Mehmedo la 3-a

Mehmedo la 3-a (26-a de majo 1566 – 22-a de decembro 1603) estis sultano de la Otomana Imperio el 1595 ĝis sia morto. Regado Lia figuro estas triste fama en la historio de la Otomana Dinastio ĉar li ordonis la strangoladon de siaj dek naŭ fratoj por atingi sukcedon ke por li estis facila. Mehmedo estis frivola kaj pigra reganto, kiu lasis la regadon de la Imperio en manoj de sia patrino Safiĝe (nome la patrinsultanino), tipa montro de la influi fare de la haremo de la palaco laŭlonge de la historio de la Otomana Imperio. La ĉefa okazaĵo de lia regado estis la milito kontraŭ Aŭstrio en Hungario (1596–1605). La armeoj de Mehmedo konkeris la areon de la rivero Erlau (1596) kaj venkis super la Habsburgoj kaj super la trupoj de Transilvanio en la Batalo de Mezokeresztes dum kiu oni devis persvadi la sultanon por ke li foriru el la batalkampo meze de la luktado. Dum la sultantempo de Mehmed, kvankam oni ne suferis gravan problemon, konsiderante la ekdekadenco de la Imperio, tio ne povas esti atribuita al la kapablo de la registaro de la sultano. Li mortis vintre 1603. Vidu ankaŭ Listo de osmanidaj imperiestroj Notoj Bibliografio Sidney Nettleton Fisher. "The foreign relations of Turkey (1481–1512)" (PDF). Utrecht University. Arkivita el la originala (PDF) en 2004-11-17. Konsultita la 11an de aŭgusto 2020. M. Çağatay Uluçay (1985). Padişahların kadınları ve kızları. Türk Tarih Kurumu.