Fatkeqësia e Çernobilit

Fatkeqësia e Çernobilit është një ngjarje që ndodhi më 26 prill 1986 në Çernobil, Ukrainë (atëherë Bashkimi Sovjetik) sipas një shkrirje bërthamore dhe një shpërthimi në nje reaktor bërthamor. Katastrofa e Çernobilit është një aksident reaktor bërthamor në uzinën e energjisë bërthamore të Çernobilit në Ukrainë, (atëherë pjesë e Bashkimit Sovjetik). Ajo është konsideruar të jetë fatkeqësia bërthamore me e keqe në histori bashke me 7 ngjarje të tjera te shkallës Bërthamore Ndërkombëtare. Dy persona vdiqën në shpërthimin e parë me avull, por vdekjet më të shumta të aksidentit janë shkaktuar nga helmimi me rrezatim. Më 26 prill 1986 01:23 (UTC 3) reaktori numër katër në uzinën e Çernobilit, pranë Pripyat (në ukrainisht Republika Socialiste Sovjetike), shpërtheu. Shpërthime të tjera dhe zjarri derguan sasi te medha rrezatim në atmosferë dhe mbi një zonë të gjerë gjeografike. Shtellunga tymi u pervodhen mbi pjesën me të madhe të Bashkimit Sovjetik perëndimor, Evropes Lindore, Evropës Perëndimore, dhe Evropes veriore, bashke me reshje shiu bërthamore. Zonat e mëdha në Ukrainë, Bjellorusi dhe Rusi ishin të ndotura keqas, duke rezultuar në shpërnguljen ose ndryshe zhvendosjen e mbi 336.000 njerëzve. Sipas të dhënave zyrtare sovjetike, rreth 60% e pasojave radioaktive u ulen në Bjellorusi. Aksidenti ngriti shqetësime në lidhje me sigurinë e industrisë sovjetike, energjinë bërthamore si edhe fuqi bërthamore në përgjithësi. Vendet si Rusia, Ukraina dhe Bjellorusia kanë qenë të ngarkuar me dezinfektime të vazhdueshme dhe të konsiderueshme dhe kostot e kujdesit shëndetësor të aksidentit te Çernobilit. Është vështirë që saktësisht të përcaktohet numri i vdekjeve të shkaktuara nga ngjarjet në Çernobilit. Ne vitin 2005 Raporti i përgatitur nga Forumi Çernobilit, të udhëhequr nga Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike (IAEA) dhe Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH), 56 të vdekur atribuohet drejtpërdrejt (47 punëtorët e aksidentit, dhe nëntë fëmijët me kancer tiroide), dhe vlerësohet se mund të ketë 4.000 vdekjeve nga kanceri shtesë në mesin e rreth 600.000 njerëzve më të ekspozuar shumë. Edhe pse Përjashtimi Zona Çernobilit dhe fusha të caktuara të kufizuara mbeten të kufizuara, shumica e zonave të prekura janë konsideruar të sigurta tani për zgjidhje dhe aktivitet ekonomik. Centrali elektrik bërthamor i Çernobilit Stacioni i Çernobilit është afër qytetit të Pripyat, Ukrainë, 18km në veriperëndim të qytetit të Çernobilit, 16km nga kufiri i Ukrainës dhe Bjellorusisë, si dhe rreth 110km në veri të Kievit. Stacioni përbëhej nga 4 RBMK-1000 reaktorë bërthamorë, secili i aftë për të prodhuar 1 GigaWatt të energjisë elektrike, dhe të 4 së bashku prodhonin rreth 10% të energjisë elektrike të Ukrainës në kohën e aksidentit. Ndërtimi i centralit filloi në fund të viteve 1970, me reaktor nr.1 autorizuar në vitin 1977, pasuar nga nr.2 (1978), nr.3 (1981), dhe nr. 4 (1983). 2 reaktorë të tjerë, nr. 5 dhe 6, të aftë për të prodhuar 1GW secili, ishin në ndërtim e sipër në kohën e fatkeqësisë. Aksidenti Më 26 prill 1986 në 1:23 am, reaktori 4 pësoi një masiv, ekskursion katastrofike pushtet (reaksion zinxhir u rrit jashtë kontrollit, të ngjashme me fazën fillestare në shpërthim e një armë bërthamore). Kjo shkaktoi një shpërthim me avull, i ndjekur nga një kimik i dytë (nuk bërthamore) shpërthim nga ndezja e hidrogjenit te gjeneruar përzier me ajrin.U shpërndanë sasi të mëdha radioaktive dhe mbeturinat e grimcave te gazta që përmban cezium-137 dhe stroncium-90 të cilat janë shumë të mbeturinave radioaktive, produktet reaktori. Thelbi i hapur lejohet (oksigjeni ajër) për të kontaktoni kryesore super-hot që përmbajnë 1.700 ton e moderator të grafit djegshme. The grafit djegia e moderatorit rritur emetimin e grimcave radioaktive, kryer nga tymi. Reaktori nuk u përmbahen nga çdo lloj anije kontrollin e vështirë (për dallim nga shumica e uzinave Perëndimor, reaktorët Sovjetik, shpesh nuk janë ata). grimca radioaktive u kryen nga era përtej kufijve ndërkombëtarë. Planifikimi i testit dhe pajisjeve të sigurisë Një rotor i një turbine me avull moderne. Në datën 25 prill 1986, reaktori 4 ishte planifikuar të mbyllej për mirëmbajtjen se ishte afër fundit të ciklit të tij parë të karburantit. Një eksperiment u propozua për të provuar një ide të jashtëzakonshme për sigurinë e ftohjes nëse funksion gjatë mbylljes së procedurës. Një sasi shumë e madhe e ujit ftohës është e nevojshme për të mbajtur një temperaturë të sigurtë në bazë reaktori. Reaktori përbëhej nga rreth 1.600 kanale karburanti individuale dhe nga çdo kanal operacional kërkohet një rrjedhje 28 ton ujë për një orë. Ka pasur shqetësime se në rast të dështimit të pushtetit të jashtëm termocentral të Çernobilit do te kishte mbingarkesë, duke çuar në një siguri të automatizuar mbyllur, në këtë rast nuk do të ketë asnjë fuqi të jashtme për të drejtuar ujin nga pompa drejt uzinës për ftohje. Reaktorët e Çernobilit kishin tre gjeneratorë me naftë backup. Gjeneratori kërkon 15 sekonda për të filluar por moerr 60-75 sekonda për të arritur shpejtësi të plotë dhe për të arritur kapacitetin e tij të kërkuar prej 5,5 MW, për të furnizuar një pompë kryesore ftohje me ujë. Kjo një minutë boshllëku pushteti u konsiderua e papranueshme dhe është sugjeruar se energjia mekanike (momenti me rotacion) e turbinës me avull mund të përdoret për të gjeneruar energji elektrike për të drejtuar pompën kryesore të ftohjes me ujë, ndërsa ai ishte tjerrje poshtë. Në teori, duhet të kishte qenë në gjendje për të siguruar energji për 45 sekonda dhe kështu ura e hendekut midis pushtetit fillimin e dështimit të pushtetit të jashtëm dhe disponueshmërinë e plotë të energjisë elektrike nga gjeneratorët me naftë jashtëzakonshme, por të nevojshme për të testuar. Të gjitha analizat e mëparshme përfunduan pa sukses. Prova e parë në vitin 1982 tregoi se sistemi i tensionit turbinë-gjenerator të kërkuara sqimë, ajo nuk ka dëshiruar të mbajë fushë magnetike gjatë ngadalësimit të rrotullimit. Sistemi ishte i rafinuar, dhe në 1984, prova u përsërit, por ajo doli e pasuksesshme. Në vitin 1985 testi u përsërit për të tretën herë, por ai gjithashtu nuk dha rezultate. Programi i saktë u testua përsëri në 1986. Eksperimenti u transformua vetëm në fjalë të ndryshme në zinxhirët e njësisë së energjisë elektrike. Që nga reaktori ishte i mbytur automatikisht në fillim të eksperimentit (sa më shpejt që është pushuar për të ushqyer turbinën me avull) eksperimenti nuk duhet të ketë pasur ndonjë efekt të dëmshëm për sigurinë e reaktorit. Për këtë arsye, programi provë nuk ishte koordinuar me sa duket as me projektuesin kryesor të reaktorit, as me menaxherin shkencor. Në vend të kësaj, ai u miratua vetëm nga drejtori i uzinës (dhe madje edhe kjo ishte bërë gabimisht). Sipas parametrave të testimit, në fillim të eksperimentit, prodhimi termik i reaktori duhet të ketë qenë jo më i ulët se 700 MW. Në qoftë se kushtet e reaktorit do kishin qenë të planifikuara, test me gjasë do të procedohet në mënyrë të sigurtë, si fatkeqësi eventuale rezultuar nga përpjekjet e paplanifikuar për të rritur prodhimin e pamjaftueshme reaktori eksperiment pasi kishte filluar. Termocentrali i Çernobilit kishte qenë në operacion për dy vjet pa këtë tipar të rëndësishëm të sigurisë. Drejtuesit duhet të ketë stacionin e dëshiruar për të korrigjuar këtë në rastin e parë. Kjo mund të shpjegojë se pse ata ishin të vendosur në mënyrë për të kryer testin, edhe kur u ngritën probleme serioze, dhe pse e nevojshme për miratimin e testimit nuk ishte kërkuar nga organi rregullatorë i mbikëqyrjes bërthamore sovjetike . Për eksperimentet, reaktori duhet të vendoset në një fuqi të ulët dhe vendosja e turbinave me avull të shkojë në shpejtësi të plotë, në të cilën pika e furnizimit me avull do të mbyllen dhe turbina lejohet të freewheel, si rezultatet ishin të regjistruar. Kushtet e para te aksidentit Kushtet për të kandiduar provë janë përgatitur para se të zhvendosje ditën e 25 prill 1986. Punëtorëve ndryshim ditë kishte qenë udhëzuar paraprakisht për provë dhe u familjarizuar me procedurat. Një ekip i posaçëm i inxhinier elektrik ishte i pranishëm për të provuar të tensionit të ri që rregullon sistemin. Siç ishte planifikuar, në 25 prill një reduktim gradual e prodhimit të njësisë së pushtetit ka filluar në 01:06, dhe nga fillimi i ditës ndryshim nivelin e pushtetit kishte arritur 50%. Një tjetër stacionin rajonal të energjisë papritur shpërtheu vijë, dhe e rrjetit kontrollues Kiev kërkuar që reduktimin e mëtejshëm të prodhimit të Çernobilit në të shtyhet, si energjia elektrike si pasojë e nevojshme për të kënaqur kërkesën e pikut në mbrëmje. Drejtori bimore Çernobilit dakord dhe shtyu provë për të bindej. Në 11:04, rrjetit kontrollues Kiev lejuar reaktori i mbyllur-poshtë për të rifilluar. Kjo vonesë ka disa pasoja serioze : e ndryshim ditë kishte kohë që u largua, kalimi mbrëmje ishte gjithashtu i përgatitur të largohen, dhe turn nate nuk do të marrë përsipër 12:00 deri në mesnatë, dhe në punë. Reduktim i mëtejshëm i shpejtë në nivelin e pushtetit nga 50 % u ekzekutua në fakt gjatë ndryshimit ndryshim-gjatë. Ekip i posaçëm i inxhinier elektrik duhet të ketë qenë i rraskapitur nga të presin gjatë, sipas planit, test duhet të ketë qenë finalizuar gjatë ditën dhe natën ndryshim do të kishte vetëm duhej të mbajë sistemet bazë ftohje në një fabrikë ndryshe mbyll; natën ndryshim ka kufizuar shumë kohë për t'u përgatitur dhe kryer eksperiment. Alexander Akimov ishte shefi i turn nate dhe Leonid Toptunov ishte përgjegjës për operatorin e regjimit operativ reaktori, duke përfshirë lëvizjen e kamxhik kontrollit. Toptunov ishte një inxhinier i ri i cili kishte punuar në mënyrë të pavarur si një inxhinier i lartë për rreth vetëm tre muaj. Një e urgjencës nuk do të kishte ndodhur, nëse rregulloret ishin ndjekur. Operatorët e termocentralit dhe përçuesve të eksperimentit në 4 reaktori Nr mbajtur shumë besim në reaktorin, që ata, një katastrofë ishte thjesht i pabesueshëm. Për shkak të kësaj, ata nuk kishin për paaftësi qualms tiparet sigurinë e reaktorit dhe duke marrë rreziqe të panevojshme për të kryer eksperimentin. Plani i quajtur test për prodhimin fuqinë e reaktorit të 4 të reduktohet nga 3.200 nominale MW termik te 700-1.000 MW termike. Saj themeluar në nivelin e pushtetit program provë (700 MW) është arritur në 00:05 më 26 prill, por, për arsye të panjohura të personelit operativ vazhdoi për të zvogëluar pushtetin. Si pushtet ka arritur rreth 500 MW, Toptunov kryer një gabim dhe futet shkopinjtë kontroll shumë larg, duke e çuar në një reaktori mbyllje të afërt. Rrethanat e saktë ndoshta kurrë nuk do të jetë i njohur edhe si Akimov dhe Toptunov vdekur nga sëmundje rrezatimi. Reaktori i rënë në fuqi 30 MW termike (ose më pak)-pothuajse i plotë mbyllur nivel dhe rreth 5 për qind të asaj që pritej. dhomën e personelit Kontrollit të marrë një vendim për të rivendosur pushtetin e nxjerra dhe shkopinjtë e kontrollit e reaktorit, pse disa minuta lapsed pas nxjerrjes së tyre deri prodhimit pushtet filloi të rritet dhe më pas stabilizohet në 160-200 MW (termale). Në këtë rast shumica e shkopinjtë e kontrollit provuar të jetë në limitet e tyre lartë, vlera e ulët e diferenca reaktivitet operativ i kufizuar rritjen e mëtejshme të pushtetit reaktori. Reduktimin e shpejtë në pushtet dhe punën e mëvonshme në nivel më të vogël se 200 MW, që çoi në bazë rritur reaktor helmim nga izotop i ksenon-135, i cili bëri të nevojshme për të përveç kësaj nxjerr shufra kontrolli nga thelbi reaktori. Operacioni i reaktorit në nivel të ulët të pushtetit me diferenca të vogla reaktivitet u shoqërua nga paqëndrueshmëria e parametrave termohydraulic dhe ndoshta nga paqëndrueshmëria e fluksit neutron. Dhoma e kontrollit të marrë sinjale të përsëritura urgjent mbi nivelet në bateri ndarës, hapjen e valvulave të cilat lejojnë uljen me avull të tepërt në një kondensator turbinë, overregulation të mëdha në Prurja e ujit ushqim, dhe sinjalet e paralajmëruar rreth kontrolluesit të pushtetit neutron. Për këtë arsye shumë në periudhën 00:35 më 00:45, me sa duket, në mënyrë që të ruajë nivelin e pushtetit reaktori, sinjalet e urgjencës janë injoruar nga-parametrave termike hidraulike dhe sinjalet nga Sistemi Emergjent reaktorit të Mbrojtjes (AZ-5) duk më, turning off si turbinë-gjeneratorë. Pas arritjes së shtetit më shumë ose më pak të qëndrueshme në nivel të pushtetit prej 200 MW përgatitje për eksperiment ishte e vazhdueshme. Si pjesë e planit të testit, në 1:05 më 26 prill pompat e ujit shtesë u aktivizua, duke rritur rrjedhjen e ujit. Shkalla e rritur ftohës rrjedhin përmes reaktori prodhuar një rritje në temperaturën e ngrohjes-transferimit agjent në hyrje në bazë reaktori, i cili iu afrua temperaturën e fillimit të zemërim e ujit. Rrjedha e tejkaluar limitin e lejuar at 1:19 Nga ana tjetër e ujit shtesë ulur temperaturën themelore dhe voids ulur me avull. Që nga uji absorbon edhe neutrone (dhe densitetit më të lartë të ujit të lëngshme e bën atë një absorbues të mirë se sa me avull), ajo shkakton tendencë për të ulur fuqinë e reaktorit, duke bërë që operatorët për të hequr kamxhik manualin e kontrollit. Të gjitha këto veprime çuar në një gjendje tejet të rrezikshme, me pothuajse të gjithë shkopinjtë e kontrollit të hiqet, një e instalimit për një reagim i arratisur. siç u shpjegua pas jashtëzakonshme. Eksperiment dhe shpërthim Në 1:23:04 eksperimenti filloi, të avullit të turbinës ishte mbyllur jashtë, dhe një të drejtuar poshtë i gjenerator turbinë filloi, së bashku me katër (nga numri i përgjithshëm i tetë) kryesore qarkullues Pumps (MCP). Start-up i gjenerator diezel dhe rritur marr-së ngarkesës dhe përfundoi duke 01:23:43 furnizimit me energji elektrike në këtë periudh ë për te këto katër MCPs u arrit për shkak të ndalet e gjeneratorit turbinë. Si vrullin e gjeneratorit turbinë çuan pompat e ujit, rrjedha e ujit ul normën, që çon në formimin e voids me avull. Për shkak të pavlefshëm pozitive koeficienti i RBMK reaktori, ishte primed tani të nisë një lak vdekjeprurës reagime pozitive, në të cilën formimin e voids avull zvogëluar aftësinë e ujit ftohës të lëngët, për të absorbuar neutrone, të cilat kanë çuar në një tendencë drejt një Rritja e prodhimit reaktori në pushtet, duke shkaktuar ujë akoma më shumë për të flash në avull, dhe akoma më pozitive reaktivitet paraqiten në reaktori. Megjithatë, pothuajse në të gjithë periudhën e eksperimentit sistemin automatik të kontrollit kundërvepron me sukses këtë, vazhdimisht futur shkopinj të kontrollit në bazë reaktori. Në 1:23:39 (në 1:23:40 nga koha e sistemit të kontrollit të centralizuar "Skala") AZ-5 butonin e sistemit të mbrojtjes së jashtëzakonshme reaktori ishte ngritur, i cili urdhëroi një zhdukem "-një mbyllje e reaktori, plotësisht të futur të gjithë shkopinjtë e kontrollit, duke përfshirë shkopinjtë e manualit të kontrollit që kishin qenë tërhequr incautiously më parë. Arsyeja pse AZ-5 butonin ishte ngritur nuk është verifikuar në mënyrë të besueshme, dhe kjo i jep rast për interpretime të ndryshme, nëse kjo është bërë si një masë emergjente, apo thjesht si një metodë rutinë për mbylljen e reaktorit pas përfundimit të eksperimentit. Ka një pamje se "zhdukem mund të ketë qenë urdhëruar si një përgjigje për rritjen e papritur të shpejtë të pushtetit, edhe pse nuk ka të dhëna të regjistruara që bindshëm dëshmon për këtë. Për më tepër, dyshimet janë shprehur në lidhje me pyetjen nëse butonin ishte ngritur në atë moment. Dhe kjo është e siguroi se nuk ishte sinjal nga butonin por ishte prodhuar në mënyrë automatike nga sistemi i mbrojtjes së jashtëzakonshme, pa ndihmën e ndonjë operatori. Por, në të njëjtën kohë, Skala regjistruar një sinjal të qartë nga butonin vetë. Përkundër gjithë kësaj, shtrohet pyetja si të kur AZ-5 butonin ishte ngritur (dhe vërtet nëse me të vërtetë ishte ushtruar presion) është ende subjekt i debatit. Nuk janë pohimet se presioni ishte shkaktuar nga nxitimi fuqi të shpejtë në fillim. Është pretenduar për më tepër se butonin ishte ngritur gjatë kohës së shkatërrimit të reaktori. Sipas pohimet e tjera, kjo ka ndodhur më parë dhe është bërë në kushte të qetë. Dyatlov shkruan në librin e tij: Para 01:23:40, sistemet e kontrollit të centralizuar... nuk ka regjistruar ndonjë ndryshim parametër që mund të justifikonte zhdukem. Komisioni... mbledhur dhe analizuar sasi të mëdha materiale dhe, siç është cekur në raportin e saj, nuk arriti të përcaktuar arsyen pse zhdukem ishte urdhëruar. Nuk kishte asnjë nevojë për të kërkuar këtë arsye. Reaktori ishte thjesht duke u mbyllën pas përfundimit të eksperimentit. Nuk ka pikëpamje koherente ekziston si në renditjen e saktë të proceseve që çuan në shkatërrimin e reaktorit dhe të njësisë së pushtetit të ndërtimit. Ka një kuptim të përgjithshëm se ajo ishte avull nga shkatërruan kanalet e hyrjes reaktori hapësirë e brendshme që e ka shkaktuar shkatërrimin e zorrë e reaktorit, i hequr nga puna dhe heqjen me forcë prej 2.000 ton pjatë e lartë (në të cilin gjithë asamblesë reaktor të lidhur). Me sa duket ky ishte shpërthimi i parë, i cili shumë dëgjuar. Kjo ishte një shpërthim avulli si shpërthimi i një kazan avulli nga presioni tepërt e avull. Kjo kanaleve ruptured më tej e karburantit, thelbi reaktori pësoi humbje totale të ujit dhe një boshllëk të lartë pozitiv koeficient mund të duket krejtësisht. Një e dytë, shpërthim shumë i fuqishëm ka ndodhur rreth dy ose tri sekonda pas e parë. Flora dhe fauna Pas fatkeqësisë, katër kilometra katrorë të mbuluara me pisha, xhenxhefil dhe kafe u dogjën duke fituar emrin "Pyjet e kuqe". Disa kafshë në zonat e goditura nga kjo fatkeqësi ngordhën ose nuk riprodhoheshin më. Shumica e kafshëve shtëpiake u evakuuan, nga zona, me përjashtim disa kuaj të mbetur në një ishull në lumin Pripyat 6 km nga termocentralet të cilët ngordhën kur gjëndra tiroide e tyre u shkatërruan me doza rrezatimi i Shën 150-200. Pas katastrofës së Çernobilit Pas aksidentit, pyetje u ngrit për të ardhmen e uzinës dhe fati te saj përfundimtar. Reaktoret 5 dhe 6 u ndërprene tre vjet më vonë. Megjithatë, vështirësite në uzinën e Çernobilit nuk mbaruan me një katastrofë në reaktorin 4. Një zjarr shpërtheu në ndërtimin e reaktorit 2 turbinë në vitin 1991, autoritetet më pase deklaruan te dëmtuar reaktorine, pra përtej riparimit dhe sikur të marrë linje. Reaktor 1 u çmontua në nëntor 1996 si pjesë e një marrëveshje mes qeverisë ukrainase dhe organizatat ndërkombëtare si IAEA për t'i dhënë fund operacioneve në fabrikë. Më 15 dhjetor 2000, Presidenti i atëhershëm Leonid Kuchma personalisht fiku reaktorin 3 në një ceremoni zyrtare. Referimet