Корасьцень

Корасьцень, або Карасьцень (па-ўкраінску: Коростень) — места ў Жытомірскай вобласьці Ўкраіны, на рацэ Вуж. Адміністрацыйны цэнтар Корасьценскага раёну. Насельніцтва — 56 000 чал. Знаходзіцца за 87 км на поўнач ад Жытоміру. Вузел аўтамабільных дарог (у тым ліку магістраляў Ізмаіл — Санкт-Пецярбург, Кіеў — Ковель) і чыгунак (лініі на Кіеў, Оўруч, Жытомір, Сарны, Наваград-Валынскі). Этымалёгія назвы Існуе некалькі меркаваньняў датычна паходжаньня назвы места: Паводле першай вэрсіі, Корасьцень вядзе сваю назву з таго, што вакол сьценаў сталіцы драўлянаў узносіўся дубовы частакол, які быў неабчасаны, разам з карою — маўляў, менавіта таму места звалася Іс-кора-сьцень, то бок замак «з кары на сьцяне»; Другая тэорыя сьцьвярджае, што тапонім паходзіць ад імя паганскага бога сонца Корс (Хорс) — галоўнага бога ў большасьці плямёнаў, які насялялі дадзеную тэрыторыю, у тым ліку і драўлянаў. Ад Хорсу/Корсу, паводле гэтай тэорыі, таксама паходзяць назвы населеных пунктаў Корсунь і Карастышаў. Ёсць і трэці варыянт пахаджэння назвы места. Горад стаіць на вялікіх гранітных камянях, якія багата вякоў таму зваліся корасьцю, адкуль і пашла назва. Гісторыя 945: першыя згадкі ў гістарычных крыніцах, у складзе Кіеўскага княства; колішняя сталіца драўлянаў, паўстаньне якіх задушыў кіеўскі князь Ігар 1243: пад уладай Арды. XIV стагодзьдзе: вялікі князь Альгерд далучыў места да Вялікага Княства Літоўскага. 1569: паводле ўмоваў Люблінскай уніі перайшоў да Каралеўства Польскага. 22 траўня 1589: атрымаў Магдэбурскае права. 1649: казацкі загон захапіў Іскорасьцень і зруйнаваў мескія ўмацаваньні. 1795: у выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, цэнтар воласьці Оўруцкага павету Валынскай губэрні. 1902: чыгуначная станцыя Корасьцень на лініі Кіеў — Ковель. 1917: горад Іскарасьцень (па-украінску Іскоростень) быў перайменаваны у Корасьцень (па-ўкраінску Коростень) 12 лютага 1918: Корасьцень стаў сталіцай УНР на адзін дзень, каб малая рада змагла прызначыць малы дзяржаўны герб Украіны — трызуб 7 жніўня 1941 — 28 сьнежня 1943: знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй. Насельніцтва Колькасьць Мова Эканоміка Машынабудаваньне (хімічнае абсталяваньне і інш.); заводы: парцалянавы, побытавай хіміі і інш.; лёгкая (у тым ліку вытворчасьць карункавых вырабаў), харчовая, дрэваапрацоўчая прамысловасьць. Славутасьці У цэнтры места стаіць помнік драніку, дзейнічае краязнаўчы музэй. Парк-драўлянскі, альбо драўлянскі парк Музей, вайскова-гістарычны комплекс «Скеля» Крыніцы Літаратура Iskorość // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom III: Haag — Kępy. — Warszawa, 1882. S. 305 Искорость // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). СПб, 1890—1907. Інститут історії України: Іскоростень