Abdul Hamid la 1-a

Abdul-Hamid la 1-a (otomana. عبد الحميد اول ‎ / Abd ül-Hamîd-i evvel, Tur. Birinci Abdülhamit ; ​​20-a de marto 1725, Istanbulo - 7-a de aprilo 1789, samloke) estis Imperiestro de la Otomana Imperio (la 27-a sultano) ekde la 21-a de januaro 1774 ĝis sia morto. Lia regado estis markita per la minaco de la Rusa Imperio kaj aliaj potencoj, ekonomiaj krizoj, civiltumulto kaj militoj. Por venki la malforton de la imperio, ekonomiaj, administraj kaj armeaj reformoj estis iniciatitaj. Dum la sultano plejparte lasis la faktajn registarajn agadojn al siaj veziroj kaj konsilistoj, li karakterizis sin kiel konstruanto kaj sponsoro de publikaj institucioj. Dum lia tempo, la titolo de kalifo iĝis pli grava denove. Abd ül-Hamid estas konsiderata malforta - sed populara - reganto. La regno, kiu trovis sin en stato de kaj interna kaj ekstera malforto, devis, post milito kontraŭ Rusio kiu estis iniciatita antaŭ la surtroniĝo de Abd ül-Hamid, fini la pacon de Kuchuk-Kaynardzhi en la jaro 1774, en kiu signifa parto de la havaĵoj de la regno ĉe la Nigra Maro. Abd ül-Hamid poste sukcese batalis plurajn ribelojn en la pli malproksimaj provincoj de la regno, sed direkte al la fino de lia tempo alvenis denove ĉe milito kun Rusio. Ĝi daŭre daŭris kiam li mortis en 1789. Referencoj Vidu ankaŭ Listo de osmanidaj imperiestroj Eksteraj ligiloj