เกาะสิเหร่

เกาะสิเหร่ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะภูเก็ต โดยมีคลองท่าจีนกั้นระหว่างเกาะกับแผ่นดินใหญ่ ซึ่งเป็นเกาะที่แยกออกมาไม่มากนัก ทางจังหวัดจึงได้ให้เกาะสิเหร่ถือเป็นพื้นที่รวมกันเป็นหนึ่งของเกาะภูเก็ต ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองภูเก็ตและศูนย์ราชการจังหวัดประมาณ 4 กิโลเมตร เกาะสิเหร่ มีเนื้อที่ประมาณ 20 ตารางกิโลเมตร ซึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ของเทศบาลตำบลรัษฎา ในอำเภอเมืองภูเก็ต โดยมีสะพานใหญ่เชื่อมติดต่อกันโดยสะดวก ชายหาดที่เกาะสิเหร่ทุกหาดมีทิวทัศน์ที่สวยงาม แต่ไม่เหมาะกับการเล่นน้ำ เพราะน้ำทะเลมีลักษณะขุ่นเล็กน้อย เป็นทรายปนโคลนและมีหินปะการังเล็ก ๆ ขึ้นอยู่เต็ม แต่บนหาดทรายเหมาะกับการพักผ่อนและทำกิจกรรมนันทนาการ มีบรรยากาศดี เงียบสงบและอากาศบริสุทธิ์ คำว่า สิเหร่ มาจากภาษาอูรักลาโวยจว่า ปูเลาซีเระฮ (Pulau sirih) หมายถึง "เกาะสิเหร่" ปูเลา แปลว่า "เกาะ" ส่วน ซีเระฮ แปลว่า "พลู" หรือ "ใบพลู" ที่ใช้กินกับหมาก ชาวอูรักลาโวยจหรือชาวเล (ชาวไทยใหม่) เป็นกลุ่มชนกลุ่มแรกที่มาอาศัยอยู่ในพื้นที่เกาะสิเหร่ สถานที่สำคัญดั้งเดิมของ เกาะสิเหร่ แหลมตุ๊กแก เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวเล ชาวอูรักลาโวยจหรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ชาวไทยใหม่” ที่มาตั้งถิ่นฐานอาศัยอยู่ที่เกาะสิเหร่ มีจำนวนมากกว่า 200 หลังคาเรือน ใช้ภาษาพูดแต่ไม่ใช้ภาษาเขียน สำเนียงคล้ายภาษามลายู ชาวเลที่นี่มีความเป็นอยู่แบบเรียบง่าย โดยทำอาชีพประมงเป็นหลัก สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เคยเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมเยียนหมู่บ้านชาวเล บ้านแหลมตุ๊กแก เกาะสิเหร่ และต่อมา สมเด็จย่าฯ ทรงทราบถึงความต้องการของการมีบัตรประชาชนของชาวอูรักลาโวยจ สมเด็จย่าฯ จึงได้พระราชทาน ชื่อและสกุล ให้แก่ชาวเล ที่เกาะสิเหร่ และหาดราไวย์ว่า “ประโมงกิจ” เป็นที่ซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณ จากสมเด็จย่าฯ มาจนทุกวันนี้ สมเด็จย่าฯ ทรงเยี่ยมเยียนชาวเล (ชาวไทยใหม่) บ้านแหลมตุ๊กแกและบ้านราไวย์ อีกหลายครั้ง โรงเรียนเกาะสิเหร่ บนเกาะมีโรงเรียนของรัฐอยู่ 1 โรง คือ โรงเรียนเกาะสิเหร่ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2478 เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาภูเก็ต ซึ่งผ่านการประเมินให้เป็นโรงเรียนในฝัน (โรงเรียนดีใกล้บ้าน) วัดบ้านเกาะสิเหร่ วัดเขาเกาะสิเหร่ ชื่อปัจจุบัน “วัดบ้านเกาะสิเหร่” เริ่มดำเนินการก่อสร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2503 โดยหลวงพ่อสุภา กนฺตสีโล เป็นผู้ดำเนินงาน เดิมอดีตเป็นสำนักสงฆ์ ด้วยความสนับสนุนของญาติโยมผู้มีจิตศรัทธา วัดเขาเกาะสิเหร่ ได้ดำเนินการก่อสร้างไปอย่างต่อเนื่อง ท่านใช้เวลาในการก่อสร้างนานถึง 6 ปี อาคารส่วนใหญ่ที่ใช้ประกอบศาสนกิจจำเป็นต่าง ๆ ก็สำเร็จ ถือได้ว่าเป็นวัดที่สมบูรณ์ ร่มรื่นและสะดวกสบาย เหมาะแก่การปฏิบัติธรรมอีกวัดหนึ่งและตั้งชื่อธรรมสถานแห่งนี้ไว้ว่าวัดเกาะสิเหร่ เพื่อให้คล้องจองกับเกาะสิเหร่ซึ่งชาวภูเก็ตทั่ว ๆ ไป เรียกว่า “เขาหมอน” หลวงปู่สุภา กนฺตสีโล จึงปรารภกับ คุณสวัสดิ์ อุทัยศรี ศุลกากรเขตภูเก็ตว่า จะสร้างพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) ขนาดความยาวประมาณ 20 เมตร ญาติโยมทั้งหลายต่างอนุโมทนาเห็นดีด้วย จึงจัดกฐินและผ้าป่าไปถวายเพื่อไปสมทบทุนสร้างพระพุทธไสยาสน์ อันเป็นปูชนียวัตถุสำคัญ และถือเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของจังหวัดภูเก็ต พระพุทธไสยาสน์ได้เริ่มก็สร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2504 ใช้งบประมาณกว่า 10 ล้านบาท เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ ขนาดความยาวองค์ตลอด 18.5 เมตร ประดิษฐานไว้บนยอดเขาหมอนหรือเขาเกาะสิเหร่ เมื่อสร้างเสร็จ หลวงปู่ได้ทูลเกล้าฯ ขอพระราชทานแววพระเนตร จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ซึ่งได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้ตามคำกราบบังคมทูลขอ หน่วยงานท้องถิ่นผู้ดูแล เทศบาลตำบลรัษฎา หมู่ 1 ถนนศรีสุทัศน์ ถนนเทพประทาน ถนน รพช.ภก.3041 (บ้านแหลมหงาอนุสรณ์) หมู่ 4 หมู่บ้านแหลมตุ๊กแก สถานที่ราชการและรัฐวิสาหกิจ โรงเรียนเกาะสิเหร่ สพป.ภูเก็ต สถานีตำรวจชุมชนตำบลรัษฎา สถานีอนามัยประจำตำบลรัษฎา (โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล) การยางแห่งประเทศไทย จังหวัดภูเก็ต องค์การสะพานปลา (ท่าเทียบเรือประมง) จังหวัดภูเก็ต องค์การอุตสาหกรรมห้องเย็น บ้านพักเด็กและครอบครัว จังหวัดภูเก็ต ศูนย์พัฒนาสังคมหน่วยที่ 40 จังหวัดภูเก็ต หน่วยงานเอกชนและมูลนิธิที่ไม่แสวงหาผลกำไร มูลนิธิศุภนิมิต เกาะสิเหร่ สถานสงเคราะห์เด็ก หมู่บ้านเด็กตะวันฉาย มูลนิธิบ้านเพื่อชีวิต ชายหาด หาดปลื้มสุข บริเวณทางเข้าของหาด จะอยู่ในเขตพื้นที่ของเอกชนและร้านอาหาร หาดแหลมหงา เดิมชื่อ (หาดน้ำใส) เป็นชายหาดแห่งใหม่ของจังหวัดภูเก็ต หาดศิลาพันธ์ ปัจจุบันมีการสร้างแนวเขื่อนกั้นชายหาด เพื่อป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งของแรงคลื่น อ้างอิง ททท. สำนักงานภูเก็ต แหล่งข้อมูลอื่น แผนที่จาก กูเกิลแมป แสดงที่ตั้งของเกาะสิเหร่