Бойницкий қамалы

Бойницкий қамалы (словак. Bojnický zámok, нем. Schloss Weinitz, маж. Bajmóc vára) — Словакияның Бойнице қаласындағы қамал. Бүгінде онда елдегі ең көп баратын мұражайлардың бірі орналасқан. Словакияның ұлттық мәдени ескерткіштерінің тізіміне кіреді. Тарихы Бойнице сарайы туралы алғашқы дерек XII ғасырдың басына жатады. Ол кезде қамал ескі қорғанның орнына тұрғызылған ағаш құрылыс болды. Орта ғасырларда қамалда ерекше типтік су құбырлары мен канализация болды. XIII ғасырға қарай қамал тастан қайта салынды. 1302 жылы Венгрия королі Вацлав III қамалды оның бірінші иесі, батыс және орталық Словакияның іс жүзінде билеушісі Матуш Чакка берді. XV ғасырда қамал венгр патшасы Матьяш Хуньядиге тиесілі болды, ол 1489 жылы қамалды өзінің заңсыз ұлы Янош Корвинге берді. Патша Матьяш I қайтыс болғанда, қамалды Заполя магнатының отбасы иелік етті. 1528 жылы Бойницкий қамалын бай Турцо отбасы сатып алды. 1939 жылы Пальфи мұрагерлері қамал мен оның айналасын аяқ киім фирмасының басшысы Ян Антонин Батаға сатты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Бойницедегі қамал қайтадан мемлекет меншігіне өтті. 1950 жылғы өрт қамал кешеніне орасан зор зиян келтірді, бірақ үкімет оны қалпына келтіруге қаражат бөлді. Осыдан кейін қамалда архитектуралық нео-стиль дәуіріне мамандандырылған мұражай ашылды. Бүгінгі күні мұражай Словакия ұлттық мұражайының бөлігі болып табылады. Сонымен қатар, қамал ертегі фильмдерін түсіру үшін, соның ішінде «Алтын раушан үңгірі» фильмі түсірілген танымал орын болып табылады. 2006 жылы Бойницкий қамалына 200 мыңға жуық адам келген. Сипаттама Ел астанасы Братиславадан солтүстік-шығысқа қарай 270 км жерде Бойнице қаласында жартасты төбеде орналасқан. Йозеф Губерт сәулетші болып тағайындалғанымен, барлық сызбаларды, жобаларды және құрылысты басқаруды граф Франтишек Пальфи жеке өзі жүргізді. Бойницкий қамалын ауқымды қайта құру 1889 жылдан 1910 жылға дейін 22 жылға созылды. Бойницкий қамалы бір жағынан қуатты қорғаныс құрылымы болса, екінші жағынан ертегіден шыққан сияқты романтикалық сарай. Оның үшкір көгілдір күмбездері мен алтын шпильдерін бірнеше шақырым жерден көруге болады. Қамалдың іші тамаша сақталған, бөлмелерде түпнұсқа интерьерлер мен безендірулер, сондай-ақ көптеген сирек кездесетін ескі өнер туындылары бар. Қамал дәлізінде қамалдың ең даңқты иелерінің портреттері мен балауыз фигуралары орналасқан. Әрі қарай сурет галереясы, XVII ғасырдағы түрік интерьерімен әрленген Шығыс салоны, музыка салоны және басқа да залдар бар. Қамалдағы ең әдемі бөлме бұл Алтын зал. Зал өз атауын арша ағашынан ойылған алтын жалатылған төбеге байланысты аталған. Бұл төбе әшекейі Венециядағы Академия мұражайының періште төбесінің көшірмесі. Төбенің ортасында Пальфи руының елтаңбасын ұстап тұрған періште бейнеленген медальон бар. Алтын залдың қабырғалары XVII-XIX ғасырлардағы алып суреттермен безендірілген. Бөлмедегі ең көне жәдігер — бұл гүлдер мен музыкалық аспаптары бар ою-өрнек түріндегі алтын жалатылған рококо үстелі. Қамалдың әрбір бөлмесі бірегей және сонымен бірге бір стильдің бағытымен жасалған. Граф Пальфи интерьерді жобалау кезінде олардың қамалдың сыртындағы сәулет стилімен үйлесімді болуын қалады. Сондай-ақ ерекше жиһаздары мен боялған қабырғалары бар мәрмәр дөңгелек залы бар. Қызыл мәрмәрден қашалған саркофаг – нағыз өнер туындысы. Онда Божнице сарайының иесі граф Ян Франтишек Пальфи жерленген. Бұл шынайы өнер туындысын Colli компаниясының дизайны бойынша Sieber компаниясының тас қалаушылары жасаған. Қамалдың екінші қабатынан мәңгі жасыл Француз бұрышының террасасына кіруге болады. Саябақтан қамал үңгіріне шығатын жол бар. Үңгірдің ұзындығы 22 метр, биіктігі 6 метрге жетеді. Үңгір қамалдың түбінен пайда болды және оның тұрғындарына жаулардан жасырын баспана ретінде қызмет етті. Зерттеу үшін үңгір 1988 жылы ашылды, ал туристер үшін ол 1967 жылдан жұмыс істейді. Галерея Дереккөздер