Σύεδρα

Η Σύεδρα ήταν αρχαίο λιμάνι στην περιοχή της αρχαίας Κιλικίας, της Παμφυλίας ή της Ισαυρίας, στη νότια ακτή της σημερινής Τουρκίας μεταξύ των πόλεων Αλάνια και Γαζίπασα. Η Σύεδρα κατοικήθηκε αρχικά τον 7ο αιώνα π.Χ. και εγκαταλείφθηκε τον 13ο αιώνα μ.Χ. Η πόλη είχε λιμάνι στο επίπεδο της θάλασσας και άνω πόλη 400 μέτρα πιο πάνω. Ο Πτολεμαίος την τοποθετεί στην Κιλικία. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος την τοποθετεί στην Ισαυρία. Ο Ιεροκλής την τοποθετεί στην Παμφυλία. Οι Ρωμαίοι ιστορικοί Λουκανός και Φλόρους αναφέρουν και οι δύο τη Σύεδρα εκεί όπου ο Ρωμαίος Στρατηγός Πομπήιος πραγματοποίησε το τελευταίο του πολεμικό συμβούλιο το 48 π.Χ., πριν από το μοιραίο ταξίδι του στην Αίγυπτο. Η πόλη γνώρισε το απόγειό της γύρω στον 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ., και το 194 ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος εξήρε την αντίσταση της πόλης στη συνεχιζόμενη μεσογειακή πειρατεία. Μια επιγραφή του πρώτου αιώνα π.Χ., που βρέθηκε στην πόλη σχετίζεται με την πειρατεία, υποδηλώνοντας ότι το μαντείο, πιθανώς του Απόλλωνα στην Κλάρο, συμβούλεψε τους κατοίκους της Σύεδρας να αντισταθούν στους πειρατές με «βίαιη μάχη, είτε διώχνοντας, είτε δένοντας με άθραυστες αλυσίδες». Το 193 ο Πεσκένιος Νίγηρ έκανε πόλεμο με τον Σεπτίμιο Σεβήρο, για να γίνει αυτοκράτορας. Το 194 ο πόλεμος τελείωσε και ο Πεσκένιος Νίγηρ νίκησε. Μετά τον πόλεμο, ο Σεπτίμιος Σεβήρος αντάμειψε πόλεις, που τον στήριξαν με νέα προνόμια και τίτλους, ενώ πόλεις, που εναντιώθηκαν, τιμωρήθηκαν, έχασαν τα προνόμιά τους, μερικές έγιναν ακόμη και χωριά (κῶμαι). Η Σύεδρα υποστήριξε τον Σεπτίμιο Σεβήρο και απέκτησε προνόμια. Νομίσματα κόπηκαν στη Σύεδρα σε διάφορες χρονικές περιόδους, που χρονολογούνται από εκείνη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου (14 μ.Χ.–37 μ.Χ.). Το 374 μ.Χ., ο πρωτοχριστιανός θεολόγος Επιφάνιος της Σαλαμίνας έγραψε το έργο του Ancoratus (ο καλά αγκυροβολημένος άνθρωπος) ως απαντητική επιστολή προς την Εκκλησία της Σύεδρας, αναφέροντας για αυτήν ότι έπρεπε να αγκυροβοληθεί σε ένα ασφαλές λιμάνι. Οι σύγχρονες ανασκαφές ξεκίνησαν το 1994 υπό τη Διεύθυνση του Μουσείου Αλάνια. Ανασκάφηκε ο κεντρικός δρόμος στην πάνω πόλη, καθώς και μια σπηλιά διακοσμημένη με χριστιανικές εικόνες, που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για βαπτίσεις. Ένα μωσαϊκό, που βρέθηκε εκτίθεται τώρα στο Μουσείο της Αλάνια. Άλλες κατασκευές περιλαμβάνουν έναν ναό, ένα θέατρο, καταστήματα, λουτρό, τείχη της πόλης και πολλές στέρνες, που παρείχαν νερό στην πόλη. Το 2011, ένας αρχαιολόγος που ανέσκαψε υποβρύχια λείψανα ενός λιμανιού στη Σύεδρα τα χρονολόγησε στην Εποχή του Χαλκού, περίπου 5.000 χρόνια πριν. Παραπομπές Περαιτέρω ανάγνωση Elisabeth Rosenbaum; Gerhard Huber; Somay Onurkan: Μια έρευνα των παράκτιων πόλεων στη Δυτική Κιλικία. Προκαταρκτική έκθεση. Άγκυρα 1967. S. 44–47. 65–66.