เขื่อนฮวาช็อน

เขื่อนฮวาช็อน (เกาหลี: 화천댐) เป็นเขื่อนคอนกรีตถ่วงน้ำหนักบนแม่น้ำฮันเหนือ (พุกฮัน) ในอำเภอฮวาช็อน จังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ สร้างเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1944 เพื่อเป็นแหล่งผลิตไฟฟ้าหลักในเกาหลีตอนใต้ เขื่อนนี้เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของการโจมตีแบบจู่โจมในช่วงสงครามเกาหลีและยังทำหน้าที่ป้องกันน้ำท่วมจากเขื่อนอิมนัมของเกาหลีเหนือที่อยู่ทางตอนเหนือขึ้นไป ภูมิหลัง เขื่อนถูกสร้างขึ้นโดยชาวญี่ปุ่นในช่วงระหว่างการเข้ายึดครองเกาหลีในสงครามโลกครั้งที่สอง บริษัทไฟฟ้าพลังน้ำแม่น้ำฮัน (Han River Hydroelectric Company) เริ่มต้นการก่อสร้างในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1939 และเสร็จสมบูรณ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 ก่อนหน้านั้นหลายเดือนในเดือนพฤษภาคม เครื่องกำเนิดไฟฟ้าเครื่องแรกของโรงไฟฟ้าได้เริ่มใช้งาน และเครื่องที่สองในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เครื่องกำเนิดไฟฟ้าเครื่องที่สามเริ่มใช้งานใน ค.ศ. 1957 และเครื่องสุดท้ายจากทั้งหมดสี่เครื่องได้รับการติดตั้งใน ค.ศ. 1968 ก่อนที่เขื่อนสันติภาพ (Peace Dam) ที่อยู่ทางตอนเหนือขึ้นไปจะสร้างเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2005 เขื่อนฮวาช็อนทำหน้าที่เป็นแนวป้องกันด่านแรกจากการพังทลายหรือการระบายน้ำส่วนเกินจากเขื่อนอิมนัมในเกาหลีเหนือ การโจมตีแบบจู่โจมในสงครามเกาหลี เวลาเที่ยงคืนของวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1951 กองกำลังเกาหลีเหนือและจีนได้ระบายน้ำส่วนเกินออกจากทางน้ำล้นของเขื่อนซึ่งทำให้สะพานทุ่นน้ำของกองบัญชาการสหประชาชาติจำนวนห้าแห่งทางตอนใต้ลงไปใช้การไม่ได้ ก่อนหน้านี้เขื่อนได้รับการประเมินว่าเป็นปัญหาและเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกหลักในพื้นที่ด้วยมีความสามารถในการผลิตกระแสไฟฟ้าพลังน้ำ รวมถึงความสามารถในการก่อให้เกิดน้ำท่วมและภัยแล้งในพื้นที่ทางตอนใต้ลงไป การยึดหรือทำให้เขื่อนใช้การไม่ได้จึงกลายเป็นกุญแจสำคัญ วันที่ 9 เมษายน กรมทหารม้าที่ 7 ซึ่งกำลังปฏิบัติการรักเก็ด (Operation Rugged) ในพื้นที่ดังกล่าว ได้รับมอบหมายให้เข้ายึดเขื่อนแต่ไม่ประสบความสำเร็จหลังเผชิญกับการป้องกันที่แข็งแกร่ง ระหว่างวันที่ 16 ถึง 21 เมษายน ฝ่ายพันธมิตรสามารถยึดเขื่อนไว้ได้ แต่ถูกตีโต้โดยการสวนกลับของจีนก่อนที่จะสามารถทำลายประตูระบายน้ำของเขื่อนได้ หลังเครื่องบิน B-29 ประสบความล้มเหลวในการทำลายขีดความสามารถของเขื่อน วันที่ 30 เมษายน เครื่องบินสกายเรเดอร์ได้ยิงจรวดไทนีทิมและทิ้งระเบิด 2,000 ปอนด์หนึ่งคู่ลงบนเขื่อน ทำให้ประตูระบายน้ำล้นบานหนึ่งทะลุ วันที่ 1 พฤษภาคม กองบิน 19 ได้โจมตีเขื่อนด้วยสกายเรเดอร์จำนวนแปดเครื่องที่ติดตั้งตอร์ปิโดมาร์ก 13 (Mk 13) และมีเครื่องบินคอร์แซร์สิบสองเครื่องบินคุ้มกัน ตอร์ปิโดเจ็ดจากแปดลูกพุ่งชนเขื่อนและมีการระเบิดเกิดขึ้นหกลูก การโจมตีครั้งนี้ช่วยบรรเทาภัยคุกคามจากน้ำท่วมของเขื่อน โดยทำลายประตูน้ำบานเลื่อนหนึ่งประตูและทำให้ประตูอื่น ๆ อีกหลายประตูได้รับความเสียหาย หนึ่งในฝูงบินของกองทัพเรือสหรัฐที่เข้าร่วมคือ VA-195 ได้เปลี่ยนชื่อจากไทเกอส์ (Tigers) เป็นแดมบัสเตอส์ (Dambusters) การจู่โจมครั้งนี้ถือเป็นครั้งสุดท้ายของโลกที่มีการใช้ตอร์ปิโดทางอากาศโจมตีเป้าหมายบนบก และเป็นเพียงครั้งเดียวที่มีการใช้ตอร์ปิโดในสงครามเกาหลี การออกแบบ เขื่อนนี้เป็นเขื่อนคอนกรีตแบบถ่วงน้ำหนัก มีความสูง 78 เมตร (256 ฟุต) และยาว 435 เมตร (1,427 ฟุต) ตัวเขื่อนตั้งอยู่บริเวณส่วนหัวของพื้นที่รับน้ำขนาด 3,901 ตารางกิโลเมตร (1,506 ตารางไมล์) และอ่างเก็บน้ำมีความจุรวม 1,018,000,000 ลูกบาศก์เมตร (825,306 เอเคอร์-ฟุต) จากความจุนี้ มีปริมาณน้ำที่สามารถควบคุมได้ 809 ล้านลูกบาศก์เมตร และอีก 213 ล้านลูกบาศก์เมตรถูกใช้เพื่อการควบคุมน้ำท่วม อ่างเก็บน้ำมีพื้นที่ผิวน้ำ 38.9 ตารางกิโลเมตร (15 ตารางไมล์) ทางน้ำล้นของเขื่อนถูกควบคุมด้วยประตูน้ำบานเลื่อน 16 บาน สามารถระบายน้ำสูงสุด 5,428 m3/s (191,688 cu ft/s) สถานีไฟฟ้าของเขื่อนตั้งอยู่ห่างออกไป 2.5 กิโลเมตร (2 ไมล์) ที่พิกัด 38°05′56″N 127°45′44″E โรงไฟฟ้าประกอบด้วยเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบกังหันขนาด 27 เมกะวัตต์ 4 เครื่อง และมีไฮดรอลอกเฮดยังผล (effective hydraulic head) 74.5 เมตร (244 ฟุต) ดูเพิ่ม รายชื่อโรงไฟฟ้าในประเทศเกาหลีใต้ เขื่อนซูพุง อ้างอิง