Ширин (Ӯзбекистон)

Ширин ( узб. Shirin, Ширин) — шаҳрест дар вилояти Сирдарёи Ӯзбекистон. Дар наздикии шаҳр истгоҳи роҳи оҳани Фарҳод, Нерӯгоҳҳои ноҳиявии Фарҳод ва Сирдарё воқеъанд. Таърих Таърихи шаҳр бо бунёди нерӯгоҳи ноҳиявии барқии Сирдарё дар аввали солҳои 70 — ум, яке аз бузургтарин нерӯгоҳҳои барқӣ дар Иттиҳоди Шӯравии бо ҳам зич алоқаманд аст. То он вақт, дар наздикии он нуқтаҳои аҳолинишини хурди деҳот, инчунин деҳае дар наздикии НБО Фарҳод, ки солҳои 1940 тибқи лоиҳаи меъмор И. Ю. Каракас мавҷуд буданд. Тақрибан 5 000 маҳбусони ҷопонӣ дар сохтмони нерӯгоҳи барқи обии Фарҳод аз соли 1945 то 1956 иштирок кардаанд. Сохтмони истгоҳи нави барқӣ дар соҳили канали Голодностепский якчанд ҳазор мутахассисонро аз тамоми Иттиҳоди Шӯравӣ ҷалб кард. Барои кормандони НБО-и ноҳия ва оилаҳои онҳо аввал як деҳаи муваққатӣ ва сипас як шаҳри муосир бо тамоми инфрасохтори зарурӣ сохта шуд (мақом соли 1972 дода шудааст). Дар миёнаи солҳои 1980- ум дар Ширин 3 мактаби таҳсилоти ҳамагонӣ, як техникум ва техникуми касбӣ кор мекарданд. Дар охири солҳои 80-ум ва махсусан пас аз пошхӯрии ИҶШС, дар шаҳр хуруҷи аҳолии русзабон ва аз ин рӯ мутахассисони соҳибихтисос ба назар мерасид. Аҳолӣ дар соли 1991 12000 нафар буд. Мушкилоти маблағгузорӣ ва шароити номусоиди муҳити зист (ҳарорати ноустувор, хокшӯр, шамолҳои сахт) ба шаҳр, ки фонди асосии манзилаш аз биноҳои панел иборат аст, таъсири манфӣ расонданд. Эзоҳ Пайванд Сайти шаҳри Ширин Эзоҳ