Каралінскі інстытут

Каралінскі інстытут (па-швэдзку: Karolinska Institutet, па-ангельску: Karolinska Institute, Каралеўскі Каралінскі інстытут, Швэцыя) — адзін з найбуйнейшых у Эўропе мэдыцынскіх унівэрсытэтаў. Заснаваны ў 1810 годзе, яго галоўны кампус разьмешчаны ў муніцыпалітэце Сольна, побач са Стакгольмам, а другі кампус — у Флемінгсбэрґу (муніцыпалітэт Худынгэ) на поўдзень ад Стакгольма. Гісторыя Каралінскі інстытут быў заснаваны паміж 1810 і 1811 гадамі, пасьля фінскай вайны, як цэнтар падрыхтоўкі армейскіх хірургаў. Першапачатковая назва была «Мэдыка-хірургічны інстытут». У 1817 годзе прыстаўка «Каралінская» была дададзена ў якасьці спасылкі на швэдзкага караля Карла XIII (Карл, па-швэдзку), стаўшы «Kongliga Carolinska Medico Chirurgiska Institutet». У 1968 годзе ён быў перайменаваны ў «Каралінскі інстытут». Сярод яго заснавальнікаў вылучаецца Ёнс Якаб Бэрцэліюс, прафэсар хіміі і фармацыі, адзін з заснавальнікаў сучаснай хіміі. У 1861 годзе, дзякуючы прызнаньню, гэты інстытут атрымаў статус унівэрсытэту. У цяперашні час гэта адзіны ў Швэцыі ўнівэрсытэт мэдыцыны і іншых сумежных навук, такіх як стаматалёгія, таксікалёгія і фізыятэрапія. Нобэлеўская асамблея Каралінскага інстытуту штогод вызначае ляўрэата Нобэлеўскай прэміі па фізыялёгіі і мэдыцыне. Агульныя зьвесткі Камітэт інстытуту прызначае ляўрэатаў Нобэлеўскай прэміі ў галіне фізыялёгіі і мэдыцыны. Бальніцы Каралінскага ўнівэрсытэту, разьмешчаныя ў Сольна і Худынгэ, зьвязаныя з унівэрсытэтам як дасьледчая і адукацыйная ўстанова. Разам яны ўтвараюць акадэмічны навуковы цэнтар здароўя. Гэта адзін з найбуйнейшых цэнтраў у Швэцыі для падрыхтоўкі кадраў і правядзеньня дасьледаваньняў, на якія прыходзіцца 30 працэнтаў ад кошту мэдыцынскай падрыхтоўкі і 40 працэнтаў мэдыцынскіх акадэмічных дасьледаваньняў, праведзеных па ўсёй краіне. Хоць большасьць з мэдыцынскіх праґрам выкладаюцца на швэдзкай мове, частка праектаў для дактароў філязофіі праводзяцца на анґельскай мове. Інстытут зьяўляецца сябрам Лігі эўрапейскіх навуковых унівэрсытэтаў. Па зьвестак Акадэмічнага рэйтынгу ўнівэрсытэтаў сьвету за 2008 год, інстытут займае 51 месца сярод лепшых навукова-дасьледчых унівэрсытэтаў у сьвеце, 11 — у Эўропе, і 1 месца — у Швэцыі. Ён займае 18-е месца ў сьвеце ў галіне біялагічных і сельскагаспадарчых навук і 9 — у галіне клінічнай мэдыцыны й фармацыі. Крыніцы