ვანგუნუ

ვანგუნუ (ინგლ. Vangunu) — ვულკანური კუნძული ნიუ-ჯორჯიის კუნძულების, სოლომონის არქიპელაგის ჯგუფში. ადმინისტრაციულად შედის მელანეზიური სახელმწიფო სოლომონის კუნძულების დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. გეოგრაფია ვანგუნუს კუნძული მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში. კუნძულიდან ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს კუნძული ახალი გეორგია, დასავლეთით — კუნძული რენდოვა, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — კუნძული სანტა-ისაბელი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — რასელის კუნძულები და გუადალკანალი. ვანგუნუ წარმოადგენს ვულკანურ კუნძულს, რომელიც ზოგიერთ ადგილას გარშემორტყმულია მარჯნის რიფით და თავისი ფორმით ჰგავს ოვალს. ვანგუნუ შედგება საკმაოდ დასერილი ვულკანური კონუსისგან დიდი კრატერით. კუნძულის ზღვის დონიდან უმაღლესი წერტილია ვანგუნუს მთა, რომლის სიმაღლეა 1082 მეტრი. ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს ლაგუნა როვიანა. კუნძულზე კლიმატი ტროპიკული და ნოტიოა. ვანგუნუზე ხდება მიწისძვრები და ციკლონებია. ისტორია 1893 წლის 15 მარტს კუნძულზე დამყარდა ბრიტანეთის იმპერიის პროტექტორატი და 1971 წელს იყო ბრიტანეთის დასავლეთ-წყნარი ოკეანის ტერიტორიების ნაწილი. მეორე მსოფლიო ომის წლებში, 1943 წლის 30 ივნისს, ამერიკელებმა დაიწყეს გადასვლა ვანგუნუს და რენდოვას კუნძულების ჩრდილოეთ დაბოლოებებზე. 1978 წლიდან ვანგუნუს კუნძული სოლომონის კუნძულების სახელმწიფოს ნაწილია. მოსახლეობა 1999 წელს კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 2212 ადამიანს. კუნძულელები ლაპარაკობენ ორ მელანეზიურ ენაზე: მაროვო (8094 მოლაპარაკე 1999 წელს; ასევე გავრცელებულია კუნძულ ახალი გეორგიის სამხრეთ ნაწილში, კუნძულ ნგატოკაეზე) და ვანგუნუზე (907 მოლაპარაკე 1999 წელს; გავრცელებულია კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში). ეკონომიკა ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა — სოფლის მეურნეობა და თევზჭერა. სქოლიო