พระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน

พระเจ้ามย็องจง เกาหลี: 명종; ฮันจา: 明宗; อาร์อาร์: Myeongjong; เอ็มอาร์: Myŏngchong เป็นประมุขราชวงศ์โชซ็อนองค์ที่ 13 (พ.ศ. 2088 - พ.ศ. 2110) หรือเจ้าชายเคียงวอน เป็นโอรสของพระเจ้าชุงจงกับพระนางมุนจ็อง ขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 11 พรรษา ต่อจากพระเชษฐาต่างมารดาคือพระเจ้าอินจง ที่สวรรคตไปด้วยพระพลานามัยที่ไม่สู้จะดีใน พ.ศ. 2088 มีพระมารดาสำเร็จราชการแทน พระเจ้ามยองจงพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1534 เป็นเจ้าชายคย็องว็อน (경원대군, 慶原大君) เป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงจง กับพระนางมุนจ็อง มเหสีองค์ที่สามของพระเจ้าจุงจง เจ้าชายคย็องว็อนมีพระเชษฐาต่างพระราชมารดาเป็นรัชทายาทอยู่แล้ว ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจุงจงกับพระนางชังกย็อง มเหสีองค์ที่สองของพระเจ้าชุงจงที่สิ้นพระชนม์ไปแล้ว ปลายรัชกาลของพระเจ้าชุงจงเกิดการแก่งแย่งอำนาจระหว่างขุนนางตระกูลยุน คือ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) คือฝ่ายของ ยุนอิม ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระมเหสีชังกยอง สนับสนุนรัชทายาทให้ขึ้นครองราชย์ และ ฝ่ายยุนเล็ก (소윤, 小尹) นำโดย ยุน ว็อน-ฮย็อง (윤원형, 尹元衡) ที่เป็นพระอนุชาของพระมเหสีมุนจ็อง เมื่อค.ศ. 1544 พระเจ้าชุงจงสวรรคต รัชทายาทลีโฮขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินจง ขุนนางฝ่ายยุนใหญ่ขึ้นมามีอำนาจภายใต้การนำของยุนอิม แต่พระเจ้าอินจงอยู่ในราชสมบัติได้เพียงแปดเดือนก็สวรรคตอย่างเป็นปริศนาใน ค.ศ. 1545 เจ้าชายคย็องว็อนก็ได้ขึ้นครองราชสมบัติด้วยพระชนมายุเพียง 11 พรรษา จึงมีพระราชมารดาเป็นผู้สำเร็จราชการแทน ทำให้ฝ่ายยุนเล็กที่เป็นฝ่ายของพระนางซองย็อล (พระพันปีมุนจ็อง) และยุน ว็อน-ฮย็องที่เป็นพระมาตุลา (น้า) ขึ้นมามีอำนาจแทนฝ่ายยุนใหญ่ และทำการกวาดล้างขุนนางฝ่ายยุนใหญ่เสียสิ้น โดยยุนวอนฮย็องกล่าวหายุนอิมว่าคิดก่อการกบฏยกราชสมบัติให้องค์ชายพงซอง (봉성군, 奉城君 พระโอรสของพระเจ้าชุงจงกับพระสนมฮงฮีบิน) เรียกว่า การสังหารหมู่ปราชญ์ปีอึลซา (을사사화, 乙巳士禍) ขุนนางจำนวนมากรวมทั้งยุนอิมถูกเนรเทศ ในรัชสมัยของพระเจ้ามย็องจงเป็นสมัยที่ขุนนางฝ่ายยุนเล็กมีอำนาจมาก ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถดำรงตำแหน่งขุนนางได้หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายยุนเล็ก พระพันปีซองยอลทรงมีศรัทธาในพระพุทธศาสนาและโปรดพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ โพอู (보우, 普雨) ทำให้ทรงมีนโยบายฟื้นฟูพระพุทธศาสนาขึ้นในโชซ็อน พระเจ้ามย็องจงมีพระโอรส ประสูติเมื่อค.ศ. 1551 แต่งตั้งให้เป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อค.ศ. 1557 ครั้นถึงค.ศ. 1553 พระเจ้ามยองจงมีพระชนมายุครบ 20 ชันษาสามารถออกว่าราชการเองได้ แต่พระพันปีมุนจ็องและยุน ว็อน-ฮย็องก็ยังไม่ทำการคืนอำนาจให้แก่พระเจ้ามยองจง จึงเป็นที่โจมตีของนักปราชญ์ฝ่ายซาริม นำโดย ชิมอีกยอม (심의겸, 沈義謙) ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระมเหสีอินซุน จนถูกขุนนางฝ่ายยุนเล็กทำการกวาดล้างขนาดย่อมใน ค.ศ. 1563 รัชทายาทสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1563 ด้วยพระชนมายุเพียงสิบสองชันษา ได้รับพระนามว่าเจ้าชายรัชทายาทซุนฮวี (순회세자, 順懷世子) หลังจากที่ทรงสำเร็จราชการแทนมายี่สิบปีพระพันปีซองยอลก็สวรรคตเมื่อค.ศ. 1565 เป็นโอกาสให้พระเจ้ามย็องจงทรงทวงพระราชอำนาจคืน โดยการประหารชีวิตยุน ว็อน-ฮย็อง และกำจัดอำนาจของขุนนางฝ่ายยุนเล็กออกไปจากราชสำนัก และเมื่อไม่มีพระราชโอรส ในค.ศ. 1567 ก็ประกาศว่าจะมอบราชสมบัติให้กับ องค์ชายฮาซอง (하성군, 河城君) ซึ่งเป็นโอรสของ เจ้าชายท็อกฮึง พระอนุชาต่างพระมารดา (덕흥군, 德興君 พระโอรสของพระเจ้าชุงจง กับพระสนมอันชังบิน) พระเจ้ามย็องจงว่าราชการเองเพียงสองปี ก็สวรรคตในค.ศ. 1567 สุสานหลวงมีชื่อว่า คังนึง (강릉, 康陵) องค์ชายฮาซองขึ้นครองราชสมบัติต่อไป เป็นพระเจ้าซ็อนโจ พระนามเต็ม พระเจ้ามย็องจง คงฮอน ฮอนอึย โซมุน ควางซุก คยองฮโย แห่งเกาหลี (명종공헌헌의소문광숙경효대왕) พระบรมวงศานุวงศ์ พระราชบิดา: พระเจ้าชุงจง (중종) พระราชมารดา: พระนางมุนจ็อง ตระกูลยุน แห่งพาพยอง (문정왕후 윤씨) พระมเหสี พระนางอินซุน ตระกูลชิม แห่งชองซง พระสนม พระสนมคยองบิน จากตระกูลลี แห่งจอนอึย (경빈 이씨 ,慶嬪 李氏) พระสนมซุนบิน จากตระกูลยุน (순빈 윤씨 ,順嬪 尹氏) พระสนมซุกอึย จากตระกูลซิน แห่งพยองซาน (숙의 신씨 ,淑儀 申氏) พระสนมซุกอึย จากตระกูลจอง แห่งอนยาง (숙의 정씨 ,淑儀 鄭氏) พระสนมซุกอึย จากตระกูลจอง แห่งทงแร (숙의 정씨 ,淑儀 鄭氏) พระสนมซุกอึย จากตระกูลซิน แห่งกอชาง (숙의 신씨 ,淑儀 慎氏) พระสนมซุกอึย จากตระกูลฮัน (숙의 한씨 ,淑儀 韓氏) พระโอรส เจ้าชายซุนฮเว, อี บู (순회세자 이부 ,順懷世子 李暊, ค.ศ. 1551-1563) รัชทายาทแห่งโชซ็อน พระราชโอรสของพระนางอินซุน ตระกูลชิม พงศาวลี