Црква Свети Михаил (Чрна Вас)

Црква Свети Михаил (словенечки: Cerkev sv. Mihaela na Barju) — парохиска црква на Римокатоличката црква во Римокатоличката надбискупија Љубљана која се наоѓа во Черна Вас. Посветен на Свети Михаил, тој е едно од истакнатите дела на словенечкиот архитект од 20 век, Јоже Плечник, и е наведен како споменик од национално значење на Словенија. Црквата, заедно со неколку други дела во Љубљана, исто така е ставена на листата на светско наследство на УНЕСКО. Историја Црквата била нарачана во име на парохијата Трново, со поддршка од парохискиот свештеник и писател Фран Салешки Финжгар. Во 1922 година, Финжгар му побарал од неговиот сосед, архитект Јоже Плечник, да подготви неколку планови за црквата. Задачата се покажала како предизвик поради мекото тло на Љубљанската мочвара. Првичните планови биле отфрлени поради големи поплави и економска рецесија во 1920-тите години, но Плечник подготвил нови планови во 1935 година. Финжгар се пензионирал во 1936 година, а организациските задачи ги презел Карел Маткович, внук на Плечник. По неколку првични несогласувања со локалните земјопоседници, изградбата започнала во 1937 година. Специфичностите на градилиштето барале иновативни решенија од Плечник. Мекото тло на кое се градела црквата ја направило потребна изградба на црквата на поддржувачи што се потопени во калта. Покрај тоа, камбанаријата била изградена одделно од главната зграда и нејзината тежина била намалена преку аркирани отвори. Самиот црквен брод е подигнат, со скали што водат кон неа. Подрумот бил зафатен од училници и живеалишта за свештеникот. Поради финансиските ограничувања, Плечник користел локални материјали, како камен од близу Лесновскиот каменолом и дрво донирано од локалните жители. Плечник користел камен само за централниот дел и за четирите агли, додека празнините биле пополнети со бетонски канализациони цевки и дрво. Тој исто така користел бетонски кровни плочки. Црквата била завршена во 1939 година и осветена во 1940 година од страна на љубљанскиот бискуп Грегориј Рожман. Светилиштето има необична ориентација: олтарот е поставен на подолгиот крај од навестите, што го намалува растојанието помеѓу свештеникот и верниците. Ова е пристапот што Плечник го применил и во црквата Свети Франциск во Љубљана. Со главниот олтар поставен речиси во центарот, Плечник ги претходил принципите поставени од Вториот ватикански собор за неколку децении, донесувајќи нов дизајн на светилиштето. Наводи