ოდესის უნივერსიტეტი

ოდესის ილია მეჩნიკოვის სახელობის ეროვნული უნივერსიტეტი (უკრ. Одеський національний університет Imenі І.І.Мечникова), ასევე უკრაინის ეროვნული უნივერსიტეტი (უკრ. Одеський національний університет, ОНУ) — ოდესაში მდებარე უკრაინის ერთ-ერთი მთავარი სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ატარებს მეცნიერ ილია მეჩნიკოვის (1845-1916) სახელს. 1865 რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ის ედიქტით ოდესის რიშელიეს ლიცეუმი ნოვოროსიის საიმპერატორო უნივერსიტეტად გადაიქცა. საბჭოთა ეპოქაში უნივერსიტეტს სახელი შეეცვალა და ოდესის ილია მეჩნიკოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ეწოდა. ოდესის ეროვნული უნივერსიტეტი ოთხი ინსტიტუტის, ათი ფაკულტეტისა და შვიდი სპეციალიზებული საბჭოსგან შედგება. უნივერსიტეტი ცნობილია თავისი სამეცნიერო ბიბლიოთეკით, რომელიც უკრაინის ყველა უნივერსიტეტს შორის უდიდესი და უძველესია (3,600,000 ტომი, რომელიც მე-15 საუკუნიდან დღემდე). ოდესის ი. ი. მეჩნიკოვის სახელობის ეროვნული უნივერსიტეტი უკრაინაში ერთ-ერთი უძველესია. ის 1865 წელს დაარსდა, როდესაც რუსეთის ცარ ალექსანდრე II-ის ბრძანებულებით რიშელიეს ლიცეუმი (უკრაინული: Рішельєвський ліцей, რომელიც ოდესაში 1817 წლიდან არსებობდა) რეორგანიზაციას გაუკეთდა საიმპერატორო ნოვოროსიის (ახალი რუსეთი) უნივერსიტეტს. უნივერსიტეტის მთელი აკადემიური და სამეცნიერო ცხოვრება - დაარსების დღიდან - 1863 წლის წესდებით იყო რეგულირებული, რომელმაც უმაღლესი სასწავლებლის ლიბერალურ-დემოკრატიული ტრადიცია ჩამოაყალიბა, რომელიც ქვეყნის სოციალურ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში ყველა არეულობის მიუხედავად შენარჩუნდა. მოგვიანებით უნივერსიტეტს ნობელის პრემიის ლაურეატის ი. ი. მეჩნიკოვის სახელი ეწოდა. უნივერსიტეტის პირველი რექტორი პროფესორი ი. ი. სოკოლოვი იყო. სხვადასხვა პერიოდში უნივერსიტეტს ხელმძღვანელობდნენ პროფესორები პ.ნ. ლებედევი, ა.ი. იურჯენკო, ა.ვ. ბოგატსკი, ვ.ვ. სერდიუკი და ი.პ. ზელინსკი - ყველა მათგანი ცოდნის სხვადასხვა დარგის გამოჩენილი სპეციალისტი იყო. 2013 წელს The Ukrainian Week-მა განაცხადა, რომ უნივერსიტეტის თანამშრომლები ღიად უკრაინოფობიურად იყვნენ განწყობილნი ორგანიზაცია. დეპარტამენტები ბიოლოგიის ფაკულტეტი; საერთაშორისო ურთიერთობების, პოლიტოლოგიისა და სოციოლოგიის ფაკულტეტი; ეკონომიკისა და სამართლის ფაკულტეტი; გეოლოგიისა და გეოგრაფიის ფაკულტეტი; ისტორიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტი; ჟურნალისტიკის, რეკლამისა და გამომცემლობის ფაკულტეტი; მათემატიკის, ფიზიკისა და საინფორმაციო ტექნოლოგიების ფაკულტეტი; ფსიქოლოგიისა და სოციალური მუშაობის ფაკულტეტი; რომანულ-გერმანიკული ფილოლოგიის ფაკულტეტი; ქიმიის ფაკულტეტი. საერთაშორისო თანამშრომლობა ოდესის უნივერსიტეტი ბოლო 150 წლის განმავლობაში მონაწილეობდა საერთაშორისო თანამშრომლობაში რეგიონულ და გლობალურ დონეზე. ამჟამად უნივერსიტეტი არის ევროპის უნივერსიტეტების ასოციაციის, უნივერსიტეტების მსოფლიო ასოციაციის, Magna Charta-ს სამეთვალყურეო საბჭოს, უნივერსიტეტების ევრაზიის ასოციაციის, შავი ზღვის უნივერსიტეტების ქსელის და დუნაის რექტორთა კონფერენციის წევრი. ცნობილი კურსდამთავრებულები ივან სეჩენოვი (1829–1905) – რუსი ფიზიოლოგი ნიკოდიმ კონდაკოვი (1844–1925) – რუსი ისტორიკოსი სერგეი ვიტე (1849–1915) – რუსეთის იმპერიის პირველი პრემიერ-მინისტრი ევგენი კოზუბსკი (1851–1911) – რუსი დაღესტნელი მეცნიერი, პედაგოგი და სახელმწიფო მოხელე ალეკო კონსტანტინოვი (1863–1897) – ბულგარელი ინტელექტუალი, ვლადიმერ ლიპსკი (1863–1937) – უკრაინელი ბოტანიკოსი დანილო ზაბოლოტნი (1866-1922) – მიკრობიოლოგიის პიონერი მარიუშ ზარუსკი (1867–1941) – ბრიგადის გენერალი პოლონეთის არმიაში კრსტე მისირკოვი (1874–1926) – ფილოლოგი, ჟურნალისტი, ისტორიკოსი და ეთნოგრაფი იონ ნისტორი (1876–1962) – რუმინელი ისტორიკოსი და პოლიტიკოსი ლევ ტროცკი (1879–1940) – რუსი რევოლუციონერი, პეტროგრადის საბჭოს თავმჯდომარე მოსე შენფინკელი (1888–1942) – რუსი ლოგიკოსი და მათემატიკოსი გრიგორი ფიხტენჰოლცი (1888–1959) – მათემატიკოსი ვოლოდიმირ კედროვსკი (1890–1970) – უკრაინელი სამხედრო ლიდერი, დიპლომატი, ავტორი და აქტივისტი ლევ კრიცმანი (1890–1938) – საბჭოთა აგრარული ეკონომისტი გიორგი ფლოროვსკი (1893–1979) – რუსი მართლმადიდებელი მღვდელი და თეოლოგი ნიკოლაი ჩებოტარიოვი (1894–1947) – უკრაინელი და რუსი მათემატიკოსი გერმან პანტეა (1894–1968) – ბესარაბიაში დაბადებული ჯარისკაცი, მოგვიანებით მოლდავეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხედრო დირექტორი კადიშ ლუზი (1895–1972) – ისრაელელი პოლიტიკოსი ჯოშუა ლ. გოლდბერგი (1896–1994) – ბელორუსში დაბადებული ამერიკელი რაბინი მორდეხაი ნამირი (1897–1975) – ისრაელის მინისტრი ჯორჯ გამოვი (1904–1968) – თეორიული ფიზიკოსი და კოსმოლოგი პეტრო კარიშკოვსკი (1921–1968) – უკრაინელი ისტორიკოსი, ნუმიზმატი ალი მოჰამედ შეინი (დაიბადა 1948 წელს) – ზანზიბარის მე-7 პრეზიდენტი ალა ჯიოევა (დაიბადა 1949 წელს) – სამხრეთ ოსეთის მასწავლებელი, რომელიც პოლიტიკოსად იქცა ევჰენ სტრელცოვი (დაიბადა 1949 წელს) – უკრაინელი პროფესორი და სამართლისა და თეოლოგიის მეცნიერი ოქსანა მასი (დაიბადა 1969 წელს) – უკრაინელი მხატვარი ვალერია კუჰარენკო (დაიბადა 1927 წელს) – ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი[7] ოლგა ხრიცენკო (1935–2020) – მასწავლებელი, მეცნიერი ტეტიანა ვილჩინსკა (დაიბადა 1962 წელს) – ლინგვისტი სქოლიო