สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 3

สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 3 (ตุรกีออตโตมัน: محمد ثالث, Meḥmed-i sālis; ตุรกี: III. Mehmed; 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1566 – 22 ธันวาคม ค.ศ. 1603) เป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1595 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1603 เมห์เหม็ดทรงเป็นที่รู้จักจากการสั่งประหารชีวิตพระเชษฐา/อนุชา และนำทัพในสงครามเติร์กอันยาวนาน ซึ่งในช่วงนั้นกองทัพออตโตมันได้รับชัยชนะในยุทธการที่แคแรสแตช อย่างไรก็ตาม ชัยชนะครั้งนี้ถูกบั่นทอนลงด้วยความสูญเสียทางทหารบางส่วน เช่น ที่เมืองเจอร์และนีกอปอล พระองค์ยังสั่งให้ปราบปรามกบฏเจลาลีได้สำเร็จ นอกจากนี้ สุลต่านยังได้ติดต่อกับราชสำนักของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ เพื่อกระชับความสัมพันธ์ทางการค้า และหวังว่าอังกฤษจะร่วมเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิออตโตมันเพื่อต่อต้านสเปน พระชนม์ชีพช่วงต้น เมห์เหม็ดเสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังมานีซาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1566 ในรัชสมัยสุลต่านสุลัยมานผู้เกรียงไกร พระปัยกา พระองค์เป็นพระราชโอรสในสุลต่านมูรัดที่ 3 ผู้เป็นพระราชโอรสในสุลต่านเซลิมที่ 2 ซึ่งเป็นพระราชโอรสในสุลต่านสุลัยมานกับฮูร์เรมซุลตัน พระราชมารดาของพระองค์คือซาฟีเย ซุลตัน ชาวแอลเบเนียจากที่ราบสูงดูคาจิน สุลต่านสุลัยมานที่ 1 พระปัยกา สวรรคตในปีที่พระองค์เสด็จพระราชสมภพ และพระอัยกาได้ขึ้นครองราชย์เป็นสุลต่านองค์ใหม่นาม สุลต่านเซลิมที่ 2 พระอัยกาสวรรคตเมื่อเมห์เหม็ดมีพระชนมพรรษา 8 พรรษา และมูรัดที่ 3 พระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นสุลต่านใน ค.ศ. 1574 มูรัดสวรรคตใน ค.ศ. 1595 เมื่อเมห์เหม็ดมีพระชนมพรรษา 28 พรรษา เมห์เหม็ดทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ในมานีซากับพระราชบิดามารดาและอิบราฮิม เอเฟนดี ครูของพระองค์ พระองค์ทรงเข้าพิธีสุนัตในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1582 เมื่อมีพระชนมพรรษา 16 พรรษา รัชสมัย การฆ่าพี่น้อง หลังขึ้นครองราชย์ สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 3 ทรงสั่งให้ประหารชีวิตพระเชษฐา/อนุชาทั้งหมด 19 พระองค์ พวกเขาถูกรัดคอโดยเพชฌฆาตหลวงของพระองค์ ซึ่งหลายพระองค์กลายเป็นคนหูหนวก เป็นใบ้ หรือ 'ปัญญาอ่อน' เพื่อให้มั่นใจได้ถึงความจงรักภักดีอย่างแท้จริง การสืบทอดตำแหน่งโดยพี่น้องร่วมสายพระโลหิตไม่ใช่เรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เนื่องจากสุลต่านมักมีพระราชโอรสธิดาหลายสิบพระองค์กับพระสนมของตน การแย่งชิงอำนาจในคอนสแตนติโนเปิล สวรรคต สุลต่านเมห์เหม็ดเสด็จสวรรคตในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1603 เมื่อมีพระชนมพรรษา 37 พรรษา ข้อมูลหนึ่งระบุว่าสาเหตุการสวรรคตมาจากความทุกข์ระทมที่เกิดจากการสิ้นพระชนม์ของเชฮ์ซาเด มาฮ์มุด พระราชโอรส ส่วนแหล่งข้อมูลอีกแหล่งหนึ่งระบุว่า พระองค์สวรรคตด้วยโรคระบาดหรือโรคหลอดเลือดสมอง พระองค์ถูกฝังในมัสยิดฮาเกียโซเฟีย อาห์เม็ดที่ 1 พระราชโอรสที่มีพระชนมพรรษา 13 พรรษา ขึ้นครองราชย์เป็นสุลต่านองค์ใหม่ พระราชวงศ์ อ้างอิง บรรณานุกรม Börekçi, Günhan (June 1, 2009). "İnkırâzın Eşiğinde Bir Hanedan: III. Mehmed, I. Ahmed, I. Mustafa ve 17. Yüzyıl Osmanlı Siyasî Krizi" [A Dynasty on the Brink of Collapse: III. Mehmed, I. Ahmed, I. Mustafa and the 17th Century Ottoman Political Crisis]. Divan: Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi (ภาษาตุรกี). Bilim ve Sanat Vakfı (26): 45–96. ISSN 1309-6834. Börekçi, Günhan (2010). Factions And Favorites At The Courts Of Sultan Ahmed I (r. 1603-17) And His Immediate Predexessors (วิทยานิพนธ์). Ohio State University. Börekçi, Günhan (2020). "A Queen-Mother at Work: On Handan Sultan and Her Regency During the Early Reign of Ahmed I". The Journal of Southeastern European Studies (34): 45–92. doi:10.26650/gaad.20213403. S2CID 236832964. Pedani, Maria Pia (2000). "Safiye's Household and Venetian Diplomacy". Turcica. 32: 9–32. doi:10.2143/TURC.32.0.460. Peirce, Leslie P. (1993). The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. New York: Oxford University Press, Inc. ISBN 0-19-507673-7. Tezcan, Baki (2008). "The Debut of Kösem Sultan's Political Career". Turcica. 40: 347–359. doi:10.2143/TURC.40.0.2037143. Tezcan, Baki (2001). Searching for Osman : a reassessment of the deposition of the Ottoman sultan Osman II (1618-1622) unpublished PhD. thesis (วิทยานิพนธ์). Princeton University. แหล่งข้อมูลอื่น วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mehmed III