Preĝejo Sankta Nikolao (Kornhochheim)

Preĝejo Sankta Nikolao (germane: Kirche St. Nikolaus) estas protestantisma kirko en Kornhochheim, Germanujo. Ĝi apartenas al la paroĥo de Apfelstädt ene de la eklezia subdistrikto de Gotha. Historio La romanika konstruaĵo (longa navo, ĥoreja kvadrato kaj apsido) estas eosten direktita. La ejo datas de la dua duno de la 12-a jarcento estinte eta romanika halokirko malkun turo. Konserviĝis triumfarko kaj la altarejo kaj surmasonita fenestro norde. Ĉirkaŭ la 1224-jaro plialtigis oni la ĥorejon (kp. la arkadmalfermojn por sona plibonigo). Mezepoke la kirko estis filio al Sülzenbrücken apartenante al la sidejo de la arkipastro de Wandersleben kaj al la arkidiakonujo de la preĝejo Sankta Severo (Erfurto). Ekde Reformacio ĉio ŝanĝiĝis. Politike Kornhochheim posedis ĝis 1444 la grafoj de Gleichen, poste (ĝis 1918) al la Administrujo de Ichtershausen. Dum la Tridekjara Milito plurajn jarojn neniu loĝis en Kornhochheim. La ege linda gotika portalo estas el la 15-a jarcento; ĝi estas el sabloŝtona havante belajn ornamaĵojn kaj signon de la cizelinto. Rimarkindas dika pordoklapo kun gisfera dekoracio kaj ĝis nun funkcianta seruro. Riparoj (ekz. de la predikejo) kaj alikonstruoj estis en 1678, interna novfarbado en 1700/01). Estis plano anstataŭigi la kirkon per novromanika konstruaĵo: de ĝi realiĝis nur okangula ardezaĵo surtura. Ĝin detruis artilerio de la Aliancanoj en aprilo 1945. En 1952 oni refaris turan spajron pli modestan kun eta firstotureto. Okaze de novigo de diloj oni trovis infanan tombon el la 14-a jarcento. Apudas al la apsido konfesprenejo; supre de ĝi troviĝas portretoj de 11 paroĥestroj ĝis ĉ. 1750. Belas t.n. kamparanbaroka blua iluzia ĉielo el la komenco de la 18-a jarcento en formo de barelvolbo. Riĉaj pentraĵoj ĉe la parapetoj de la galerioj montras scenojn el la Biblio kiujn kreis la erfurtano Thielemann en 1701. En 1678 estiĝis predikejo kun supraj akustikaj kiuj plibeliĝis en 1730 kolore (kun motivoj de la 12-jaraĝa Jesuo kaj la evangeliistoj. En 1992 ekis ampleksaj restaŭradoj: tial la kirko ricevis novajn eksteran farbadon kaj kampanilon. Orgeno kaj sonoriloj La malgrandan orgenon tub sub la tegmento kreis Johann Stephan Schmaltz el Wandersleben en 1744/45 kun nun 10 registroj sur unu klvaro kaj kun pedalo. En 1992, post restaŭrado fare de firmao Hey el Ostheim, okazis en la 1.8.1992 solena koncerto. Ĝi estas la ununura instrumento de Schmaltz kiu tute konserviĝis. En aprilo 1945 la origina sonorilaro el la 17-a jarcento perdiĝis; en 1963 ilin anstataŭis tri bronzaj sonoriloj. Du el ili faris la ateliero de Störmer el Erfurto (1921/22), la trian Franz Schilling el Apolda (en 1893). Literaturo Arndt Schumann: "Eine Wanderung durch gebaute Geschichte – Von Kornhochheim nach Neudietendorf" - ĉe: Horst Benneckenstein k.a. (eld.): Neudietendorf. Jubiläumsausgabe Neudietendorf 2000, dua eldono, Kunstverlag Gotha, Wechmar 1999 (aperis en 2000), p. 149–200 Dirk Koch: Die evangelischen Dorfkirchen rund um die Drei Gleichen. Ein Spaziergang zu unentdeckten Schönheiten. Trachtengruppe Ingersleben (eld.), Ingersleben 2006 Eksteraj ligiloj hejmpaĝo Notoj