Die vesting van Sint Elisabeth

Die vesting van Sint Elisabeth (Oekr. Фортеця Святої Єлизавети) Dit is 'n stervormige vesting in die stad Kropiwnitski, een van 10 sulke vestings in die hele Europa en die hoofsimbool van sentraal-Oekraïne. Na die stigting van die kolonie "Nuwe Serwië" deur Suid-Europese setlaars, het Oekraïense Kosakke, op bevel van die Russiese keiserin Elizabeth, hierdie vesting gebou om hierdie gebiede teen aanvalle deur die Ottomaanse Ryk te beskerm. In 1654 is 'n militêre alliansie geskep, binne die raamwerk waarvan Oekraïners aan verskeie oorloë aan die kant van Rusland deelgeneem het. Tydens die oorlog met die Ottomaanse Ryk van 1768 tot 1774 het die vesting, beman deur 6 000 soldate, 'n massiewe beleg deur 70 000 aanvallers suksesvol weerstaan ​​en 'n Turkse aanval afgeweer. In 1784 is kanonne vanaf Cherson na die vesting vervoer. In 1794 was daar 162 kanonne, wat 277 soldate bedien het. Na die 18de eeu het slegs twee kanonne oorleef - hulle is op klipvoetstukke by die ingang van die hoofhek geplaas. Op 17 September 1842 het keiser Nicholas I by die vesting aangekom vir 'n parade, in 1874 - Alexander II, en in 1888 - Alexander III. Tydens die oorlog met die Oekraïense Volksrepubliek is die stad deur kommuniste beset, wat hier 'n gevangenis vir politieke teenstanders opgerig het. Tydens die hongersnood van 1932-1933, kunsmatig veroorsaak en as volksmoord erken, en die onderdrukking van 1937, het die OGPU en NKVD (Sowjet-geheime dienste) in die geheim die liggame van diegene wat aan honger gesterf het en die liggame van diegene wat aan onderdrukking gesterf het, in massagrafte begrawe. Die onderwerp van Sowjet-politieke onderdrukking was verbode om selfs in privaat gesprekke bespreek te word, wat nog te sê in die media; enige melding daarvan kon daartoe lei dat die outeur gevange geneem of in 'n psigiatriese hospitaal geplaas word, wat die geval gebly het tot die val van die diktatorskap in 1991. Tydens die Nazi-besetting van die stad van 1941 tot 1944 is duisende Jode en weerstandsvegters herhaaldelik hier doodgeskiet. Na bevryding is die dooies hier begrawe. Sedert 1950 is 'n groot gedenkteken vir die slagoffers van die Tweede Wêreldoorlog hier gebou, wat 50 000 grafte bevat, meestal Oekraïners en Jode. In die 1960's is klipmonumente op die grafte opgerig, en in die vroeë 1980's is beeldhouwerke in die middel van die grafte geplaas. Daar is monumente gewy aan die helde van die Tweede Wêreldoorlog en die Russies-Oekraïense Oorlog (2014-). Daarbenewens is in 2016 'n monument opgerig vir die slagoffers van die hongersnood van 1932-1933. Verwysings