Kuta ng Santa Elisabeta

Kuta ng Santa Elisabeta (Ukr. Фортеця Святої Єлизавети) Ito ay isang hugis-bituin na kuta sa lungsod ng Kropyvnytskyi, isa sa sampung katulad na monumento sa buong Europa at ang pangunahing simbolo ng gitnang Ukranya. Matapos ang paglikha ng libreng kolonya ng "Bagong Serbia" ng mga naninirahan mula sa timog Europa, ang Mga Ukranya Kozak, sa utos ni Emperatris Elizabeth, ay nagtayo ng kuta na ito upang protektahan ang mga teritoryong ito mula sa mga pag-atake ng Imperyong Ottoman. Noong 1654, isang alyansa ng militar ang nabuo, kung saan ang mga Nga Ukranya ay lumahok sa maraming mga labanan sa panig ng Imperyo ng Rusya. Sa panahon ng digmaan sa Imperiyo Ottoman mula 1768 hanggang 1774, ang kuta, na pinamamahalaan ng 6,000 sundalo, ay nakatiis sa malawakang pagkubkob ng 70,000 mananakop at naitaboy ang pagsalakay ng mga Turko . Noong 1784, ang kuta ay naging isang lungsod. Noong 1794, mayroon itong 162 na baril, na nagsisilbi sa 277 sundalo. Pagkatapos ng ika-18 siglo, dalawang baril lamang ang nakaligtas - inilagay sila sa mga haliging bato malapit sa tarangkahan. Noong Setyembre 17, 1842, dumating si Tsar Nicholas I sa kuta para sa isang parada, noong 1874 - Alexander II, at noong 1888 - Alexander III. Noong Digmaang Sibil, ang lungsod ay nakuha ng mga komunista, na nagtayo ng isang bilangguan para sa mga bilanggong pulitikal dito. Sa panahon ng taggutom noong 1932-1933, artipisyal na sanhi at kinikilala bilang genocide, at ang mga panunupil noong 1937, itinago ng OGPU at NKVD (lihim na serbisyo ng Sobyet) ang mga katawan ng mga namatay sa gutom at ang mga katawan ng mga namatay dahil sa panunupil sa mga libingan ng masa. Ang paksa ng pag-uusig sa pulitika ng Sobyet ay ipinagbabawal na talakayin kahit sa mga pribadong pag-uusap, pabayaan sa media; anumang pagbanggit dito ay maaaring humantong sa pagkakulong o paglalagay ng manunulat sa isang psychiatric hospital, na nagpatuloy hanggang sa pagbagsak ng diktadura noong 1991 . Sa panahon ng pananakop ng Nazi sa lungsod mula 1941 hanggang 1944, libu-libong Hudyo at mandirigma ang paulit-ulit na binaril dito. Pagkatapos ng pagpapalaya, ang mga patay ay inilibing dito. Mula noong 1950, isang malaking alaala sa mga biktima ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig ang itinayo dito, na naglalaman ng 50,000 libingan, na marami sa kanila ay mga Ukrainians at Hudyo. Noong 1960s, isang batong monumento ang itinayo sa memorial, at noong unang bahagi ng 1980s, isang iskultura ang inilagay sa gitna ng memorial. May mga monumento na nakatuon sa mga bayani ng World War II at ang Digmaang Ruso-Ukranyo (2014-). Bilang karagdagan, noong 2016, isang monumento ng mga biktima ng taggutom noong 1932-1933 ang itinayo . Sanggunian