Schloss Beringen

S Beringer Schloss stòt im Ortszèntrum vo Beringè im Schwyzer Kanton Schaffuusè. Wèg mengè Umbautè isch es Schloss hüt nümmi als Hèrrschaftssitz z erkennè. Gschichtè Um 1000 ummè hèn d Grõfè vo Tengè, annèdubaki Bsitzer vum Dorf Beringè, für irèn Vogt èn 25 Meter hochè Turm mit Wassergrabbè bauè lõ. Im Lauf vo dè Zyt isch dè Turm i dè Bsitz vo dè Vögt übbergangè, diè Edlè Hünè vo Beringè, un isch dènnè iri Stammburg worrè. Wòrschinlich hèn d Hünè vo Beringè iri Stammburg im Lauf vum 12. Johrhundert uffgää, well klar worrè isch, dass diè bolitischi Zuèkumpft dè Stadt Schaffuusè ghört. Sy sin Stadtbürger vo Schaffuusè worrè, hèn dè Obberschicht aaghört un meemòls dè Schultheiss gschtellt. D woolhabèndi Familliè isch 1413 mit Johann I. Hün von Beringen uusgschtorbè un sini beidè Döchter hèn i d Familliè Im Thurn iighǜrõtet. Anno 1394 hèt dè Peter Löw dè Turm an èn Buèr vomacht un s Schloss isch nǜmmi als Feudalsitz bruucht worrè. Öppè 1450 isch es nõch èm Brand zruggbaut un dè Palas neu baut worrè. Im Johr 1624 isch d Zehntèschüèr baut worrè, anno 1800 isch èn Gwölbechäller mit Sodbrunnè sowiè è Trottè baut worrè. Dè Komplèx isch im 20. Johrhundert fascht komplètt zämmèkait un abgrissè worrè, abber 1984 hèt diè brivati „Stiftung Schloss“ d Ligèschaft kauft. 1989 isch dört dinnè s Ortsmuseum uffgmacht worrè. Literadur Kurt Bänteli: Die Baugeschichte von Schloss Beringen, i dè: Schaffhauser Beiträge zur Geschichte, 65 (1988), S. 31–49. Karl Schib: Die Hünen von Beringen und ihre Stammburg, i dè: Schaffhauser Beiträge zur vaterländischen Geschichte, 17 (1940), S. 39–61. Weblinggs Websitè vum Ortsmuseum Burgèwält: Schloss Beringè Robert Pfaff: Beringen.. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz.