استراحتگاه بورگناشتوک

استراحتگاه بورگناشتوک لوسرن (به آلمانی: Bürgenstock Resort Lake Lucerne) یک مجموعهٔ هتلی و گردشگری در سوئیس، بر فراز دریاچهٔ چهار کانتون در کانتون نیدوالدن است. این استراحتگاه بر روی کوه بورگن (Bürgenberg) قرار دارد و از نظر اداری عمدتاً در شهرداری شتانس‌اشتاد (محلهٔ اوب‌بورگن) واقع شده است؛ هرچند بخش مهمی از ساختمان‌ها در قلمرو شهرداری اِنِت‌بورگن، در جنوب خط‌الرأس کوه جای دارند. این مجموعه در مجموع ۳۰ ساختمان را در بر می‌گیرد که شامل سه هتل، اقامتگاه‌ها، دو اسپا، یک مرکز همایش و تأسیسات تفریحی گوناگون است. استراحتگاه بورگناشتوک بزرگ‌ترین هتل–اقامتگاه یکپارچه در سوئیس به‌شمار می‌آید. موقعیت ویژهٔ مجموعه بر روی یال کوه موجب شده‌است که در سمت شمال، منظره‌ای پانورامایی رو به دریاچهٔ چهار کانتون در حدود ۵۰۰ متر پایین‌تر فراهم شود؛ این سوی استراحتگاه از طریق فونیکولور بورگناشتوک با دریاچه مرتبط است. در سمت جنوب، چشم‌انداز به سوی کوه‌ستان و دامنه‌های پراکنده‌نشین شاخص منطقه، وجه غالب است. استراحتگاه بورگناشتوک علاوه بر نقش گردشگری، واجد اهمیت تاریخی و فرهنگی نیز شناخته می‌شود. پس از بازسازی‌ها و نوسازی گسترده در سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷، استراحتگاه در قالب کنونی خود بازگشایی شد. مالک این استراحتگاه، شرکت کَتارا هاسپیتالیتی (Katara Hospitality)، از زیرمجموعه‌های صندوق ثروت ملی سازمان سرمایه‌گذاری قطر (Qatar Investment Authority) در امارت قطر است. استراحتگاه بورگناشتوک عضو شبکهٔ بین‌المللی هتل‌های برجستهٔ جهان نیز هست. تاریخچه پیشینه داستان استراحتگاه بورگناشتوک با دو پیشگام گردشگری، فرانتس یوزف بوخر و یوزف دورر آغاز می‌شود. این دو کارآفرین اهل کرنس در کانتون ابوالدن با شرکت «بوخر و دورر» یک کارخانهٔ اره‌کشی و پارکت‌سازی را اداره می‌کردند. آن‌ها برای ایجاد اشتغال پایدار برای کارکنان این کارگاه‌ها، در سال‌های ۱۸۶۹ / ۱۸۷۰ هتل سوننبرگ را در انگلبرگ ساختند و یک سال پس از تکمیل، آن را با سود فروختند. با عواید این فروش، در سال ۱۸۷۱ چراگاه آلپی «تریت» را خریداری کردند. فرانتس یوزف بوخر به‌سرعت ظرفیت توسعهٔ گردشگری و پتانسیل منطقهٔ پیرامون دریاچهٔ چهار کانتون را تشخیص داد. اندکی پیش از افتتاح نخستین هتل، نام قدیمی «آلپ تریت» کنار گذاشته شد و نام «بورگناشتوک» جای آن را گرفت؛ نامی که در ادامه به یک نشان تجاری شناخته‌شده در گردشگری سوئیس تبدیل شد. تاریخچهٔ هتل و مالکیت بوخر و دورر در ۲۳ ژوئن ۱۸۷۳ گرند هتل را که آن زمان با نام «هتل کورهاوس» شناخته می‌شد، افتتاح کردند. در سال‌های ۱۸۸۶ و ۱۸۸۷، آن‌ها یک نیروگاه برق‌آبی بر روی رود انگلبرگر آ در بوخس ساختند تا از جمله فونیکولور اشتانسرهورن و فونیکولور بورگناشتوک را تغذیه کنند. فونیکولور بورگناشتوک در سال ۱۸۸۸ به بهره‌برداری رسید، شبکهٔ آبرسانی استراحتگاه تأمین شد و پارک هتل (Park Hotel) نیز گشایش یافت. در ۱۸۹۲ نمازخانهٔ بورگناشتوک، در ۱۹۰۳ پالاس هتل (Palace Hotel) و در فاصلهٔ ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۵ چندین ویلا در شرق هتل ساخته شدند. آسانسور هامشواند، سازه‌ای شاخص در چشم‌انداز منطقه، نیز در سال ۱۹۰۵ تکمیل شد. در ۱۸۹۵، فرانتس یوزف بوخر کنترل کامل شرکت را در دست گرفت. برادرزاده‌اش، امیل دورر (۱۸۷۳–۱۹۲۳)، در ۱۹۰۶ در بخش جنوبی بورگناشتوک ویلای هونگ را افتتاح کرد که تا ۱۹۷۷ در مالکیت خانواده باقی ماند و پس از بازسازی، در سال ۲۰۱۱ دوباره گشایش یافت. در ۱۹۲۵، فریدریش فری-فورست هتل‌های بورگناشتوک را خرید. میان سال‌های ۱۹۲۵ و ۱۹۴۸، ساختمان‌های اصلی هتل به‌طور کامل نوسازی شدند و در ۱۹۲۸ یک زمین گلف احداث شد. در ۱۹۵۳ و پس از مرگ فریدریش فری-فورست، پسر او فریتس فری مدیریت مجموعه را بر عهده گرفت و طی دهه‌های بعدی تغییرات ساختمانی و زیرساختی متعددی را پیش برد. تحت مدیریت فریتس فری و خانواده‌اش، شخصیت‌های سرشناس بسیاری در بورگناشتوک اقامت کردند؛ از جمله بازیگرانی چون سوفیا لورن، آدری هپبورن و شان کانری و سیاستمدارانی مانند جیمی کارتر و هنری کیسینجر. در ۱۹۹۶، خانوادهٔ فری هتل‌های بورگناشتوک را به بانک بزرگ سوئیسی یو‌بی‌اس فروختند. شرکت ریشمون هریتاژ اس‌آ (Richemont Héritage SA) مستقر در ویش در کانتون وو (سهامدار عمده: هلدینگ EPI متعلق به خانوادهٔ دسکور) در سال ۲۰۰۰ املاک بورگناشتوک و همچنین پنج هتل پنج‌ستارهٔ دیگر را که در مجموع حدود ۱۱۵ میلیون فرانک سوئیس به یو‌بی‌اس بدهکار بودند، خریداری کرد. این شرکت در ۲۰۰۳، پس از فروش هتل ریشمون که نام خود را از آن گرفته بود، نامش را به روزباد هتلز هلدینگ اس‌آ (Rosebud Hotels Holding SA) تغییر داد. شرکت املاک بروه (Barwa Real Estate Company) از امارت قطر در ۲۰۰۷ با سهم پنجاه درصدی در پروژه‌های روزباد هتلز هلدینگ اس‌آ شریک شد؛ پروژه‌هایی که علاوه بر هتل‌های بورگناشتوک، هتل شوایتزرهوف در برن و هتل رویال سووی در لوزان را نیز در بر می‌گرفت. در ۲۰۰۸، بروه از روزباد جدا شد و بدین‌سان، مالک انحصاری هتل‌های بورگناشتوک شد. در ۲۰۰۹، بروه سبد هتل‌های سوئیسی خود را به شرکت سرمایه‌گذاری املاک قطری دیار (Qatari Diar) منتقل کرد؛ شرکتی که صد درصد متعلق به دولت قطر است. زیرمجموعهٔ آن، کیو دی اِچ‌پی سوئیس منیجمنت آگ، مدیریت پروژه‌های هتلداری سوئیس را بر عهده گرفت. در ۲۰۱۲، کَتارا هاسپیتالیتی – از زیرمجموعه‌های سازمان سرمایه‌گذاری قطر – به‌عنوان سرمایه‌گذار جدید وارد پروژه شد. فعالیت‌های سوئیسی در همان سال به شرکت تازه‌تأسیس کَتارا هاسپیتالیتی سوئیس آگ مستقر در زوگ منتقل گردید. از آن زمان، مجموعهٔ بورگناشتوک کالکشن (Bürgenstock Collection) استراحتگاه بورگناشتوک را در کنار هتل رویال سووی لوزان و هتل شوایتزرهوف برن در خود گرد آورده‌است. استراحتگاه بورگناشتوک لوسرن جدید نوسازی و توسعه از ۲۰۱۴ هتل‌ها و رستوران‌ها کار بر روی استراحتگاه امروزی در ۲۰۱۴ آغاز شد. برای صیانت از ساختمان‌های تاریخی دوران پس از جنگ جهانی دوم – از جمله گرند هتل، پالاس هتل و چند بنای کوچک‌تر از دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ – یک طرح جامع حفاظت از بناهای تاریخی تدوین شد. همچنین ایستگاه قدیمی هواشناسی به مکان جدیدی منتقل گردید. مفهوم بهره‌برداری جدید استراحتگاه را برونو ه. شوپفر طراحی کرد. در ۲۶ مارس ۲۰۱۴، کلنگ احداث استراحتگاه جدید به زمین زده شد. استراحتگاه بدون‌خودروی امروزی، یک مجتمع مدرن هتلی است با سه هتل در رده‌های ۳ تا ۵ ستارهٔ برتر، ۳۶۰ اتاق و سوئیت، ۱۷ اقامتگاه، مرکز همایشی به مساحت حدود ۲٬۲۰۰ مترمربع برای حداکثر ۶۰۰ نفر و نیز دوازده رستوران، بار و سالن استراحت. این استراحتگاه در تمام طول سال فعال است و با سرمایه‌گذاری تقریبی ۶۵۰ میلیون فرانک سوئیس ساخته شد. از اول آوریل ۲۰۲۴، کریستوف کارل فرانتسن مدیریت هتل بورگناشتوک را بر عهده دارد. خدمات سلامتی یکی از نقاط برجستهٔ استراحتگاه جدید، اسپای آلپاین به وسعت حدود ۱۰٬۰۰۰ مترمربع است که شامل فضاهای سرپوشیده و روباز، پنج استخر، سونا، حمام بخار، حمام سنتی، سوئیت‌های خصوصی اسپا و یک مرکز مدرن تناسب اندام می‌شود. زمین گلف در جریان نوسازی کامل استراحتگاه، زمین گلفی که در ۱۹۲۸ افتتاح شده بود، به‌طور اساسی بازطراحی و بازسازی شد. این زمین از نخستین زمین‌های گلف در سوئیس به‌شمار می‌رود. در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۶، زمین گلف ۹ حفره‌ای جدیدِ استراحتگاه بورگناشتوک لوسرن رسماً افتتاح شد. مسیر آموزشی با همکاری دانشگاه تربیت معلمان لوسرن (PH Luzern), بنیاد هنر و فرهنگ بورگناشتوک یک مسیر آموزشی تاریخی را در مسیر صخره‌ای (Felsenweg) ایجاد کرد. این مسیر به طول حدود ۱٫۵ کیلومتر در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ افتتاح شد و با تابلوها و ایستگاه‌های تعاملی، تاریخ توسعهٔ بورگناشتوک و محیط طبیعی پیرامونی را معرفی می‌کند. حفاظت از آثار تاریخی و منظر در حدود ۴۳ میلیون فرانک سوئیس برای اقدامات حفاظت از بناها و منظر فرهنگی در محدودهٔ استراحتگاه سرمایه‌گذاری شد. برای نمونه، ساختمان گلدوزی مطابق نقشه‌های اولیه مرمت شد و پالاس هتلِ ارزشمند (مصوب ۱۹۰۳) طبق ضوابط میراث فرهنگی بازسازی گردید. فهرست آثار فرهنگی با اهمیت ملی و منطقه‌ای سوئیس (KGS-Inventar) بناها و تأسیسات حفاظت‌شدنی متعددی را در استراحتگاه بورگناشتوک فهرست کرده‌است و میان اشیای با اهمیت ملی (A-Objekte) و اشیای با اهمیت منطقه‌ای (B-Objekte) تمایز قائل می‌شود. آثار ردهٔ A در استراحتگاه بورگناشتوک: استخر باشگاه بورگناشتوک (امروزه «استخر هالیوود») ساختمان گلدوزی ساختمان گوبلین ایستگاه هواشناسی روندل‌ها (ساختمان‌های حلقوی) آثار ردهٔ B در استراحتگاه: پالاس هتل کلبهٔ چوبی انبار (Speicher) گرند هتل مسافرخانهٔ «تافِرنه ۱۸۷۹» فونیکولور بورگناشتوک آسانسور هامشواند ساختمان‌ها و تأسیسات بورگناشتوک در فهرست فدرال سیماهای شهری با اهمیت ملی (ISOS) نیز ثبت شده‌اند. منظر دریاچهٔ چهار کانتون به همراه کرن‌والد، بورگنبرگ و ریگی در فهرست فدرال مناظر و یادمان‌های طبیعی با اهمیت ملی سوئیس (BLN) جای دارد. بهره‌برداری هتل و اهمیت اقتصادی مطالعه‌ای از BAK Basel Economics AG در سال ۲۰۱۲ نشان داد که استراحتگاه جدید بورگناشتوک تأثیر اقتصادی چشمگیری بر منطقه خواهد داشت. بر اساس این مطالعه، سالانه حدود ۱۵۰٬۰۰۰ اقامت اضافی پیش‌بینی شد و گردش مالی سالانهٔ استراحتگاه تا ۱۰۰ میلیون فرانک، و برای تأمین‌کنندگان و کسب‌وکارهای مرتبط تا ۴۰ میلیون فرانک تخمین زده شد. همچنین برآورد گردید که درآمدهای مالیاتی برای کانتون‌ها و شهرداری‌های مرکز سوئیس سالانه حدود ۸ میلیون فرانک و به‌طور انباشته تا سال ۲۰۲۰ به ۳۳ میلیون فرانک برسد. طبق این تحلیل، به ازای هر شغل ایجادشده در استراحتگاه، یک شغل افزوده نیز در خارج از آن در منطقه شکل می‌گیرد؛ این روند می‌تواند معادل حدود ۳٫۶ درصد کل اشتغال در کانتون نیدوالدن باشد. انتقادها در پی توسعهٔ گستردهٔ استراحتگاه بورگناشتوک، شماری از نهادهای محیط‌زیستی و مدافعان منظر فرهنگی بر این باورند که جذابیت سنتی «کوه هتل» با هتل‌های کلاسیک کوهستانی سوئیسی تا حدی از دست رفته‌است. رایموند رودِوالت، مدیرعامل بنیاد حفاظت از منظر سوئیس، در این زمینه اظهار کرد: «اینجا آشکار است که در بورگناشتوک با بیلچه‌ای بیش از حد بزرگ خاک‌برداری شده‌است.» به‌ویژه، فروش ویلاها و سوئیت‌های لوکس – که در ابتدا به‌طور شفاف اعلام نشده بود – انتقادهایی را برانگیخت. شاخهٔ کانتونی حزب سبز سوئیس در نیدوالدن هشدار داد که «بورگناشتوک نباید به یک محصورگاه برای ثروتمندان و ابرثروتمندان تنزل یابد.» میهمانان سرشناس و کنفرانس‌های برجسته در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، بورگناشتوک یکی از سرشناس‌ترین مقصدها در جهان جت‌ست بین‌المللی بود. فهرست میهمانان برجسته‌ای که در گرند هتل (افتتاح‌شده در ۱۸۷۳)، «پالاس» یا «پارک هتل» اقامت داشتند، بسیار طولانی است. از جمله، آدری هپبورن و مل فرر در سال ۱۹۵۴ در نمازخانهٔ کوچک بورگناشتوک ازدواج کردند و سوفیا لورن و همسرش کارلو پونتی هفت سال در یکی از ویلاهای استراحتگاه زندگی کردند. کنفرانس بیلدربرگ در سال‌های ۱۹۶۰، ۱۹۸۱ و ۱۹۹۵ در این استراحتگاه برگزار شد. از دیگر اقامت‌ها و رویدادهای سرشناس می‌توان به این موارد اشاره کرد: صدراعظم کنراد آدناوئر ماه‌های ژوئیه و اوت ۱۹۵۰ را در استراحتگاه گذراند. حاییم وایزمن، رئیس‌جمهور اسرائیل، هم‌زمان با آدناوئر در بورگناشتوک اقامت داشت؛ هرچند آن دو یکدیگر را ملاقات نکردند. جواهر لعل نهرو در ۱۹۵۱ برای نخستین بار همراه دخترش ایندیرا گاندی تعطیلات را در بورگنبرگ سپری کرد و در ۱۹۵۳ در آنجا با کارل گروبر، وزیر خارجهٔ وقت اتریش، دیدار داشت. در ۱۹۶۴، گروه فیلم‌برداری و بازیگر نقش جیمز باند، شان کانری، در زمان فیلم‌برداری فیلم پنجه‌طلایی حدود یک ماه در پالاس هتل اقامت داشتند. در ۲۰۰۲، توافق‌نامهٔ آتش‌بس میان دولت سودان و شورشیان سودان جنوبی در بورگناشتوک امضا شد. در ژوئن ۲۰۲۴، سوئیس میزبان کنفرانس عالی صلح اوکراین بود که در استراحتگاه بورگناشتوک لوسرن برگزار شد. در کنار هیئت سوئیسی، نمایندگانی از ۹۲ کشور – از جمله شمار زیادی از سران دولت‌ها و حکومت‌ها – و نیز نمایندگان سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا، سازمان کشورهای آمریکایی، سازمان امنیت و همکاری اروپا و شورای اروپا در این کنفرانس شرکت کردند. کتاب‌شناسی رومانو کوئونتس؛ هانس پتر نیدربرگر، Hotelkönig, Fabrikant: Franz Josef Bucher – Bergbahnbauer, Erfinder: Josef Durrer – Kunstmaler, Phantast: Beda Durrer. برونر، کرینس، ۱۹۹۸، شابک ‎۳–۹۰۵۱۹۸–۴۵–۲. چاپ ویژه با عنوان: Vom Bauernsohn zum Hotelkönig – Franz Josef Bucher. پژوهشی ادبی، ادیشن ماگما / انتشارات برونر، لوسرن، ۱۹۹۸؛ ویرایش دوم ۲۰۱۵. رومان هولنشتاین، «Komm zurück, James Bond, auf den Bürgenstock.» در: نویه زورشر زایتونگ، ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۷. پیوند به بیرون Hansjakob Achermann: Bürgenstock به زبان‌های آلمانی، فرانسوی و ایتالیایی در فرهنگ تاریخی آنلاین سوئیس. Geschichte der Bürgenstock-Hotels در وبگاه «بنیاد هنر و فرهنگ بورگناشتوک» (آرشیوشده) وبگاه رسمی استراحتگاه بورگناشتوک جستارهای وابسته بورگناشتوک فونیکولور بورگناشتوک آسانسور هامشواند دریاچه لوسرن هتل‌های برجستهٔ جهان پانویس