ভাছাব্ৰন

ভাছাব্ৰন (ইংৰাজী: Vasabron, ছুইডিছ: "ভাছা দলং") হৈছে ছুইডেনৰ মধ্য ষ্টকহোমৰ নৰ্ষ্ট্ৰমৰ ওপৰত থকা এখন দলং। ই নৰ্মালমক পুৰণি চহৰ গামলা ষ্টেনৰ সৈতে সংযোগ কৰে। ৰজা গুস্তাভ ভাছা (১৪৯৬–১৫৬০)ৰ নামেৰে এই দলংখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছে, হয়তো হাউচ অৱ নাইটছৰ সন্মুখত ৰজাৰ মূৰ্তিটোৰ ওচৰত থকাৰ বাবে। ভাছাব্ৰনৰপৰা বহুত সৰু দলং, ষ্ট্ৰমছবৰ্গছব্ৰন, ষ্ট্ৰমছবৰ্গ দ্বীপপুঞ্জৰ সৈতে সংযোগ কৰে। ওচৰৰ দলংসমূহৰ ভিতৰত আছে ৰিক্সব্ৰন, ষ্টেলব্ৰন, নৰ্ব্ৰ', চেণ্ট্ৰেলব্ৰন আৰু ষ্ট্ৰমব্ৰন। ইতিহাস ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে ষ্টকহ’মৰ দ্ৰুত সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছিল আৰু সেই সময়ৰ একক স্থায়ী উত্তৰ সংযোগ নৰ্ব্ৰ’ দলং অপৰ্যাপ্ত হৈ পৰিছিল, যাৰ বাবে ইয়াৰ পশ্চিম দিশত নতুন দলং নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল। এই দলং নিৰ্মাণৰ প্ৰথম প্ৰচেষ্টা ব্ৰিটিছ-ছুইডেনৰ অভিযন্তা তথা উদ্যোগপতি চেমুৱেল ওৱেনে (১৭৭৪–১৮৫৪) কৰিছিল। চহৰখনৰ সৈতে হোৱা চুক্তি নিষ্পত্তি হোৱাৰ পিছতেই তেওঁ এখন ওলমি থকা ফুটব্ৰিজৰ কাম আৰম্ভ কৰে যদিও ১৮৪৩ চনত ওৱেনক দেউলীয়া ঘোষণা কৰাৰ লগে লগে কামটো বাতিল কৰিবলগীয়া হয়। ১৮৬৮ চনত ৰিডাৰহাছগ্ৰেণ্ডক টেগেলবেকেনৰ সৈতে সংযোগ কৰা ১৮ মিটাৰ বহল ঢালাই লোহাৰ দলঙৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভ হয়, য'ত সকলো প্ৰস্তাৱ "পৰিপাটি আৰু স্থায়ী" হ'ব লাগিব। ইয়াৰে দুটা প্ৰস্তাৱত অনুমোদন জনোৱা হয় আৰু ১৮৭২ চনত নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয়। ছয় বছৰৰ পাছত সম্পূৰ্ণ হোৱা দলংখন ২০৮ মিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ, সৰ্বোচ্চ ৩২ মিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ সাতটা তোৰণেৰে কঢ়িয়াই নিয়া। কংক্ৰিটৰ ভেটিত থকা শেষ শস্যৰ কাঠৰ ব্লকবোৰে পথটো গঠন কৰিছিল আৰু ফুটপাথবোৰ দালিৰে নিৰ্মিত আছিল। নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঢালাই ষ্টীল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু পানীৰ তলত ঢালাই কংক্ৰিটৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে দলংখনো নিজৰ সময়ৰ বাবে উদ্ভাৱনীমূলক আছিল। দলংখন ১৮ মিটাৰ বহল হ’ব লাগিছিল যদিও ৰিদ্দাৰহুছগ্ৰেণ্ডৰ গামলা ষ্টেনত ইয়াৰ ধাৰাবাহিকতা ৭ মিটাৰতকৈও কম বহল আছিল। উদ্দেশ্য আছিল আলিবাটটো বহল কৰি এই সমস্যা সমাধান কৰা, কিন্তু এই কাম কেতিয়াও কৰা নহ’ল। এইদৰে, আজি ৰাস্তাটোৱে হাউচ অৱ নাইটছ আৰু বণ্ডে পেলেচৰ মাজৰপৰা পাৰ হ'ব নোৱাৰে, আৰু, ফলস্বৰূপে, এটা পথে ৰাজপ্ৰাসাদৰ চাৰিওফালে বাটভ্ৰমণ কৰে। শতিকাৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে যেতিয়া লঘু, ঘোঁৰাচালিত ট্ৰামৰ ঠাইত আধুনিক, বৈদ্যুতিক গাড়ী আহিল, তেতিয়া দলংখনৰ শেষৰ স্পেনবোৰ শক্তিশালী কৰিবলগীয়া হৈছিল, যিটো ১৯০৬ চনত কৰা হৈছিল। ১৯২১-১৯২৩ চনত অধিক বিশ্লেষণ আৰু শক্তিশালীকৰণ কৰা হৈছিল। ১৯৭০ চনৰ মাজভাগত মৰিছা আৰু ফাট আৱিষ্কাৰ হয়, যাৰ ফলত ১৯৭৭ চনৰপৰা ১৯৭৯ চনৰ ভিতৰত দলংখন বন্ধ হৈ পৰে। তথ্য উৎস Dufwa, Arne (1985). "Broar och viadukter: Vasabron". Stockholms tekniska historia: Trafik, broar, tunnelbanor, gator. প্ৰকাশক Uppsala: Stockholms gatukontor and Kommittén för Stockholmsforskning. পৃষ্ঠা. 186. ISBN 91-38-08725-1. "Innerstaden". Stockholms gatunamn (2nd সম্পাদনা). প্ৰকাশক Stockholm: Kommittén för Stockholmsforskning. 1992. পৃষ্ঠা. 184. ISBN 91-7031-042-4. বাহ্যিক সংযোগ Stockholmskällan - historical images of Vasabron.