วัดหนองใหญ่ (กรุงเทพมหานคร)

วัดหนองใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร วัดหนองใหญ่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2434 โดยนายทอง นางเป็น เมฆหมอก กับนายมาก นางริศ ราหูละ เป็นผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัด จำนวน 3 ไร่เศษ เดิมชื่อ วัดหนองใหญ่มากริศพร้อมด้วยญาติมิตรศรัทธาธรรม ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหนองใหญ่" ชื่อของวัดมาจากที่ตั้งของวัดที่อยู่ห่างไม่ไกลจากหนองขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างจากวัดราว 450 เมตร หนองมีเนื้อที่เกือบ 150 ไร่ เป็นแหล่งรวมพันธุ์ปลาต่าง ๆ ที่ชาวบ้านใช้เลี้ยงชีพ แต่ปัจจุบันหนองใหญ่นี้ได้ตื้นเขินจึงเหลือเพียงคลองเล็ก ๆ เท่านั้น วัดได้รับการบูรณะตั้งแต่ พ.ศ. 2439–2443 ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2443 ซึ่งตอนนั้นมีเพียงอุโบสถ และกุฏิเพียง 2 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2552 วัดประดิษฐาน หลวงพ่อสายรุ้ง เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา ปางมารวิชัย สร้างด้วยเนื้อทองสัมฤทธิ์ มีประวัติว่า ท่านพระยาผู้สร้างวัดสามพระยา กรุงเทพมหานคร ได้เดินทางขึ้นเหนือไปพบเห็นพระพุทธรูปองค์นี้ จึงอยากได้มาเป็นพระประธานที่อุโบสถในพระนคร จึงไปกราบอาราธนาขอจากเจ้าอาวาส เจ้าอาวาสกล่าวว่า "เจ้าของผู้สร้างองค์พระพุทธรูปนี้เขาอธิฐานว่าอย่างไร ขอให้ทำตามเจตนาที่ผู้สร้างได้อธิษฐานไว้" จากนั้นท่านพระยาก็อัญเชิญหลวงพ่อล่องเรือมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาจนถึงพระนคร แต่ปรากฏว่า เพื่อนพระยาผู้ร่วมสร้างวัดได้รับพระราชทานพระประธานในอุโบสถเสียก่อน จึงคิดจะนำกลับไปคืน แต่ช่วงนั้นเกิดสงครามขึ้น จึงอัญเชิญหลวงพ่อล่องเรือไปตามชานเมืองที่มีความปลอดภัย จนมาถึงคลองหนองใหญ่ (คลองพระยาสุเรนทร์) หน้าวัดหนองใหญ่ ก็ได้เกิดอิทธิปาฏิหาริย์ เกิดรัศมีสีรุ้งรอบองค์ท่าน ชาวบ้านจึงอัญเชิญท่านสถิตย์ ณ วัดนี้ และชาวบ้านต่างเรียกท่านว่า หลวงพ่อสายรุ้ง รายนามเจ้าอาวาส พระครูสมุห์เกิด เกสโร พระครูโสภิตวิหารการ พระอธิการลบ กุสุโม พระมหาคง ปิยวณฺโณ พระครูปิยธรรมรังษี (คง ปิยวณฺโณ ป.ธ.4) อ้างอิง