Εθνικό Θέατρο Βελιγραδίου

Το Εθνικό Θέατρο Βελιγραδίου ιδρύθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Βρίσκεται στην Πλατεία Δημοκρατίας,στη γωνία της οδού Βασίνα και Φραντσούσκα στο Βελιγράδι της Σερβίας. Με την ανέγερση αυτού του κτιρίου καθώς και με την εφαρμογή του Κανονισμού Σχέδιο Πόλης σε τάφρο από τον Γιοσίμοβιτς το 1867, οι συνθήκες έγιναν για το σχηματισμό της σημερινής κεντρικής πλατείας της Δημοκρατίας στο Βελιγράδι. Χτισμένο το 1868, το Εθνικό Θέατρο, ακολουθώντας τη μοίρα του λαού και της χώρας, πέρασε από διάφορες φάσεις της αρχιτεκτονικής και της καλλιτεχνικής ανάπτυξης και επιβίωση ως ένα σύμβολο της Σερβίας, του πολιτισμού, της παράδοσης και της πνευματικότητας. Σήμερα, κάτω από τη στέγη του, υπάρχουν τρία καλλιτεχνικά σύνολα - Όπερα, το Δράμα και το Μπαλέτο. Το Εθνικό Θέατρο κηρύχθηκε Μνημείο του Πολιτισμού με Μεγάλη Σημασία το 1983, και προστατεύεται από την Δημοκρατία της Σερβίας. Ιστορία Το 1868, το Σερβικό Εθνικό Θέατρο από το Νόβι Σαντ (τότε πρωτεύουσα του σερβικού πολιτισμού στην Αυστρία-Ουγγαρία) πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι (τότε πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Σερβίας). Ο Πρίγκιπας Μιχαήλ, εντυπωσιασμένος από τις επιδόσεις που βίωσε, κάλεσε τον Γιόβαν Ντόρντεβης (ιδρυτή του Σερβικού Εθνικού Θεάτρου Νόβι Σαντ)για να βρεθεί ένα παρόμοιο ίδρυμα στη Σερβία. Έχοντας αποδεχτεί,ο Γιόβαν Ντόρντεβης ήρθε στο Βελιγράδι με το ήμισυ της εταιρίας των ηθοποιών και ίδρυσε το Εθνικό Θέατρο στο Βελιγράδι, επτά χρόνια μετά την ίδρυση του θεάτρου Νόβι Σαντ. Το Εθνικό Θέατρο Βελιγραδίου, χτίστηκε το 1869 σύμφωνα με το σχέδιο του Αλεξάνταρ Μπουγκάρσκι, τον πιο παραγωγικό αρχιτέκτονα του Βελιγραδίου κατά τον 19ο αιώνα. Την απόφαση να κατασκευάσει ένα ειδικό κτίριο για το θέατρο έγινε από τον Μιχαήλο Ομπρένοβιτς. Το κτίριο ήταν ένα τυπικό θέατρο και θύμιζε ιδιαίτερα την Σκάλα του Μιλάνου, όσον αφορά την Αναγέννηση και το διακοσμητικό φινίρισμα. Αργότερα, αναπαραστάσεις άλλαξαν εντελώς την αρχική του εμφάνιση. Η βαριά ανακατασκευή έγινε το 1986, όταν το θέατρο επανέκτησε την εμφάνιση του το 1922 και χτίστηκε ένα παράρτημα προς την οδό Μπράτσε Γιουγκοβίτσα. Εκτός από τους θεατρικούς σκοπούς, η αίθουσα έχει χρησιμοποιηθεί για φιλανθρωπικές χορούς και συναυλίες κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η μεγάλη Συνταγματική Συνέλευση ενέκρινε το περίφημο Σύνταγμα του 1888 σε αυτό το κτίριο. Παραπομπές