เรือนจำอีซอเลียตซียา

ที่ตั้งของอดีตหอศิลป์และโรงงาน อีซอเลียตซียา (ยูเครน: Ізоля́ція, อักษรโรมัน: Izoliátsiia นิยมถอดเป็นอักษรโรมันว่า Izolyatsia) ถูกนำมาใช้เป็นเรือนจำในดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ตั้งขึ้นหลังเมืองถูกกองทัพรัสเซียเข้ายึดครองในปี 2014 เรือนจำตั้งขึ้นหลังตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์เข้ายึดครองพื้นที่ของมูลนิธิศิลปะอีซอเลียตซียา (Izolyatsia Arts Foundation) และเปลี่ยนมาใช้เป็นพื้นที่ปิดสำหรับกระทรวงความมั่นคงของรัฐ (State Security Ministry) ที่ซึ่งถูกนำมาใช้งานสำหรับเป็นลานฝึกนักรบของสาธารณรัฐฯ และเป็นโรงเก็บอาวุธยุทโธปกรณ์และยานพาหนะ สถานะของเรือนจำนั้นเป็นความลับ เนื่องจากผู้ถูกคุมขังมาจากการตัดสินที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายโดยศาลของสาธารณรัฐฯ และปราศจากการตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน มีหลายกรณีที่เป็นที่ประจักษ์ว่าผู้ถูกคุมขังที่นี่ถูกทรมานให้สารภาพ ประวัติศาสตร์ อาคารสร้างขึ้นในปี 1955 เพื่อเป็นโรงงาน ก่อนจะปิดตัวลงในปี 1990 ในปี 2010 ถึง 2014 มูลนิธิอิโซลียัตซีอาเข้าใช้งานพื้นที่ ชื่อนี้มาจากชื่อเดิมของโรงงานซึ่งแปลว่า "ฉนวน" อันมาจากผลิตภัณฑ์พวกฉนวนที่โรงงานเคยผลิต ในอีกแง่หนึ่ง คำนี้ยังอาจหมายถึง "การแยกอยู่โดดเดี่ยว" (isolation) ก็ได้ นักโทษที่มีชื่อเสียง ข้อมูลจากปี 2014 พบว่าเรือนจำมีนักโทษมากกว่า 100 คน นักโทษที่มีชื่อเสียงที่ถูกคุมขังที่นี่เช่น Valentina Buchok, Galina Gaeva, Stanislav Aseyev เป็นต้น สื่อสร้างสรรค์ 2018: รวมเรียงความโดย Stanislav Aseyev, V іzolyatsiï (In isolation). 2020: ภาพยนตร์สารคดี Kontstabir "Izoliatsiia" (ค่ายกักกันอีซอเลียตซียา) ผลงานกำกับโดย Sergii Ivanov Stanislav Aseyev (2021), The Torture Camp on Paradise Street, ลวิว: The Old Lion, Wikidata Q107392497 อ้างอิง