Užička gimnazija

Užička gimnazija je jedna od najstarijih prosvetnih institucija u Zapadnoj Srbiji. Postoji od 1839. Istorijat škole Užička gimnazija stvorena je u najznačajnijem istorijskom periodu borbe Srba za nezavisnost i samostalnost, u prvoj polovini 19. veka, uz velike žrtve i napore. Priznavanjem autonomije Srbima, stvaraju se povoljni uslovi da se na čitavoj teritoriji počnu otvarati škole. Ministarstvo prosvete Namesništva knjaževskog dostojanstva donosi konačnu odluku i objavljuje u Srpskim novinama broj 40, od 9. septembra 1839. godine da se polugimnazija u Užicu osnuje i zavede. Polugimnazija traje dve godine. Prvi postavljeni nastavnik je Milan Mijatović. 2. oktobra 1839. godine počela je sa radom Užička polugimnazija, a taj datum, po novom kalendaru 14. oktobar kada je počeo prvi razred gramatikalne klase, odabran je kao Dan škole. Užice u to vreme ima 106 domaćinstava sa 687 pravoslavnih žitelja i ulazi u red obrazovnih centara. Državni savet 9. juna 1865. godine odlučuje se da Užičkoj varoši osnuju po dva najniža razreda Gimnazije- realke za nastupajuću školsku 1865/66. godinu. Školske 1875/76. Užička Realka prerasta u potpunu nižu srednju školu sa četiri razreda. Ukazom knjaza 26. marta 1881. godine Užice dobija potpunu realku- nižu i višu. Odluku nije bilo lako sprovesti, pa će 5. razred Gimnazije tek početi sa radom 1883. godine. Ministarstvo prosvete 1887/88. godine donosi rešenje o otvaranju Potpune Gimnatijske Realke u Užicu. Današnja zgrada Za današnju zgradu Užičke gimnazije postavljen je kamen temeljac 29. jula 1891. godine, a svečano je otvorena i počela sa radom 7. oktobra 1893. godine. Drugi sprat je dograđen školske 1924/25. godine. Od 1898. do 1902 godine zbog ukidanja Užičke realke u gimnazijskoj zgradi sa većinom profesora Realke radi privatna šestorazredna gimnazija. Osmorazredna gimnazija počinje da radi 1902. godine sa preuzetim učenicima i većim brojem profesora Privatne šestorazredne gimnazije. Osmorazredna gimnazija ima i novi nastavni plan. Pod okupatorom u Prvom svetskom ratu Gimnazija je radila samo 1918. godine, a u toku Drugog svetskog rata u kontinuitetu, ali neredovno sve četiri godine. Posle rata Gimnazija neprekidno radi uz izmene nastavnih planova i programa, zakonskih odredbi do 1977. godine. U ovom peridou Užička gimnazija otvarala je i izdvojena odeljenja u Požegi, Ivanjici i Arilju koja su kasnije bila osnov za formiranje samostalnih gimnazija u tim gradovima. Užička gimnazija od 1977. do 1989. godine doživela je transformaciju po tadašnjim školskim zakonima, u zajedničku osnovu, a kasnije su uvedeni i novi obrazovni profili: prirodno - matematički, tekstilni i lične usluge. Novim zakonom o srednjem obrazovanju donetim 1990. godine restauirana je Gimnazija. Generacija učenika upisana je školske 1990/91. godine po novom gimnazijskom planu i programu i počela je svoje školovanje na društveno - jezičkom i prirodno - matematičkom smeru. Uz neznatne izmene nastavnih planova i programa Užička gimnazija radi i danas. Znamenite ličnosti, učenici Gimnazije Ljubomir Stojanović Dimitrije Tucović Nedeljko Divac Milutin Uskoković Miladin Pećinar Ljubomir Simović Ljubivoje Ršumović Miodrag Milovanović Lune Literatura Zvanični sajt Užičke gimnazije Arhivirano 2013-11-11 na Wayback Machine-u Vanjske veze Službena stranica