زندان آدرا

زندان آدرا (عربی: سجن عدرا‎) زندانی در سوریه، در حومه شمال شرقی دمشق بود. زندانیان سیاسی در این زندان به همراه ترکیبی از زندانیان مدنی مانند مجرمان رانندگی، قاتلان و فروشندگان مواد مخدر نگهداری می‌شوند. در سال ۲۰۱۴، این زندان بیش از ۷۰۰۰ زندانی، که دوازده نفر از آنها زن بودند، را در فضایی که برای ۲۵۰۰ نفر طراحی شده بود، نگهداری می‌کرد. واشینگتن پست از این زندان به عنوان «بدنام» یاد کرد. تاریخچه غسان نجار، مهندسی که در سال ۱۹۸۰ زندانی شد، بنا به گزارش‌ها دو بار اعتصاب غذا کرد، یکی برای اعتراض به شرایط زندان. هم‌بندان او گفتند که نگهبانان زندان که سعی داشتند او را مجبور به غذا خوردن کنند، آنقدر او را کتک زدند که از ناحیه ستون فقرات آسیب دید. مسعود حمید، دانشجوی روزنامه‌نگاری کرد، به مدت یک سال از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ در سلول انفرادی این زندان نگهداری می‌شد و سپس اجازه ملاقات ماهانه به او داده شد. دیده‌بان حقوق بشر اعلام کرد که طبق گزارش‌ها، بازجویان او را شکنجه داده و با شلاق میخ‌دار به کف پاهایش زده‌اند. اتاق او ۲ در ۰٫۸۵ متر (۶ فوت ۷ اینچ در ۲ فوت ۹ اینچ) بود. تا حد زیادی توسط یک توالت در آن پر شده است. در دسامبر ۲۰۰۴، کردهای زندان دست به اعتصاب غذا زدند که گفته می‌شود با شکنجه متوقف شد. در مارس ۲۰۱۱، ۱۳ زندانی در این زندان، از جمله قاضی سابق ۸۰ ساله هیثم المالح و وکیل انور البنی، در اعتراض به ظلم و ستم دولت و نگهداری زندانیان سیاسی، اعتصاب غذا را آغاز کردند. در اول ژوئیه ۲۰۱۳، زنان بازداشت‌شده در این زندان در واکنش به سهل‌انگاری دادستانی عمومی دادگاه مبارزه با تروریسم در رسیدگی به پرونده‌هایشان و عدم تأیید دادگاه‌های مربوط، اعتصاب غذا را آغاز کردند. تا دسامبر ۲۰۱۴، این زندان با بیش از ۷۰۰۰ زندانی از انواع متهمان، از قاتلان گرفته تا متخلفان رانندگی، ظرفیت ۲۵۰۰ نفری خود را به مراتب فراتر برده بود. در ماه اوت و سپتامبر ۲۰۱۵، جیش الاسلام به زندان حمله کرد و کنترل دو ساختمان را به دست گرفت. در ۷ دسامبر ۲۰۲۴، این زندان توسط اتاق عملیات جنوب در جریان سقوط دمشق آزاد شد. در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۴، ایالات متحده سمیر عثمان الشیخ را به نقض حقوق بشر در دوران مدیریت این زندان از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ متهم کرد. زندانیان سابق هیثم المالح باسل خرطبیل رغید الطاطری منابع