Գյոթեի անվան համալսարան

Գյոթեի անվան համալսարան (Գյոթեի անվան գերմանական մշակութային կենտրոն, գերմ.՝ Goethe-Institut), գերմանական hասարակական կազմակերպություն, որի խնդիրը միջազգային մշակութային համագործակցությունն ու արտասահմանում գերմաներենի մասսայականացումն է։ Կարևոր խնդիր է հանդիսանում գերմաներեն լեզվի ուսուցումը՝ որպես օտար լեզվի։ Գյոթեի անվան համալսարանի նպատակը Գերմանիայի հետ միջմշակութային փոխհամագործակցությունն է, որն իր մեջ ներառում է ոչ միայն ֆիլմերի, գրականության, երաժշտության, այլ նաև հասարակական արժեքների փոխանակում։ Կազմակերպությունը կրում է գերմանացի հայտնի բանաստեղծ Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի անունը։ Պատմություն Գյոթեի անվան համալսարանը հիմնադրվել է 1951 թվականին և հանդիսացել է 1925 թվականին հիմնադրված գերմանական ակադեմիայի իրավահաջորդը։ Սկզբում համալսարանում պետք է սովորեին Գերմանիայում գերմաներենի արտասահմանցի ուսուցիչները։ 1953 թվականին սկսվել են լեզվական առաջին դասընթացները, այդ նույն ժամանակահատվածում համալսարանը խնդիր է դրել համագործակցել «գերմաներեն լեզուն արտասահմանում» շարժման հետ։ 1959-1960 թվականներին արտասահմանում գտնվող պետական բոլոր մշակութային հաստատությունները դարձել են Գյոթեի անվան համալսարանի մի մասը։ 1968 թվականին համալսարանը սկսել է իր մշակութային գործունեությունը։ Երկաթե վարագույրի անկումից հետո` 1989 թվականին, համալսարանն ընդլայնել է իր գործունեությունն Արևելյան Եվրոպայում, ինչը հանգեցրել է համալսարանի մեծ թվով մասնաճյուղերի բացմանը։ 2000 թվականի սեպտեմբերի 21–ից մինչև 2001 թվականի հունվարն ու 2003 թվականի հուլիսը` Inter Nationes կազմակերպության հետ միավորվելուց հետո, համալսարանն անվանվել է Goethe-Institut Inter Nationes։ 2004 թվականին Փհենյանում բացվել է տեղեկատվական կենտրոնը՝ Հյուսիսային Կորեայի մշակույթի համալսարանի առաջին մասնաճյուղը։ 2008 և 2009 թվականներին համալսարաններ են բացվել Դար–էս Սալամում, Նովոսիբիրսկում և Լուանդայում։ Ներկայումս համալսարանն ամբողջ աշխարհում մասնաճյուղեր ունի․ 12-ը՝ Գերմանիայի քաղաքներում, 159 համալսարան՝ աշխարհի 98 երկրներում։ Ռուսաստանում Գյոթեի անվան համալսարանի մասնաճյուղերն աշխատում են 3 քաղաքներում` Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում և Նովոսիբիրսկում։ Կազմակերպություն Գյոթեի անվան համալսարանը, որտեղ աշխատում է ավելի քան 3500 մարդ, ֆինանսավորվում է Գերմանիայի կառավարության կողմից։ 2008 թվականին համալսարանի բյուջեն կազմել է 320 միլիոն եվրո. դրանից 211 միլիոն եվրոն կազմել են Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարության լրավճարները, ավելի քան 99 միլիոն եվրոն համալսարանն ինքնուրույն է վաստակել՝ երկրի ներսում և արտասահմանում լեզվական դասընթացներ և քննություններ անցկացնելով։ Համալսարանն արտասահմանցի ուսանողներին կրթաթոշակ է վճարում։ Կրթաթոշակ ստացողների մեծ մասը գերմաներենի ուսուցիչներ են։ Գյոթեի անվան համալսարանի կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Մյունխենում։ 2008 թվականի ապրիլի 1–ից նախագահը Կլաուս–Դիտեր Լեմանն (Klaus-Dieter Lehmann) է։ Քննություններ Համալսարանը հանդիսանում է Գերմանիայի սահմաններից դուրս միակ պաշտոնական կազմակերպությունը, գերմաներենի իմացության վերաբերյալ վկայականները տարբեր մակարդակների են լինում (տե՛ս ներքևում), որոնք վերանայվում են գերմանական կառավարական հաստատությունների կողմից (Գերմանիայի հյուպատոսարան, BAMF և այլն)։ Որպես օտար լեզու՝ գերմաներեն սովորողների համար համալսարանը մշակել է քննությունների որակավորման համակարգ (Deutsch als Fremdsprache, DaF)՝ A1–ից մինչև C2 մակարդակների համար։ Այդ քննությունները համապատասխանում են օտար լեզուների տիրապետման համաեվրոպական հեղինակավոր չափորոշիչներին, քննությունները կարելի է հանձնել ինչպես Գերմանիայում, այնպես էլ՝ նրա սահմաններից դուրս։ Բացի այդ, գործում է «Գերմաներենի համար մեծ դիպլոմ» (գերմ.՝ Großes Deutsches Sprachdiplom) ծրագիրը։ Բացի այդ, ծրագիր է գործում նաև լեզվին տիրապետելու ավելի առաջավոր մակարդակների համար։ Ներքևում ներկայացված է Գյոթեի անվան համալսարանի հիմնական քննությունների սանդղակը։ 1998-2000 թվականներին Գերմանական ակադեմիական փոխանակման ծառայության (DAAD)՝ Գյոթեի անվան համալսարանը Հագենի համալսարանի, Բոխումի Ռուր համալսարանի և Կառլա Դույսբուրգի անվան կենտրոնի հետ մշակել է լեզվական թեստ՝ TestDaF, որը հանձնելով՝ կարող են հավակնել՝ սովորելու գերմանական բուհերում։ Ծանոթագրություններ Գրականություն Eckard Michels: Von der Deutschen Akademie zum Goethe-Institut. Sprach- und auswärtige Kulturpolitik 1923—1960, München, 2005 Steffen R. Kathe: Kulturpolitik um jeden Preis. Die Geschichte des Goethe-Instituts von 1951 bis 1990, München, 2005 Gerald Schneider, Julia Schiller: Goethe ist nicht überall: Eine empirische Analyse der Standortentscheidungen in der Auswärtigen Kulturpolitik. In: Zeitschrift für Internationale Beziehungen, 1/7/2000 Karl Sebastian Schulte: Auswärtige Kulturpolitik im politischen System der Bundesrepublik Deutschland: Konzeptionsgehalt, Organisationsprinzipien und Strukturneuralgien eines atypischen Politikfeldes am Ende der 13. Legislaturperiode. Verlag für Wissenschaft und Forschung, Berlin, 2000 Martin Mumme: Strategien Auswärtiger Bewußtseinspolitik — Von der Macht der Ideen in der Politik, Eine kritische Analyse der Konzeption des Goethe-Instituts und der deutschen auswärtigen Kulturpolitik, Verlag Königshausen & Neumann, 2006 Victoria Znined-Brand: Deutsche und französische auswärtige Kulturpolitik: Eine Vergleichende Analyse. Das Beispiel der Goethe-Institute in Frankreich sowie der Instituts und Centres Culturels Français in Deutschland seit 1945, Frankfurt am Main, 1997 Bernard Wittek: Und das in Goethes Namen: Das Goethe-Institut von 1951 bis 1976, Verlag Vitas, 2005 Արտաքին հղումներ Գյոթեի անվան համալսարանի մասնաճյուղերի ցանկ Գյոթեի անվան համալսարան Մոսկվայում Գյոթեի անվան համալսարան Սանկտ–Պետերբուրգում Գյոթեի անվան համալսարան Նովոսիբիրսկում TestDaF–ի սկզբնական էջը գերմանական արտաքին մշակութային քաղաքականությունը նախընտրական պայքարի առարկա է դառնում