Bernoullianum

S Bernoullianum isch e dänkmolgschützts Departemäntsgeböid vo dr Universidäät Basel. Es si dört meereri universidääri Instituzioone dehäi, under anderem d Geologii, d Umwältgeowüsseschafte und s Imaging and Media Lab. Bim Bernoullianum befindet sich au e Wätterstazioon vo MeteoSchweiz, und dört misst mä im Summer vilmol die höggste Tämpratuure in dr Schwiz. D Basler Vercheersbetriib häi e Bushaltstell bim Geböid mit em gliiche Naame. Gschicht S Bernoullianum isch s erste naturwüsseschaftlige Spezialgeböid vo dr Uni Basel gsi und isch noch dr Mathematikerfamilie Bernoulli benennt worde. Es isch vo 1872 bis 1874 zum 400-Joor-Jubileum vo de Naturwüsseschafte an dr Uni baut worde und d Aastalte si us em Museum an dr Augustinergass dört aane züüglet. Si Archidekt isch dr Johann Jakob Stehlin dr Jünger gsi. 1957–1960 isch s erwiteret und inne umbaut worde. S Geböid stoot uf em Areal vom früenere «Waasebollwärk» us de 1530er Joor, wo frei worden isch, wo mä vo 1859 aa d Stadtmuure het afo abbräche. Es isch emol d Aastalt für Füsik, Chemii und Astronomii gsi, und bis 1928 isch au d Basler Stärnwarte din gsi, was mä en dr Kupple uf em Dach cha gsee. Es het e Hörsaal mit öbbe 500 Blätz, wo für populäri Vordrääg vorgsee isch, und mä chunnt dört iine über e Stääge an der Front vom Monumentalbau. Litratuur Othmar Birkner, Hanspeter Rebsamen: Basel, Bellinzona, Bern. (= Inventar der neueren Schweizer Architektur. Bd. 2). Orell Füssli, Zürich 1986, ISBN 3-280-01716-5, S. 132. Dorothee Huber: Architekturführer Basel. Die Baugeschichte der Stadt und ihrer Umgebung. Architekturmuseum, Basel 1993, S. 207. Dorothee Huber, Christian Simon, Willem B. Stern: Das Bernoullianum: Haus der Wissenschaften für Basel (= Neujahrsblatt der Gesellschaft für das Gute und Gemeinnützige. Jg. 190). Schwabe, Basel 2011, ISBN 978-3-7965-2784-5. Weblingg Institut für Geologie und Paläontologie der Universität Basel Institut für Umweltgeowissenschaften der Universität Basel Imaging and Media Lab der Universität Basel