วัดกลาง (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 ตำบลบางพึ่ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ประวัติ วัดกลางสร้างเมื่อ พ.ศ. 2378 โดยชาวมอญหมู่บ้านฮะเริ่นร่วมกับชาวบ้านตา บ้านตันเจิน ได้รับพระราชทานนามว่า วัดเกริง ซึ่งแปลว่า "วัดคลอง" เดิมวัดเกริงมีพระภิกษุจำพรรษา 3 คณะ คือคณะหะกาว คณะแพ่ฮะเริ่น คณะตะวันออก ต่อมาคณะตะวันออกย้ายออกไป จึงได้รวมกันเรียกว่า "วัดกลาง" ชาวมอญเรียก แพ่ฮะเริ่น ต่อมาช่วงก่อนปี พ.ศ. 2469 สมเด็จพระมหาสมณเจ้าให้ยุบเลิกวัดเชียงใหม่และรวมเข้ากับวัดกลาง วัดกลางได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2418 ในช่วงเจ้าอาวาสพระครูธรรมวิธานปรีชา (พระมหาทองก้อน กงทอง) ได้มีการสร้างโรงเรียนธรรมวิธานราษฎร์วิทยา (โรงเรียนวัดกลาง) ในปี พ.ศ. 2491 ทางราชการได้ขออนุญาตตัดถนนผ่านที่ดินธรณีสงฆ์วัดกลาง เป็นถนนที่ตัดแยกจากถนนสุขสวัสดิ์เข้าสู่อำเภอพระประแดง เป็นเหตุให้บริเวณวัดถูกตัดแยกออกเป็นสองส่วน พระครูวิธานธรรมปรีชา (จีบ กงทอง) จึงได้ดำริที่ยุบรวมพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ ปูชนียสถานต่าง ๆ ตลอดจนกุฏิสงฆ์ไว้ในที่เดียวกัน ในปี พ.ศ. 2501 ได้แบ่งที่ธรณีสงฆ์ออกเป็น 2 ส่วน ส่วนที่สองทางทิศใต้ของวัด จัดให้เป็นอาคารพานิชย์ โดยให้บริษัทเอกชนเป็นผู้ก่อสร้างโดยทุนทรัพย์ของผู้สร้างเองตามแผนผังของวัด และเมื่อสร้างเสร็จแล้วเป็นของวัด โดยทางวัดเป็นผู้เก็บค่าเช่าเพื่อนำเงินมาพัฒนาวัด อาคารเสนาสนะ เจดีย์ของวัดมีรูปแบบระหว่างเจดีย์ทรงมอญกับเจดีย์ทรงไทยย่อมุมไม้สิบสอง เจดีย์มีส่วนละม้ายกับแนวรั้วรูปคลื่นฐานลดชั้นของพระเจดีย์ซินพิวมินที่เมืองมัณฑะเลย์ วัดมีการประดับประติมากรรมรูปหงส์หลายจุด เช่น โบสถ์มีหน้าบันประดับช่วงบนด้วยประติมากรรมหงส์คู่ ยังมีประติมากรรมรูปหงส์ประดับปลายรวมผึ้ง ศาลาอเนกประสงค์มีคันทวยรูปหงส์วัดมีเรือสำเภาปูนหน้าวัดด้านริมคลอง เช่นเดียวกับวัดริมคลองอื่นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เพื่อแสดงให้เห็นถึงความเฟื่องฟูในทางการค้าในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงปู่มอญ เป็น พระพุทธรูปปางห้ามญาติ ศิลปะลพบุรีตอนต้น (ราวศตวรรษที่ 12) เนื้อทองสำริด ทรงประทับยืนอยู่บนฐาน ที่มีขนาดความกว้าง 46 เซนติเมตร ยาว 47 เซนติเมตร สูง 179 เซนติเมตร ลำดับเจ้าอาวาส พระอาจารย์บุญพันธ์ เวชพันธ์ (พ.ศ. 2425 ถึง พ.ศ. 2435) พระอาจารย์ชัดจุก (พ.ศ. 2435 ถึง พ.ศ. 2446) พระครูธรรมวิธานปรีชา (ทองก้อน กงทอง) (พ.ศ. 2446 ถึง พ.ศ. 2490) พระครูวิธานธรรมปรีชา (จีบ กงทอง) (พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2535) พระครูพิศิษฎ์พัฒนากร พ.ศ. 2536 ถึง ปัจจุบัน อ้างอิง