คิม กู

คิม กู (เกาหลี: 김구; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1876 — 26 มิถุนายน ค.ศ. 1949) หรือที่รู้จักกันในนามปากกา แพ็กบ็อม (백범) เป็นนักการเมืองชาวเกาหลี เขาเป็นผู้นำขบวนการเรียกร้องเอกราชเกาหลีต่อจักรวรรดิญี่ปุ่น หัวหน้ารัฐบาลชั่วคราวเกาหลีในหลายสมัย และนักเคลื่อนไหวต่อการรวมชาติเกาหลีหลัง ค.ศ. 1945 คิมได้รับการเชิดชูในเกาหลีใต้ โดยได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลี คิมเกิดในครอบครัวชาวนายากจนในสมัยโชซ็อน ในช่วงศตวรรษสุดท้ายของโชซ็อนประสบกับการกบฏของชาวนาหลายครั้งและการแทรกแซงจากมหาอำนาจระดับโลกหลายประเทศ เช่น จักรวรรดิญี่ปุ่น จักรวรรดิรัสเซีย จีนสมัยราชวงศ์ชิง และสหรัฐ คิมต่อสู้เพื่อเอกราชของเกาหลีมาเกือบทั้งชีวิต และถูกเจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นจำคุก ทรมาน และทำให้เสียโฉมถาวรเนื่องจากกิจกรรมของเขา เขาใช้เวลาลี้ภัยในจีน 26 ปี โดยดำรงตำแหน่งในรัฐบาลชั่วคราวหลายตำแหน่งและร่วมมือกับสาธารณรัฐจีน ในช่วงนี้ เขาก่อตั้งและเป็นผู้นำองค์กรรักชาติเกาหลีและกองทัพปลดปล่อยเกาหลี เขาเป็นเป้าหมายของความพยายามลอบสังหารหลายครั้ง และยังวางแผนการลอบสังหารด้วยตัวเองหลายครั้งด้วย เช่น ความพยายามลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิฮิโรฮิโตะของญี่ปุ่น หลังการยอมจำนนของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง คิมเดินทางกลับคาบสมุทรพร้อมกับรัฐบาลชั่วคราวและพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดการแบ่งแยกเกาหลี แต่ทว่าใน ค.ศ. 1949 หลังเดินทางกลับบ้านเป็นเวลา 4 ปี และก่อนหน้าสงครามเกาหลีใน ค.ศ. 1950 คิมถูกลอบสังหารจาก Ahn Doo-hee ร้อยโทชาวเกาหลี แม้ว่าในเกาหลีใต้ยุคใหม่ ผู้คนต่างยกย่องคิมเป็นอย่างมาก แต่เขาก็ยังถูกวิจารณ์อยู่เช่นกัน ใน ค.ศ. 1896 คิมสังหารชาวญี่ปุ่นที่เขาเชื่อว่าอาจมีความเชื่อมโยงกับทหารญี่ปุ่นหรือแม้แต่การลอบปลงพระชนม์จักรพรรดินีมย็องซ็องที่เกิดขึ้นไม่นาน ชายคนนี้โดยทั่วไปยอมรับว่าเป็นสึจิดะ โจซูเกะ พ่อค้าพลเรือนที่เดินทางมาทำธุรกิจ คิมก็มีส่วนในการประสานการโจมตีทหารญี่ปุ่นและบุคลากรของรัฐบาลอาณานิคม มรดกของเขาไม่ค่อยได้รับการเฉลิมฉลองมากนักในเกาหลีเหนือ เนื่องจากมุมมองต่อต้านคอมมิวนิสต์ของเขา ชีวิตช่วงต้น คิมเกิดในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1876 ด้วยชื่อเกิดว่า Kim Ch'ang-am ในหมู่บ้าน T'otkol, Paegunbang นครแฮจู จังหวัดฮวังแฮ โชซ็อน เขาเป็นบุตรคนเดียวของชาวนาสองคน คือ: Kwak Nak-won มารดา และ Kim Sun-yŏng บิดา ครอบครัวของคิมมีฐานะยากจน ได้รับการศึกษาในระดับต่ำ และถูกสังคมดูหมิ่น พ่อของเขาเคยอยู่ในอดีตยังบัน (ชนชั้นสูง) ตระกูลคิมแห่งอันดง อย่างไรก็ตาม ตระกูลของเขาสูญเสียสถานะอันสูงส่งใน ค.ศ. 1651 เมื่อคิม จา-จ็อมสูญเสียสถานภาพนี้ ลูกหลานสายตรงของจา-จ็อมกลายเป็นทาส และสมาชิกตระกูลอันดงที่เหลือกลายเป็นสามัญชน ตอนอายุสองขวบ คิมติดโรคฝีดาษที่ทิ้งรอยแผลบนใบหน้า ครอบครัวให้ความสำคัญกับการศึกษาของเขามาก เพื่อให้เขาหลุดพ้นจากความยากจน เมื่อเขาอายุได้ประมาณ 9 ขวบ พ่อแม่พาเขาไปที่ซอดัง (โรงเรียน) ท้องที่ เพื่อเตรียมตัวสู่ควากอ การสอบราชการที่เข้มงวดเพื่อกำหนดตำแหน่งงานทางปัญญาของรัฐบาล อย่างไรก็ตาม โรงเรียนไม่รับเขาเนื่องจากเป็นชนชั้นล่าง ในที่สุด เขาจึงเริ่มการศึกษาเมื่ออายุ 12 ขวบกับครูสอนพิเศษที่เต็มใจจะสอนเขา ใน ค.ศ. 1892 คิมตอนอายุ 16 เข้าสอบควากอแต่ไม่ผ่าน มีรายงานว่าเขาได้เห็นและรู้สึกหงุดหงิดกับการที่ผู้สมัครชนชั้นนำใช้กลโกงและติดสินบน เขาหยุดเรียนที่ซอดังและใช้เวลาศึกษาตำราปรัชญาและการทหารด้วยตนเองและครุ่นคิดถึงชีวิตของตนเป็นเวลา 3 เดือน กิจกรรมก่อนการครอบครองของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1893–1905) เสียชีวิต เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1949 คิมถูกลอบสังหารขณะอ่านกวีในห้องทำงานของเขาตอนเย็นโดยร้อยโท อัน ดู-ฮี ที่บุกเข้าไปและยิงใส่เขาสี่ครั้ง ปีถัดมาใน ค.ศ. 1996 อัน ถูกฆาตกรรมโดย พัก กี-ซอ (박기서; 朴琦緖) คนขับรถบัสและผู้ชื่นชมคิม กู อาวุธที่ใช้ในการฆาตกรรมคือแท่งไม้ยาว 40 ซม. ที่มีประโยค "ไม้เท้าแห่งความยุติธรรม" (정의봉; 正義棒) และ "การรวมประเทศ" (통일; 統一) บนนั้น ใน ค.ศ. 2018 พัก ในวัย 70 ปีบริจาคแท่งไม้นี้ที่เปื้อนเลือดของ อัน บ้างเล็กน้อยให้แก่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อาณานิคมญี่ปุ่นในเกาหลี เหตุจูงใจ สิ่งสืบทอดและเกียรติยศ อนุทินคิม กู อนุทินคิม กู อัตชีวประวัติของเขา เป็นข้อมูลสำคัญในการศึกษาขบวนการเรียกร้องเอกราชเกาหลี ทางรัฐบาลเกาหลีให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมลำดับที่ 1245 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1997 เกียรติยศและรางวัล ถนน Baekbeom-ro ที่โซลและสวนจัตุรัสแพ็กบ็อม บนยอดเขานัมซานตั้งชื่อตามเขา ใน ค.ศ. 1962 ทางสาธารณรัฐเกาหลีให้เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณสำหรับการสร้างชาติ เครื่องอิสริยาภรณ์อันทรงเกียรติที่สุดในเกาหลีใต้ให้แก่คิมหลังเสียชีวิต และในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1990 ทางเกาหลีเหนือให้รางวัลการรวมประเทศแห่งชาติแก่คิมหลังเสียชีวิต เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2002 มีการเปิดบริการพิพิธภัณฑ์คิม กูที่โซล รัฐบาลเกาหลีใต้ถืพิจารณาให้วัตถุหลายชิ้นที่เกี่ยวข้องกับคิม กูเป็นวัตถุอันเป็นมรดกทางวัฒนธรรม ได้แก่ธงชาติเกาหลีใต้ที่มีลายมือของคิม กูบนนั้น เสื้ออาบเลือดที่คิมสวมตอนถูกลอบสังหาร และอักษรวิจิตรที่คิม กูเขียนขึ้น ความเห็นสาธารณะ ในเกาหลีใต้ คิมได้รับการยกย่องอย่างต่อเนื่องว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลี ในผลสำรวจของ Korea Research เมื่อ ค.ศ. 2008 พบว่าผู้ตอบแบบสอบถามร้อยละ 44 ยกย่องคิม กูเป็นผู้ก่อตั้งประเทศเกาหลีใต้ มากกว่าประธานาธิบดีคนแรก อี ซึง-มัน ใน ค.ศ. 2007 มีการสำรวจความคิดเห็นระดับชาติเกี่ยวกับบุคคลที่ควรได้รับการบรรจุลงในธนบัตร 100,000 วอนที่จะตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2009 เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับวันครบรอบ 60 ปีการก่อตั้งเกาหลีใต้ จากนั้นในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ธนาคารแห่งประเทศเกาหลีประกาศว่า ผู้ที่ชนะผลโหวตนี้คือคิม อย่างไรก็ตาม ธนบัตรฉบับใหม่นี้กลับเลื่อนอย่างไม่มีกำหนด (ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023) การกำหนดเป็นผู้ก่อการร้าย ชีวิตส่วนตัว คิมแต่งงานกับ Ch'oe Chun-rye (최준례; 崔遵禮; 19 มีนาคม ค.ศ. 1889 – 1 มกราคม ค.ศ. 1924) จนกระทั่งเธอเสียชีวิตที่เซี่ยงไฮ้ตอนอายุ 34 ปี ในตอนแรกเธอได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการพลัดตก และเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม ศพของเธอฝังที่เขตปกครองเดิมของฝรั่งเศสในเซี่ยงไฮ้ในขณะนั้น ลูก คิมมีลูก 5 คน แบ่งเป็นบุตรี 3 คนและบุตร 2 คน เฉพาะบุตรเท่านั้นที่มีชีวิตรอดในวัยเด็ก มี-ซัง (김미상) บุตรีคนแรกมีชีวิตในช่วง ค.ศ. 1906 ถึง 1907 ฮวา-กย็อง (김화경; 金化慶) บุตรีคนที่สอง มีชีวิตในช่วง ค.ศ. 1910 ถึง 1915 และ Ŭn-kyŏng (김은경; 金恩慶) บุตรีคนที่สาม มีชีวิตอยู่ในช่วง ค.ศ. 1916 ถึง 1917 คิม อิน (1917–1945) ลี้ภัยพร้อมกับพ่อที่เซี่ยงไฮ้ตอนอายุ 3 ขวบใน ค.ศ. 1920 เขาเดินทางกลับเกาหลีใน ค.ศ. 1927 แล้วกลับไปจีนใหม่ใน ค.ศ. 1934 หลังจากนั้นจึงมีบทบาทในกองทัพรัฐบาลชั่วคราวเพียงเล็กน้อยหลายตำแหน่ง ใน ค.ศ. 1940 เขาแต่งงานกับ Susanna Ahn หลานสาวของอัน จุง-กึน ทั้งคู่มีบุตรีคนเดียวชื่อ Kim Hyo-ja (김효자; 金孝子) เกิดใน ค.ศ. 1945 และยังคงมีชีวิตอยู่ข้อมูลเมื่อ 2022 เขาเสียชีวิตตอนอายุ 27 ปีใน ค.ศ. 1945 จากวัณโรคที่เฉิงตู สาธารณรัฐจีน คิม ชิน (1922–2016) ดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารอากาศเกาหลี และบทบาททางการเมืองหลายตำแหน่ง หลังเกษียณจากการเมือง เขาบริหารจัดการมูลนิธิต่าง ๆ ของครอบครัว โดยเสียชีวิตตอนอายุ 93 ปี พงศาวลี บรรณานุกรม อนุทินคิม กู (백범일지; 白凡逸志) Dowaesilgi (도왜실기; 屠倭實記) หมายเหตุ อ้างอิง ข้อมูล ภาษาอังกฤษ ภาษาเกาหลี แหล่งข้อมูลอื่น Kim Koo Memorial Association Kim Koo Museum & Library Documentary of funeral – A recently-discovered documentary of Kim's 1949 funeral