Πιτυούσσα

Η Πιτυούσσα ή Πιτούσσα (λατινικά: Pityoussa, τουρκικά: Dana) είναι Μεσογειακό νησάκι στις ακτές της Τουρκίας. Ανήκει στην Επαρχία Μερσίνης και απέχει δυόμισι χιλιόμετρα από την ακτή και 85 χιλιόμετρα βόρεια της Κύπρου. Το σχήμα του παρομοιάζει με ορθογώνιο, έχοντας διαστάσεις 2,7 χλμ × 0,9 χλμ. Η υψηλότερη κορυφή του φτάνει τα 250 μέτρα, ενώ η επιφάνεια του είναι βραχώδης και καλύπτεται με μακία και κίτρινο πευκοδάσος. Ιστορία Ο Φράνσις Μποφόρ, ο οποίος ερεύνησε τη νότια ακτή της Τουρκίας το 1811–1812, αναφέρει ότι το νησί αποκαλούνταν Μαναβάτ από τους ντόπιους και Προβηγκιανό Νησί από τους ναυτικούς. Υποστήριξε ότι αυτό προέρχεται από το όνομα μιας από τις τάξεις των Ιωαννιτών Ιπποτών που κατείχαν φρούρια και νησιά κατά μήκος αυτής της ακτής. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, στην Πιτυούσσα υπήρχαν πολλά ναυπηγεία, τα οποία πιθανότατα χρονολογούνται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού (περί το 1200 π.Χ.). Ο επίκουρος καθηγητής Χακάν Όνιζ λέει ότι το νησί ήταν το μεγαλύτερο αποδεδειγμένο ναυπηγείο στον αρχαίο κόσμο. Υπάρχουν επίσης μερικά ερείπια στη νότια ακτή της ενδοχώρας στραμμένα προς το νησί. Πιθανώς, αυτοί οι δύο οικισμοί ήταν οι θέσεις ελέγχου που κυριαρχούσαν στα δύο άκρα του στενού. Το νησί κατοικήθηκε κατά τη ρωμαϊκή και πρώιμη βυζαντινή εποχή. Υπάρχουν ερείπια από μερικές εκκλησίες, τάφοι, οικίες, υδραγωγεία, ένα ρωμαϊκό λουτρό και ένα λιμανάκι στα βόρεια του νησιού. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, και Γάλλοι έμποροι χρησιμοποιούσαν το νησί ως λιμάνι τους κατά τον Μεσαίωνα. Δείτε επίσης Αφροδισιάδα της Κιλικίας Παραπομπές