കോൺസ്റ്റാന്റിൻ ജോർജിയേവിച്ച് പൗസ്തോവ്സ്ക്കി

റഷ്യൻ സാഹിത്യകാരനാണ് കോൺസ്റ്റാൻ്റിൻ ജോർജിയേവിച്ച് പൗസ്തോവ്സ്ക്കി ( 31 മേയ് 1892 – 14 ജൂലൈ 1968). 1965, 1966, 1967, 1968 വർഷങ്ങളിൽ സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനത്തിന് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ജീവിതരേഖ മോസ്കോയിൽ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഒരു റെയിൽവേ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിഷ്യൻ ആയിരുന്നു. അമ്മ പോളിഷ് ബുദ്ധിജീവികളുടെ കുടുംബത്തിലെ അംഗമായിരുന്നു. പൗസ്റ്റോവ്സ്കിയുടെ കുടുംബം സപോറോഷ്യൻ കോസാക്ക്, തുർക്കി, പോളിഷ് വംശജരായിരുന്നു. റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ വളർന്ന കോൺസ്റ്റാന്റിൻ , ഭാഗികമായി ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലും ഭാഗികമായി കിവിൽ. അദ്ദേഹം കിയെവിലെ “ആദ്യ ഇംപീരിയൽ” ക്ലാസിക്കൽ ജിംനേഷ്യത്തിൽ പഠിച്ചു, അവിടെ അദ്ദേഹം മിഖായേൽ ബൾഗാക്കോവിന്റെ സഹപാഠിയായിരുന്നു. ആറാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ പിതാവ് കുടുംബം ഉപേക്ഷിച്ചു, ഉപജീവനത്തിനായി മറ്റ് കുട്ടികൾക്ക് ട്യൂഷനെടുക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. 1912-ൽ അദ്ദേഹം കീവ് സർവകലാശാലയിലെ പ്രകൃതി ചരിത്ര ഫാക്കൽറ്റിയിൽ ചേർന്നു. 1914-ൽ അദ്ദേഹം മോസ്കോ സർവകലാശാലയിലെ നിയമ ഫാക്കൽറ്റിയിലേക്ക് മാറി, പക്ഷേ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം തടസ്സപ്പെടുത്തി. പൗസ്തോവ്സ്ക്കി ആദ്യം മോസ്കോയിൽ ട്രോളിമാനായും പിന്നീട് ഒരു ആശുപത്രി ട്രെയിനിൽ പാരാമെഡിക്കായും ജോലി ചെയ്തു. 1915-ൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മെഡിക്കൽ യൂണിറ്റ് പോളണ്ടിലൂടെയും ബെലാറസിലൂടെയും സഞ്ചരിച്ചു. യുദ്ധത്തിൽ രണ്ട് സഹോദരന്മാർ മരിച്ചതിനുശേഷം, അദ്ദേഹം മോസ്കോയിലെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങി, പക്ഷേ പിന്നീട് അദ്ദേഹം സ്ഥലം വിട്ട് പല ജോലികളിലും സ്വയം പരീക്ഷിച്ചു, തുടക്കത്തിൽ യെകാറ്റെറിനോസ്ലാവ്, യുസോവ്ക എന്നിവിടങ്ങളിലെ മെറ്റലർജിക്കൽ ഫാക്ടറികളിൽ ജോലി ചെയ്തു. 1916-ൽ അദ്ദേഹം ടഗൻറോഗിൽ താമസിച്ചു, അവിടെ അദ്ദേഹം ടാഗൻറോഗ് ബോയിലർ ഫാക്ടറിയിൽ (ഇപ്പോൾ: ക്രാസ്നി കോട്ടെൽഷ്ചിക്) ജോലി ചെയ്തു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം ടാഗൻറോഗിലെ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ (ആർട്ടെൽ) ഒരു സഹകരണ സംഘടനയിൽ ചേർന്നു, അവിടെ അദ്ദേഹം തന്റെ ആദ്യ നോവൽ Романтики ("റൊമാന്റിക്കി", റൊമാന്റിക്സ്) ആരംഭിച്ചു, അത് 1935 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഈ നോവലിൽ, തന്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ കണ്ടതും അനുഭവിച്ചതും വിവരിച്ചു. നായകന്മാരിൽ ഒരാളായ ഓസ്കാർ, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ പണമുണ്ടാക്കാൻ നിർബന്ധിതനാകുന്നതിനെ ചെറുത്ത ഒരു കലാകാരനായിരുന്നു. റൊമാന്റിക്സിന്റെ പ്രധാന പ്രമേയത്തിലേക്കും, തന്റെ ഏകാന്തതയെ മറികടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു കലാകാരന്റെ വിധിയിലേക്കും, Разговор о рыбе ("റസ്ഗോവോർ ഓ റൈബ്", മത്സ്യത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കൽ), Азовское подполье ("അസോവ്സ്കോ പോഡ്പോളി", അസോവ് അണ്ടർഗ്രൗണ്ട്) Порт в траве ("പോർട്ട് വി ട്രാവ്", സീപോർട്ട് ഇൻ ദി ഗ്രാസ്) എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള പിൽക്കാല കൃതികളിലും അദ്ദേഹം എഴുതി. ആത്മകഥ 1945 നും 1963 നും ഇടയിൽ എഴുതിയ ആറ് വാല്യങ്ങളുള്ള ആത്മകഥയായ "പോവെസ്റ്റ് ഓ ഷിസ്നി" ("ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ കഥ") ആണ് പൗസ്റ്റോവ്സ്കിയുടെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കൃതി. സാധാരണ ജീവചരിത്രങ്ങളിലെ സംഭവവിവരണങ്ങൾക്കപ്പുറം, കാവ്യാത്മകമായി എഴുത്തുകാരന്റെ ആന്തരിക ധാരണകളെയും കാവ്യ വികാസത്തെയും വിശദീകരിക്കുന്ന ഒരു കൃതിയാണ് ഇത്. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ പ്രക്ഷുബ്ധമായ വർഷങ്ങളിലും റഷ്യൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം, സോവിയറ്റുകളുടെ ഉദയം എന്നിവയിലും, പൗസ്റ്റോവ്സ്കി പങ്കെടുത്ത റഷ്യയിലെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഇത് ഒരു സവിശേഷ വീക്ഷണം നൽകുന്നു. 1968 ജൂലൈ 14 ന് അദ്ദേഹം മോസ്കോയിൽ അന്തരിച്ചു. മലയാളത്തിൽ എം.പ്രഭാകരൻ ഉണ്ണി 1967 ൽ പൗസ്തോവ്സ്ക്കിയുടെ തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകൾ വിവർത്തനം ചെയ്തു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ പൗസ്തോവ്സ്ക്കി തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകൾ