Katedralo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Paramaribo)

Katedralo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (nederlande: Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal) estas romkatolika kirko en Paramaribo (Surinamo). Ĉi novromanika ejo estas malgranda baziliko kaj kutima por la episkopo de la Episkopujo Paramaribo. Estante ligna kaj troviĝante en la historio urbocentro ĝi de 2002 estas monda heredaĵo de Unesko. Historio La kirko estis starigita inter 1883 kaj 1887, laŭ planoj de la redemptoristo Frans Harmes. La eksteron de ĉi trinava bazilikon kun transepto influis la ne nur la Kirko de la Redemptoristoj je Roosendaal sed ankaŭ la baziliko Nia kara Sinjorino de la ĉiama helpo je Bostono. La fasado estas flava kaj griza; la interno estas el nelakita cedroligno kun ornamaj tipe surinamaj. Kiel la Georga Katedralo je Georgetown ĝi estas unu el la plej grandaj lignaj kirkoj de Suda Ameriko. Nekutime estas ke la katedralo estis konstruita sur ja jam ekzistanta muraro. Iam ankoraŭ pli frue temis pri teatrejo nomita Verreezene Phoenix, ŝanĝite en 1826 al preĝejo. Dum la novkonstruo necesis fermi la unuan kirkan ejon (en 1882). Meto de la fundamenta ŝtono por la novo estis en januaro 1883: la kirko I utiliĝis kvazaŭ kiel apogilaro kaj nur ĵus antaŭ estiĝo de kirko II forpreniĝis. Solena konsekro estis en la 10.7.1885, dume la finkonstruoj ankoraŭ daŭris ĝis 1887. La novromanikaj, ĉ. 44 metrojn altaj kirkturoj kun kvar borderantaj flankaj turoj, fortipresas kiel duopo turfasada. Ilia finkonstruiĝo estis ĉ. la 1901-a jaro. Farbado estis ne antaŭ 1926, do kvar dekoj da jaroj malantaŭ la inaŭguro. Kun longeco de 59,1 metroj, alteco de 14,6 metroj kaj larĝeco de 16,5 metroj ĝi disponas pri ne tute mil fideluloj. En majo 1958 ĝi fariĝis katedralo paralele a la kreo de la Paramariba Episkopujo (antaŭe: Apostola vikariejo de Nederlanda Gujano). Restaŭrado Malgraŭ restaŭrado inter 1977 kaj 1979 komenciĝis kaduko kaj danĝera statika kliniĝo de la komplekso. Pro tio necesis fermiĝo en la jaro 1989-a. Vatikanurbo pretis meze de la 1990-aj jaroj finance helpi; intertempe ankaŭ termitoj ekdamaĝis la tuton kaj tiel en 2002 ekis ampleksa restaŭrado. La fondaĵo Hilfe Peerke Donders ade helpis kiel ankaŭ la EEF (Eŭropa Evoluigfonduso): nur tio ebligis de 2007 novan elanon en la restaŭrado. En novembro 2010 finfine okazis la solena konsekro fare de lia episkopa moŝto Wilhelmus de Bekker. Papo Francisko deklaris ĝin malgranda baziliko kaj nuncio Nicolas Girasoli ĉeestis la solenan konsekron en la 6.4.2014 Sonoriloj kaj orgeno En aŭgusto 1884 estis muntitaj en la uesta turo tri sonoriloj Alphonsus, Rosa kaj Johannes, mulditaj fare de Koninklijke Klokkengieterij Petit & Fritsen en in Aarle-Rixtel. La plej granda Johannes pezas 827 kilogramojn. Konstruis la orgenon inter 1889 kaj 1890 Michaël Maarschalkerweerd. Tiam ĝi havis 1550 fajfojn. En 2015 ĝia restaŭrado ankoraŭ ne estis finita. Eksteraj ligiloj "130 jaar Kathedrale Basiliek St.Petrus & Paulus" - ĉe: bisdomparamaribo.org Notoj