Boyabat Barajı

Boyabat Barajı ve Hidroelektrik Santralı (HES), Kızılırmak nehrinin, karadeniz kıyısına paralel, kıyıya en yakın ikinci sıradağlardan Ilgaz'ı yarıp geçtiği yerde inşa edilmiş, enerji amaçlı ve "beton ağırlık" tipi bir barajdır. Yeri Kuzey ve batıda 1500–1600 m. yükseltilere erişen Ilgaz Dağları ile çevrili bulunan Proje Alanı, güneyde Kunduz ve Çal Dağları ile çevrili olup mansabında Altınkaya Baraj Gölü bulunmaktadır. Baraj yeri Samsun'un 120 km. batısında ve Sinop'un 80 km. güneyindedir. Karadeniz'den yaklaşık 123 km. içeride, Boyabat'ın 24 km güneydoğusunda, Durağan'ın 8 km güneybatısındadır. Tarihi Boyabat Barajının 1958 yılında yapımına başlanmış, sonrasında ise yapımı durmuştur. Doğuş İnşaat ve AŞ'nin ana yüklenici firma olarak baraj yapım ihalesini 49 yıllığına alması ile inşaat çalışmaları 2008'de yeniden başlamıştır. 48 aylık bir süre sonunda tamamlan baraj 2012 yılı sonuna doğru kullanıma alınmıştır. Baraj gölü 60 km geriye uzanır ve 65,4 km² alana yayılır. 2012 yılı sonunda barajın faaliyete geçip su toplamaya başlamasıyla 8 köyün tamamı, 28 köyün ise tarım arazisi sular altında kaldı. Yörede oturan 16.593 kişinin yaşamı değişti. Boyabat Barajı ve Hidroelektrik Santrali (HES) projesi kapsamında 28 milyon 400 bin metrekarelik ekilebilir 2.840 adet tarım arazisi sular altında kaldı. Baraj alanında kalan 3.145 bina vardı. Bu evlerde oturanların 1.435'i ise iskan talep etmişti. Bunların yüzde 75'i tarımsal, yüzde 25'i şehirsel iskan istemişti. 72.80 dekar olan kamulaştırma alanının toplam bedeli 879.970.000 TL'yi buluyordu. Kamulaştırma içerisinde olan, yani kısmen ya da tamamen su altında kalan köylerden Sinop ili Saraydüzü ilçesine bağlı olanlar Yaylacılı, Fakılı, Akbelen, Hacıçay, Yalmansaray, Samsun ili Vezirköprü ilçesine bağlı olanlar Susuz, Darıçay, Aşağı Darıçay, Kızılkese, Alanköy, Çorum ili Osmancık ilçesine bağlı olanlar Aydın, Aşağı Zeytin, Yukarı Zeytin, Pelitçik, Aşıkbükü, Kalimavlağı, Çorum ili Kargı ilçesine bağlı olanlar ise Avşar, Bağözü, Örencik, Saraycık, Sinanözü, Karaboya, Maksutlu, Köprübaşı, Demirören, Karapürçek, Gökçedoğan ve Karacaoğlan'dır. Boyabat Barajının Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından geçici kabulü 29 Kasım 2012 tarihinde yapılmış ve işletmeye geçerek ilk ticari üretimine 05 Aralık 2012 tarihinde başlamıştır. Kesin Kabul ise Enerji Ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından 6 Kasım 2013 tarihinde yapılmıştır. Özellikleri 513 MW kurulu güce sahip Boyabat Hidrolelektrik Santrali (tüm Türkiye'de kurulu elektrik gücü, 56.759 MW'ın 2012'de yüzde 9'u) tamamen yerli kaynaklarla elektrik ürettiğinden, enerji ihtiyacının yüzde 70'inden fazlası için yurtdışına bağımlı olan Türkiye'nin ithalatını azaltır, bir başka deyişle Türkiye'ye yıllık 150 milyon TL'lik enerji imkânı sağlayıp, döviz kazandırır. 710 milyon dolara mal olan yatırım, Türkiye'de özel sektörün sahip olduğu en büyük baraj ve HESdir. Yılda 1.5 milyar kilovat saat kapasiteye sahip olacak olan Boyabat Hidroelektrik Santrali, ülke enerji ihtiyacının %5 kadarını sağlamaktadır. Ayrıca bakınız Türkiye'deki barajlar listesi Kaynakça Dış bağlantılar Devlet Su işleri 3 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Boyabat Elektrik 6 Ekim 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Doğuş Enerji, Boyabat 22 Eylül 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.