Марковачко Eзеро

Марковачко Езеро — вештачко езеро кое наоѓа во селото Марковац, 6 километри јужно од центарот на Младеновац и 60 километри од центарот на Белград, во подножјето на планината Космај. Долго е 1.000 метри и широко 500 метри и зафаќа површина од 16 хектари. Историја Марковачкото Езеро е една од најстарите белградски вештачки акумулации. Создадено е во средината на 60-тите години на 20 век, со изградбата на брана на реката Кошарна во 1965 година, за потребите на системот за наводнување во близина на земјоделскиот комплекс и Јаболкарата. Во исто време е започнато и порибување. Акумулацијата постепено се полнела, така што во 1969 година, езерото го достигнало својот максимум, кога неговата должина била околу 1.500 m и ширина околу 200 m, додека најголемата длабочина била околу 12 метри. Со текот на времето, поради таложење на тиња, нивото на водата се намалило. Инфраструктура До Марковац се стигнува по регионалниот пат Р-202 Младеновац - Аранѓеловац. Езерото има 2 приоди: едниот поблиску до Младеновац, а другиот од страната на Аранѓеловац, кој е помалку уреден. Патот до брегот на езерото е асфалтиран и добро обележан со патокази. Езерото е опремено со добра придружна инфраструктура, погодна за планинари, кампери, спортисти, рибари и ловци. На езерото има патека за веслање. Во близина има трим-патека, и има неасфалтирана пешачка патека околу речиси целото езеро. На брегот има угостителски објекти, неколку ресторани, мотел, бунгалови и авто-камп, Со езерото стопанисува Здружението за слатководно рибарство „Рибарство Дунавац“ од Костолац и „Србија-центар“. Флора и фауна Езерото се наоѓа во областа на дабови, церови и багремови шуми Застапени се речиси сите видови слатководни риби: крап, сом, штука, карас, платика, смуѓ, амур, толстолобик, писа, црвеноперка, кауглер, костреш, златен караш, сончева рипка и цвегрлан. Риболовната служба користи специјални стапици за да ги истребува цвергланите кои го уништуваат рибниот подмладок. Во самата вода и во обраснатите делови од брегот може да се видат диви патки, чапји, водомари, штркови. Во околните шуми живеат зајаци, лисици, фазани, потполошки, а понекогаш може да се видат срни, кои доаѓаат да се напојат. Риболов Риболов е дозволен само од брегот. На езерото можеш да се лови со риболовна дозвола која важи за цела Србија, за некомерцијални води. Се лови најмногу со 3 прачки, се хранат само со ракета, рачно, а не се дозволени чамци, како и поставување на пловки. За езерото важат строги правила за риболовно-еколошка етика. Во согласност со прописите, дозволено е носење три килограми благородна и пет килограми бела риба, а за риболов е потребна годишна дозвола и плаќање на комуналната такса, со претходна навремена најава. Во текот на сезоната на езерото може да има до 50 рибари. Има и организирана патека за натпреварувачки риболов, па на езерото често се одржуваат натпревари на различни риболовни техники на кои учествуваат врвни спортски риболовци од цела Србија и регионот. Најголеми уловени риби биле сом од 36 кг, амур од 22,5 кг и крап од 17,5 кг. Поврзано Список на езера во Србија Наводи Литература Мала енциклопедија Просвета (3 изд.). Београд: Просвета. 1985. ISBN 978-86-07-00001-2. Марковић, Јован Ђ. (1990). Енциклопедијски географски лексикон Југославије. Сарајево: Свјетлост. ISBN 978-86-01-02651-3.CS1-одржување: ref=harv (link)