Dyer-eiland

Dyer-eiland is ongeveer 20 ha groot en lê 3 km van die kus by Pearly Beach tussen Dangerpunt en Quoinpunt en byna regoor die mond van die Uilenkraalsrivier. Die eiland is deel van die Dyer-eiland Natuurreservaatkompleks, wat uit 3 eilandjies bestaan, naamlik Dyer-eiland, Geyser-eiland en Quoin Rock. Totdat die Amerikaner Sampson Dyer in 1806 daar gaan woon het, was die eiland bekend as Ilha da Fera, die eiland van die wilde diere. Tot 1980 het Dyer en sy opvolgers voortgegaan met die winsgewende bedryf van die raap van ghwano. Die eiland is tans nog die tuiste van 'n groot verskeidenheid seevoëls. Weens die versamel van hul eiers het die broeikolonie brilpikkewyne (Spheniscus demersus) kwaai gekwyn. Hier is ook robpelse geoes. Die eiland is tans onder beheer van Cape Nature en natuurbewaringsmaatreëls word toegepas. Nou is dit by uitstek 'n plek waar withaaie besigtig kan word. Die eiland word omring deur rotsplate, skerp riwwe en punte, waarvan Geyser-eiland van 3 ha die grootste is. Tussen 1831 en 1913 het hier 11 skepe op die rotse geloop. Op 23 Maart 1913 het die Noorse stoomskip Hektor van 3 856 ton in digte mis op Dyer-eiland vergaan. Dit was van Baltimore na Australië op pad met 'n vrag spoorstawe. Sien ook Lys van eilande van Suid-Afrika Verwysings Bronnelys Buite. Die Burger, 18 Junie 2013. Burrows, Edmund H.: Overberg odyssey. People, roads and early days. Swellendam: Swellendam Trust,1994. ISBN 0-620-18780-8 Crawford, Robert: Plight of the sea-bird. In: Conserva. Departement van Omgewingsake. Deel 2, nr. 4, Oktober 1987. ISSN 0258-3313 Green, Lawrence G.: Almost forgotten, never told. Kaapstad: Howard Timmins, 1965. Green, Lawrence G.: Grow lovely, growing old. Kaapstad: Howard Timmins, 1952. Green, Lawrence G.: Strange Africa. Kaapstad: Howard Timmins, 1982. ISBN 0-86978-081-6 Turner, Malcolm: Shipwrecks and salvage in South Africa – 1505 to the present. Kaapstad: Struik, 1988. ISBN 0-86977-387-9