R-11 (mísil)

R-11 foi a denominación do primeiro mísil soviético que usou propelentes almacenables e desenvolvido a partir do mísil alemán Wasserfall pola OKB-1 de Korolev. Foi tamén coñecido polo seu índice GRAU como 8A61 e pola súa denominación OTAN como SS-1 Scud A, sendo o primeiro de varios modelos de mísil coñecidos baixo o nome de Scud. Historia O R-11 xurdiu como unha arma transportable por estrada co fin de acercalo ao seus obxectivos sen necesitar un grande alcance, que sería similar ó das V-2 pero tendo a metade de tamaño e usando propelentes non crioxénicos (ácido nítrico e queroseno). O primeiro voo dun R-11 tivo lugar o 18 de abril de 1953, atopándose problemas durante as probas, como a baixa calidade do queroseno empregado no mísil, perdas de propelente e pouca fiabilidade da ignición do motor. A pesar de todo, o exército veuno como máis prometedor que os mísiles de propelentes crioxénicos, preferidos por Korolev. O 13 de decembro de 1953 un decreto asignou a fabricación do R-11 á fábrica 385, situada nos Urais, previamente elixida (e finalmente descartada) para fabricar o R-1. Tras dous anos de probas, o mísil foi aceptado para o servizo o 13 de xullo de 1955. Ademais decidiuse construír unha versión portable para submarinos, o R-11FM, que foi aceptada para servizo en 1959 aínda que nunca chegou a ser despregada. Os problemas do R-11 orixinal foron resoltos, incluíndo o uso dunha nova combinación de propelentes, e unha versión máis avanzada pasou a denominarse R-11M, aceptándose para o servizo o 1 de abril de 1958. O R-11 deu paso finalmente ao R-17, unha versión mellorada que foi exportada a outros países, sendo coñecido como Scud-B. Características Peso: 5.337 kg Impulso: 101,0 kN Diámetro: 0,85 m Envergadura: 1,80 m Lonxitude: 10,67 m Carga útil: 699 kg Apoxeo: 160 km Alcance máximo: 160 km CEP: 5,16 km Velocidade máxima: 5160 km/h Fabricados: 105 Notas Wade, Mark (2011). "R-11" (en inglés). Consultado o 23 de agosto de 2016. Véxase tamén Outros artigos R-1 (mísil) R-17 (mísil)