Pavillon Le Corbusier

Pavillon Le Corbusier, İsviçre'nin Zürih kentinde, Seefeld semtindeki Zürichhorn'da yer alan ve İsviçreli mimar Le Corbusier'nin çalışmalarına adanmış bir sanat müzesidir. 1960 yılında İsviçreli koleksiyoner ve sanat hamisi Heidi Weber, Le Corbusier tarafından tasarlanacak bir müze kurma fikrini ortaya atmış, bu doğrultuda inşa edilen yapının amacının, Le Corbusier'nin sanat eserlerinin yine mimarın kendi yarattığı ideal bir mimari ortamda sergilenmesi olduğunu belirtmişti. Müze başlangıçta Centre Le Corbusier ya da Heidi Weber Museum olarak isimlendirilmişti. Nisan 2014'te yapının ve müzenin Zürih kentine devredilmesinin ardından Mayıs 2016'da adı Pavillon Le Corbusier olarak değiştirildi. Konumu Yapı, Zürichsee gölünün kıyısında, Zürichhorn yakınında, Seefeld semtinde yer alır. Bellevueplatz–Sechseläutenplatz'dan yürüyerek yaklaşık 20 dakikada ulaşılabilir. Toplu taşımayla ise 11 ve 15 numaralı tramvaylar ile 33 numaralı otobüs kullanılarak Höschgasse ya da Fröhlichstrasse duraklarına, Bellevue'den kalkan 912 ve 916 numaralı otobüslerle Chinagarten durağına gidilebilir. Ayrıca Zürichsee-Schifffahrtsgesellschaft (ZSG) tarafından işletilen Limmat tekneleriyle Zürichhorn yönüne ulaşım mümkündür. Centre Le Corbusier binası Pavillon Le Corbusier, Le Corbusier'nin tasarladığı son yapıdır. Mimarın 1960'larda beton ve taş kullanımından çelik ve camla kurulan yeni bir mimari dile yönelişini temsil eder. Bu nedenle yapı, Le Corbusier'nin üretiminde radikal bir dönüşüm noktası olarak kabul edilir ve geleceğe dönük bir mimari işaret niteliği taşır. Le Corbusier, yapıda prefabrike çelik elemanları, merkezi çekirdeğe yerleştirilen çok renkli emaye panellerle birlikte yoğun biçimde kullanmıştır. Kompleksin üzerinde ise yapıyı yağmurdan ve güneşten koruyan "serbestçe yüzen" bir çatı tasarlamıştır.Yapının en belirgin mimari öğesi çatısıdır. Çatı, her biri 12 x 12 metre ölçülerinde iki kare parçadan oluşur. Toplam zemin yüzeyi 12 x 26,3 metredir. Kaynaklanmış metal levhalardan oluşan çatının ağırlığı yaklaşık 40 tondur. Çatı önceden üretilmiş, ardından mümkün olan en büyük parçalar halinde şantiyeye taşınmıştır. Burada zeminde monte edilen iki ana çatı parçası, son kaynak işlemlerinin ardından vinç yardımıyla 9 metre yüksekliğe kaldırılmış ve taşıyıcı kolonlarla sabitlenmiştir. Böylece taşıyıcı çerçeve tamamlanmış, inşaatın geri kalanı, daha baştan yerine yerleştirilmiş olan çatının sağladığı koruma altında sürdürülebilmiştir. Yapının modüler sistemi 2,26 x 2,26 metrelik küplerden oluşur. Bu modüller şantiyede bir araya getirilmiştir. Duvarlar, pencereler, tavanlar ve döşemeler çelik çerçeveye vidalanmıştır. Duvarlarda kullanılan emaye paneller 1,13 x 2,26 metre ölçülerindedir. Bu panellerin yerleştirilmesi, belirli bir ritmik düzene göre planlanmıştır. Son aşamada bütün yapı kompleksi beton bir zemin kat üzerine oturtulmuştur. Bina iki katlıdır; beş tek katlı oda ile bir çift kat yüksekliğinde mekandan oluşur. Yapının inşasında 20.000'den fazla cıvata kullanılmıştır. Müze Centre Le Corbusier, Le Corbusier'nin mimarlığını, heykellerini, resimlerini, mobilya tasarımlarını ve yazılarını uyumlu bir bütün içinde bir araya getirmesi bakımından bir Gesamtkunstwerk, yani "bütüncül sanat eseri" olarak değerlendirilebilir. 1968–1969 yıllarında Zürihli fotoğrafçı Jürg Gasser'in Çandigarh'a ilişkin kapsamlı fotoğraf araştırması burada sergilenmiştir. Gasser, Hindistan'ın Pencap eyaletinin yeni başkentini Heidi Weber'in desteğiyle ziyaret etmişti. Heidi Weber, Mayıs 2016 ortasında kişisel gerekçelerle Le Corbusier'ye ait heykelleri, tasarımları ve hatıra eşyalarını müzeden kaldırınca, yeni mülk sahibi olan Zürih Belediyesi bu eserlerin yerine başka kaynaklardan ve koleksiyonlardan temin edilen parçalar yerleştirdi.) Tarihi 1960 yılında Le Corbusier, Heidi Weber tarafından kamusal bir sergi yapısı tasarlamakla görevlendirildi. Bir yıl sonra betonla inşa edilmesi planlanan yapı için ilk çizimler hazırlandı. 1962’de ise tasarım anlayışı değiştirilerek yapı çelik bir bina olarak yeniden ele alındı. İnşaat iki yıl sonra başladı. Le Corbusier 1965 yılında hayatını kaybetti. Centre Le Corbusier, 15 Temmuz 1967’de resmen açıldı. 13 Mayıs 1964’te Zürih şehir yönetimi, yapının 50 yıl sonra belediye mülkiyetine geçmesi şartıyla inşaat iznini ücretsiz olarak verdi. Bu nedenle 13 Mayıs 2014’te bina, yeni kurulan kamusal Heidi Weber Vakfı – Centre Le Corbusier aracılığıyla Zürih Belediyesi’nin mülkiyetine geçti. Vakfın yönetim kurulunda hem belediye hem de Heidi Weber temsil ediliyordu. Weber bu çözümü memnuniyetle karşıladığını ve yapının yeni ellere devredilmesini mümkün kıldığını ifade etti. Nisan 2016’ya kadar Heidi Weber Vakfı – Centre Le Corbusier, Le Corbusier’nin tasarladığı bu son yapıyı korumak, sergiler düzenlemek ve mimarın çalışmalarına ilişkin belge ve malzemeleri toplamakla görevliydi. Ancak Mayıs 2016 sonunda yapılan bir söyleşide Heidi Weber, Zürih Belediyesi’nin müze ve yapı adını "Pavillon Le Corbusier" olarak değiştirmesinden dolayı hayal kırıklığı yaşadığını belirtti. Weber’e göre bu karar, uzun süredir kullanılan "Heidi Weber Müzesi" adını göz ardı ediyordu. Belediye yetkilileri ise müzenin önceki adı olan Centre Le Corbusier – Heidi Weber Müzesi konusunda Weber ile anlaşmazlık yaşandığını ifade etti. Mayıs 2016 ortasında Heidi Weber, belediye ile yürütülen görüşmelerin sonuçsuz kalmasının ardından müzeyi boşalttı. Müzedeki resimleri, eskizleri, heykelleri, duvar halılarını, mobilyaları, yapının özgün maketlerini ve Le Corbusier’ye ait mektup ve notlardan oluşan arşivi kaldırdı. Weber, müzeye kendi adının yeniden verilmesi için hukuki girişimlerde bulundu. 2016 ortalarından itibaren müze, Zürih Belediyesi’nin kültür birimi tarafından yönetilmeye başlandı. Belediye yetkililerine göre, yasal değişiklikler nedeniyle bir vakıf kurulması artık mümkün değildi. Müzenin girişindeki bir plaket, Heidi Weber’in katkılarını takdir etmekte ve Zürih Belediyesi’nin ona duyduğu minnettarlığı kayda geçirmektedir. Mayıs 2016 sonunda yapılan bir söyleşide Weber’in, Şanghay ve Santiago kentlerinde birer Corbusier evi açılması konusunda görüşmeler yürüttüğü; bu bilgiyi oğlunun da doğruladığı belirtildi. Müze 2014-2017 yılları arasında Eva Wagner tarafından yönetildi. Bu dönemde Le Corbusier’nin çalışmaları ve kişiliği ile İsviçreli mimarın üretimi üzerine dört geçici sergi düzenlendi. Bu süre boyunca pavyon, yaz aylarında toplam yaklaşık 35.000 ziyaretçi ağırladı. 1 Ekim 2017’de müze kapandı ve geçici işletme dönemi sona erdi. Yeniden yapılanma ve renovasyon Tescilli yapı, 2019 ilkbaharına kadar yenilenmesi için restorasyona alındı. Bu tarihten itibaren pavyonun işletmesini Museum für Gestaltung üstlendi. Uzmanlardan oluşan jüri, Eylül 2017’de müzenin önerdiği konsepti oybirliğiyle seçti; kararın gerekçesi olarak sergiler ve eşlik eden etkinlikler için "çekici ve yapıya özel olarak hazırlanmış" bir program sunulması gösterildi. Aralık 2016’da şehir parlamentosu, 2019–2022 yılları arasında yeni işletmeciye yıllık 500.000 İsviçre frangı işletme desteği verilmesini onayladı. Ayrıca belediyenin yıllık 220.000 İsviçre frangı tutarındaki kira ödemesinden muaf tutulmasına karar verildi. Ulusal öneme sahip kültürel miras Pavillon Le Corbusier, İsviçre Ulusal ve Bölgesel Öneme Sahip Kültür Varlıkları Envanteri’nde ulusal öneme sahip A sınıfı bir kültür varlığı olarak listelenmiştir. Mirası Zürih’te 1967 yılında inşa edilen Pavillon Le Corbusier’nin bir benzeri, aynı yıl Hindistan’ın Çandigarh kentinde farklı malzemelerle uygulanmıştır. Çandigarh’daki yapıda çelik ve cam yerine beton kullanılmıştır. Bu yapı Government Museum and Art Gallery adını taşımaktadır. Tasarımı Le Corbusier ve Pierre Jeanneret’ye, yerel ortak mimarlar olarak ise Manmohan Nath Sharma ve Shi Dutt Sharma’ya ait olan proje 1960–1962 yılları arasında geliştirilmiştir. Edebiyat Heidi Weber – 50 Years Ambassador for Le Corbusier 1958–2008 . Birckhäuser Publisher, 2009. 978-3-7643-8963-5 Ayrıca bakınız Sanat müzeleri listesi İsviçre'deki müzeler listesi Kaynakça Dış bağlantılar Zürich kenti internet sitesinde Pavillon Le Corbusier (Almanca) The Heidi Weber House of Le Corbusier