Mahmud II.a

Mahmud II.a (arabieraz: محمودالثانى; Konstantinopla, 1785eko uztailaren 20a - 1839ko uztailaren 1a) Otomandar Inperioko sultana izan zen 1808-1839 bitartean. Bizitza Abdul Hamid I.a sultanaren hilondoko semea izan zen. Danubio ibaiaren ezkerraldearen parte handia galdua zuen, eta eskuinaldea kontrolatzeko ahaleginetan Errusiarekin borrokatu zen. Napoleondar Gerretan arerioaren ahultasuna aprobetxatu eta Bukaresteko Itunean, 1812an, mugei eustea lortu zuen, Besarabia izan ezik. Madmud II.ak administrazio-erakundeak eta armada bera erreformatu zituen, mendebaldar bihurtzeko prozesu batek eraginda, eta jenizaroak hiltzeko agindua eman zuen 1826an. Erreforma horiek Tanzimat delako denboraldian (1839-1876) izan zuten azkena. Tanzimat horretan Abdulmezid I.a eta Abdulaziz I.a semeek hartu zuten parte. Greziaren matxinadari aurre egin behar izan zion, eta, azkenean, Navarinoko Guduaren ondoren, independentzia lortu zuen 1830an. Madmud II.aren agintaldian beste altxamendu batzuk ere gertatu ziren: Serbian, Montenegron eta Albanian. 1831n, Mehmet Alik, Egiptoko pashak, Otomandar Inperioaren aurka gerra deklaratu zuen, eta Siria, Kreta eta Al-Hijaz beretu zituen. 1839an hil zen, Egiptoren aurkako bigarren gerran. Genealogia