วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร

วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเป็นวัดประจำรัชกาลเมื่อ พ.ศ. 2412 มีพิธีก่อพระฤกษ์ เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2412 (ปฏิทินเก่า) หรือ พ.ศ. 2413 (ปฏิทินใหม่) โดยมีพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ และเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล) เป็นผู้อำนวยการก่อสร้าง มีลักษณะผสมระหว่างสถาปัตยกรรมไทยกับสถาปัตยกรรมตะวันตก คือ ลักษณะภายนอกเป็นสถาปัตยกรรมไทย ส่วนภายในออกแบบตกแต่งอย่างตะวันตก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามว่า วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม หมายถึง วัดที่พระมหากษัตริย์ทรงสร้าง และมีมหาสีมาอันเป็นเสาศิลาจำหลักยอดเป็นรูปเสมาธรรมจักร 8 เสา ตั้งเป็นสีมาที่กำแพง 8 ทิศ โดยคำว่า ราชบพิธ หมายถึง พระอารามที่พระมหากษัตริย์ทรงสร้าง บพิธ คำนี้มาจากภาษาบาลีคือ ปวิธะ ที่แปลว่าสร้าง ส่วน สถิตมหาสีมาราม หมายถึง พระอารามซึ่งมีสีมากว้างใหญ่ เป็นมหาสีมาล้อมรอบอาณาเขตของวัด และเป็นพระอารามหลวงสุดท้ายที่พระมหากษัตริย์ทรงสร้าง ตามโบราณราชประเพณีที่มีการสร้างวัดประจำรัชกาล ในภายหลัง มีการบรรจุพระบรมราชสรีรางคารของพระมหากษัตริย์อีก 2 พระองค์ที่วัดนี้ คือ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) และ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) ดังนั้นเมื่อยึดความสำคัญของวัดประจำรัชกาลผ่านการบรรจุพระบรมราชสรีรางคารในสมัยหลัง จึงถือว่าวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามเป็นวัดประจำ 3 รัชกาล คือรัชกาลที่ 5, รัชกาลที่ 7 และรัชกาลที่ 9 นอกจากนี้ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามยังเป็นวัดสำคัญที่สมเด็จพระสังฆราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์เสด็จสถิตถึง 3 พระองค์ โดยเป็นหนึ่งในสามพระอารามที่ประทับของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า อีกทั้งเป็นพระอารามที่สมเด็จพระสันตะปาปาสองพระองค์เคยเสด็จเยือนในคราวเสด็จเยือนประเทศไทย ได้แก่ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2527 เพื่อเข้าเฝ้าสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณและสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เพื่อเข้าเฝ้าสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) ศิลปกรรม พระอุโบสถ พระอุโบสถวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เป็นงานศิลปกรรมแบบไทยประเพณี ตั้งอยู่บนฐานไพทีเดียวกับเจดีย์ประธานและพระวิหารเป็นรูปแบบชุดฐานสิงห์ 1 ฐาน หันหน้าไปทางทิศเหนือ มีชั้นประทักษิณที่มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ฐานพระอุโบสถเป็นฐานบัวคว่ำ-บัวหงาย รองรับถึงส่วนพาไลของอาคาร มีพนักและซี่กรงล้อมรอบ หลังคาเป็นแบบไทยประเพณี เป็นเครื่องไม้ประดับเครื่องลำยอง ได้แก่ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง มีหลังคาซ้อนชั้น 2 ซ้อน มีตับหลังคา 4 ตับ หลังคา 2 ตับล่างเป็นหลังคาพาไลคลุมด้านข้างของอาคาร มีมุขลดทรงโถงด้านหน้า เสาพาไลและเสามุขเป็นเสาย่อมุมไม้สิบสอง มีการประดับลวดลายที่ครีบเสาเป็นปูนปั้นลายกระจังตลอดแนวเสา ประดับกระจก มีการประดับบัวหัวเสาเป็นรูปบัวแวงซ้อนกัน 2 ชั้น ตัวผนังอาคารด้านนอกมีการทำเสาอิงลักษณะเดียวกับเสามุข และเสาพาไล มีคันทวยรองรับชายคา บริเวณมุขด้านหน้ามีการประดับสาหร่าย-รวงผึ้งระหว่างเสา หน้าบันพระอุโบสถเป็นงานไม้แกะสลักปิดทองประดับกระจก หน้าบันหลักแกะสลักเป็นลวดลายพระราชลัญจกรของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประกอบด้วยลายประธานกลางหน้าบันเป็นรูปพระจุลมงกุฎประดิษฐานอยู่เหนือพานรองรับ ซ้าย-ขวาประดิษฐานพระแสงขรรค์อยู่เหนือช้าง 7 ช้าง ขนาบข้างด้วยฉัตร 7 ชั้นที่มีราชสีห์และคชสีห์ประคอง ล้อมด้วยลายกระหนกเปลวเต็มพื้นที่ ส่วนหน้าบันของมุขโถงด้านหน้าเป็นงานแกะสลักไม้ปิดทองประดับกระจก ทำเป็นลวดลายพระนารายณ์ทรงครุฑล้อมด้วยลาดลายกระหนกเปลวเต็มพื้นที่ ผนังภายนอกของพระอุโบสถรวมถึงเสามีการประดับที่พิเศษกว่าวัดอื่น ๆ คือ ประดับด้วยกระเบื้องเบญจรงค์ ทั้งหมดเป็นลายเทพพนมในกรอบทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ตามประวัติกล่าวว่า พระอาจารย์แดง จากวัดหงส์รัตนาราม เป็นผู้ออกแบบลวดลายแล้วส่งไปทำที่เมืองจีน ซุ้มประตู-หน้าต่างของพระอุโบสถทำเป็นซุ้มทรงปราสาทยอดทั้งหมด บานประตู-หน้าต่างเป็นงานประดับมุกเป็นลวดลายชุดเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ภายในพระอุโบสถ งานศิลปกรรมที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของงานออกแบบ คือ การตกแต่งภายในของพระอุโบสถเป็นการตกแต่งแบบตะวันตก บรรยากาศเหมือนภายในโบสถ์ของคริสต์ศาสนาในศิลปะแบบโกธิก ส่วนเพดานทำเป็นวงโค้งประดับลวดลายใบไม้ ดอกไม้ แบบตะวันตก พื้นผนังเป็นสีเขียวตัดกับลาดลายสีทอง มีงานประดับตกแต่งที่ประยุกต์ศิลปะไทยลงไปด้วย ตามประวัติกล่าวว่า ผนังระหว่างช่องหน้าต่างเดิม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์ให้ทำภาพโมเสกพระราชประวัติของพระองค์ แต่ยังมิได้ทำ จนกระทั่งรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีพระราชประสงค์ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทำโมเสกพระราชประวัติตามพระราชประสงค์เดิมของพระราชบิดา แต่ระหว่างนั้น จึงทรงออกแบบใหม่เป็นลายชั่วคราว เป็นงานออกแบบโดยใช้สัญลักษณ์แทนภาพเล่าเรื่อง โดยมีพื้นสีเขียวอยู่ในกรอบลวดลายแบบตะวันตก ปิดทอง ตรงกลางเป็นรูป "อุณาโลม" และอักษร "จ" สลับกันอย่างละช่อง ต่อมาได้มีการติดตั้งภาพโมเสกพระราชประวัติของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2568 ผนังเหนือช่องหน้าต่างที่ตกแต่งเป็นศิลปะแบบโกธิกนั้นเคยมีงานจิตรกรรมเขียนเรื่องพุทธประวัติ ฝีพระหัตถ์ของหม่อมเจ้าประวิช ชุมสาย แต่เมื่อครั้งการปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้มีการลบภาพออกและปรับเป็นสีพื้นเขียนลายดอกไม้ร่วงทั้งผนังแบบปัจจุบัน พระพุทธอังคีรส พระพุทธอังคีรส เป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชีหินอ่อนจากประเทศอิตาลี พระนาม "พระพุทธอังคีรส" แปลว่ามีรัศมีซ่านออกจากพระวรกาย หล่อขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กะไหล่ทองคำเนื้อแปดหนัก 180 บาท เป็นทองที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงใช้เมื่อยังทรงพระเยาว์ เดิมพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงนำไปประดิษฐานที่พระปฐมเจดีย์ แต่สิ้นรัชกาลเสียก่อน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้นำมาประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2415 ที่ฐานพุทธบัลลังก์กะไหล่ทองเนื้อหกหนัก 48 บาท ภายในบรรจุพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย, พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระอัฐิสมเด็จพระศรีสุลาลัย และสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยยิกาเธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูร ซึ่งราชสกุลต่า งๆ ที่มีส่วนแห่งพระบรมอัฐิ พระอัฐิ เก็บรักษาไว้และเชิญมาถวายแด่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ เจ้าอาวาสในขณะนั้น พระองค์จึงโปรดให้บรรจุลงใต้ฐานพระพุทธอังคีรส นอกจากนี้ยังประดิษฐานพระบรมราชสรีรางคารพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบรมราชสรีรางคารพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และพระราชสรีรางคารสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี อนึ่ง เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2562 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) เสด็จลงทรงเป็นประธานในพิธีบรรจุพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช, พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย, พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นส่วนที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ ทรงเก็บรักษาไว้ถวายสักการบูชา ต่อมาได้ตกทอดเป็นพระมรดกมาสู่หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล พระนัดดา ผู้เป็นพระโอรสในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ พระโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ และทรงอัญเชิญมาถวายแด่สมเด็จพระสังฆราช จึงโปรดให้สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (สุชิน อคฺคชิโน) ปฏิบัติกรณียกิจแทนพระองค์ในการเชิญพระผอบศิลาบรรจุพระบรมอัฐิเข้าประดิษฐานในคูหาบนฐานพุทธบัลลังก์ลงในฐานพุทธบัลลังก์พระพุทธอังคีรส ในวันพุธที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2563 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ถวายเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์เป็นพุธบูชาแด่พระพุทธอังคีรสเป็นกรณีพิเศษ เนื่องในศุภมงคลสมัย 150 ปี แห่งการสถาปนาวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร พุทธลักษณะของพระพุทธอังคีรส เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขัดสมาธิราบ ประทับเหนือฐานสิงห์ ที่มีบัวหงายมีลายกลีบบัวรองรับส่วนฐาน พระพักตร์ค่อนข้างกลม ขมวดพระเกศาเล็ก ไม่มีอุษณีษะ พระรัศมีเป็นเปลว พระรัศมีมีขนาดใหญ่ พระกรรณสั้นเมือนมนุษย์ทั่วไป ครองจีวรห่มเฉียงมีรอยพับซ้อนกันแบบธรรมชาติ สังฆาฏิเป็นแผ่นใหญ่เหมือนผ้าสังฆาฏิจริงยาวจรดพระนาภี หลักสีมา วัดราชบพิธมีกำแพงวัดล้อมรอบทั้งเขตพุทธาวาสและสังฆาวาส ไม่รวมสุสานหลวง โดยตำแหน่งของเสากำแพงที่ตรงกับทิศทั้งแปดนั้นเป็นหลักสีมาของวัด โดยทำเป็นเสาทรงสี่เหลี่ยมตันทั้งต้นสลักจากหินอ่อน ส่วนโคนฝังลงไปในดิน มีส่วนยอดเป็นสีมาทรงสี่เหลี่ยม มีฐานสิงห์รองรับส่วนยอดคล้ายยอดของหัวเม็ดทรงมัณฑ์ มีการแกะสลักลวดลายธรรมจักรที่ด้านข้างของสีมา และมีข้อความจารึกประกาศเขตพันธสีมาทั้งพระอาราม จึงเป็นที่มาของชื่อสร้อยนามวัดที่ต่อท้ายว่า มหาสีมาราม โดยหลักสีมาลักษณะนี้เป็นรูปแบบที่สืบทอดมาจากหลักสีมาในสมัยรัชกาลที่ 4 และการกำหนดหลักสีมาแบบมหาสีมานี้คล้ายกับมหาสีมาของวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร โดยการวางสีมาแบบมหาสีมานี้ทำให้สามารถทำสังฆกรรมได้ทั่วบริเวณของวัดภายในเขตมหาสีมา นอกเหนือจากพระอุโบสถ พระวิหาร พระวิหาร ตั้งอยู่บนฐานไพทีเดียวกับเจดีย์ประธานและพระอุโบสถเป็นรูปแบบชุดฐานสิงห์ 1 ฐาน หันหน้าไปทางทิศใต้ อยู่ในผังแกนเดียวกับพระอุโบสถและเจดีย์ประธาน มีชั้นประทักษิณที่มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ภายนอกเป็นศิลปะไทยประเพณีที่มีลักษณะและขนาดเท่ากับพระอุโบสถทุกประการ คือ มีฐานเป็นฐานบัวคว่ำ-บัวหงาย รองรับถึงส่วนพาไลของอาคาร มีพนักและซี่กรงล้อมรอบ หลังคาเป็นแบบไทยประเพณี เป็นเครื่องไม้ประดับเครื่องลำยอง ได้แก่ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง มีหลังคาซ้อนชั้น 2 ซ้อน มีตับหลังคา 4 ตับ หลังคา 2 ตับล่างเป็นหลังคาพาไลคลุมด้านข้างของอาคาร มีมุขลดทรงโถงด้านหน้า เสาพาไลและเสามุขเป็นเสาย่อมุมไม้สิบสอง มีการประดับลวดลายที่ครีบเสาเป็นปูนปั้นลายกระจังตลอดแนวเสา ประดับกระจก มีการประดับบัวหัวเสาเป็นรูปบัวแวงซ้อนกัน 2 ชั้น ตัวผนังอาคารด้านนอกมีการทำเสาอิงลักษณะเดียวกับเสามุข และเสาพาไล มีคันทวยรองรับชายคา บริเวณมุขด้านหน้ามีการประดับสาหร่าย-รวงผึ้งระหว่างเสา หน้าบันเป็นงานไม้แกะสลักปิดทองประดับกระจกเหมือนพระอุโบสถ คือ หน้าบันหลักแกะสลักเป็นลวดลายพระราชลัญจกรของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประกอบด้วยลายประธานกลางหน้าบันเป็นรูปพระจุลมงกุฎประดิษฐานอยู่เหนือพานรองรับ ซ้าย-ขวาประดิษฐานพระแสงขรรค์อยู่เหนือช้าง 7 ช้าง ขนาบข้างด้วยฉัตร 7 ชั้นที่มีราชสีห์และคชสีห์ประคอง ล้อมด้วยลายกระหนกเปลวเต็มพื้นที่ ส่วนหน้าบันของมุขโถงด้านหน้าเป็นงานแกะสลักไม้ปิดทองประดับกระจก ทำเป็นลวดลายพระนารายณ์ทรงครุฑล้อมด้วยลาดลายกระหนกเปลวเต็มพื้นที่ ผนังภายนอกของพระวิหารประดับด้วยกระเบื้องเบญจรงค์ ทั้งหมดเป็นลายเทพพนมในกรอบทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ภายในมีการตกแต่งแบบเดียวกับพระอุโบสถคือเป็นการตกแต่งแบบศิลปะโกธิก แต่พื้นผนังตกแต่งเป็นสีชมพู บานประตู-หน้าต่างเป็นงานแกะสลักไม้ลงสีรูปเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ลงสีเหมือนจริง และด้านหลังของพระพุทธประทีปวโรทัยและพระพุทธอังคีรสน้อยพระประธานในพระวิหารเป็นตู้พระไตรปิฎกขนาดใหญ่ 3 หลัง ลักษณะแบบศิลปะตะวันตก สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ พระพุทธประทีปวโรทัยและพระพุทธอังคีรสน้อย พระพุทธประทีปวโรทัย เป็นพระประธานในพระวิหาร เบื้องหน้าประดิษฐานพระพุทธอังคีรสจำลอง ถวายพระนามว่า พระพุทธอังคีรสน้อย มีการถวายสัปตปฎลเศวตฉัตรกางกั้นเหนือพระพุทธรูปทั้ง 2 องค์ ซึ่งเคยเป็นฉัตรที่เคยกางกั้นพระบรมโกศสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ทั้งนี้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี เสด็จมายกฉัตรเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2540 สำหรับพระพุทธประทีปวโรทัยเป็นพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นใหม่โดยคุณหญิงประเทียบ ชลทรัพย์ สร้างขึ้นเพื่ออุทิศถวายแด่บิดามารดาเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 มีพุทธลักษณะเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย คล้ายกับพระพุทธสิหิงห์องค์ที่ประดิษฐานภายในพระที่นั่งพุทธไธสวรรค์ ในพระราชวังบวรสถานมงคล คือเป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนาผสมสุโขทัย พระพักตร์กลม รัศมีเป็นเปลว สังฆาฏิยาวจรดพระนาภี แต่ต่างกันที่การแสดงปางที่พระพุทธสิหิงห์เป็นปางสมาธิ แต่พระพุทธประทีปวโรทัยเป็นปางมารวิชัย ส่วนพระพุทธอังคีรสน้อยมีลักษณะเหมือนกับพระพุทธอังคีรสทุกประการ คือ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขัดสมาธิราบ ประทับเหนือฐานสิงห์ ที่มีบัวหงายมีลายกลีบบัวรองรับส่วนฐาน พระพักตร์ค่อนข้างกลม ขมวดพระเกศาเล็ก ไม่มีอุษณีษะ พระรัศมีเป็นเปลว พระรัศมีมีขนาดใหญ่ พระกรรณสั้นเมือนมนุษย์ทั่วไป ครองจีวรห่มเฉียงมีรอยพับซ้อนกันแบบธรรมชาติ สังฆาฏิเป็นแผ่นใหญ่เหมือนผ้าสังฆาฏิจริงยาวจรดพระนาภี เพียงแต่พระพุทธอังคีรสน้อยมีขนาดที่ย่อส่วนลงมา เจดีย์ประธาน เจดีย์ประธาน เป็นเจดีย์ทรงระฆังที่มีรูปแบบเดียวกับเจดีย์ทรงระฆังที่เป็นพระราชนิยมในรัชกาลที่ 4 ที่ถ่ายแบบมาจากเจดีย์ประธาน วัดพระศรีสรรเพชญ์ เป็นเจดีย์ทรงระฆังศิลปะอยุธยา มีลักษณะคือ ส่วนฐานชั้นล่างสุดเป็นฐานไพทีที่ยังเป็นชั้นประทักษิณของพระอุโบสถและพระวิหารอีกด้วย ถัดขึ้นมาเป็นฐานประทักษิณขององค์เจดีย์เป็นชุดฐานที่รองรับส่วนระเบียงคดและเป็นฐานชุดเดียวกับฐานของพระอุโบสถและวิหารด้วย เป็นรูปแบบฐานบัวคว่ำ-บัวหงาย ประดับด้วยหินอ่อน ถัดไปเป็นส่วนฐานขององค์เจดีย์เป็นฐานเขียงรองรับฐานบัวคว่ำ-บัวหงายที่ขยายส่วนท้องไม้ให้สูงขึ้นเพื่อเจาะเป็นช่องซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูป มีทั้งหมด 14 ซุ้ม ใกล้เคียงกับรูปแบบของพระบรมธาตุมหาเจดีย์ วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร ถัดขึ้นไปเป็นฐานบัวคว่ำ-บัวหงายอีกหนึ่งชั้น รองรับส่วนมาลัยเถา 3 ชั้น ซึ่งเป็นลักษณะของเจดีย์ทรงระฆังแบบอยุธยา เหนือมาลัยเถาทำเป็นชั้นบัวลูกแก้วอกไก่แทนการทำบัวปากระฆังแบบเดิมที่มักทำเป็นลายกลีบบัวคว่ำ-บัวหงาย ถัดขึ้นไปเป็นส่วนองค์ระฆัง มีบัลลังก์อยู่ในผังสี่เหลี่ยม บริเวณก้านฉัตรมีเสาหานล้อมรอบ อันเป็นรูปแบบเฉพาะอีกประการของเจดีย์ทรงระฆังสมัยอยุธยา ถัดขึ้นไปเป็นบัวฝาละมี ปล้องไฉน ปลี และประดับส่วนยอดด้วยเม็นน้ำค้าง ส่วนของเม็ดน้ำค้างนี้เดิมเป็นลูกแก้วที่ข้างในเคลือบปรอท ต่อมาเปลี่ยนเป็นกระเบื้องสีขาวทาทองแทน และได้มีการบูรณะลูกแก้วและบรรจุพระบรมสารีริกธาตุโดยทำเป็นลูกแก้วกลมครอบผอบ โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุในผอบลูกแก้วนี้ขึ้นประดิษฐานบนยอดเจดีย์เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายม 2528 ภายนอกของเจดีย์ตกแต่งด้วยงานกระเบื้องเบญจรงค์ทั้งองค์ตั้งแต่ส่วนฐานถึงยอด เขียนเป็นลายแผงที่อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนและสี่เหลี่ยมจตุรัส เช่น ลายเทพพนม ลายดอกไม้ ทั้งแบบไทยประเพณีและแบบตะวันตก สีพื้นเป็นสีเหลืองทอง พระวิหารทิศ พระวิหารทิศ เป็นอาคารที่ก่อยื่นมาจากระเบียงคดในทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเพื่อให้สมมาตรกับพระอุโบสถและพระวิหารที่อยู่ทางด้านทิศเหนือและทิศใต้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงกล่าวถึงพระวิหารทิศว่า "พระระเบียงนั้นสร้างขึ้นเพื่อล้อมรอบที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และเป็นที่พักสำหรับผู้ที่นับถือสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นในคราวที่มาประชุมไหว้พระและทำบุญ สำหรับขนาดเล็กจะมีคดอยู่สี่มุม ตรงกลางทำเป็นช่องทางเข้า สำหรับขนาดกลาง ส่วนที่ขาดกลางนั้นจะทำเป็นประตูแทรกเข้า เรียกตามภาษาฮินดูว่า โคปุระ ส่วนที่มีขนาดใหญ่ส่วนที่เป็นโคปุระจะทำเป็นวิหาร เรียกว่า วิหารทิศ หรือ ธรรมศาลา สุดแล้วแต่จะเรียก" ในความหมายที่พระองค์ทรงกล่าวคือ วิหารทิศน่าจะมีที่มาจาก โคปุระ เพื่อเป็นทางเดินเขาภายในระเบียงคดและเป็นส่วนหนึ่งของที่พักสำหรับผู้ที่มายังสถานที่นี้ รูปแบบศิลปกรรมของวิหารทิศทั้งสองหลังเหมือนกันทุกประการ จัดเป็นงานศิลปกรรมอย่างไทยประเพณีเหมือนพระอุโบสถและพระวิหาร เพียงแต่มีขนาดเล็กกว่า และส่วนประดับตกแต่งที่แตกต่างออกไปเช่นบานประตูทำเป็นรูปเชี่ยวกางจีนแต่แต่งกายแบบไทย หน้าบันมุขลดทำเป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ หน้าบันหลักเป็นไม้แกะสลักรูปปราสาทอยู่เหนือช้างสามเศียรยืนอยู่บนแท่น น่าจะหมายถึงเวชยันต์ปราสาทของพระอินทร์ สุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหารมีสุสานหลวงตั้งอยู่นอกเขตกำแพงมหาสีมาของวัดด้านทิศตะวันตก ติดกับถนนอัษฎางค์ ริมคลองคูเมืองเดิม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเป็นที่บรรจุพระอัฐิ (กระดูก) และพระสรีรางคาร (เถ้ากระดูก) ไว้นั้นเพื่อเป็นพระบรมราชูทิศพระราชกุศลแก่พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชเทวี พระราชเทวี เจ้าจอมมารดา พระราชโอรสและพระราชธิดาในพระองค์ มีรูปแบบสถาปัตยกรรมต่าง ๆ กันทั้งพระเจดีย์ พระปรางค์ วิหารแบบไทย แบบขอม (ศิลปะปรางค์ลพบุรี) และแบบโกธิค โดยตั้งอยู่ในสวนซึ่งมีต้นลั่นทมและพุ่มพรรณไม้ต่าง ๆ ปลูกไว้อย่างสวยงาม อนุสาวรีย์ที่สำคัญคือ เจดีย์สีทอง 4 องค์ เรียงลำดับจากเหนือไปใต้ ซึ่งมีชื่อสอดคล้องกันดังนี้ สุนันทานุสาวรีย์ บรรจุพระสรีรางคารสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรรณาภรณ์เพชรรัตน์ โสภางคทัศนียลักษณ์ อัครวรราชกุมารี พระราชธิดา รังษีวัฒนา บรรจุพระสรีรางคารพระราชโอรส พระราชธิดาอันประสูติแต่สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และพระราชนัดดา เช่น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร, สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร, สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก, สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี ด้วย เสาวภาประดิษฐาน บรรจุพระสรีรางคารพระราชโอรส พระราชธิดาอันประสูติแต่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระราชนัดดา เช่น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี กรมพระนครปฐมบรมขัตติยานี มหาธีรราชธิดา สุขุมาลนฤมิตร์ บรรจุพระสรีรางคารสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต และพระนัดดา นอกจากนี้ยังมีอนุสาวรีย์ที่สำคัญอื่น ๆ ประดิษฐานอยู่ในสุสานหลวงวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามด้วย เช่น อนุสาวรีย์รูปปรางค์ 3 ยอด บรรจุพระสรีรางคารพระวิมาดาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา และพระประยูรญาติ พระโอรสและพระธิดา รวมทั้งสมาชิกสายราชสกุลยุคล อนุสาวรีย์พระราชชายาเจ้าดารารัศมี บรรจุพระสรีรางคารเจ้าดารารัศมี พระราชชายา และพระราชธิดา อนุสาวรีย์เจ้าคุณพระประยูรวงศ์ หรือ "วิหารน้อย" บรรจุสรีรางคารเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ (เจ้าคุณจอมมารดาแพ ในรัชกาลที่ 5) และพระธิดา รวมทั้งเจ้าจอมมารดาโหมด ในรัชกาลที่ 5 และพระโอรส พระธิดา ตลอดจนสมาชิกสายราชสกุลอาภากร และราชสกุลสุริยง สุสานหลวงในปัจจุบันมีจำนวนอนุสาวรีย์ทั้งหมด 34 องค์ และมีการจัดตั้งกองทุนสุสานหลวงวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหารขึ้นมาดูแลรักษาสุสานหลวงให้มีความงดงามเพื่อชนรุ่นหลังได้เข้าชมต่อไป ลำดับเจ้าอาวาส เครื่องราชอิสริยาภรณ์ พ.ศ. 2563 – เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ (น.ร.) (ฝ่ายหน้า) ถวายแด่พระพุทธอังคีรส สมุดภาพ อ้างอิง แหล่งข้อมูลอื่น ภาพถ่ายทางอากาศของ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์