Καραϊτική Κενεσά (Κίεβο)

Η Καραϊτική Κενεσά του Κιέβου (ουκρανικά: Караїмська кенаса Киева‎‎) είναι πρώην καραϊτική εβραϊκή συναγωγή, ή κενεσά, που βρίσκεται στην οδό Γιαροσλάβιφ Βαλ 7, κοντά στη Χρυσή Πύλη, στην περιοχή Σεβτσενκίφσκι του Κιέβου, στην Ουκρανία. Το πρώην κτίριο συναγωγής έχει καταχωρηθεί ως μνημείο Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς Εθνικής Σημασίας της Ουκρανίας. Από το 1981, το κτίριο φιλοξενεί τον Ουκρανικό Οίκο των Ηθοποιών, που ονομάζεται επίσης Οίκος των Ηθοποιών. Ιστορία Η συναγωγή των Καραϊτών σχεδιάστηκε από τον Βουαντίσουαφ Χοροντέτσκι, Ρωμαιοκαθολικό πολωνικής εθνικότητας και κατασκευάστηκε από το 1898 έως το 1902, σε στυλ Αναβίωσης Μαυριτανικού Ρυθμού. Το κτίριο διακοσμήθηκε με έναν υπέροχο θόλο μεγάλης ομορφιάς, με γύψινες διακοσμήσεις του Ιταλού γλύπτη Εμίλιο Σάλα, χρησιμοποιώντας ένα τότε αρκετά ακριβό υλικό — τσιμέντο. Η χρηματοδότηση ανήλθε σε 200.000 αυτοκρατορικά ρούβλια και έγινε από τους Σόλομον και Μωυσή Κογκέν, τους «βασιλιάδες του καπνού» του Νοτιοδυτικού Κράι, όπως ήταν γνωστό εκείνο το μέρος της Ουκρανίας κατά την τσαρική εποχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι Καραΐτες εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην περιοχή της σύγχρονης Ουκρανίας τη δεκαετία του 1230 — σχεδόν αμέσως μετά τη μογγολική εισβολή στο Ρως του Κιέβου. Το 1795, η νομοθεσία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας καθιέρωσε διάκριση μεταξύ των Καραϊτών και των Εβραίων, απελευθερώνοντας τους πρώτους από τη διακριτική διπλή φορολογία. Το 1896, η καραϊτική κοινότητα του Κιέβου αποτελούνταν από 292 άτομα. Η αγορά γης για την κατασκευή της Κενεσά και μιας οικίας (τα έσοδα της οποίας προορίζονταν για το όφελος της καραϊτικής κοινότητας) δωρήθηκε από τον Σόλομον Κογκέν, με κόστος 35.000 αυτοκρατορικών ρουβλιών. Παρά το γεγονός ότι το 1897 έγινε παράλυτος, ο Σόλομον Κογκέν συνέχισε να διαχειρίζεται τα προσωπικά του ζητήματα και πέθανε το 1900. Στη διαθήκη του, κληροδότησε τα κεφάλαια για την ολοκλήρωση της κατασκευής της συναγωγής. Την κατασκευή συνέχισε ο αδερφός του, Μωυσής. Ο καθαγιασμός της Κενεσά πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1902 από τον χακάμ της Ταυρίδας και Οδησσού, Σαμουέλ Παμπούλοφ. Στην τελετή παρέστησαν ο υποδιοικητής, ο δήμαρχος, ο καγκελάριος και άλλοι αξιωματούχοι. Κατά τη σοβιετική περίοδο, η Κενεσά παραχωρήθηκε σε εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ειρωνικά, αυτή η ενέργεια συνέβαλε στη διατήρηση των μοναδικών εσωτερικών χώρων του κτιρίου. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, έγινε, απρόσμενα, χώρος τελετών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το κτίριο βεβηλώθηκε κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Ναζί. Πιθανότατα εκείνη την περίοδο έχασε τον θόλο, ο οποίος αποτελούσε μέρος της αρχικής κατασκευής. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Στην μεταπολεμική περίοδο, λειτούργησε εκεί Θέατρο Μαριονέτας και στη συνέχεια, το 1952, κινηματογράφος. Τη δεκαετία του 1970, προστέθηκε ένα σύγχρονο κτίριο στο συγκρότημα και το 1981 μετατράπηκε σε Ουκρανικό Οίκο των Ηθοποιών. Σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες συναγωγές στην Ουκρανία, δεν επιστράφηκε στην καραϊτική κοινότητα μετά την ανεξαρτησία. Το κτίριο χρησιμοποιείται για συναυλίες, δραματικές παραστάσεις, εκθέσεις και παρουσιάσεις βιβλίων. Η εξωτερική όψη του κτηρίου φθείρεται αργά από τον χρόνο και τα καυσαέρια. Υπό την επίδραση της ατμόσφαιρας που περιέχει αέρια και των επανειλημμένων βαφών, το χρώμα του άλλαξε σε σκούρο, αν και στις πρώτες δεκαετίες είχε πολύ πιο φωτεινή απόχρωση. Αυτό φαίνεται καθαρά στο πλευρικό τοίχωμα του κτιρίου. Εικονοθήκη Παραπομπές