Monte Nemrut

O Monte Nemrut ou Nemrud (en turco Nemrut Dağı, en kurdo Çiyayê Nemrûdê, en armenio Նեմրութ լեռ, en grego: Όρος Νεμρούτ) é unha montaña de 2134 m no sueste de Turquía, notable polo cumio onde se erixen varias estatuas grandes arredor do que se supón que é unha tumba real do século I a.C. É un dos picos máis altos do leste dos Montes Tauros. Foi designado Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1987. Localización e descrición A montaña atópase 40 km ao norte de Kahta, preto de Adıyaman. No ano 62 a.C., o rei Antíoco I de Comagene construíu no cumio da montaña un santuario-tumba flanqueado por enormes estatuas de 8 - 9 m de alto de si mesmo, dous leóns, dúas aguias e varios deuses compostos da mitoloxía grega e iranios, como Heracles-Artagnes-Ares, Zeus-Oromasdes e Apolo-Mitra-Helios-Hermes. Ao construír este panteón, Antíoco inspirouse en gran medida nas tradicións partias e armenias para revitalizar a relixión da súa dinastía ancestral. As estatuas estaban noutro tempo sentadas, cos nomes de cada deus inscritos nelas. Nalgún momento, as cabezas das estatuas foron retiradas dos seus corpos e agora están esparexidas por todo o sitio. O patrón de danos nas cabezas (especialmente nos narices) suxire que foron danadas deliberadamente como resultado da iconoclasia. As estatuas non foron restauradas nos seus lugares orixinais. O sitio tamén conserva laxes de pedra con figuras en baixorrelevo que se cre que formaron un gran friso. Estas laxes, ou estelas, representan os antepasados ​​gregos e persas de Antíoco. As mesmas estatuas e antepasados ​​atopados por todo o sitio tamén se poden atopar no túmulo do sitio, que ten 49 m de altura e 152 m de diámetro. É posible que o túmulo de rocha solta fose ideado para protexer unha tumba dos ladróns, xa que calquera escavación se enchería rapidamente. As estatuas parecen ter rostros de estilo grego, pero roupa e peiteado persas. A terraza occidental contén unha gran laxe cun león, que mostra unha disposición de estrelas e os planetas Xúpiter, Mercurio e Marte. A composición considerouse unha carta do ceo do 7 de xullo do ano 62 a.C. Isto pode ser unha indicación de cando comezou a construción deste monumento. A parte oriental está ben conservada, composta por varias capas de rocha, e un camiño que segue a base da montaña é evidencia dunha pasaxe amurallada que une as terrazas orientais e occidentais. Crese que os posibles usos deste sitio incluían cerimonias relixiosas, debido á natureza astronómica e relixiosa do monumento. A disposición destas estatuas coñécese co termo hierothesion. Atopáronse disposicións similares en Arsameia en Nymphaios na hierothesion do pai de Antíoco, Mithridates I Calinico. Historia antiga O santuario relixioso establecido no monte Nemrut formaba parte do programa político de Antíoco para revivir as tradicións persas de Comagene. Para iso, fusionou e axustou as tradicións políticas e relixiosas de Capadocia, Ponto e Armenia. Seguindo a práctica dos gobernantes mitridáticos do Ponto, Antíoco subliñou a súa descendencia do Imperio aqueménida e dos seléucidas, e tamén reclamou o legado real de Armenia. Unha das partes esenciais desta identidade era o entón recentemente establecido panteón grecoiranio, que se veneraba en santuarios específicos en Comagene. Historia moderna O sitio escavouse en 1881 por Karl Sester, un enxeñeiro alemán que avaliaba as rutas de transporte para os otománs. Despois da súa primeira visita en 1947, Theresa Goell dedicou a súa vida ao sitio, comezando campañas en 1954. As escavacións posteriores non conseguiron revelar a tumba de Antíoco. Non obstante, aínda se cre que este é o lugar do seu enterramento. As estatuas, todas elas "decapitadas", non foron restauradas ao seu estado orixinal. Patrimonio da Humanidade En 1987, o Monte Nemrut declarouse Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Os turistas adoitan visitar Nemrut de abril a outubro. A cidade próxima de Adıyaman é un lugar popular para viaxes en coche e autobús ata o lugar, e tamén se pode viaxar desde alí en helicóptero. Tamén hai excursións con pernoctación que saen de Malatya ou Kahta. A entrada da UNESCO afirma: Galería Notas Véxase tamén Bibliografía Ligazóns externas Jacobs, Bruno (2011). "NEMRUD DAĞI". Encyclopaedia Iranica. Mt. Nemrut International Nemrud Foundation Commagene Nemrut Conservation and Development Program