Հարավային Կորեայի բանկ

Կորեայի բանկ (հանգըլ: 한국은행 ) Հարավային Կորեայի կենտրոնական բանկն և հարավկորեական վոնի թողարկողը։ Հիմնադրվել է 1950 թվականի հունիսի 12-ին Սեուլում։ Բանկի հիմնական նպատակը գների կայունությունն է։ Դրա համար բանկը նպատակադրում է գնաճը։ 2016-18 թվականների համար սպառողական գների ինֆլյացիայի նպատակը 2.0% է։ Պատմություն 1950–1970 թվականներ Կորեայի բանկը հիմնադրվել է 1950 թվականի հունիսի 12-ին՝ Կորեայի բանկի մասին օրենքի հիման վրա, որը ընդունվել է 1950 թվականի մայիսի 5-ին։ Այն ստանձնել է միաժամանակ լուծարված Ճոսոնի բանկի ակտիվներն ու գործունեությունը։ Այն ստանձնել է լայն շրջանակի գործառույթներ՝ կապված դրամավարկային և ֆինանսական քաղաքականության, բանկային վերահսկողության և արտարժույթի քաղաքականության հետ։ Կորեական պատերազմը սկսվել է բանկի ստեղծումից ընդամենը տասներեք օր անց, ինչը ստիպել է գլխավոր գրասենյակը տեղափոխվել Դեջոն, Դեգու և Բուսան։ Բանկը տեղափոխվել է Սեուլ Ինչոնի գործողություններից հետո։ Բանկի արծաթե և ոսկու ձուլակտորներով լի 89 արկղերը զինվորականները տեղափոխվել են Ցզինհեի ռազմածովային կայան, ապա տրամադրվել են Նյու Յորքի Դաշնային պահուստային բանկին՝ 1955 թվականին Հարավային Կորեայի Արժույթի միջազգային հիմնադրամին և Վերակառուցման և զարգացման միջազգային բանկին անդամակցության ծախսերը հոգալու համար։ Կորեայի բանկի առաջին թղթադրամները շրջանառության մեջ են դրվել 1950 թվականի հունիսից հետո՝ Չոսենի բանկի հին թղթադրամների հետ միասին, որոնք շուկա են ողողվել Հյուսիսային Կորեայի ուժերի կողմից։ Պատերազմի ընթացքում իրացվելիության ճգնաժամը կանխելու համար բանկը սահմանել է շաբաթական 10,000 և տնային տնտեսությունների համար ամսական 30,000 ₩ դուրսբերումների սահմանափակում։ Այն նաև փորձել է պայքարել գնաճի դեմ 1951 թվականի հունվարին ընդունված վարկերի առավելագույն առաստաղի համակարգով, որը սահմանել է ընդհանուր վարկերի աճի եռամսյակային սահմանափակումներ և պահանջել է նախնական հաստատում 50 միլիոն վոնը գերազանցող հատուկ կամ ընդհանուր նշանակության վարկերի համար։ Բանկը 1952 թվականից սկսած մարել է ՄԱԿ-ի Կորեայի վերակառուցման գործակալության և տնտեսական համագործակցության վարչության կողմից տրամադրված 470 միլիոն դոլարի օգնությունը։ Կորեական պատերազմից հետո գնաճը մնացել է բարձր՝ 1954-ից 1956 թվականներին Սեուլում մեծածախ գների տարեկան 48 տոկոս աճով։ Կորեայի զարգացման բանկը (ԿԶԲ) ստեղծվել է 1954 թվականի ապրիլի 1-ին՝ երկիրը վերակառուցելու համար՝ ստանձնելով ճապոնական դարաշրջանի Չոսեն արդյունաբերական բանկի նախկին գործունեությունը, սակայն բախվել է Կորեայի բանկի դիմադրությանը, որը այն համարել է ֆինանսների նախարարի վերահսկողության ներքո կենտրոնացման սպառնալիք։ Կորեայի Բանկը ապահովագրել և կլանել է հինգ միլիարդ հվան արդյունաբերական վերականգնման պարտատոմսեր՝ ԿԺԴՀ-ն ֆինանսավորելու համար։ Շարունակելով գնաճը զսպելու իր ջանքերը՝ Կորեայի բանկը սահմանեց վարկային սահմանաչափեր, վարկերի առաջնահերթության համակարգ և վարկերի նախնական հաստատման կարգ։ Լայնորեն կիրառվել են տոկոսադրույքի քաղաքականություն և 15-ից 30 տոկոս պահուստային պահանջներ։ 1954 թվականի հունվարին բանկը պահուստային պահանջը իջեցրել է մինչև 15 տոկոս՝ միջոցներն ավելի հասանելի դարձնելու համար, բայց հետո այն կրկին բարձրացրել է մինչև 25 տոկոս։ Կորեա-ԱՄՆ համատեղ տնտեսական կոմիտեն 1957 թվականին մշակել է հարկաբյուջետային և դրամավարկային կայունացման ծրագիրը։ Այն սահմանափակել է պաշտպանության ծախսերը և վարկերը, իսկ 1958 թվականին սահմանել է կրթության հարկեր։ Հարավային Կորեան բրնձի առատ բերք է ունեցել, իսկ հացահատիկի գները նվազել են ԱՄՆ-ից ներմուծվող գյուղատնտեսական արտադրանքի ավելցուկի պատճառով։ 1950 թվականին ստեղծված «Ընդհանուր բանկային գործունեության մասին» օրենքը ուժի մեջ մտավ միայն 1950-ականների վերջին։ Այն կենտրոնացել է բանկային ոլորտի մասնավորեցման և տարածաշրջանային բանկերի, ինչպիսիք են «Սեուլ Բանկը» կամ «Հունգոպ Բանկը», ստեղծման վրա և խրախուսեց բանկերին փակել վնաս կրող մասնաճյուղերը։ Երբ Դեմոկրատական կուսակցությունը իշխանության է եկել 1960 թվականին՝ ապրիլի 19-ի հեղափոխությունից հետո, նրանք շարունակել են հարկաբյուջետային խնայողությունների քաղաքականությունը և ի վերջո ունեցել են զգալի ֆինանսական ավելցուկներ։ Արտոնյալ ֆինանսավորման համակարգը վերացվել է, և բանկը վերացրել է իր վերահաշվարկի սահմանաչափը, չնայած եռամսյակային վարկային սահանաչափերը վերականգնվել են։ Նոր կառավարությունը կենտրոնացրել է արտարժույթի փոխարժեքները և 1960 թվականի հունվարից փետրվար ամիսներին հվանի փոխարժեքը դոլարի նկատմամբ կտրուկ արժեզրկվեց՝ 500-600 հվանից մինչև 1300։ Քաղաքացիները պարտավոր են եղել վաճառել իրենց արտարժույթը Կորեայի բանկի միջոցով։ Մեկ տարվա տնտեսական լճացումից հետո մայիսի 16-ի հեղաշրջումը հանգեցրել է զանգվածային բանկային փախուստների։ Կառավարությունը 1961 թվականին երեք անգամ վերանայել է բյուջեն՝ հետևելով ընդլայնողական մոտեցման։ Փողի պահանջարկը նվազել է երրորդ եռամսյակում, և արդյունքում առևտրային բանկերն ունեցել են մեծ պահուստներ։ Նոյեմբերի 1-ին կառավարությունը ավելացրել է դրամավարկային կայունացման պարտատոմսեր՝ առանց ռիսկի կշռված ակտիվների և վարկային սահմանաչափերի պահպանման սահմանափակումների։ Բանկը մշակել է առաջին հնգամյա տնտեսական զարգացման ծրագիրը 1961 թվականին։ Կառավարությունը դրամավարկային քաղաքականության նկատմամբ շատ ավելի գործնական մոտեցում ցուցաբերեց՝ Կորեայի բանկի դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեին զրկելով իր նախկին լիազորություններից շատերից։ Կառավարությունը վերահսկողություն է ստանձնել առևտրային բանկերի նկատմամբ։ Միևնույն ժամանակ, Կորեայի ֆոնդային բորսան դարձել է բաժնետիրական ընկերություն և ականատես է եղել զգալի սպեկուլյացիաների, որոնք լուծվեցին, երբ բանկը ֆինանսավորել է 38 միլիարդ հվան՝ մատակարարման գործարքը ֆինանսավորելու համար։ 1962 թվականին հվանը փոխարինվել է վոնով՝ իր արժեքի մեկ տասներորդով։ Մինչև 1963 թվականը վատ բերքը, ԱՄՆ օգնության նվազումը և ներմուծման համար անհրաժեշտ արտարժույթի պահուստների սպառումը կտրուկ արժեզրկել են վոնը։ Մտահոգված լինելով վճարային հաշվեկշռի և ներմուծման բարձր տեմպի համար՝ կառավարությունը 1965 թվականին ներդրել է լողացող փոխարժեք, որը արժեզրկել է վոնը՝ ավելացնելով արտահանումը 37 տոկոսով, միաժամանակ նվազեցնելով ներմուծումը։ Տոկոսադրույքները ռացիոնալացվեցին և 20 տոկոսից բարձրացան մինչև 36.5 տոկոս։ 1966 թվականին բանկը վերացրել է վարկային սահմանաչափերը, բայց բարձրացրել է պահուստային պահանջները։ 1967 թվականը նշանավորվել է տարածաշրջանային մասնավոր բանկերի, ինչպիսիք են Բուսան բանկը և Դեգու բանկը, վերականգնումով։ 1969 թվականի նոյեմբերին կառավարությունը փորձել է «սառեցնել» տարեկան ավելի քան 10 տոկոս աճող, բայց բարձրացող գներ և ընթացիկ հաշվի դեֆիցիտ ունեցող տնտեսությունը՝ սահմանելով վարկավորման և վերաֆինանսավորման սահմանաչափեր: 1970-ականներ Տնտեսությունը բախվել է դանդաղման՝ գնաճի և ընթացիկ հաշվի դեֆիցիտի պատճառով, որը կապված է եղել 1973 թվականի վառելիքային ճգնաժամի հետ։ 1974-1976 թվականներին այն ստեղծել է Ազգային ներդրումային հիմնադրամը և Կորեայի արտահանման-ներմուծման բանկը՝ քիմիական և ծանր արդյունաբերությունը ֆինանսավորելու համար։ Չնայած երկիրը օգուտ է քաղել Մերձավոր Արևելքում 1970-ականների վերջերին շինարարական բումից, գնաճը մնացել է բարձր։ 1972 թվականի օգոստոսի 3-ի արտակարգ տնտեսական միջոցառումները նվազեցրին բանկերի վարկային տոկոսադրույքները։ «Ազգային ներդրումային հիմնադրամի մասին» օրենքը ծառայել է դրա աճող արդյունաբերական բազայի ֆինանսավորմանը։ 1980-ականներ Տարեկան աճի տեմպը 9 տոկոսից նվազել է մինչև 7.1 տոկոս՝ 1979 թվականի էներգետիկ ճգնաժամի պատճառով ամբողջ աշխարհում հումքի գների աճի պատճառով։ 1980 թվականին վոնը արժեզրկվել է, ապա թողնվել է լողացող փոխարժեքի։ Հունիսից մինչև դեկտեմբեր ամիսներին ստեղծվել են երեք խթանման փաթեթներ՝ սահմանելով փողի զանգվածի աճի նպատակային ցուցանիշի 25 տոկոս աճ, սակայն տնտեսությունը գրանցել է բացասական աճ և 30 տոկոս գնաճ։ Կառավարությունը 1983 թվականին ներդրել է զրոյական բյուջետավորում, իսկ բանկը խստացրել է դրամական զանգվածը 1980-ականների կեսերին։ Հարկաբյուջետային խստացումը հանգեցրել է կայուն աճի և զսպել է հումքի գները։ 1981 թվականին կապիտալի շուկայի միջազգայնացման երկարաժամկետ ծրագիրը օտարերկրացիներին հնարավորություն է տվել ուղղակի ներդրումներ կատարել ներքին արժեթղթերի շուկայում։ 1982-1983 թվականների միջև թույլատրվեց բացվել ոչ բանկային ֆինանսական հաստատություններ, ինչպիսիք են փոխադարձ խնայողությունները, ներդրումային տրաստային ընկերությունները և կարճաժամկետ ֆինանսավորման խմբերը։ 1989 թվականի օգոստոսից հետո օտարերկրացիներին թույլատրվել է մասնակի բաժնեմասեր ունենալ տեղական ընկերություններում, իսկ մեկ ամիս անց բանկերի փոխարժեքները ազատականացվեցին ԱՄՆ-ի ճնշման ներքո, որպեսզի վոնը արժևորվի։ 1980-ականները նաև տեխնոլոգիաների հովանավորության կարևորագույն ժամանակաշրջան էին, որտեղ տեխնոլոգիական հետազոտությունների և զարգացման ծախսերի համար տրամադրվեց 10% հարկային զեղչ, ինչպես նաև ստեղծվեց Կորեայի տեխնոլոգիական զարգացման կորպորացիան՝ ռիսկային կապիտալ առաջարկելու համար։ 1990-ականներ 1990-ականների սկզբին գները աճեցին, իսկ ընթացիկ հաշիվը դարձավ դեֆիցիտային՝ գլոբալ մակարդակով նավթի բարձր գների հետևանքով։ Կառավարությունը ստեղծել է Նոր տնտեսության հնգամյա ծրագիրը, սահմանել է տրանսպորտային հարկ և գյուղական զարգացման հարկ, ինչպես նաև ազատականացրել է տոկոսադրույքները։ Ֆինանսական գործարքները պետք է կատարվեին իրական անուններով։ Արտասահմանյան ներդրողներին թույլատրվել է ուղղակիորեն ներդրումներ կատարել Կորեայի ֆոնդային բորսայում, բարձրացվել է արտասահմանյան պորտֆելային ներդրումների սահմանաչափը և ազատականացվել է արտասահմանյան ուղղակի ներդրումների կարգավորումը։ 1997 թվականի Արևելյան Ասիայի ֆինանսական ճգնաժամը սրվել է Kia Motors-ի անվճարունակության խնդիրներով։ Շուկայի իրացվելիությունը նվազել է, քանի որ բանկերը հրաժարվել են վարկեր տրամադրել, իսկ խոշոր կորեական ընկերությունները, ինչպիսին է Hanbo Group-ը, հայտարարել են սնանկության մասին։ Պարտատոմսերի շուկան բացվել է օտարերկրյա ներդրողների համար 1998 թվականին, և վարկային քարտերը ազատականացվեցին։ Արժույթի միջազգային հիմնադրամը, ԱՄՆ-ն և Ճապոնիան Հարավային Կորեային 58 միլիարդ դոլարի ֆինանսական օգնություն տրամադրեցին։ Բանկերը պետք է ներկայացնեին բիզնեսի կարգավորման ծրագրեր, իսկ Կորեայի Առաջին Բանկը և Սեուլ Բանկը վերակապիտալիզացվեցին Կորեայի ավանդների ապահովագրության կորպորացիայի կողմից։ Կորեայի Բանկը երկու տրիլիոն վոնի պարտատոմսեր է գնել «Չաշխատող ակտիվների կարգավորման հիմնադրամից»՝ ֆինանսական հաստատությունները վերակառուցելու համար։ 21-րդ դար Վարկային քարտերի ազատականացումը հանգեցրել է զգալի վարկավորման 1999 թվականից հետո և բարձր ժամկետանց պարտքերի հարաբերակցության, ինչը հանգեցրել է ֆինանսական ճգնաժամի, երբ 2003 թվականի մարտի 11-ին SK Global-ում բացահայտվել է հաշվապահական սկանդալ։ Կորեայի բանկը երկու տրիլիոն վոնի կարճաժամկետ իրացվելիություն է գործարկել հետգնման համաձայնագրերով՝ ճգնաժամի տարածումը կանխելու համար։ Բնակարանային գները կայուն աճել են 2001 թվականից հետո՝ ապակարգավորման և իրացվելիության աճի պատճառով։ Սեուլում միայն 2002 թվականին գները աճել են 30.7 տոկոսով։ Կորեական բաժնետոմսերի 43.9 տոկոսը պատկանում է օտարերկրացիներին։ 2008 թվականի ֆինանսական ճգնաժամի ժամանակ ԱՄՆ Դաշնային պահուստային համակարգը (ԴՊՀ) 2006 թվականին բարձրացրել է տոկոսադրույքները (2000-ականների սկզբից ի վեր համաշխարհային մակարդակով ցածր տոկոսադրույքների շրջանից հետո), ինչը հանգեցրել է բռնագանձումների։ Կորեայի բանկը շրջանառության մեջ դրամային միջոցներ է մտցրել և նվազեցրել է իր հիմնական տոկոսադրույքը։ 2013 թվականին Սու Յոնգ-կյոնգը նշանակվել է բանկի պատմության մեջ առաջին կին գործադիր տնօրենը, նա նշանակվել է որպես փոխկառավարիչ։ 2024 թվականի ապրիլի 17-ին Կորեայի բանկը սառեցրել է իր հիմնական տոկոսադրույքը տարեկան 2.75%-ի վրա։ Որոշումը կայացվել է ԱՄՆ մաքսային քաղաքականության պատճառով։ Հաշվի առնելով, որ այս տարի աճի կանխատեսումները, հավանաբար, կլինեն 1.5%-ից ցածր, Դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեն հայտարարել է, որ, հավանաբար, տոկոսադրույքները կնվազեցնի մեկ անգամ հաջորդ երեք ամիսների ընթացքում։ Հիմնական նպատակ Բանկի հիմնական նպատակը գների կայունության ապահովումն է։ Կորեայի բանկի մասին օրենքի (հոդված 1) համաձայն՝ Կորեայի բանկի հիմնական նպատակը գների կայունության ապահովումն է՝ ազգային տնտեսության կայուն զարգացմանը նպաստելու համար։ Կորեայի բանկը այս նպատակը իրականացնում է իր հաշվարկային տոկոսադրույքի՝ բազային տոկոսադրույքի ճշգրտումների միջոցով։ Փողի գնողունակությունը կախված է գներից։ Երբ գները բարձրանում են, նույն քանակությամբ փողը նախկինում եղածից պակաս է գնում։ Հետևաբար, կենտրոնական բանկի խնդիրն է պահպանել փողի արժեքը՝ ցածր պահելով գնաճը։ Գների վրա ազդում են տարբեր գործոններ, ինչպիսիք են կորպորատիվ ներդրումները, տնային տնտեսությունների սպառումը և հումքի միջազգային գները։ Միևնույն ժամանակ, գների կայունություն ապահովելու տարբեր քաղաքականության գործիքների շարքում կենտրոնական բանկի դրամավարկային քաղաքականությունը, որը կարգավորում է շրջանառության մեջ գտնվող փողի քանակը, ամենաարդյունավետն է։ Այս պատճառներով գների կայունության պատասխանատվությունը երկրների մեծ մասում դրված է կենտրոնական բանկերի վրա։ Բանկը որոշակի ժամանակահատվածի համար սահմանում և հայտարարում է գնաճի նպատակ և ձգտում է հասնել այդ նպատակին։ 2016–18 թվականների համար սպառողական գների ինֆլյացիայի նպատակը 2.0% է։ Կազմակերպություն Դրամավարկային քաղաքականության կոմիտե Կորեայի բանկի կազմակերպության գլխավերևում է գտնվում Դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեն: Կոմիտեի հիմնական գործառույթը դրամավարկային և վարկային քաղաքականության մշակումն է։ Բացի այդ, Կոմիտեն քննարկում և որոշումներ է կայացնում Կորեայի բանկի գործունեությանը վերաբերող կարևոր հարցերի վերաբերյալ: Դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեն կազմված է յոթ անդամից, որոնք ներկայացնում են ազգային տնտեսության տարբեր խմբեր. կառավարիչ, ի պաշտոնե Ավագ փոխկառավարիչ, ի պաշտոնե մեկ անդամ՝ ի դեմս էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարի մեկ անդամ՝ կառավարչի կողմից առաջարկված, Ֆինանսական ծառայությունների հանձնաժողովի նախագահի կողմից առաջարկվող մեկ անդամ Կորեայի առևտրաարդյունաբերական պալատի նախագահի կողմից առաջարկվող մեկ անդամ Կորեայի բանկերի ֆեդերացիայի նախագահի կողմից առաջարկվող մեկ անդամ Անդամները նշանակվում են Նախագահի կողմից չորս տարի ժամկետով, բացառությամբ Ավագ փոխկառավարիչ, որի ժամկետը երեք տարի է և կարող է վերանշանակվել։ Բոլոր անդամները ծառայում են լրիվ դրույքով, և ոչ մի անդամ չի կարող ազատվել պաշտոնից իր կամքին հակառակ։ Մարզպետը միաժամանակ հանդիսանում է Կոմիտեի նախագահ։ Գործադիր և աուդիտոր Կորեայի բանկի գործադիր մարմինը բաղկացած է կառավարիչից, ավագկառավարիչի տեղակալից և հինգ կամ ավելի քիչ տեղակալներից։ Բանկը ներկայացնում է Նախագահի կողմից Պետական խորհրդի քննարկման արդյունքում նշանակված կառավարիչը։ Կառավարչի պաշտոնավարման ժամկետը չորս տարի է, և կառավարիչը կարող է վերանշանակվել մեկ անգամ։ Կառավարիչը՝ որպես բանկի գլխավոր գործադիր տնօրեն, իրականացնում է Դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեի կողմից մշակված քաղաքականությունը, տեղեկացնում է կոմիտեին իր ուշադրությունը պահանջող արդիական հարցերի մասին և բանկին տրամադրում է իր քաղաքականության լուծման համար անհրաժեշտ նյութեր և խորհրդատվություն։ Բացի այդ, կառավարիչը կարող է մասնակցել և կարծիք հայտնել փողի և վարկի հետ կապված հարցերի վերաբերյալ Պետական խորհրդում։ Ավագ փոխնահանգապետը օգնում է կառավարիչին և նշանակվում է Նախագահի կողմից՝կառավարիչի առաջարկությամբ: Փոխնահանգապետերը նշանակվում են կառավարիչի կողմից և կատարում են իրենց համապատասխան պարտականությունները Կորեայի բանկի կանոնադրությամբ սահմանված կարգով: Ավագ փոխկառավարիչ և փոխկառավարիչի յուրաքանչյուրի պաշտոնավարման ժամկետը երեք տարի է, և նրանք կարող են վերանշանակվել միայն մեկ անգամ։ Բանկն ունի 15 բաժանմունք Սեուլի գլխավոր գրասենյակում և 16 մասնաճյուղ խոշոր քաղաքներում։ Բացի այդ, այն ունի հինգ արտասահմանյան ներկայացուցչություններ խոշոր միջազգային ֆինանսական կենտրոններում, ինչպիսիք են Նյու Յորքը, Ֆրանկֆուրտը, Տոկիոն, Լոնդոնը, Պեկինը։ Ռազմավարության և ֆինանսների նախարարի առաջարկությամբ նախագահի կողմից նշանակվող աուդիտորը ստուգում է Կորեայի բանկի գործունեությունը և արդյունքների մասին զեկուցում է Դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեին։ Աուդիտորը ամեն տարի պատրաստում և կառավարությանը և Դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեին է ներկայացնում համապարփակ աուդիտի զեկույց։ Հաշվեքննիչի պաշտոնավարման ժամկետը երեք տարի է և կարող է վերանշանակվել մեկ անգամ։ Գործառույթներ Թղթադրամների և մետաղադրամների թողարկում Կորեայի բանկն ունի թղթադրամներ և մետաղադրամներ թողարկելու բացառիկ իրավունքը Կորեայի Հանրապետությունում։ Դրանց չափերը, դիզայնը և անվանումները որոշվում են Դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեի կողմից՝ կառավարության հաստատմամբ։ Այսպիսով թողարկված թղթադրամներն ու մետաղադրամները երկրի ներսում ունեն օրինական վճարամիջոցի կարգավիճակ բոլոր գործարքների համար՝ թե՛ պետական, թե՛ մասնավոր, առանց սահմանափակման։ երկայումս շրջանառության մեջ են չորս տարբեր անվանական արժեքի թղթադրամներ՝ ₩1,000, ₩5,000, ₩10,000 և ₩50,000: Մետաղադրամների չորս անվանական արժեք՝ ₩10, ₩50, ₩100 և ₩500։ Դրամավարկային քաղաքականության իրականացում Կորեայի բանկի ամենակարևոր առաքելությունը դրամավարկային քաղաքականության մշակումն ու իրականացումն է։ Սա փողի մատակարարումը կամ արժեքը վերահսկելու գործընթաց է, որպեսզի տնտեսությունը կարողանա կայուն կերպով աճել գների կայունության հիման վրա։ Այս նպատակով Բանկը վարում է դրամավարկային քաղաքականություն՝ շեշտը դնելով գների կայունության վրա՝ հաշվի առնելով այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են տնտեսական աճը և ֆինանսական շուկայի կայունությունը։ Գների կայունությունը պահպանելու վերջնական նպատակին հասնելու համար Բանկի դրամավարկային քաղաքականության կոմիտեն ամեն ամիս սահմանում է բազային տոկոսադրույքը՝ գների տատանումների, տնտեսական ակտիվության և ֆինանսական շուկայի պայմանների ընդհանուր քննարկումից հետո։ Այնուհետև Բանկը իր քաղաքականության գործիքների միջոցով ուղղորդում է կանչի տոկոսադրույքը՝ այն համընկնելու բազային տոկոսադրույքի նոր սահմանված մակարդակին։ Կանխիկի տոկոսադրույքի փոփոխությունը ազդում է շուկայական տոկոսադրույքների վրա, ինչպիսիք են վկայականների և գանձապետական պարտատոմսերի եկամտաբերությունը, ինչպես նաև բանկերի ավանդների և վարկերի տոկոսադրույքները։ Տոկոսադրույքների այս փոփոխությունները հակված են ազդել սպառման և ներդրումների և, որպես արդյունք, գնաճի վրա։ Բանկի դրամավարկային քաղաքականությունն իրականացվում է հիմնականում բաց շուկայի գործառնությունների միջոցով, որոնցից բացի Բանկն օգտագործում է վարկային և ավանդային հնարավորություններ, ինչպես նաև պարտադիր պահուստային քաղաքականություն։ Բանկիրների բանկ և Կառավարության բանկ Կորեայի բանկը վարկեր է տրամադրում բանկերին և ստանում ավանդներ բանկերից՝ այդպիսով հանդես գալով որպես բանկային ոլորտի բանկիր։ Բանկը վարկային գործառնություններ է իրականացնում բանկերի հետ՝ վերաֆինանսավորելով առևտրային պարտատոմսերը կամ տրամադրելով վարկեր՝ մինչև մեկ տարի մարման ժամկետով, որոնք համապատասխանում են համապատասխան գրավին։ Որպես վերջին ատյանի վարկատու, Բանկը կարող է բացառիկ վարկեր տրամադրել բանկային հաստատություններին լուրջ արտակարգ իրավիճակների ժամանակ։ Որպես Կորեայի Հանրապետության կառավարության ֆինանսական գործակալ, Կորեայի Բանկը կառավարության համար իրականացնում է տարբեր տեսակի գործունեություն՝ համաձայն Կորեայի Բանկի մասին օրենքի և այլ համապատասխան օրենքների: Վճարային համակարգերի մշակում և կառավարում Կորեայի բանկը պատասխանատվություն է կրում երկրի վճարային համակարգերի շահագործման և կառավարման համար։ Բանկը ֆինանսական միջնորդներին տրամադրում է հաշվարկային հնարավորություններ՝ օգտագործելով նրանց ընթացիկ հաշիվները Բանկում վերջնական հաշվարկների նպատակներով։ 1994 թվականի դեկտեմբերի կեսերից Բանկը գործարկում էր BOK-Wire անվամբ խոշոր արժեքի միջբանկային փոխանցումների իրական ժամանակի համախառն հաշվարկային համակարգ։ BOK-Wire-ը վերանվանվել է BOK-Wire+ 2009 թվականի ապրիլին, երբ համակարգին ավելացվել է հիբրիդային համակարգ՝ այնպիսի առանձնահատկություններով, ինչպիսիք են անընդհատ երկկողմանի և բազմակողմանի փոխհատուցման մեխանիզմը։ Ֆինանսական հաստատությունների վերահսկողական գործառույթների իրականացում Կորեայի Բանկը իրականացնում է ֆինանսական հաստատությունների վերահսկողության գործառույթներ՝ համաձայն Կորեայի Բանկի մասին օրենքի և այլ հարակից ֆինանսական ակտերի։ Բանկը կարող է տեղեկատվություն պահանջել բանկերից և ոչ բանկային ֆինանսական հաստատություններից, որոնք իր հետ կնքում են ընթացիկ հաշիվ վարելու պայմանագրեր, երբ դա անհրաժեշտ է համարում դրամավարկային քաղաքականության իրականացման համար։ Բանկը կարող է խնդրել Ֆինանսական վերահսկողության ծառայությանը (ՖՎԾ) ստուգել ֆինանսական հաստատությունները որոշակի որոշակի միջակայքում։ Այն կարող է նաև պահանջել, որ ՖՀԾ-ն Բանկի աշխատակիցներին համատեղ մասնակցի ֆինանսական հաստատությունների ստուգմանը։ Վիճակագրության և տնտեսական հետազոտությունների ժողովածու Բանկը կազմում է վիճակագրություն, որը կարևոր է բոլոր ոլորտներում, այդ թվում՝ կառավարության մեջ, համապատասխան տնտեսական քաղաքականություն մշակելու համար։ Դրանք ներառում են դրամական և բանկային վիճակագրություն, ազգային եկամտի վիճակագրություն, արտադրողի գների ինդեքս, վճարային հաշվեկշռի վիճակագրություն, դրամական միջոցների հոսքերի վիճակագրություն, մուտքերի-ելքի աղյուսակներ և այլն։ Բանկը հետազոտություններ է անցկացնում ազգային և համաշխարհային տնտեսական զարգացումների վերաբերյալ՝ արդյունավետ դրամավարկային քաղաքականություն մշակելու և կառավարությանը տնտեսական քաղաքականության տարբեր տարբերակների վերաբերյալ խորհրդատվություն տրամադրելու նպատակով։ Այն նաև հրատարակում է տարբեր պարբերականներ, ինչպիսիք են «Տարեկան հաշվետվությունը» և «Ամսական և եռամսյակային տեղեկագրերը», որպեսզի հանրությանը տրամադրի տնտեսության վերաբերյալ ճշգրիտ և արդիական տեղեկատվություն։ Արտարժույթի գործարքների իրականացում և պաշտոնական արժութային պահուստների կառավարում Կորեայի բանկը փոխարժեքի նպատակային ցուցանիշներ չունի և թողնում է, որ այն որոշվի շուկայում։ Սակայն, Բանկը երբեմն կառավարության հետ համատեղ իրականացնում է հարթեցնող գործողություններ՝ հոտային վարքագծով և նմանատիպ պատճառներով պայմանավորված անկարգ շարժումները չափավորելու համար։ Արտարժույթի ոլորտի կայունությունը բարձրացնելու համար Բանկը ձգտում է պահպանել Կորեայի արտաքին պարտքը համապատասխան մակարդակի վրա՝ մոնիթորինգի ենթարկելով արտարժույթի մուտքերն ու ելքերը, ինչպես նաև ստուգելով ու վերահսկելով բանկերի արտարժույթի գործարքները։ Բանկը նաև արժույթի փոխանակման համաձայնագրեր է կնքում այլ կենտրոնական բանկերի հետ՝ շուկաների անկարգության դեպքում օտարերկրյա արժույթներին հեշտությամբ հասանելիություն ապահովելու համար։ Բանկը պահպանում և կառավարում է երկրի արտաքին պահուստները համապատասխան մակարդակով, որպեսզի դրանք ծառայի որպես պաշտպանության միջոց արտակարգ իրավիճակներում։ Բանկը պահուստները հիմնականում ներդնում է անվտանգ և իրացվելի արտասահմանյան ֆինանսական ակտիվների մեջ և ձգտում է բարելավել դրանց շահութաբերությունը այնքանով, որքանով դա չի նվազեցնում դրանց անվտանգությունը։ Այլ կենտրոնական բանկերի հետ համագործակցության խթանում Բանկը սերտորեն համագործակցում է այլ կենտրոնական բանկերի հետ և տեղեկատվություն ու տեսակետներ է փոխանակում այլ քաղաքականություն մշակողների հետ բազմակողմ կազմակերպությունների շրջանակներում, ինչպիսիք են Միջազգային բանկային համագործակցության հանձնաժողովը և Արժույթի միջազգային հիմնադրամը: Բանկը նաև անցկացնում է միջազգային սեմինարներ և աշխատաժողովներ՝ կիսվելու երկրի փորձով նշանակալի տնտեսական զարգացման հասնելու և ֆինանսական ճգնաժամերը հաղթահարելու գործում։ Վերջին տարիներին Բանկը առաջատար դեր է ստանձնել համաշխարհային ֆինանսական անվտանգության ցանցի ստեղծման գործում՝ որպես G-20 գագաթնաժողովը նախագահող երկրի կենտրոնական բանկ։ Տես նաև Կենտրոնական բանկերի ցանկ Հարավային Կորեայի տնտեսություն Հարավային Կորեան վոն Վճարահաշվարկային համակարգ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Պաշտոնական կայք