Μουσείο Μπαχ (Άιζεναχ)

Το Μουσείο Μπαχ του Άιζεναχ ή Οικία Μπαχ (γερμ. Bachhaus Eisenach) είναι μουσείο στη γερμανική πόλη Άιζεναχ της Θουριγγίας, αφιερωμένο στον συνθέτη Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οποίος γεννήθηκε εκεί. Διαθέτει περίπου 250 πρωτότυπα εκθέματα, συμπεριλαμβανομένης μιας χειρόγραφης παρτιτούρας του Μπαχ, σε έναν χώρο 600 τετραγωνικών μέτρων. Ο πυρήνας του μουσείου, το οποίο τώρα περιλαμβάνει πολλά κτίρια, είναι ένα ξύλινο σπίτι περίπου 550 ετών, στην οδό Frauenplan 21, το οποίο αναγνωρίστηκε λανθασμένα ως γενέτειρα του Μπαχ στα μέσα του 19ου αιώνα. Το 1907, η Νέα Εταιρεία Μπαχ (Neue Bachgesellschaft) της Λειψίας, το μετέτρεψε σε μουσείο. Η οικογένεια Μπαχ έχει εξέχουσα θέση στη γενεαλογία της Κεντρικής Γερμανίας από το πρώτο μισό του 16ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα. Ήδη από το 1665, ο Γιόχαν Κρίστοφ Μπαχ ήταν ο οργανίστας της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στο Άιζεναχ. Το 1671, ο πατέρας του Μπαχ, Γιόχαν Αμπρόσιους Μπαχ, ανέλαβε θέση ως Haußmann (διευθυντής των μουσικών της πόλης) στο Άιζεναχ. Η οικογένεια αρχικά νοίκιασε ένα ημιξύλινο σπίτι στην οδό Ρίτεργκασε 11 από τον διευθυντή δασοκομίας, Μπάλτασαρ Σνάιντερ, ακριβώς νότια του σημερινού κήπου του μουσείου. Δεδομένου ότι μόνο οι γαιοκτήμονες μπορούσαν να αποκτήσουν υπηκοότητα, ο Γιόχαν Αμπρόσιους Μπαχ αγόρασε ένα σπίτι το 1674, στην οδό Φλάισγκας (Fleischgaß) - σήμερα πιθανώς στην οδό Λούτερστρασε 35. Αυτό το σπίτι βρισκόταν περίπου εκατό μέτρα βόρεια του σημερινού μουσείου και δεν υπάρχει πλέον. Επειδή δεν ζούσαν όλοι οι πολίτες του Άιζεναχ στα ίδια σπίτια που αγόρασαν για να αποκτήσουν υπηκοότητα, η τοποθεσία της πραγματικής γέννησης και του σπιτιού όπου μεγάλωσε ο Μπαχ δεν μπορεί πλέον να προσδιοριστεί με βεβαιότητα. Την εποχή της γέννησης του Μπαχ, η Οικία Μπαχ ανήκε στον Χάινριχ Μπέρστελμαν, τον πρύτανη της Λατινικής σχολής, ο οποίος καταγόταν από το Μπράουνσβάικ, αλλά το είχε νοικιάσει σε τρεις ενοικιαστές. Με βάση την τοποθεσία της πρώτης κατοικίας του Αμβρόσιου Μπαχ στην οδοό Ρίτεργκασε και το ακίνητο που αγόρασε στην οδό Λούτερστρασε, η γενέτειρα του Μπαχ μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται σε αυτήν την περιοχή, και επομένως τουλάχιστον κοντά στο σημερινό Μουσείο Μπαχ. Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ πέρασε τα πρώτα δέκα χρόνια της ζωής του στο Άιζεναχ. Μέσω της μουσικής παράδοσης της οικογένειας Μπαχ, μυήθηκε στη μουσική σε νεαρή ηλικία. Ο πατέρας του πιθανότατα τον δίδαξε να παίζει έγχορδα και πνευστά. Ο νεαρός Γιόχαν Σεμπάστιαν γνώρισε ένα από τα αγαπημένα του όργανα αργότερα, το εκκλησιαστικό όργανο, στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Άιζεναχ, μέσω του δεύτερου ξαδέλφου του Γιόχαν Κρίστοφ Μπαχ. Από το 1692 έως το 1695, ο Γιόχαν Σεμπάστιαν φοίτησε στο τοπικό λατινικό σχολείο και έλαβε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής εκεί τέσσερις ημέρες την εβδομάδα ως μέλος της Chorus Musicus. Την 1η Μαΐου 1694, πέθανε η μητέρα του, Ελίζαμπετ Μπαχ, και στις 20 Φεβρουαρίου 1695, πέθανε επίσης ο πατέρας του. Τη φροντίδα του ανέλαβε τότε ο μεγαλύτερος αδελφός του, Γιόχαν Κρίστοφ, στην πόλη Όρντρουφ, τον Ιούλιο του 1695. Η ιστορική Οικία Μπαχ είναι ένα από τα δύο παλαιότερα σωζόμενα κτίρια κατοικιών στο Άιζεναχ. Αρχικά αποτελούνταν από δύο κτίρια, το ανατολικό τμήμα του οποίου χτίστηκε το 1456 και το δυτικό το 1458. Γύρω στο 1611, τα δύο μέρη ενώθηκαν για να σχηματίσουν το σημερινό σπίτι. Μεταξύ 1746 και 1779, η οικογένεια της Καρολίνας Αμαλί Ράους, το γένος Μπαχ, ζούσε εκεί. Ήταν κόρη του συγγενή και φίλου του Μπαχ, Γιόχαν Μπέρνχαρντ Μπαχ, και αδελφή του Γιόχαν Ερνστ Μπαχ, του αυλικού Καπελμάιστερ στο Άιζεναχ και μαθήτριας του Μπαχ. Όπως συνηθιζόταν με τα αγροτόσπιτα της εποχής, το ισόγειο χρησιμοποιήθηκε αρχικά για δευτερεύοντες γεωργικούς σκοπούς. Η σημερινή αίθουσα οργάνων πιθανότατα χρησίμευε ως αχυρώνας και ο σημερινός μπαρόκ κήπος πίσω από το σπίτι ως λαχανόκηπος και βοσκότοπος. Μια καμπάνα αγελάδας από το 1688, που βρέθηκε στον κήπο του σπιτιού, εκτίθεται σήμερα στο μουσείο ως υπενθύμιση αυτής της γεωργικής χρήσης. Ο επάνω όροφος, που διαθέτει παράθυρο με ενισχυμένο τζάμι, και μόνωση, πιθανώς χρησιμοποιήθηκε από μια πλούσια οικογένεια της αστικής τάξης. Με την αναβίωση του Μπαχ που ξεκίνησε από τους Φέλιξ Μέντελσον και Ρόμπερτ Σούμαν, μεταξύ άλλων, ξεκίνησε η αναζήτηση βιογραφικών στοιχείων, καθώς και για τον τόπο γέννησης του συνθέτη. Το 1857, ο βιογράφος του Μπαχ, Καρλ Χέρμαν Μπίτερ, πήρε συνέντευξη από τους απογόνους του Γιόχαν Μπέρνχαρντ Μπαχ που ζούσαν ακόμα στο Άιζεναχ και, με βάση τις πληροφορίες που έλαβε, αναγνώρισε το σπίτι στην οδό Frauenplan 21 ως τον τόπο γέννησής του. Από το 1868, μια αναμνηστική πλάκα που έχει τοποθετηθεί στο σπίτι από τη Μουσική Εταιρεία του Άιζεναχ, φέρει την επιγραφή «Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ γεννήθηκε σε αυτό το σπίτι στις 21 Μαρτίου 1685». Ωστόσο, δεν υπάρχουν περαιτέρω στοιχεία για αυτό μέχρι σήμερα. Το σφάλμα στην προφορική παράδοση μπορεί να προέκυψε από την τεκμηριωμένη, αλλά όχι πριν από τα μέσα του 18ου αιώνα, μετακόμιση μελών της οικογένειας Μπαχ στο σπίτι. Η Νέα Εταιρεία Μπαχ της Λειψίας, που ιδρύθηκε το 1900, αρχικά είχε ως στόχο να ιδρύσει το πρώτο Μουσείο Μπαχ στη Σχολή του Αγίου Θωμά της Λειψίας, όπου ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ έζησε και εργάστηκε με την οικογένειά του ως Κάντορας από το 1723 μέχρι τον θάνατό του το 1750. Ωστόσο, το σχολείο κατεδαφίστηκε το 1902 παρά τις διαμαρτυρίες της εταιρείας. Η πόρτα εισόδου στο διαμέρισμα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ στη Σχολή του Αγίου Θωμά, μαζί με κάποια άλλα αναμνηστικά, σώθηκαν από την καταστροφή από τον Μπέρνχαρντ Φρίντριχ Ρίχτερ, τον καθηγητή μουσικής του σχολείου και γιο του πρώην Κάντορας της σχολής, Ερνστ Φρίντριχ Ρίχτερ. Μετά τα εγκαίνια του Μουσείου Μπαχ του Άιζεναχ, παραχωρήθηκαν στο μουσείο. Με σύμβαση της 15ης Μαΐου 1905, η Νέα Εταιρεία Μπαχ της Λειψίας απέκτησε το σπίτι στην οδό Frauenplan 21, το οποίο επίσης απειλούνταν με κατεδάφιση εκείνη την εποχή, προκειμένου να ανοίξει το πρώτο Μουσείο Μπαχ, εκεί που πιστεύεται ότι ήταν η γενέτειρα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Η αγορά υποστηρίχθηκε από πολυάριθμους χορηγούς. Σε αυτούς περιλαμβάνονταν ο Δούκας της Βαϊμάρης, ο συνθέτης και βιολονίστας Γιόζεφ Γιόακιμ, ο Κάντορας Γκούσταβ Σρεκ, ο διευθυντής της Sing-Akademie zu Berlin, Γκέοργκ Σούμαν, και οι μουσικοί εκδότες της Λειψίας Breitkopf & Härtel και C. F. Peters. Το μουσείο εγκαινιάστηκε επίσημα στις 27 Μαΐου 1907. Όταν ο Φριτς Ρόλμπεργκ, ένας ερασιτέχνης ιστορικός από το Άιζεναχ, ανακάλυψε το 1928 κατά τη διάρκεια της έρευνάς του σε φορολογικά αρχεία ότι ο Αμβρόσιος Μπαχ είχε αποκτήσει ένα άλλο σπίτι στο Άιζεναχ το 1674 και πλήρωνε φόρους γι' αυτό μέχρι τον θάνατό του το 1695, η Οικία Μπαχ είχε ήδη καθιερωθεί ως ένας παγκοσμίου φήμης χώρος μνήμης για τον Μπαχ. Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης του σπιτιού το 1972-1973, η αναμνηστική πλάκα στο σπίτι φυλάχθηκε στα αρχεία του μουσείου. Επιστράφηκε στην αρχική της θέση κατά τη διάρκεια της περαιτέρω αποκατάστασης του σπιτιού στις αρχές του 2007. Το ιστορικό αυτό λάθος αποκαλύπτεται σήμερα στο μουσείο με την παρουσίαση ενός από τα φορολογικά αρχεία που ανακάλυψε ο Ρόλμπεργκ το 1928. Μια αεροπορική επιδρομή στις 23 Νοεμβρίου 1944 και ο βομβαρδισμός της πόλης από αμερικανικά στρατεύματα που προχωρούσαν τη νύχτα της 5ης προς 6η Απριλίου 1945, προκάλεσαν ζημιές στο κτίριο, ιδιαίτερα στη δομή της στέγης του. Στις 29 Απριλίου 1945, ο Αμερικανός διοικητής της πόλης, Αντισυνταγματάρχης Κνουτ Χάνστον, διέταξε την άμεση ανακατασκευή του σπιτιού. Ένα χρόνο αργότερα, στις 22 Ιουνίου 1946, η Σοβιετική Στρατιωτική Διοίκηση διέταξε την επαναλειτουργία των Μουσείων Μπαχ στο Άρνστατ και το Άιζεναχ και επιβεβαίωσε τον τότε διευθυντή, Κόνραντ Φράιζε, στη θέση του. Ήδη από το 1911, το μουσείο επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει το παρακείμενο κτίριο τηςεπί της οδού Frauenplan 19. Το 1973, το μουσείο υποβλήθηκε σε έναν ολοκληρωμένο ανασχεδιασμό χρησιμοποιώντας κεφάλαια από το Υπουργείο Πολιτισμού της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και το Πολιτιστικό Ταμείο της. Με την ανακαίνιση του 1973, το μουσείο επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει το δυτικό κτίριο της Frauenplan 21a. Επειδή διοικούνταν από μια γερμανική ιδιωτική ένωση, η Οικία Μπαχ στο Άιζεναχ δεν ενσωματώθηκε στο σύνολο των αναγνωρισμένων Εθνικών Μνημείων Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, που καθιερώθηκε το 1979, σε αντίθεση με το Αρχείο Μπαχ στη Λειψία, που χτίστηκε το 1950, και το οποίο περιλάμβανε επίσης ένα μουσείο για τον μουσουργό από το 1984. Ο αυξανόμενος αριθμός επισκεπτών, που κατά καιρούς ξεπερνούσε τους 130.000 ετησίως, οδήγησε στην ένταξη του κτιρίου της οδού Frauenplan 23 στο μουσείο από το 1980 και μετά. Από το 2005 έως το 2007, κατασκευάστηκε ένα νέο κτίριο για το μουσείο, όλα τα υπάρχοντα κτίρια αναστηλώθηκαν και η μόνιμη έκθεση ανακαινίστηκε πλήρως. Το κατασκευαστικό έργο χρηματοδοτήθηκε από το κρατίδιο της Θουριγγίας, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και την Ευρωπαϊκή Ένωση με 4,3 εκατομμύρια ευρώ. Προηγουμένως, η Νέα Εταιρεία Μπαχ είχε επίσης αποκτήσει τα παρακείμενα ακίνητα στην οδό Frauenplan 21a και Frauenplan 23 με δωρεές των μελών της. Ένα μικρότερο νέο κτίριο στο πίσω (νότιο) τμήμα των ακινήτων ανεγέρθηκε το 2001. Σήμερα στεγάζει μια αίθουσα μουσειακής εκπαίδευσης και μια δημόσια βιβλιοθήκη. Η νέα κατασκευή του 2001, απαιτούσε την κατεδάφιση των γειτονικών κτιρίων στα ακίνητα των οδών Frauenplan 21a και 23, που βρίσκονται δυτικά του Μουσείου Μπαχ, Η απόφαση αυτή ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενη στο Άιζεναχ, καθώς άλλαζε σημαντικά την αρχιτεκτονική της πόλης στην περιοχή. Στις 17 Μαΐου 2007, το ανασχεδιασμένο μουσείο άνοιξε ξανά στο πλαίσιο ενός φεστιβάλ για τον εορτασμό της 100ής επετείου του Μουσείου Μπαχ, το οποίο διήρκεσε έως τις 27 Μαΐου. Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Μουσείο Μπαχ (Άιζεναχ) στο Wikimedia Commons https://bachhaus-eisenach.de/