහිත්‍ය චරිතය ලෙස සැලකේ. ඔහුගේ පොත වන ඒරියල් (1900), ද්‍රව්‍යමය හා තාක්ෂණික ප්‍රගතිය හඹා යන අතරතුර අධ්‍යාත්මික වටිනාකම් පවත්වා ගැනීමේ අවශ්‍යතාවය සමඟ කටයුතු කරයි. එය යුරෝපයේ සහ එක්සත් ජනපදයේ සංස්කෘතික ආධිපත්‍යයට එරෙහි වීම ද අවධාරණය කරයි. ලතින් ඇමරිකානු නාට්‍ය රචකයින් අතර කැපී පෙනෙන තැනැත්තා වන්නේ ෆ්ලොරෙන්සියෝ සැන්චෙස් (1875–1910) වන අතර ඔහු අදටත් රඟ දක්වන සමකාලීන සමාජ ගැටලු පිළිබඳ නාට්‍ය ලිවීය. එම කාල පරිච්ඡේදයේම සිට උරුගුවේ ඉතිහාසය පිළිබඳ වීර කාව්‍ය රචනා කළ ජුවාන් සොරිල්ලා ද සැන් මාටින් (1855–1931) ගේ ආදර කාව්‍යය පැමිණියේය. ජුවානා ඩි ඉබාර්බෞරෝ (1895–1979), ඩෙල්මිරා අගුස්ටිනි (1866–1914), අයිඩියා විලාරිනෝ (1920–2009) සහ හොරාසියෝ ක්විරෝගා සහ ජුවාන් ජෝස් මොරොසෝලි (1899–1959) ගේ කෙටිකතා ද කැපී පෙනේ. ජුවාන් කාලෝස් ඔනෙට්ටිගේ මනෝවිද්‍යාත්මක කතා ("නෝ මෑන්ස් ලෑන්ඩ්" සහ "ද ෂිප්යාඩ්" වැනි) පුළුල් විවේචනාත්මක ප්‍රශංසාවක් ලබා ඇති අතර මාරියෝ බෙනෙඩෙට්ටිගේ ලේඛන ද ඇත. උරුගුවේහි වඩාත් ප්‍රසිද්ධ සමකාලීන ලේඛකයා වන්නේ ලාස් වෙනාස් අබියර්ටාස් ඩි ඇමරිකා ලැටිනා (1971; "ලතින් ඇමරිකාවේ විවෘත නහර") සහ මෙමෝරියා ඩෙල් ෆියුගෝ (1982–87; "ගිනි මතකය") යන ත්‍රිත්වයේ කතුවරයා වන එඩ්වාඩෝ ගැලියානෝ ය. අනෙකුත් නූතන උරුගුවේ ලේඛකයින් අතර සිල්වියා ලාගෝ, ජෝර්ජ් මජ්ෆුඩ් සහ ජෙසස් මොරේස් ඇතුළත් වේ. මාධ්‍ය දේශසීමා රහිත වාර්තාකරුවන්ගේ ලෝක මාධ්‍ය නිදහස දර්ශකය 2019 දී වාර්තා වූ රටවල් 180 න් 19 වන ස්ථානයට උරුගුවේ ශ්‍රේණිගත කර ඇත. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මගින් භාෂණයේ සහ මාධ්‍ය නිදහස සහතික කර ඇති අතර, ප්‍රචණ්ඩත්වය උසිගැන්වීම හෝ "ජාතියට අපහාස කිරීම" සඳහා සුදුසුකම් ඇත. හමුදා ඒකාධිපතිත්වයේ වසරවලදී උරුගුවේ මාධ්‍ය නිදහස දැඩි ලෙස සීමා කරන ලදී. 1985 මාර්තු මාසයේදී ඔහුගේ පළමු දිනයේදී, සංගුනෙට්ටි මාධ්‍ය නිදහස සම්පූර්ණයෙන්ම නැවත ස්ථාපිත කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, මොන්ටෙවීඩියෝ හි පුවත්පත් ඔවුන්ගේ සංසරණය පුළුල් කළේය. උරුගුවේ වැසියන්ට පෞද්ගලික දිනපතා සහ සතිපතා පුවත්පත් 100 කට වැඩි ගණනකට, ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථාන 100 කට වැඩි ගණනකට සහ භෞමික රූපවාහිනී නාලිකා 20 කට පමණ ප්‍රවේශය ඇති අතර කේබල් රූපවාහිනිය පුළුල් ලෙස ලබා ගත හැකිය. රාජ්‍ය ගුවන්විදුලිය සහ රූපවාහිනිය ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන්නේ නිල විකාශන සේවාවක් වන SODRE විසිනි. සමහර පුවත්පත් ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ සතු හෝ ඒවාට සම්බන්ධ වේ. 1990 ගණන්වල මුල් භාගයේදී අභාවයට යන තෙක් එල් ඩියා ජාතියේ වඩාත්ම කීර්තිමත් පුවත්පත වූ අතර එය 1886 දී කොලරාඩෝ පක්ෂ නායක සහ (පසුව) ජනාධිපති ජෝස් බැට්ල් වයි ඕර්ඩෝනෙස් විසින් ආරම්භ කරන ලදී. ප්‍රතිවාදී බ්ලැන්කෝ පක්ෂයේ පුවත්පත වන එල් පායිස් විශාලතම සංසරණය ඇත. බුස්කෙඩා දේශපාලන හා ආර්ථික විශ්ලේෂණය සඳහා සංසදයක් ලෙස සේවය කරයි. එය සතියකට පිටපත් 16,000 ක් පමණ පමණක් අලෙවි වුවද, එහි ඇස්තමේන්තුගත පාඨක සංඛ්‍යාව 50,000 ඉක්මවයි. ක්‍රීඩා උරුගුවේහි ජනප්‍රියම ක්‍රීඩාව පාපන්දු ය. බ්‍රිතාන්‍ය දූපත් වලින් පිටත පළමු ජාත්‍යන්තර තරගය 1902 ජූලි මාසයේදී මොන්ටෙවීඩියෝ හිදී උරුගුවේ සහ ආර්ජන්ටිනාව අතර පැවැත්විණි. 19 වන සියවසේදී රග්බි සහ ක්‍රිකට් සමඟ ඉංග්‍රීසි නාවිකයින් සහ කම්කරුවන් විසින් උරුගුවේට පාපන්දු හඳුන්වා දෙන ලදී. 1924 පැරිස් ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලේදී සහ නැවතත් 1928 දී ඇම්ස්ටර්ඩෑම්හිදී උරුගුවේ රන් පදක්කම දිනා ගත්තේය. එහි ජාතික පාපන්දු කණ්ඩායම දෙවරක් FIFA ලෝක කුසලානය දිනා ඇත. 1930 දී සහ නැවතත් 1950 දී මව්බිමේදී ආරම්භක තරඟාවලිය ජයග්‍රහණය කළ උරුගුවේ, අවසන් තරඟයේදී ස්වදේශීය ප්‍රියතම බ්‍රසීලය පරාජය කරමින් ප්‍රසිද්ධියට පත්විය. උරුගුවේ කෝපා ඇමරිකාව (දකුණු ඇමරිකානු ජාතීන් සහ අමුත්තන් සඳහා වන ජාත්‍යන්තර තරඟාවලියක්) 15 වතාවක් ජයග්‍රහණය කර ඇති අතර එය 2011 දී අවසන් වරට පැවති ආර්ජන්ටිනාවට වඩා එකක් අඩුය. ලෝක කුසලානයක් දිනාගත් ඕනෑම රටක කුඩාම ජනගහනය උරුගුවේ සතුව ඇත. ඔවුන්ගේ මුල් සාර්ථකත්වය තිබියදීත්, 1994 සිට 2006 දක්වා උත්සාහයන් හතරකදී ඔවුන්ට ලෝක කුසලාන තුනක් මග හැරුණි. 2010 FIFA ලෝක කුසලානයේදී වසර 40 කට පසු පළමු වරට උරුගුවේ අවසන් පූර්ව වටයට පිවිසියේය. 2010 තරඟාවලියේ හොඳම ක්‍රීඩකයා ලෙස ඩියාගෝ ෆෝලන්ට රන් බෝල සම්මානය පිරිනමන ලදී. 2000 ගණන්වලදී උරුගුවේ පාපන්දු ක්‍රීඩකයින් 1,414 ක් අපනයනය කළ අතර එය බ්‍රසීලය සහ ආර්ජන්ටිනාව තරම්ම ක්‍රීඩකයින් සංඛ්‍යාවකි. 2010 දී, උරුගුවේ රජය රට තුළ ක්‍රීඩකයින් රඳවා ගැනීමට අදහස් කරන පියවර ක්‍රියාත්මක කළේය. මොන්ටෙවීඩියෝ පදනම් කරගත් පාපන්දු සමාජ දෙකක් ඇත, නැෂනල් සහ පෙනාරෝල්; ඔවුන් අන්තර් මහාද්වීපික කුසලාන තුනක් බැගින් දිනා ඇත. මෙම සමාජ දෙක එකිනෙකා සමඟ ක්‍රීඩා කරන විට, එය උරුගුවේ ක්ලැසිකෝ ලෙස හැඳින්වේ. 2012 ජුනි සඳහා ශ්‍රේණිගත කිරීම්වල, FIFA ලෝක ශ්‍රේණිගත කිරීම්වලට අනුව, පාපන්දු ඉතිහාසයේ ඔවුන්ගේ ඉහළම ලකුණු වන ස්පාඤ්ඤ ජාතික පාපන්දු කණ්ඩායමට පළමු ස්ථානයට වඩා අඩුවෙන් ලෝකයේ දෙවන හොඳම කණ්ඩායම ලෙස උරුගුවේ ශ්‍රේණිගත කරන ලදී. තවත් ජනප්‍රිය ක්‍රීඩාවක් වන්නේ පැසිපන්දුයි. එහි ජාතික කණ්ඩායම බ්‍රසීලය සහ ආර්ජන්ටිනාව හැර දකුණු ඇමරිකාවේ අනෙකුත් රටවලට වඩා බොහෝ විට හත් වතාවක් පැසිපන්දු ලෝක කුසලානයට සුදුසුකම් ලබා ඇත. උරුගුවේ 1967 FIBA ලෝක ශූරතාවලිය සඳහා නිල පැසිපන්දු ලෝක කුසලානය සහ 1988 සහ 1997 දී නිල ඇමරිකානු පැසිපන්දු ශූරතාවලිය සඳහා සත්කාරකත්වය දැරූ අතර 2017 FIBA AmeriCup හි සත්කාරකත්වය දරනු ලැබේ. සටහන් 1 2 යොමු කිරීම්