วัดบางน้ำผึ้งนอก

วัดบางน้ำผึ้งนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย เป็นวัดบนเกาะบางกะเจ้า ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดบางน้ำผึ้งนอก ตำบลบางน้ำผึ้ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 37 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง 10 ไร่ 1 งาน 78 ตารางวา ประวัติ ไม่ปรากฏผู้สร้างและประวัติการสร้าง แต่สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2210 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย จากหลักฐานศิลาจารึกว่า มีเจ้าพระยาท่านหนึ่ง ชื่อ ธรรมธิกรณ์มั่ง ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์และมีพระรูปหนึ่ง ชื่อ พระวิชัย มาสร้างศาลาการเปรียญเมื่อ พ.ศ. 2330 เพื่อแทนศาลาหลังเก่า วัดบางน้ำผึ้งนอกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2509 (อุโบสถหลังใหม่) สร้างแทนหลังเก่า โดยมีสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ทรงเป็นผู้ตัดหวายลูกนิมิต อาคารเสนาสนะและจิตรกรรมฝาผนัง โบสถ์และวิหารหลังเก่า ได้รับการบูรณะจากกรมศิลปากรในปี พ.ศ. 2560 อาคารเป็นแบบก่ออิฐถือปูน ผนังอาคารด้านสกัดหรือผนังหุ้มกลองมีการก่ออิฐขึ้นไปถึงอกไก่ มีหลังคาคลุมยื่นออกมา ลักษณะอาคารเช่นนี้เรียกกันว่าแบบ "กระเท่เซร" หรือแบบ "วิลันดา" ที่นิยมสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น วิหารไม่ปรากฏช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ หลังคาแบบผืนเดียวไม่มีการซ้อนชั้น ไม่มีเสาร่วมด้านใน หน้าบันประดับด้วยลวดลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์สองกรทรงยักษ์ ลายดอกโบตั๋นและลายใบเทศ ภายในวิหาร ประดิษฐานพระประธานสององค์ องค์ที่อยู่ด้านหน้าเป็นปางประทานพร องค์หลังเป็นปางมารวิชัย ผนังเหนือประตูหน้าต่างเดิมยังคงปรากฏภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีสภาพเลือนลางมาก ผนังฝั่งตรงข้ามพระประธานแสดงภาพมารผจญ กลางภาพเป็นรูปพระพุทธเจ้าประทับบนบัลลังก์ดอกบัว และพระแม่ธรณีบีบมวยผม ผนังฝั่งหลังพระประธานเป็นภาพพระมาลัยไปสักการะเจดีย์จุฬามณี ผนังทั้งสองข้างส่วนเหนือบานประตูหน้าต่างเป็นภาพเทพชุมนุม บานหน้าต่างวิหารเป็นภาพกุมภัณฑ์แบกเทวดาถือพระขรรค์ โบสถ์เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาซ้อน 2 ชั้น หน้าบันไม่มีลวดลาย ไม่มีเสาพาไลด้านข้าง ไม่มีเสาร่วมด้านใน มีประตูทางเข้าด้านหน้าและด้านหลังพระประธาน พระประธานเก่าแก่คือหลวงพ่อใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ด้านซ้ายและขวาของพระประธานมีพระอัครสาวกอยู่ทั้ง 2 ข้าง บานประตูทางเข้าด้านหน้ามีร่องรอยว่าเป็นประตูลงรักปิดทองภาพป่าหิมพานต์ หลังบานประตูทางเข้าด้านหน้ามีภาพเครื่องตั้งแบบจีนหลังบานประตูทางเข้าด้านหลังมีภาพวาดในยุคสมัยรัชกาลที่ 3–4 คือภาพหนุ่มสาวไทย ภาพสาวมอญนุ่งผ้าแหวก ซึ่งปัจจุบันเลือนลางไปมาก หลังบานหน้าต่างเขียนภาพเทวดาถือดอกบัว หน้าวัดบริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระมงคลสมุทรพุทธมณีและมีพระสังกัจจายน์ประดิษฐานอยู่ รูปภาพ เรือข้ามฟาก วัดบางน้ำผึ้งนอก-วัดบางนานอก อ้างอิง