Εθνικό Μουσείο του Κολόμπο

Το Εθνικό Μουσείο του Κολόμπο, επίσης γνωστό ως Εθνικό Μουσείο της Σρι Λάνκα, αποτελεί ένα εκ των δύο κύριων μουσείων του Κολόμπο. Αποτελεί το μεγαλύτερο μουσείο της χώρας, ενώ υπεύθυνο για την διαχείρισή του είναι το τμήμα του εθνικού μουσείο της κεντρικής κυβερνήσεως. Φιλοξενεί συλλογές μεγάλης σημασίας, όπως παραδοσιακές ενδυμασίες και ιστορικά κειμήλια, μεταξύ άλλων ο θρόνος και το στέμμα των βασιλέων της Κάντι, καθώς και αριθμός άλλων ευρημάτων σχετιζόμενων με την ιστορία της Σρι Λάνκα. Ίδρυση Εγκαινιασμένο την 1 Ιανουαρίου 1877, το μουσείο δημιουργήθηκε από τον Σερ Ουίλιαμ Χένρι Γκρέγκορι, Βρετανό κυβερνήτη της Κεϋλάνης, κατόπιν σχετικών παραινέσεων, μεταξύ άλλων, της Βασιλικής Ασιατικής Εταιρείας της Σρι Λάνκα. Ο αρχιτέκτονας του τμήματος δημοσίων έργων, Τζέιμς Γκ. Σμίθερ (1833-1910), προχώρησε στη σχεδίαση ενός κτιρίου ιταλικής αρχιτεκτονικής. Η κατασκευή του, την οποία επέβλεπε ο Αράσι Μαρικάρ Ουάπτσι Μαρικάρ, ολοκληρώθηκε το 1876, ενώ τα εγκαίνια του μουσείου πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του αμέσως επόμενου έτους. Σύγχρονες επεκτάσεις Το μουσείο έλαβε τον τίτλο του ως εθνικό μουσείο υπό την διεύθυνση του Π.Ε.Π. Ντερανιγιαγκάλα. Συνολικά, εννέα παραρτήματα του μουσείου είναι ανοιχτά στο κοινό, μεταξύ των οποίων στην Τζάφνα, στην Κάντι και τη Ρατναπούρα. Παράλληλα, μία βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε την 1 Ιανουαρίου 1877, η οποία και αποτελεί τον πυρήνα της εθνικής βιβλιοθήκης της χώρας. Το 1982, η Δρ. Τέλμα Γκουναουαρντένα κατέστη η πρώτη γυναίκα διευθύντρια του μουσείου, αξίωμα το οποίο διατήρησε από το 1982 έως το 1994. Συλλογές Το μουσείο περιλαμβάνει σριλανκέζικα έργα τέχνης, μεταξύ των οποίων μία συλλογή προσωπείων δαιμόνων, καθώς και πίνακες ζωγραφικής και αντικείμενα χρονολογούμενα από την αποικιακή περίοδο, μεταξύ άλλων όπλα. Επίσης, το μουσείο διαθέτει αντίγραφο του Αγάλματος της Τάρα, έργο το οποίο αγοράστηκε από τον κυβερνήτη, ενώ, στη συνέχεια, παραχωρήθηκε στο Βρετανικό Μουσείο το 1830. Ένα χμερ άγαλμα του Λοκεσβάρα, χρονολογούμενο από τον 12ο ή 13ο αιώνα και το οποίο ανακαλύφθηκε από τον Βίκτορ Γκολούμπεφ στην Ντόντρα, το 1920, αποτελεί μαρτυρία των από παλαιόθεν σχέσεων μεταξύ της Σρι Λάνκα και της Καμπότζης. Τα κειμήλια του στέμματος και του θρόνου του ύστατου βασιλέα (Σρι Βικράμα Ρατζασίνα) του Κάντι, τα οποία επιστράφηκαν στη Σρι Λάνκα από την Βρετανική Κυβέρνηση, αποτελούν, επίσης, τμήμα της συλλογής του μουσείου. Οι αίθουσες του ισογείου είναι κατηγοριοποιημένες ανά ιστορική περίοδο, ενώ οι αίθουσες των υπόλοιπων ορόφων είναι κατηγοριοποιημένες ανά θεματολογία. Βιβλιοθήκη Δημιουργηθείσα το 1877, μέσω της συγχωνεύσεως μεταξύ της Oriental Government Library και των βιβλίων του σριλανκέζικου κλάδου της Royal Asiatic Society, η βιβλιοθήκη του μουσείου υιοθέτησε μία υπηρεσία νόμιμης καταθέσεως, υποχρεωτικού χαρακτήρα, το 1885. Από το 1974, είναι υπεύθυνη για την παραγωγή βιβλιογραφίας σε εθνικό επίπεδο. Φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, περισσότερα από 5.000 χειρόγραφα σε φύλλα φοίνικα, σιναλεζικής, βιρμανικής ή καμποτζιανής γραφής, τα οποία κατεγράφησαν το 1936. Φωτοθήκη Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Εθνικό Μουσείο του Κολόμπο στο Wikimedia Commons