Preĝejo Nia Sinjorino envale (Nordhausen)

La Preĝejo Nia Sinjorino envale (latine: Ecclesia Beatae Mariae Virginis in Valle, germane: St. Maria im Tale aŭ Altendorfer Kirche) estas protestantisma kirko en Nordhausen, Germanujo (kvartalo Altendorf). Historio Antaŭula ejo utiliĝis fare de cistercianinoj, kiuj venis en 1294 el Bischofferode; klostro Altendorf estis neniigita en 1526 pro Reformacio. En 1353 venis novkonstruo kiel trinava hala kirko kun gotika ĥorejo. Jam en la 16-a jarcento estis plano pri malkonstruo pro difektoj grundaj kaj muraraj. Tamen en 1590 okazis restaŭradoj; en 1627 la okcidenta parto de la preĝejo sinkis tiel ke la pli supraj volboj terenfalis. En 1639 oni forigis la uestan naveron, en 1695 ankaŭ la turon kaj la nordan flankan navon. Samjare alvenis lignaj galerioj kaj unu por la orgeno ĉe la uesta vando. En 1697 estis nova konsekro en 1697; la sakristio estis antaŭe krucripvolba kapelo kun romanika portalo. La altaro kaj la predikejo datumas de post 1750, kiel ankaŭ la firstotureto. Pro ke ĝi estis en 1945, post la bombatakoj de la Aliancanoj, la ununura nedamaĝita sakrala ejo, ĝi servis kiel ĝenerala diversa ofertejo por multaj urbanoj. Novajn vitralojn oni enmetis en aŭgusto 1946. Ekde septembro 1989 oni faradis porpetajn kunvenojn; en la 4.10.1989 oni anoncis ĉi-kirke la fondon de Neues Forum, kolektiĝo de antaŭenpuŝantoj de la Turniĝo. Porparolanta grupo elektiĝis en la 10.10.1989 kaj du semajnojn poste komenciĝis manifestaciaj procesioj en Nordhausen tuj malantaŭ enkirka edifa horo. En 2011 la eklezidistrikta sinodo decidis uzon kiel porjunularan preĝejon. Sekve estis ampleksaj renovigoj (ekz. kreo de alkonstruaĵo norde kaj traboro ĝis la navo. Inaŭguro estis en oktobro 2017. De somero 2016 oni varbis homojn ĉi-loke provi kredajn spertojn. Orgeno kaj sonoriloj En 1596 la orgeno de Elizateto-kapelo estis renovigita fare de Nic. Göppel kaj starigita en Altendorf-kirko. Okaze de la volba terenfalo estis damaĝita la instrumento. En 1813, 1814 kaj 1819 la lokulo Heinrich Deppe riparetis. Sed en 1827 ĉi ulo fine liveris novan orgenon. Riparoj sekvaj estis en 1869, 1889 kaj 1906. En 1910/11 Ernst Röver el Hachsneindorf faris novan orgenon kun teknikaj plibonigoj en 1923 kaj 1936. Post 2015 ĝi ne plu ludeblas. Ture apud la paroĥestrejo estas gisŝtal sonorilo de 1868 (de Bochumer Verein) kiu originas verŝajne el preĝejo Nia Sinjorino surmonte. Ueste de la kirka tegmento en supra kampanileto pendas (nefunkciantaj) feraj sonoriloj. Literaturo Peter Kuhlbrodt: Nordhausen, Altendorfer Kloster. Ĉe: Die Mönchs- und Nonnenklöster der Zisterzienser in Hessen und Thüringen, bearbeitet von Friedhelm Jürgensmeier und Regina Elisabeth Schwerdtfeger (=Germania Benedictina, IV), St. Ottilien 2011, p. 1110–1142 Johannes Schäfer: Nordhäuser Orgelchronik – Geschichte der Orgelwerke in der tausendjährigen Stadt Nordhausen am Harz. Ĉe: Max Schneider (eld.): Beiträge zur Musikforschung, Buchhandlung des Waisenhauses G.m.b.H. Halle/Saale Berlin, 1939 August Stolberg kaj Friedrich Stolberg: Die Bau- und Kunstdenkmäler der Stadt Nordhausen. Ĉe: Das tausendjährige Nordhausen, Band II., Nordhausen, 1927, p. 557ss. Robert Treutler: Kirchen in Nordhausen – Ein Streifzug durch das kirchliche Leben. Verlag Neukirchner, 9/1997, p. 37–40 Eksteraj ligiloj informoj ĉe thueringen.info informoj ĉe harzlife.de Seite der hejmpaĝo Notoj