Selim la 1-a

Selim la 1-a (Osmanida turka: سليم اوّل, Turka: I.Selim aŭ Yavuz Sultan Selim; naskiĝis la 10-an de oktobro 1465/1466/1470 kaj mortis la 22-an de septembro 1520) estis Sultano de la Otomana Imperio de 1512 ĝis 1520. Lia regado estas notinda pro la grandega ekspansio de la Imperio, precipe lia konkero inter 1516 kaj 1517 de la tuta Mamluka Sultano de Egiptio, kiu inkluzivis Sham, Heĝazon, Tihamah kaj Egiption. En 1517, la ŝarifo koncedis al li la titolon "Gardanto de la du noblaj sanktejoj Mekko kaj Medino" (خادم الحرمين الشريفين, Ĥādim al-ḥaramajn aŝ-Ŝarīfajn). Per la konkero kaj la unuiĝo de la islamaj landoj, Selim fariĝis la defendanto de la sanktaj urboj Mekko kaj Medino. La ekspansio en la Mezorienton reprezentis subitan ŝanĝon en la politiko de ekspansio de la Imperio, kio, antaŭ lia reĝo, estis plejparte en la Balkanan duoninsulon (Sudorienta Eŭropo) kaj Anatolion. Kiam li mortis en 1520, la Otomana Imperio etendiĝis ĝis 1 miliardo da akreoj (ĉirkaŭ 4 milionoj da kvadrataj kilometroj), triobliĝinte en areo dum la regado de Selim. Tradukfonto