Ahmed I

Ahmed I (osmanski turski: احمد اول‎ Aḥmed-i evvel; 18. april 1590 – 22. novembar 1617) bio je sultan Osmanskog Carstva od 1603. do 1617. Najpoznatiji je po izgradnji Plave džamije, jednoj od najpoznatijih džamija u Turskoj. Vladavina Ahmed je bio sin sultana Mehmeda III i Handan sultanije, grčke robinje. Kada je došao na prijestolje, njegove tetke Ajše sultanija, Fatma sultanija, Mihrimah sultanija, Fahrije sultanija, Mihriban sultanija i Rukije sultanija su bile žive. Imao je jednog brata Mustafu I i sestru Dilruba sultaniju koja je bila udata za Kara Davud-pašu. Ahmed I postaje osmanski sultan nakon smrti oca Mehmeda III 22. decembra 1603. On je bio prvi sultan koji nije ispoštovao osmansko pravilo bratoubistva odbijajući pogubiti brata što mu se kasnije osvetilo. Također stupajući na vlast u 13. godini života Ahmed I postaje prvi maloljetni sultan. Rat naslijeđen od oca protiv Austrije i Perzije koji se prije kretao u povoljnom smjeru sada završava porazom potvrđenim mirovnim sporazumom 1606. Ostatak njegove kratke vladavine prolazi u neodgovornom ponašanju koje dovodi do pojavljivanja očitih državnih unutrašnjih slabosti. Nakon smrti njegov prije pomilovani brat Mustafa I postaje sultan uzurpirajući pravo Ahmedovih sinova Osmana II, Murata IV i Ibrahima I. Ostavština Danas se sultan Ahmed I pamti najviše po gradnji Sultan Ahmedove džamije u Istanbulu (poznate i kao Plava džamija), koja je po mišljenju mnogih jedno od remek-djela osmanlijske arhitekture. Naselje Istanbula oko džamije poznato je i kao Sultanahmet. Sultan Ahmed I umro je u palati Topkapı u Istanbulu, a pokopan je u mauzoleju neposredno izvan zidina oko njegove poznate džamije. Također pogledajte Sultanija Kösem Murat IV Reference