Варавічы (Палескі раён)

Ва́равічы (па-ўкраінску: Ва́ровичі) — колішняе сяло ў Палескім раёне Кіеўскай вобласьці Ўкраіны. У сувязі з катастрофай на Чарнобыльскай АЭС жыхары былі адселеныя. Гісторыя Вялікае Княства Літоўскае 23-м сакавіка 1499 году датаваны ліст вялікага князя літоўскага Аляксандра панам Міхайлу Паўшычу і Івашку Сямёнавічу на добры іхныя матчыныя Вараўцы, Бернаў, Кокатаў, якія трымалі не давёўшы свае на іх правы князі Іван і Леў Палубінскія : 7 жніўня 1510 году кароль Жыгімонт Стары, папярэдне прызнаўшы невінаватасьць оўруцкага зямяніна Івашкі Нямірыча ў здрадзе князя Глінскага, якому раней служыў, пацьвердзіў яму права на добры Вараўцы, якія трымаў за жонкай Хведзяй, дачкой Булгака (Івана) Лісіча. Імаверна, пан Нямірыч ня меў дзяцей, прынамсі, «мужсъкого рожаю», таму маёнтак Вараўцы у 1522 годзе, згодна з пастановай суда, перайшоў у валоданьне пляменьніцы Булгака Лісіча пані Духны Волкаўны Сурынавай і яе сына Стася. Пляменьнік князёў Івана і Льва Палубенскіх і іхны нашчадак пан Шчасны Герцык падаў чалабітную каралю Жыгімонту, каб вярнуць сабе добры, у ліку якіх сяло Варавічы. Пры гэтым паклаў перад манархам адпаведныя лісты-падараваньні ягонага брата Аляксандра. 2 сьнежня 1533 году гаспадар задаволіў просьбу шляхціча. Паноў Сурынаў падданыя, ясачнікі з Вараўцаў або Варавічаў на рацэ Ушы Оўруцкай нядзелі згаданыя ў апісаньні Чарнобыльскага замку 1552 году. У люстрацыі Оўруцкага замку таго ж 1552 г. сказана, што з шасьці службаў сяла Вараўцы паноў Станіслава і Няміра Сурынавічаў ішло «падачкі» паўтары капы (90) грошаў і мёду 8 кадзей. У іншым месцы прыведзеная зьвестка пра сяло Варавічы Хведара Уладыкі, з 5 дымоў (служба) якога выплачвалася 2 капы (120) грошаў і паўпяты (чатыры з паловай) кадзі мёду, «а окромъ того подачки ани службы з нихъ жадное нетъ». Напярэдадні падпісаньня акту Люблінскай уніі ўказам караля Жыгімонта Аўгуста ад 6 чэрвеня 1569 году Кіеўскае ваяводзтва (і Варавічы з прылегласьцямі) было далучана да Кароны Польскай. Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай Згодна з падатковым рэестрам Кіеўскай зямлі (ваяводзтва) на 1581 год, з 1 дыму асадных сялянаў сяла Варавічаў пана Андрэя Сурына выбіралася 15 грошаў, з 2 асадных і 2 агароднікаў пана Гардзея Сурына выплачвалася адпаведна па 15 і па 6 грошаў, таксама з 4 дымоў асадных і 2 агароднікаў у тым жа сяле, застаўных ад пана Юрыя Бокія, — па 15 і па 6 грошаў. Як засьведчана ў кнігах Кіеўскага гродзкага суда, у чэрвені 1589 году сурынаўскія Варавічы навечна і з грунтамі набыў кіеўскі падкаморы Шчасны Харлінскі. 26 чэрвеня 1600 году Шчасны Харлінскі запісаў усе свае маёнткі сынам Станіславу, Мікалаю і Юрыю з абавязкам выплаты іхным сёстрам па 3 000 польскіх злотых. Сяло Варавічы з фальваркам дасталіся Станіславу. Паводле рэестру падаткаў Кіеўскага ваяводзтва, у 1628 годзе з 5 дымоў osiadłych і з 10 агароднікаў sioła Warowicz пана Станіслава Харленскага, якое трымаў у заставе пан Тэадор Крыніцкі, за 6 пабораў выплачана адпаведна па 3 злотых і па 1 злотаму, 6 грошаў. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Абрагам Тышкевіч, пасэсар, з 33 дымоў «wsi Warowicz» заплаціў, як і належала, па 15 грошаў з дыму, г. зн. усяго 16 з паловай злотых. Адпаведна пры выплаце падымнага «dwoiego» ў 1640 годзе з тых жа 33 дымоў у сяле Варавічы сума склала 33 злотыя. Зь люстрацыі падымнага падатку 1683 года вынікае, што ўсяго з 10 дымоў wsi Warowicze пана Караля Тышкевіча, пасэсара, да скарбу выплачвалася 3 злотых У тарыфе 1754 году паведамляецца, што з 17 двароў сяла Варавічаў «do grodu» (Оўруцкага замку) выбіраліся 2 злотыя і 18 з паловай грошаў, «na milicję» — 9 злотых, 14 грошаў. Пад уладай Расейскай імпэрыі Пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Варавічы апынуліся ў Расейскай імпэрыі. У парэформавы пэрыяд сяло Варавічы адміністрацыйна належала да Мартыновіцкай воласьці. На 1885 год тут налічвалася 86 двароў з 461 жыхаром, дзеялі праваслаўная царква і піўная. Найноўшы час У 1925 годзе сяло Варавічы — у складзе Хабнаўскага раёну Кіеўскай акругі УССР. Заўвагі Крыніцы Літаратура Похилевич Л. И. Сказания о населённых местностях Киевской губернии или Статистические, исторические и церковные заметки о всех деревнях, местечках и городах, в пределах губернии находящихся / Собрал Л. Похилевич. — Киев, 1864 (перавыданьне: Біла Церква: Видавець О. В. Пшонківський, 2005. — XXII+642 с, 8 іл.) Józef Krzywicki. Warowicze // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1893. T. XIII. S. 16 Вонкавыя спасылкі Афіцыйная старонка Вярхоўнай Рады Ўкраіны(недаступная спасылка)